အခန်း (၁၃၅-၁၃၆)

အခန်း (၁၃၅) မြူခိုးဥမင်ချောက်နက်အကြောင်း လီကွမ်မင် ဆွေးနွေးခြင်း

နောက်နေ့နံနက်တွင် ကျိုးယွမ်နှင့် အခြားသူများ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြလေ၏။

လျိုမိသားစု၏ အကြီးဆုံးသမီး၏ စစ်မှန်သော မျက်နှာကို သူ မမြင်တွေ့ခဲ့ရချေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လူများ မမြင်တွေ့နိုင်ရန် သူမသည် မျက်နှာဖုံးတစ်ခုကို ဝတ်ဆင်ထားသောကြောင့် ဖြစ်ပေ၏။

သို့သော် ဝမ်မိသားစု၏ သခင်လေးကိုမူ ကျိုးယွမ် သဘာဝကျကျ တွေ့ဆုံခဲ့ရပြီး သူ့အပေါ် အထင်ကောင်း ရှိခဲ့လေသည်။

ဤလူ၏ နာမည်မှာ ဝမ်ခန်း ဖြစ်ပေ၏။ သူသည် အသက် နှစ်ဆယ်အရွယ်ခန့် ရှိပုံရသော်လည်း သူ၏ အစစ်အမှန် အသက်ကိုမူ မသိရချေ။

သူသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ရုပ်သွင်များ ရှိပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မှေးမှိန်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ချောမောလှပေသည်။ သူသည် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းလည်း စကားပြောဆိုတတ်ရာ ယင်းက ကျိုးယွမ်ကို သူ့အပေါ် အထင်ကောင်း ရရှိစေခဲ့လေ၏။

ဝမ်မိသားစု၏ သခင်လေးဘေးတွင် အသက် ခြောက်ဆယ်ခန့်အရွယ်ရှိ အဘိုးအိုတစ်ဦး ရှိနေပြီး နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါကို တစ်ခါတစ်ရံ ထုတ်ဖော်ပြသလေ့ ရှိပေသည်။

ထိုအဘိုးအိုသည် မည်သည့် မာနကိုမျှ မပြသခဲ့ချေ။ သူသည် သူ့ကိုယ်သူ ဝမ်ပေါ်တာဟု မိတ်ဆက်ခဲ့ပြီး လူတိုင်းက သူ့ကို အဘိုးဝမ်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့လေ၏။

လျိုမိသားစုဘက်တွင်မူ သခင်မလေးကို နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်ရှိ အစွမ်းထက် ကျွမ်းကျင်သူ အဘွားအို တစ်ဦးက အဖော်ပြုပေးထားပြီး သူမ၏ မျိုးရိုးနာမည်မှာလည်း လျိုပင် ဖြစ်ပေသည်။

အဖွဲ့တွင် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် နှစ်ဦးနှင့် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ဆယ့်ငါးဦး အပါအဝင် လူ သုံးဆယ့်ကိုးဦး ပါဝင်လေ၏။

ရွှေအမြုတေအဆင့် လူ နှစ်ဆယ် ပါဝင်ပြီး ကျန်ရှိနေသော လူအနည်းငယ်မှာ သခင်မလေးလျိုနှင့် သူမ၏ အစေခံမလေးတို့ ဖြစ်ပေသည်။ သူမ၏ အစေခံမလေးမှာ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးကြောင်း ကျိုးယွမ် မြင်တွေ့ခဲ့ရလေ၏။

ဤအင်အားစုမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်လှသော်လည်း ၎င်းက ပိုမို အစွမ်းထက်လေ ကျိုးယွမ်မှာ ပိုမို မသက်မသာ ခံစားရလေ ဖြစ်ပေသည်။

ဤပျော်ပွဲရွှင်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ခြင်းကို သူ စတင် နောင်တရလာလေ၏။

သေချာသည်မှာ သူ၏ လုံခြုံရေးအတွက် သူ စိုးရိမ်နေခြင်း မဟုတ်ချေ။ အများကြီး မထုတ်ဖော်ချင်ရုံသာ ဖြစ်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကျိုးယွမ်သည် ယခုမှစ၍ တန်ယန်မြို့တွင် နေထိုင်မည်ဖြစ်ရာ သတင်းအချက်အလက်များ အလွန်အမင်း ပေါက်ကြားခြင်းက သူ့အတွက် ကောင်းမွန်သောအရာ မဟုတ်ချေ။

တန်ယန်မြို့သို့ သွားရမည့် ခရီးစဉ်မှာ မိုင်ထောင်ချီ ကွာဝေးလေ၏။ ဝမ်ခန်းသည် လူ တစ်ရာ တင်ဆောင်နိုင်သော ပျံသန်းရေး သင်္ဘောငယ်တစ်စင်းကို အထူးတလည် စီစဉ်ပေးခဲ့ရာ သူတို့၏ လူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ပါဝင်သော အဖွဲ့ကို နေရာချထားရန် လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုနေသေးပေသည်။

ပထမနေ့တွင် ပျံသန်းရေး သင်္ဘောသည် မိုင်တစ်ထောင်ခန့် ခရီးနှင်ခဲ့ပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ဖြည်းညင်းစွာ ရပ်တန့်သွားလေ၏။

သူတို့၏ ရှေ့တွင် မိုင်ထောင်ချီ ကျယ်ဝန်းသော မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် နယ်မြေတစ်ခု ရှိနေပေသည်။

ပျံသန်းရေး သင်္ဘောများသည် ဤမြူခိုးများထဲတွင် သဘာဝကျကျ ခရီးမသွားနိုင်ချေ။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက ကြီးမားသော မတော်တဆမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာရန် အလွန် ဖြစ်နိုင်ခြေ များပေ၏။

ဝမ်ပေါ်တာသည် လူတိုင်းကို စုစည်းလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"အားလုံးပဲ... ဒီညအတွက် အနားယူကြရအောင်... မနက်ဖြန်ကျရင် ဒီမြူခိုးဥမင်ချောက်နက်ကို ဖြတ်သန်းမယ့် ခရီးစဉ်ကို စတင်ကြမယ်..."

ကျိုးယွမ်သည် ဤနေရာနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိသော်လည်း အဖွဲ့ထဲရှိ လူ ဆယ်ဦးထက်မက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပေါ်လွင်လာလေ၏။

ညအချိန် တောအုပ်အဝင်ဝတွင် လူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် အုပ်စုအနည်းငယ် ဖွဲ့ကာ စုဝေးနေကြလေသည်။

ဤနေရာရှိ လူတိုင်းသည် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် တဲများ သို့မဟုတ် ထိုကဲ့သို့သောအရာများကို ဆောက်လုပ်ရန် မလိုအပ်ချေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ညတစ်ညဆိုသည်မှာ သူတို့အတွက် ဘာမှ မဟုတ်ပေ။

"တာအိုရောင်းရင်းကျိုး... မနက်ဖြန် ဘာဖြစ်မယ်ဆိုတာကို မင်း မစိုးရိမ်ဘူးလား..."

သူ မည်သူဖြစ်ကြောင်း မြင်သောအခါ ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် မှင်တက်သွားလေ၏။

ဤလူ၏ နာမည်မှာ လီကွမ်မင်ဖြစ်ပြီး အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

ယနေ့တွင် ကျိုးယွမ်နှင့် သူ အတော်လေး သာယာသော စကားပြောဆိုမှုတစ်ခု ရှိခဲ့လေ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လူအများစုသည် အုပ်စုဖွဲ့ကာ စုဝေးနေကြသော်လည်း ကျိုးယွမ်သည် တစ်ဖက်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေလေသည်။

ကျိုးယွမ်က လီကွမ်မင်ကို ထိုင်ရန် အမူအရာပြလိုက်ပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလေ၏။

“တာအိုရောင်းရင်းလီ... ကျွန်တော်က ဒီနေရာနဲ့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိဘူးလေ... ဒါကြောင့် မြူခိုးဥမင်ချောက်နက်ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် မသိဘူး..."

"အကယ်၍ တာအိုရောင်းရင်းလီအတွက် အဆင်ပြေမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ကို အဲ့ဒီအကြောင်း ပြောပြနိုင်မလား..."

လီကွမ်မင်သည် အားနာမနေဘဲ ကျိုးယွမ်၏ ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်လေ၏။ ထို့နောက် သူက ပြုံးလျက် ပြောဆိုလေသည်။

“တကယ်တော့ မသိတာက ပိုကောင်းပါတယ်... ကျွန်တော်တို့နဲ့ မတူဘဲ ပိုသိလေ ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပိုစိုးရိမ်လေ ဖြစ်လာမှာပါ..."

"ဒါပေမဲ့ တာအိုရောင်းရင်းကျိုးက စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင်တော့ မင်းနဲ့ မိနစ်အနည်းငယ်လောက် စကားပြောချင်ပါတယ်..."

ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလေ၏။

"တာအိုရောင်းရင်းလီ... ကျေးဇူးပြုပြီး လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြောပါ..."

လီကွမ်မင်သည်လည်း အတော်လေး ပွင့်လင်းသူ ဖြစ်ပေသည်။ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် ဖြည်းညင်းစွာ စကားပြောလာလေ၏။

"မြူခိုးဥမင်ချောက်နက်ကို မျက်လှည့်အင်မော်တယ် ချောက်နက်လို့လည်း ခေါ်ကြတယ်... ဆိုလိုတာက မင်းက အင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်နေရင်တောင် အထဲကို ဝင်သွားတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် မင်းက မျက်စိလည်လမ်းမှားပြီး လမ်းပျောက်သွားလိမ့်မယ်..."

"မြူခိုးဥမင်ချောက်နက်က အရမ်း ထူးခြားတယ်... လေထဲကနေ ပျံသန်းဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး... အထဲက မြူတွေက တောင်တစ်လုံးလို လေးလံနေလို့လေ..."

"ကျင့်စဉ်အဆင့် ပိုမြင့်လေ အထဲမှာ ဖိနှိပ်ခံရတာ ပိုပြင်းထန်လေပဲ..."

"ငါတို့လို အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေက ရွှေအမြုတေအဆင့်ရဲ့ အမြင့်ဆုံး စွမ်းအားကိုပဲ ထုတ်သုံးနိုင်တယ်... ငါတို့က အဓိက အဆင့်ကြီးတစ်ခုလုံး ဒါမှမဟုတ် အဲ့ဒီထက်ပိုပြီး ဖိနှိပ်ခံရလိမ့်မယ်..."

လီကွမ်မင်၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ မယုံကြည်နိုင်စွာ ပြူးကျယ်သွားလေ၏။ ဤကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် နေရာမျိုးအကြောင်းကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ကျိုးယွမ်သည် ဝင်ရောက် မနှောင့်ယှက်ဘဲ လီကွမ်မင်၏ ရှင်းပြချက်ကို ဆက်လက် နားထောင်နေလေ၏။

"အမျိုးမျိုးသော မိစ္ဆာသားရဲတွေက မြူခိုးဥမင်ချောက်နက်ထဲမှာ တစ်နှစ်ပတ်လုံး လှည့်လည်သွားလာနေကြတယ်... အဲ့ဒီသားရဲတွေက အဲ့ဒီမှာ တစ်နှစ်ပတ်လုံး နေထိုင်ကြတဲ့အတွက် သူတို့က သက်ရောက်မှု မရှိဘူး..."

"ကျွန်တော် တစ်ခါက မြူခိုးဥမင်ချောက်နက်ကို ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးတယ်... ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် တာအိုရောင်းရင်းကျိုး... ကျွန်တော် သေဘေးကနေ သီသီလေး လွတ်လာခဲ့တာပါ..."

"သေချာတာပေါ့... အဲ့ဒီတုန်းက ကျွန်တော်က အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်က ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတာ... အထဲကို ဝင်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာ ချီသန့်စင်ခြင်း ပဉ္စမအဆင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကိုပဲ ထုတ်သုံးနိုင်ခဲ့တယ်..."

"နှစ်တစ်ရာကျော် ကြာသွားပြီဖြစ်ပေမယ့် မြူခိုးဥမင်ချောက်နက်က ပိုပိုပြီး အန္တရာယ်များလာတယ်... ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ဒီတစ်ကြိမ် ကျွန်တော်တို့လည်း ဒီကနေ ဖြတ်သွားရမယ်ဆိုတဲ့ အချက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော် အတော်လေး စိုးရိမ်နေတယ်..."

လီကွမ်မင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျိုးယွမ်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

"တာအိုရောင်းရင်းလီ... ကျွန်တော်တို့ လမ်းလွှဲသွားလို့ မရဘူးလား..."

လီကွမ်မင်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောဆိုလေသည်။

"သေချာတာပေါ့... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ လမ်းလွှဲသွားမယ်ဆိုရင် မိုင်နှစ်ထောင်နီးပါး ပိုသွားရုံသာမကဘဲ မိစ္ဆာသားရဲတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ တောင်တန်းတစ်ခုကိုပါ ဖြတ်ကူးရဦးမယ်... အန္တရာယ်က ဒီလမ်းက သွားတာထက် အများကြီး လျော့နည်းသွားမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ်က သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။ လီကွမ်မင်၏ ရှင်းပြချက်မှာ အတော်လေး အကြောင်းပြချက် ခိုင်လုံလှပေသည်။

"တာအိုရောင်းရင်းလီ... မြူခိုးဥမင်ချောက်နက်ထဲက အဓိက အန္တရာယ် အရင်းအမြစ်တွေက ဘာတွေလဲ..."

လီကွမ်မင်သည် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလေ၏။

"တာအိုရောင်းရင်းကျိုး... အဓိက အပိုင်း ငါးပိုင်း ရှိပါတယ်..."

"ပြဿနာတစ်ခုကတော့ လမ်းပျောက်ပြီး ထွက်ပေါက် ရှာမတွေ့နိုင်တာပဲ... တကယ်လို့ မင်း တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့ရင် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်..."

"ဒုတိယအချက်က အထဲမှာ မိစ္ဆာသားရဲတွေ အများကြီး းရှိတယ်... တချို့က အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်နဲ့တောင် ယှဉ်နိုင်တယ်... သေချာတာပေါ့... အဲ့ဒီလို သားရဲမျိုးတွေနဲ့ ငါတို့ မကြုံတွေ့ရနိုင်ပါဘူး..."

"တတိယအချက်ကတော့ မြူဒီရေပဲ... မြူဒီရေ ပေါ်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် သားရဲဒီရေကလည်း သေချာပေါက် ပါလာမှာဖြစ်ပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ဖို့ အခွင့်အလမ်း လုံးဝ မရှိသလောက်ပဲ..."

"စတုတ္ထအချက်က ဓားပြတွေ ရှိတယ်... ဂိုဏ်းမဲ့ ကျင့်ကြံသူတချို့က အုပ်စုဖွဲ့ပြီး မြူခိုးဥမင်ချောက်နက် တစ်ဝိုက်မှာ တစ်နှစ်ပတ်လုံး လှည့်လည်သွားလာနေကြတယ်... သူတို့က မြူခိုးဥမင်ချောက်နက်ရဲ့ ပထဝီဝင် အနေအထားကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုကို အသုံးပြုပြီး အထဲကို ဝင်လာတဲ့လူတွေကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးကြတယ်..."

"နောက်ဆုံး အချက်ကတော့ အဆိပ်ငွေ့ပဲ... မြူခိုးဥမင်ချောက်နက်ထဲမှာ အဆိပ်ရှိတဲ့ အပင်တွေ အများကြီး ရှိတယ်... သူတို့ ထုတ်လွှတ်တဲ့ အဆိပ်ငွေ့က မင်းရဲ့ ခြေလက်တွေကို တောင့်တင်းသွားစေနိုင်တယ်... အဲ့ဒါက မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ပိုပြီး ဖိနှိပ်နိုင်ပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ မင်းရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ စွမ်းအားကိုပဲ ထုတ်သုံးနိုင်တော့မယ်..."

လီကွမ်မင်၏ အသေးစိတ် ရှင်းပြချက်ကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ်သည် ကျေးဇူးတင်သည့်အနေဖြင့် အလျင်အမြန် လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် တာအိုရောင်းရင်းလီ..."

လီကွမ်မင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးလျက် ပြောဆိုလေသည်။

"ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် တာအိုရောင်းရင်းကျိုး... ဒီအဖွဲ့ထဲက လူတိုင်းကို ကျွန်တော် လေ့လာကြည့်ပြီးပြီ... မင်းနဲ့ ငါ နှစ်ယောက်တည်းပဲ တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေပုံရတယ်..."

"တာအိုရောင်းရင်းကျိုးဆီ ကျွန်တော်လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ မနက်ဖြန်ကျရင် ကျွန်တော်တို့ အချင်းချင်း ကူညီနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်လို့ပါ... အဲ့ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ တစ်ယောက်စီတိုင်းမှာ ခွန်အား ပိုရှိလာမှာပေါ့..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ်သည် တည်ကြည်လေးနက်စွာ ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလေ၏။

"တာအိုရောင်းရင်းလီ... စိတ်ချပါ... ကျွန်တော်တို့ မနက်ဖြန် အတူတူ ခရီးသွားကြမယ်..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လီကွမ်မင်က အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

သူ ကျိုးယွမ်ထံ လာရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ကျိုးယွမ်နှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန် ရှာဖွေခြင်း ဖြစ်ပေ၏။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက မြူခိုးဥမင်ချောက်နက် ကိစ္စကို သူ ဤမျှ အသေးစိတ် ရှင်းပြနေရန် မလိုအပ်ချေ။

ယခုအခါ သူ၏ ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်သွားပြီဖြစ်ရာ လီကွမ်မင်သည် စိတ်ဓာတ် တက်ကြွနေလေ၏။ ကျိုးယွမ်နှင့် မိနစ်အနည်းငယ်ခန့် စကားပြောပြီးနောက် သူသည် နှုတ်ဆက်ရန် မတ်တတ်ရပ်ကာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

လီကွမ်မင် ထွက်ခွာသွားသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် မှေးကျဉ်းသွားလေ၏။ တစ်ဖက်လူ ပြောသမျှသည် အမှန်လား အမှားလား ဆိုသည်ကို သူ မသေချာခဲ့ချေ။

သို့သော် အခြေအနေ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ သူ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု အချို့ ပြုလုပ်သင့်ပေသည်။

အခန်း (၁၃၆)မြူဒီရေ

ကျိုးယွမ်တွင် ကံကြမ္မာတန်ဖိုး သိန်းဂဏန်းအချို့ ရှိနေသေးပြီး ယနေ့တိုင်အောင် သူ အသုံးမပြုရသေးချေ။

ကျိုးယွမ်သည် စနစ် ဈေးဆိုင်ကို ဖွင့်ကာ စတင် ကြည့်ရှုလိုက်လေ၏။

"ပေဆယ်ကျော် အကျယ်အဝန်းကို သစ်ပင်ကြီးတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနိုင်ပြီး အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေကိုတောင် ဒဏ်ရာရစေနိုင်တဲ့ အဆင့်ငါး ဧရာမသစ်ပင်ကြီး အဆောင်... တစ်ခါသုံး ပစ္စည်း... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး ၄၀၀၀၀ တန်ပါတယ်..."

"နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်းကတ်က ပေတစ်ရာအတွင်းရှိ ဘယ်သူနဲ့မဆို နေရာချင်း ဖလှယ်နိုင်ပါတယ်... ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် အထွတ်အထိပ်အောက်ရှိ ဘယ်သူမဆို အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး ၅၀၀၀၀ တန်ပါတယ်..."

"ကြယ်ရွှေ့ပြောင်းခြင်းကတ်က ပြိုင်ဘက်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း သေချာမှုနဲ့ ပြန်လည် ရောင်ပြန်ဟပ်စေနိုင်ပြီး သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တိုက်ခိုက်မှုကို သူတို့ဆီ ပြန်လှည့်သွားစေပါတယ်... ကောင်းကင်တံခါးအဆင့်အောက်ရှိ ကစားသမား အားလုံးအတွက် အကျုံးဝင်ပြီး ကံကြမ္မာတန်ဖိုး ၅၀၀၀၀ တန်ပါတယ်..."

"အဆ ၁၀၀ တိုးပွားခြင်း ကတ်... ချေမွလိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားက ဆယ့်ငါးစက္ကန့်ကြာ အဆ ၁၀၀ တိုးလာမှာဖြစ်ပြီး ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး မရှိပါဘူး... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး ၆၀၀၀၀ တန်ပါတယ်..."

"ဧရာမလူရိုင်း ဆင့်ခေါ်ခြင်း ကတ်- ချေမွလိုက်တဲ့အခါ မင်းအတွက် ၂ မိနစ်ကြာ တိုက်ခိုက်ပေးဖို့ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့်က ဧရာမ လူရိုင်း ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုကို ဆင့်ခေါ်ပါတယ်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး ၇၀၀၀၀ တန်ပါတယ်..."

"မဖျက်ဆီးနိုင်သော ဝရဇိန် ခန္ဓာကိုယ် အစမ်းသုံး ကတ်- ခန္ဓာကိုယ်ဟာ ဝရဇိန်လို ဖြစ်သွားပြီး နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်အောက်က ဘယ်တိုက်ခိုက်မှုကိုမဆို ကာကွယ်နိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်... ကြာချိန်- ၅ မိနစ်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး ၆၀၀၀၀ ပါ..."

"အသုံးပြုသူရဲ့ ပတ်လည် တစ်ကျန်း (၃ မီတာ) အချင်းဝက်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပြီး ကောင်းကင်တံခါးအဆင့်အောက်က ဘယ်သူမှ မချိုးဖျက်နိုင်တဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ကာကွယ်ရေး ဒိုင်းလွှာတစ်ခု... နာရီဝက်ကြာ ခံပါတယ်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး ၇၀၀၀၀ ပါ..."

...

မျက်စိကျစရာ ပစ္စည်းများကို ကြည့်ရင်း ကျိုးယွမ်သည် တံတွေး အခက်အခဲ ထပ်မံ မျိုချလိုက်လေ၏။ သူ အားလုံးကို လိုချင်ပေသည်။ ၎င်းတို့ အားလုံးမှာ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော ပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြပေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ ကံကြမ္မာတန်ဖိုးကို စစ်ဆေးလိုက်ရာ သုံးသိန်းခွဲကျော် အနည်းငယ် ရှိနေပေသည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျိုးယွမ်သည် သူ လိုချင်သောအရာများကို စတင် ရွေးချယ်လေတော့၏။

ကျိုးယွမ်သည် ကံကြမ္မာတန်ဖိုး ၇၀၀၀၀ ကို အသုံးပြုကာ ဧရာမ လူရိုင်း ဆင့်ခေါ်ခြင်း ကတ်တစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်လေသည်။ ၎င်းကို သူ ယခင်က တစ်ကြိမ် အသုံးပြုခဲ့ဖူးပြီး အာနိသင်မှာ ကောင်းမွန်လှပေ၏။

ထို့ပြင် ဧရာမ လူရိုင်း၏ စွမ်းအားမှာ တကယ်တမ်းတွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားဖြစ်ရာ ၎င်းသည် ကျင့်ကြံခြင်းကို ဖိနှိပ်ထားသော နေရာများအတွက် အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ်သည် ကံကြမ္မာတန်ဖိုး ၁၂၀၀၀၀ ကို အသုံးပြုကာ အဆ ၁၀၀ တိုးပွားခြင်း ကတ်တစ်ခုနှင့် မဖျက်ဆီးနိုင်သော ဝရဇိန် ခန္ဓာကိုယ် အစမ်းသုံး ကတ်တစ်ခုကို လဲလှယ်လိုက်လေ၏။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ်သည် နောက်ထပ် ကံကြမ္မာတန်ဖိုး ၅၀၀၀၀ ကို အသုံးပြုကာ နောက်ထပ် နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း ကတ်တစ်ခုကို လဲလှယ်လိုက်လေသည်။

ပစ္စည်းလေးခုကို လဲလှယ်ခြင်းဖြင့် ကုန်ကျသွားသော ပမာဏမှာ ၂၄၀၀၀၀ အထိ လျော့ကျသွားလေ၏။

သူ၏ ကံကြမ္မာတန်ဖိုးမှာ တစ်သိန်းကျော် အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သည်ကို မြင်သောအခါ ကျိုးယွမ် အသည်းကွဲသွားလေသည်။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ်သည် ပိုမို ဈေးသက်သာသော ပစ္စည်းများ ရှိမရှိ ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး အွန်လိုင်း ဈေးဆိုင်တွင် စတင် ကြည့်ရှုလေတော့၏။

"အသေးစား ရွှေ့လျားနိုင်သော နေရာပြောင်းရွှေ့အစီအရင်... မိုင် ၃၀၀ အထိ နေရာပြောင်းရွှေ့နိုင်ပါတယ်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး ၁၀၀၀၀ ပါ..."

၎င်းကို မြင်ချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး ချက်ချင်း အခြားတစ်ခုသို့ ပြောင်းလိုက်လေ၏။

"မရဘူး... ကုန်တိုက်ထဲမှာ ဆက်ပြီး လျှောက်ကြည့်နေလို့ မဖြစ်ဘူး... ဈေးဝယ်တာက ပျော်စရာကောင်းပေမယ့် စွဲလမ်းစေတယ်..."

မထင်မှတ်ထားသော အခြေအနေများအတွက် ကံကြမ္မာတန်ဖိုး အချို့ကို ချန်ထားရမည်ဟု ကျိုးယွမ် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် စနစ် အချက်အလက်များကို စစ်ဆေးလိုက်လေ၏။

[ပိုင်ရှင်: ကျိုးယွမ်]

[ကျင့်စဉ်အဆင့်: အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်: ၁၈၁၂၁၃၀၈/၆၀၀၀၀၀၀]

[သက်တမ်း: ၂၃/၃၆၄၈၂.၈]

[စွမ်းရည်: တာအိုတားမြစ်ခြင်း ဝိညာဉ်သွေးကြော၊ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မိုးကြိုး ဝိညာဉ်သွေးကြော၊ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မီး ဝိညာဉ်သွေးကြော]

[ကံကြမ္မာတန်ဖိုး: ၁၀၁၃၂၈]

[ကျွမ်းကျင်မှုများ: အလယ်အလတ်အဆင့် မီးတောက်မန္တန်၊ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ဖမ်း ဝင်္ကပါ]

[အထူးစွမ်းရည်များ: မျက်နှာတစ်ထောင်ကျင့်စဉ်၊ အချိန်ကိုဖျက်ဆီးခြင်းနည်းစနစ်၊ အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်းကျင့်စဉ် (အဆင့် ၄)၊ အဆင့် နှစ် အဆောင်သခင်]

သူ့တွင် ကံကြမ္မာတန်ဖိုး တစ်သိန်းကျော် အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သည်ကို မြင်သောအခါ ကျိုးယွမ် အလျင်အမြန် ထွက်လိုက်လေ၏။ အကယ်၍ သူ ဆက်လက် လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေပါက သူ၏ ကံကြမ္မာတန်ဖိုး တစ်သိန်း ဆုံးရှုံးသွားရုံသာမက အကြွေးပါ တင်သွားနိုင်ပေသည်။

တကယ်တမ်းတွင် ကျိုးယွမ်၌ လှည့်ကွက်များစွာ ရှိနေပြီ ဖြစ်ပေ၏။ ပစ္စည်း အနည်းငယ်ကို လဲလှယ်ခြင်းမှာ သူ့ကိုယ်သူ စိတ်သက်သာရာ ရစေရန်သာ ဖြစ်ပေသည်။

တစ်ညလုံး ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့ချေ။ နောက်နေ့ မနက်တွင် ဝမ်ပေါ်တာသည် လူတိုင်းကို စုစည်းလိုက်ပြီး သတိထားရမည့် ကိစ္စအချို့ကို အကျဉ်းချုံး ရှင်းပြလေ၏။

ဝမ်ပေါ်တာသည် မြူခိုးဥမင်ချောက်နက်ထဲရှိ အန္တရာယ်အချို့ကိုလည်း ဖော်ပြခဲ့သော်လည်း လီကွမ်မင် ရှင်းပြသလောက် အသေးစိတ် မကျခဲ့ချေ။

မကြာမီမှာပင် အဖွဲ့သည် မြူခိုးဥမင်ချောက်နက်ထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားလေ၏။

ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျိုးယွမ်သည် တစ်စုံတစ်ရာ ကွာခြားနေကြောင်း ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရလေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သက်ရောက်နေသော ဖိအားတစ်ခုကို သူ ခံစားလိုက်ရပေ၏။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အထူး စွမ်းအားတစ်ခု သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖိအားကို တိုက်ရိုက် ချေဖျက်လိုက်လေသည်။

ဘာတွေဖြစ်နေသလဲ ဆိုသည်ကို ကျိုးယွမ် မသိခဲ့သော်လည်း သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အနည်းငယ်မျှ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိသည်ကို တွေ့ရှိရသောအခါ သူ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားလေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ အကြည့်သည် သူ၏ ဘေးရှိ လီကွမ်မင်အပေါ်သို့ ဖြတ်သန်းသွားရာ လီကွမ်မင်၏ အရှိန်အဝါမှာ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အလယ်အလတ်အဆင့်မှ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အစောပိုင်းအဆင့်သို့ သိသိသာသာ ကျဆင်းသွားကြောင်း သတိထားမိလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ်၏ အကြည့်သည် လူအုပ်ကြီးကို ဖြတ်သန်းသွားရာ အခြားသူများ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်များမှာ အနည်းဆုံး အဆင့်ငယ်တစ်ခုခန့် ကျဆင်းသွားကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရပေ၏။

မိုင်နှစ်ဆယ်ကျော် ခရီးနှင်ပြီးနောက် ကျိုးယွမ်သည် သူ့ဆီသို့ ဝင်ရောက်လာသော နောက်ထပ် ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခု သူ၏ အတွင်းမှ မြင့်တက်လာပြီး ၎င်းကို ချေဖျက်လိုက်လေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ ဘေးရှိ လီကွမ်မင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ကျဆင်းသွားကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဝမ်ပေါ်တာကို ကြည့်လိုက်ရာ ဝမ်ပေါ်တာ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အစောပိုင်းအဆင့်သို့ ကျဆင်းသွားပြီး အဆင့်ငယ် တစ်ခု ကျဆင်းသွားကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရပေသည်။

"တာအိုရောင်းရင်းကျိုး... မြူခိုးဥမင်ချောက်နက်ထဲကို ပိုနက်နက် ဝင်သွားလေ ဖိအားက ပိုကြီးလာလေပဲ... မိုင်တစ်ရာလောက် ဝင်သွားပြီးရင် အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်..."

ကျိုးယွမ် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်နေခြင်းမှာ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့် ကျဆင်းသွားသည်ကို သူ ခံစားမိသောကြောင့်ဟု လီကွမ်မင် ထင်မှတ်လိုက်လေ၏။

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ်သည် နားလည်ကြောင်း ပြသသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

မွန်းတည့်ချိန်တွင် အဖွဲ့သည် မိုင်တစ်ရာခန့် ခရီးနှင်ပြီး ဖြစ်ပေ၏။ လီကွမ်မင် ဟောကိန်းထုတ်ထားသည့်အတိုင်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အဖွဲ့ တစ်ခုလုံး၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားလေသည်။

ကျင့်စဉ်အဆင့် အမြင့်ဆုံးဖြစ်သော ဝမ်ပေါ်တာသည် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အစောပိုင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိတော့ပြီး သခင်မလေးလျို၏ ဘေးရှိ အဘွားအိုမှာမူ ရွှေအမြုတေအဆင့် အထွတ်အထိပ်တွင်သာ ရှိတော့လေ၏။

လီကွမ်မင်မှာမူ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် ကျဆင်းသွားရာ ၎င်းမှာ အဓိက အဆင့်ကြီး နှစ်ခုနီးပါး နိမ့်ကျသွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ကျိုးယွမ်မှာမူ လုံးလုံးလျားလျား သက်ရောက်မှု မရှိခဲ့ချေ။ ယင်းက ကျိုးယွမ် ကိုယ်တိုင်ကိုပင် ပဟေဠိ ဖြစ်သွားစေလေ၏။

သို့သော် ဤသည်မှာ ကျိုးယွမ်အတွက် သေချာပေါက် ကောင်းမွန်သော အရာတစ်ခုဖြစ်ရာ သူက ၎င်းကို သဘာဝကျကျ အသံထွက်၍ ပြောမည် မဟုတ်ချေ။

ကျိုးယွမ်၌ သူ၏ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ထားသော ကျင့်စဉ်ရှိသဖြင့် မည်သူကမျှ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို မသိနိုင်ပေ။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ် ထုတ်ဖော်ပြသထားသော ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် နှောင်းပိုင်းတွင်သာ ရှိပြီး လီကွမ်မင်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်လေ၏။

ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား ကျိုးယွမ်၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ သူ့ထက် ပိုမို ခိုင်မာကြောင်း လီကွမ်မင်က ပြောဆိုခဲ့လေသည်။

သူတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်များ ကျဆင်းသွားသည်နှင့်အမျှ လူတိုင်း၏ သတိထားမှုမှာလည်း သဘာဝကျကျ တိုးလာလေ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မြူခိုးဥမင်ချောက်နက်ထဲ၌ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများသည် အများဆုံး ဆယ်မီတာကျော်ခန့်သာ မြင်နိုင်သော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူတို့၌ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်အာရုံများ ရှိနေသေးရာ ပိုမို ဝေးကွာသော နေရာများကို စူးစမ်းနိုင်သဖြင့် ရုတ်တရက် အန္တရာယ်များအတွက် စိုးရိမ်ရန် မလိုအပ်ချေ။

သို့သော် ထိုချိန်တွင် မြူခိုးဥမင်ချောက်နက်ထဲရှိ မြူခိုးများသည် တဖြည်းဖြည်း ထူထပ်လာလေ၏။

အစပိုင်းတွင် မည်သူမျှ အများကြီး အာရုံမစိုက်ခဲ့ကြသော်လည်း အချိန်ခဏအတွင်းမှာပင် မြူခိုးများမှာ ပိုပိုပြီး ထူထပ်လာကာ လူတိုင်း မြင်တွေ့နိုင်သော ဧရိယာမှာလည်း ပိုပိုပြီး နီးကပ်လာလေသည်။

ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် အတွင်းမှာပင် သုံးမီတာ၊ လေးမီတာခန့်သာ မြင်နိုင်တော့လေ၏။

ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေသည်။ မြူခိုးများ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ ခံစားနိုင်သော ဧရိယာမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ကျုံ့ဝင်လာလေ၏။

ထိုချိန်တွင် မိစ္ဆာသားရဲများ၏ မှေးမှိန်သော ဟိန်းဟောက်သံများကို အဝေးရှိ မြူခိုးများထဲမှ ကြားလိုက်ရလေသည်။

ကျိုးယွမ်က အဆင်ပြေပေ၏။ ဤသည်မှာ ဘာကိုဆိုလိုသနည်းဆိုသည်ကို သူ မသိခဲ့သလို သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာလည်း အနည်းငယ်မျှ ဖိနှိပ်ခံထားရခြင်း မရှိသဖြင့် သူ ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

သို့သော် အခြားသူများက မိစ္ဆာသားရဲ၏ ဟိန်းဟောက်သံကို ကြားသောအခါ သူတို့သည် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ စိုးရိမ်လာကြလေ၏။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်များမှာ အမှန်တကယ် ဖိနှိပ်ခံထားရသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

"ဒုက္ခပဲ... ဒါက မြူခိုးဥမင်ချောက်နက်ရဲ့ မြူဒီရေပဲ..."

ဝမ်ပေါ်တာ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားလေ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဝေးတွင် တိမ်ပင်လယ်ကဲ့သို့ ထူထပ်သော မြူခိုးများသည် သူတို့ဆီသို့ လိမ့်ဝင်လာနေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

မြူဒီရေများသည် သားရဲဒီရေများနှင့် မကြာခဏ တွဲလျက် ပါလာတတ်ကြောင်း မြူခိုးဥမင်ချောက်နက်ကို မကြာခဏ ဖြတ်သန်းသွားလာသူများ ကောင်းစွာ သိရှိထားသော အချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေ၏။

ဝမ်ပေါ်တာ၏ စကားကြောင့် လူတိုင်း၏ မျက်နှာများ အရောင်ပြောင်းသွားကြပြီး သူတို့ အားလုံးသည် ဝမ်ပေါ်တာ၏ အနီးသို့ တိုးကပ်သွားကြလေသည်။