အလွန်အမင်း ဝင့်ကြွားသော လမျိုးနွယ်စု

အုတ်ရောရောကျောက်ရောရော ဟုတ်လား...

အစ်ကိုကြီးချန်မှာ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဒေါသထွက်မည့်အစား ရယ်ချင်သွားမိသည်။ လမျိုးနွယ်စုက သူ့ကို ခပ်တန်းတန်း ဆက်ဆံသည်ကို အပြစ်မတင်လိုပါ၊ သူတို့ဘက်မှ အရေးကြီးပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး လာရောက်ကြိုဆိုခြင်းမပြုသည်မှာပင် အတော်လေးကောင်းနေလေပြီ။

မြင့်မြတ်အင်မော်တယ်တစ်ဦးက အင်မော်တယ်ဘုရင်နှင့် နတ်ဆိုးဘုရင် အုပ်စုတစ်စု၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဤမျှအထိ ရဲတင်းဝင့်ကြွားနေသည်လား။ သူတို့အရှေ့တွင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကာ ပျပ်ဝပ်ခစားနေရန် သူက မမျှော်လင့်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ အဆင့်အတန်း ကွာခြားချက်ကို သိသင့်သည် မဟုတ်ပါလား။

မိမိထက် အဆပေါင်း ထောင်ချီ၍ သန်မာသောအဖွဲ့ကို အုတ်ရောရောကျောက်ရောရောဟု ခေါ်ဆိုရန် မည်သည့်အခွင့်အရေးများ ရှိနေသနည်း။ ဘယ်သူကများ သူ့ကို ဤမျှအထိ သတ္တိတွေ ပေးထားပါသနည်း။

အင်မော်တယ်ဘုရင်ကိုးပါးကို သတ်ခဲ့သော ကျန်းချန်၏ ဒေါသထွက်တတ်သည့်အကျင့်ကို သိရှိထားပုံရသော အင်မော်တယ်ဘုရင်ရဲ့ယန်သည် ပြဿနာဖြစ်ပွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အလျင်အမြန်ပင် ကြားဝင်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သူတို့က ငါတို့ရဲ့ မဟာမိတ်တွေပါ၊ ဒီတစ်ခေါက်မှာ ငါတို့နဲ့အတူ ဝင်ရောက်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားကြတယ်"

"ဒါက အကြီးအကဲကျန်း၊ ဒါကတော့ နတ်ဆိုးဘုရင် ရှောင်ခွန်..."

သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် လမျိုးနွယ်စုမှ မြင့်မြတ်အင်မော်တယ်က ကြားဖြတ်နှောင့်ယှက်လိုက်သည်။

"တော်ပြီ၊ သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ ငါစိတ်မဝင်စားဘူး"

"လူ ၁၃ ယောက် ပိုနေတယ်၊ အဲဒီအတွက် ပူဇော်သက္ကာတွေ ပိုပေးရမယ်၊ မဟုတ်ရင် ဝင်ခွင့်မရဘူး"

အခကြေးငွေ ထပ်ပေးရဦးမည်လော...

အစ်ကိုကြီးချန်သည် သူ၏ဓားလက်ကိုင်ကို စမ်းလိုက်မိသည်၊ သူတို့ကို သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးရန် လိုအပ်နေပြီဟု သူ ခံစားရ၏။ သို့သော် အင်မော်တယ်ဘုရင်ရဲ့ယန်ကပင် ဦးအောင် ထပ်မံပြောလိုက်ပြန်သည်။

"ငါတို့ ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပါ"

ထို့နောက် သူသည် သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်းကို ကမ်းပေးလိုက်ရာ တစ်ဖက်မှ မြင့်မြတ်အင်မော်တယ်က စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ အစ်ကိုကြီးချန်သည် အဆင့်မြင့် သိမြင်မှုစွမ်းရည်ကို တိတ်တဆိတ် အသက်သွင်းကာ လက်စွပ်အတွင်းသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အတွင်း၌ အဆင့်မြင့် အင်မော်တယ်ကျောက်တုံး ၁ ဒသမ ၃ ဘီလီယံနှင့် အဆင့် ၇ အင်မော်တယ်ဆေးလုံး ၁၃ ပုလင်း ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒါက ဗြောင်ကျကျ ဓားပြတိုက်နေတာပဲ။

သူသည် မြောင်ယွီကို အံ့သြတကြီး ကြည့်လိုက်မိသည်၊ ဤအမျိုးသမီးက အတော်ပင် ရက်ရောလှသည်။ စကားတစ်လုံးမျှမဆိုဘဲ သူ၏ ဝေစုအတွက်ပါ ပေးချေပေးလိုက်သည်လား။ ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် ရက်ရောပြီး စေ့စပ်သေချာ၏။ သူမ၏ မူလရည်ရွယ်ချက်မှာ သူ ပြဿနာမရှာစေရန် တားဆီးဖို့ ဖြစ်မှန်း သူသိသော်လည်း ဤကျေးဇူးကိုမူ သူ လျစ်လျူမရှုနိုင်ပေ။ သူမက ပြဿနာတက်မည်ကို ထိုမျှအထိ ကြောက်ရွံ့နေမှတော့ သူမကို မျက်နှာပေးသည့်အနေဖြင့် သူ ငြိမ်ခံနေလိုက်တော့မည်။

ထိုမြင့်မြတ်အင်မော်တယ်၏ လမ်းပြမှုအောက်တွင် အဖွဲ့သည် လအင်မော်တယ်နန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လမျိုးနွယ်စုမှ အခြားသော မြင့်မြတ်အင်မော်တယ်များနှင့် ရွှေအင်မော်တယ်အချို့ကို တွေ့မြင်ရသော်လည်း အင်မော်တယ်အရှင်မြတ်အဆင့်ထက်မြင့်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှမရှိ။ လမျိုးနွယ်စုတွင် အင်မော်တယ်ဘုရင်နှစ်ပါးရှိကြောင်း အသေအချာမသိထားပါက ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းအနေဖြင့် ဤနေရာမှာ အဆင့်နိမ့် ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်မိပေလိမ့်မည်။

တောက်ပခမ်းနားသော စင်္ကြံလမ်းများကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ကို လအင်မော်တယ်နန်းတော်၏ နောက်ဘက်ရှိ သာမန်ခြံဝင်းတစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။ ထိုမြင့်မြတ်အင်မော်တယ်သည် စကားတစ်လုံးမျှ မဆိုဘဲ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

"ကဲ... အားလုံးပဲ အနားယူကြပါဦး"

"နောက်ထပ် ဆယ်ရက်အကြာမှာ ဖွင့်လှစ်မယ့်နေ့ကျရင် လမျိုးနွယ်စုက ရွေးချယ်ရေး အစည်းအဝေးတစ်ခု ကျင်းပလိမ့်မယ်"

"အဲဒီအချိန်အတွင်းမှာ မလိုအပ်တဲ့ ပြဿနာတွေ မဖြစ်ရအောင် အပြင်ကို လျှောက်မသွားကြဖို့ မေတ္တာရပ်ခံပါတယ်"

အင်မော်တယ်ဘုရင်ရဲ့ယန်က ဤသို့ပြောလိုက်ချိန်တွင် သူ၏အကြည့်မှာ အစ်ကိုကြီးချန်ထံမှ လုံးဝမခွာပေ။ ဤလူမှာ စောင့်ကြည့်ခံရမည့် အဓိက ပစ်မှတ်ဖြစ်ကြောင်းမှာ ထင်ရှားလှသည်။ ယူမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ နတ်ဆိုးဘုရင် နှစ်ပါးပင်လျှင် စည်းမျဉ်းများကို သူ့ထက် ပို၍ နားလည်ကြသေးသည်။ ထို့နောက်တွင် ထျန်းရှုခန်းမမှ အင်မော်တယ်ဘုရင်များသည် ထိုခြံဝင်းအတွင်းရှိ ၎င်းတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ တည်းခိုဆောင်များကို ရှာဖွေသွားကြတော့သည်။

အစ်ကိုကြီးချန်မှာ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်ကျန်ခဲ့၏။

ဒါပဲလား...

လအင်မော်တယ်နန်းတော်က သိသာစွာကျယ်ဝန်းလှပြီး ခမ်းနားထည်ဝါသော ခန်းမဆောင်များစွာ ရှိပါလျက်နှင့် သူတို့ကို တမင်တကာ ဤသို့ နိမ့်ကျပြီး ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ခြံဝင်းထဲတွင် ထားရှိသည်လား။ သူတို့အားလုံးက ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော အင်မော်တယ်ဘုရင်တွေပဲ မဟုတ်ပါလား။ အင်မော်တယ်များမှာ အစားအသောက်နှင့် တည်းခိုရန် နေရာ သိပ်မလိုသော်လည်း ဤနေရာတွင် ထားခြင်းမှာ စော်ကားခြင်းပင် မဟုတ်ပါလော။

"ဒီကိုလာတဲ့ တခြားလူတွေလည်း ဒီမှာပဲ တည်းကြရတာပါ"

"ငါတို့ကို တမင်တကာ ပစ်မှတ်ထားတာ မဟုတ်ဘူး"

မြောင်ယွီသည် ထိုစကားများကို ချန်ထားရစ်ကာ သူမ၏ အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားတော့သည်။ အစ်ကိုကြီးချန်မှာ သက်ပြင်းတစ်ချက်သာ ထပ်မံ ချလိုက်မိသည်။

မိန်းကလေး... မင်းရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ထားပြီး ငါ အတော်လေး သည်းခံနေရတာနော်...

သူ အခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ရှောင်ခွန်၊ ကျိယွမ်နှင့် မင်ချီ အပါအဝင် ၁၂ ယောက်စလုံး နောက်က လိုက်ဝင်လာကြသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း၊ ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ"

"အကယ်၍ လမျိုးနွယ်စုကို မြေလှန်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်ဆိုရင် ငါတို့အားလုံး ဝိုင်းဝန်းကူညီပေးပါ့မယ်"

ဤလူစုကတော့ အခြားလူများနှင့် ကွဲပြားကြသည်။ အင်မော်တယ်လောကရှိ တင့်ထျန်းမြို့သို့ စတင်ရောက်ရှိခဲ့စဉ်က အားလုံးမှာ သည်းခံသင့်သည်ဟုထင်ခဲ့ကြသော်လည်း ဘာဖြစ်ခဲ့သနည်း။ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း၏ ဒေါသကြောင့်သာ အားလုံးမှာ မြင့်မြတ်သောဘဝများကို ချက်ချင်း ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ရရှိခဲ့ကြခြင်း မဟုတ်ပါလား။

စည်းမျဉ်းစွမ်းအား အဆ ၅၀ ပိုများသော အဆင့်တက်စင်မြင့်၊ အဆင့်တက်တိုက်ပွဲတွင် ပထမအဆင့် အောင်မြင်သူဟူသော ဂုဏ်သရေရှိသော အဆင့်အတန်းနှင့် အလယ်အင်မော်တယ်လောကသို့ ဝင်ရောက်လာခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ကျေနပ်စရာ ကောင်းလှသည်။ သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါခြင်းဖြင့် သာမန်လမ်းစဉ်အတိုင်းသွားရန် လိုအပ်ပါဦးမည်လော။

"ဂိုဏ်းချုပ်က အမိန့်ပေးလိုက်ရုံပါပဲ၊ အလယ်အင်မော်တယ်လောက တစ်ခုလုံးနဲ့ ရန်သူဖြစ်ရမယ်ဆိုရင်တောင် ငါတို့က ဘာမဆိုလုပ်ဖို့ အဆင်သင့်ပဲ"

အစ်ကိုကြီးချန်က ကျေနပ်စွာပင် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ရက်အနည်းငယ်လောက် စောင့်ကြည့်ကြဦးစို့၊ အခုလောလောဆယ်တော့ ဝင်ပေါက်က ဘယ်လိုအခြေအနေရှိလဲဆိုတာ ငါလည်း မသိသေးဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ဒီလမျိုးနွယ်စုကတော့ တကယ်ကို ဝင့်ကြွားလွန်းတယ်"

သူက ထိုသို့ပြောလိုက်သည့်အခါ အင်မော်တယ်ဘုရင်ဝူကျွယ်ကလည်း စတင်၍ မကျေမနပ် ညည်းညူတော့သည်။

"ဘယ်သူက မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောလို့လဲ"

"ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်ကလည်း ငါ ဒီနေရာကနေ အသိဉာဏ်ပွင့်အင်မော်တယ်သစ်ပင်ထဲကို ဝင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့သေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပူဇော်သက္ကာ အလုံအလောက် မပါလာလို့ ဆိုပြီး နောက်ဆုံးမှာ ပယ်ထုတ်ခံခဲ့ရတယ်"

"အဲဒါကို ပြန်စဉ်းစားမိတိုင်း အခုထိဒေါသထွက်နေတုန်းပဲ"

"အဲဒီကိစ္စကြောင့် ငါ့ရဲ့ နှစ်ပေါင်း သန်းငါးဆယ် အလဟဿ ဖြစ်သွားခဲ့ရတယ်"

အင်မော်တယ်ဘုရင်ကျင်းယွီက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"မင်းက ကံကောင်းပါသေးတယ်၊ ငါကတော့ အဲဒီတုန်းက ပူဇော်သက္ကာတွေပေးပြီး ဝင်ခွင့်ရခဲ့ပေမယ့် နောက်ဆုံး ရွေးချယ်ရေး အစည်းအဝေးမှာ ငြင်းပယ်ခံလိုက်ရတာ။ အဲဒါက တကယ့်ကို စိတ်ပျက်စရာကောင်းတယ်၊ အဲဒီတုန်းက သူတို့ကို မြေလှန်ပစ်လိုက်ချင်စိတ် ပေါက်သွားတာ"

"အဲဒီလိုမျိုးလည်း ရှိတာလား"

အစ်ကိုကြီးချန်မှာ လမျိုးနွယ်စု၏ လုပ်ဆောင်ပုံများကို လိုက်မမှီတော့ပေ။

"ပိုက်ဆံပေးထားရက်နဲ့တောင် ဝင်ခွင့်မရဘူး ဟုတ်လား"

"လာတဲ့လူတွေက အရမ်းများလွန်းလို့လေ၊ လမျိုးနွယ်စုမှာ နေရာ ၂၇၁ နေရာပဲ ရှိတာ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းက အင်မော်တယ်ဘုရင်လေးရာကျော် လာကြတော့ အများကြီး ငြင်းပယ်ခံလိုက်ရတာပေါ့"

"သူတို့က ပိုက်ဆံ ပြန်အမ်းလား"

"ဘယ်မှာ ပြန်အမ်းမလဲ၊ ငါတို့ကပဲ အရှုံးခံလိုက်ရတာပေါ့"

"ဒါကတော့ တအားလွန်လွန်းပြီ၊ သူတို့က ဝိုင်းပြီး အရိုက်ခံရမှာ မကြောက်ကြဘူးလား"

အစ်ကိုကြီးချန်သည် သူတို့မှာ သူ့ထက်ပင် ပို၍ ဝင့်ကြွားကာ အတောမသတ်နိုင်အောင် ရှိနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် လူအများအပြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်တတ်ပါသေးသည်။ ဥပမာအားဖြင့် သူသည် တစ်စုံတစ်ယောက်ထံမှ အကျိုးကျေးဇူးကို ရယူလိုက်လျှင် ပြန်လည်ပေးဆပ်လေ့ရှိသည်။

ရှောင်ခွန်က ခါးသက်သက်အပြုံးဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ပြလိုက်၏။

"ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူးလေ၊ သူတို့က ထူးခြားတဲ့ ကောင်းချီးတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြတာ။ တခြားဘယ်သူမှ ဒီဝင်ပေါက်ကို မဖွင့်နိုင်တော့ အားလုံးက သူတို့ကိုပဲ တောင်းပန်နေကြရတာပေါ့"

အလောင်းဘုရင်ကလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မှန်တယ်၊ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သန်းငါးဆယ်တုန်းက တစ်ယောက်ယောက်က ဒီကိစ္စကို မကျေနပ်ခဲ့ဘူး"

"ရလဒ်အနေနဲ့ လမျိုးနွယ်စုက ဘာမှတောင် လုပ်စရာ မလိုလိုက်ဘူး၊ တခြားလူတွေ အားလုံးက သူ့ကို ဝိုင်းပြီး တိုက်ခိုက်လိုက်ကြတာပဲ"

အစ်ကိုကြီးချန် နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားတော့သည်။ လမျိုးနွယ်စုမှာ ဘေးမဲ့ပေးထားသော မျိုးစိတ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေခြင်းပင်။ အင်မော်တယ်သစ်ပင် ဝင်ပေါက်ကြောင့် မည်သူမျှ သူတို့ကို မထိရဲကြဘဲ အားလုံးက သူတို့ကို ဖားနေကြရ၏။

"ရွေးချယ်ရေး အစည်းအဝေးကရော ဘယ်လိုမျိုးလဲ"

"အဲဒါကတော့ ဖွင့်လှစ်တဲ့နေ့မှာ လူအရမ်းများနေလို့ အချို့ကိုဖယ်ရှားပစ်ဖို့ လုပ်တာပါ"

"ဘယ်လိုစံနှုန်းတွေနဲ့ ရွေးချယ်တာလဲ"

"ဘာစံနှုန်းမှ မရှိဘူး၊ လမျိုးနွယ်စုရဲ့ စိတ်အခြေအနေပေါ်မှာပဲ မူတည်တာ"

"တောက်..."

အစ်ကိုကြီးချန်မှာ တကယ်ကို မဆဲဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မြောင်ယွီနှင့် အင်မော်တယ်ဘုရင်ရဲ့ယန်တို့က လမျိုးနွယ်စုကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ စိုးရိမ်နေကြသည်မှာ မဆန်းတော့၊ သူတို့က အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေခြင်းကို ဆုံးဖြတ်နိုင်သော အာဏာကို လက်ကိုင်ထားသည် မဟုတ်ပါလော။

အချိန်ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ လအင်မော်တယ်နန်းတော်အတွင်းသို့ အင်မော်တယ်ဘုရင်များ ပိုမို၍ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ နောက်ဆုံးရက်တွင်တော့ အနီးနားရှိ အခြားသော ခြံဝင်း ဆယ်ဂဏန်းခန့်မှာ ပြည့်သွားတော့သည်။ အင်မော်တယ်ဘုရင်တစ်ပါး ရောက်လာတိုင်း လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးမှာ ပို၍ လေးလံလာကြသည်။ တစ်ဦးစီ ရောက်လာတိုင်း ၎င်းမှာ ပြိုင်ဘက်တစ်ဦး တိုးလာခြင်း ဖြစ်ပြီး မိမိတို့၏ ဝင်ခွင့်ရရှိနိုင်ခြေကို သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် လျော့နည်းစေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသော အင်မော်တယ်ဘုရင်နှင့် နတ်ဆိုးဘုရင်တိုင်းမှာ အလွန်ပင် လိမ္မာယဉ်ကျေးနေကြသည်။ ပြဿနာရှာခြင်း သို့မဟုတ် တိုက်ခိုက်ခြင်းများ မရှိသည့်အပြင် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တွေ့ဆုံနှုတ်ဆက်ခြင်းပင် မရှိသလောက်ပင်။ ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ၊ လူတိုင်းမှာ လမျိုးနွယ်စု၏ စိတ်အခြေအနေကို ထိခိုက်မိမည်ကို စိုးရိမ်နေကြရသည်။ ထိုသို့ ဖြစ်သွားပါက နောက်ဆုံးတွင် ငြင်းပယ်ခံရမည် မဟုတ်ပါလော။

ထိုနေ့တွင် အဝေးတစ်နေရာရှိ မှောင်မည်းနေသော ကောင်းကင်ယံ၏ အစွန်းတွင် စိမ်းလန်းစိုပြေပြီး ထိုးထွက်နေသော ဧရာမသစ်ပင်ကြီးတစ်ပင် တိတ်ဆိတ်စွာပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အလယ်အင်မော်တယ်လောကနှင့် အလွန်ပင် ဝေးကွာလှသော်လည်း ၎င်း၏ နယ်နိမိတ်မှာမူ မည်သည့်နေရာတွင် ဆုံးသည်ကို မသိနိုင်ပေ။ မိုင်ပေါင်း ဘီလီယံနှင့်ချီ၍ ပြန့်ကားနေသော ၎င်း၏ သစ်ကိုင်းများနှင့် သစ်ရွက်များမှာ တကယ့် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ထပ်ဆင့်နေကြသည်။

၎င်းကို မထိတွေ့ရသေးသော်လည်း ထိုသစ်ပင်၏ မြင့်မြတ်ကျယ်ပြောသော အရှိန်အဝါမှာ လူတစ်ဦး၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်စေရန် လုံလောက်လှသည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် အစ်ကိုကြီးချန်သည် သူ၏ မတည်ဆောက်ရသေးသော အင်မော်တယ်နိုင်ငံတော်မှာ စတင်လှုပ်ရှားလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဤသစ်ပင်၏အရေးပါမှုကို သူ အမှန်တကယ်ပင် နားလည်သွားတော့သည်။

"ဒီအသိဉာဏ်ပွင့်အင်မော်တယ်သစ်ပင်ထဲကို ငါ သေချာပေါက်ဝင်မှဖြစ်မယ်"