အခန်း (၁၃၉-၁၄၀)

အခန်း ၁၃၉ သတင်းအချက်အလက် လာရောင်းတာပါ

တိရှား၏စကားကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းယွီက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး သူ၏ အမူအရာက အေးစက်သွားပေသည်။

သို့သော် သူ၏အသံက အေးစက်ပြီး ခြိမ်းခြောက်နေကာ... "စုန့်မိသားစုက လူတွေက သက်ဆိုးရှည်လို့ အားယားနေကြတာထင်တယ်... သူတို့ကို မထင်မှတ်ထားတဲ့ ပြဿနာတချို့ ရှာပေးလိုက်... အလုပ်ရှုပ်နေပါစေ... ပြီးတော့ အသက်ရှည်လွန်းတဲ့သူတွေကို ငြိမ်းချမ်းမှုတချို့ ပေးလိုက်..."

"နားလည်ပါပြီ..."

တိရှားက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထပ်ပြောသည်။ "ပြီးတော့ နန်ကုန်းကျင်းလင်က သခင်မလေး ရိုရွှယ်ကို သတ်ဖို့ လုပ်ကြံသူငှားဖို့ စီစဉ်နေတယ်လို့ သူ့ဘာသာ ရေရွတ်နေပါတယ်..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။ "ဒီလိုလုပ်... မင်းက ငါ့ဦးရီးတော်ကို ဒီကိစ္စနှစ်ခုလုံးအကြောင်း ပြောပြဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာလိုက်… ဦးရီးတော်ရဲ့ အစီအစဉ်က ဘာလဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့..."

"နားလည်ပါပြီ..."

တိရှားက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... မင်း သွားပြီး မင်းအလုပ်ကို လုပ်လို့ရပြီ..." နန်ကုန်းယွီက လက်ကို အနည်းငယ် ဝှေ့ယမ်းကာ ထွက်သွားရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

"နားလည်ပါပြီ..."

တိရှားက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

နန်ကုန်းယွီက နန်းတော်ရှိရာဘက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်ကာ တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်၏ ။”နန်ကုန်းကျင်းလင်... ဦးရီးတော်ရဲ့ မျက်နှာသာ‌ ပေးမှုက ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ... မင်း ငါ့ကို ဆန့်ကျင်မယ့်နေ့က မင်းသေမယ့်နေ့ပဲ... မင်း အမှားမလုပ်ဖို့ မျှော်လင့်တယ်..."

နန်ကုန်းယွီက သူ့ဘာသာ ရေရွတ်ပြီးနောက် ဆက်မတွေးတော့ဘဲ နတ်ဘုရား အသိဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း နေရာလွတ်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။

နတ်ဘုရား အသိဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း နေရာလွတ်သည် လက်နက်တစ်ခုနှင့်တူသော်လည်း လက်နက်မဟုတ်သော ဖန်သားသဖွယ် ကျောက်စိမ်းတစ်ခု ဖြစ်၏။

၎င်းက နန်ကုန်းယွီ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ လိုဏ်ဂူထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားနိုင်ပြီး လိုအပ်ချိန်တိုင်း ဖွင့်လှစ်နိုင်ပေသည်။

သူက နတ်ဘုရား အသိဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း နေရာလွတ်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထူးဆန်းပြီး မြူခိုးများဖုံးလွှမ်းနေသော နေရာလွတ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ သူ၏ သုံးမီတာ ပတ်လည်အတွင်းကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ဤနေရာကို သီးခြားလွတ်လပ်သော အရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေ၏။

သေချာပေါက် အရွယ်အစားကို နန်ကုန်းယွီ၏ စိတ်ဆန္ဒအရ သတ်မှတ်နိုင်ပြီး အငယ်ဆုံးအနေဖြင့် အချင်းဝက် မီတာဝက်အထိပင် ရောက်ရှိနိုင်ပေသည်။

သို့သော် နတ်ဘုရား အသိဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း နေရာလွတ်၏ အရွယ်အစားသည် နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်း တိုးတက်မှု အဆပေါင်းကိုလည်း အဆုံးအဖြတ်ပေးပေသည်။

နတ်ဘုရား အသိဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း နေရာလွတ်သည် အချင်းဝက် မီတာဝက်မှ သုံးမီတာအတွင်း ဖုံးလွှမ်းပါက ၎င်းအတွင်းရှိ သက်ရှိများ၏ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းက ယာယီအားဖြင့် အဆတစ်သောင်း တိုးလာမည်ဖြစ်ပြီး လူဆယ်ဦးအထိ ဝင်ဆံ့နိုင်ပေသည်။

အကယ်၍ အချင်းဝက် သုံးမီတာမှ မီတာတစ်ရာအထိ ဖုံးလွှမ်းပါက ၎င်းအတွင်းရှိ သက်ရှိများ၏ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းက ယာယီအားဖြင့် အဆတစ်ထောင် တိုးလာမည်ဖြစ်ပြီး လူတစ်ထောင်အထိ နေထိုင်နိုင်ပေသည်။

အချင်းဝက် မီတာတစ်ရာမှ တစ်ထောင်အထိ ဖုံးလွှမ်းပါက ၎င်းအတွင်းရှိ သက်ရှိများ၏ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းက ယာယီအားဖြင့် အဆတစ်ရာ တိုးလာမည်ဖြစ်ပြီး လူတစ်သိန်းအထိ နေထိုင်နိုင်ပေသည်။

အချင်းဝက် မီတာတစ်ထောင်မှ တစ်သောင်းအထိ ဖုံးလွှမ်းပါက ၎င်းအတွင်းရှိ သက်ရှိများ၏ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းက ယာယီအားဖြင့် ဆယ်ဆ တိုးလာမည်ဖြစ်ပြီး လူသန်းဆယ်ချီအထိ နေထိုင်နိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် နန်ကုန်းယွီသည် နတ်ဘုရား အသိဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း နေရာလွတ်ကို ရရှိပြီးကတည်းက အချင်းဝက် မီတာဝက်မှ သုံးမီတာ အကွာအဝေးကိုသာ အမြဲတမ်း အသုံးပြုခဲ့သည်။

နန်ကုန်းယွီက နတ်ဘုရား အသိဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း နေရာလွတ်အတွင်း ထိုင်ကာ တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး အချိန် စွမ်းအင်နယ်ပယ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အချိန်က အမြင့်ဆုံးဖြစ်ပြီး နေရာဟင်းလင်းပြင်က ဘုရင်ဖြစ်သည်။ ကံကြမ္မာက ခန့်မှန်းရခက်ပြီး ကံတရားအကျိုးဆက်က အမြင့်ဆုံးဖြစ်သည်။

ပျက်သုဉ်းခြင်းက အတိုင်းအတာမရှိဘဲ ဖန်တီးခြင်းက အဆုံးအစမဲ့သည်။ သဘာဝစွမ်းအင်ငါးရပ်က အချင်းချင်း ဖြစ်တည်စေပြီး ယင်နှင့်ယန်က အလှည့်ကျဖြစ်ပေါ်သည်။ သံသရာက ဘယ်တော့မှ မဆုံးသတ်ဘဲ ဖရိုဖရဲစွမ်းအင်က ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်ချေ။

ယခု သူက အချိန်ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအင်နယ်ပယ်၏ သဘောတရားကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ပြီး အချိန်ဟင်းလင်းပြင် လောကနိယာမ အစပျိုးပုံစံကို ပေါင်းစည်းထားနိုင်ပြီဖြစ်ရာ အချိန် စွမ်းအင်နယ်ပယ်၏ သဘောတရားကို ဆုပ်ကိုင်ရန် ကြိုးစားဖို့ သဘာဝကျကျ ရည်ရွယ်ထားပေသည်။

ဖြစ်နိုင်ပါက အချိန် လောကနိယာမ အစပျိုးပုံစံကို ပေါင်းစည်းခြင်းကလည်း မဖြစ်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်။

...

ထိုအချိန်မှာပင်။

ချင်းယို ဧကရာဇ်နန်းတော်၏ ဖုန်းရှန်း ခန်းမဆောင်တွင် နန်ကုန်းအောက်ထျန်းသည်လည်း သူ၏ အရေးကြီးသော ဧည့်သည်တော်ကို ကြိုဆိုနေခဲ့သည်။

"ဒီနေ့ နတ်ဘုရားတမန်တော်က ဘာကိစ္စများ ရှိလို့ ရောက်လာတာလဲ..."

နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ငှဲ့ကာ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး ရောက်လာသူကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

သူ၏ရှေ့ရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူက သူငှဲ့ပေးသော လက်ဖက်ရည်ကို သောက်သည်ကို သူမမြင်ဖူးသော်လည်း ထိုအချက်က သူ့ကို ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြုမူရန် အကြောင်းပြချက် မဖြစ်စေပေ။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူက အနီးသို့ မလာဘဲ မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်ကာ ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်၏။ "ဘာကိစ္စမှ မရှိပါဘူး... အရှင်မင်းကြီးရဲ့ သမီးတော်ကြီးက အကျပ်အတည်းတစ်ခုနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတော့မယ်လို့ ကြားလို့ အရှင်မင်းကြီး စိတ်ဝင်စားလောက်မယ်ထင်ပြီး သတင်းအချက်အလက် လာရောင်းတာပါ..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းအောက်ထျန်းသည် လက်ဖက်ရည်သောက်မည့် ဟန်အမူအရာ ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် သံသယအချို့ ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ရှေ့ရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူက ၎င်းကို အကျပ်အတည်းတစ်ခုဟု ဖော်ပြခဲ့ရာ ၎င်းသည် ရိုးရှင်းသော ကိစ္စတစ်ခုမျှသာ မကနိုင်ချေ။

နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ရိုးရှင်းစွာပင် မေးမြန်းလိုက်၏။ "တကယ်လို့ နတ်ဘုရားတမန်တော် ပြောတဲ့ အကျပ်အတည်းအကြောင်းကို ငါ ကြိုသိခဲ့ရင် အဲဒါကို ကျော်လွှားနိုင်မယ်လို့ ထင်လား"

အခန်း ၁၄၀ ဒီမှာ နောက်ထပ် သတင်းတစ်ခု ရှိသေးတယ်

သို့သော် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူက အနည်းငယ် ခေါင်းယမ်းလိုက်၏။ "မရှိဘူး... အကျပ်အတည်း ရောက်လာပြီဆိုတာနဲ့ နန်ကုန်းရိုရွှယ်က သေဆုံးသွားတာ ဒါမှမဟုတ် တခြားသူတစ်ယောက်ရဲ့ အစေခံ ဖြစ်သွားတာမျိုး ဖြစ်နိုင်တယ်... ရလဒ်ကတော့ မသိနိုင်သေးဘူး..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ၏ရှေ့ရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူကို သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ချင်းယိုအင်ပါယာ၏ လက်ရှိ စွမ်းအားဖြင့် ချင်းယိုကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မည့်သူ ဘယ်နှစ်ယောက် ရှိနိုင်မည်နည်း။

သို့သော် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူက ထိုအဖွဲ့အစည်းမှ လာသူဖြစ်သဖြင့် တစ်ဖက်လူ ပြောသည်ကို သူ ယုံကြည်မိသွားသည်။

နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက အနည်းငယ် ခေါင်းငုံ့ကာ မေးမြန်းလိုက်၏။ "နတ်ဘုရားတမန်တော်က ဒီသတင်းကို ဘယ်လောက်နဲ့ ရောင်းဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလဲ... ပြီးတော့ ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းပေးဖို့ နတ်ဘုရားတမန်တော်ကို အကူအညီတောင်းရင် ဘယ်လောက် ကုန်ကျမလဲ..."

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူက သူ့ကို အကြာကြီး စောင့်မနေစေဘဲ အေးစက်သော အသံက ထွက်ပေါ်လာသည်။ "သတင်းက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးသိန်းနဲ့ ရောင်းပါတယ်... ဒါကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းနှစ်ခု ရှိတယ်... တစ်ခုက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်းပဲ လိုပြီး နောက်တစ်ခုက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ်သန်း လိုအပ်ပါတယ်..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ သူ၏ ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းကတ်ပြားကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူလိုက်၏။ "သတင်းကို အရင်ဝယ်မယ်..."

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းကတ်ပြားကို လမ်းညွှန်ရန် လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးသိန်းကို ယူဆောင်သွားသည်။

ထို့နောက် သူက စကားပြောလာ၏။ "စုန့်မိသားစုထဲက တစ်ယောက်ယောက်က အနောက်မြူခိုးအင်ပါယာ၊ အရှေ့မီးတောက်အင်ပါယာနဲ့ ပေ့ချွမ်းအင်ပါယာတို့ကို အရှင်မင်းကြီးရဲ့ သမီးတော် နန်ကုန်းရိုရွှယ်ကို လာရောက် လက်ထပ်ခွင့်တောင်းဖို့ လျှို့ဝှက်လှုံ့ဆော်နေပါတယ်..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းအောက်ထျန်း၏ အမူအရာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ထို့နောက် သူက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။ "နတ်ဘုရားတမန်တော်... ဒါက အကျပ်အတည်းတစ်ခုနဲ့ မတူဘူး မဟုတ်လား..."

"မှန်ပါတယ်..." လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒါက အရှင်မင်းကြီးဆီကို အရင်ပို့လိုက်တဲ့ သတင်းပါ... အပိုဆု သတင်းလို့ သတ်မှတ်လို့ ရပါတယ်..."

နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ၏ အသံက ဆက်လက် ထွက်ပေါ်လာ၏။ "ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းက မြင့်မြတ်နယ်မြေ သံတမန်တစ်ယောက် ရောက်လာတယ်... သူက ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းထဲက အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ရဲ့ သားဖြစ်ပုံပဲ... စုန့်မိသားစုက သူ့အကြောင်း သိသွားပြီး နန်ကုန်းရိုရွှယ်ရဲ့ ပါရမီအကြောင်းကို သူ့ကို အသိပေးလိုက်တယ်... အဲဒီလူက နည်းနည်း မာနကြီးတယ်... သူက လာဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးသွားပြီ... သူက ဝိညာဉ်အရှင်မြတ် အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံမှုရှိပြီး ဧကရာဇ်ရတနာ အတော်များများကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်... ချင်းယိုအင်ပါယာက သူ့ကို ဘာမှလုပ်လို့ မရဘူး... တကယ်လို့ ခေါင်းမာမာနဲ့ ခုခံမယ်ဆိုရင် သူတို့ထဲက အများအပြား သတ်ဖြတ်ခံရလိမ့်မယ်... နန်ကုန်းရိုရွှယ်လည်း သေဆုံးသွားတာ ဒါမှမဟုတ် အစေခံတစ်ယောက် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းအောက်ထျန်း၏ အမူအရာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သေမျိုးနယ်ပယ်က ဘုရင်အဆင့်ရတနာကိုတောင် မဖန်တီးနိုင်ပါဘူး။

မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ ဘုရင်အဆင့်ရတနာသည် လာရောက်၍ မရနိုင်သကဲ့သို့ လာရောက်နိုင်လျှင်ပင် ၎င်း၏ အဆင့်က အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ရတနာအဖြစ် ဖိနှိပ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် နတ်ဘုရားတမန်တော်က တစ်ဖက်လူတွင် အထူး ဧကရာဇ်ရတနာများ ရှိနေသည်ဟု ပြောဆိုခဲ့ရာ ၎င်းက အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်တန်ရာကြသည်။

အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင် ၎င်းသည် သေမျိုးနယ်ပယ်အတွက် အမှန်တကယ် ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏သမီးတော် နန်ကုန်းရိုရွှယ်အတွက် အမှန်တကယ် အကျပ်အတည်းတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

နန်ကုန်းအောက်ထျန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ကမောက်ကမဖြစ်နေသော်လည်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ၏ အသံကို ထပ်မံကြားလိုက်ရသည်။

"အိုး... ပြီးတော့ အရှင်မင်းကြီးအတွက် နောက်ထပ် သတင်းတစ်ခု ရှိသေးတယ်... အရှင်မင်းကြီးရဲ့ သားတော် နန်ကုန်းကျင်းလင်က နန်ကုန်းရိုရွှယ်ကို သတ်ဖို့ လုပ်ကြံသူတစ်ယောက် ငှားဖို့ စီစဉ်နေတယ်... တကယ်လို့ စုန့်မိသားစုရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို ကြိုမသိခဲ့ဘူးဆိုရင် လုပ်ကြံသူက လမ်းခုလတ်ကို ရောက်နေလောက်ပြီ..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းအောက်ထျန်း၏ အမူအရာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိုမိဘစကားနားမထောင်သော သားက ဤကဲ့သို့ လုပ်ရဲလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူက ထိုကျေးဇူးကန်းသော သားကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်နှက်ပြီး ထောင်ထဲတွင် ထာဝရ ချုပ်နှောင်ထားချင်မိသွားသည်။

သို့သော် ယခုက အချိန်မဟုတ်သေးကြောင်း သူ သိရှိထားပေသည်။

သူက လူရိုက်ချင်နေသော စိတ်ကို ငြိမ်သက်စေရန် ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူကို ကြည့်လိုက်သည်။

"နတ်ဘုရားတမန်တော်... မေးပါရစေ... ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းကို မလာအောင် တားဆီးလိုက်တာက ရိုရွှယ်ရဲ့ အကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းဖို့ လုံလောက်ပြီလား..."

နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူကို ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်၏။ ကျန်နိုင်ငံသုံးခု၏ လက်ထပ်ခွင့်တောင်းမည့် ကိစ္စများကိုမူ သူ အလေးအနက် မထားခဲ့ချေ။

ယနေ့ခေတ် ချင်းယိုသည် ၎င်း၏ အိမ်နီးချင်းများကို မကြောက်ရွံ့တော့ပေ။

ရန်သူများ ဝိုင်းရံနေလျှင်ပင် ချင်းယိုက ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။

သို့သော် သူ ဤမေးခွန်းကို မေးလိုက်သည်နှင့် သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ဝေဝါးသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။

"လုံလောက်သလိုနဲ့ မလုံလောက်ဘူး..."

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် အနည်းငယ် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ "ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း လာမှာကို တားဆီးလိုက်တာက နန်ကုန်းရိုရွှယ်ရဲ့ အကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းနိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ လုပ်ကြံသူတွေကို မရှင်းလင်းဘူး ဒါမှမဟုတ် သူမကို အချိန်တိုင်း ကာကွယ်ဖို့ လူတွေ မလွှတ်ဘူးဆိုရင် နန်ကုန်းရိုရွှယ်က သေဆုံးသွားနိုင်တုန်းပဲ..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှု၏ အရင်းအမြစ်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားသည်။

ဒါကြောင့် သူက ဒီမှာ စောင့်နေတာကိုး။