အခန်း (၇၆၃-၇၆၄)

အခန်း (၇၆၃) - အလောင်းပျိုးထောင်ရာမြေ ၊ ရွှေရောင်အပိုင်းအစ၏ စွမ်းအား ၊ ဝိညာဉ်စစ်ဆရာတော် နှင့် အရှင်မင်းကြီး၏ အမြော်အမြင်

လီယန်ချူးသည် သူ၏ စိတ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်၍ ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသတစ်ခုလုံးကို ရှာဖွေလိုက်သည်။

ယခင်က ထူးခြားသော အငွေ့အသက်များကို မတွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း၊ ဖုန်းရွှေဆရာ သေဆုံးသွားပြီးနောက် ဆန်းကြယ်လှသော အပိုင်းအစကို လီယန်ချူး သိမ်းပိုက်လိုက်ချိန်တွင်တော့ ဖုံးကွယ်ထားသော အငွေ့အသက်များ ယိုစိမ့်ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ထိုသို့သော နေရာမျိုးကို သူသည် နောက်ထပ် (၁၀) ခုထက်မနည်း ထပ်မံတွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ နေရာတိုင်းတွင် ထိုကဲ့သို့ပင် စီမံထားပြီး ရေကန်အောက်ခြေ၌ မတ်တပ်ရပ်နေသော လူသေကောင်များ ရှိနေကြသည်။

လီယန်ချူးသည် ထိုတောင်တန်းအတွင်း တစ်ခေါက် လှည့်ပတ်သွားလာကာ ထိုနေရာ (၁၀) ခုကျော်ရှိ လူသေကောင်များအားလုံးကို နှိမ်နင်းလိုက်ရာ၊ မမျှော်လင့်ဘဲ ကုသိုလ်မှတ် စုစုပေါင်း (၁) သိန်း ၃ သောင်းခန့် ရရှိလိုက်တော့၏။

တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ်ရှင်တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်မှပင် ကုသိုလ်မှတ် ၅ သောင်းခန့်သာ ရရှိနိုင်သည်ကို သတိပြုရန်ဖြစ်သည်။ ဤနေရာရှိ လူသေကောင်များမှာ အလွန်ပင် များပြားလှပေသည်။ သို့သော် လီယန်ချူး၏ ယန်မီးတောက်အောက်တွင် အားလုံးမှာ စင်ကြယ်စွာ လောင်ကျွမ်းပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

"တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ အစီအစဉ်ပဲ"

လီယန်ချူးသည် ကုသိုလ်မှတ် (၁) သိန်း ၃ သောင်း ရရှိခဲ့သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် ပေါ့ပါးသော အရိပ်အယောင် မရှိချေ။ ရေကန်အောက်ခြေ၌ စီတန်းမတ်တပ်ရပ်နေသော ထိုအလောင်းများကို မြင်တွေ့ရခြင်းက လူကို ကြက်သီးထစေသည်။ သာမန်လူဆိုလျှင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပေလိမ့်မည်။ သို့သော် လီယန်ချူးအတွက်မူ ဤသည်မှာ ကြီးမားလှသော လူသတ်ပွဲကြီးတစ်ခုဖြစ်သဖြင့် ဒေါသတရားများသာ ဖြစ်ပေါ်လာရသည်။

ဤနှစ်များအတွင်း ထိုဖုန်းရွှေဆရာသည် လူရှင်များကို အသုံးပြုကာ လူသေကောင်များ ပျိုးထောင်သည့် ဤကဲ့သို့သော အစီရင်များကို ခင်းကျင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ထိုအလောင်းများအတွင်းရှိ စင်ကြယ်လှသော "ရှင်သန်ခြင်း အငွေ့အသက်" ကို ထုတ်ယူရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။ သိသာသည်မှာ ထိုရှင်သန်ခြင်း အငွေ့အသက် သို့မဟုတ် ယန်စွမ်းအားမှာ အလွန်စင်ကြယ်သော အားဖြည့်ဆေးတစ်မျိုး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ လီယန်ချူးသည် ထိုစွမ်းအားများကို မမက်မောဘဲ ယန်မီးတောက်ဖြင့်သာ အကုန်အစင် တိုက်ရိုက် လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်သည်။

"ဒီအနီးအနားမှာ လူတွေအများကြီး သေဆုံးခဲ့ရတာ... ကျန်းနန်မြို့စားကြီးမှာ တာဝန်ရှိတာ သေချာတယ်"

လီယန်ချူးသည် ခြေဖဝါးအောက်တွင် မင်္ဂလာတိမ်တိုက်များကို ဖန်တီးကာ တိမ်စီးနှင်ခြင်း အတတ်ဖြင့် ကျန်းနန်မြို့တော်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။ သူသည် မြို့စားမင်း၏ အိမ်တော်သို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်ရှင်းလင်းရန် ကြံရွယ်ခဲ့သော်လည်း၊ ရုတ်တရက် စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသဖြင့် အရှိန်အဝါကို သိမ်းဆည်းကာ မြို့တော်နှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ဆင်းသက်ပြီး မြို့ထဲသို့ ခြေကျင် ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

သူသည် တည်းခိုခန်းသို့ ပြန်လာပြီးနောက်၊ စိတ်ထဲ၌ ဖြစ်ပေါ်နေသော ကောင်းကင်ယံအထိ ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို ဟွမ်ထင်တာအိုကျမ်း ဖြင့် ငြိမ်သက်အောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ခုနက မြို့စားမင်းအိမ်တော်ကို တိုက်ရိုက်မသွားခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ မူလဝိညာဉ်အတွင်း သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြင်းထန်လွန်းပါက မိမိ၏ မူလစိတ်ရင်းကို ပျောက်ဆုံးသွားစေနိုင်သည်။

သူသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဟွမ်ထင်တာအိုကျမ်းကို လှည့်ပတ်စေကာ စွမ်းအားများဖြင့် စိတ်ကို ငြိမ်သက်အောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ခရမ်းရွှေရောင် စွမ်းအားများနှင့် မီးနတ်ဘုရား၏ ကောင်းချီးများမှာလည်း ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်နေပြီး၊ စိတ်ကြည်လင်စေသော ကျောက်စိမ်း မှာလည်း အလင်းများ စီးဆင်းနေသည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် တောင်တန်းများကို ရွှေ့ပြောင်းကာ ပင်လယ်ကို ဖုံးလွှမ်းနိုင်သည့် ကြီးမားသော စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်လာသောအခါ၊ မိမိကိုယ်တိုင်၏ လက်ချက်ဖြင့်ပင် ပျက်စီးသွားရန် ပို၍ လွယ်ကူတတ်သည်။

ဟွမ်ထင်တာအိုကျမ်းကို လှည့်ပတ်လိုက်ပြီးနောက် လီယန်ချူး၏ စိတ်ထဲမှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးသွားသည်။ ရေကန်အောက်ခြေရှိ ပြည့်နှက်နေသော လူသေကောင်များကို မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်းက သူ၏ မူလဝိညာဉ်ကို သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် လွှမ်းမိုးလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဟွမ်ထင်တာအိုကျမ်း မှာမူ တည်ငြိမ်အေးချမ်းပြီး တာအို၏ ဘာမျှမရှိခြင်း အယူအဆနှင့် ကိုက်ညီလှသည်။

ထိုစဉ် သူ၏ မူလဝိညာဉ်အတွင်း သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ငြိမ်သက်သွားသည်နှင့်အမျှ မီးနတ်ဘုရားဂါထာတော် စာသားမှာ နတ်အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ လီယန်ချူး မှင်သက်သွားရ၏။

ဤဂါထာတော်မှာ ချင်းယုပလ္လင်ရှိ ကြီးမားသော တာအိုဆရာ ရုပ်တုကြီးထံမှ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ လက်ထဲရှိ မီးနတ်ဘုရားအမိန့်တော် မက်မွန်သားတံဆိပ်နှင့် အပြန်အလှန် အထောက်အကူပြုကာ မီးနတ်ဘုရား၏ ကိုယ်ပွားပုံရိပ်ကို ခေါ်ယူအသုံးပြုနိုင်သည့်အရာ ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် သူ၏ မူလဝိညာဉ်အတွင်း အလွန်ငြိမ်သက်နေသော်လည်း ယနေ့တွင်မူ တစ်စုံတစ်ခုကြောင့် တုန်ခါနေသည်။

'ငါ့စိတ်ထဲက သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တွေ ပြင်းထန်လွန်းလို့ ဒီစာသားအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိသွားတာလား'

ဟု လီယန်ချူး တွေးမိသော်လည်း၊ ချက်ချင်းပင် မဟုတ်နိုင်ကြောင်း ပြန်လည် စဉ်းစားမိသည်။ ယခင်ကလည်း သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြင်းထန်ခဲ့သော အချိန်များ ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤစာသားမှာ ဘာတုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိခဲ့ချေ။

လီယန်ချူးသည် စိတ်အာရုံဖြင့် သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ထိုရွှေရောင်အပိုင်းအစကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုအပိုင်းအစ ပေါ်လာသည်နှင့် လီယန်ချူးသည် အနည်းငယ် ပူနွေးလာသော ထိုဆန်းကြယ်သည့် စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ မူလဝိညာဉ်အတွင်းရှိ မီးနတ်ဘုရားဂါထာတော် မှာလည်း အလင်းများ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ သိသာသည်မှာ ထိုဆန်းကြယ်သော စွမ်းအား၏ ဆွဲဆောင်မှုကို ခံနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

"တကယ်ပဲ ဒီအပိုင်းအစရဲ့ ပြဿနာပဲ"

လီယန်ချူး စိတ်ထဲမှ မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။ ထိုဂါထာတော်မှ အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူ၏ မူလဝိညာဉ်အတွင်း စီးဆင်းလာတော့သည်။ လီယန်ချူး၏ မျက်စိရှေ့တွင် ကောင်းကင်အပြည့် မီးတောက်များ ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ တည်းခိုခန်းထဲတွင် တကယ် မီးလောင်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ မီးဓာတ်နှင့် ပတ်သက်သော တာအိုတရားကို သူ၏ သိမြင်နားလည်မှု ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူးသည် ကုတင်ပေါ်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး၊ ကျန့်ကျောင်းဓားကို ဒူးပေါ်တွင် တင်ကာ မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ထားစေသည်။ သူ၏ စိတ်အာရုံတစ်ခုလုံးမှာ ထိုနက်နဲမှုထဲသို့ နစ်ဝင်သွားတော့သည်။ မီးနတ်ဘုရားဂါထာတော် မှာ လီယန်ချူး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် စီးဆင်းနေ၏။

ဤမြင်ကွင်းမှာ ဖုန်းရွှေဆရာက ဆန်းကြယ်သော အပိုင်းအစကို အသုံးပြုနေစဉ်က မြင်ကွင်းနှင့် အလွန်တူလှသည်။ ထိုစဉ်က ဖုန်းရွှေဆရာသည် ဗေဒင်ဗန်းကို နင်းလျက် ကိုယ်ပေါ်တွင် ဆန်းကြယ်သော မှော်စာလုံးများ စီးဆင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ ဆန်းကြယ်သော သိမြင်မှုကြောင့် လီယန်ချူး၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ တဟုန်ထိုး တိုးတက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ တရားစွမ်းအားများမှာ အဆက်မပြတ် တိုးပွားလာတော့သည်။ မီးစွမ်းအားနှင့် ပတ်သက်သော သူ၏ နားလည်မှုမှာလည်း ပိုမို နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။

လီယန်ချူး မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် အချိန်မှာ တစ်နာရီခန့် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ကြည်လင်နေပြီး၊ မီးနတ်ဘုရားကောင်းချီး စာသားမှာလည်း မူလဝိညာဉ်အတွင်းသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

"အသိဉာဏ်ပွင့်သွားတာလား"

လီယန်ချူး မှင်သက်သွားရ၏။ ကိုယ်ခံပညာရပ်များကို လေ့ကျင့်စဉ်က ဤကဲ့သို့သော ထူးခြားသော ခံစားမှုကို ရရှိတတ်ပြီး အသိဉာဏ်ပွင့်သည့် အခြေအနေ သို့ ရောက်ရှိသွားပါက အစွမ်းအစများကို လျင်မြန်စွာ မြှင့်တင်နိုင်သည်။ သို့သော် ဟွမ်ထင်တာအိုကျမ်း သို့မဟုတ် တာအိုမှော်အတတ်များကို လေ့ကျင့်စဉ်တွင်မူ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး ပေါ်ပေါက်ခဲလှသည်။

လီယန်ချူးသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ၊ ဤတစ်ကြိမ် သိမြင်မှုကြောင့်ပင် သူ၏ ကျင့်စဥ်စွမ်းအားမှာ နှစ်ပေါင်း (၂၀၀) ခန့် တိုးပွားသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ"

လီယန်ချူး အံ့အားသင့်သွားရ၏။ ယခင်ကဆိုလျှင် စင်ကြယ်သော ယန်ရတနာများကို စားသုံးမှသာစွမ်းအား တိုးပွားနိုင်ပြီး၊ ပုံမှန်အားဖြင့် စွမ်းအား တိုးပွားမှုမှာ အလွန်ပင် နှေးကွေးလှသည်။ နှစ်အလိုက် တွက်ချက်ရသော စွမ်းအား တိုးပွားမှု ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ သို့သော် ထိုတစ်ကြိမ် သိမြင်မှုက နှစ်ပေါင်း (၂၀၀) စွမ်းအားကို တိုးပွားစေခဲ့သည်။

လီယန်ချူးသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများကို အသေအချာ ခံစားကြည့်ရာ၊ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဝမ်းသာရိပ်များ ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာလည်း ထပ်မံ၍ သန်မာလာပြီး ပြင်းထန်လှသော သွေးစွမ်းအားများမှာလည်း မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ လီယန်ချူးက လက်ကို အသာအယာ မြှောက်လိုက်ရုံဖြင့် လက်ချောင်းများကြားတွင် မီးတောက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုမီးတောက်မှာ အလွန်ပင် အပူရှိန်ပြင်းထန်ပြီး အစွန်းဆုံးသော ယန်စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။

"သုံးရောင်ခြယ်မီးတောက် "

လီယန်ချူးမှာ ချက်ချင်းပင် အံ့သြသွားရသည်။

'သုံးရောင်ခြယ်မီးတောက်' ဆိုသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကျင်း ၊ ချိ နှင့် ရှန် တို့ကို အခြေခံကာ တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်၍ လေ့ကျင့်ထားသော အစွမ်းထက်သည့် မီးတောက်ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အစွမ်းမှာ ကြီးမားလှပေသည်။

လီယန်ချူး ယခင်က လေ့ကျင့်ခဲ့သော ယန်မီးတောက်မှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးစွမ်းအားများမှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ သွေးစွမ်းအား အလွန်ပြင်းထန်မှုကို ပြသခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းကို နဂါးငါးကောင်စက်ဝိုင်း နှင့် ကျောက်ထျန်းတံဆိပ် တို့ရှိ နတ်မီးတောက်များနှင့် ပေါင်းစပ်ပြီးမှသာ အစွမ်းထက်သော ယန်မီးတောက်အဖြစ် လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုယန်မီးတောက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပါက အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်။ သို့သော် ယခု ပေါ်ပေါက်လာသော သုံးရောင်ခြည်မီးတောက်၏ အစွမ်းမှာ ယခင် ယန်မီးတောက်ထက် ဆယ်ဆမက ပိုမို ပြင်းထန်လှသည်။

'ဒီရွှေရောင်အပိုင်းအစက တကယ်တော့ ဘာလဲ... ဘာဖြစ်လို့ မီးနတ်ဘုရားဂါထာတော်ကို တုံ့ပြန်စေပြီး ငါ့ကို မရည်ရွယ်ဘဲနဲ့ သုံးရောင်ခြယ်မီးတောက် လေ့ကျင့်အောင်မြင်သွားစေရတာလဲ'

လီယန်ချူး၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် တွေးတောရိပ်များ ပေါ်လာသည်။ ယခုတစ်ကြိမ် ရရှိမှုမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။ ကျင့်စဥ်စွမ်းအား နှစ်ပေါင်း (၂၀၀) တိုးပွားလာခြင်း၊ ကိုယ်ခန္ဓာ သွေးစွမ်းအား ထပ်မံ မြင့်တက်လာခြင်းနှင့် 'ကျင်း၊ ချိ၊ ရှန်' တို့ကို ပေါင်းစပ်မှသာ လေ့ကျင့်နိုင်သည့် သုံးရောင်ခြယ်မီးတောက်ကို ရရှိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအရာအားလုံး၏ အဓိက သော့ချက်မှာ လက်ထဲရှိ ဆန်းကြယ်သော ရွှေရောင်အပိုင်းအစပင် ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူးသည် အချိန်အတော်ကြာအောင် အသေအချာ စစ်ဆေးကြည့်သော်လည်း ထိုအပိုင်းအစ၏ ထူးခြားချက်ကို မတွေ့ရှိရသေးချေ။ သူ၏ စိတ်အာရုံကို အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်စေသော်လည်း ဘာတုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိပေ။

သွေးဖြင့် အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို စမ်းသပ်ကြည့်သော်လည်း ဘာမျှမထူးခြားချေ။ အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်နေသော်လည်း မီးနတ်ဘုရားဂါထာတော်က ထပ်မံ၍ တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိတော့သဖြင့် လီယန်ချူးသည် ထိုဆန်းကြယ်သော အပိုင်းအစကို သိမ်းဆည်းထားလိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်သည်။

ယခင်က ဖုန်းရွှေဆရာနှင့် ရင်ဆိုင်စဉ်က သူ ခံစားလိုက်ရသော အချက်တစ်ခုမှာ ဤအပိုင်းအစသည် တောင်တန်းစွမ်းအားကိုသာမက၊ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကိုပါ ဟန့်တားပေးသည့် ထူးခြားသော နယ်ပယ် သို့မဟုတ် အကာအကွယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ဖုန်းရွှေဆရာ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် မကျရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

'သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်နဲ့ဆိုရင် ဒီလောက် မြင့်မားတဲ့ စွမ်းအားမျိုးကို မပိုင်ဆိုင်နိုင်ဘူး'

လီယန်ချူး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤကိစ္စတွင် သူသည် ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိခဲ့ပြီဖြစ်သဖြင့် ထိုအပိုင်းအစကို သိုလှောင်အိတ်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် အခန်းတံခါးကို အသာအယာဖွင့်၍ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာစဉ်တွင် အလွန်ထွားကြိုင်းသော အမျိုးသမီးတာအိုဆရာတစ်ဦးနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုးလေသည်။

ထိုအမျိုးသမီးတာအိုဆရာနှင့် သူသည် တစ်ခါဆုံဖူးသည်။ ယခင်က သူသည် ဖူဝမ်မင်းသား၏ ကြင်ယာတော်ကို ခေါ်ဆောင်လာစဉ်က ထိုအမျိုးသမီးက သူ့ကို အသေအချာ အကဲခတ်ခဲ့ဖူးသည်။ လီယန်ချူးက တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ထွက်သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း ထိုအမျိုးသမီးမှာ သူ၏အနားသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်လာပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့်

"တာအိုမိတ်ဆွေ" ဟု ခေါ်လိုက်သည်။

လီယန်ချူး လှည့်ကြည့်လိုက်ကာ

"အင်း... ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

လီယန်ချူးသည် ထိုအမျိုးသမီးထက်ပင် အနည်းငယ် အရပ်ပုနေသော်လည်း ထိုအမျိုးသမီး၏ စကားသံမှာ လေယူလေသိမ်း နူးညံ့ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထည်နှင့် လားလားမျှ မသက်ဆိုင်ချေ။

"အရင်က တာအိုမိတ်ဆွေရဲ့ ဘေးမှာရှိတဲ့ အမျိုးသမီးကော"

လီယန်ချူးက သူမကို ကြည့်ပြီး ဘာမှ ပြန်မပြောချေ။ အရပ်ရှည်ပြီး ထွားကြိုင်းသော ထိုအမျိုးသမီးက ပြုံးလိုက်ကာ...

"တာအိုမိတ်ဆွေ သံသယမဝင်ပါနဲ့၊ ကျွန်မက ချင်းချန်တောင်က တပည့်ပါ၊ တာအိုဘွဲ့က လင်ကျန်း (ဝိညာဉ်စစ်) လို့ ခေါ်ပါတယ်"

သူမက ဆက်ပြောသည်မှာ

"အရင်က အဲဒီအမျိုးသမီးရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ သွေးညှီနံ့တွေ လွှမ်းနေတယ်၊ သူမ လက်ထဲက ကလေးကလည်း ထူးခြားတဲ့ ကံကြမ္မာ ရှိနေတယ်၊ သူတို့က ပြဿနာတွေ သယ်ဆောင်လာမယ့်သူတွေပဲ၊ တာအိုမိတ်ဆွေအနေနဲ့ သူတို့ကို ဒီကျန်းနန်မြို့တော်ကနေ မြန်မြန် ခေါ်ထုတ်သွားဖို့ လာသတိပေးတာပါ"

"အို..." လီယန်ချူး ခြေလှမ်းရပ်လိုက်ပြီး ထိုအမျိုးသမီးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသူက ကြင်ယာတော်၏ လက်ထဲမှ ကလေးသည် ထူးခြားသော ကံကြမ္မာရှိကြောင်း မြင်နိုင်သည်ဆိုလျှင် မဆိုးလှချေ။

"တာအိုမိတ်ဆွေက မြင်နိုင်တယ်ဆိုမှတော့ အရင်နေ့က ဘာလို့ သတိမပေးခဲ့တာလဲ"

ဟု လီယန်ချူးက မေးသည်။

"ကျွန်မကတော့ ဒီကိစ္စတွေထဲ မပါဝင်ချင်ခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ပြန်ရောက်တော့ စဉ်းစားလေ စိတ်မအေးလေ ဖြစ်လာလို့ပါ၊ ဒီလို ပြဿနာရှိတဲ့သူတွေနဲ့ အတူရှိနေတာ တခြားနေရာမှာတော့ ရပေမဲ့ ဒီကျန်းနန်မြို့တော်ထဲမှာတော့ သေချာပေါက် ဘေးဒုက္ခ ကြုံရလိမ့်မယ်၊ အခု တာအိုမိတ်ဆွေနဲ့ ပြန်ဆုံတာနဲ့ပဲ သတိပေးစကား ပြောလိုက်တာပါ"

ထိုအမျိုးသမီး၏ စကားသံမှာ နူးညံ့လှပြီး လောကီအရေးကို စိတ်ဝင်စားပုံ မရချေ။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျွန်တော့်နာမည်က လီယန်ချူးပါ၊ လင်ကျန်း တာအိုမိတ်ဆွေ... မြို့တော်ထဲမှာ ဘေးဒုက္ခရှိတယ်ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

လီယန်ချူး စိတ်ဝင်စားသွားရသည်။ ဤအမျိုးသမီးက ဘာများ သိထားသနည်း။ သူတို့နှစ်ဦး စကားပြောရင်း လမ်းပေါ်သို့ လျှောက်လာခဲ့ကြသည်။ လီယန်ချူးသည် ထိုအမျိုးသမီးမှာ ကိုယ်လုံးကြီးသော်လည်း သူမ၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်အေးချမ်းပြီး လောကကို ကျော်လွန်နေသည့် ခံစားချက်မျိုး ပေးသည်ကို သတိပြုမိသည်။

"ကျန်းနန်မြို့စားကြီးက ချင်းယွမ်အဖွဲ့ ရဲ့ နောက်ကွယ်က လက်မည်းကြီးလို့ ပြောတာလား"

လင်ကျန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ လီယန်ချူး မှင်သက်သွားရသည်။ သူမက လူကုန်ကူးမှုများကို လိုက်လံစုံစမ်းရန် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုချင်းယွမ်အဖွဲ့မှာ နေရာအနှံ့ လူကုန်ကူးကာ ကြီးမားသော ပြစ်မှုများ ကျူးလွန်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

စုံစမ်းရင်းဖြင့် နောက်ကွယ်တွင် အခြားသူတစ်ဦး ရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရပြီး ဤကျန်းနန်မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ နောက်ကွယ်မှ လက်မည်းကြီးမှာ မြို့စားမင်းလျိုရှောက်ကျိန့် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ အစကတော့ ကျွန်မလည်း မယုံနိုင်ခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အများကြီး စုံစမ်းပြီးတဲ့အခါမှာတော့ ဒါဟာ အမှန်တရားပဲဆိုတာ သိလာရတယ်"

ဟု လင်ကျန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ဘာလုပ်ဖို့ စိတ်ကူးထားလဲ" ဟု လီယန်ချူးက မေးသည်။

လင်ကျန်း သက်ပြင်းချလိုက်ကာ...

"ကျွန်မတို့က ရဟန်းဝတ်တွေပါ၊ မူလကတော့ လူကုန်ကူးသူတွေကို ဖမ်းဖို့က အစိုးရရဲ့ တာဝန်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ စုံစမ်းရင်းနဲ့ အစိုးရမင်းဆီမှာ လမ်းဆုံးနေတယ်၊ အဲဒါကြောင့် ဒီနှစ်ရက်အတွင်း ကျွန်မလည်း ဘာလုပ်ရမှန်း မဝေခွဲနိုင်ဖြစ်နေတယ်"

သူမက ခဏရပ်ပြီး ဆက်ပြောသည်မှာ

"ဒါတင်မကသေးဘူး၊ မြို့စားမင်းအိမ်တော်မှာ အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ အများကြီးပဲ၊ ကျွန်မ အဲဒီနေ့က အိမ်တော်ကို ညဘက် ခိုးဝင်တုန်းက သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် တာအိုဆရာတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ခဲ့တယ်၊ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက ကျွန်မထက် ပိုမြင့်တယ်၊ အဲဒီနေ့က ကျွန်မ လွတ်အောင် ပြန်မထွက်နိုင်တော့ဘူးတောင် ထင်ခဲ့ရတာ"

"ကျန်းနန်မြို့စားက ဒီလိုကိစ္စတွေ လုပ်နေတာကို ဘေးပတ်ဝန်းကျင်က ဘုန်းကြီးကျောင်းတွေ၊ တာအိုကျောင်းတွေက ဘာမှ မသိကြဘူးလား၊ ကျန့်ယန်စာသင်တိုက်က ပညာရှိကြီးတွေကော ဘာမှ မခံစားမိကြဘူးလား"

လီယန်ချူး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"အင်း... အစက ကျွန်မလည်း အံ့သြမိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီနေ့က မြို့စားမင်းအိမ်တော်ကို ခိုးဝင်ကြည့်တဲ့အခါမှာ အိမ်တော်ထဲမှာ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရှိန်အဝါတစ်ခုရှိနေတာကို တွေ့ခဲ့တယ်၊ အိမ်တော်ထဲမှာ ယန်ဝိညာဉ်အဆင့် တစ်ပါး ရှိနေနိုင်တယ်လို့ ကျွန်မ သံသယရှိတယ်"

"ယန်ဝိညာဉ်အဆင့် ဟုတ်လား"

လီယန်ချူး မှင်သက်သွားရ၏။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ အဲဒီအရှိန်အဝါက အရမ်းကို ပြင်းထန်လွန်းတယ်၊ ကျွန်မ အိမ်တော်ထဲကို ဝင်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ သူ သိသွားခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအရှိန်အဝါ ပိုင်ရှင်က ကျွန်မကို တိုက်ခိုက်ဖို့ မလှုပ်ရှားခဲ့လို့သာ အဲဒီနေ့က ပြန်ထွက်လာနိုင်ခဲ့တာပါ"

လီယန်ချူး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထိုဖုန်းရွှေဆရာမှာ မြို့စားမင်းအိမ်တော်နှင့် သေချာပေါက် ပတ်သက်မှုရှိနေပြီး၊ အိမ်တော်ထဲက လူတစ်ဦးပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုသက်လတ်ပိုင်းအရွယ် တာအိုဆရာနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူသည် ပိုင်ကျီမိစ္ဆာနိုင်ငံမှ သူလျှိုတစ်ဦးထံမှ သတင်းအချို့ ရရှိထားဖူးသည်။ မြို့စားမင်းအိမ်တော်တွင် ပူဇော်ခံ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးရှိပြီး သူသည် မြင်သူတိုင်းကြည်ညိုဖွယ် ကောင်းသော ဟန်ပန်ရှိသော်လည်း၊ တကယ်တော့ လူများ၏ ဝိညာဉ်ကို ထုတ်ယူကာ ဝိညာဉ်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် အလံ အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းနေသော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ပိုင်ကျီမိစ္ဆာနိုင်ငံမှ သူလျှိုတစ်ဦးမှာလည်း ထိုတာအိုဆရာ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးကာ ဝိညာဉ်အချုပ်ခံခဲ့ရဖူးသည်။ မြို့စားမင်း၏ အိမ်တော်ထဲတွင် ဤကဲ့သို့သော မိစ္ဆာပုဂ္ဂိုလ်ကို ခစားခွင့်ပြုထားခြင်းမှာ တကယ်ပင် ရယ်စရာကောင်းလှသည်။

"ဒါတင်မကသေးဘူး၊ မြို့ထဲမှာ စုံစမ်းကြည့်တဲ့အခါ ပိုင်ကျီမိစ္ဆာနိုင်ငံကလည်း မြို့ထဲမှာ တစ်ခုခုကို ကြံစည်နေပုံရတယ်"

ဟု လင်ကျန်းက ပြောလိုက်သည်။

လီယန်ချူးက လင်ကျန်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအမျိုးသမီးက ဤမျှအထိ စုံစမ်းထားနိုင်သည်မှာ မလွယ်လှချေ။

"တာအိုမိတ်ဆွေ... ဒီနေရာက အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်၊ ကျွန်မကတော့ ဒီကိစ္စတွေကို ချင်းချန်တောင်က ဆရာ့ဆီ သွားသတင်းပို့ရမယ်၊ တာအိုမိတ်ဆွေလည်း ဒီကနေ မြန်မြန် ထွက်သွားတာ အကောင်းဆုံးပဲ၊ မင်းဘေးက အမျိုးသမီးက ပြဿနာတွေ သယ်လာမယ့်သူမို့ သူမကို ဒီမြို့ထဲမှာ အကြာကြီး မထားပါနဲ့"

လင်ကျန်းဆရာတော်က အလေးအနက် ပြောကြားခဲ့သည်။

လီယန်ချူး စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။ သူက မြို့စားမင်းအိမ်တော်ကို သွားရောက် စုံစမ်းရန် ကြံရွယ်နေစဉ်မှာပင် ဤတာအိုမိတ်ဆွေက လူကုန်ကူးမှုဆိုသည့် ပိုမိုကြီးမားသော သတင်းတစ်ခုကို လာရောက် ပြောပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လင်ကျန်းသည် လီယန်ချူးက ဘာမှပြန်မပြောသဖြင့် ထပ်လောင်းပြောကြားသည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ... ကျန်းနန်ဒေသမှာ ဘုန်းကြီးကျောင်းတွေ၊ တာအိုကျောင်းတွေ အများကြီးရှိပြီး အလှူရှင်ပေါတဲ့ နေရာတွေလည်း မနည်းပါဘူး၊ ဘာလို့ တစ်ယောက်မှ ဒီမြို့စားမင်းရဲ့ မကောင်းမှုတွေကို မသိကြတာလဲ၊ ဒီအင်အားစုတွေထဲက ဘယ်နှစ်ခုလောက်က မြို့စားမင်းနဲ့ ပူးပေါင်းနေကြပြီး၊ ဘယ်နှစ်ခုလောက်က ဒီကိစ္စတွေရဲ့ အကျိုးအမြတ်ကို ခံစားနေကြသလဲဆိုတာ စဉ်းစားကြည့်ပါ၊ ဒီကိစ္စက နက်နဲလွန်းတယ်၊ ကျွန်မကတော့ ဒီနေ့ပဲ ဒီကနေ ထွက်သွားတော့မယ်၊ တာအိုမိတ်ဆွေလည်း စောစောစီးစီး ပြင်ဆင်ထားပါ"

လီယန်ချူးက ထိုအမျိုးသမီးကို ကြည့်ကာ

"သတိပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ဟု ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ အမျိုးသမီးမှာ လီယန်ချူးကို ခဏစိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

လီယန်ချူးသည် လမ်းပေါ်တွင် ရပ်လျက် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး...

"ဟက် ခွေးကျင့်ခွေးကြံ လောကကြီးပါလား" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤလင်ကျန်း တာအိုမိတ်ဆွေသည် အရေးကြီးသော သတင်းများစွာကို စုံစမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အလွန်ပင် လေးစားဖွယ်ကောင်းလှပြီး၊ မြို့စားမင်းအိမ်တော်ကို တစ်ကိုယ်တည်း ခိုးဝင်ဝံ့သည့် သတ္တိမှာလည်း ချီးကျူးဖွယ် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤကိစ္စမှာ သူမအတွက် ကြီးမားလွန်းလှသည်။ ယန်ဝိညာဉ်အဆင့်ဟု သံသယရှိရသော အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်၊ မိစ္ဆာနိုင်ငံ၏ ကြံစည်မှုများ၊ နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဘာသာရေးအဖွဲ့အစည်းများ၏ နှုတ်ဆိတ်နေမှုများက ထိုသွေးကြွနေသော အမျိုးသမီးကိုပင် နောက်ဆုတ်၍ ချင်းချန်တောင်သို့ ပြန်သွားစေရန် ဖိအားပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူး ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ ကျန်းနန်မြို့တော်သည် နဂါးတွင်း၊ ကျားတွင်း ဖြစ်နေပါစေဦး၊ သူ သေချာပေါက် ဝင်ရောက် စုံစမ်းရမည်။ သူသည် လူသူကင်းဝေးသော နေရာသို့ သွား၍ မြေလျှိုးအတတ်ဖြင့် မြို့စားမင်းအိမ်တော်သို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

မြို့စားမင်းအိမ်တော်မှာ ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။ လီယန်ချူးအတွက် မြေလျှိုးအတတ်ဖြင့် ဝင်ရောက်ရန် အဟန့်အတား မရှိသော်လည်း၊ အိမ်တော်အတွင်း၌ ထပ်ဆင့်အစီရင်များစွာ ခင်းကျင်းထားသည်ကို ခံစားမိလိုက်သည်။

"ဖုန်းရွှေ သတ်ကွင်းပဲ"

လီယန်ချူးသည် သူ၏ အရှိန်အဝါကို လုံးဝ သိမ်းဆည်းလိုက်ကာ ကိုယ်ထင်မပြဘဲ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ဤကဲ့သို့သော ဖုန်းရွှေသတ်ကွင်းများမှာ ကျင့်ကြံသူများ၏ စွမ်းအားကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ပြီး မူလဝိညာဉ်များ ဝင်ရောက်ခြင်းကို ဟန့်တားနိုင်သည်။ သို့သော် လီယန်ချူးကဲ့သို့သော တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ်အဆင့် တစ်ဦးအတွက်မူ ဤအရာများမှာ ပြောပလောက်အောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ချေ။

သူသည် မြို့စားမင်း၏ စာကြည့်တိုက်ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ၏ စိတ်အာရုံကို အပြင်သို့ ထုတ်မလွှတ်ရဲချေ၊ သို့မဟုတ်ပါက အခြားအစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များက သိရှိသွားနိုင်သည်။ သူသည် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း အတတ် ကို အသုံးပြု၍ ယင်ကောင်လေးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အတွင်းသို့ ပျံဝင်သွားခဲ့သည်။

စာကြည့်တိုက်အတွင်းရှိ သန့်ရှင်းသပ်ရပ်သော အခန်းငယ်လေးတစ်ခုရှေ့တွင် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် တာအိုဆရာတစ်ဦးမှာ ဒူးထောက်လျက် ရှိနေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး... မြို့ထဲမှာ အခုတလော အခြေအနေတွေက မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေပါတယ်၊ အရင်က မြို့ပြင်က ပေမန်တောင်အနီးမှာ မြေငလျင်လိုမျိုး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖြစ်ပွားခဲ့ပါတယ်၊ ဝမ်ဆရာက အဲဒီမှာ ရှိနေတာပါ၊ ကျွန်တော် လူလွှတ်ပြီး စစ်ဆေးခိုင်းထားပါတယ်"

ထိုတာအိုဆရာ၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် ရိုသေကိုင်းရှိုင်းလှသည်။ အခန်းအတွင်းမှ ဘာအသံမျှ ထွက်မလာဘဲ အပ်ကျသံပင် ကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေသည်။

ခဏအကြာတွင် ပညာရှိဟန်ရှိသော လူတစ်ဦးသည် သက်ပြင်းချကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုသူသည် လခြမ်းရောင် အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်များမှာ အနည်းငယ် ဖြူနေကာ ကြောက်ရွံ့ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါရှိသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ သူသည် ငယ်စဉ်ကလည်း ထူးထူးခြားခြား ချောမောသူ မဟုတ်သော်လည်း၊ ယခု သူပိုင်ဆိုင်ထားသော အထက်စီးဆန်သည့် အရှိန်အဝါမှာ လူကို တုန်လှုပ်စေသည်။ သူသည် တာအိုဆရာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ...

"ဘာတွေ ပျာယာခတ်နေတာလဲ၊ ဒီလောက် ကိစ္စလေးနဲ့ ငါ့ရဲ့ တရားအားထုတ်မှုကို လာနှောင့်ယှက်ရသလား"

"အရှင်မင်းကြီး ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ"

တာအိုဆရာမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး တောင်းပန်လိုက်သည်။

ထိုပညာရှိဟန်ရှိသူမှာ ကျန်းနန်မြို့စား လျိုရှောက်ကျိန့် ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ကာ အရာအားလုံးကို လက်လွှတ်ထားသကဲ့သို့ တည်ငြိမ်အေးဆေးနေသည်။ အုပ်ချုပ်ရေးအရာရှိတစ်ဦးထက် တောရဆောက်တည်နေသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးနှင့် ပို၍ တူလှသည်။ သူက တာအိုဆရာကို ကြည့်ကာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး...

"မိစ္ဆာနိုင်ငံက နောက်ကွယ်ကနေ ကြံစည်နေတာပဲ၊ မကြာခင် မြို့ထဲမှာ ပြဿနာရှာကြလိမ့်မယ်၊ ဒါက ပိုအရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စပဲ၊ အဲဒီလူတွေကို ရှာဖွေလိုက်"

တာအိုဆရာက ရိုသေစွာ "မှန်လှပါ" ဟု ပြန်ပြောသည်။

"ပြီးတော့ ဝမ်ကုန်းဖူ ပြန်လာရင် သူ့ကို ပြောလိုက်၊ ဘာကိုမှ မငဲ့ကွက်ဘဲ ဆေးစွမ်းကောင်းကို မြန်မြန်ရအောင် လုပ်ခိုင်းလိုက်၊ လူတွေ ထပ်သတ်ဖို့ လိုရင်လည်း သတ်ပစ်လိုက်၊ ဘာမှ မဖြစ်ဘူး"

"ကွမ်မင်းဘုန်းကြီးကျောင်းနဲ့ လျန်နန်ဘုန်းကြီးကျောင်းကို ပေးနေတဲ့ ဆေးတွေကို ရပ်လိုက်ပြီး အကုန်လုံးကို မြို့စားမင်းအိမ်တော်ကိုပဲ ပို့ခိုင်းလိုက်"

တာအိုဆရာက

"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ၊ ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းကြီး... ဆေးတွေကို ရပ်လိုက်ရင် အဲဒီ ဘုန်းကြီးအိုကြီးတွေက..."

လျိုရှောက်ကျိန့်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး

"သူတို့တွေက ငါတို့နဲ့ လှေတစ်စင်းတည်း စီးနေကြတဲ့သူတွေပဲ၊ သူတို့က ငါ့ကို ပြန်လှန်ရဲပါ့မလား၊ ငါပြောတဲ့အတိုင်းသာ လုပ်စမ်းပါ"

"အရှင်မင်းကြီး... မြို့ထဲက ယန်ချီရှားဆိုတဲ့ ကျင့်ကြံသူက ဘယ်ကလာမှန်း မသိရသေးဘူး၊ သူ့ကို မရှင်းပစ်ရင် တစ်ခုခု စုံစမ်းမိသွားနိုင်တယ်"

တာအိုဆရာသည် မြေစောင့်နတ်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ယန့်ချီရှား ကို အလွန်ပင် စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟွန်း" ထိုနာမည်ကို ကြားသောအခါ လျိုရှောက်ကျိန့်က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။

"ဒီလူက ငါ့သားနှစ်ယောက်လုံးကို သတ်ခဲ့တဲ့အပြင် ငါ့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ အစီအစဉ်ကိုလည်း ဖျက်ဆီးခဲ့တယ် ငါ သူ့ကို လုံးဝ ခွင့်မလွှတ်နိုင်ဘူး "

လျိုရှောက်ကျိန့်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်...

"ဝမ်ကုန်းဖူမှာ ဖုန်းရွှေလျှို့ဝှက်အတတ်ရှိတယ်၊ ဒီကျန်းနန်ဒေသမှာ သူ့ကို ဖမ်းနိုင်တဲ့သူ မရှိဘူး၊ သူ ပြန်လာရင် ပေမန်ရွာက ကိစ္စကို သတင်းလွှင့်ခိုင်းလိုက်၊ ယန့်ချီရှားလို မကောင်းမှုကို မုန်းတဲ့သူမျိုးက သေချာပေါက် လာလိမ့်မယ်၊ အဲဒီကျမှ ငါကိုယ်တိုင် သူ့ကို သွားသတ်ပစ်မယ်"

တာအိုဆရာက တွန့်ဆုတ်စွာဖြင့်

"ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းကြီး... ဒီသတင်း ပေါက်ကြားသွားရင် လူတွေကြားမှာ ဆူညံကုန်မှာ မဟုတ်ဘူးလား"

"ဒီအရပ်သားတွေက ဘာသိမှာလဲ အဲဒီအချိန်ကျရင် ဒါဟာ ယန့်ချီရှား ရဲ့ လက်ချက်လို့ ပြောလိုက်မှာပေါ့၊ သူက နာမည်ကြီးချင်လို့ အလောင်းတွေကို ကိုယ်တိုင်မွေးပြီး နှိမ်နင်းပြတာလို့ ပြောလိုက်ရင် ရပြီ"

"အရှင်မင်းကြီးက တကယ်ကို အမြော်အမြင် ကြီးမားလှပါတယ် "

လျိုရှောက်ကျိန့်သည် သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို သပ်ရင်း ပြုံးလိုက်တော့သည်။

အခန်း (၇၆၄) - ငါက သာမန်လူတစ်ယောက်လိုပဲ မင်းတို့နဲ့ ပတ်သက်ချင်ခဲ့တာပါ

တစ်ဦးက ခရိုင်တစ်ခုလုံး၏ အသက်ပေးအမိန့်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည့် မြို့စားမင်း ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ဦးမှာမူ မြို့စားမင်းအိမ်တော်၏ နောက်ကွယ်မှ လျှို့ဝှက်လှုပ်ရှားမှုများကို တာဝန်ယူရသည့် ပူဇော်ခံပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သည်။

ဤလူနှစ်ဦး၏ ပါးစပ်ဖျားတွင် လူ့အသက်ဆိုသည်မှာ မြက်ပင်၊ သစ်ပင်လေးများကဲ့သို့ တန်ဖိုးမဲ့လှပေသည်။

ရုတ်တရက်

စာကြည့်တိုက်အတွင်း၌ ခန့်ညားထည်ဝါသော လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်သည် ရုတ်ခြည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ခါးတွင် ရှေးဟောင်းဓားတစ်လက်ကို ချိတ်ဆွဲထားပြီး မျက်ဝန်းများမှာ အေးစက်ခက်ထန်နေ၏။

"ဘယ်သူလဲ"

ထိုသက်လတ်ပိုင်း တာအိုဆရာသည် ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်ကာ ငေါက်ငမ်းလိုက်သည်။ သူသည် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ကြံထားသူဖြစ်သဖြင့် သူ၏ မူလဝိညာဉ်မှာ တူညီသောအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများထက် များစွာပိုမိုအားကောင်းပြီး တုံ့ပြန်မှုမှာလည်း အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသည်။

လီယန်ချူးသည် ထိုတာအိုဆရာကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး

"မင်းတို့ရဲ့ ဒီကျန်းနန်ခရိုင်က တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာပဲ။ မြို့စားမင်းကိုယ်တိုင်က ရှေ့ကနေ လူသတ်နေသလို၊ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကိုလည်း မွေးထားသေးတယ်ပေါ့"

"မိုက်ရူးရဲဆန်လိုက်တာ"

သက်လတ်ပိုင်း တာအိုဆရာသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားကာ...

ရှပ်

သူ၏ လက်ထဲရှိ မြင်းမြီးယပ် မှာ ချက်ချင်းပင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။

ချွန်း

ဓားအလင်းတစ်ချက် ဝင်းခနဲ လက်သွားပြီးနောက်...

သက်လတ်ပိုင်း တာအိုဆရာသည် ခါးမှနေ၍ နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားတော့သည်။ သွေးများမှာ ချောင်းစီးသလို ထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲကျသေဆုံးသွားခဲ့ရ၏။

မြို့စားမင်း လျိုရှောက်ကျိန့်၏ မျက်ဝန်းများ အေးစက်သွားကာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သတ္တိရှိလှချေလား၊ ငါ့ရဲ့ မြို့စားမင်းအိမ်တော်ထဲမှာ လူသတ်ရဲတယ်ပေါ့ "

သက်လတ်ပိုင်း တာအိုဆရာ သေဆုံးသွားသည်မှာ မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် လျိုရှောက်ကျိန့်ပင် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ချေ။ မြို့တော်၏ မြို့စားမင်းအိမ်တော်တွင် ထိပ်တန်းပညာရှင် သုံးဦးရှိရာ ၎င်းတို့အနက် ကျင့်စဉ်အဆင့် အမြင့်ဆုံးနှင့် သတ်ဖြတ်မှုအများဆုံးမှာ ဤတာအိုဆရာပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် အလံ အတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝိညာဉ်ဆိုးများစွာကို သိမ်းဆည်းထားပြီး တိုက်ခိုက်ရာတွင် အလွန်ထူးချွန်သူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယနေ့တွင်မူ မျက်နှာချင်းဆိုင်လိုက်သည်နှင့် တိုက်ရိုက် အသတ်ခံလိုက်ရလေပြီ

လီယန်ချူး၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် နတ်အလင်းများ စီးဆင်းလာသည်။

ဝိညာဥ်မျက်စိအတတ်

ဝိညာဥ်မျက်စိအတတ်ဖြင့် ကြည့်မြင်ရသော မြင်ကွင်းတွင် ဤမြို့စားမင်းကြီးမှာ နာကျည်းနေသော ဝိညာဉ်ဆိုးများ ဝန်းရံနေသည့် မိစ္ဆာနတ်ရိုင်း တစ်ပါးအဖြစ် ထင်ရှားပေါ်လွင်နေသည်။ သူ၏ လည်ပင်းတွင် လူရိုးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပုတီးစိပ်ကုံးကို ဆွဲထားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသည်။

"ဒါကြောင့်ကိုး" လီယန်ချူးက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သေတွင်းရှာနေတာပဲ ငါကိုယ်တော်ကို သာမန်စာပေတတ် ပညာရှိတစ်ယောက်လို့ တကယ် ထင်နေတာလား "

ကျန်းနန်မြို့စားကြီး၏ လေယူလေသိမ်းမှာ အေးစက်သွားပြီး လက်မှ ဂါထာမန္တကို ဖော်လိုက်သည်။ ထူထဲသော အနက်ရောင် မီးခိုးတိမ်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး အခန်းအတွင်း၌ ချက်ချင်းပင် သဲမုန်တိုင်းများ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။ မှောင်မိုက်နေသော အမှောင်ထုအတွင်း၌ ဝိညာဉ်ဆိုးများက ပူးကပ်ရန် ကြိုးပမ်းနေကြသည်။

လီယန်ချူးသည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် လက်ချောင်းကို အသာအယာ တောက်လိုက်ရာ...

မီးတောက်တစ်စ ထွက်ပေါ်လာပြီး စင်ကြယ်သော ယန်စွမ်းအားများ ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

"အားးးးးးးးးး"

ကျန်းနန်မြို့စား လျိုရှောက်ကျိန့်သည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အနက်ရောင် အငွေ့အသက်များမှာ ချက်ချင်းပင် လောင်ကျွမ်းပျက်စီးသွား၏။ သူသည် အလွန်အမင်း နာကျင်ခံစားနေရပြီး မိမိကိုယ်ပေါ်ရှိ မီးတောက်များကို ငြိမ်းသတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း လုံးဝ မတတ်နိုင်ချေ။

ခဏချင်းမှာပင် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ လူအရေခွံတစ်ခု ကွာကျသွားသည်။ လူအရေခွံမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားပြီး ပြာအဖြစ် လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့ကာ သူ၏ မူလရုပ်သွင်မှာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ၎င်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော မိစ္ဆာနတ်ရိုင်းကြီး တစ်ပါးပင် ဖြစ်၏။ ပြင်းထန်လှသော သွေးညှီနံ့ အငွေ့အသက်များမှာ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ ရစ်ဝဲနေသည်။

"မင်း... မင်းက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ"

ထိုမိစ္ဆာကြီးက အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်သည်။ မြို့စားမင်းအိမ်တော်ထဲကို ဘာကြောင့် ဒီလို တာအိုဆရာတစ်ယောက် ဝင်ရောက်လာနိုင်ရသနည်း။

လီယန်ချူးသည် သူ့ကို စကားအရှည်ကြီး ပြောမနေတော့ဘဲ...

ပါးစပ်မှ မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ သုံးရောင်ခြယ်မီးတောက် များသည် မြို့စားမင်းကြီးကို ချက်ချင်း ဝါးမြိုသွားတော့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ထိုမိစ္ဆာနတ်ရိုင်းသည် နာကျင်စွာပင် မအော်ဟစ်နိုင်တော့ဘဲ ပြာအဖြစ်သို့ လောင်ကျွမ်းသွားရကာ လုံးဝ ဥဿုံ ကွယ်ပျောက်ပျက်စီးသွားတော့သည်။ တစ်ခန်းလုံးတွင်လည်း အေးစက်ညစ်ညမ်းသော အငွေ့အသက် တစ်စုံတစ်ရာမျှ ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

"အတွင်းထဲမှာ ဘယ်သူလဲ"

အပြင်ဘက်မှ ခြံစောင့်စစ်သည်များ၏ ငေါက်ငမ်းသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း

လေးလံသော ခြေသံများမှာ အနားသို့ ကပ်လာနေသည်။ မြို့စားမင်းအိမ်တော်၏ အစောင့်အကြပ်များ ပြေးလာကြရုံသာမက အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါ အချို့မှာလည်း ဤဘက်သို့ ပျံသန်းလာနေကြသည်။

လီယန်ချူးက သူ၏ စိတ်အာရုံဖြင့် အကဲခတ်လိုက်ရာ ထိုအရှိန်အဝါများမှာ ပြင်းထန်သော သွေးညှီနံ့များ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် မျက်နှာပျက်သွားကာ

"မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေပဲ "

လီယန်ချူးသည် လက်ချောင်းကို တောက်လိုက်ပြန်ရာ မီးတောက် သုံးစသည် ပြတင်းပေါက်ကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။

"အားးးးးးးးးး"

နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ သုံးဦးမှာ ချက်ချင်းပင် မီးလူသားများ ဖြစ်သွားကြပြီး ပြာအဖြစ် လောင်ကျွမ်းပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။ ဤကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းကြောင့် မြို့စားမင်းအိမ်တော်ရှိ အစောင့်စစ်သည်များမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကာ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်ကုန်ကြသည်။

လီယန်ချူးသည် ထိုလှပသော အခန်းငယ်လေးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ ဆေးပုလင်းတစ်လုံးမှလွဲ၍ ကျန်အရာအားလုံးမှာ သာမန်ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ သူက လက်ကို ဆန့်လိုက်ရာ ဆေးပုလင်းမှာ သူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"ဒါက လူသားတွေရဲ့ ရှင်သန်ခြင်း အငွေ့အသက်တွေနဲ့ ဖော်စပ်ထားတဲ့ ဆေးလုံးလား "

လီယန်ချူးသည် စိတ်အာရုံဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်ရာ ရွံရှာဖွယ်ရာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဟူး

လက်ထဲတွင် မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုဆေးလုံးများကို ချက်ချင်း လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်သည်။ သုံးရောင်ခြယ်မီးတောက်သည် အစွန်းဆုံးသော ယန်စွမ်းအား ဖြစ်သဖြင့် ဆေးလုံးများမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီး ဘာအငွေ့အသက်မျှ ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

မြို့စားမင်းအိမ်တော်ရှိ ရေကန်အောက်ခြေတွင်...

သံကြိုးများစွာဖြင့် ချည်နှောင်ခြင်း ခံထားရသော အိုမင်းလှသည့် ပုံရိပ်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုဆံပင်ဖြူ အဖိုးအို၏ နဖူးအလယ်တွင် မျက်လုံးတစ်လုံး ရှိနေသဖြင့် အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှသည်။

သံကြိုးများမှာ မည်းနက်နေပြီး အနက်ရောင်သံ ဖြင့် သွန်းလုပ်ထားကာ ၎င်းပေါ်တွင် လျှို့ဝှက်လှသော မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး အစီရင်များ ရှိနေသည်။ သေချာစွာ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ဗုဒ္ဓဘာသာ ဂါထာစာသားများသာမက၊ တာအိုဂါထာများနှင့် အခြားသော မှော်ဆရာများ၏ ထူးဆန်းသော သင်္ကေတများပါ ရှိနေသည်။ ဤမျှများပြားလှသော ပညာရှင်များ ပူးပေါင်းဖန်တီးထားသည့် သံကြိုးဖြင့် ချုပ်နှောင်ထားခြင်း ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ သေချာပေါက် ကမ္ဘာကျော် မိစ္ဆာကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုဆံပင်ဖြူအဖိုးအိုသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။ ထက်ရှသော အကြည့်များမှာ ရေပြင်ကို ဖောက်ထွက်ကာ အရာအားလုံးကို မြင်တွေ့နိုင်ဟန် ရှိသည်။

"စင်ကြယ်တဲ့ ယန်မီးတောက်လား ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"

ဆံပင်ဖြူအဖိုးအိုသည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ သူက သူ၏ စိတ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်ကြည့်ရာ လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ဦး စာကြည့်တိုက်အတွင်း ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မြို့စားမင်း လျိုရှောက်ကျိန့်၏ အရိပ်အယောင်ကိုမူ မတွေ့ရတော့ချေ။

ထိုလူငယ်တာအိုဆရာမှာ အရှိန်အဝါ မြင့်မားလှသည်။ အဖိုးအို၏ စိတ်အာရုံ အကြည့်အောက်တွင် ထိုလူငယ်တာအိုဆရာသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားဟန်ဖြင့် အေးစက်စွာ လှည့်ကြည့်လာသည်။

"မိုးကြိုးငါးပါး ယန်စွမ်းအား ၊ လောကတရား၏ ဖြောင့်မတ်သော အတတ် ဘယ်က မိစ္ဆာကောင်က ငါ့ကို ချောင်းကြည့်ရဲတာလဲ "

ဝုန်းးးး

လူငယ်တာအိုဆရာ၏ အသံမှာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်သွားသည်။ ဆံပင်ဖြူ မိစ္ဆာအိုကြီးမှာ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် စူးအောင့်သွားကာ ရှေ့တွင် ဖြူဖွေးသွားတော့သည်။ သူ၏ စိတ်အာရုံမှာလည်း ချက်ချင်း ပြန်လည် ရုတ်သိမ်းသွားရသည်။

ဂလောက် ဂလောက်

သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အနက်ရောင်သံကြိုးများမှာ ရေကန်အောက်ခြေတွင် တုန်ခါနေသည်။

"မိုးကြိုးငါးပါးအတတ် ဒါက လုံဟူရှန်း ကလား ဒါမှမဟုတ် ဘယ်က တာအိုဆရာလဲ"

မိစ္ဆာအိုကြီးက တွေးတောနေစဉ်မှာပင် ရေပြင်မှာ ဘေးနှစ်ဖက်သို့ ကွဲထွက်သွားပြီး၊ ခုနက မြင့်မြတ်လှသော လူငယ်တာအိုဆရာမှာ သူ့ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ရေအောက်မှာ ပုန်းနေတာလား အရင်က ထူးခြားတဲ့ အရှိန်အဝါက မင်းပဲကိုး"

လီယန်ချူးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ယခင်က လင်ကျန်းဆရာတော် ပြောခဲ့သည်မှာ မြို့စားမင်းအိမ်တော်ရှိ ကြောက်စရာကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုက သူမကို လော့ခ်ချ ခဲ့ဖူးသော်လည်း တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုခဲ့ဟု ဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းမှာ ဤဆံပင်ဖြူ မိစ္ဆာအိုကြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"မိုက်ရူးရဲဆန်လှချေလား"

မိစ္ဆာအိုကြီးက ငေါက်ငမ်းလိုက်ကာ...

သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ သံကြိုးများ တုန်ခါသွားပြီး ထိုလူငယ်တာအိုဆရာထံသို့ ချက်ချင်း ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ဤအနက်ရောင်သံ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး သံကြိုးမှာ မူလက သူ့ကို ချုပ်နှောင်ထားသည့် အစီရင်ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူက ၎င်းကို မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် ရတနာလက်နက်တစ်ခုအဖြစ် ပြုလုပ်ထားလေပြီ။ ထို့ပြင် သူသည် ဤသံကြိုးများကို အခြေခံကာ ကျင့်ကြံနေခြင်းဖြစ်သဖြင့် ရေကန်အောက်ခြေ၌ အောင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက်

ထိုမိုးကြိုးကဲ့သို့ လျင်မြန်လှသော သံကြိုးများကို လူငယ်တာအိုဆရာက လက်ကို အသာအယာ မြှောက်ကာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

"ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် လုပ်မနေနဲ့ အပေါ်ကို တက်လာစမ်း "

လီယန်ချူး၏ အသံမှာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်သွားကာ...

လက်ဖြင့် အားကုန် ဆွဲလိုက်ရာ ရေကန်အောက်ခြေမှ မိစ္ဆာအိုကြီးသည် ကောင်းကင်ယံသို့ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

မိစ္ဆာအိုကြီး၏ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားရသည်။ အနက်ရောင်သံကြိုးမှာ သူ ကျင့်ကြံထားသော ရတနာဖြစ်သလို၊ သူ့ကို ချုပ်နှောင်ရန် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် အလွန်ပင် လေးလံလှသည်။ အချိန်အားဖြင့် ပိဿာပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ လေးလံသော်လည်း ဤလူငယ်တာအိုဆရာက လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ဆွဲတင်လိုက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်းလို တာအိုဆရာလေးက ဒီကိုလာပြီး သောင်းကျန်းရဲတယ်ပေါ့ ငါက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား "

ဆံပင်ဖြူမိစ္ဆာကြီးက ဒေါသတကြီး မေးလိုက်သည်။

ယခင်က သူသည် ဗုဒ္ဓဘာသာ၊ တာအိုဘာသာနှင့် အခြားပညာရှင်များ ပူးပေါင်းနှိမ်နင်းခြင်းကို ခံခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် အသက်ကို မနည်းထိန်းထားခဲ့ရပြီး ယခုအခါတွင်မူ ထိုလူသားဆေးလုံးများကို အသုံးပြုကာ အစွမ်းများစွာ ပြန်လည် ရရှိထားလေပြီ။ ခွန်အားကြီးသော တာအိုဆရာလေး တစ်ယောက်က သူ့ကို ဘယ်လိုများ ယှဉ်နိုင်မည်နည်း။

"ဆူညံလိုက်တာ" လီယန်ချူးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ရာ ပြင်းထန်လှသော ချီစွမ်းအား များသည် ပင်လယ်လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ ထိုဆံပင်ဖြူမိစ္ဆာအိုကြီးထံသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရေကန်မှ ရေများမှာလည်း ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားသည်။ မိစ္ဆာအိုကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ သံကြိုးများမှာ တုန်ခါနေပြီး...

ဂလောက် ဝုန်းးးး

မြို့စားမင်းအိမ်တော် တစ်ခုလုံးမှာ မုန်တိုင်းကျနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားတော့သည်။

မုန်တိုင်း ငြိမ်သက်သွားချိန်တွင်...

မိစ္ဆာအိုကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်၌ ပြတ်တောက်သွားသော အနက်ရောင်သံကြိုးကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ခုနက လူငယ်တာအိုဆရာ၏ လက်ဝါးချက်တစ်ချက်တည်းနှင့် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ သံကြိုးများ ပြတ်တောက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါကိုယ်တော် လောကထဲကနေ ထွက်သွားတာ နှစ်ပေါင်း လေးရာ ရှိပြီ၊ အခုခေတ် နောက်လူတွေက ဒီလောက်အထိ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြင်းထန်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး "

မိစ္ဆာအိုကြီး၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားရသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ သံကြိုးများမှာ နဂါးကြီးများကဲ့သို့ သူ့ကို ဝန်းရံထားကာ၊ ဆံပင်ဖြူများမှာ လွင့်ပျံနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသည်။

ယခုအခါ မြို့စားမင်းအိမ်တော်ရှိ အစောင့်များနှင့် အရာရှိများမှာ ကောင်းကင်ယံရှိ ဆံပင်ဖြူ မိစ္ဆာကြီးကို ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ မိစ္ဆာအိုကြီး၏ အရှိန်အဝါ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် မြို့တော်တစ်ခုလုံးမှာ တုန်ခါသွားတော့သည်။ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များမှာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များက ဖိနှိပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဤမိစ္ဆာအိုကြီးကို ယခုခေတ်တွင် မည်သူမျှ မသိကြတော့သော်လည်း လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း လေးရာက သူသည် တစ်လောကလုံးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သော မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်ကြီး နက်မှောင်သော သွေးစွမ်းအား မိစ္ဆာအရှင် ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် တတိယအဆင့် ပညာရှင်ကြီး ဖြစ်သည်။

ယခင်က ဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် တာအိုဘာသာမှ ပညာရှင်များစွာ စုပေါင်းပြီးမှသာ သူ့ကို ချုပ်နှောင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် အမှန်တကယ်တွင် အစီရင်ကို ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး၊ သူ့ကို ချုပ်နှောင်ထားသော သံကြိုးများကိုပင် အစွမ်းထက်သည့် လက်နက်အဖြစ် ပြုလုပ်ကာ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားများစွာ ပြန်လည်ရရှိထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် အေးစက်သော လေများ တိုက်ခတ်လာပြီး၊ မရေမတွက်နိုင်သော လူရိုးခေါင်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ လီယန်ချူးထံသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။

"ငါက သာမန်လူတစ်ယောက်လိုပဲ မင်းတို့နဲ့ ပတ်သက်ချင်ခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ဆီက ရခဲ့တာက အေးစက်မှုနဲ့ မရိုသေမှုတွေပဲ။ အခုတော့ ငါ့ရဲ့ တကယ့်အရှိန်အဝါကို ထုတ်ပြရတော့မှာပေါ့။ ငါက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း လေးရာက တစ်လောကလုံးကို စိုးမိုးခဲ့တဲ့ နက်မှောင်သော သွေးစွမ်းအား မိစ္ဆာအရှင် ပဲ "

မိစ္ဆာအိုကြီး၏ အသံမှာ မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို ဟိန်းထွက်သွားပြီး နားကွဲမတတ် ပြင်းထန်လှသည်။ သူ၏ ပြင်းထန်လှသော ဖိအားအောက်တွင် မြို့တော်ရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာ ရေခဲတွင်းထဲ ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"မိစ္ဆာလမ်းစဉ်၊ သေစမ်း"

လီယန်ချူး၏ အသံမှာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်သွားသည်။ ပါးစပ်မှ သုံးရောင်ခြယ်မီးတောက်များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ...

နေမင်းကြီး ကမ္ဘာကို လောင်ကျွမ်းစေသကဲ့သို့ ထိုမိစ္ဆာကြီးကို ချက်ချင်း ဝါးမြိုသွားတော့သည်။

"သုံးရောင်ခြယ်မီးတောက် "

မိစ္ဆာအရှင်မှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားရသည်။ သာမန် ယန်မီးတောက်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်မှာမူ မိစ္ဆာအပေါင်းကို နှိမ်နင်းနိုင်သော စစ်မှန်သည့် နတ်မီးတောက် ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ဘာမှပင် မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် မီးတောက်များက သူ့ကို ဝါးမြိုသွားပြီး ချက်ချင်းပင် လောင်ကျွမ်းပျက်စီးသွားတော့သည်။

မိစ္ဆာအရှင်မှာ သူ၏ အမည်ကို ထုတ်ဖော်ပြောလိုက်ပါက လီယန်ချူးက ကြောက်ရွံ့သွားလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ရလဒ်မှာမူ သူ၏ ဝိညာဉ်ပါ ပျက်စီးသွားခြင်းသာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

လီယန်ချူးသည် ရင်းနှီးလှသော မဟာတာအိုအသံကို ခံစားလိုက်ရသည်။ နှစ်ပေါင်း လေးရာတိုင်တိုင် ချုပ်နှောင်ခံခဲ့ရသော ဤမိစ္ဆာကြီးမှာ သူ၏ အစွမ်းကို မပြရသေးခင်မှာပင် လီယန်ချူး၏ လက်ချက်ဖြင့် ဝိညာဉ်ပါ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရသည်။

ခဏချင်းမှာပင် မြို့စားမင်း လျိုရှောက်ကျိန့်၊ တာအိုဆရာနှင့် မိစ္ဆာအိုကြီးတို့ အားလုံး သေဆုံးသွားကြရသည်။

ချင်းချန်တောင်မှ ပါရမီရှင် လင်ကျန်းဆရာတော်ကိုပင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်စေခဲ့သော ကျန်းနန်မြို့စားမင်းအိမ်တော်၏ ထိပ်တန်းအင်အားစုမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားလေပြီ အကယ်၍ လင်ကျန်းသာ ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက ဤမြင်ကွင်းကို မယုံနိုင်စရာဟု ထင်မှတ်ပေလိမ့်မည်။

အမှန်တကယ်တွင် လီယန်ချူး၏ သတ်ဖြတ်မှုစွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။ အကယ်၍ ယခင်က ဖုန်းရွှေဆရာတွင် ထိုဆန်းကြယ်သော ရွှေရောင်အပိုင်းအစသာ မရှိပါက သူသည်လည်း ဓားတစ်ချက်တည်းနှင့် သေဆုံးသွားမည်သာ ဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ထိုရွှေရောင်အပိုင်းအစမှာ မည်မျှအထိ လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေသည်ကို ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

မြတ်ဗိမာန်

၎င်းမှာ မြို့တော်ရှိ အကြီးဆုံးသော ပြည့်တန်ဆာအိမ် သုံးခုအနက် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ မူလက ထိုသုံးခုအနက် အဆင့်အနိမ့်ဆုံးဖြစ်သော်လည်း ပန်းဦးလွှာ ဖြစ်သူ ကျီလင် ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် သူမ၏ လှပလှသော ကကွက်များကြောင့် ကျန်းနန်ဒေသတစ်ခုလုံးတွင် နာမည်ကျော်ကြားလာခဲ့ကာ မြတ်ဗိမာန်၏ နာမည်မှာလည်း ထိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စိမ်းလန်းသော ဝါးခြံဝင်း

၎င်းမှာ ကျီလင် တစ်ဦးတည်းအတွက် သီးသန့်ခြံဝင်းဖြစ်ပြီး အလွန်ပင် တိတ်ဆိတ်အေးချမ်းလှသည်။ ကျီလင်သည် အစေခံနှစ်ဦးသာ ထားရှိပြီး အနှောင့်အယှက် ခံရခြင်းကို မနှစ်သက်ချေ။ ပုံမှန်အားဖြင့် သူမကဲ့သို့သော အဆင့်ရှိသူဆိုလျှင် အခြွေအရံများစွာ ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ သူမတို့သည် သာမန် ကိုယ်ခန္ဓာရောင်းသည့် အမျိုးသမီးများ မဟုတ်ဘဲ ကျန်းနန်မြို့တော်၏ ထိပ်တန်း အနုပညာရှင်များ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ယခုအခါ ခြံဝင်းအတွင်း၌ အစိမ်းနုရောင် ဝတ်စုံဝတ် အစေခံမလေး နှစ်ဦးက အပြင်ဘက်တွင် ရိုသေစွာ စောင့်ကြပ်နေကြသည်။ အခန်းအတွင်း၌မူ ထက်ရှသော မျက်ဝန်းများရှိသည့် အနက်ရောင်ဝတ် အဖိုးအိုတစ်ဦး ရှိနေသည်။ သူ၏ ရှေ့တွင် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် လှပလှသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး မတ်တပ်ရပ်နေ၏။ သူမသည် ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခြေဗလာဖြစ်ကာ ခြေကျင်းဝတ်တွင် အနီရောင်ကြိုးလေးကို ချည်ထားသဖြင့် ပိုမို ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေသည်။

အမျိုးသမီးသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်ကြည့်လာသည်။ လှပသော မျက်နှာလေးနှင့် ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ တောက်ပသော မျက်ဝန်းများမှာ ကြည်လင်နေပြီး၊ ရုပ်ရည်မှာ အလွန်ပင် ထင်ရှားလှသည်။ သူမ၏ အသားအရေမှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူဝင်းနေပြီး၊ အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ ရှိနေကာ မြူဆွယ်သည့် အသွင်အပြင် မရှိချေ။

သူမသည် ကျန်းနန်မြို့တော်၏ နာမည်ကြီး ပန်းဦးလွှာ ကျီလင် ပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဤမြို့သို့ ရောက်ရှိလာသည်မှာ မကြာသေးသော်လည်း ကျန်းနန်တစ်ခုလုံးတွင် အလွန်ပင် နာမည်ကြီးလာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ကျီလင်၏ အသံမှာ အေးချမ်းလှသည်

"ဖန်းအကြီးအကဲ... တပ်မဟာ သုမိရု နတ်အစီရင် ကို ဘယ်လို စီစဉ်ထားပြီလဲ "

အနက်ရောင်ဝတ် အဖိုးအိုက ပြုံးလိုက်ကာ

"ခုနက သေဆုံးသွားတဲ့ ယန်ဝိညာဉ်အဆင့် ရဲ့ စွမ်းအားကိုပါ ထည့်လိုက်ရင် ဒီအစီရင်ဟာ မနက်ဖြန်မှာ အောင်မြင်ပါပြီ"

ဤနတ်အစီရင်မှာ ရှေးဟောင်းအကြွင်းအကျန်များမှ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ရှေးဦးသားရဲကြီး ယာယွီ ကို ပြန်လည် နိုးထစေရန် ထိုအစီရင်ကို အသုံးပြုရခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျီလင်၏ လှပသော မျက်ဝန်းများမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး

"မနက်ဖြန်လား ဒီလောက်တောင် မြန်တာလား"

အနက်ရောင်ဝတ် အဖိုးအိုက ရယ်မောကာ

"မြို့တော်ထဲမှာ စီစဉ်ထားတဲ့ အရာတွေကို သုံးရတော့မှာပေါ့။ ခုနက သေဆုံးသွားတဲ့ ယန်ဝိညာဉ်အဆင့် တစ်ဦးတည်းနဲ့တော့ မလုံလောက်ဘူး၊ အခြားလူတွေရဲ့ အသက်တွေကိုပါ ထည့်လိုက်ရင် မနက်ဖြန်မှာ ဒီအစီရင်ကို တွန်းအားပေးပြီး ယာယွီ ကို ရှင်သန်လာအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်"

ကျီလင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်

"ကောင်းပြီ ယာယွီ နိုးထလာတာနဲ့ ပထမဆုံးလုပ်ရမယ့် အလုပ်က ဒီကျန်းနန်မြို့တော်ကြီးကို ယဇ်ပူဇော်ပစ်ဖို့ပဲ"

"အရှင်မင်းကြီး (မိစ္ဆာနိုင်ငံ၏ ဘုရင်မ) က အခု တတိယအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ပြီဆိုတော့၊ ယာယွီ နိုးထလာရင် သူ့ရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးချပြီး ဒီလောကကြီးရဲ့ အခြေအနေကို ဖျက်ဆီးပစ်လို့ ရပြီ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေ ကြီးစိုးလာပြီး အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ကံကြမ္မာကလည်း မြင့်တက်လာလိမ့်မယ်"

ဟု အဖိုးအိုက ပြောလိုက်သည်။

"ဖန်းအကြီးအကဲရဲ့ ကူညီမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ကျီလင်က ပြုံးလိုက်သည်။

"မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေ လူ့လောကကို အုပ်စိုးဖို့က ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်တဲ့ ကံကြမ္မာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက ဒီလောကရဲ့ ကံကြမ္မာကို တစ်ဦးတည်း ပိုင်ဆိုင်မလဲဆိုတာကတော့ မသေချာသေးဘူး။ ကျွန်တော်မျိုးကတော့ အရှင်မင်းကြီးကို အစွမ်းကုန် ကူညီသွားပါ့မယ်"

ဖန်းအကြီးအကဲက သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို သပ်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။

ကျီလင်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အလင်းများ လက်သွားကာ ဖန်းအကြီးအကဲကို ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

"မနက်ဖြန် ယာယွီ နိုးထတဲ့အချိန်မှာ အပြောင်းအလဲတွေ ရှိနိုင်တယ်၊ ကျွန်မကိုယ်တိုင်ပဲ လှုပ်ရှားမယ်"

အနက်ရောင်ဝတ် အဖိုးအိုက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားကာ

"ဒီနေ့ နက်မှောင်သော သွေးစွမ်းအား မိစ္ဆာအရှင် ကို သတ်လိုက်တဲ့ လျှို့ဝှက်ပညာရှင်ကိုတော့ မနက်ဖြန်ကျရင် ကျွန်တော်ပဲ စောင့်ကြည့်ထားပါ့မယ်"

ကျီလင်က အဖိုးအိုကို ကြည့်ကာ အံ့သြသွားသည်

"မိစ္ဆာအရှင်ကို သတ်နိုင်တဲ့သူဆိုရင် သူ့လက်ထဲမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ ရတနာ ဒါမှမဟုတ် ထူးခြားတဲ့ အတတ်ပညာ ရှိရမယ်။ အဲဒီလူကို ဖန်းအကြီးအကဲက ရင်ဆိုင်ဖို့ဆိုတာ အန္တရာယ် များလွန်းတယ်။ သူ့ကို ကျွန်မဆီကိုပဲ မျှားခေါ်လာပါ၊ ကျွန်မပဲ ကိုင်တွယ်လိုက်မယ်"

အဖိုးအိုက

"စိတ်ချပါ အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော်က အတိုက်အခိုက် မကြိုက်တာပဲရှိတာ၊ မတိုက်တတ်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ နောက်ပြီး ကျွန်တော့်လက်ထဲမှာ ဆယ့်နှစ်ရာသီ နက္ခတ် လူရိုးမိစ္ဆာအစီရင် ရှိနေပြီ၊ အဲဒီ ယန်ဝိညာဉ်ရှင်က ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ပါစေ၊ သူ့ကို ချုပ်နှောင်ထားဖို့ လုံလောက်ပါတယ်"

"လူရိုးမိစ္ဆာအစီရင် အောင်မြင်သွားပြီလား"

ကျီလင်က မေးသည်။

ဖန်းအကြီးအကဲက တည်ငြိမ်စွာ

"ငရဲတောင် က အဖိုးကြီးတွေနဲ့ အရောင်းအဝယ် လုပ်ခဲ့လို့ အောင်မြင်သွားတာပါ။ ယန်ဝိညာဉ်တစ်ပါးကို ချုပ်နှောင်ထားဖို့က ပြဿနာမရှိပါဘူး"

ဤပန်းဦးလွှာ ကျီလင်သည် အမှန်တကယ်တွင် ပိုင်ကျီမိစ္ဆာနိုင်ငံ ၏ ဘုရင်မ ပင် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ရှေ့ရှိ အနက်ရောင်ဝတ် အဖိုးအိုမှာမူ မိစ္ဆာနိုင်ငံ၏ အသက်အကြီးဆုံး မိစ္ဆာဘုရင်ကြီး ဖန်းပိုင်ယန့် ဖြစ်သည်။

ဘုရင်မ ကျီလင် မကြီးထွားမီအချိန်က မိစ္ဆာနိုင်ငံ၏ အရေးကိစ္စအားလုံးကို ဖန်းပိုင်ယန့်ကသာ စီမံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက သူသည် တောတောင်ထဲတွင် ချီလင်သွေးပါသော မိစ္ဆာလေးတစ်ကောင်ကို တွေ့ရှိခဲ့သဖြင့် တောင်ပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်ကာ မွေးမြူခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုမိစ္ဆာလေးသည် တတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းကာ မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်လာတော့မည့် အချိန်တွင် လူတစ်ယောက်၏ လက်ချက်ဖြင့် အသတ်ခံလိုက်ရသည်။

ယခုတလောတွင်လည်း ပိုင်ကျီမိစ္ဆာနိုင်ငံမှာ ဆက်တိုက်ဆိုသလို အထိနာနေခဲ့သည်။ ကန်မင်းဘုန်းကြီးကျောင်းတွင် လူအင်အားများစွာ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသလို၊ ဖူဝမ်မင်းသားအိမ်တော်နှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်မှုမှာလည်း ပျက်ပြားခဲ့ရသည်။ မိစ္ဆာနိုင်ငံ၏ အစွမ်းထက်လှသော အရှင်ခုနစ်ပါး မှာလည်း အားလုံး အသတ်ခံလိုက်ရလေပြီ...။

ပိုင်ကျီမိစ္ဆာနိုင်ငံ၏ အင်အားမှာ များစွာ ကျဆင်းသွားခဲ့ရသည်။ ကျန်းနန်မြို့တော်ရှိ သူလျှိုများကိုလည်း မနေ့က တစ်ယောက်မကျန် ဖယ်ရှားခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ မြို့ပြင်ရှိ ယွမ်အကြီးအကဲမှာလည်း အခြားအရှင်များထက် မနိမ့်ပါးသော အစွမ်းရှိသော်လည်း သူသည်လည်း သေဆုံးသွားခဲ့ရလေပြီ...။

ထို့ကြောင့် ယခုအခါတွင်မူ... ယန်ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းထားသော မိစ္ဆာဘုရင်မ ကျီလင်နှင့် နောက်ကွယ်မှ စီစဉ်သူ မိစ္ဆာဘုရင် ဖန်းပိုင်ယန့်တို့ကိုယ်တိုင် ရှေ့တန်းသို့ ထွက်လာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ မိစ္ဆာနိုင်ငံ၏ ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင် နှစ်ဦးစလုံးမှာ စိတ်မကောင်း ဖြစ်နေကြရသည်။

"ချင်းဖုန်းတောင်မှာ မိစ္ဆာစစ်တပ်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တာက လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ယောက်ပဲ၊ အရှင်မင်းကြီးနဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာလည်း သူပဲ။ အဲဒီလူသာ မရှိရင် အခုလို ကန့်သတ်ချက်တွေ အများကြီး ရှိနေမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဖန်းပိုင်ယန့်က ပြောလိုက်သည်။

ကျီလင်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ လက်သွားသည်။

လူတစ်ယောက်တည်းက သူတို့ရဲ့ အင်အားစု တစ်ခုလုံးကို ပြုန်းတီးသွားအောင် သတ်ပစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖန်းပိုင်ယန့်က သက်ပြင်းချကာ

"ကံကောင်းတာက အဲဒီလူက မြောက်ပိုင်း က ကျင့်ကြံသူဖြစ်နေပြီး ကျန်းနန်နဲ့ အလှမ်းဝေးနေတာပဲ။ အခုတော့ မိစ္ဆာအရှင်ကို သတ်လိုက်တဲ့ လျှို့ဝှက်ပညာရှင်ကိုပဲ သတိထားဖို့ လိုတယ်"

ကျီလင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ မိစ္ဆာဘုရင် ဖန်းပိုင်ယန့်သည် ကျန်းနန်မြို့တော်တွင် နတ်အစီရင်ကို ခင်းကျင်းထားပြီး အချို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များကို အမှတ်အသား လုပ်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် မိစ္ဆာအရှင်နှင့် မြို့စားမင်းတို့ သေဆုံးသွားချိန်တွင် သူက ချက်ချင်း သိရှိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သတ်ဖြတ်သူမှာ မည်သူဖြစ်သည်ကိုမူ မသိရှိသေးချေ။

ဖန်းပိုင်ယန့်က ဆက်လက်ပြောကြားသည်

"နောက်တစ်ယောက် သတိထားရမှာက ထျန်းရင် ရဟန်းမြတ်ပဲ သူက သက်တမ်းကုန်ခါနီးနေလို့ တောင်ပေါ်ကနေ လွယ်လွယ်နဲ့ ဆင်းလာမှာ မဟုတ်ပေမဲ့၊ ဒီတစ်ကြိမ် ကျန်းနန်မြို့တော်ကြီး တစ်ခုလုံးနဲ့ ပတ်သက်နေတာဆိုတော့ သူ သေချာပေါက် လှုပ်ရှားလာလိမ့်မယ်"

ကျီလင်က အေးစက်စွာ

"အကယ်၍ သူက သူ့ရဲ့ အသက်ကို မငဲ့ဘဲ လာနှောင့်ယှက်မယ်ဆိုရင်လည်း သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်ရုံပဲ"

ဖန်းပိုင်ယန့်သည် ရင်ဘတ်ထဲမှ အစီရင် တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုအစီရင်ပေါ်တွင် အငွေ့အသက်များမှာ မှိန်ဖျော့စွာ ရှိနေသည်။

"မြို့စားမင်းကို သတ်တဲ့လူရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ အမှတ်အသား ရှိနေလိမ့်မယ်။ မနက်ဖြန် နတ်အစီရင်ကို စတင်လိုက်တာနဲ့ အဲဒီလျှို့ဝှက်ပညာရှင် ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ သိနိုင်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ကျွန်တော်က ဆယ့်နှစ်ရာသီ နက္ခတ် လူရိုးမိစ္ဆာအစီရင် နဲ့ သူ့ကို အရင် ချုပ်နှောင်ထားလိုက်မယ်"

မိစ္ဆာနိုင်ငံ၏ နောက်ကွယ်မှ စီစဉ်သူအိုကြီး ဖန်းပိုင်ယန့်၏ မျက်နှာတွင် အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ရှေးဦးသားရဲကြီး ယာယွီ ကို ရှင်သန်လာအောင် လုပ်မည်၊ မိစ္ဆာနိုင်ငံကို ပြန်လည် ကြီးစိုးစေမည်၊ လူ့လောကကို အုပ်စိုးမည်...။

ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ ဖန်းပိုင်ယန့်မှာ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

"ဟက် ဟက် ဟက် ဟက် ဟက် ဟက် ဟက် ဟက်"