စိတ်ပညာကျွမ်းကျင်သူ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း

"ဘာ... ငါတို့ကို ရွေးချယ်ခွင့်ပေးတာလား။ ဒါက သူက ငါတို့လက်ထဲကို အာဏာအပ်နှင်းလိုက်တာ မဟုတ်လား"

နတ်ဆိုးဘုရင် ရှောင်ခွန်နှင့် အခြားသူများသည် အလွန်ပင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြ၏။ ဤသည်မှာ မိမိတို့နှင့် အဆင့်အတန်းတူညီသော အင်မော်တယ်ဘုရင်များကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ရွေးချယ်နိုင်သည့် အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်သည်။ လူတိုင်းသည် လမျိုးနွယ်စု၏ မောက်မာလှသော ရွေးချယ်မှုအပေါ် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆဲခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါ ထိုအာဏာသည် မိမိတို့လက်ထဲသို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိလာသောအခါတွင်မူ အလွန်ပင် ကျေနပ်အားရဖွယ် ကောင်းလှသည်။ မိမိနှင့် စွမ်းအားချင်း တူညီသောသူများကို ရွေးချယ်ရန် တန်းစီစောင့်ဆိုင်းနေစေခြင်းမှာ မည်မျှပင် ဂုဏ်သိက္ခာရှိလိုက်ပါသနည်း။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းကတော့ ငါတို့ကို အမြဲတမ်း ဂရုစိုက်ပေးတာပဲ"

"ဒီအခွင့်အရေးက ငါတို့ရဲ့ စိတ်နှလုံးထဲက ဒဏ်ရာတွေကို တကယ်ပဲ ကုသပေးနိုင်ပါတယ် ဟားဟားဟား..."

"ဂိုဏ်းချုပ် အပ်နှံလိုက်တဲ့ တာဝန်ကို အကောင်းဆုံး အကောင်အထည်ဖော်သွားမယ်လို့ အာမခံပါတယ်"

နတ်ဆိုးဘုရင် ရှောင်ခွန်နှင့် အခြားသူများသည် ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လာပြီး လမျိုးနွယ်စုမှ အင်မော်တယ်ဘုရင်နှစ်ပါး၏ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ကာ နောက်ပြောင်ကျီစယ်သော အပြုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်ရော အောက်ကိုဆင်းပြီး မစောင့်ချင်ဘူးလား"

"ငါ စိတ်ကြည်နေမယ်ဆိုရင် မင်းတို့နှစ်ယောက်ကိုလည်း ရွေးချယ်ပေးကောင်း ပေးနိုင်တာပေါ့"

လမျိုးနွယ်စုမှ အင်မော်တယ်ဘုရင်နှစ်ပါးမှာ မည်သည့်အမူအရာမျှ မဖော်ပြနိုင်သော်လည်း အလွန်မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသည်မှာ သေချာလှသည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် အံကြိတ်၍ စကားအချို့ကို ပြောလိုက်ကြသည်။

"မင်းတို့တွေ သိပ်ပြီးတော့ ဝမ်းသာမနေနဲ့ဦး"

"ဒီတစ်ကြိမ်ပြီးရင် မင်းတို့တွေ ဘယ်တော့မှ ထပ်ဝင်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းတို့၏ ပေါ့ဆမှုကြောင့် ကျန်းချန်က လယဇ်ပူဇော်မှုမြင့်မြတ်နယ်မြေကို သိမ်းပိုက်ကာ ဝင်ပေါက်ကို ဦးစွာဖွင့်လှစ်နိုင်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့မှာ အစစအရာရာ နောက်ကျကျန်ရစ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ကြိမ်တွင်မူ ၎င်းတို့အနေဖြင့် ယခုကဲ့သို့ ပေါ့ဆမည် မဟုတ်တော့ပေ။ နတ်ဆိုးဘုရင် ရှောင်ခွန်နှင့် အခြားသူများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်ကြသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီးမှ မည်သို့လျှင် ပြန်လည် နာလန်ထူနိုင်ပါမည်နည်း။

ထိုတစ်ဆယ့်နှစ်ဦး စင်ပေါ်မှ ဆင်းသွားသည်နှင့် ကျန်ရှိနေသော အင်မော်တယ်ဘုရင်များနှင့် နတ်ဆိုးဘုရင်များသည် စိတ်မရှည် ဖြစ်လာကြတော့သည်။ ၎င်းတို့သည် ရွေးချယ်ခံရရန် တောင်းပန်လိုကြသော်လည်း မိမိတို့၏ မာန်မာနကို နှိမ့်ချရန်မှာ ခက်ခဲနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ ကျိယွမ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ကာ တမင်တကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဟင်း... အားလုံးက ဒီနေရာကို မလိုချင်ကြဘူး ထင်တယ်"

အင်မော်တယ်ဘုရင်ဝူကျွဲက အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်

"ဟုတ်ပါရဲ့၊ အားလုံးက မောက်မာပြီး သီးသန့်နေတတ်ကြတာပဲ၊ ဒီအခွင့်အရေးကို အမှိုက်လို သဘောထားနေကြတာ ငါတကယ်ကို လေးစားမိပါတယ်"

ဤစကားများကို ပြောလိုက်သည်နှင့် အင်မော်တယ်ဘုရင်အချို့မှာ ဆက်လက်၍ အောင့်အီးမထားနိုင်ကြတော့ပေ။ ဤအခွင့်အရေးမှာ ၎င်းတို့အတွက် အလွန်ပင် အရေးကြီးလှသဖြင့် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ မည်သို့လျှင် မျက်နှာသာရရန် အလျင်အမြန် မကြိုးပမ်းဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။

"နတ်ဆိုးဘုရင် ရှောင်ခွန်... ငါ့ကို မှတ်မိလား။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၁၂ သန်းတုန်းက ငါတို့ ဆုံခဲ့ကြသေးတယ်လေ..."

"မင်းတို့ရဲ့ ယူမဟာမိတ်အဖွဲ့နဲ့ ငါ အဆက်အသွယ် ရှိခဲ့ဖူးတယ်"

"အင်မော်တယ်ဘုရင်မင်ချီ... ခင်ဗျား လက်နက်တွေ သွန်းလုပ်နေတုန်းက ကျွန်တော်တောင် ကူညီပေးခဲ့သေးတယ်လေ"

"အလောင်းကောင်ဘုရင် ကျန့်ယန်... ငါတို့ကြားမှာ အတိတ်က ကိစ္စအချို့ ရှိခဲ့ပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သန်းပေါင်းများစွာကတည်းက ငါ မင်းရဲ့ လီဟွန်းကောင်းကင်နယ်မြေအပေါ် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံခဲ့တယ် မဟုတ်လား"

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုတစ်ဆယ့်နှစ်ဦးမှာ အင်မော်တယ်ဘုရင်များ၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။ အလယ်ပိုင်း အင်မော်တယ်လောကသို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက ၎င်းတို့သည် ဤကဲ့သို့သော ဆက်ဆံမှုကို တစ်ခါမျှ မရရှိခဲ့ဖူးပေ။ အားလုံးမှာ အင်မော်တယ်ဘုရင်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် မည်သူမျှ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဦးညွှတ်လေ့မရှိကြ။ ပုံမှန်အားဖြင့် ၎င်းတို့မှာ ပြိုင်ဘက်များ သို့မဟုတ် ရန်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ မင်ချီနှင့် လျိုယွမ်တို့သာလျှင် ဆေးဝါးနှင့် လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း ကျွမ်းကျင်မှုများကြောင့် ရောက်လေရာတွင် ကြိုဆိုခြင်း ခံကြရခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုကဲ့သို့ ဖားယားအောက်ကျို့ခံရသည့် အဆင့်အထိမူ မရောက်ရှိခဲ့ဖူးပေ။

ထိုလူစုမှာ အလွန်ပင် စိတ်ကျေနပ်အားရနေကြပြီး ၎င်းမှာ ကျင့်စဉ်အဆင့် တက်လှမ်းနိုင်ခြင်းထက်ပင် ပိုမိုပြည့်စုံသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

"ဟားဟား... မလောကြပါနဲ့၊ တစ်ယောက်ချင်းစီ လာကြပါ"

"မင်းက ငါတို့မှာ ခင်မင်မှု ရှိခဲ့တယ်လို့ ပြောပေမဲ့ ငါ ဘာလို့ မမှတ်မိတာလဲ"

"အို... ညီအစ်ကို ရှာလီ၊ ခင်ဗျားက တကယ်ကို မေ့တတ်တာပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၄၃ သန်းတုန်းက ချီရှကောင်းကင်နယ်မြေက လျှို့ဝှက်ရတနာတိုက် ပွင့်တုန်းကလေ။ ငါတို့ ဆုံခဲ့ကြပြီး စကားတောင် ပြောခဲ့ကြသေးတယ် မဟုတ်လား..."

"အင်မော်တယ်ဘုရင်ခွန်ရှီ... မင်းက ငါ့ကို လာတောင်းပန်ရဲသေးတယ်ပေါ့"

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၂၄ သန်းတုန်းက ယွမ်မင်ကောင်းကင်နယ်မြေကို ငါ အင်မော်တယ်ရေစင် သွားရှာတုန်းကလေ။ ငါက သုံးစက်ပဲ လိုချင်တာကို မင်းက ငါ့ကို လုံးဝ ပေးမဝင်ခဲ့ဘူးလေ"

"ငါ မှားသွားပါတယ် အင်မော်တယ်ဘုရင်ကျင့်ယွီ။ အဲဒီတုန်းက ငါ ခေါင်းမကြည်လို့ပါ..."

"အခုကစပြီး ယွမ်မင်ကောင်းကင်နယ်မြေက မင်းကို နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုပါတယ်။ မင်း လိုချင်သလောက် အင်မော်တယ်ရေစင်ကို ပေးပါ့မယ်"

စင်အောက်ရှိ ဧရိယာမှာ စည်ကားလှသော ဈေးတစ်ခုကဲ့သို့ ဆူညံသွားတော့သည်။ နတ်ဆိုးဘုရင် ရှောင်ခွန်၊ ကျိယွမ်နှင့် အခြားသူများ လူရွေးချယ်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း ထျန်းရှုခန်းမမှ အင်မော်တယ်ဘုရင်များမှာလည်း မသိမသာ မနာလို ဖြစ်လာကြသည်။ ဤအာဏာကို အသုံးချရခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကျေနပ်စရာ ကောင်းလှပေသည်။ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် တစ်ပါးပင်လျှင် ဤမျှများပြားသော အင်မော်တယ်ဘုရင်များကို မိမိအား ဖားယားလာအောင် မလုပ်နိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။

လူ ၁၂ ဦးက တစ်ဦးလျှင် ၅ ဦးစီ ရွေးချယ်ရာတွင် စုစုပေါင်း လူ ၆၀ ကို ရွေးချယ်ရန် ၁၅ မိနစ်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ မိမိတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ငဲ့ကွက်၍ တိတ်ဆိတ်စွာ နေသူများကိုမူ နတ်ဆိုးဘုရင် ရှောင်ခွန်နှင့် အခြားသူများက ၎င်းတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို လေးစားသောအားဖြင့် တစ်ဦးမျှ ရွေးချယ်ခြင်း မပြုခဲ့ကြပေ။ ထို့ကြောင့် ရွေးချယ်မခံရသော အင်မော်တယ်ဘုရင်များမှာ ယခုအခါတွင် နောင်တများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြတော့သည်။ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ ဟန်ဆောင်နေမိပါသနည်း။

ယခုတစ်ကြိမ်သည် ယခင်ကထက် ပို၍လွယ်ကူ၏။ ထို ၁၂ ဦးမှာ လူရွေးချယ်ရာတွင် အလွန်ပင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရှိလှပြီး ချိုသာသော စကားအချို့ ပြောရုံဖြင့် ဝင်ခွင့်ရရှိနိုင်သည်။ ထူးဆန်းသော စည်းမျဉ်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် လမျိုးနွယ်စုနှင့် လုံးဝ ကွာခြားလှပေသည်။ နေရာ ၄၅ ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်ရှိနေသောသူများမှာ ဆက်လက်၍ တည်ငြိမ်မနေနိုင်ကြတော့ပေ။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း... ကျွန်တော့်ကို ရွေးပေးပါဦး"

"ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း... ခင်ဗျားရဲ့ သတ်မှတ်ချက်တွေက ဘာလဲဆိုတာ ပြောပြပါ"

"မှန်ပါတယ်... ကျွန်တော့်ကို ရွေးမယ်ဆိုရင် အနာဂတ်မှာ ကြီးမားတဲ့ ဆုလာဘ်တွေ ပေးပါ့မယ်..."

ကျန်းချန်မှာ အချိန်တန်ပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ အစောပိုင်းက မည်သူမျှ ရွေးချယ်ခြင်း မခံရသေးမီတွင် နတ်ဆိုးဘုရင် ရှောင်ခွန်၊ ကျိယွမ်နှင့် အခြားသူများသာ သူ၏ဘက်တွင် ရပ်တည်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် လူအများအပြားမှာ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူက ထိုအချိန်တွင် လမျိုးနွယ်စု အင်မော်တယ်ဘုရင်နှစ်ပါးကို အရေးယူခဲ့မည်ဆိုပါက လူအများ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ခံရနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူသည် လူပေါင်းနှစ်ရာခန့်ကို ရွေးချယ်ပြီးဖြစ်ရာ လူတိုင်း၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။ ရွေးချယ်ခံရသူများသည် မိမိတို့၏ နေရာကို ကာကွယ်ရန်အတွက် သူ၏ဘက်မှ ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်ကြမည် ဖြစ်ကာ သူ၏ အာဏာစက်ကိုလည်း ကာကွယ်ပေးကြလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ရွေးချယ်မခံရသေးသူများမှာမူ ကျန်ရှိသော နေရာများ နည်းပါးလာသည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် ပို၍ စိုးရိမ်ပူပန်လာကြ၏။ ၎င်းတို့၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာ မသိမသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မသိလိုက်ဘဲနှင့် တစ်ကွင်းလုံး၏ အရှိန်အဟုန်မှာ သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားလေပြီ။

ကျန်းချန်မှာ ဝါရင့် စိတ်ပညာကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏

"အနာဂတ် ဆုလာဘ်တွေအကြောင်းကို မေ့လိုက်စမ်းပါ၊ အဲဒါတွေက အလကား စကားတွေပဲ။ ငါက လက်တွေ့ လုပ်ဆောင်မှုကို ပိုပြီးတော့ တန်ဖိုးထားတယ်"

လက်တွေ့ လုပ်ဆောင်မှု ဟုတ်ပါသလား။ ဤနေရာတွင် ၎င်းတို့က ဘာကို လုပ်ပြနိုင်ပါမည်နည်း။ လူတိုင်းမှာ အစပိုင်းတွင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေကြသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် နတ်ဆိုးဘုရင် အချို့မှာ ၎င်းတို့၏ အကြည့်များကို လမျိုးနွယ်စု အင်မော်တယ်ဘုရင်နှစ်ပါးထံသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပို့လိုက်ကြသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းကို ဆန့်ကျင်ရဲတယ်ပေါ့"

"သူတို့ကို သတ်ပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းရဲ့ ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ပေးကြစမ်း"

ထိုနတ်ဆိုးဘုရင်များမှာ အလွန်ပင် ရက်စက်ကြသည်၊ ဝင်ခွင့်ရရှိရန်အတွက် ၎င်းတို့သည် ထိုလမျိုးနွယ်စု အင်မော်တယ်ဘုရင်နှစ်ပါးကို စစ်မြေပြင်မှ လက်ဆောင်များကဲ့သို့ သဘောထားလိုက်ကြသည်။ လမျိုးနွယ်စုမှ အင်မော်တယ်ဘုရင်နှစ်ပါးမှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ဤသို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ၎င်းတို့ အိပ်မက်ပင် မက်မဖူးပေ။ ယနေ့သည် လူတိုင်း၏ ကံကြမ္မာကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် ၎င်းတို့၏ အတောက်ပဆုံး နေ့တစ်နေ့ ဖြစ်သင့်သည် မဟုတ်ပါလော။ ၎င်းတို့သည် တိတ်တဆိတ်ပင် လေ့ကျင့်ထားခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အရာရာက ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့ ဘယ်လိုတောင် ရဲရဲတင်းတင်း..."

"ငါတို့ကို သတ်လိုက်ရင် နောက်တစ်ကြိမ်ကျရင်..."

ထိုနတ်ဆိုးဘုရင်များမှာ အစပိုင်းတွင် စိတ်ကူးပေါက်၍ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းတို့၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် နိုးကြားလာခဲ့လေပြီ။

"နောက်တစ်ကြိမ်ကျရင် ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းက ငါတို့အတွက် ဝင်ပေါက်ကို ကိုယ်တိုင်ဖွင့်ပေးလိမ့်မယ်။ မင်းတို့က အသုံးမကျတော့ဘူး"

လမျိုးနွယ်စုမှာ ယခင်က မည်မျှအထိ မုန်းတီးဖွယ် ကောင်းခဲ့သည်ကို စဉ်းစားရင်း ခံစားခဲ့ရသော ဒေါသများမှာ နက်ရှိုင်းလှသော အာဃာတများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"မလုပ်နဲ့"

"ငါတို့ သူတို့ကို သတ်လိုက်ရင် အခုကစပြီး ကျန်းလို့ခေါ်တဲ့ အဲဒီလူကိုပဲ အားကိုးနေရတော့မှာပေါ့..."

အနာဂတ်တွင် ကျန်းချန်နှင့် ထိုအင်မော်တယ်ဘုရင်နှစ်ပါးတို့၏ အားပြိုင်မှုကို ဆက်လက် မြင်တွေ့လိုကြသော ပါးနပ်သူအချို့ ရှိနေသေးသဖြင့် ၎င်းတို့က တားဆီးရန် ထွက်လာကြသည်။ သို့သော် ကျန်းချန်သည် ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးကို မည်သို့လျှင် ခွင့်ပြုပါမည်နည်း။ ရက်စက်ရမည့်အချိန်တွင် ရက်စက်ရပေမည်။ ယခုမှစ၍ ဤဝင်ပေါက်သည် သူတစ်ဦးတည်း၏ အပိုင် ဖြစ်ရမည်။

သူသည် ထိုနတ်ဆိုးဘုရင်များကို ချက်ချင်းပင် လှမ်းအော်လိုက်သည်

"မင်းတို့မှာ မြင့်မားတဲ့ သိမြင်မှုရှိတာကို ချီးကျူးထိုက်ပါတယ်။ မင်းတို့ ကိုယ်တိုင် သတ်သတ် မသတ်သတ်၊ မင်းတို့ အားလုံး ဝင်နိုင်ပါတယ်"

ဤလှုံ့ဆော်မှုမှာ မီးလောင်ရာ လေပင့်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

တောက်... ဒီလိုမျိုးနဲ့တင် ဝင်နိုင်တာလား။ ထိုနတ်ဆိုးဘုရင် အချို့မှာ အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားကြသည်။ ကျန်ရှိနေသော အင်မော်တယ်ဘုရင်များသည်လည်း ဆက်လက်၍ အောင့်အီးမထားနိုင်ကြတော့ပေ။ လမျိုးနွယ်စု အင်မော်တယ်ဘုရင်နှစ်ပါး၏ ဦးခေါင်းကို အမှန်တကယ်ပင် အသုံးချနိုင်သည်လား။ ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် အနာဂတ်ကို မည်သူက ဂရုစိုက်နေပါမည်နည်း၊ ယနေ့ ဝင်နိုင်ရန်သာ အဓိက ဖြစ်သည်။

"ငါ လုပ်မယ်"

"မလုကြနဲ့၊ ငါကိုယ်တိုင် သူတို့ ခေါင်းကို ဖြတ်မယ်..."

"ပြီးတော့ တခြား လမျိုးနွယ်စုဝင်တွေလည်း ပါတယ်၊ ငါ သူတို့ကို ကြည့်မရတာ ကြာပြီ"

"အင်မော်တယ်ဘုရင်တစ်ပါးရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို စော်ကားလို့ မရဘူး။ တစ်လျှောက်လုံးမှာ သူတို့က နိမ့်ကျတဲ့သူတွေကိုပဲ လွှတ်ပြီး ငါတို့ကို တမင် စော်ကားနေခဲ့တာ၊ သူတို့ သေသင့်တယ်"

"မှန်တယ်၊ ငါလည်း ဒေါသထွက်နေတာ ကြာပြီ၊ သတ်ကြစမ်း"

ဤတံခါးပေါက် ပွင့်သွားသည်နှင့် တစ်ကွင်းလုံးသည် ချက်ချင်းပင် ရူးသွပ်သွားကြပြီး ကြီးမားသော တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု စတင်ဖြစ်ပွားသွားခဲ့တော့သည်။