နောက်ဆုံးတော့ ချောချောမွေ့မွေ့ ကြွားလုံးထုတ်နိုင်ပြီ

အင်မော်တယ်ဘုရင်နှင့် နတ်ဆိုးဘုရင် ၂၆၉ ဦးကို ရွေးချယ်ပြီးသွားလေပြီ။ လမျိုးနွယ်စုမှ အင်မော်တယ်ဘုရင်နှစ်ပါး အပါအဝင် စုစုပေါင်း ၂၇၁ ဦးရှိသော ထိုအဖွဲ့သည် အောက်ရှိ လူအုပ်ကြီး၏ မနာလိုမှု၊ မနာလိုစိတ်နှင့် မုန်းတီးမှုများ ပြည့်နှက်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် စင်မြင့်ထက်သို့ တက်လှမ်းသွားကြသည်။

ရှောင်ခွန်၊ ကျိယွမ်နှင့် အခြားသူများမှာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်လာ၏။ အဘယ်ကြောင့် ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းက အခုထိ ဘာမှမလုပ်ဘဲ အေးအေးဆေးဆေး ဖြစ်နေရသနည်း။ အကယ်၍ သူ အခုမှ အရေးမယူပါက အချိန်နှောင်းသွားပေလိမ့်မည်။

"အင်း..."

နတ်ဆိုးဘုရင် ရှာလီ စကားစရုံရှိသေးသော်လည်း ကျန်းချန်က ကြားဖြတ်လိုက်သည်။

"သေချာကြည့်ထားစမ်း"

သူသည် နက်နဲသောအသံဖြင့် လမင်းကိုလောင်မြိုက်ခြင်းဟူသော လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို သင်ယူရန်အတွက် အချိန်နောက်ပြန်လှည့်ခြင်းကို အထူးတလည် အသုံးပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်၊ ယခုက အရေးကြီးသောအချိန်ပင် ။ လမျိုးနွယ်စုမှ အင်မော်တယ်ဘုရင်နှစ်ပါးမှာ သူ့ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ခဲ့ကြပေ။ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးသည် ပူဇော်ရာနေရာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ သတ်မှတ်ထားသော အခမ်းအနားအတိုင်း လမျိုးနွယ်စု၏ ကျင့်စဉ်ကို စတင်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ပူဇော်ရာနေရာအတွင်း၌ သွေးရောင်ကဲ့သို့ နီမြန်းလှသော လပြည့်ဝန်းကြီးတစ်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ပေါ်လာရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှသည်။ ထိုလနီရောင်ခြည်၏ စွမ်းအားများ ပူဇော်ရာနေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားသောအခါ စက်ဝိုင်းပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော ဟာလာဟင်းလင်းပြင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏အတွင်းပိုင်းမှာ အခြားသော အမည်မသိ အာကာသနယ်မြေတစ်ခုနှင့် ဆက်သွယ်နေဟန် ရှိသည်။ ထိုနယ်မြေ၏ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အင်မော်တယ်သစ်ပင်၏ နွယ်ပင်တစ်ခု ရှိနေသည်။

ဝင်ပေါက်က ဒီလိုပဲ ပွင့်သွားတာလား။ ဒီလောက်ပဲ ရိုးရှင်းတာလား။

အမှန်တကယ်တွင်မူ ၎င်းမှာ လုံးဝ မရိုးရှင်းပေ၊ လမျိုးနွယ်စု၏ လယဇ်ပူဇော်မှုမြင့်မြတ်နယ်မြေ မရှိပါက အင်မော်တယ်သစ်ပင်၏ နွယ်ပင်များမှာ ပေါ်ထွက်လာမည်မဟုတ်။ ထို့အပြင် ထိုကြီးမြတ်သော ကောင်းကင်နယ်မြေနှစ်ခု၏ ဝင်ပေါက်များမှာလည်း သာမန်နေရာများ မဟုတ်ကြပေ။ ထပ်လောင်းပြောရလျှင် လမျိုးနွယ်စု၏ သွေးမျိုးဆက်မရှိပါက လမျိုးနွယ်စု၏ ကျင့်စဉ်ကို ကျွမ်းကျင်အောင် တတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်၊ အထူးသဖြင့် ဤအရာမှာ အင်မော်တယ်ဘုရင်တစ်ပါး၏ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ် ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန်းချန်အတွက်မူ ဤအရာများမှာ ပြဿနာမဟုတ်ပေ။ သူသည် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ငှားရမ်းခြင်းစွမ်းရည်ကို နှိပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ငှားရမ်းမည့် ပစ်မှတ်အဖြစ် ထိုအင်မော်တယ်ဘုရင်ကို ရွေးချယ်လိုက်၏။ နောက်တစ်ကြိမ်တွင်မူ ထိုအင်မော်တယ်ဘုရင် တတ်မြောက်ထားသော စွမ်းရည်အားလုံးကို စနစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အထင်အရှား မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ စွမ်းရည်တစ်ခုစီ၏ နောက်ကွယ်တွင် ပေးဆောင်ရမည့် ဈေးနှုန်းများလည်း ရှိနေသည်။

နက်နဲသောအသံဖြင့် လမင်းကိုလောင်မြိုက်ခြင်းစွမ်းရည်အတွက် ငှားရမ်းခမှာ ကံကြမ္မာအမှတ် ၁၀ မှတ် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ၁ ရက်ကြာ ငှားရမ်းနိုင်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းကို မိမိပိုင် စွမ်းရည်အဖြစ် ထာဝရ သိမ်းပိုက်လိုပါက ကံကြမ္မာအမှတ် ၁၅၀ ပေးရမည်။ ကျန်းချန်က စဉ်းစားလိုက်ပြီး ထာဝရ သိမ်းပိုက်ခြင်းမှာ ပို၍စိတ်ချရသည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ အနာဂတ်တွင် ထပ်မံလိုအပ်လာပါက မည်သို့လုပ်မည်နည်း။

သူသည် စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုရန် နှိပ်လိုက်ရာ ခဏချင်းမှာပင် သူသည် နက်နဲသောအသံဖြင့် လမင်းကိုလောင်မြိုက်ခြင်း လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို ကျွမ်းကျင်သွားခဲ့ပြီး နားလည်မှုအဆင့်အတန်းမှာ စင်ပေါ်ရှိ ထိုအင်မော်တယ်ဘုရင်နှင့် အတိအကျတူညီနေသည်။ ဤအချိန်တွင် ရှေ့ဆုံးမှ အင်မော်တယ်ဘုရင် ဆယ်ဂဏန်းခန့်မှာ ဝင်ပေါက်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ အင်မော်တယ်သစ်ပင်၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြလေပြီ။

အောက်၌ ဖယ်ရှားခြင်းခံခဲ့ရသူများထဲမှ အချို့မှာ ခေါင်းယမ်းကာ ထွက်ခွာသွားရန် ရွေးချယ်လိုက်ကြသည်။ ဆက်လက်ကြည့်ရှုနေခြင်းမှာ ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲမှ မကျေနပ်မှုနှင့် မလိုလားမှုများကိုသာ တိုးပွားစေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်သည် နောက်ပြောင်လိုသော စိတ်ဖြင့် စင်မြင့်ထက်ရှိ လူတိုင်း ဝင်ပေါက်အတွင်းသို့ ပျော်ရွှင်စွာ ဝင်ရောက်သွားသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပြီးမှ အချိန်နောက်ပြန်လှည့်ခြင်းကို ထပ်မံနှိပ်လိုက်သည်။

အားလုံးပဲ ငါ့ဆီကို ပြန်လာကြစမ်း။

သူသည် အချိန်ပြမျဉ်းကို ဆွဲယူကာ လူပေါင်း ၂၇၁ ဦးစာရင်း အတည်ပြုပြီးသည့် အချိန်ကို အတိအကျ ရွေးချယ်လိုက်သည်။ အချိန်များ နောက်ပြန်ဆုတ်သွားသည်၊ ထိုလူ ၂၆၉ ဦးမှာ စင်မြင့်ထက်သို့ တက်လှမ်းရန် ပြင်ဆင်နေကြဆဲ ဖြစ်ပြီး အောက်ရှိ လူအုပ်ကြီးမှာလည်း စိတ်ဓာတ်ကျနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ကျန်းချန်သည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ပူဇော်ရာနေရာအတွင်းသို့ တစ်ဖန် ပြေးဝင်သွားပြန်သည်။

"မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ"

"သူ့ကို တားကြစမ်း"

အောက်ရှိ လူအုပ်ကြီး၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အရင်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ လမျိုးနွယ်စုမှ အင်မော်တယ်ဘုရင်နှစ်ပါး၏ တုံ့ပြန်မှုမှာလည်း အရင်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

"မင်းက ပူဇော်ရာနေရာထဲကို ဘယ်လိုဝင်လာတာလဲ"

"မင်းမှာ လမျိုးနွယ်စု သွေးမျိုးဆက် ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေတာလဲ"

"ငါက မင်းတို့ လမျိုးနွယ်စုဝင် မဟုတ်တာတော့ သေချာပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်က မင်းတို့ထက် ပိုပြီးတော့မြင့်တယ်။ ကျေနပ်ပြီလား"

ကျန်းချန်က ၎င်းတို့ကို စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ဘာလုပ်ချင်လဲဆိုတာ မင်းတို့ မျက်စိမပါဘူးလား"

"ငါက ဒီဝင်ပေါက်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို သိမ်းပိုက်ချင်နေတာ ထင်ရှားနေတာပဲ မဟုတ်လား"

သူသည် အလွန်အလုပ်ရှုပ်နေသည်၊ ဤနက်နဲသောအသံဖြင့် လမင်းကိုလောင်မြိုက်ခြင်း လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို အပြည့်အဝငှားရမ်းထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း သူ အသုံးမပြုရသေးပေ။ ဤလျှို့ဝှက်နည်းစနစ်မှာ ချက်ချင်းလက်ငင်း ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ အချိန်ယူ တည်ဆောက်ရသည်ကို သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

သူ့တွင်လည်း လမျိုးနွယ်စု သွေးမျိုးဆက် ရှိနေသည်ဟု ကြားလိုက်ရသောအခါ အခြားသူများ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ ယခင်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ရှောင်ခွန်၊ ကျိယွမ်၊ ဝူကျွဲနှင့် အခြားသူများသည် ယခင်တစ်ကြိမ်ကဲ့သို့ပင် ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်နေကြသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းက နောက်ဆုံးတော့ အရေးယူလိုက်ပြီ။ ကျန်ရှိသော သူများမှာမူ ရပ်တန့်ကာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် ဤအချိန်တွင် လမျိုးနွယ်စု အင်မော်တယ်ဘုရင်များဘက်မှ ကာကွယ်ပေးလိုက်ပြီးမှ ကျန်းချန်က ဤဝင်ပေါက်ကို အမှန်တကယ် ထိန်းချုပ်နိုင်သွားလျှင် မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။

လမျိုးနွယ်စုမှ အင်မော်တယ်ဘုရင်နှစ်ပါးမှာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေကြပြီးမှ ပြောလိုက်သည်မှာ

"သွေးမျိုးဆက်ရှိရုံနဲ့ လယဇ်ပူဇော်မှုမြင့်မြတ်နယ်မြေကို ဖွင့်နိုင်မယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား"

"မင်း သွေးမျိုးဆက်ကို ဘယ်လိုပဲ ရခဲ့ရခဲ့၊ ငါတို့ လမျိုးနွယ်စုရဲ့ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကိုတော့ မင်း သိမှာမဟုတ်ဘူး..."

ကျန်းချန်က ၎င်းတို့ကို ထပ်မံ၍ ကြားဖြတ်ပြောလိုက်၏...

"မင်းတို့ပြောတဲ့ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ဆိုတာ နက်နဲသောအသံဖြင့် လမင်းကိုလောင်မြိုက်ခြင်းကို ပြောတာလား"

အချိန်နောက်ပြန်လှည့်ခြင်းနဲ့ ငှားရမ်းခြင်းတွေ လုပ်နေရတာ သူတော်တော်လေး ပင်ပန်းနေပြီ၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူ နောက်တစ်ကြိမ် ချောချောမွေ့မွေ့ ကြွားလုံးထုတ်နိုင်လေပြီ...

သူ၏ စကားအဆုံးတွင် သွေးရောင်ကဲ့သို့ လပြည့်ဝန်းကြီးတစ်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ပို၍ ဝေဝါးသွားဟန် ရှိသည်။ ဟာလာဟင်းလင်းပြင်၏ အခြားတစ်ဖက်မှ အင်မော်တယ်သစ်ပင် ဝင်ပေါက်မှာလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်လာတော့သည်...

ဤအချိန်တွင် သူသည် ဤပူဇော်ရာနေရာ၏ စွမ်းအားကို နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤပူဇော်ရာနေရာသည် လက်ရှိတွင် အင်မော်တယ်သစ်ပင်နှင့် ဆက်သွယ်ထားပြီး အင်မော်တယ်သစ်ပင်၏ မူလစွမ်းအား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို အမှန်တကယ် ငှားရမ်းအသုံးပြုနိုင်သည်။ ဤနေရာကို ဦးစွာထိန်းချုပ်နိုင်သူမှာ အကြွင်းမဲ့အာဏာကို ပိုင်ဆိုင်သူဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင်မူ လမျိုးနွယ်စု အင်မော်တယ်ဘုရင်နှစ်ပါးမှာ ၎င်းကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်လိုလျှင်ပင် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ၊ အကယ်၍ ၎င်းတို့ သိမ်းပိုက်လိုပါက အင်မော်တယ်သစ်ပင်၏ မူလစွမ်းအားနှင့် ပူဇော်ရာနေရာတို့၏ နှစ်ထပ်ကွမ်း တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အင်မော်တယ်ဘုရင်တစ်ပါးပင်လျှင် မခုခံနိုင်သော အရာဖြစ်သည်။

"မင်း ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ"

"နက်နဲသောအသံဖြင့် လမင်းကိုလောင်မြိုက်ခြင်းဆိုတာ ငါတို့ လမျိုးနွယ်စုရဲ့ ပြင်ပကို မပေါက်ကြားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ပဲ၊ ဒါကို အင်မော်တယ်ဘုရင် မဟုတ်တဲ့သူတွေကို သင်ပေးလို့ မရဘူး။ မင်း ဒါကို သင်ယူထားနိုင်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

လမျိုးနွယ်စုမှ အင်မော်တယ်ဘုရင်နှစ်ပါးမှာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အမှန်တကယ်ပင် စိုးရိမ်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အပြင် အင်မော်တယ်သစ်ပင် ဝင်ပေါက်ကို ဖွင့်နိုင်သူ နောက်တစ်ဦး ရှိနေခြင်းမှာ ၎င်းတို့သည် တစ်ဦးတည်းသော အခွင့်ထူးခံများ မဟုတ်တော့ခြင်းကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤလုပ်ငန်းကို ၎င်းတို့ တစ်ဦးတည်း မချုပ်ကိုင်နိုင်တော့သည့်အခါတွင် ၎င်းတို့၏ ယခင် မြင့်မြတ်လှသော အဆင့်အတန်းမှာ ချက်ချင်းပင် ကျဆင်းသွားပေလိမ့်မည်။

"မင်းတို့ လမျိုးနွယ်စုဝင်တွေက ကစားပွဲတွေ ကစားရတာ တော်တော်ဝါသနာပါတာပဲ မဟုတ်လား"

ကျန်းချန်က ၎င်းတို့ကို ပြုံးပြုံးလေး ကြည့်ရင်း နောက်ပြောင်လိုက်၏...

"ရွေးချယ်ပွဲ အခမ်းအနားကတော့ တော်တော်လေးကို ကြည့်ကောင်းပါတယ်။ ငါ အခု မင်းတို့ဆီကနေ သင်ယူနေတာပါ"

"ဝင်ပေါက်ထဲကို ဝင်ချင်တယ်မဟုတ်လား။ ငါ့ကိုတောင်းပန်စမ်း"

"မင်းတို့က ငါ့ကိုပျော်အောင်လုပ်ပေးနိုင်ရင် ငါ စဉ်းစားပေးကောင်း စဉ်းစားပေးနိုင်တာပေါ့"

လမျိုးနွယ်စုမှ အင်မော်တယ်ဘုရင်နှစ်ပါးမှာ မောက်မာလွန်းလှသည်၊ ၎င်းတို့သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ မြှောက်ပင့်ခံခဲ့ရသဖြင့် မိမိတို့ကိုယ်မိမိ ဒေသန္တရ ဧကရာဇ်များကဲ့သို့ပင် ထင်မှတ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်း အိပ်မက်မက်နေလိုက်"

"ထွက်သွားစမ်း"

ဧကရာဇ်ကဲ့သို့ နေထိုင်လာသူများက အခြားသူများကို မည်သို့လျှင် တောင်းပန်နိုင်ပါမည်နည်း။ ၎င်းတို့၏ စိတ်နေစိတ်ထားကို မပြောင်းလဲနိုင်ကြသေးပေ။

"မင်းတို့ ခွေးနှစ်ကောင်က အခြေအနေကို အခုထိ သဘောမပေါက်သေးဘူး ထင်တယ်"

ရှောင်ခွန်၊ ရှာလီ၊ ကျိယွမ်၊ ဝူကျွဲနှင့် အခြားသူများသည် ၎င်းတို့ကို မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များဖြင့် ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းကို အမြဲတစေ ကိုးကွယ်ကြသည့်အပြင် ယခုအခါတွင်မူ အလွန်ပင် ကျေနပ်အားရနေကြပြီး ၎င်းတို့၏ ဒေါသများကို ဖြေဖျောက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ လမျိုးနွယ်စုမှာ အစောပိုင်းက မောက်မာလွန်းလှသဖြင့် ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ဝူကျွဲနှင့် ကျင့်ယွီတို့မှာ ယခင်တစ်ကြိမ်တွင် ဖယ်ရှားခြင်း ခံခဲ့ရသူများ ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့ မည်မျှအထိ မုန်းတီးနေမည်ကို ခန့်မှန်းနိုင်ပေသည်။ လမျိုးနွယ်စုမှ အင်မော်တယ်ဘုရင်နှစ်ပါးမှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်၊ အခြေအနေမှာ မကောင်းတော့ပေ။

"မင်းတို့ ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ"

"အနာဂတ်မှာ မင်းတို့ ဝင်မလာချင်တော့ဘူးလား..."

နတ်ဆိုးဘုရင် ရှောင်ခွန်က တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ နတ်ဆိုးနိုင်ငံတော်ကို ဦးစွာထုတ်ဖော်လိုက်ရာ လအင်မော်တယ်နန်းတော် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

"အခုတော့ ငါတို့ ဝင်ဖို့အတွက် မင်းတို့ကို လိုသေးလို့လား။ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း ဒီမှာ ရှိနေတာပဲ၊ မင်းတို့က အပိုတွေပဲ"

"ဒီကောင်တွေကို သတ်ပစ်ကြစမ်း"

အာဃာတအဟောင်းနှင့် အသစ်များ ရှိနေသော ဝူကျွဲသည်လည်း သူ၏ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ရောက်ရှိနေသော အခြားသော အင်မော်တယ်ဘုရင်များ အားလုံးမှာလည်း မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။ ချက်ချင်းပင် အင်မော်တယ်ဘုရင်နှင့် နတ်ဆိုးဘုရင် ဆယ်ဂဏန်းခန့်မှာ ပျံတက်လာကြပြီး လမျိုးနွယ်စု အင်မော်တယ်ဘုရင်နှစ်ပါး၏ ရှေ့တွင် လမ်းပိတ်ရပ်လိုက်ကြသည်။

"ဘယ်သူကများ လက်ရဲဇာတ်ရဲ ရှိလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

"မင်းတို့က လမျိုးနွယ်စုကို ထိချင်တယ်ဆိုရင် ငါတို့ကို အရင်ကျော်သွားကြစမ်း"

၎င်းတို့တွင် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် ရှောင်ခွန်၊ ကျိယွမ်နှင့် အခြားသူများကို ထိုအင်မော်တယ်ဘုရင်နှစ်ပါးအား သတ်ခွင့်ပြုလိုက်ပါက ယခုမှစ၍ ကျန်းချန် တစ်ဦးတည်းသာ ဤနေရာကို ဖွင့်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ အလိုချင်ဆုံးအရာမှာ လမျိုးနွယ်စုနှင့် ကျန်းချန်တို့ အတူယှဉ်တွဲ တည်ရှိနေပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အားပြိုင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်၊ ထိုသို့ဆိုလျှင် မည်သူကမျှ တစ်ဦးတည်း ချုပ်ကိုင်ထားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"မင်းတို့လောက်နဲ့လား"

"သေချင်နေတာပဲ"

ရှောင်ခွန်နှင့် အခြား ဆယ့်နှစ်ဦးမှာ ၎င်းတို့၏ အင်မော်တယ်နိုင်ငံတော်များကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်၊ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ ပြည့်လျှံနေပြီး အရေအတွက် အားနည်းခြင်းကိုလည်း လုံးဝ ဂရုမစိုက်ကြပေ။ ကျန်းချန်မှာ အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။ သူတို့သည် မည်သို့ ကစားရမည်ကို မသိကြချေ။