အခန်း (၁၃၇-၁၃၈)

အခန်း ၁၃၇ သူတို့မှာ အရန်အစီအစဉ် ရှိနေတာလား

နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက အနည်းငယ် နောင်တရနေပုံရ၏။ သူက ကောင်လေး ငြင်းခုံနေသည်ကို ကြည့်ရန် အလွန်အာရုံစိုက်နေခဲ့သဖြင့် သက်သေစုဆောင်းရန် မေ့သွားခဲ့သည်။

သက်သေမရှိဘဲ ရှန်ကွမ်မိသားစုကဲ့သို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း အမြစ်တွယ်နေသော ကျင့်ကြံသူ မိသားစုကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုလျှင် သူက မိသားစုကို တိုက်ရိုက် ပစ်မှတ်ထား၍ မရနိုင်ပေ။

သူက တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားမိပြီး မိန်းမစိုး ယန်ကို လှည့်ကြည့်မိသွားသည်။

သို့သော် မိန်းမစိုး ယန်ကလည်း အနေခက်စွာ ရယ်မောရင်း ခေါင်းယမ်းကာ သူ့ကို အောက်ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

ဤသည်ကို မြင်ချိန်၌ နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သော်လည်း သူ၏ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းရှိ သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်က ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် နန်ကုန်းအောက်ထျန်း ရောက်လာသည်ကို မြင်ချိန်၌ နန်ကုန်းယွီက အမြန်မတ်တတ်ထလာပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဦးရီးတော်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

"ယွီအာ... မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား..."

နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက သူ့ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ကောင်လေး ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရစေရန် အရိပ်ထဲမှ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော်လည်း ကောင်လေး လန့်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေဆဲပင်။

"အဆင်ပြေပါတယ်..."

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး၏။

"ယွီအာဆီမှာ အရိပ်မှတ်တမ်းတင် ကျောက်စိမ်းတစ်ခု အမှတ်မထင် ရှိနေလို့ ဦးရီးတော်ကို ပေးလိုက်ပါမယ်..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်၌ လူအုပ်စုမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသော်လည်း တစ်ယောက်က ထိတ်လန့်သွားပြီး ကျန်သုံးယောက်ကတော့ အလွန် ဝမ်းသာသွားကြသည်။

နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက ကျောက်စိမ်းပြားကို ယူရန် ပြင်လိုက်စဉ် ကြီးမားသော ပုံရိပ်တစ်ခုက ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာပြီး ၎င်း၏ ပစ်မှတ်မှာ နန်ကုန်းယွီ၏ လက်ထဲရှိ အရိပ်မှတ်တမ်းတင် ကျောက်စိမ်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

"မင်း ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းနေတာလဲ..."

မိန်းမစိုး ယန်က အံ့အားသင့်စွာ အာမေဍိတ်သံပြုလိုက်ပြီး သူ၏ ယပ်တောင်ကို ခါယမ်းကာ ကျူးကျော်လာသူကို လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။

"ဖူး..."

သို့သော် ရှန်ကွမ်ထျန်းရှင်းက အခန်းအပြင်ဘက်ရှိ ကျောက်ပြားများပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် တွင်းကြီးတစ်တွင်း ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်။

သူက သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်နှာက သေမတတ် ဖြူလျော့နေကာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားသည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။

ဤသည်က အဓိပ္ပာယ်ရှိပေသည်။ မိန်းမစိုး ယန်က ရှန်ကွမ်ထျန်းရှင်း အမှားလုပ်ခဲ့သည်ဟု ခံစားခဲ့ရရုံသာမက သူ၏အပေါ်တွင်လည်း သဘာဝကျကျ ရန်ငြိုးထားနေခဲ့သောကြောင့်ပင်။

မိန်းမစိုး ယန်သည် ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အဆင့်၏ စွမ်းအားအပြည့်အဝကို မထုတ်လွှတ်ဘဲ ဒေါသတကြီး တိုက်ခိုက်လိုက်ရုံသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းက ရှန်ကွမ်ထျန်းရှင်း ခံနိုင်ရည်ရှိသော အရာမဟုတ်ပေ။

မိန်းမစိုး ယန်က ရှန်ကွမ်ထျန်းရှင်းကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးရှေ့မှာ တိုက်ခိုက်ဖို့ ဘယ်သူက မင်းကို ရဲတင်းခွင့်ပေးထားတာလဲ..."

"ငါ... ဖူး..."

ရှန်ကွမ်ထျန်းရှင်း၏ မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားပြီး သွေးများ ထပ်မံအန်ထုတ်မိမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ သူက နောက်ထပ် ရာဇဝတ်မှုတစ်ခုနဲ့ စွပ်စွဲခံလိုက်ရပြန်ပြီလား။

သူ၏ မျက်နှာက ဒေါသထွက်နေပြီး သူ၏ အသံက နိမ့်ကျကာ ခြိမ်းခြောက်နေသည်။

"ငါ မလုပ်ခဲ့ဘူး... ငါ့ကို အပြစ်မရှာနဲ့..."

သူ စကားပြောနေစဉ် နန်ကုန်းယွီကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ကလေးက အမှန်တကယ် မှတ်တမ်းတင်ထားလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

သူ အရမ်း အလျင်စလိုဖြစ်ခဲ့တာလည်း သူ၏အမှားပင်။

နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက အမှန်တကယ် ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့သဖြင့် မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းက အသုံးဝင်လိမ့်မည်ဟု သဘာဝကျကျ မတွေးခဲ့ချေ။

သူ ဤအရာကိုသာ စဉ်းစားခဲ့မိပါက ဤအချိန်တွင် လာခဲ့မည်မဟုတ်သကဲ့သို့ ခြိမ်းခြောက်မှုများကိုလည်း အသုံးပြုခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

ဖြစ်နိုင်တာက သူတို့ရဲ့ စိတ်တွေက ကြီးမားတဲ့ အမြတ်အစွန်းတွေကြောင့် မှုန်ဝါးသွားလို့ ဒါကို မတွေးမိတာများလား။

ရှန်ကွမ်ထျန်းရှင်း၏ စိတ်များ လှုပ်ရှားနေ၏။ လက်ရှိ အခြေအနေသည် ကျန်းပေ့မင်းသားကို ခြိမ်းခြောက်ရုံသာဖြစ်ပြီး အခြားအရာအားလုံးမှာ စိတ်ကူးယဉ်သက်သက်သာဖြစ်ကာ သူ့ကို သတ်ရန် မလုံလောက်ချေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခု နန်ကုန်းအောက်ထျန်း ပေါ်လာပြီဖြစ်ရာ ဤနေရာသည် အချိန်အကြာကြီး နေထိုင်ရန် နေရာမဟုတ်တော့ချေ

ဤသို့တွေးလိုက်ပြီး သူက နန်ကုန်းအောက်ထျန်းကို ကြည့်ကာ လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ဒီနေ့ကိစ္စတွေက ကျွန်တော့်ကို ကျရှုံးစေခဲ့ပေမဲ့ အရှင်မင်းကြီးက ကျန်းပေ့စစ်တပ် အကြောင်းကို စိတ်မဝင်စားဘူးလား... အဲ့ဒီအခွင့်အရေးကို လိုချင်မနေဘူးလား..."

သို့သော် သူ ဤသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ထွက်သွားစမ်း... လူတိုင်းက မင်းလိုပဲလို့ ထင်နေတာလား... မင်းက လောဘကြီးပြီး အခွင့်အရေးသမား တစ်ယောက်ပါပဲ..."

"ငါ..."

ရှန်ကွမ်ထျန်းရှင်းက ဒေါသထွက်သွားသော်လည်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ သူက နန်ကုန်းအောက်ထျန်း၏ အတွေးများကို တိတ်တဆိတ် စဉ်းစားလိုက်ပြီး နန်ကုန်းအောက်ထျန်းသည် အားလုံးကို သူ့အတွက် ယူချင်နေတာ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

သို့သော် သူက နန်ကုန်းအောက်ထျန်းကို ရင်ဆိုင်ရန် ရွေးချယ်စရာ မရှိချေ။ လူစုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခွန်အားကို စုစည်းကာ သက်တန့်ရောင်အလင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ကျန်းပေ့မင်းသားစံအိမ်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

သူ ထွက်သွားသည်ကို မြင်ချိန်၌ နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက နန်ကုန်းယွီကို ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။

"ယွီအာ... အဲ့ဒီ ရှန်ကွမ်ထျန်းရှင်းက ဒီကိစ္စကို ဒီအတိုင်း ထားမှာ မဟုတ်လောက်ဘူး... မင်းသားစံအိမ်က ပြဿနာတွေ ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်... မင်း နန်းတော်ထဲမှာ သွားမနေချင်ဘူးလား..."

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးရီးတော်... ဒါပေမဲ့ မလိုပါဘူး..."

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ကျန်းပေ့မင်းသားစံအိမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အမေက ထွက်သွားပြီလေ... ယွီအာက အမေ ဒီကိုလာကြိုမှာကို စောင့်ချင်တယ်... အဲ့ဒီ အောက်တန်းစား ကောင်တွေအတွက်တော့ သူတို့ကို လာခွင့်ပြုလိုက်ပါ... အဆိုးဆုံးကတော့ ပစ္စည်းတချို့ကို လက်လွှတ်လိုက်ရုံပါပဲ..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး သူ၏ အမူအရာတွင် စိုးရိမ်မှုအချို့ ပေါ်လာသည်။

သို့သော် သူက နန်ကုန်းယွီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်သွားကာ ခေါင်းယမ်းပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ... မင်းကို စောင့်ရှောက်ဖို့ ကာကွယ်မယ့်သူ တစ်ယောက်ကို နောက်မှ ငါ လွှတ်လိုက်မယ်..."

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"ဦးရီးတော်ရဲ့ ကြင်နာမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒုက္ခခံစရာ မလိုပါဘူး... အမေက ကျွန်တော့်ကို လုံးဝ စိတ်ချမယ် မထင်ဘူး... သူမက ကျွန်တော့်အတွက် အရန်အစီအစဉ် တစ်ခုခု ချန်ထားခဲ့မှာ သေချာတယ်..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်ပြီး နန်ကုန်းယွီ ခုနက ပြောခဲ့သည်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားသည်။ စွန့်လွှတ်ရမယ် ဟုတ်လား။

ဘာကို စွန့်လွှတ်ရမှာလဲ။

ဤသို့တွေးလိုက်ပြီး နန်ကုန်းအောက်ထျန်းမှာ စူးစမ်းလိုစိတ် အနည်းငယ် ပေါ်လာခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ဘဲ မေးမြန်းလိုက်၏။

"ယွီအာ... ရှန်ပီယွင်နဲ့ ကျန်းပေ့စစ်သည် သုံးထောင်စလုံးကို မင်းအမေက ခေါ်သွားတာလေ... မင်းအမေက မင်းအတွက် ဘယ်လို အရန်အစီအစဉ်မျိုး ချန်ထားခဲ့နိုင်မှာလဲ..."

"ဘယ်သူ သိမှာလဲ..."

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဦးရီးတော်... ကျန်းပေ့တပ်အားလုံး ထွက်သွားပြီဆိုတာ တကယ် သေချာလို့လား..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းအောက်ထျန်း၏ နှလုံးသားက တစ်ချက် ခုန်သွား၏။ ပြောရခက်သည်။ အချို့က အရိပ်ထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့တာ အမှန်တကယ် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

အကယ်၍ သူသာဆိုလျှင် ကျန်းပေ့တပ် အားလုံးကို ခေါ်သွားမည် မဟုတ်ချေ။ နန်ယန်ကို ကာကွယ်ရန် အနည်းငယ် ချန်ထားခဲ့မည် ဖြစ်သည်။

ဤသို့တွေးလိုက်ပြီး သူက အနည်းငယ် သက်သာရာရသွားခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။ သို့သော် ထို့နောက် နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ဦးရီးတော်... ကျွန်တော့်အတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး... အဆိုးဆုံး အခြေအနေဆိုရင်တောင် တစ်ယောက်က ကျွန်တော့်အတွက် လူအနည်းငယ်ကို သတ်ပေးဖို့ နေရာတစ်နေရာကို ကျွန်တော် စွန့်လွှတ်လိုက်လို့ ရတယ်လေ... အဲ့ဒါက သိပ်ပြဿနာ မကြီးလောက်ပါဘူး..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက နန်ကုန်းယွီ၏ စကားနောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သွားသည်။

ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်ပြီး သူတို့၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲရန် ကြိုးစားခြင်းထက် လူအနည်းငယ်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းက တစ်ဖက်လူအတွက် ပိုမိုလွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

"ကောင်းပြီလေ... ဒီလိုဆိုမှတော့ လောလောဆယ် မလိုအပ်တာတွေ ငါ မလုပ်တော့ဘူး..."

နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်း မဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခုခုရှိရင် ချက်ချင်း ငါ့ဆီ သတင်းပို့ဖို့ မှတ်ထားပါ..."

"ကောင်းပါပြီ..."

နန်ကုန်းယွီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။

နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက သူ့အပေါ် အမှန်တကယ် စေတနာထားကြောင်း သူ သိနိုင်သော်လည်း တော်ဝင်မျိုးနွယ်ဝင်များကို စေလွှတ်ခြင်းက သူ့အတွက် ပြဿနာသာ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သင့်ကို အချိန်တိုင်း စောင့်ကြည့်နေလျှင် ၎င်းတို့က သင့်အတွက် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှု မဟုတ်ဘဲ သင့်ကိုပင် ကာကွယ်ပေးနိုင်သော်လည်း ၎င်းက သင့်ကို အနေရခက်စေဆဲပင်။

ထို့ပြင် နန်ကုန်းယွီက တစ်ဖက်လူ၏ ကာကွယ်မှုကို မလိုအပ်ချေ။ သူတို့ ရှိနေခြင်းက သူ့အတွက် ပြဿနာသာ ဖြစ်စေပေလိမ့်မည်။

ဤသို့တွေးလိုက်ပြီး နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ခေါင်းယမ်းလိုက်သော်လည်း မြောက်ပိုင်းနယ်စပ် ရှိရာဘက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဒုတိယ လှုပ်ရှားမှုလား။

တစ်ခုတော့ ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတည်းပါပဲ။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး၏ အမြင်တွင် မြို့တော်၌ နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက သူ့ကို စောင့်ရှောက်ပေးနေပြီး သူကိုယ်တိုင်ကလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားလောက်သော စွမ်းအားများ ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် အရန်အစီအစဉ် တစ်ခုရှိခြင်းက လုံလောက်ပြီဟု ထင်ကောင်းထင်နိုင်ပေသည်။

နန်ကုန်းယွီက များများစားစား မတွေးတော့ဘဲ လှည့်ကာ ပက်လက်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းလိုက်ပြီးနောက် ယဲ့ကျင်းလင်ကို ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မင်း သွားလို့ရပြီ... မင်းသားစံအိမ်ကို သေချာ စီမံခန့်ခွဲပြီး မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ဂရုစိုက်... တခြားဘာကိုမှ စိတ်ပူမနေနဲ့..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်..."

ယဲ့ကျင်းလင်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားသည်။

မင်းသမီးက မင်းသားကို ကာကွယ်ရန် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ထားပြီးဖြစ်ရာ သူမက စိတ်ပူစရာမလိုဘဲ ကိုယ့်အလုပ်ကိုကိုယ် အာရုံစိုက်လုပ်ရုံသာ ဖြစ်ပေသည်။

နန်ကုန်းယွီက သူမ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်နေသော်လည်း သူ၏ အကြည့်က ရှန်ကွမ်မိသားစုဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

" ရှန်ကွမ်ထျန်းရှင်း... မင်း တော်တော် သတ္တိရှိတာပဲ... မင်းရဲ့ ရှန်ကွမ်မိသားစုက ဘိုးဘေးနှစ်ယောက်က မင်းကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မယ်လို့ တကယ် ထင်နေတာလား..."

သူသာ စိတ်အခြေအနေ မကောင်းဘဲ လူတွေကို အော်ဟစ်ချင်မနေခဲ့လျှင် ရှန်ကွမ်ထျန်းရှင်းကို တွေ့ခွင့်ပင် ပေးခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

အခန်း ၁၃၈ ။သူတို့က ခံထိုက်ပါတယ်

နန်ကုန်းယွီက ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အမူအရာက ရုတ်တရက် အေးစက်သွားသည်။

"ထျန်းကန်း "

"ဒီငယ်သား ရှိပါတယ်..."

တောက်ပနေသော မှေးမှိန်သည့် ပုံရိပ်တစ်ခုက နန်ကုန်းယွီ၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ကာ နန်ကုန်းယွီ၏ အမိန့်ကို ရိုသေစွာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

နန်ကုန်းယွီက သူ၏ရှေ့ရှိ အလင်းနှင့် အရိပ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာက အနည်းငယ် အေးစက်သွားသည်။

"ရှန်ကွမ်ထျန်းရှင်းကို စောင့်ကြည့်ဖို့ နတ်ဘုရားအရိပ်တမန်တော် နှစ်ယောက် လွှတ်လိုက်... သူ ထပ်ပြီး လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုခုလုပ်ရင် သတ်ပစ်လိုက်..."

"နားလည်ပါပြီ..."

ထျန်းကန်းက သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

နန်ကုန်းယွီက ရှန်ကွမ်မိသားစု ရှိရာဘက်သို့ ကြည့်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"သိပ်ပြီး သဘောကျစရာမကောင်းတဲ့ အဲ့ဒီအဘိုးရဲ့ မျက်နှာကြောင့် မင်းကို အခွင့်အရေး တစ်ခုပေးလိုက်မယ်... မင်း အဲဒါကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်မလား ဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့..."

...

ကြီးကြပ်ရေးရုံး။

လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတွင် ကျောင်းသားများစွာ စုဝေးနေကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

စင်မြင့်ပေါ်ရှိ လူနှစ်ဦး၏ စွမ်းအားက အလွန်ကွာခြားပြီး တိုက်ပွဲက လုံးဝ ဖျော်ဖြေမှု မပေးနိုင်ကြောင်းကို သူတို့ ကောင်းစွာ သိရှိထားသော်လည်း တစ်ယောက်ယောက် အရိုက်ခံရသည်ကို ကြည့်ရခြင်းက သေချာပေါက် ပျော်ရွှင်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ထက်ပိုသည်မှာ အရိုက်ခံရသူသည် ထို မာနကြီးသော ဒုတိယမင်းသား ဖြစ်နေခြင်းပင်။

သိုင်းပြိုင်ကွင်းစင်မြင့်ပေါ်တွင်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် နန်ကုန်းရိုရွှယ်က သူမ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ နန်ကုန်းကျင်းလင်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"နန်ကုန်းကျင်းလင်... မင်း တကယ်ကို မှတ် မရှိတာပဲ... ဒါဆိုလည်း အစ်မတော်က မင်းကို ကူညီပေးရတာပေါ့..."

သူမ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ နန်ကုန်းကျင်းလင်၏ အမူအရာက သိပ်ပြီး ကြည့်ကောင်းမနေချေ။

"နန်ကုန်းရိုရွှယ်... ငါက နန်ကုန်းယွီအကြောင်း စကားနည်းနည်းပဲ ပြောမိတာလေ... မင်းက ဘာလို့ ဒီကိစ္စကို ဆက်ပြီး ပြောနေရတာလဲ..."

မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်း သူ့ကို နန်ကုန်းရိုရွှယ်က သိုင်းပြိုင်ကွင်းစင်မြင့်သို့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဆွဲခေါ်သွားပြီး ရိုက်နှက်ခဲ့၏။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် နန်ကုန်းရိုရွှယ်က ဒုတိယမင်းသားစံအိမ်သို့ပင် သွားရောက်ကာ သူ့ကို ရိုက်နှက်ခဲ့ရာ အလွန် လွန်ကဲလှပေသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူက သူတို့ကို မနိုင်ခဲ့သကဲ့သို့ သူ၏ လူများကလည်း သူမကို မတားဆီးရဲသဖြင့် သူက အလွန် ကံဆိုးလှပေသည်။

တစ်ဖက်လူတွင် သူ့ကို ဆုံးမရန်နှင့် ရိုက်နှက်ရန် ဧကရာဇ်၏ အမိန့်တော်သာ မရှိခဲ့လျှင် သူတို့က အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ မာနကြီးနေမည်နည်း။

နန်ကုန်းရိုရွှယ်က သူမ၏ လက်သီးလေးများကို ပွတ်သပ်ကာ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ပြောရုံပဲ ဟုတ်လား... အဲဒါက စော်ကားတာလေ အကျင့်စာရိတ္တမရှိတဲ့ အသုံးမကျတဲ့ကောင်ရဲ့... မင်းရဲ့ အမူအကျင့်တွေကို ပြုပြင်ဖို့ အစ်မတော်က မကူညီပေးသင့်ဘူးလား..."

နန်ကုန်းကျင်းလင်က စိုးရိမ်ပြီး ဒေါသထွက်နေကာ နန်ကုန်းရိုရွှယ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းလည်း ကျိန်ဆဲခဲ့တာပဲ မဟုတ်ဘူးလား..."

နန်ကုန်းရိုရွှယ်က တိုးတိတ်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ဘာလဲ... အစ်မတော်က မင်းကို နှစ်ခွန်းလောက် ဆူလိုက်ရုံနဲ့ မင်းက မပျော်မရွှင် ဖြစ်နေတာလား..."

"ငါ..."

နန်ကုန်းကျင်းလင်က တိတ်ဆိတ်နေခဲ့၏။ သူက ပြင်းပြင်းရှူလိုက်စဉ် နန်ကုန်းရိုရွှယ်၏ လက်ထဲရှိ အဆောင်တစ်ခုက ဝိညာဉ်အလင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ အမူအရာက အလွန်အမင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

"နန်ကုန်း..."

သူ စကားတစ်ခွန်းမျှပင် မဟနိုင်မီ နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော လက်သီးလေးတစ်ခုက သူ၏ မျက်ခုံးရိုးကို ဝင်ဆောင့်သွားပြီး သူ့ကို နောက်သို့ ယိမ်းယိုင်သွားစေခဲ့သည်။

"နန်ကုန်းရိုရွှယ်..."

နန်ကုန်းကျင်းလင်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သော်လည်း နန်ကုန်းရိုရွှယ်၏ လက်သီးချက်များ ဆက်တိုက် ကျရောက်လာသည်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

"အစ်မတော်ကို မလေးစားတာက အရိုက်ခံထိုက်တယ်..."

"ညီအစ်ကိုတွေကို မချစ်တဲ့သူတွေက အရိုက်ခံထိုက်တယ်..."

"သူက ဘယ်တော့မှ သင်ခန်းစာ မယူဘူး... သူက အရိုက်ခံထိုက်တယ်..."

နန်ကုန်းရိုရွှယ် ပြောလိုက်သော စကားတစ်ခွန်းစီတိုင်းတွင် နန်ကုန်းကျင်းလင်အပေါ်သို့ လက်သီးချက် အတော်များများ ကျရောက်သွားကာ သူ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာမရစေသော်လည်း နာကျင်မှုကြောင့် မျက်နှာရှုံ့မဲ့သွားစေခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် နန်ကုန်းရိုရွှယ်က မည်သို့သော အသက်ကယ်ဆေးလုံးကို စားသုံးခဲ့သည်ကို သူမ မသိသော်လည်း သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က အလွန် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ လက်ရှိ စွမ်းအားမှာ နတ်ဘုရားပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် အစောပိုင်းအဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

နန်ကုန်းကျင်းလင်သည် ယခုအခါ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် အစောပိုင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးရာ သူတို့က လုံးဝ မ ယှဉ်နိုင်ပေ။

သူတို့မှာ ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိပေ။

တစ်ခဏမျှ သိုင်းပြိုင်ကွင်းစင်မြင့်ပေါ်တွင် နန်ကုန်းကျင်းလင်၏ အော်ဟစ်သံများနှင့် နန်ကုန်းရိုရွှယ်၏ အော်ဟစ်သံများကိုသာ ကြားနေရသည်။

ထိုအတောအတွင်း ပရိသတ်ထဲရှိ ကြီးကြပ်ရေးရုံးမှ ကျောင်းသားများစွာမှာ သိမ်မွေ့သော အမူအရာများ ရှိနေကြပြီး ရယ်ချင်သော်လည်း မရဲကြသဖြင့် သူတို့၏ ရယ်မောမှုကို ထိန်းချုပ်ကာ တိတ်တဆိတ် ပျော်ရွှင်နေကြသည်။

မင်းသားတစ်ပါး ဤသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် အရိုက်ခံရသည်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းက အတော်လေး ရှားပါးလှပေသည်။

ခဏအကြာတွင် လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ ထောင့်တစ်ခုတွင် ကွေးကွေးလေး ဖြစ်နေသော နန်ကုန်းကျင်းလင်ကို ကြည့်ရင်း နန်ကုန်းရိုရွှယ်က သူမ၏ လက်ကို ခါယမ်းကာ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

သူမက နန်ကုန်းကျင်းလင်ကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဒါကို မှတ်ထား... နောက်တစ်ခါ သတိထားနေ... မင်း အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောနေတာ ဒါမှမဟုတ် အဆင်အခြင်မဲ့ ပြုမူနေတာကို ငါ ထပ်ကြားရင် အရိုက်ခံရုံလောက်နဲ့ ပြီးမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမက လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

သူမ ထွက်သွားသည်နှင့် လူအုပ်ကြီးလည်း လူစုကွဲသွားပြီး လူနှစ်ဦးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ရာ နှစ်ဦးစလုံးက နန်ကုန်းကျင်းလင်၏ လက်အောက်ငယ်သားများ ဖြစ်ကြသည်။

"မင်းသား... အဆင်ပြေရဲ့လား..."

လက်အောက်ငယ်သား နှစ်ဦးက တစ်ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်သွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် နန်ကုန်းကျင်းလင်ကို ထူရန် စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်သွားကြသည်။

"ထွက်သွားကြစမ်း..." နန်ကုန်းကျင်းလင်က ဒေါသတကြီးဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

"ငါက အဆင်ပြေတဲ့လူနဲ့ တူနေလို့လား... အား... မင်းတို့ သေချာပေါက် ဝေးဝေးနေတာ ပိုကောင်းမယ်..."

လက်အောက်ငယ်သား နှစ်ဦးက အလျင်အမြန် ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။

"မင်းသား... အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ... ကျွန်တော်တို့... ကျွန်တော်တို့..."

နန်ကုန်းကျင်းလင်က ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် ဗလုံးဗထွေး ပြောဆိုနေသူကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာတွင် သည်းခံနိုင်စွမ်းမရှိသော အရိပ်အယောင်အချို့ ပေါ်လာသည်။

"ဒီကနေ ထွက်သွားစမ်း..."

သူက စကားပြောရင်း ထိုလူနှစ်ဦးကို နှစ်ချက် ကန်လိုက်ရာ သူတို့ကို ဘေးသို့ လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။

ထိုနှစ်ဦးက သူတို့၏ ရင်ဘတ်များကို ဖိထားသော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမှ မဟရဲဘဲ နန်ကုန်းကျင်းလင်၏ အနောက်တွင် အမြန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြ၏။

နန်ကုန်းကျင်းလင်က ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ မျိုချလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်က နန်ကုန်းရိုရွှယ် ထွက်သွားသော လမ်းကြောင်းဆီသို့ အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

'ခွေးမ... မင်းရဲ့ မာနကြီးမှုက အကြာကြီး ခံမှာ မဟုတ်ပါဘူး...'

သူက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် လှည့်ကာ သူ၏လူများနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

...

အချိန်များ ဖြည်းညင်းစွာ ကုန်လွန်သွားပြီး ညအချိန်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ အလွတ်ဖြစ်နေသော အဓိက စံအိမ်ကို ကြည့်ရင်း နန်ကုန်းယွီက ရုတ်တရက် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူက ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး အနည်းငယ် ကူကယ်ရာမဲ့နေပုံရသည်။

"အမေ့ကို သွားရှာရင်ရော ဘယ်လိုနေမလဲ..."

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေပုံရသော်လည်း ထိုအကြံဉာဏ်က သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူက ခေါင်းယမ်းကာ ပယ်ချလိုက်သည်။

သူ၏ နွေးထွေးသော ဘဝက လုံလောက်ပြီဖြစ်ပြီး အမေမပါဘဲ နေထိုင်ရခြင်းကို အသားကျရန် အချိန်တန်ပြီဖြစ်သည်။

ဤအချိန်သည် စွမ်းအင်နယ်ပယ် အမျိုးမျိုးကို သေချာစွာ နားလည်ရန်၊ ထို့နောက် လောကနိယာမကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် စွမ်းအင်နယ်ပယ်များကို အသုံးပြုရန်၊ လောကနိယာမ အစပျိုးပုံစံကို ပေါင်းစည်းရန်နှင့် ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန် အကောင်းဆုံးအချိန်ပင် ဖြစ်သည်။

ငါက ထာဝရအသက်ရှင်ပြီး ပူပင်သောကကင်းစွာ နေနိုင်လောက်အောင် အားကောင်းလာပြီဆိုရင် လှပတဲ့ ဇနီးအနည်းငယ်ကို ရှာပြီး အမေ့ကို ခေါ်ပြီး လူသူကင်းမဲ့တဲ့ နေရာမှာ အေးအေးချမ်းချမ်း နေထိုင်ပြီး အရှက်မဲ့တဲ့ ဘဝကို ဖြတ်သန်းမယ်။

နန်ကုန်းယွီတွင် ဤအကြံဉာဏ် ရလာသည်နှင့် သူက ထပ်ပြီး မစဉ်းစားတော့ဘဲ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို စတင်ရန် နတ်ဘုရား အသိဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း နေရာလွတ်ကို ဖွင့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် တိရှားက အဓိက စံအိမ်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ရောက်ရှိလာပြီး အမှောင်အရိပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်သည်။

"သခင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

"ဘာကိစ္စလဲ..." နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ တိရှားတို့သည် ပုံမှန်အားဖြင့် တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းမှု မရှိလျှင် သူ့ထံ ဆက်သွယ်လေ့မရှိပေ။

သူ့ထံ တင်ပြရန် အရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်ခုခု ရှိနေခြင်း၊ သို့မဟုတ် ဦးရီးတော် နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက တစ်စုံတစ်ရာ ထပ်မံဝယ်ယူလိုခြင်း ဖြစ်ရမည်။

တိရှားက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အသံက မှေးမှိန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သခင်... သခင်မလေး ရိုရွှယ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းတစ်ခု ရှိလို့ ဒါကို သခင့်ဆီ တင်ပြရတာပါ..."

"အိုး... ပြောပါ"

နန်ကုန်းယွီက မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးကျဉ်းလိုက်သည်။ နန်ကုန်းရိုရွှယ်နှင့် အခြားသူများအကြောင်း သတင်းက သာမန်ကိစ္စလေးသာ ဖြစ်လျှင် တိရှားတို့က သဘာဝကျကျ သူတို့ဘာသာ ဖြေရှင်းကြမည် ဖြစ်သည်။

တိရှားတို့က အစီရင်ခံစာ တင်ပြလောက်သည်အထိ အရေးကြီးသော ကိစ္စဖြစ်နေခြင်းက သေးငယ်သော ကိစ္စမဟုတ်သကဲ့သို့ ရိုးရှင်းသော ကိစ္စလည်း မဟုတ်တန်ရာ။

တိရှားက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"သခင်... အခြေအနေက ဒီလိုပါ... စုန့်မိသားစုက လူတစ်ယောက်က လျှို့ဝှက်စွာ လှုပ်ရှားနေပြီး တုန်းယန်အင်ပါယာ၊ ရှီးလန်အင်ပါယာနဲ့ ပေ့ချွမ်းအင်ပါယာတို့ကို စည်းရုံးထားပုံရတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကို ကျွန်တော်တို့ ရရှိထားပါတယ်... အဲ့ဒီ နိုင်ငံသုံးခုစလုံးက သခင်မလေး ရိုရွှယ်ကို လက်ထပ်ခွင့်တောင်းဖို့ သံတမန်တွေ စေလွှတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားကြပါတယ်..."

" နောက်ပြီး ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းမှာ မြင့်မြတ်နယ်မြေ သံတမန်တစ်ဦး ရှိနေပြီး ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းအတွင်းရှိ အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးရဲ့ သားဖြစ်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်... စုန့်မိသားစုက ဒီလူရဲ့ အကြောင်းကို ကြားသိပြီးနောက် သခင်မလေး ရိုရွှယ်ရဲ့ ပါရမီအကြောင်းကို ဒီလူကို တမင် သိစေခဲ့ပါတယ်... ဒီလူကလည်း လာရောက်ဖို့ စီစဉ်နေပြီလို့သိရပါတယ်"

"အဲ့ဒီသူက မာနကြီးပြီး သခင်မလေး ရိုရွှယ်ကို မယားငယ်အဖြစ် သိမ်းပိုက်ဖို့ စီစဉ်နေတာ အလွန်ဖြစ်နိုင်ပါတယ်... သူ့က ဧကရာဇ်ရတနာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသလို ဝိညာဉ်အရှင်မြတ် အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်လည်း ရှိပါတယ်... ချင်းယို ဧကရာဇ်မိသားစုထဲမှာ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မယ့်သူ မရှိလို့ ကျွန်တော် စိုးရိမ်တာက.."

ဤသတင်းကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းယွီက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး သူ၏ အမူအရာက အနည်းငယ် အေးစက်သွားပေသည်။