အခန်း (၆၁၀-၆၁၂)

အပိုင်း ၆၁၀

နျဉ်ယွိယွမ်သည် များသောအားဖြင့် တရားဝင် အခမ်းအနားများ တက်ရောက်ရလေ့ ရှိသဖြင့် သူဝတ်သော အဝတ်အစားများမှာ အနက်ရောင်သာ များသည်။ အခြားအရောင်များကို တွေ့ရခဲလှရာ ဤသည်မှာ အရောင်ပြောင်းလဲ ဝတ်ဆင်ရန် အခွင့်ကောင်းပင်။

မော့ချူး လှည့်ကာ အပြာရင့်ရောင် အင်္ကျီကို ယူ၍ သူမ၏ အစ်ကိုအား ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"အစ်ကို၊ ဒီအရောင်လေး စမ်းဝတ်ကြည့်ပါလား"

ဆိုရိုးစကားရှိသည်မှာ အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ဗီရိုထဲတွင် အနက်၊ အဖြူနှင့် မီးခိုး အရောင်သုံးမျိုးသာ ရှိတတ်သည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ မော့ယန်မှာလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရှောင်ချူးက သူ့အတွက် ထူးခြားသော အရောင်တစ်မျိုးကို အထူးရွေးချယ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ"

မော့ယန် ခေါင်းငြိမ့်ကာ အင်္ကျီကို ယူ၍ အဝတ်လဲခန်းသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦး အဝတ်လဲနေစဉ် မော့ချူးမှာ ဆိုင်ထဲတွင် လှည့်ပတ်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူမ အင်္ကျီ နှစ်ထည်၊ သုံးထည်ခန့် ကြည့်ပြီးချိန်တွင် ထိုလူနှစ်ဦး ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် ဒီဇိုင်းတူသော်လည်း အရောင်ကွဲပြားသော အင်္ကျီများကို ဝတ်ထားကြရာ လုံးဝ မတူညီသော အသွင်အပြင် နှစ်မျိုးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

နျဉ်ယွိယွမ်၏ ပင်ကိုယ်ပုံစံမှာ အနည်းငယ် အေးစက်ပြီး မာနကြီးသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ငွေမှင်ရောင် မီးခိုးရောင် အင်္ကျီမှာ သူ့အား ပို၍ပင် မြင့်မြတ်ပြီး ခန့်ညားသော အသွင်ကို ဆောင်စေသည်။ သူသည် နန်းတော်ထဲမှ လမ်းလျှောက်ထွက်လာသည့် မင်းသားတစ်ပါး သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ပင် ရှိနေသည်။

သူ့ဘေးရှိ မော့ယန်မှာမူ တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှသည်။

အပြာရင့်ရောင် အင်္ကျီမှာ မော့ယန်၏ ချောမောသော မျက်နှာနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူ့အား ပို၍ ရင်းနှီးရလွယ်သော ပုံစံမျိုး ဖြစ်စေသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ကြည့်ကောင်းပြီး နှုတ်ခမ်းတွင်လည်း အပြုံးတစ်ခု ရှိနေရာ၊ သူသည် လန်းဆန်းတက်ကြွပြီး ချောမောသော အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ပြည့်စုံသော ပုံစံပင် ဖြစ်သည်။

ဘေးရှိ အရောင်းဝန်ထမ်းများမှာ ငေးကြည့်နေကြပြီး၊ အတော်ကြာမှ စကားပြောနိုင်တော့သည်။

"လူကြီးမင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး ဒါလေးနဲ့ အရမ်းလိုက်ဖက်တာပဲ!"

မှန်ပေသည်! ပရော်ဖက်ရှင်နယ် မော်ဒယ်များထက်ပင် ပို၍ ကြည့်ကောင်းနေသည်။

အရင်က ရိုးရိုးရှင်းရှင်းသာ မြင်ရသော ထိုအမျိုးသား နှစ်ဦးမှာ ယခု အင်္ကျီလဲလိုက်သောအခါ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော လူများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ရှည်လျားသော ခြေတံများ၊ သွယ်လျသော ခါးနှင့် ခန့်ညားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါ... တကယ်ကို အံ့သြစရာပင်။

လူတွေ ပြောကြသည်မှာ လူမှာ အဝတ်၊ ဗုဒ္ဓမှာ ရွှေချခြင်းဟူ၍ ဖြစ်ရာ မှန်ကန်လှပေသည်။

"ကိုယ် ကြည့်ကောင်းရဲ့လား"

နျဉ်ယွိယွမ် မော့ချူးကို မျက်စိတစ်ဖက် မှိတ်ပြလိုက်သည်။ သူ၏ မူလက မြင့်မြတ်ခန့်ညားသော ပုံစံမှာ ချက်ချင်းပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားရာ ဘေးရှိ ဝန်ထမ်းများမှာပင် မခံစားနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားကြသည်။

ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ဆွဲဆောင်မှုကို ငါတို့လို သာမန်လူတွေ မခုခံနိုင်တော့ဘူး...

"ကြည့်ကောင်းတယ်!"

မော့ချူးက ထပ်ခါတလဲလဲ ခေါင်းငြိမ့်ကာ ချီးကျူးလိုက်သည်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ဤဝတ်စုံနှင့် နျဉ်ယွိယွမ်မှာ တကယ်ကို ချောမောလှသည်။

ထိုစကားကြောင့် နျဉ်ယွိယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်မှာ ချက်ချင်းပင် ကြည်လင်သွားသော်လည်း၊ ရှောင်ချူးက မော့ယန်ကိုပါ ချီးကျူးလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ ထိုပျော်ရွှင်မှုမှာ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားခဲ့သည်။

'ဘာဖြစ်လို့ ဒီကောင်က ကြားထဲမှာ ပါနေရတာလဲ!' မော့ချူး ငွေရှင်းရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် နျဉ်ယွိယွမ်က လှည့်ကာ မော့ယန်ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။

မော့ယန်က ပုခုံးတွန့်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။"ငါက ကြားညှပ်နေချင်တာ၊ မင်း ငါ့ကို ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ"

...

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ။

အရောင်းဝန်ထမ်းက မော့ချူးအား ဈေးနှုန်းကို ရှင်းပြနေသည်။

"ဒီအင်္ကျီ နှစ်ထည်လုံးက ဆရာကြီး CK ဒီဇိုင်းထုတ်ထားတာပါ။ ဈေးတော့ မသက်သာပေမဲ့ အခု ကျွန်မတို့ဆီမှာ လျှော့ဈေးရှိပါတယ်။"

"ဒါဆို လျှော့ဈေးနဲ့ ဘယ်လောက်ဖြစ်မလဲ" မော့ချူး မေးလိုက်သည်။

ဝန်ထမ်းက စစ်ဆေးကြည့်ပြီး ပြောခဲ့သည်။ "အင်္ကျီ တစ်ထည်ကို ဖက်ဒရယ်ဒင်္ဂါး ၁၀၀,၀၀၀ ဝန်းကျင် ကျပါမယ်"

ဘာ!

မော့ချူး ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တကယ်ကို ထိတ်လန့်သွားသည်။

ထိုအင်္ကျီမှာ ဈေးမသက်သာမှန်း သူမ ကြိုသိထားသော်လည်း၊ ဈေးနှုန်းကို အတိအကျ ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမ အံ့သြသွားမိဆဲပင်။

အင်္ကျီတစ်ထည်လျှင် ဖက်ဒရယ်ဒင်္ဂါး ၁၀၀,၀၀၀ ဖြစ်ရာ နှစ်ထည်အတွက် ၂၀၀,၀၀၀ ကျသင့်မည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ လျှော့ဈေးဖြင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ယခင်က မော့ယန်သည် အမှတ် (၁၂) ခရိုင်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစား အလုပ်လုပ်ခဲ့သော်လည်း ဖက်ဒရယ်ဒင်္ဂါး ၃၀၀,၀၀၀ ခန့်သာ စုမိခဲ့သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ၎င်းမှာ အင်္ကျီသုံးထည်စာ ဈေးနှုန်းသာ ရှိပေသည်။

အမှန်တကယ်တော့ အရောင်းဝန်ထမ်းမှာလည်း အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေသည်။ အကြောင်းမှာ ဈေးနှုန်းမှာ မသက်သာသဖြင့် အကယ်၍ ဤလူအုပ်စုက မဝယ်ပါက သူမ၏ ကြိုးစားမှုများမှာ အလဟဿ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

သို့သော် သူမ များစွာ စိုးရိမ်ရန် မလိုခဲ့ပေ။ မော့ချူးသည် ထိတ်လန့်မှုမှ ပြန်လည် သက်သာလာပြီးနောက် လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဝယ်မယ်! ကျွန်မ ငွေရှင်းမယ်!"

အကယ်၍ ၎င်းမှာ ၂၁ ရာစုတွင် ဖြစ်ပါက သူမအနေဖြင့် ဤမျှ ကြောက်စရာကောင်းသော ဈေးနှုန်းအတွက် သက်ပြင်းသာ ချနိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် စိတ်ဝိညာဉ်အစားအစာမှ ရရှိသော အကျိုးအမြတ်တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် ဆယ်စုနှစ်များစွာ သုံးစွဲနိုင်ရုံသာမက၊ နျဉ်ယွိယွမ်က သူမထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးထားသော မရေမတွက်နိုင်သည့် ကြွယ်ဝမှုများလည်း ရှိသေးရာ၊ သူမအတွက် ဤပမာဏလေးမှာ မပြောပလောက်ပေ။

မော့ချူး၏ ပြတ်သားသော အမူအရာကြောင့် ဘေးရှိ ဝန်ထမ်းမှာပင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ တစ်ခုခုတော့ လွဲနေပြီ။ ဤလူများ၏ အဝတ်အစားနှင့် အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ရသည်မှာ ပုံမှန်အားဖြင့် ငွေအမြောက်အမြား သုံးစွဲမည့်သူများနှင့် မတူပေ။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် မည်သို့ပင် တွေးနေပါစေ၊ အရောင်းဝန်ထမ်းမှာ ဈေးနှုန်း စကင်နာကို လျင်မြန်စွာ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ မျက်နှာတွင် စစ်မှန်သော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အကြောင်းမှာ ဤအင်္ကျီ နှစ်ထည်မှ ရရှိမည့် ကော်မရှင်ခမှာ သူမ၏ လစာတစ်ဝက်ခန့် ရှိသောကြောင့်ပင်။

မော့ချူးသည် စက်ကိုယူကာ စကန်ဖတ်ပြီး အော့ဖ်လိုင်းစနစ်ဖြင့် တိုက်ရိုက် ငွေပေးချေလိုက်ရာ လွယ်ကူလျင်မြန်လှသည်။

"ကောင်းပါပြီ၊ အားပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ငွေစာရင်းထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် ဝန်ထမ်း၏ အပြုံးမှာ ပို၍ပင် တောက်ပလာခဲ့သည်။

"ဒါဆိုရင် ဒီအင်္ကျီတွေကို ထုပ်ပေးရမလား၊ ဒါမှမဟုတ် အခုပဲ ဝတ်သွားကြမလား"

မော့ချူးက ထိုလူနှစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ထုပ်ပဲ ပေးလိုက်ပါဦး။"

ဤအင်္ကျီများကို ဝတ်ထားပါက ထိုလူနှစ်ဦးမှာ လူသိရှင်ကြား မှတ်မိသွားနိုင်သည့် အန္တရာယ် ပိုများလာပေလိမ့်မည်။

"ကောင်းပါပြီ"

ဝန်ထမ်းက အဝတ်အစားများကို မော့ချူးထံသို့ ကမ်းပေးခဲ့သည်။

သူမ လက်လှမ်းယူရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် နျဉ်ယွိယွမ်နှင့် မော့ယန်တို့က သူမထက် အရင် ဦးအောင် ယူလိုက်ကြသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူတို့ချင်း နားလည်မှု ရှိနေကြသည်။ အဝတ်အစား တစ်ထည်၏ အလေးချိန်သာ ဖြစ်သော်လည်း ရှောင်ချူးကို မပင်ပန်းစေချင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ရှင့်ရဲ့ ခင်ပွန်းနဲ့ အစ်ကိုက ရှင့်အပေါ် တကယ်ကို ကောင်းတာပဲနော်"

အရောင်းဝန်ထမ်းက ပြုံးလျက် ချီးကျူးခဲ့သည်။

"ဒါနဲ့ ဒီအင်္ကျီတွေက အာမခံ သုံးလရှိပါတယ်။ တစ်ခုခု ပြဿနာရှိရင် အချိန်မရွေး ပြန်လာလို့ ရပါတယ်။ နောက်လည်း လာခဲ့ပါဦးနော်။"

...

နျဉ်ယွိယွမ်နှင့် မော့ယန်တို့သည် အိတ်တစ်လုံးစီ သယ်ကာ ဆိုင်ထဲမှ ထွက်လာကြသည်။ သူတို့မှာ အလွန် ပျော်ရွှင်နေပုံရပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာလည်း ပို၍ ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေသည်။

၎င်းမှာ အဝတ်အစားတစ်ထည်ကို သယ်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ တကယ့် ရတနာတစ်ပါးကို ကိုင်ထားရသကဲ့သို့ပင်။

"ဒီလောက်အထိ လုပ်ဖို့ လိုလို့လား"

မော့ချူး ရယ်မောလိုက်သည်။

"နောက်လည်း ရှင်တို့ ကြိုက်တာရှိရင် ကျွန်မ ဝယ်ပေးပါ့မယ်။"

"ကောင်းပြီလေ"

နျဉ်ယွိယွမ်က မဆိုင်းမတွ သဘောတူလိုက်သည်။

သူ၏ အကြည့်မှာ ဘေးရှိ ဆိုင်တစ်ခုသို့ ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ သူ၏ ခြေလှမ်းများမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ဝင်းလက်သွားကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ အရင် သွားနှင့်ကြပါ။ ကိုယ် အိမ်သာ ခဏသွားလိုက်ဦးမယ်။ ပြီးရင် ချက်ချင်း လိုက်လာခဲ့မယ်"

"ကျွန်မတို့ စောင့်ပေးဖို့ မလိုဘူးလား" မော့ချူး မေးလိုက်သည်။

"မလိုပါဘူး" နျဉ်ယွိယွမ် လက်ဝေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။"မင်းတို့ မြန်မြန် သွားကြပါ။ ကိုယ် ချက်ချင်း လိုက်လာခဲ့ပါ့မယ်။"

"ကောင်းပါပြီ၊ မြန်မြန် လိုက်လာနော်"

မော့ချူး ခေါင်းငြိမ့်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ထိုလူနှစ်ဦး ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် နျဉ်ယွိယွမ်သည် လှည့်ကာ ဘေးရှိ ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်...

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးက သေချာကြည့်လိုက်ပါက ထိုဆိုင်မှာ အမျိုးသမီး အတွင်းခံများ ရောင်းချသည့်ဆိုင် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရလိမ့်မည်...

ဆယ်မိနစ်ခန့်အကြာတွင် နျဉ်ယွိယွမ်သည် မော့ချူးတို့ဆီသို့ ပြန်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် နေရာရွှေ့ပြောင်းကာ တတိယထပ်သို့ ဦးတည်ခဲ့ကြသည်။

ဤအလွှာမှာ အိမ်သုံးပစ္စည်းများ ရောင်းချရာတွင် အထူးပြုသည့် နေရာဖြစ်သည်။ ထူးခြားဆန်းပြားသော စိတ်ကူးစိတ်သန်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ကိရိယာတန်ဆာပလာမျိုးစုံရှိရာ ကြည့်မဆုံးနိုင်အောင်ပင် လှပဆန်းသစ်လှသည်။

မော့ချူး ဤနေရာသို့ ရောက်သည်နှင့် သူမ၏ ‘ရှေးဦးစွမ်းအင်’များမှာ လုံးဝထိန်းမရတော့ပေ။

ဘုရားရေ!

... ဒီလို ထူးထူးဆန်းဆန်း ပုံစံနဲ့ဟာက တကယ်ပဲ ခွက်တစ်ခွက်လား။

... ပြီးတော့ ဒီလိုသစ်ခေါင်းပုံစံ ချိတ်ဆွဲထားတဲ့ဟာက အောက်ကို ဆွဲချလိုက်တာနဲ့ ထိုင်ခုံတစ်ခု ဖြစ်သွားတာပဲ!

တကယ်ကို ပါးနပ်ဆန်းသစ်လွန်းလှသည်။ မော့ချူးမှာ ပစ္စည်းများကို လိုက်ကြည့်ရင်း အလွန်ပျော်ရွှင်နေတော့သည်။

ဘေးနားရှိ နျဉ်ယွိယွမ်ကမူ တစ်ချိန်လုံး ရှောင်ချူး၏ အနားမှ မခွာဘဲ စောင့်ရှောက်ပေးနေသည်။

အကယ်၍ ယခင်ကဆိုလျှင် သူသည် ဤကဲ့သို့ သေးနုပ်သောကိစ္စများအတွက် အချိန်ဖြုန်းနေမည်မဟုတ်ပေ။ တစ်ခုခုလိုအပ်ပါက တိုက်ရိုက်ရွေးချယ်၊ ငွေရှင်းပြီး ထွက်ခွာသွားမည်သာဖြစ်သည်။ ရှောင်ချူးကဲ့သို့ စားပွဲဝိုင်းလေးတစ်လုံးအတွက်နှင့် တစ်ဆိုင်ဝင်တစ်ဆိုင်ထွက် လျှောက်ကြည့်နေမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ရှောင်ချူးနှင့်အတူ တစ်နာရီ၊ နှစ်နာရီခန့် လိုက်ပါပြီးနောက်တွင်မူ နျဉ်ယွိယွမ်သည်လည်း တဖြည်းဖြည်း စိတ်ဝင်စားမှုရှိလာခဲ့သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ယခုအချိန်တွင် ဤဆိုင်ထဲ၌ လူများဖြင့် အလွန်စည်ကားနေသည်။

နျဉ်ယွိယွမ်သည် သူတို့နှစ်ဦး လူအုပ်ကြားတွင် ကွဲမသွားစေရန် မော့ချူး၏ ခါးကို အမြဲကိုင်ထားရသည်။

ရှောင်ချူးမှာမူ ဘေးနားရှိ ကစားစရာလေးများကိုသာ အာရုံစိုက်နေသဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေဆဲပင်။ နျဉ်ယွိယွမ်ကမူ... ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ အလှလေး၏ အနားတွင် ပေါ်ပေါ်ထင်ထင်ပင် သာယာနေတော့သည်။ ရံဖန်ရံခါတွင် သူမ၏ခါးလေးကို ဆိတ်လိုက်၊ ရင်ဘတ်နားကို အသာအယာပွတ်သပ်လိုက်နှင့်... ဤခံစားချက်မှာ ဖော်ပြ၍မရနိုင်အောင်ပင် ကောင်းမွန်လှသည်။

ဤဈေးဝယ်ခရီးစဉ်ကြောင့်ပင် နောက်ပိုင်းတွင် နျဉ်ယွိယွမ်နှင့် မော့ချူးတို့ ဈေးဝယ်ထွက်တိုင်း နျဉ်ယွိယွမ်သည် လူများသောဆိုင်များကိုသာ အရင်ရွေးချယ်လေ့ရှိတော့သည်...

မှန်ပေသည်၊ ရှောင်ချူးမှာမူ နျဉ်ယွိယွမ်၏ မဟုတ်မဟတ် အကြံအစည်များကို လုံးဝမသိဘဲ ပစ္စည်းအသေးအမွှားလေးများကိုသာ ရွေးချယ်နေဆဲပင်... ဘုရားသခင်သာ သိပေလိမ့်မည်၊ သူမသည် ဤကဲ့သို့သော ပစ္စည်းလေးများကို မြင်လျှင် လုံးဝမခုခံနိုင်တော့ပေ။

သို့သော် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြေလျော့သွားပြီးနောက် မော့ချူးသည် ဝယ်ထားသည်များကို ငုံ့ကြည့်ကာ အော်လိုက်မိသည်။

"ဘုရားရေ!"

သူမ ဘာလို့ ဒီလောက်အများကြီး ဝယ်လိုက်မိတာလဲ!?

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် မော့ချူးသည် သူမ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ဖက်ဒရယ်ဒင်္ဂါးများမှာ ရေစီးသကဲ့သို့ စီးထွက်သွားပြီး သူမကို ရက်ရက်စက်စက် စွန့်ခွာသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်...

သို့သော် နျဉ်ယွိယွမ်နှင့် မော့ယန်တို့က သူမကို တားဆီးခြင်းမပြုသည့်အပြင် ထပ်ခါတလဲလဲပင် ချီးကျူးနေကြသည်။ ထိုလူနှစ်ဦး၏ မြှောက်ပင့်ပေးမှုကြောင့် သူမသည် တစ်မနက်တည်းနှင့် ဒင်္ဂါး ၄၀၀,၀၀၀ နီးပါး သုံးစွဲလိုက်မိသည်။

ယခု သေချာပြန်စဉ်းစားကြည့်သောအခါ သူမ ရင်နာသွားမိသည်။

'အို! ပိုက်ဆံတွေ အများကြီးပဲ! အကုန်ကုန်သွားပြီ!'

'ထားလိုက်ပါတော့... နောက်ဆို စူပါမားကတ်ကို လျှော့သွားမှဖြစ်မယ်။ မဟုတ်ရင် ပိုက်ဆံတွေက ခံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ငါ့လက်ကို ငါပြန်ခုတ်ပစ်ရတော့မယ်!'

အနာဂတ်ရဲ့ အစားပုပ်ကလေးကို ချုပ်ချယ်ခြင်း

အပိုင်း ၆၁၁

ရှောင်ချူး၏ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော မျက်နှာထားကို မြင်လျှင် နျဉ်ယွိယွမ်မှာ မပြုံးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ သူက လက်လှမ်းကာ သူမ၏ခေါင်းကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"ရင်နာနေတာလား"

မော့ချူး ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ ရင်မနာဘဲ နေပါ့မလား။

နျဉ်ယွိယွမ် ရယ်မောလိုက်သည်။ "ကိုယ့်ရဲ့ လက်ရှိကတ်ကို မင်းကို လွှဲပေးထားရင်ကော ဘယ်လိုလဲ"

၎င်းကို ကြားသည်နှင့် မော့ချူး ချက်ချင်းပင် စိတ်အားတက်ကြွသွားသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးလေးများက နျဉ်ယွိယွမ်ကို လှည့်ကြည့်သည်။

"ဘာလဲ၊ ရှင့်မှာ ကိုယ်ပိုင်လျှို့ဝှက်ပိုက်ဆံတွေ ရှိနေသေးတာလား။"

"မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ"

အမှန်တော့ နျဉ်ယွိယွမ်၏ ရာထူးနေရာနှင့် ပိုက်ဆံရှာရန်မှာ အလွန်လွယ်ကူလှသည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် အစိုးရ၏ မူဝါဒများကို အလွန်ရှင်းလင်းစွာ သိထားသူဖြစ်သည်။ ရံဖန်ရံခါ သူစိတ်ကြည်လင်နေချိန်တွင် သူရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားသော ကုမ္ပဏီကို အကြံဉာဏ်အချို့ ပေးလိုက်ရုံဖြင့် ထိုကုမ္ပဏီက မြတ်စွန်းသွားကာ သူ၏အမြတ်ဝေစုမှာလည်း အဆပေါင်းများစွာ တိုးပွားလာခြင်းပင်။

ဤအချက်ကြောင့်ပင် ၂၁ ရာစုတွင် အရာရှိများ စီးပွားရေးလုပ်ခြင်းကို ပိတ်ပင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် မည်သည့်ခေတ်ကာလတွင်မဆို လဟာပြင်များကတော့ ရှိနေစမြဲပင်။ ဤသည်မှာလည်း လူတိုင်းအသိအမှတ်ပြုထားသည့် မပြောမဆိုထားသော စည်းမျဉ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ လက်ပူးလက်ကျပ် မမိသရွေ့ မည်သူကမျှ အပြစ်ရှာမည်မဟုတ်ပေ...

မော့ချူးသည်လည်း ဤအချက်ကို နားလည်သဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟွန့်! ရာထူးကို အသုံးချပြီး ကိုယ်ကျိုးရှာနေတာပဲ!"

ထို့နောက် သူမသည် ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ခေါင်းလွှဲလိုက်ပြီး ယာဉ်ကို မောင်းနှင်နေသော မော့ယန်နှင့် စကားပြောတော့သည်။ စစ်တပ်အတွင်းရှိ နေ့ရက်များမှာ ပင်ပန်းဆင်းရဲပြီး ပျင်းရိဖွယ်ကောင်းသည်မှာ အမှန်ပင်၊ သို့သော် မော့ယန်၏ ပြောပြချက်များကြောင့် စိတ်ဝင်စားစရာများ တိုးလာခဲ့သည်။ ၎င်းကို ကြားသောအခါ ရှောင်ချူးမှာ စိတ်ပါလက်ပါပင် ခေါင်းငြိမ့်နေတော့သည်။

နျဉ်ယွိယွမ်သည် ရှေ့သို့တိုးကာ ရှောင်ချူး၏ ပြုံးနေသောမျက်နှာကို ကြည့်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားလာကာ သူမကို တိုက်ရိုက်ပင် အသံထွက်အောင် ခပ်ဖွဖွနမ်းလိုက်သည်။

... ဟင်!

မော့ချူးမှာ နျဉ်ယွိယွမ်၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

'ရှေ့မှာ အစ်ကို ထိုင်နေတာ မမြင်ဘူးလား။ သူ ခေါင်းလေးနည်းနည်း လှည့်လိုက်တာနဲ့ ငါတို့လုပ်နေတာတွေကို အကုန်မြင်ရမှာကို... နျဉ်ယွိယွမ်က ဒီအချိန်မှာတောင် လူဆိုးလို လုပ်ဝံ့နေတာလား'

သူတို့လက်ထပ်ပြီးနောက်တွင် နျဉ်ယွိယွမ်၏ သတ္တိမှာ ပိုပိုကြီးလာသည်ဟု ဆိုရမည်။ ဤကဲ့သို့ လုပ်ရပ်မျိုးကိုပင် ပေါ်ပေါ်ထင်ထင်ပင် လုပ်ဝံ့နေတော့သည်... ဟွန်း! သူ့မျက်နှာအရေပြားက မြို့ရိုးထက်တောင် ပိုထူနေပြီ ထင်တယ်!

ရှောင်ချူးက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်မှ နျဉ်ယွိယွမ် နောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်သည်။

၎င်းကို မြင်မှ မော့ချူး သက်ပြင်းချနိုင်သွားသော်လည်း ရုတ်တရက် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင့်တင်းသွားရပြန်သည်!

သူမ ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ နျဉ်ယွိယွမ်၏ ကြမ်းတမ်းပြီး ကြီးမားသော လက်ဖဝါးကြီးမှာ သူမ၏ ခြေသလုံးပေါ်သို့ တဖြည်းဖြည်း တက်လာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်...

"ဖြောင်း!"

ရိုက်လိုက်သည့် အသံအကျယ်ကြီးမှာ ယာဉ်အတွင်း၌ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကောင်းလိုက်တဲ့ ရိုက်ချက်!"

မော့ယန်သည် ခေါင်းလှည့်မကြည့်သော်လည်း သူ့ကို လှောင်ပြောင်ရန် မမေ့ပေ။

နျဉ်ယွိယွမ်သည် မော့ချူး၏ ရိုက်ချက်ကြောင့် နီရဲသွားသော သူ၏လက်ဖဝါးကို ခါထုတ်လိုက်သည်။ မျက်နှာလွှဲထားသော ကောင်မလေးကို ကြည့်ကာ သူ သက်ပြင်းချမိတော့သည်။ သွားပြီ၊ သူ နည်းနည်းလွန်သွားပြီ ထင်သည်။

"တကယ် စိတ်ဆိုးသွားတာလား"

နျဉ်ယွိယွမ်သည် သူမ၏မျက်နှာနားသို့ တိုးကာ ချော့မော့မေးမြန်းလိုက်သည်။

သူက မော့ချူး၏ ပုခုံးကို စမ်းပြီး ထိကြည့်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မော့ချူးက ဘေးသို့ ရှောင်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာလေးမှာ အလွန်တည်တင်းနေသည်။ 'ရှင့်ကို အဖတ်မလုပ်တော့ဘူး!'

'... ကောင်းပြီလေ!'

'သူ ဒီကောင်မလေးကို တကယ်ပဲ ဒေါသထွက်အောင် လုပ်မိသွားပြီ!'

နျဉ်ယွိယွမ် သက်ပြင်းခပ်ဖွဖွချပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် မင်း စိတ်ကျေနပ်အောင် ကိုယ့်ကို နှစ်ချက်လောက် ပြန်ရိုက်မလား"

မော့ချူးက ဂရုမစိုက်သည်ကို မြင်လျှင် သူမ၏နားနားသို့ တိုးကာ ပြောလိုက်သည်။"ဒါမှမဟုတ် ကိုယ့်ကို ပြန်ပြီး ထိခွင့်ပေးမယ်လေ"

... ရှင် အိပ်မက်မက်နေလိုက်!

မော့ချူးက သူ့ကို မုန်းတီးစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာမှတော့ ပြန်မပြောပေ။

နျဉ်ယွိယွမ်ကမူ သူမကို ပြုံးကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်သည်။ သူသည် စိတ်မဆိုးသည့်အပြင် ၎င်းကို စိတ်ဝင်စားစရာဟုပင် ယူဆနေသည်။

အကယ်၍ သူ၏လက်အောက်က စစ်သားများသာ ဤပုံစံကို မြင်ပါက သူတို့၏ မျက်လုံးများ ပြူးထွက်သွားကာ စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်နေကြပေလိမ့်မည်... ဤဇနီးကြောက်ကြီးမှာ သူတို့စစ်တပ်အတွင်းရှိ တင်းမာပြီး အေးစက်သော တပ်မှူးနျဉ် လုံးဝမဟုတ်နိုင်ပါ! လုံးဝမဟုတ်ဘူး!

...

ဤသို့ဖြင့် လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် နျဉ်ယွိယွမ်က မော့ချူးကို ခေါင်းငုံ့ကာ ချော့မော့နေရင်း အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

အိမ်ပြန်ရောက်ကာ သေချာတွက်ချက်ကြည့်သောအခါ ဤခရီးစဉ်မှာ တကယ့်ကို အမြတ်ထွက်သည့် ခရီးစဉ်ပင် ဖြစ်သည်။

မော့ချူး၏ အံ့အားသင့်ဖွယ် ဝယ်ယူနိုင်စွမ်းအပြင် နျဉ်ယွိယွမ်နှင့် မော့ယန်တို့သည် ပစ္စည်းများစွာ ဝယ်ခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့ဝယ်သည့် အရာများမှာ ပို၍ လက်တွေ့ကျသည်။

ပစ္စည်းများကို စာရင်းလုပ်ပြီးချိန်တွင် မွန်းတည့်ရန် နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

မော့ချူးကို စိတ်ကျေနပ်စေရန်အတွက် နျဉ်ယွိယွမ်က မီးဖိုချောင်အလုပ်ကို သူကိုယ်တိုင် လုပ်ရန် အစပျိုးလိုက်သည်။ သူက လက်လှမ်းပြကာ ဆိုသည်။

"မင်းတို့ အရင်နားလိုက်ကြပါ။ ဒီနေ့ နေ့လယ်စာကို ကိုယ်ပဲ ချက်ပေးမယ်"

၎င်းကို ကြားသောအခါ မော့ချူးက မျက်ခုံးပင့်ကာ လှောင်ပြုံးလေး ပြုံးလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ။"

ဤသည်မှာ ယာဉ်ပေါ်တွင် စိတ်ဆိုးသွားပြီးနောက်ပိုင်း သူမ သူ့ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ပြန်ပြောခြင်းဖြစ်သည်။ နျဉ်ယွိယွမ် ချက်ချင်း စိတ်အားတက်ကြွသွားသည်။ သူသည် ဤထမင်းဝိုင်းကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ချက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"စိတ်မပူနဲ့ ရှောင်ချူး၊ ကိုယ့်လက်ရာကို ကြည့်နေလိုက်!"

ကောင်းမွန်စွာ စွမ်းဆောင်နိုင်ရန်အတွက် နျဉ်ယွိယွမ်သည် အလွန်လှပသော ဟင်းတစ်ခွက်ဖြစ်သည့် ရေညှိပုစွန်ဟင်းကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ဤဟင်းအတွက် ပါဝင်ပစ္စည်းများမှာ အလွန်အရေးကြီးသည်။ ပုစွန်နှင့် ရေညှိမှာ လတ်ဆတ်လေ၊ အရသာ ပိုကောင်းလေဖြစ်သည်။

နျဉ်ယွိယွမ်သည် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို အနည်းငယ် လှုပ်ယမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန်သပ်ရပ်လှပသည်!

ပထမဦးစွာ သူသည် ဆေးကြောထားသော ပုစွန်များကို အခွံနွှာကာ အမြီးကို ချန်ထားသည်။ ထို့နောက် ဓားဖြင့် ပုစွန်၏ နောက်ကျောကို လှီးဖြတ်လိုက်သည်။ လက်ချောင်းလေးများဖြင့် အသာအယာ ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ ပုစွန်အကြောများကို ထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဓားအရင်းဖြင့် အသားကို ခပ်ဖွဖွ ထုလိုက်သည်။

ထို့နောက် အပေါ်မှ ဆားအနည်းငယ် ဖြူးလိုက်သည်။

ပြီးနောက် ရေညှိများကို ထုတ်ကာ ၎င်းနှင့် ပုစွန်များကို ပတ်လိုက်သည်။ ပုစွန်အမြီးကို အပြင်ထုတ်ထားကာ ပန်းကန်ထဲတွင် စီထားလိုက်သည်။

ထို့နောက် အိုးကို အပူပေးကာ ဆီထည့်လိုက်သည်။ ဆီပူလာသောအခါ ရေညှိပုစွန်များကို ဆီပူထဲတွင် ကြော်လိုက်သည်။

မိနစ်အနည်းငယ်အကြာ အမြီးများ အရောင်ပြောင်းသွားသောအခါ ဆီစစ်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် နျဉ်ယွိယွမ်သည် ၎င်းတို့ကို ပန်းကန်ထဲတွင် သေချာစီလိုက်ပြီး ဘေးနားတွင် အရွက်စိမ်းအချို့ဖြင့် အလှဆင်လိုက်သည်။

တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့်ပင် အလွန်လှပလွန်းလှသည်!

အချိန်အတော်ကြာ အားစိုက်ထားသည့် သူ၏လက်ရာကို ကြည့်ကာ နျဉ်ယွိယွမ် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

မော့ချူးက ဘေးမှကြည့်နေပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ သူတစ်ပါး ဒုက္ခရောက်သည်ကို ဝမ်းသာသည့် အပြုံးမျိုးဖြင့် ကွေးတက်နေသည်။ သူမ ရုတ်တရက် အော်လိုက်သည်။

"ထမင်းစားရအောင်!"

ထို့နောက်တွင် ပြေးလာသည့် အသံအကျယ်ကြီးများကို ကြားလိုက်ရသည်။ သွေးအလင်းသားရဲအုပ်စုကြီးမှာ ယိမ်းထိုးလျက် မီးဖိုချောင်ထဲသို့ တန်းပြေးလာကြသည်။

ထိုအုပ်စုကို မြင်လိုက်သည်နှင့် နျဉ်ယွိယွမ်၏ ဂုဏ်ယူနေသော မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် တောင့်တင်းသွားတော့သည်! 'ဒေါက်' ခနဲ အသံနှင့်အတူ သူကိုင်ထားသော ထမင်းစားတံစို့မှာလည်း စားပွဲပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

နျဉ်ယွိယွမ် တစ်မနက်လုံး ကြိုးစားချက်ထားသော ရေညှိပုစွန်များကို စားပွဲပေါ်သို့ မတင်နိုင်သေးမီမှာပင် ဝိုင်းဝိုင်းက ထက်ဝက်ခန့်ကို ခိုးစားလိုက်ပြီဟု ဆိုလိုခြင်းလော?!

ထိုကောင်လေးမှာ နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်ကာ မကျေမနပ် အော်လိုက်သည်။ အရသာမကောင်း၍ မဟုတ်ဘဲ ပမာဏမှာ အလွန်နည်းလွန်း၍ ဖြစ်သည်။ သူသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ငါးခုခန့် ဆက်တိုက်စားလိုက်သော်လည်း ဗိုက်မဝသေးပေ။

၎င်းကို မြင်လျှင် အခြားသော သွေးအလင်းသားရဲများကလည်း အော်ကြတော့သည်။ သူတို့အတွက် အစားအစာက ဘယ်မှာလဲ။

ဝိုင်းရံခြင်းခံထားရသော နျဉ်ယွိယွမ်မှာ အကြွေးတောင်းခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး မချိပြုံး ပြုံးမိတော့သည်!

ဤစားပိုးနင့်နေသော အုပ်စုကို တစ်ယောက်တည်း ကျွေးမွေးရန်မှာ နည်းပညာသာမကဘဲ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရပါ ပင်ပန်းလှသည့် အလုပ်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

"ဒီနေ့ နေ့လယ်စာ ဘာစားမှာလဲ"

မော့ယန်သည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြိုသိနေသဖြင့် တမင်တကာ အနားတိုးလာကာ မေးလိုက်သည်။

"ဒါတွေက ပန်းကန်အလွတ်တွေလား?!"

နျဉ်ယွိယွမ်က သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ချက်ချင်း ရူးချင်သွားတော့သည်...

သူ ခက်ခက်ခဲခဲ ချန်ထားသည့် ရေညှိပုစွန် ထက်ဝက်ကို ဝိုင်းဝိုင်းက ထပ်ပြီး ခိုးစားလိုက်ပြန်ပြီ! တစ်ခုတည်းသော ဖြေသိမ့်စရာမှာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဝိုင်းဝိုင်းက သူတစ်ယောက်တည်း အကုန်စားလိုက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ရှောင်ချူးကို အချို့ ပေးလိုက်ခြင်းပင်...

ကြည့်စမ်း! သူသည် ကိုယ့်ကျင်းကိုယ်တူးပြီး ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ပြန်မြှုပ်နှံလိုက်မိပြီ မဟုတ်ပါလား။

နျဉ်ယွိယွမ်သည် မီးဖိုချောင်အတွင်း၌ တစ်ကျော့ပြန် တိုက်ပွဲဝင်ရပြန်သည်...

အရသာရှိသော ဟင်းလျာအိုးများမှာ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သွေးအလင်းသားရဲအုပ်စု၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့အားလုံး ဗိုက်လေးကာ ကျေနပ်သွားကြချိန်၌ နျဉ်ယွိယွမ်မှာမူ မောပန်းလွန်းသဖြင့် ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

မှန်ပေသည်!

မနေ့ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤသွေးအလင်းသားရဲ အုပ်စု၏ စားနိုင်စွမ်းမှာ မျဉ်းဖြောင့်အတိုင်း ထိုးတက်သွားခဲ့သည်။

မနေ့ကမှ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ဤကောင်လေးများမှာ အနည်းငယ် ထိန်းသိမ်းနေကြခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် ယနေ့တွင်မူ သူတို့၏ ရိုင်းစိုင်းသော ပင်ကိုယ်သဘာဝများမှာ ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ကောင်ချင်းစီမှာ သာမန် အစားကြူးသူများ မဟုတ်ကြပေ!

အစပိုင်းတွင် နျဉ်ယွိယွမ် ပြင်ဆင်ထားသော အစားအစာ ပမာဏမှာ မနေ့ကနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ၎င်းတို့၏ ဗိုက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ သူ အကြီးအကျယ် အထင်မှားသွားခဲ့သည်။

ဤသွေးအလင်းသားရဲ အုပ်စုသည် ‘အများကြီး စားနိုင်တာမျိုး မရှိဘူး၊ ပိုပြီး စားနိုင်တာပဲ ရှိတယ်’ ဆိုသည့် စကားကို ကောင်းကောင်း သက်သေပြနေကြသည်။

နယ်စပ်ကို ဖြတ်ကျော်လာသည့် ကျိုင်းကောင်အုပ်များကဲ့သို့ပင် စားပွဲပေါ်ရှိ အစားအစာများကို လျင်မြန်စွာ ရှင်းလင်းပစ်ကြသည်။ ဗိုက်မဝသေးသည့် အမူအရာမျိုးဖြင့် ရံဖန်ရံခါ အော်ဟစ်နေကြသေးသည်။

နျဉ်ယွိယွမ်မှာ သက်ပြင်းခပ်ဖွဖွချကာ မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ထပ်၍ဝင်ရောက်ရပြန်သည်။

သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် အသွားအပြန် လုပ်ပြီးနောက်တွင်မှ နျဉ်ယွိယွမ်သည် ဤအုပ်စုကို ဗိုက်ကားအောင် ကျွေးနိုင်ခဲ့တော့သည်။ တစ်ကောင်ချင်းစီမှာ သူတို့၏ ဗိုက်ပူပူလေးများကို ထုတ်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ ခုန်ပေါက်နေကြသည်။

...

မီးဖိုချောင်ထဲမှ ပစ္စည်းများကို အနည်းငယ် သိမ်းဆည်းပြီးနောက် နျဉ်ယွိယွမ် ထွက်လာခဲ့သည်။ ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်စဉ် ရှောင်ချူးမှာ သွေးအလင်းသားရဲများ၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံထားရသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူ အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် တစ်ကောင်၊ လက်မောင်းပေါ်တွင် တစ်ကောင်၊ ခြေထောက်ပေါ်တွင် တစ်ကောင်... တောက်! သူမ၏ ရေပန်းစားမှုမှာ အရသာရှိသော ဟင်းလျာများနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်နေပြီ။

ရလဒ်အနေဖြင့် မော့ယန်မှာမူ သူမ၏ဘေးတွင် အထီးကျန်စွာ ရှိနေသည်။ ဤသွေးအလင်းသားရဲများမှာ သူ့ကို တစ်ချက်ပင် လှည့်မကြည့်ကြသည့်အပြင် အနှောင့်အယှက်ပင် မပေးကြပေ။

နျဉ်ယွိယွမ်သည်လည်း ထိုနည်းတူပင် ‘အလားတူ ကံကြမ္မာမျိုး ကြုံတွေ့နေရသူ’ ဖြစ်နေသည်။

ရုတ်တရက် ဝိုင်းဝိုင်းက ‘အာဝူး အာဝူး’ ဟု အော်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ ဖိုသီဖတ်သီ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် မတ်သွားပြီး မျက်နှာတွင် ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

မော့ချူး၏ ရင်ခွင်ထဲမှ သူ့ကို တွန်းထုတ်ချင်နေသည့် သားရဲများ ရှိနေသည်။ ဤသည်မှာ လွန်လွန်းလှသည်!

အမှန်တော့ ရှောင်ချူးသည် သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသည့် ရတနာ ဖြစ်သည်။ အခြားသော သားရဲများက ဘာအခွင့်အရေးနှင့် လာပြီး ဝေစုခွဲချင်နေကြသနည်း။ မင်းတို့ကို စိတ်ဝိညာဉ်အစားအစာ လာစားခွင့် ပေးထားတာကိုက ငါ့ရဲ့ ရက်ရောမှုပဲ။ အခု ငါ့ရဲ့ အရသာရှိတဲ့ အစားအစာ သိုလှောင်ရုံကိုပါ လုချင်နေကြတာလား။

ဝိုင်းဝိုင်း ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ခြေသည်းများဖြင့် မော့ချူး၏ လက်မောင်းနှင့် ပေါင်ပေါ်တွင် တွယ်ကပ်နေသော အခြားသော သားရဲအားလုံးကို ရိုက်ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ၎င်းသည် မော့ချူး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ နေရာတိုင်းကို စိတ်ကြိုက် နေရာယူလိုက်တော့သည်။

အနာဂတ်ရဲ့ အစားပုပ်ကလေးကို ချုပ်ချယ်ခြင်း

အပိုင်း ၆၁၂

ဘေးမှ ကြည့်နေသော နျဉ်ယွိယွမ်မှာ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အရင်က မော့ယန်ကိုသာ အနှောင့်အယှက်ဟု သူ ထင်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ ဝိုင်းဝိုင်းမှာလည်း ကြီးမားသော အတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်နေသည်ကို သူ သတိထားမိသွားသည်။

နျဉ်ယွိယွမ် သက်ပြင်းချနေဆဲမှာပင် ရုတ်တရက် ‘ဘုန်း’ ခနဲ အသံတစ်ခု ထွက်လာခဲ့သည်။

သူ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သောအခါ မော့ချူး၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ကျေနပ်စွာ အိပ်စက်နေသော ဝိုင်းဝိုင်းမှာ မည်သူတွန်းလိုက်မှန်း မသိဘဲ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ‘ဘုန်း’ ခနဲ ကျသွားတော့သည်။ ၎င်း၏ တင်ပါးဖြင့် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ဖြင့် ကျသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက်သား ဖြစ်သွားသော ဝိုင်းဝိုင်းမှာ ခဏမျှ ကြောင်သွားသည်။ ဘာဖြစ်သွားသည်ကို သိလိုက်ရချိန်တွင် အရှက်ရမှုကြောင့် ချက်ချင်း ဒေါသပေါက်ကွဲတော့သည်။ ၎င်း၏ မျက်နှာလေးမှာ ဒေါသကြောင့် တုန်ယင်နေသည်။

၎င်းသည် လျင်မြန်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ဘယ်သူလဲ? ဘယ်သူက ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ပြီး တွန်းချဝံ့တာလဲ? ထွက်ခဲ့စမ်း!

လုပ်ဝံ့ရင် ဝန်ခံဝံ့စမ်းပါ!

ဝိုင်းဝိုင်းက ဝေ့ကြည့်လိုက်သော်လည်း သွေးအလင်းသားရဲ အားလုံးမှာ အပြစ်ကင်းစင်သည့် မျက်နှာထားများ ထားနေကြသည်။

ဝိုင်းဝိုင်း အခေါက်ခေါက်အခါခါ လိုက်ရှာသော်လည်း တရားခံကို ရှာမတွေ့ပေ။ စိတ်တိုတိုနှင့်ပင် ၎င်းသည် သွေးအလင်းသားရဲ အုပ်စုထဲသို့ ခုန်ဝင်ကာ စတင် တိုက်ခိုက်တော့သည်။

မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ၊ လက်သည် တရားခံမှလွဲ၍ ကျန်သည့်သူများမှာ ကြံရာပါများသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံး ဝိုင်းဝိုင်း တွန်းချခံရသည်ကို ကြည့်နေကြပြီး သတိပေးချက်ပင် မထုတ်ခဲ့ကြပေ။

အစပိုင်းတွင် ဝိုင်းဝိုင်းမှာ အားကောင်းမောင်းသန် ရှိနေပြီး သွေးအလင်းသားရဲ အတော်များများကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် အခြေအနေမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာသည်။

ဝိုင်းဝိုင်းမှာ အခြေအနေ မဟန်တော့ပေ။ အဆုံးတွင် တစ်ကောင်နှင့် အကောင် ၂၀ ဖြစ်နေသဖြင့် ရလဒ်မှာ ခန့်မှန်းရ လွယ်ကူလှသည်။

မှန်ပေသည်! ၎င်းသည် အကြီးအကျယ် နှိပ်စက်ခံလိုက်ရသည်။

ဖိုသီဖတ်သီ ခြေထောက်လေးမှာ ရုန်းကန်နေသော်လည်း လုံးဝ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ၎င်း၏ အဖြူရောင် အမွှေးအမျှင် အများအပြားမှာလည်း ဆွဲနှုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ နာကျင်မှုကြောင့် ဤကောင်လေးမှာ ရံဖန်ရံခါ အသံကုန် အော်ဟစ်နေရတော့သည်။

ဝိုင်းဝိုင်းကို ယခုကဲ့သို့ သနားစဖွယ် အခြေအနေမျိုးဖြင့် တွေ့ရခဲလှသည်။ မော့ချူးနှင့် အခြားသူများမှာ ၎င်းကို မြင်သောအခါ ဆွံ့အသွားကြပြီး စိတ်ထဲမှလည်း မချိတင်ကဲ သက်ပြင်းချမိကြသည်။ တောင်ထက် မြင့်သောတောင် ရှိစမြဲ၊ ငါးကြီးကို ငါးမန်းစားစမြဲ ဆိုသည့် စကားမှာ အမှန်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

ဝိုင်းဝိုင်းသည် အိမ်တွင်ရှိစဉ်က အနိုင်ကျင့်တတ်သော အာဏာရှင်လေး ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုမူ အခြားသူများ၏ ဝိုင်းဝန်းထိုးကြိတ်ခြင်းကို ခံနေရရှာသည်။

...

အိမ်ထဲသို့ ဝင်လာသော ဝီလ်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်ကာ မှင်သက်သွားတော့သည်။

အိမ်ထဲရှိ သွေးအလင်းသားရဲအုပ်စုကြီးကို မြင်ပြီး သူ အလွန် ထိတ်လန့်သွားမိသည်။

အင်း... ရှောင်ချူးတို့ မိသားစုက သွေးအလင်းသားရဲ တစ်ကောင်ပဲ မွေးထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ဒီလောက်အများကြီး ရုတ်တရက် ရောက်နေရတာလဲ။

ဒါမှမဟုတ်...

"ရှောင်ချူး၊ မင်းရဲ့ ဝိုင်းဝိုင်းက ဘယ်တုန်းက သွေးအလင်းသားရဲတွေ အများကြီး မွေးလိုက်တာလဲ"

သွေးအလင်းသားရဲ အရေအတွက် အမြောက်အမြားကို ကြည့်ရင်း သူ မျက်စိပင် လည်သွားရသည်။

"အာဝူး အာဝူးး!"

ပထမဆုံး ကန့်ကွက်သူမှာ ဝိုင်းဝိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ အခြားသော သားရဲများ၏ တင်ပါးအောက်တွင် ဖိမိနေသော်လည်း ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့် ခဏ၌ ၎င်းတို့အပေါ်သို့ ပြန်လည် ခုန်အုပ်တော့သည်။

... သွေးအလင်းသားရဲတွေ မွေးတယ် ဟုတ်လား။

ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ! ငါလို အထီးက ဘယ်လိုလုပ် မွေးနိုင်မှာလဲ! ပြောစမ်းပါဦး!

"မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါတွေက ဝိုင်းဝိုင်းရဲ့ မိသားစုဝင်တွေပါ။ ငါတို့အိမ်ကို ခဏလာလည်ကြတာ"

မော့ချူးက အခြေအနေကို အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြလိုက်သည်။ သို့သော် ပြောပြ၍ မသင့်တော်သော အကြောင်းအရာများကိုမူ ချန်လှပ်ထားခဲ့သည်။

"လာပါ၊ ငါတို့ စာကြည့်ခန်းထဲ သွားပြီး စကားပြောကြရအောင်။"

မော့ချူးသည် ထိုင်နေရာမှ ထကာ အပေါ်ထပ်သို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

"ကောင်းပါပြီ"

ဝီလ်က ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ ဧည့်ခန်းထဲရှိ လူနှစ်ဦးကို နှုတ်ဆက်ပြီး သူမနောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။

ရှောင်ချူး ထွက်သွားပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သော မော့ယန်နှင့် နျဉ်ယွိယွမ်တို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်မရကြသဖြင့် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အခန်းများသို့ အသီးသီး ပြန်သွားကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဧည့်ခန်းထဲတွင် သွေးအလင်းသားရဲ တစ်အုပ်တည်းသာ ဆက်ကစားနေကြတော့သည်။

အပေါ်ထပ် စာကြည့်ခန်းအတွင်း၌။

ရှေ့မှ မိန်းကလေးငယ်ကို ကြည့်ရင်း ဝီလ်၏ မျက်ဝန်းများတွင် လေးစားအားကျမှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

အစပိုင်းတွင် ရှောင်ချူးသည် ဤမျှ မြင့်မားသော အခြေအနေမျိုးသို့ ရောက်ရှိလာနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ပေ။

ဘာမှမရှိသည့် အခြေအနေမှ ယနေ့ကဲ့သို့ အတိုင်းအတာမျိုးအထိ ရောက်ရှိရန်မှာ ပုံမှန်အားဖြင့် မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ်ရလေ့ ရှိသည်။ သို့သော် ရှောင်ချူးမှာမူ ဆယ်စုနှစ် တစ်ခုကျော်အတွင်းမှာပင် ဤပန်းတိုင်ကို အကောင်အထည် ဖော်နိုင်ခဲ့သည်။

၎င်းတို့အနက် ပါရမီမှာ အလွန်အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်သော်လည်း မော့ချူး၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကိုလည်း လျစ်လျူရှု၍ မရပေ။

မုန့်အချိုပွဲ တစ်ခုအတွက် အကောင်းဆုံး ဖော်မြူလာကို ဖော်ထုတ်ရန် ရှောင်ချူးမှာ တစ်ညလုံး မအိပ်ဘဲ နေခဲ့သည်ကို သူ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ နီရဲနေသော်လည်း အနားယူရန် ငြင်းဆန်နေခဲ့သည်။

မော့ယန်က သူမကို အတင်းအကျပ် အိပ်ရာပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားလျှင်ပင် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖော်မြူလာ၏ အတိုးအလျှော့များကိုသာ စဉ်းစားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းမှာ ဤအဆင့်အထိ မလုပ်ဆောင်နိုင်သကဲ့သို့ လူတိုင်းလည်း မအောင်မြင်နိုင်ကြပေ။

သို့သော် ရှောင်ချူးမှာမူ အထင်ရှားဆုံးသော စံပြပုံရိပ်တစ်ခုကို ထူထောင်နိုင်ခဲ့သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။ အောင်မြင်မှု ဆိုသည်မှာ အသက်အရွယ် သို့မဟုတ် အတွေ့အကြုံနှင့် မသက်ဆိုင်ဘဲ စိတ်ဆန္ဒ အမှန်တကယ် ရှိလျှင် ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူမက သက်သေပြခဲ့သည်။

မော့ချူးသည် စားပွဲကို နှစ်ချက်ခန့် ခပ်ဖွဖွ ခေါက်လိုက်ပြီး ဝီလ်ကို မော့ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"အရင်က ကျွန်မပြောခဲ့တဲ့ အရည်အသွေးမြင့် ဝန်ဆောင်မှုအကြောင်းကို ဘယ်လို ထင်လဲ"

ဤအကြောင်းအရာကို စတင်လိုက်သည်နှင့် ဝီလ်သည် ချက်ချင်း စိတ်အားတက်ကြွသွားတော့သည်။

"သေချာ စဉ်းစားကြည့်တော့ မင်းပြောတာ တကယ်ကို အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်လို့ ငါ ခံစားရတယ်။ ငါတို့ အဖွဲ့ချုပ်က ဝန်ဆောင်မှု အပိုင်းမှာ အမြဲတမ်း အားနည်းချက် ရှိနေခဲ့တာ။ ငါတို့ကသာ အဲဒီအပိုင်းကို ဦးဆောင်ပြီး သိမ်းပိုက်နိုင်မယ်ဆိုရင် တခြားသူတွေထက် အများကြီး သာလွန်သွားမှာ သေချာတယ်!"

"မှန်တယ်"

မော့ချူး၏ နှုတ်ခမ်းများ ကွေးညွတ်သွားသည်။

သူမ၏ စကားအနည်းငယ်က ဝီလ်ကို ဤမျှအထိ တွေးတောစေလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မထားခဲ့ပေ။ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းရှင်ကြီး တစ်ဦး၏ အနွယ်ဝင်ပီသပေသည်။

"ဒါဆို ဒီအချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ ရှင့်မှာ ဘယ်လို စိတ်ကူးတွေ ရှိလဲ"

ဝီလ်သည်လည်း ဤမေးခွန်းကို ကြိုတင်စဉ်းစားထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် သူက မရပ်မနား ဆက်ပြောသည်။

"ပထမဆုံးအနေနဲ့ ဝန်ဆောင်မှု ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ အရည်အသွေး မြှင့်တင်ရေး သင်တန်းကို ခေါ်ကျင်းပလို့ ရတယ်!"

ခဏမျှ ရပ်ပြီးနောက် ဝီလ်က ဆက်ပြောခဲ့သည်။ "ငါတို့ရဲ့ ဝန်ဆောင်မှု ဝန်ထမ်းတွေကို စိတ်နေစိတ်ထား၊ မျက်နှာအမူအရာနဲ့ အပြုအမူ အပိုင်းတွေကနေ စည်းကမ်းတကျ ဖြစ်အောင် လေ့ကျင့်ပေးဖို့ အထူးသင်တန်းဆရာတွေ ငှားလို့ရတယ်။ သူတို့ရဲ့ ဝန်ဆောင်မှု အရည်အသွေး တက်လာဖို့ပေါ့။ ကြာမြင့်ချိန်ကတော့... သုံးလလောက် ဆိုရင်ရော ဘယ်လိုလဲ"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ဝီလ်က မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် မော့ချူးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အရမ်းကောင်းတယ်!"

မော့ချူးက ချီးကျူးရန် ဝန်မလေးဘဲ ခေါင်းငြိမ့်ပြခဒ့သည်။"ဒါကို အလုပ်မဝင်ခင် သင်တန်းအဖြစ် သုံးလို့ ရသလို၊ တခြားသော အစီအမံတွေနဲ့လည်း ပေါင်းစပ်လို့ ရသေးတယ်"

"တခြား အစီအမံတွေ... ဥပမာ ဘာတွေလဲ"

ဝီလ်က စူးစမ်းစွာဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ပြာလွင်သော မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပနေသည်။

"ဥပမာ ပြောရရင် အခြေခံလစာအပြင် ကော်မရှင်စနစ်ကို ကျင့်သုံးလို့ ရတယ်။ ဖက်ဒရယ်ဒင်္ဂါးတိုင်းအတွက် တစ်ထောင်ပုံ တစ်ပုံလောက် ကော်မရှင် ပေးတာမျိုးပေါ့"

မော့ချူးက သူမ၏ စကားလုံးများကို အစီအစဉ်တကျ စီစဉ်လိုက်သည်။ "ဒါမှမဟုတ် လစဉ် အကောင်းဆုံး ဝန်ထမ်းကို ရွေးချယ်လို့ ရတယ်။ အဲဒီ အချက်အလက်တွေကိုတော့ ဝယ်ယူသူတွေရဲ့ အကဲဖြတ်ချက်ကနေ ရယူလို့ ရတာပေါ့"

အမှန်စင်စစ် ဤအရာများမှာ ၂၁ ရာစုတွင် အသုံးများသော နည်းလမ်းများ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ မော့ချူးက ၎င်းတို့ကို ပြန်လည် အသုံးချနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ်! အဲဒါပဲ!"

မော့ချူး၏ အယူအဆများကို တစ်ချက်ချင်း သိလိုက်ရသည်နှင့်အမျှ ဝီလ်၏ မျက်လုံးများမှာ ပိုတောက်ပလာသည်။ သူသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လက်ခုပ်တီးလိုက်မိသည်!

ရှောင်ချူး၏ စကားများက သူ့အား စိတ်ကူးစိတ်သန်းများစွာ ပေးခဲ့သည်။ ယခုအခါ ဝီလ်၏ စိတ်ထဲတွင် အစီအစဉ်တစ်ခု၏ အကြမ်းထည် ပေါ်ပေါက်နေပြီ ဖြစ်ရာ ချက်ချင်း အကောင်အထည် ဖော်လိုစိတ်များ ပြင်းပြနေတော့သည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ ဒီလိုလုပ်ကြတာပေါ့"

ဝီလ်၏ စိတ်အားထက်သန်နေမှုကို ကြည့်ပြီး မော့ချူးက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။

"အရင်ဆုံး အသေးစိတ် အစီအစဉ် ရေးဆွဲထားတဲ့ ဒီဇိုင်းစာအုပ်ကို ကျွန်မကို အရင်ပြပါ။ အကြီးအကျယ် ပြဿနာမရှိဘူး ဆိုရင်တော့ ကျွန်မတို့ တဆင့်ချင်းစီ ရှေ့ဆက်သွားကြတာပေါ့!"

"ကောင်းပါပြီ"

ဝီလ်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်ခဲ့သည်။

"စောင့်ကြည့်နေလိုက်ပါ!"

တာဝန် ရရှိသွားသည်နှင့် ဝီလ်၏ စိတ်အားထက်သန်မှုမှာ ချက်ချင်း နိုးကြားလာခဲ့သည်။ မော့ယန်နှင့် ရိုးရှင်းစွာ နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူသည် အစီအစဉ်ကို အမြန်ဆုံး ရေးဆွဲနိုင်ရန် ကုမ္ပဏီသို့ အပြေးအလွှား သွားတော့သည်။

အခန်းထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော နျဉ်ယွိယွမ်သည် ဝီလ် ထွက်သွားသည်ကို မြင်သည်နှင့် စာကြည့်ခန်းထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်လာခဲ့တော့သည်...

"ရှောင်ချူး..."

နျဉ်ယွိယွမ် အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သနားစဖွယ် အမူအရာ စတင်လုပ်ဆောင်တော့သည်။ သူသည် အနည်းငယ် နီရဲနေသော သူ၏ လက်ဖဝါးကြီးကို ဖြန့်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကြည့်ပါဦး၊ ကိုယ် ဒီလိုတောင် ဖြစ်နေပြီပဲ။ မင်း စိတ်ဆိုးနေတုန်းပဲလား"

မော့ချူး ဘေးတစောင်း ကြည့်လိုက်သည်။ အမှန်ပင် ထိုသို့ ဖြစ်နေသည်!

တစ်ချိန်လုံး ဟင်းမွှေခက်ရင်းကို ကိုင်ထားရသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်၊ နျဉ်ယွိယွမ်၏ လက်ဖဝါးမှာ အနည်းငယ် နီရဲနေသည်။ သူ၏ သနားစဖွယ် မျက်နှာပေးကြီးနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ မော့ချူး၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ မသိမသာ ပျော့ပျောင်းသွားရတော့သည်။

နျဉ်ယွိယွမ်မှာ လူကဲခတ် အလွန်တော်သူ ဖြစ်သည်!

ရှောင်ချူး၏ အမူအရာကို ကြည့်ပြီး လမ်းစရှိမှန်း သူ သိလိုက်သည်။ သူသည် သံပူခိုက် ဖိသည့်အနေဖြင့် ချက်ချင်း အခွင့်အရေးယူကာ အပြစ်ကို ဝန်ခံလိုက်သည်။

"မင်း မကြိုက်ဘူးဆိုရင် နောက်ခါ ကိုယ် ဒါမျိုး လုံးဝ မလုပ်တော့ပါဘူး..."

ထို့နောက်တွင် သူသည် မော့ချူး၏ နူးညံ့သော လက်ကလေးများကို စမ်းတဝါးဝါးဖြင့် လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။ သူမ မည်မျှပင် ရုန်းကန်သော်လည်း လွတ်မြောက်ခြင်း မရှိပေ။ နောက်ဆုံးတွင်မူ သူမ အလျှော့ပေးလိုက်ရတော့သည်။

"ဒါနဲ့"

မိန်းကလေးကို သူ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ပွေ့ဖက်ပြီးနောက် နျဉ်ယွိယွမ်မှာ ကျေနပ်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူမ၏ နူးညံ့သော ဆံနွယ်ရှည်များကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးနေမိသည်။

"အဘိုးက ကိုယ်တို့ကို စောစောလာခဲ့ဖို့ ပြောထားတယ်။ မနက်ဖြန် မင်း အားရဲ့လား"

ဘာလဲ။

မော့ချူး မှင်သက်သွားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ မနက်ဖြန်တွင် သူမအနေဖြင့် ချွေးမတစ်ယောက်အဖြစ် ယောက္ခမနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံရတော့မည်ဟု ဆိုလိုခြင်းလော။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။ စိုးရိမ်နေတာလား။"

မော့ချူး၏ ငေးငိုင်နေသော ပုံစံကို မြင်လျှင် နျဉ်ယွိယွမ်မှာ သူမ၏ နားသီးလေးကို ဆိတ်လိုက်ပြီး နားထဲသို့ လေပူလေးများ မှုတ်ထုတ်ကာ စနောက်လိုက်သည်။

"ရှေးစကားအတိုင်းပေါ့၊ ရုပ်ဆိုးတဲ့ ဇနီးလည်း ယောက္ခမနဲ့ တွေ့ရမှာပဲ!"

မော့ချူးက ခေါင်းလှည့်ကာ သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဘယ်သူက ရုပ်ဆိုးတဲ့ ဇနီးလဲ။ ရှင်ပဲ ရုပ်ဆိုးတာ!

မော့ချူး၏ ချစ်စဖွယ် မျက်စောင်းလေးကြောင့် နျဉ်ယွိယွမ်၏ သွေးများ ဆူပွက်လာရသည်! သူသည် အခုချက်ချင်းပင် ဝံပုလွေတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားချင်မိတော့သည်။

သို့သော် ဧည့်ခန်းထဲတွင် ရှိနေသော မော့ယန်ကို သတိရလိုက်သည်နှင့် သူ၏ စိတ်ဆန္ဒများမှာ ထက်ဝက်ကျော်ခန့် ချက်ချင်း ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားရသည်။

ပြောစမ်းပါဦး၊ သူ့လောက် သနားစရာကောင်းတဲ့သူ ရှိပါဦးမလား။ ဇနီးတစ်ယောက်ရဖို့ မလွယ်ကူခဲ့သော်လည်း အခုထိ ကိုက်ခွင့်မရသေးပေ။ သူ တကယ်ပဲ စိတ်ပူလို့ သေတော့မည်!

မော့ချူးမှာမူ နျဉ်ယွိယွမ်၏ ခံစားချက်နှင့် ရုန်းကန်နေရမှုများကို လုံးဝ နားမလည်ပေ။ သူမသည် တွေးတောနေဆဲပင်။

"ဒါနဲ့ မနက်ဖြန်အတွက် လက်ဆောင် ဝယ်ဖို့ လိုမလား"

"စိတ်မပူပါနဲ့"

နျဉ်ယွိယွမ်က သူမ၏ နဖူးကို နမ်းလိုက်သည်။ မော့ချူးကို ဤကိစ္စမျိုးအတွက် စိတ်ပူအောင် သူ မည်သို့ လုပ်ရက်ပါမည်နည်း။

"မနက်ဖြန်အတွက် အရာအားလုံးကို ကိုယ် ပြင်ဆင်ထားပါ့မယ်။ မင်း ကောင်းကောင်းပဲ အနားယူလိုက်!"

မော့ချူး အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ နျဉ်ယွိယွမ်က သူမအတွက် ဤမျှအထိ စဉ်းစားပေးထားလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မထားခဲ့ပေ။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် နူးညံ့သွားရပြီး ခြေဖျားထောက်ကာ ဆုလာဘ်အဖြစ် နျဉ်ယွိယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းကို အသာအယာ နမ်းလိုက်သည်။

ထိုအခါ နျဉ်ယွိယွမ်၏ မျက်ဝန်းများမှာ ဝင်းလက်သွားတော့သည်!

သူသည် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်ပြီး မော့ချူး၏ ရိုးရှင်းသော အနမ်းလေးကို ပြင်းပြသော ပြင်သစ်အနမ်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်...

ထို့နောက် သူသည် မော့ချူး၏ ဖြူစင်သော လည်တိုင်လေးတစ်လျှောက် ဆင်းသက်သွားရာ မြင်ကွင်းမှာ ရုတ်တရက်ပင် ရင်ခုန်စရာ ကောင်းလာတော့သည်... အခြေအနေမှာ ထိန်းမရတော့မည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသော်လည်း နျဉ်ယွိယွမ်သည် ရှောင်ချူး၏ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေကို သတိရနေဆဲ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် စိတ်ကို အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်လိုက်ရသဖြင့် အောင့်ထားရမှုကြောင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲသွားရသည်။

မော့ချူးသည် နျဉ်ယွိယွမ်၏ ပေါင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသဖြင့် ၎င်းကို ပို၍ သိသိသာသာ ခံစားရသည်။ သူမသည် အနေရခက်စွာဖြင့် ကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ နျဉ်ယွိယွမ်မှာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ရတော့သည်!

"ရှောင်ချူး!"

ဒီမိန်းကလေး မီးနဲ့ ကစားနေတာလား။ ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ သူမက ဘာကြောင့် လှုပ်ရှားနေရတာလဲ။