အခန်း (၂၄၁-၂၄၂)

အခန်း။ ၂၄၁

ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ယံအချိန်...

အိပ်ဆောင်အတွင်း၌ စုန်ယန်နှင့် မိစ္ဆာမလေးနှစ်ဦးတို့သည် လှိုင်းတံပိုးများအကြားတွင် နဂါးတစ်ကောင်နှင့် ဖီးနစ်ငှက်နှစ်ကောင် အပြန်အလှန် လိုက်တမ်းပြေးတမ်း ကစားနေကြသကဲ့သို့ ပြင်းပြလှသော ကာမစည်းစိမ်တွင် နစ်မျောနေကြပြီးနောက် အတော်ကြာမှပင် ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

သူသည် မိစ္ဆာမလေးတစ်ဦးကို ပေါ့ပါးစွာ ပွေ့ဖက်ရင်း ခေတ္တမျှ အနားယူလိုက်ပြီးနောက် ကုတင်ပေါ်မှဆင်း၍ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ လျှို့ဝှက်ခန်းမဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် ထန်းဖန်မှာမူ မင်္ဂလာအိပ်ဆောင်အတွင်း၌ အာရုံကာမတို့၏ ရူးသွပ်သာယာမှုများအကြား မျိုးဆက်သစ်တစ်ခု ဖန်တီးရန် ကြိုးပမ်းနေပေလိမ့်မည်။ ထန်းဖန်၌ ရွေးချယ်စရာ လမ်းမရှိသကဲ့သို့ သူကိုယ်တိုင်၌လည်း ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

ဤကဲ့သို့သော အချိန်မျိုးတွင် ဖုန်းချန်စီ၏ ပြင်ပအာရုံခံစားမှုများကို စုန်ယန်က သဘာဝအတိုင်းပင် ပိတ်ပင်ထားခဲ့သည်။

စုန်ယန်သည် ကျောက်တံခါးကို ဖွင့်လှစ်ကာ ကျင့်ကြံခြင်းအခန်း၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ကျောက်စင်မြင့်ထက်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လိုက်သည်။ ထိုစင်မြင့်မှာ ဦးခေါင်းခွံပုံများ ထွင်းထုထားသည့် ကျောက်စင်မြင့်ဖြစ်ပြီး ဤနေရာရှိ ထူးကဲချီကြောများ၏ အချက်အခြာကျသော နေရာတွင် တည်ရှိသည်။

မကြာသေးမီကပင် သူသည် သက်တမ်း ၅၈၀ နှစ်ကို အသုံးပြု၍ ချန်ရှင်းလက်ညှိုးနှင့် ကောင်းကင်တုန်ဟိန်းလက်ဝါးတို့ကို အဆင့်မြှင့်တင်ခဲ့သလို အခြားသော သက်တမ်း ၁၀၄၅ နှစ်ကို အသုံးပြု၍ ယခင် သွေးနီရောင်နန်းတော်အဆင့်ကျင့်စဉ်များထဲမှ အသုံးဝင်သော မှော်အတတ် ၁၅ မျိုးကို ရွေးချယ်ကျင့်ကြံကာ ပြည့်စုံအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု၏ အမွေအနှစ်မှာ နန်ဟွာဓားဂိုဏ်း သို့မဟုတ် ရုပ်သေးဂိုဏ်းတို့ထက် များစွာ ပိုမိုကြွယ်ဝလှကြောင်း ဝန်ခံရပေလိမ့်မည်။

ထိုကျင့်စဉ် ၁၅ မျိုးထဲတွင် မီး၊ မြေ၊ သစ်သား၊ ရွှေရောင်အလင်းနှင့် လေ အစရှိသည့် ဓာတ်ကြီးငါးပါးအပြင် အခြားသော နယ်ပယ်များတွင်လည်း အထူးပြုထားသည့် ထွက်ပြေးခြင်းအတတ်ပညာများ ပါဝင်သည်။

ဤအတတ်များကြောင့် သူသည် မည်သည့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင်မဆို အခြားသူများထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ လွတ်မြောက်နိုင်စွမ်း ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိသော နည်းစနစ် ၁၁ မျိုးမှာလည်း တစ်ခုချင်းစီ၌ ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားချက်များ ရှိကြသော်လည်း ၎င်းတို့ထဲတွင် သွေးကျွန် ရှေးဟောင်းလက်ဖွဲ့ဟုခေါ်သော အထူးလျှို့ဝှက်နည်းစနစ်မှာ အထူးခြားဆုံး အစွမ်းသတ္တိများ ရှိနေသည်။

ဤသွေးကျွန် ရှေးဟောင်းလက်ဖွဲ့မှာ ရှေးဟောင်းကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖန်တီးခဲ့သည့် အထူးမှော်အတတ်ဖြစ်ပြီး အနည်းဆုံး သွေးနီရောင်နန်းတော်အဆင့်နှောင်းပိုင်းသို့ ရောက်ရှိမှသာ အသုံးပြုနိုင်သည်။

ဤမှော်အတတ်သည် သူ၏ သွေးကို အသုံးပြု၍ သူထက် အဆင့်နိမ့်သော ပစ်မှတ်များပေါ်တွင် အမှတ်အသား ခတ်နှိပ်ခြင်းပင်။ တစ်ဖက်လူ၏ ပူးပေါင်းပါဝင်မှုနှင့်အတူ ၎င်းတို့ကို သွေးကျွန်များအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။

သွေးကျွန်များအတွက်မူ ဤလက်ဖွဲ့ကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်းမှာ သိသိသာသာ ပိုမိုထိရောက်လာသည်။ သခင်ဖြစ်သူ၏ သွေးစွမ်းအား ပိုမိုအားကောင်းလေ သွေးကျွန်၏ ကျင့်ကြံမှု ရလဒ်မှာ ပိုမိုကြီးမားလေ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ၎င်းတို့ ပေးဆပ်ရသည်မှာ ပကတိ သစ္စာရှိမှုပင်။ သခင်ဖြစ်သူက စိတ်အာရုံ တစ်ချက်ပေးလိုက်ရုံဖြင့် ၎င်းတို့အတွင်းရှိ သွေးကျွန်လက်ဖွဲ့ကို အသက်နုတ်ယူမည့် လက်ဖွဲ့အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားစေနိုင်သည်။

အသုံးပြုသူအတွက်လည်း သွေးဆုံးရှုံးမှုဟူသော အဖိုးအခ အနည်းငယ် ရှိသည်။ သို့သော် ဤလက်ဖွဲ့သည် သာမန်သွေးနှင့် ပြုလုပ်၍မရသလို အနှစ်သာရ သွေးအစစ်လည်း မလိုအပ်ပေ။ အကယ်၍ သွေးကျွန်များစွာ ရှိလာပြီး ၎င်းတို့၏ စုပေါင်းအင်အားက သခင်ထက် သာလွန်သွားပါက သခင်အပေါ် တန်ပြန်ဒဏ်ခတ်မှု ဖြစ်စေနိုင်သဖြင့် လူအမြောက်အမြားကို ကျွန်ပြုရန်အတွက်မူ မသင့်တော်ပေ။

သို့သော်လည်း ဤနည်းစနစ်မှာ အလွန်ပင် ထိရောက်လှသည်။ ရေခဲငရဲလက်ပတ်ကဲ့သို့သော ပစ္စည်းများသည် လူ ၃ ဦးကိုသာ ထိန်းချုပ်နိုင်သော်လည်း ဤ သွေးကျွန် ရှေးဟောင်းလက်ဖွဲ့ကမူ ထိုကဲ့သို့သော ကြားခံပစ္စည်းများ မလိုဘဲ တိုက်ရိုက် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ဤလျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို တိုက်ပွဲတွင် အသုံးပြုပါက အစွမ်းသိပ်မပြနိုင်သော်လည်း ဒေသခံ အင်အားစုတစ်ခုကို အချိန်တိုအတွင်း အမြစ်တွယ် ထိန်းချုပ်ရန်အတွက်မူ အထူးပင် ထိရောက်သည်။

လျှို့ဝှက်ခန်းမအတွင်း၌ စုန်ယန်သည် လက်ကိုမြှောက်ကာ စမ်းသပ်လိုက်ရာ လေဟာနယ်အတွင်း၌ မှော်စွမ်းအားများ တရဟော စီးဆင်းသွားပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်ခြင်းထဲသို့ ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

တစ်လကြာပြီးနောက် စုန်ယန်သည် ဆင်းအာ၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်းရှိ သန္ဓေသားထံမှ သက်ရှိအငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်မိသည်။

ဖုန်းချန်စီသည်လည်း ထိုသက်ရှိလေးကို အာရုံခံမိရုံသာမက ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု၏ ထူးခြားလှသော ဝိညာဉ်လှိုင်းတုန်ခါမှုကိုပါ ထိုအသက်ရှူသံလေးထံမှ သိရှိလိုက်ရသဖြင့် ရှေးဟောင်းဘိုးဘေးကြီးမှာ အတိုင်းအဆမရှိ ဝမ်းမြောက်သွားတော့သည်။

ဆင်းအာမှာမူ သူမ၏ရှေ့မှ ဘိုးဘေးကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေရှာသည်။ သူမသည် စရိုကအတိုင်း ဘိုးဘေးကို ထပ်မံမြှူဆွယ်ရန် ဗီဇအရ အလိုရှိနေသော်လည်း ယခင်က ဘိုးဘေးပြောခဲ့သော စကားများနှင့် ဤကာလအတွင်း သူမ၏ မိုက်မဲလှသော ခင်ပွန်း၏ သဘောထားတို့ကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိကာ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ရို့ရို့လေး ရပ်နေမိတော့သည်။

ဖုန်းချန်စီ၏ ရှေ့မှောက်၌ပင် စုန်ယန်သည် လက်ညှိုးကိုမြှောက်ကာ ဆင်းအာ၏ နဖူးဆီသို့ ညွှန်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ထိပ်မှ ပူနွေးလှသော သွေးတစ်စက် စိမ့်ထွက်လာပြီးနောက် သူမ၏ နဖူးထက်တွင် သွေးကျွန် ရှေးဟောင်းလက်ဖွဲ့ကို စတင်ရေးထိုးလိုက်သည်။

"ဘိုး... ဘိုးဘေး... ဆင်းအာ တစ်ခုခု မှားယွင်းမိလို့ပါလားရှင်"

ဆင်းအာမှာ ထိတ်လန့်တကြား မေးလိုက်မိသည်။

စုန်ယန်က တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်ကိုစုစည်းထားစမ်း အာရုံစိုက်ပြီး စုပ်ယူလိုက် ဒါက မင်းအတွက် အကျိုးရှိစေမှာပဲ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

ခေတ္တအကြာတွင် ဆင်းအာ၏ နဖူးထက်၌ သွေးကျွန် ရှေးဟောင်းလက်ဖွဲ့တစ်ခု ခတ်နှိပ်ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။

စုန်ယန်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ကစပြီး မင်းရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းက အရင်ကထက် နှစ်ဆပိုပြီး ထိရောက်လာလိမ့်မယ်။ သွေးနီရောင်နန်းတော်အဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ဖို့ကလည်း အခြားသူတွေထက် ပိုပြီး မျှော်လင့်ချက်ရှိလာလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့အသက်ကတော့ အခု ငါ့လက်ထဲကို လုံးဝရောက်သွားပြီ။ ငါ စိတ်ကူးလိုက်ရုံနဲ့ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ဝေးကွာနေပါစေ... မင်းကို ငါ သတ်နိုင်တယ်"

ဆင်းအာ၏ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ စုန်ယန်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းဝမ်းထဲက ကလေးကို သေသေချာချာ စောင့်ရှောက်ပါ။ ကောင်းကောင်း ပြုစုပျိုးထောင်မယ်ဆိုရင်တော့ မင်း ဘာမှစိုးရိမ်စရာ မရှိဘူး"

ဆင်းအာသည် သူမရှေ့မှ ဘိုးဘေးကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူမတို့နှစ်ဦးအကြား ထူးဆန်းသော ဆက်နွှယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းမှာ ရှေ့မှလူသား၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် သူမက ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် "ဟုတ်... ဟုတ်ကဲ့ပါ ဘိုးဘေး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုန်ယန်က ဆက်လက်၍ "ဝူဖန့်ထျန်းကိုလည်း ဒီနည်းစနစ်အတိုင်း ငါ လုပ်ဆောင်ထားလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါကျရင် မင်းနဲ့သူက ကြိုးတစ်ပင်တည်းမှာ ချည်ထားသလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ မင်း သူ့ဆီက ဘာပဲလိုအပ်လိုအပ် သူ ငြင်းဆန်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။ အကယ်၍ မင်းဝမ်းထဲက ကလေးကို တစ်ခုခုဖြစ်အောင် လုပ်မယ်ဆိုရင် သူလည်း ချက်ချင်း သေရလိမ့်မယ်"

ဆင်းအာက "ဟုတ်ကဲ့ပါ" ဟု ထပ်ခါတလဲလဲ ဆိုနေမိသော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို ပြောရန် တုံ့ဆိုင်းနေပြန်သည်။

စုန်ယန်က "ပြောစမ်း" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်မှသာ သူမက မဝံ့မရဲဖြင့် မေးလိုက်တော့သည်။

"ဘိုး... ဘိုးဘေး... ကျွန်မရဲ့ ခင်ပွန်းက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိပါရစေရှင်။ ပြီးတော့ ကျွန်မဝမ်းထဲက ကလေးက ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် အရေးကြီးနေရတာလဲဟင်"

စုန်ယန်က ပြန်မေးလိုက်သည်။

"ထန်းဖန် မင်းကို မပြောဘူးလား"

ဆင်းအာက "သူက... ဒီကလေးကို တိတ်တဆိတ် ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့နဲ့။ ဒီကလေးကို ကျင့်ကြံခြင်း လုံးဝမလုပ်ခိုင်းဖို့ပဲ ကျွန်မကို မှာထားပါတယ်ရှင်"

အခန်း။ ၂၄၂

စုန်ယန်မှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားရသည်။

သူ နားလည်လိုက်ပြီဖြစ်၏။ ထန်းဖန်အနေနှင့် ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့မျိုးနွယ်အကြောင်းကို တစ်စွန်းတစ်စမျှပင် အပြင်သို့ မပေါက်ကြားစေရန် သိနားလည်ထားသော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်း လုံးဝမလုပ်ခိုင်းဖို့ဆိုတာက ဘာကြီးလဲ။

သူ စကားမဆိုရသေးမီမှာပင် မျက်နှာမဲ့မျက်နှာဖုံးအတွင်းရှိ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းဘိုးဘေးကြီး ဖုန်းချန်စီမှာ ဒေါသအလိပ်လိုက် ထွက်နေသည်။

"မျိုးမစစ်တဲ့ကောင်... တကယ့်ကို မျိုးမစစ်တဲ့ကောင်ပဲ ငါ့ရဲ့မျိုးဆက်ကို ကျင့်ကြံခြင်းမပြုဖို့ တားမြစ်ရအောင် သူ့မှာ ဘာအာဏာရှိလို့လဲ"

စုန်ယန်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သေသေချာချာ နားထောင်စမ်း။ မင်းဝမ်းထဲက ကလေးမှာ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ သွေးပါလာတယ်။ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို မင်း သိမှာမဟုတ်ပေမဲ့ ဒီစကားလုံးလေးလုံးသာ အပြင်ကို ပေါက်ကြားသွားရင်... မင်းက သေချင်လို့တောင် သေခွင့်မရတဲ့ ဘဝမျိုး ရောက်သွားလိမ့်မယ်။ တစ်နေ့မှာ မင်းအနေနဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့မျိုးနွယ်ဝင် တခြားသူတွေနဲ့ မဆုံမချင်းပေါ့"

"ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့... ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်..."

ဆင်းအာသည် ဤစိမ်းသက်လှသော အမည်နာမကို တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေမိသည်။

ဖုန်းချန်စီက မျက်နှာဖုံးအတွင်းမှ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကျန်းဟန်... ငါ့ရဲ့မျိုးဆက် ကျင့်ကြံနိုင်ဖို့ ကျင့်စဉ်အချို့ ချန်ထားပေးခဲ့စမ်း"

စုန်ယန်က "ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပါ" ဟု ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်ပြီးနောက် သိုလှောင်အိတ်တစ်ခုကို ထုတ်ကာ ဆင်းအာထံ ကမ်းပေးလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအိတ်ထဲမှာ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်ရဲ့ ကျင့်စဉ်အချို့နဲ့ လိုအပ်တဲ့ အထောက်အပံ့တွေ ပါဝင်တယ်။ အဲဒါတွေကို ဘယ်လိုအသုံးချရမလဲဆိုတာကတော့... မိခင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းကိုယ်တိုင် သေသေချာချာ စဉ်းစားဆုံးဖြတ်ရလိမ့်မယ်။

သားကြောင့် မိခင်ပါ ဂုဏ်တက်မလား ဒါမှမဟုတ် လမ်းစဉ်တွေ ပျက်စီးပြီး ဝိညာဉ်ပါ လွင့်စင်ကာ ပျက်သုဉ်းမလားဆိုတာက မင်းရဲ့ အတွေးတစ်ချက်ပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။ ဒါက အန္တရာယ်ဖြစ်သလို ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ။ အကောင်းဆုံး အသုံးချလိုက်ပါ"

ဆင်းအာသည် တုန်လှုပ်ချောက်ချားစွာဖြင့် သိုလှောင်အိတ်ကို လက်ခံယူလိုက်ပြီး "ကျေး... ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဘိုးဘေးကြီး" ဟု ရိုသေစွာ ဖြေကြားလိုက်သည်။

ထိုစကားများ ပြောပြီးသည်နှင့် စုန်ယန်မှာ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

...

မျက်နှာမဲ့မျက်နှာဖုံးအတွင်းရှိ ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်၏ အစောပိုင်းကာလဆိုင်ရာ အမြင့်ဆုံး လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်မှာ ယခုအခါ ပွင့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ စုန်ယန် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ စာအုပ်မျက်နှာဖုံးထက်တွင် စာတစ်ကြောင်း ပေါ်ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ "စိတ်အာရုံ လွတ်မြောက်ခြင်းအတတ်" ပင်။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း အမည်နာမတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း လွတ်မြောက်ခြင်းဟူသော စကားလုံး ပါဝင်နေ၏။ စုန်ယန်သည် ၎င်းကို သေသေချာချာ ဖတ်ကြည့်လေလေ ပို၍ စိတ်ကျေနပ်လေလေ ဖြစ်လာသည်။

ဤကျင့်စဉ်တွင် ဖော်ပြထားသည်မှာ စိတ်ကူးအတွေးများအတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်ပေါင်းစည်းခြင်းဖြင့် တစ်ခဏအတွင်း အဝေးသို့ လွတ်မြောက်နိုင်သည်ဟူ၍ပင်။ ၎င်းကို သတ်ဖြတ်လိုသော အတွေးများတွင်သာမက ကာကွယ်လိုသော အတွေးနှင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အတွေးများတွင်ပါ ပူးကပ်၍ အသုံးချနိုင်သည်။

ပို၍ ထူးခြားသည်မှာ ဤအတတ်သည် ဓာတ်ကြီးငါးပါး လွတ်မြောက်ခြင်းအတတ်နှင့်လည်း ဆန့်ကျင်ဘက် မဖြစ်ခြင်းပင်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အသုံးပြုသည့် ကြားခံနယ်ပယ်ချင်း မတူညီသောကြောင့်ပင်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် သင်၏အတွေးကို ဓာတ်ကြီးငါးပါးအတတ်ဖြင့် အရင်စေလွှတ်ပြီး ထိုအတွေးပေါ်တွင်မှ စိတ်အာရုံလွတ်မြောက်ခြင်းအတတ်ကို ထပ်မံဆင့်ပွား အသုံးပြုနိုင်သည်။ ၎င်းကို အရှိန်နှစ်ဆမြှင့်တင်ခြင်းဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။

ထို့အပြင် ဤအတတ်ကို သူ၏အတွေးတွင် ပူးကပ်ထားပါက အခြားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏အတွေးအတွင်း၌ပင် ပုန်းကွယ်နေနိုင်ခြင်းပင်။ ဤနည်းဖြင့် အခြားသူများ၏ ဝိညာဉ်အတွင်း၌ပင် သူတို့ မရိပ်မိစေဘဲ လုံးဝ ပုန်းကွယ်နေနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ဤအချက်မှာ နတ်ဘုရားရင်သွေးအဆင့်နှင့်ပင် ခွဲခြား၍မရလောက်အောင် တူညီလှသည်။

သူသည် အချိန်အနည်းငယ်ပေး၍ ဤကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်လိုက်ရာ သက်တမ်း ၆၀၀ ကို အသုံးပြုပြီးနောက်တွင် ပြည့်စုံစွာ တတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ အရှိန်အဟုန်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားနည်းချက်မှာ ပြေလည်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက် ချလိုက်ကာ စိတ်ကျေနပ်သွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် မျက်နှာမဲ့မျက်နှာဖုံးအတွင်းမှ ဖုန်းချန်စီက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"မင်းက သွေးကျွန် ရှေးဟောင်းလက်ဖွဲ့ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အသုံးပြုနိုင်တာလဲ"

စုန်ယန်က ရယ်မောလိုက်ပြီး "ကျွန်တော် ပြောသားပဲ။ ကျွန်တော်က ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့မျိုးနွယ်ဝင်ပါဆိုတာကို ခင်ဗျားမှ မယုံတာ။ ကျွန်တော် ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဖုန်းချန်စီက ထူးဆန်းစွာ မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

"မင်းက စာကြည့်တိုက်ထဲမှာ အဲဒီကျင့်စဉ်ကို မြင်လိုက်ရရုံနဲ့တင် လေ့ကျင့်ပြီး တတ်မြောက်သွားတယ်လို့ ပြောချင်တာလား"

စုန်ယန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဖုန်းချန်စီက ဟင်း ဟင်း ဟင်း နှင့် လှောင်ရယ်ရယ်လိုက်ပြီးနောက် အော်ဟစ်ရယ်မောကာ နောက်ဆုံးတွင် "ညံ့ဖျင်းလိုက်တာ" ဟု မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။

အဘိုးကြီး၏ စကားမှာ စုန်ယန်၏ လိမ်ညာမှုမှာ အလွန်သိသာလွန်းသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။ သူက တမင်တကာ ထိုသို့ပြောခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ငြင်းခုံရန်လည်း ဆန္ဒမရှိပေ။ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မက်မွန်ပင်များမှာ အဖူးအပွင့်များ ဝေဆာနေပြီ ဖြစ်သည်။

နွေဦးကာလ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ မကြာမီအချိန်အတွင်း ဝူလျန့်ထျန်ကိုပါ သွေးကျွန်အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး မိစ္ဆာဒီလှိုင်းကျင့်စဉ်ကို သင်ကြားပေးမည်ပင်။ ထို့နောက်တွင်မူ တောင်တန်းနှင့် ပင်လယ်မိစ္ဆာတိုင်းပြည်ဆီသို့ ခရီးစတင်ရပေတော့မည်။

ရှုပ်ထွေးသောဘုရင်၏ ဝိညာဉ်နယ်မြေက အမှန်တကယ် မည်သို့ပုံစံရှိမည်ကိုမူ သူ မသိသေးချေ။

...

...

တစ်လကျော် ကြာပြီးနောက် စုန်ယန်သည် ထန်းဖန်နှင့်အတူ ခရီးစတင်ခဲ့သည်။

...

...

တစ်နှစ်ခွဲခန့် ကြာပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် ဝေးကွာလှသော ခရီးလမ်းကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ကြသည်။ မြေခွေးမျိုးနွယ်နှင့် ဝံပုလွေမျိုးနွယ်တို့ ထိန်းချုပ်ထားသော လူသားလောကနယ်မြေအချို့ကို ဖြတ်သန်းလာပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ရည်မှန်းထားရာ ပန်းတိုင်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ပန်းတိုင်သို့ ရောက်ပြီဟု ဆိုသော်လည်း ၎င်းမှာ ရှုပ်ထွေးသောဘုရင်၏ ဝိညာဉ်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ရာ အပေါက် မဟုတ်သေးပေ။

ခြောက်သွေ့နေသော မြေဝါကုန်းပါးစောင်းများ၏ အောက်ခြေတွင် ကြီးမားလှသော စစ်တပ်ကြီးတစ်ခု တပ်စွဲထားသည်။ သောင်းနှင့်ချီသော စစ်သည်တို့၏ သံချပ်ကာများမှာ အေးစက်စွာ တောက်ပနေပြီး အလံများမှာလည်း လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေကြ၏။

မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံး၏ အလယ်တွင် ရှုရှန်းဝေဟူသော စာလုံးများမှာ လေတိုက်တိုင်း ယိမ်းထိုးနေကြသည်။ ဤနေရာမှာ ရှုပ်ထွေးသောဘုရင်၏ ဝိညာဉ်နယ်မြေ တောင်ဘက်ခြမ်းရှိ နဂါးဘို အမြီးများစွာပါသော မြေခွေးမျိုးနွယ်၏ လက်အောက်ခံနိုင်ငံဖြစ်သည့် ရှုရှန်းဝေနိုင်ငံ၏ နယ်မြေအတွင်း ဖြစ်သည်။

ခရီးတစ်လျှောက်တွင် စုန်ယန်သည် တောင်တန်းနှင့် ပင်လယ်မိစ္ဆာလူမျိုးစုများ၏ တောင်ဘက်နယ်မြေအကြောင်း၊ အနည်းဆုံးတော့ မြေခွေးမျိုးနွယ်နှင့် ဝံပုလွေမျိုးနွယ်တို့၏ နယ်မြေမြေပုံ အကြမ်းဖျင်းကို ကောင်းစွာ နားလည်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ထိုမျိုးနွယ်စုနှစ်ခုမှာ လူသားလောကနယ်မြေ ၁၅ ခုထက်မနည်းကို အုပ်ချုပ်ထားကြသည်။ ထိုနယ်မြေများမှာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုများ၏ နယ်မြေအတွင်း တည်ရှိနေခြင်းဖြစ်ပြီး မဟာချူးပြည်နှင့် အခြားသော တိုင်းပြည်သုံးခုကိုမူ ထည့်မတွက်ထားပေ။

မူလက ထိုနယ်မြေ ၁၅ ခုကို မြေခွေး၊ ဝံပုလွေနှင့် ကျားမျိုးနွယ်တို့က အုပ်ချုပ်ခဲ့ကြခြင်းပင်။ သို့သော် ကျားမျိုးနွယ်စု ပျက်သုဉ်းသွားပြီးနောက်တွင်မူ သူတို့၏ နယ်မြေများကို မြေခွေးနှင့် ဝံပုလွေတို့က ခွဲဝေယူခဲ့ကြသည်။

အပေါ်စီးမှ ကြည့်မည်ဆိုပါက ထိုမျိုးနွယ်စုနှစ်ခု၏ နယ်မြေမှာ အနောက်တောင်ဘက်သို့ ဦးခေါင်းလှည့်ကာ အရှေ့မြောက်ဘက်သို့ အမြီးထောင်ထားသည့် ထူးဆန်းသော ကင်းမြီးကောက်ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် တူလှသည်။

ရှုပ်ထွေးသောဘုရင်၏ ဝိညာဉ်နယ်မြေမှာ အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိပြီး ၎င်းကို ထိုမျိုးနွယ်စုနှစ်ခု၏ နယ်မြေများက ဝိုင်းရံထားကာ လက်ရှိတွင်မူ စစ်တပ်ကြီးများဖြင့် စောင့်ကြပ်ထားကြသည်။

ရှုရှန်းဝေနိုင်ငံ၏ စစ်တပ်မှာလည်း ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခုပင်။

အောက်ဘက်ရှိ စစ်တပ်မှာ အပေါ်ယံမှ ပျံသန်းလာသော လူနှစ်ဦးကို ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားကြသည်။ စုန်ယန်သည် ထန်းဖန်နှင့်အတူ အောက်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး ယခင်က ကလေးငိုသံသခင် ပေးအပ်ခဲ့သော တောင်ဘက်နယ်မြေ ဖြတ်သန်းခွင့်အမိန့်လွှာကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။

ရှုရှန်းဝေနိုင်ငံ၏ စစ်သူကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် မြင်းပေါ်မှဆင်း၍ ဒူးထောက်ကာ အရိုအသေပေးပြီးနောက် သွားရမည့် လမ်းကြောင်းကို ညွှန်ပြပေးခဲ့သည်။

လမ်းညွှန်ပြီးနောက် သူက ဆက်ပြောသည်။

"ကလေးငိုသံသခင်က အတွင်းထဲကို ဝင်သွားတာ ကြာလှပါပြီ။ အကြီးအကဲ မဝင်ခင်တုန်းကတော့ ရှေ့က လမ်းကြောင်းက ချောမွေ့နေပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ မကြာသေးခင်ကမှ ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တယ်... ကျွန်တော့်ရဲ့ လူတွေ အတော်များများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ရသလို တပ်စခန်းကိုလည်း အကြိမ်ကြိမ် ပြန်

ဆုတ်ခဲ့ရပါတယ်။ အခုဆို မိုင်ပေါင်းတစ်ဆယ်ကျော်လောက် ဆုတ်လာခဲ့ရပါပြီ။ အထူးကိုယ်စားလှယ်တော်ကြီး သတိထားပါခင်ဗျာ"

စကားအဆုံးတွင် သူက တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် "အို..." ဟု ရေရွတ်လိုက်ကာ နောက်လှည့်၍ ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"မြေပုံကို ယူခဲ့စမ်း"

ချက်ချင်းပင် ပညာရှိတစ်ဦးက ရှေ့တွင်ရှိသော မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည့် လိပ်စာစာမူတစ်ခုကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

စစ်သူကြီးက "ဒီဘက်က ဝင်ပေါက်ကို ဓားခုတ်တောင်ကုန်းလို့ ခေါ်ပါတယ်။ အရင်တုန်းကတော့ မြို့ပြနယ်မြေတစ်ခုပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာက ဒီနေရာဟာ စိမ်းလန်းစိုပြည်ပြီး တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ မြေဝါကန္တာရကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါပြီ။ ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်က ပြည်သူတွေလည်း တခြားကို ပြောင်းရွှေ့ကုန်ကြလို့ စွန့်ပစ်ထားတဲ့ ရွာတွေနဲ့ အထီးကျန်မြို့ပျက်တွေပဲ ကျန်ပါတော့တယ်" ဟု ရှင်းပြလိုက်သည်။