အခန်း (၁၇၇၁-၁၇၇၂)

အခန်း (၁၇၇၁) - ဖန့်ငရဲမင်း... အိမ်ထောင်ပြုပြီးပြီလား

"ထားလိုက်ပါတော့..."

ချွီဝမ်လီက ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်ပြီးနောက် သူ၏နောက်ကွယ်ရှိ ဝမ်ထျန်းမျှော်စင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုမျှော်စင်ပေါ်တွင် လူရိပ်အချို့မှာ အခြေအနေကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရှုနေကြဆဲပင်။

"မင်းတို့အားလုံး အတူတူ တိုက်ခိုက်ကြစမ်း၊ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရှင်းပစ်လိုက်။ ဟိုဘက်က လူတွေ သတိမထားမိပါစေနဲ့။ ဒီနေရာက ဟိုဘက်နဲ့ အရမ်းနီးနေတော့ ငါ့ရဲ့ အထောက်အထားကို ပေါ်သွားလို့ မဖြစ်ဘူး"

ခဏချင်းမှာပင် ဝမ်ထျန်းမျှော်စင်အတွင်းမှ ထိုလူရိပ်များမှာ လေထုကို ဖြတ်သန်းကာ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးထွက်လာကြသည်။ သူတို့သည် ဝံပုလွေနှင့် ကျားသစ်များကဲ့သို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရှိန်အဝါများဖြင့် လူတိုင်းကို ဖိနှိပ်ရန် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးများ ချည်းပင် ဖြစ်ကြသည်။

လီယန်ကျွင်းသည် ဒေါသနှင့် ထိတ်လန့်မှုတို့ ရောပြွန်းလျက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ချွီအကြီးအကဲ... ခင်ဗျားတို့ "

"ဘာ အကြီးအကဲလဲကွ... ဆဲသာဆဲလိုက်စမ်း။ သူက ဘယ်မှာ ချင်ခုန်းတောင်က ချွီအကြီးအကဲ ဖြစ်မှာလဲ၊ မိစ္ဆာတွေက အယောင်ဆောင်ထားတာပဲ"

ရှန်ယွဲ့ကွမ်းက ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုလိုက်သည်

"တိုက်ကြစမ်း "

သို့သော် လူတိုင်း လက်နက်ထုတ်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးသည် အိပ်မက်တစ်ခု ပျက်စီးသွားသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။

နှင်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ကောင်းကင်ကြီးလည်း မရှိတော့ချေ။ ဝမ်ယွဲ့မျှော်စင် ဆိုသည်မှာလည်း ပျောက်ချင်းမလှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ လူတိုင်းသည် ယခုအခါ ဟင်းလင်းပြင်ကြီး ထဲတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး အဝေးတစ်နေရာတွင်တော့ မုန့်လုံးလေးတစ်လုံးခန့် အရွယ်အစားရှိသည့် ကြယ်တာရာတစ်ခုကို မြင်တွေ့နေရသည်။ ၎င်းသည်မှ စစ်မှန်သော ဖေးယွီကြယ်စုတန်း ဖြစ်ပေသည်။

"မိလိုက်ပြီနော်..."

ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် လူရိပ်အချို့ ရပ်တန့်နေကြပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးက ချွီဝမ်လီနှင့် သူ၏ နောက်လိုက်များကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။ ဖန့်ချန်တို့အဖွဲ့သည် ထိုသူများကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြဲ လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

"စီနီယာအစ်မကြီး"

ယနေ့တွင် ရှဲ့အာမန်အပြင် ဖန့်ချန် ယခင်က တွေ့ဖူးသည့် အခြားတစ်ဦးလည်း ပါဝင်နေသည်။ သူမမှာ ယခင် မသေမျိုးလောကငယ် တွင် ဆုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော အစစ်မှန်ဘုရင်မျိုးနွယ်စု မှ သခင်မလေး စစ် ပင် ဖြစ်သည်။ ရှဲ့အာမန်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် သူမကို စီနီယာအစ်မ စစ် ဟု ခေါ်ဆိုရသဖြင့် သူမ၏ အဆင့်အတန်းမှာ မည်မျှ မြင့်မားကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

ယခုအခါ သူမသည် ဖန့်ချန်ကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထိုကဲ့သို့ စူးစူးရဲရဲ အကြည့်မျိုးမှာ အခြားသူတစ်ဦးသာဆိုလျှင် နေရခက်နေမည် ဖြစ်သော်လည်း ဖန့်ချန်ကတော့ ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ချွီဝမ်လီသည် ရှဲ့အာမန်တို့ကို မြင်သောအခါ မျက်နှာပျက်သွားပြီး ကျန်ရှိသူများနှင့် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် နားလည်မှု ရှိစွာဖြင့် အရပ်ရှစ်မျက်နှာသို့ တစ်ပြိုင်နက် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားတော့သည်။

"လီဝမ်ဆန်း... မင်းသာ ဒီလူတွေကို ပြန်ဖမ်းမလာနိုင်ရင် ဒီအပြစ်ကို တစ်သက်လုံး မင်းပဲ ခေါင်းခံလိုက်တော့"

ရှဲ့အာမန်က အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။

သူမဘေးမှ လူငယ်တစ်ဦးသည် ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ချွီဝမ်လီနောက်သို့ လိုက်လံဖမ်းဆီးတော့သည်။ ကျန်ရှိသော ရန်သူများနောက်သို့လည်း သက်ဆိုင်ရာ လူများက အသီးသီး လိုက်လံ ဖမ်းဆီးကြသည်။

လူတိုင်း ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချနိုင်သွားကြသည်။ အခြားသူများကို မသိလျှင်ပင် ကျွယ်မင်နန်းတော်မှ ရှဲ့အာမန်ကိုတော့ သူတို့ သိကြသည်။ နတ်ဘုရားဘုရင်နယ်မြေမှ အမာခံတပည့်များပင်လျှင် သူမနှင့် မစိမ်းကြချေ။ လီယန်ကျွင်း၏ မျက်နှာမှာတော့ အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲနေပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် မယုံနိုင်မှုများ ရှိနေသည်။ ချွီဝမ်လီက မိစ္ဆာမျိုးနွယ် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ချေ။

"အစ်မကြီး... ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ "

ဝမ်ယဲ့က ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ ငါတို့ကြားထဲမှာ သစ္စာဖောက်အချို့ ရှိနေတာဟာ ပုံမှန်ပါပဲ။ ဟိုဘက်မှာလည်း ငါတို့ဘက်က သစ္စာဖောက်တွေ ရှိနေတာပဲလေ"

ရှဲ့အာမန်က ခပ်အေးအေးပင် ဆိုသည်

"ချွီဝမ်လီက ဒီကာလအတွင်းမှာ လူအတော်များများကို ဖမ်းဆီးသွားပုံရတယ်။ သူ့ကို ပြန်ဖမ်းလာမှပဲ သေသေချာချာ မေးမြန်းရမယ်"

"ရှဲ့... ရှဲ့အမာခံတပည့်... ချွီအကြီးအကဲက တကယ်ပဲ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်လား "

လီယန်ကျွင်း၏ မျက်နှာမှာ အတော်လေး ကြည့်ရဆိုးနေသည်။

"မိစ္ဆာမျိုးနွယ် မဟုတ်ပါဘူး။ သူသာ ထိုက်ဟောင်မှန် ရဲ့ စစ်ဆေးမှုကို မအောင်မြင်ရင် ဒီတာဝန်မှာ ပါဝင်ခွင့်ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ထိုက်ဟောင်မှန်က လူနဲ့ မိစ္ဆာကိုတော့ ခွဲခြားနိုင်ပေမဲ့ သစ္စာရှိတာနဲ့ သစ္စာဖောက်တာကိုတော့ ခွဲခြားမပေးနိုင်ဘူးလေ။ အမှိုက်အချို့ ကျန်နေခဲ့တာ ပုံမှန်ပါပဲ။ ဆုံးရှုံးမှုက လက်ခံနိုင်တဲ့ အတိုင်းအတာအတွင်းမှာပဲ ရှိနေသရွေ့တော့ စစ်ရေးတစ်ခုလုံးအပေါ် သက်ရောက်မှု သိပ်မရှိပါဘူး"

ရှဲ့အာမန်က ပြုံးလျက် ရှင်းပြသည်။

မိစ္ဆာမျိုးနွယ် မဟုတ်ဘူးလား

လူတိုင်း ကြောင်သွားကြသည်။ လီယန်ကျွင်း၏ မျက်နှာမှာ စောစောကထက်ပင် ပို၍ ကြည့်ရဆိုးသွားသည်။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူသာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ် ဖြစ်ပါက ခွင့်လွှတ်နိုင်သေးသည်။ ယခုမူ တစ်ဖက်လူက မိစ္ဆာမဟုတ်ဘဲ သစ္စာဖောက်ဖြစ်နေသည် ဆိုပါက... ချင်ခုန်းတောင်မှ ကျင့်ကြံသူများထဲတွင် လူသားသစ္စာဖောက် တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ချင်ခုန်းတောင်၏ ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် အကြီးမားဆုံးသော ရိုက်ခတ်မှုပင် ဖြစ်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ အခုအချိန်မှာ ဒီကိစ္စကို သုံးပြီး မင်းတို့ ချင်ခုန်းတောင်ကို ဘယ်သူမှ တိုက်ခိုက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အခုချိန်မှာ စိတ်ဝိညာဥ်နယ်မြေနဲ့ နတ်ဘုရားဘုရင်နယ်မြေဟာ အစွမ်းကုန် ပူးပေါင်းပြီး တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရမှာ။ ဒီကိစ္စကို အကြောင်းပြပြီး ပြဿနာရှာမယ့်သူရှိလာရင် ငါကိုယ်တိုင် အရင်ဆုံး ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ရှဲ့အာမန်က နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။ လီယန်ကျွင်းက သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး လက်အုပ်ချီကာ ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ချေ။

"နံပါတ် ၉... နံပါတ် ၉ ရေ..."

ရှဲ့အာမန်၏ အကြည့်မှာ ဖန့်ချန်ထံသို့ ရောက်လာပြီး မတင်မကျ အပြုံးမျိုးဖြင့် ဆိုသည်။

"မင်းရဲ့ နောက်ခံက အတော်လေး ကြီးမားတာပဲ၊ ငါ့ကိုတောင် လန့်သွားစေတယ်"

"စီနီယာအစ်မကြီး... နောက်ခံက ဘယ်လောက်ပဲ ကြီးကြီး ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ နံပါတ် ၉ ပဲ မဟုတ်လား"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။

"အေးပါ... ငါ့ဘက်ကတော့ မင်းကို အသိအမှတ်ပြုပြီးသားပါ။ နောင်လည်း မင်းကို နံပါတ် ၉ လို့ပဲ ဆက်ခေါ်တော့မယ်။ ရုတ်တရက်ကြီး ငရဲမင်းကြီးလို့ ခေါ်ရမှာက သိပ်ပြီး နေသားမကျလို့ပါ"

ရှဲ့အာမန်က ရယ်မောလျက် ဆိုသည်။

"ဖန့်ငရဲမင်း... ရှင် အိမ်ထောင်ပြုပြီးပြီလား"

သခင်မလေး စစ် က ရုတ်တရက် ဝင်မေးလိုက်သည်။

လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သူတို့ထဲမှ လူအနည်းငယ်သာ သခင်မလေး စစ်၏ နောက်ခံကို သိကြသော်လည်း ကျန်သူများကတော့ မသိကြချေ။ သို့သော် သူမသည် ရှဲ့အာမန်နှင့် ဘေးချင်းယှဉ် ရပ်နေနိုင်သည်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် သူမ၏ အဆင့်အတန်းမှာ မနိမ့်ကြောင်း သိနိုင်သည်။ ထိုကဲ့သို့ စကားမျိုးကို ရုတ်တရက် မေးလာခြင်းမှာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ လူအတော်များများ၏ မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းသည့် အမူအရာများ ပေါ်လာကြသည်။

"စီနီယာအစ်မ စစ်... ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ"

ရှဲ့အာမန်က သခင်မလေး စစ်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"အခုလို အချိန်မျိုးမှာ ဒါတွေ မေးဖို့ မသင့်တော်ဘူး ထင်တယ်နော်။ ကျွန်မ သိရသလောက်တော့ နံပါတ် ၉ မှာ ချစ်သူရှိပြီးသားပါ"

"အဲဒီတစ်ယောက်က မိစ္ဆာမျိုးနွယ် ဖြစ်နေတာကို မင်းတို့ သိလိုက်ရပြီ မဟုတ်လား"

သခင်မလေး စစ်၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်နေဆဲပင်

"ရှေးခေတ်ကတည်းက နတ်ဘုရားလောကဟာ ငရဲပြည်က ငရဲမင်းတွေနဲ့ အိမ်ထောင်ဘက်အဖြစ် မဟာမိတ်ဖွဲ့တဲ့ အစဉ်အလာ ရှိခဲ့တယ်။ အရင်တုန်းက ခေတ်အဆက်ဆက် ငရဲမင်းတွေရဲ့ ဇနီးတွေဟာ ကျွန်မတို့ အစစ်မှန်ဘုရင် မျိုးနွယ်ကပဲ ဖြစ်ခဲ့ကြတာ။

သုံးလောက ပရမ်းပတာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အချိန်က ငရဲမင်းဟာ အမျိုးသမီး ဖြစ်နေလို့သာ ဒီအစဉ်အလာ ရပ်တန့်သွားခဲ့တာ။ နောက်ပိုင်းမှာ သုံးလောကရဲ့ အခြေခံတွေ ပျက်စီးသွားတော့ ဒီကိစ္စကို ဘယ်သူမှ မပြောကြတော့ဘူး။

အခု ဖန့်ငရဲမင်းဟာ ဒီခေတ်ရဲ့ ငရဲမင်းအမွေဆက်ခံသူ ဖြစ်လာပြီ ယင်လောကငယ် ကို အုပ်ချုပ်နေပြီဆိုတော့... ရှေးဟောင်း ချစ်ကြည်ရေးကို ဆက်ထိန်းဖို့အတွက် အစစ်မှန်ဘုရင် မျိုးနွယ်ထဲက အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို ဖန့်ငရဲမင်းနဲ့ လက်ဆက်ပေးဖို့ ကျွန်မ စဉ်းစားနေတာ"

ဒါကတော့...

လူတိုင်း မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

ရှဲ့အာမန်က ချက်ချင်းပင် လက်ကာပြလိုက်သည်

"မလုပ်ပါနဲ့ဦး... အခုချိန်မှာ ဒါတွေ ဆွေးနွေးဖို့ တကယ် မသင့်သေးဘူး။ စီနီယာအစ်မ စစ် အနေနဲ့ ဒီကိစ္စကို စိတ်ထဲမှာပဲ ခဏ ထားထားပါဦး၊ နောက်မှပဲ အေးအေးဆေးဆေး ပြောကြတာပေါ့။ နံပါတ် ၉ ရဲ့ အခြေအနေက အခုချိန်မှာ ထိခိုက်လွယ်နေတယ်၊ နောက်ပိုင်းမှာ သူ ရင်ဆိုင်ရမယ့် ကိစ္စတွေက အများကြီး ရှိသေးတယ်လေ"

"အာမန်... မင်းက ဖန့်ငရဲမင်းကို ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ အမာခံတပည့် ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်နဲ့ မင်းတို့ ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ လှေပေါ်မှာပဲ အမြဲတမ်း ချည်နှောင်ထားချင်နေတာလား "

သခင်မလေး စစ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်

"ငရဲမင်းဆိုတာ သုံးလောကလုံးရဲ့ ငရဲမင်းပဲ၊ တစ်ဦးတစ်ယောက်တည်း ပိုင်တဲ့ ငရဲမင်း မဟုတ်ဘူးဆိုတာ မင်း နားလည်သင့်ပါတယ်"

"ဒါဆိုရင်လည်း ဒီလိုလုပ်ပါလား... နံပါတ် ၉ ရဲ့ ပါရမီနဲ့ အဆင့်အတန်းအရဆိုရင် စီနီယာအစ်မတို့ အစစ်မှန်ဘုရင် မျိုးနွယ်ထဲမှာ သူနဲ့ တူတူတန်တန် ဖြစ်မယ့် အမျိုးသမီး ရှာဖို့ ခက်လိမ့်မယ်။ အဲဒီတော့ စီနီယာအစ်မကိုယ်တိုင်ပဲ နံပါတ် ၉ နဲ့ လက်ထပ်လိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ အကယ်၍ စီနီယာအစ်မသာ ဆိုရင်တော့ ကျွန်မ လက်နှစ်ဖက်မြှောက်ပြီး ထောက်ခံပါတယ်"

ရှဲ့အာမန်က နောက်ပြောင်သလို ရယ်မောကာ ဆိုလိုက်သည်။

သခင်မလေး စစ် ခဏတာ ကြောင်အသွားသည်။ သို့သော် ရှဲ့အာမန် ထင်ထားသကဲ့သို့ ဒေါသထွက်မသွားဘဲ တစ်ခုခုကို အလေးအနက် စဉ်းစားနေသည့် ပုံစံ ပေါ်လာသည်။

ထိုအခါမှ ရှဲ့အာမန်၏ ရင်ထဲတွင် 'ဒိန်း' ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ဖန့်ချန်ကို 'ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ပဲ အဆင်ပြေအောင် ဖြေရှင်းပေတော့' ဆိုသည့် အကြည့်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်မကြီး... ခုနက ပုံရိပ်ယောင်အတတ် ဖြစ်နေပေမဲ့၊ ချွီဝမ်လီ ပြောသွားတာ တစ်ခုရှိတယ်။ လူတွေကို ဝမ်ယွဲ့မျှော်စင်မှာ ပို့တာဟာ ပထမအဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ နောက်ပိုင်းမှာ ပို့ဆောင်ပေးမယ့်သူတွေ ရှိသေးတယ်ဆိုတာ တကယ်ပဲလား "

ဖန့်ချန်က စကားလမ်းကြောင်း လွှဲရန် ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

လူတိုင်း၏ အကြည့်မှာ ရှဲ့အာမန်ထံသို့ ရောက်သွားကြသည်။ ရှဲ့အာမန်က ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဒါက အမှန်ပဲ။ ဖေးယွီကြယ်စုတန်းဟာ ပထမအဆင့်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အခက်ခဲဆုံး အဆင့်လည်း ဖြစ်တယ်။ မင်းတို့ ဒါကို အောင်မြင်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီဆိုတော့ နောက်ပိုင်း တာဝန်တွေကို တခြားလူတွေကို လွှဲပေးလိုက်ပါပြီ။ မင်းတို့ကိုပဲ အကုန်လုံး ခိုင်းနေရင်တော့ မတရားဘူးပေါ့"

ထို့နောက် သူမက လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်

"ဒီမှာပဲ စကားပြောမနေကြနဲ့ဦး၊ ဝမ်ယွဲ့မျှော်စင်ကို သွားပြီးမှ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။ ခဏနေရင် ချွီဝမ်လီကို ပြန်ဖမ်းလာနိုင်တော့မှာပါ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းလည်း အတူတူရှိနေပြီး သူ့ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းတာမှာ ပါဝင်လိုက်ဦးပေါ့"

အခန်း (၁၇၇၂) - အတုအယောင် ကောင်းကင်ဘုံ

ဖေးယွီကြယ်စုတန်း၊ ဝမ်ယွဲ့မျှော်စင်။

မြင်ကွင်းမှာ ယခင်အတိုင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ဤနေရာ၌ လူပင်လယ်ဝေနေသည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ အင်အားစုအသီးသီးမှ ကျင့်ကြံသူများကို နေရာအနှံ့ တွေ့မြင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။

လူတိုင်း ဆိုက်ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဖက်စပ်အဖွဲ့အသီးသီးမှ ကျင့်ကြံသူများက လာရောက်ကြိုဆိုကြရာ အားလုံးမှာ ရင်းနှီးပြီးသားသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ဖန့်ချန်သည် ယင်ဘူးကို ထုတ်ယူကာ ကျန်းရှောက်မင်ကို အပြင်သို့ ထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဘူးအတွင်း၌ အချိန်အတော်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ရသဖြင့် ရုတ်တရက် အပြင်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ အနည်းငယ် နေသားမကျသလို ဖြစ်နေသည်။ ခဏမျှ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

ရှဲ့အာမန်က လူလွှတ်၍ သူ့ကို ခေါ်ဆောင်သွားစေပြီးနောက် ဖန့်ချန်ကို တိတ်ဆိတ်သော အခန်းတစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

"နံပါတ် ၉... မင်း ဒီတစ်ခါတော့ ဒုက္ခရောက်ပြီ"

ရှဲ့အာမန်သည် အခန်းထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် မျက်နှာထားမှာ လေးနက်တည်ကြည်သွားတော့သည်။

"ငရဲမင်း အထောက်အထားကြောင့်လား"

ဖန့်ချန်က ရိပ်မိသည့်အတိုင်း မေးလိုက်သည်။

ရှဲ့အာမန်က မျက်စောင်းတစ်ချက် ထိုးလိုက်သည်

"ဒါက ပြောနေစရာတောင် မလိုဘူးလေ။ မင်းသာ အရင်တုန်းက ငရဲမင်းတွေလို စွမ်းအားမျိုး ရှိနေရင်တော့ အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးက မင်းကို ရိုကျိုးနေကြမှာပဲ။

အခုတော့ မင်းက အားကောင်းမလာသေးဘူးဆိုတာ လူတိုင်း သိနေကြတယ်။ ငရဲမင်းဆိုတဲ့ အထောက်အထားက မင်းကို အလိုရှိဆုံး ရတနာတစ်ခုလို ဖြစ်သွားစေလိမ့်မယ်။

အခုဆိုရင် အကြီးအကဲ ဟောက် က ကျွယ်မင်ကြယ်မှာ စောင့်ကြပ်နေတဲ့ အမာခံတပည့် ထက်ဝက်ကို ခေါ်ပြီး မင်းကို လာကြိုဖို့ စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေထဲ ဝင်လာပြီ"

သူမက ခဏမျှ ရပ်တန့်ကာ

"ဒါက မင်းကို တကယ် လာကြိုတာမျိုးထက် အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးကို သတိပေးလိုက်တဲ့ သဘောပဲ။ မင်းအပေါ် တစ်မျိုးတစ်ဖုံ စိတ်ကူးနေတဲ့သူတွေ ရှိရင်တောင် မင်းကို တိုက်ခိုက်ရင် ဖြစ်လာမယ့် နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်ကို သေသေချာချာ စဉ်းစားရလိမ့်မယ်။

အကယ်၍ သူတို့ အတင်းအကျပ် မလုပ်နိုင်ဘူးဆိုရင် မင်းကို နည်းမျိုးစုံနဲ့ ဆွဲဆောင်ဖို့ ကြိုးစားကြလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းဘက်က အကျိုးအမြတ်နဲ့ ဆိုးကျိုးတွေကို သေချာခွဲခြားတတ်ဖို့ လိုတယ်"

"စီနီယာအစ်မကြီး... ဒီကိစ္စကိုတော့ ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်၊ ဒါနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံဝင်စားသူတွေ ကိုရော ဘယ်လို စီမံမှာလဲ"

ဖန့်ချန်က စဉ်းစားရင်း မေးလိုက်သည်။

"သူတို့ကို ခေါ်သွားဖို့ သီးသန့်လူတွေ ရှိပါတယ်၊ မင်းတို့ မရောက်လာခင်ကတည်းက ကောင်းကင်ဘုံဝင်စားသူ အတော်များများ ဒီကို ချောချောမောမော ရောက်လာခဲ့ကြပြီးပြီ"

ရှဲ့အာမန်က ဆိုသည်။

"အသေအပျောက် များလား"

ဖန့်ချန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူကိုယ်တိုင်ပင် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အခက်အခဲများစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရရာ ကျန်ရှိသူများမှာ ပြောနေစရာပင် လိုမည်မထင်ချေ။

"အသေအပျောက်ကတော့ အနည်းငယ် ရှိတယ်၊ ဆယ်ပုံတစ်ပုံလောက်ပေါ့။ ဒီတစ်ခါ အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးက လူအင်အား တစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက် ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်။

ငါတို့ ကျွယ်မင်နန်းတော်ကလည်း အမာခံတပည့် တချို့ရဲ့ အသက်ဓာတ်မီးအိမ်တွေ ငြိမ်းသွားခဲ့ပြီ"

ရှဲ့အာမန်က ဆက်ပြောသည်

"ငါတို့ သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို ပြန်ရှာပြီး ကျွယ်မင်ယင်လောက မှာ ပြန်လည်ဝင်စားနိုင်အောင် လုပ်ပေးမှာပါ"

ဆယ်ပုံတစ်ပုံလား...

ဒါကတော့ လက်ခံနိုင်စရာ ရှိပါသေးသည်။ ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အသေအပျောက်မှာ သူထင်ထားသည်ထက် နည်းပါးလှသည်။

"မင်းရဲ့ အထောက်အထား ပေါ်သွားတာက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေ ပြန်လည်တည်ဆောက်ထားတဲ့ အတုအယောင် ကောင်းကင်ဘုံ နဲ့ ဆက်စပ်နေလိမ့်မယ်"

ရှဲ့အာမန်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်

"ဒီအရာက စစ်မှန်တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ စွမ်းအားမျိုး မရှိပေမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အဓိက အတတ်ပညာဖြစ်တဲ့ တွက်ချက်ခြင်းအတတ် ကိုတော့ ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။

ငါတို့ဘက်ကလည်း သူတို့ရဲ့ တွက်ချက်မှုတွေကို နှောင့်ယှက်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ မရှိရင် မင်းတို့ ဖေးယွီကြယ်စုတန်းကို ရောက်လာဖို့ဆိုတာ တကယ် ခက်ခဲလိမ့်မယ်"

"စီနီယာအစ်မကြီး... ဒီ 'အတုအယောင် ကောင်းကင်ဘုံ' အကြောင်းကို အသေးစိတ်လေး ပြောပြပါလား"

ဖန့်ချန် အတော်လေး စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

"မင်းက ငရဲမင်းပဲ၊ လျှို့ဝှက်ချက် အတော်များများကို မင်း သိထားသင့်တာပဲ၊ ငါကတော့ ဒုတိယအကြိမ် ထပ်ရှင်းပြနေစရာ မလိုတော့ဘူး ထင်တာပဲ။

အစီရင်ဗဟိုချက် ဆိုတာ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ သွေးပဲ။

ဟိုတုန်းက ကောင်းကင်ဘုံ ပျက်စီးသွားတဲ့အခါ သွေးတွေက နယ်မြေကိုးခုစလုံးကို စွန်းထင်သွားပြီး အဲဒီကနေတစ်ဆင့် မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ဝင်စားသူတွေ ဖြစ်လာခဲ့တာ။

တကယ်တော့ သေဆုံးသွားတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံက တစ်ပါးတည်း မဟုတ်ဘူး၊ နှစ်ပါး ရှိတာ။

အဲဒီထဲက တစ်ပါးက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ရဲ့ ၂၆ ခုမြောက် နယ်မြေက လာတာပဲ"

ရှဲ့အာမန်က ဆက်ပြောသည်

"နိုးထလာတဲ့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေဟာ ဒီနှစ်တွေမှာ လျှို့ဝှက်အတတ်တွေကို သုံးပြီး ကောင်းကင်ဘုံဝင်စားသူတွေကို လိုက်ရှာနေခဲ့တာ။ အဲဒီနောက် သူတို့ကို လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး အရင်က ကောင်းကင်ဘုံကို ပြန်လည်ဖော်ဆောင်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတာ။

ဒါပေမဲ့ ဒါက ဘယ်လောက်တောင် ခက်ခဲတဲ့ ကိစ္စလဲ

သူတို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ လျှို့ဝှက်လေ့လာခဲ့ပေမဲ့ အတုအယောင် ကောင်းကင်ဘုံ တစ်ခုကိုပဲ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တယ်။

ဘေးဒုက္ခ သုံးပါးနဲ့ ကပ်ဘေး ကိုးပါး ထဲမှာတောင် သူတို့က တစ်ပါးတည်းကိုပဲ ထိန်းချုပ်နိုင်သေးတာ။

ဒီကိစ္စက မသေမျိုးကျောက်တုံး အမြောက်အမြား လိုအပ်တယ်။ သူတို့ရဲ့ နောက်ခံနဲ့တောင် ဆက်လုပ်ဖို့ ခက်ခဲလာလို့ နောက်ဆုံးမှာ စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြတာပဲ။ ဒီနယ်မြေက အရင်းအမြစ်တွေကို သုံးပြီး သူတို့ရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကို ပြန်တည်ဆောက်ဖို့ ကြံစည်နေကြတာ"

"ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ဘက်ကရော..."

ဖန့်ချန်က ရှဲ့အာမန်ကို ကြည့်ကာ မေးမြန်းသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါတို့ကတော့ အမြဲတမ်း တန်ပြန်နည်းလမ်းတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့တာပဲ။ သူတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို သိတာနဲ့ ငါတို့လည်း သူတို့နည်းအတိုင်းပဲ ပြန်လုပ်ခဲ့တယ်။

အခုဆိုရင် ငါတို့ဘက်မှာလည်း အတုအယောင် ကောင်းကင်ဘုံ တစ်ခု ရှိနေပြီ၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ခံအင်အားကတော့ သူတို့ထက် အနည်းငယ် လိုနေသေးတာပေါ့။

မင်းတို့ ပို့ပေးလိုက်တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံဝင်စားသူတွေ သူတို့ရဲ့ မူလခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပြန်ရောက်သွားရင်တော့ ငါတို့ရဲ့ အတုအယောင် ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ စွမ်းအားက သူတို့နဲ့ ယှဉ်နိုင်လာလိမ့်မယ်။

သာလွန်သွားဖို့တောင် ရှိတယ်။

အဲဒီအချိန်ကျရင် စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေက တိုက်ပွဲကို အနိုင်ရဖို့ဆိုတာ မခက်ခဲတော့ပါဘူး"

ရှဲ့အာမန်က ရှင်းပြသည်။

ဖန့်ချန် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လန်တောက်ချွန်း အကြောင်းကို အကျဉ်းချုပ် ပြောပြလိုက်သည်။

မိစ္ဆာမျိုးနွယ်မှ အင်အားကြီးသူ လန်တောက်ချွန်းက ဖန့်ချန်နှင့် ပူးပေါင်းရန် ကြံရွယ်ထားပြီး ကောင်းကင်ဘုံဝင်စားသူများကို ပို့ဆောင်ရာတွင် လျှို့ဝှက်ကူညီခဲ့သည်ကို ကြားသောအခါ ရှဲ့အာမန်မှာ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း သိပ်တော့ မထူးဆန်းသလို ဖြစ်နေသည်။

"မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ထဲက ငါတို့ရဲ့ သူလျှိုတွေ ပြောပြချက်အရ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေဟာ အခုချိန်မှာ အုပ်စုအတော်များများ ကွဲနေကြတယ်တဲ့။

ဒါကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် သူတို့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေက အခုထက် နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ၊ သောင်းချီ စောပြီး ပြီးမြောက်နေလောက်ပြီ"

ရှဲ့အာမန်က ဆိုသည်။

"ဒါနဲ့... မိစ္ဆာတွေက ရှဲ့ကျစ်ဌာန ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်နေကြတယ်လို့ ကြားခဲ့တယ်။ ကောင်းကင်ဘုံဝင်စားသူတွေကြောင့် ကျွန်တော် အဲဒီဘက်ကို ဝင်မကြည့်နိုင်ခဲ့ဘူး။ အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ"

ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။

"မင်း မသွားခဲ့တာ မှန်တယ်။ ရှဲ့ကျစ် ဘက်မှာ အဆင့် ၉ မသေမျိုး ရဲ့ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရတယ်။ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားလို့သာပေါ့၊ မဟုတ်ရင် အကုန် ပျက်စီးသွားနိုင်တယ်။

တော်သေးတာက အခြေခံတော့ မထိခိုက်သွားဘူး၊ နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်ကြာရင်တော့ ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက် ပြန်ကောင်းလာမှာပါ။

ဒီတိုက်ပွဲကြောင့် သစ္စာဖောက် အတော်များများကိုလည်း ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့တယ်"

ရှဲ့အာမန်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်

"ဒီစစ်ပွဲ ပြီးသွားရင်တော့ နေရာအသီးသီးမှာ မြှုပ်နှံထားတဲ့ သူလျှို အတော်များများကို ရှင်းထုတ်နိုင်လိမ့်မယ်၊ ဒါက ကောင်းတဲ့အချက်ပဲ"

ထိုအချိန်တွင် အခန်းအပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံအချို့ ကြားလိုက်ရသည်။

ရှဲ့အာမန်က ဖန့်ချန်ကို ခေါ်၍ အပြင်ထွက်ကြည့်သောအခါ ချင်ခုန်းတောင်မှ ချွီဝမ်လီကို ပြန်လည်ဖမ်းဆီးလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ချွီကြီး... မင်းက နယ်မြေကိုးခုအပေါ် ဘာတွေများ မကျေနပ်ချက် ရှိနေလို့လဲ လူသားမျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေပြီးတော့ ဘာလို့ တခြားမျိုးနွယ်တွေအတွက် အသက်ပေး လုပ်ဆောင်နေရတာလဲ"

ချင်ခုန်းတောင်မှ အကြီးအကဲ တစ်ဦးက ချွီဝမ်လီကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဒေါသတကြီး မေးလိုက်သည်။

ချွီဝမ်လီကတော့ မျက်နှာသေဖြင့်သာ ရှိနေပြီး လူတိုင်း သူ့ကို မည်သို့ကြည့်နေသည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အေးအေးဆေးဆေးပင် ဆိုလိုက်သည်။

"နိုင်တဲ့သူက ဘုရင်၊ ရှုံးတဲ့သူက ရာဇဝတ်သားပဲ။ အခု ငါက အကွက်မှားလို့ ရှုံးသွားတာပဲ၊ မင်းတို့ ငါ့ကို ဘယ်လို စီရင်ချင်သလဲ စီရင်လိုက်ကြ။ ကျန်တဲ့ အပိုစကားတွေ ပြောမနေနဲ့တော့၊ ငါလည်း ပြန်ဖြေမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ချွီအကြီးအကဲ... ကျွန်တော်တို့ကို ရှင်းပြချက်တစ်ခုတော့ ပေးသင့်တယ်"

ချွီဝမ်လီကို ဖမ်းလာသည့် လီဝမ်ဆန်းက အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့်

"ခင်ဗျားက မိစ္ဆာအမှတ်သညာတွေ နိုးထလာလို့ ဆိုရင်တောင် ထားလိုက်ပါတော့။

ဒါပေမဲ့ ထိုက်ဟောင်မှန်က သက်သေပြထားတာပဲ၊ ခင်ဗျားမှာ ဘာအမှတ်သညာမှ နိုးထမနေဘူး၊ ခင်ဗျားဟာ လူသားမျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူ အစစ်အမှန်ပဲ။ ဘာလို့ ဒီလို လုပ်ရတာလဲ။

ခင်ဗျား တားဆီးထားခဲ့တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံဝင်စားသူတွေရော အခု ဘယ်မှာလဲ"

"သေကုန်ပြီပေါ့၊ ဘယ်ရောက်ရမှာလဲ"

ချွီဝမ်လီက ပြုံးလျက် ရှဲ့အာမန်၊ လီဝမ်ဆန်း တို့ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ့စကားကို နားထောင်ကြစမ်း... ခေတ်ရေစီးကြောင်းအတိုင်း လိုက်တာက အကောင်းဆုံးပဲ။ မဟုတ်ရင် တစ်နေ့မှာ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အမှတ်သညာတွေ နိုးထလာတဲ့အခါ ကိုယ်က ဘယ်ဘက်ကမှ မဟုတ်တဲ့ လူစားမျိုး ဖြစ်နေတာကို သိသွားလိမ့်မယ်"

"မင်းက မင်းကိုယ်မင်း အမှတ်သညာတွေ နိုးထလာပြီး မိစ္ဆာမျိုးနွယ် ဖြစ်လာမယ်လို့ ထင်နေတာလား"

တစ်စုံတစ်ဦးက အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်သည်။

အဆင့် ၇ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး တစ်ဦးက ဤကဲ့သို့ ရယ်စရာကောင်းသော အတွေးမျိုး ရှိနေသည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင်။

"ဒါက အနှေးနဲ့အမြန် ဖြစ်လာမှာပဲ"

ချွီဝမ်လီက အေးအေးဆေးဆေးပင် ဆိုသည်

"ငါကတော့ ဒီနယ်မြေကိုးခုဟာ ပြောင်းလဲသင့်ပြီလို့ ထင်တာပဲ။

မင်းတို့ နားလည်မှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ မင်းတို့က မွေးကတည်းက ကောင်းကင်ရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ခံရတဲ့သူတွေလေ။

ရှေးဟောင်းမသေမျိုး လမ်းစဉ်ပေါ်မှာတောင် ဘာအခက်အခဲမှ မရှိဘဲ လျှောက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ကြတာ။

ဒါပေမဲ့ ငါနဲ့ တခြားသော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေ ဒီနေ့ ဒီအခြေအနေကို ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက်တောင် ခက်ခဲခဲ့ရသလဲဆိုတာ မင်းတို့ သိလား။

အဆိုးဆုံးကတော့ ငါတို့မှာ ပါရမီ မညံ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီအဆင့်ကို ရောက်လာတဲ့အခါမှာ အဆင့် ၈ မသေမျိုး နေရာတွေ မလုံလောက်လို့ ရှေ့ဆက်တက်လို့ မရတော့တာပဲ။

ဒီလို မျှော်လင့်ချက်မဲ့တဲ့ ခံစားချက်မျိုးကို မင်းတို့ ဘယ်လိုလုပ် ခံစားမိမှာလဲ"

ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းများ လှုပ်ရှားသွားသည်။

မသေမျိုးလမ်းစဉ် တစ်ခုချင်းစီတွင် အမှန်တကယ်၌ အဆင့် ၈ မသေမျိုး နေရာ ၈ ခုသာ ရှိကြောင်း သူ သိထားသည်။

အကယ်၍ ထိုနေရာ ၈ ခုစလုံး လူပြည့်နေပါက ထိုလမ်းစဉ်မှ အဆင့် ၇ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးများမှာ အဆင့် ၈ သို့ တက်လှမ်းရန် မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။