ပုစဉ်းကို ဖမ်းမည့် နှံကောင်

ချူကျန့် တစ်ယောက် ဝမ်းသာလုံးဆို့သွားကာ စနစ်ကြီး၏ သိုင်းပညာ မှတ်တမ်းကို ကပျာကယာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်၏။ သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်သိုင်း ငါးပါး ဟူသော သိုင်းကျမ်းက အမှန်တကယ်ပင် အကွက်ထဲတွင် နေရာယူနေချေပြီ။

ထိုသင်္ကေတလေးကို နှိပ်လိုက်သည်နှင့် သိုင်းပညာ အချက်အလက်များက မျက်စိရှေ့တွင် ယှက်ဖြာလာတော့၏။

[ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်သိုင်း ငါးပါး] (ဘက်စုံသုံး သိုင်းပညာ)

အဆင့် - နတ်အဆင့်

ကျင့်ကြံမှု - အစပြုအဆင့် (၁) မှ အထွတ်အထိပ်အဆင့် (၃) အထိ

အကျိုးသက်ရောက်မှု - ခွန်အား +၅ ၊ ကိုယ်ခံအား +၅ ၊ လျင်မြန်မှု +၅ ၊ ချီစွမ်းအင် ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးမှု +၃ ၊ ကုသခြင်း +၃ ၊ စွမ်းအား +၃

ထူးခြားချက် - ပြိုင်ဘက်ကင်း ကြမ်းတမ်းမှု၊ တိုက်စစ်နှင့် ခံစစ် မျှတမှု။

ထပ်ဆောင်းပါဝင်မှု - ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ကောင်းကင် မိစ္ဆာ

ဖော်ပြချက် - လောက၏ ထိပ်တန်း သိုင်းဆရာကြီး ငါးဦး ပူးပေါင်း ဆွေးနွေး ဖန်တီးထားသော နတ်အဆင့် ဘက်စုံသုံး သိုင်းပညာ ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ ဘဝတစ်သက်တာ အနှစ်သာရများ ပါဝင်ပါသည်။ နှလုံးသားမှ အစပြုကာ၊ ခန္ဓာကိုယ်သည် အရိပ်ပမာ ပေါ့ပါးပြီး၊ ရုပ်ကလာပ်မှာ စိန်ဝရဇိန်ကဲ့သို့ မာကျောကာ၊ တိုက်စစ်နှင့် ခံစစ်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းခြင်းတို့မှာ နတ်သိုင်း ငါးပါး၏ အဓိက အနှစ်သာရပင် ဖြစ်ပါသည်။ အကယ်၍ အထွတ်အထိပ်အဆင့် (၃) သို့ ရောက်ရှိအောင် ကျင့်ကြံနိုင်ပါက အစွမ်းအထက်ဆုံး သေမင်းတမန် သိုင်းကွက်ဖြစ်သည့် ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ကောင်းကင် မိစ္ဆာ ကို ထုတ်ဖော်နိုင်မည် ဖြစ်ပါသည်။ ဤသိုင်းကျမ်းသည် အခြေခံမှစ၍ တဖြည်းဖြည်း နက်နဲလာမည်ဖြစ်ပြီး ဉာဏ်ရည်နှင့် ကိုယ်ခံအား သတ်မှတ်ချက်များလည်း ပိုမို မြင့်မားလာမည် ဖြစ်သည်။ အစပြုအဆင့်ကို သင်ယူရန် ဉာဏ်ရည် (၁၆) မှတ်နှင့် ကိုယ်ခံအား (၂၀) မှတ် လိုအပ်ပါသည်။ အလယ်အလတ်အဆင့်အတွက် ဉာဏ်ရည် (၂၀) မှတ်နှင့် ကိုယ်ခံအား (၂၂) မှတ် လိုအပ်ပါသည်။ အဆင့်မြင့်အတွက် ဉာဏ်ရည် (၂၄) မှတ်နှင့် ကိုယ်ခံအား (၂၅) မှတ် လိုအပ်ပါသည်။ အထွတ်အထိပ်အဆင့်အတွက်မူ ဉာဏ်ရည် (၂၈) မှတ်နှင့် ကိုယ်ခံအား (၃၀) မှတ် လိုအပ်မည် ဖြစ်ပါသည်။

ထိုအခါမှသာ ချူကျန့် တစ်ယောက် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်သိုင်း ငါးပါး ကို အစပြု၊ အလယ်အလတ်၊ အဆင့်မြင့်၊ အထွတ်အထိပ် ဟူ၍ အဆင့်လေးဆင့် ခွဲခြားထားပြီး၊ တစ်ဆင့်စီတွင် ကျင့်ကြံမှု အပိုင်း သုံးပိုင်း ထပ်မံ ပါဝင်၏။ သူ ယခု သင်ယူနိုင်ခဲ့သည်မှာ အစပြုအဆင့် သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာလည်း နတ်ဘုရား အလင်းဖြာ ကျင့်စဉ် ၏ ကျေးဇူးကြောင့်သာ အနိုင်နိုင် ရလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အလယ်အလတ်အဆင့် အတွက်မူ သူ၏ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးဖြင့် အိပ်မက်ပင် မက်ခွင့် မရှိလှချေ။ ထို ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ကောင်းကင် မိစ္ဆာ ဆိုသော သိုင်းကွက်မှာ ဝေလာဝေးပင်။

'သောက်ကျိုးနည်း... ငါ့ဉာဏ်ရည်စုတ်နဲ့တော့ ဘယ်တော့မှ အထွတ်အထိပ် ရောက်မှာ မဟုတ်ဘူး'

ချူကျန့်က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် လက်ထဲရှိ စာအုပ်ငယ်ကို ပိတ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်၊ ရုတ်တရက် ကျောရိုးထဲမှ စိမ့်တက်လာသော အအေးဓာတ်ကြီး တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။ ဇက်ကြောတွေရော၊ ခါးတွေပါ ပြုတ်ထွက်သွားမလား မှတ်ရအောင် လန့်ဖျတ်သွားစဉ်မှာပင်၊ တံခါးပေါက်ဆီမှ ညို့ဓာတ်ပြင်းလှသော မိန်းမသံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

“နင်တို့ ဒီမှာ ရှိနေတာကိုး ငါ နားကြားမမှားဘူးဆိုတာ သိသားပဲ နင်တို့ ကြွက်ပေါက်စ သုံးကောင်က ပုန်းတမ်းတမ်းကစားတာ တော်တော် ကျွမ်းတာပဲနော် အလောင်းကောင်တွေ ထားတဲ့ အခန်းကနေ ကြိုးတစ်ချောင်းလောက် ချပြီး မဆင်းလာခဲ့ရင် နင်တို့ တကယ်ကြီး လွတ်သွားတော့မလို့ပဲ”

ရှောင်မီမီ ပေတကား။

ကျန်းရှောင်ယွီမှာ စာအုပ်လှန်နေသော လက်များ လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွားပြီး၊ ကျန်းယွီလန်မှာမူ မျက်နှာကြီး သွေးဆုတ်ဖြူရော်ကာ တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်ငှက်ဖျား မိသလို တုန်ရီနေတော့သည်။

ချူကျန့်၏ ရင်ထဲတွင်လည်း ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားရ၏။ ရှောင်မီမီ၏ သိုင်းပညာမှာ တကယ့်ကို ကြောက်ခမန်းလိလိပင်။ သူ၏ စူးရှလှသော အကြားအာရုံနှင့် သတိဝီရိယဖြင့်ပင်လျှင် ဤသံအိမ်ကြီးထဲသို့ သူမ ဝင်လာသည်ကို အစအနမျှပင် မရိပ်မိခဲ့ချေ။

ဤသံအိမ်ကြီးမှာ ကွင်းပြင် တစ်ခုလို ကျယ်ဝန်းလွန်းပြီး၊ သူတို့ ရှိနေသော စားပွဲငယ်လေးမှာ တံခါးပေါက်နှင့် အလှမ်းဝေးနေသည် ဆိုသော်ငြား၊ ရှောင်မီမီ၏ သိုင်းပညာ အဆင့်အတန်းမှာ သူ မူလက ခန့်မှန်းထားသည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေကြောင်းတော့ ငြင်း၍ မရနိုင်တော့ပေ။ မြောင်ရန်ဖုန်း လောက် မစွမ်းလျှင်တောင်၊ ဟူဖေး ထက်တော့ သေချာပေါက် သာလွန်နေမည်မှာ အသေအချာပင်။

“နင်တို့ သုံးကောင်... လက်ထဲက ဟာတွေ အကုန်ချပြီး နံရံဘက် လှည့်၊ လက်မြှောက်ထားကြစမ်း လိမ္မာမှနော်... မဟုတ်ရင် ငါ့လက်ထဲက သစ်တော်ပန်း မိုးပေါက် လျှို့ဝှက်လက်နက် တွေ မတော်တဆ ထွက်သွားလိမ့်မယ်”

သစ်တော်ပန်း မိုးပေါက် လျှို့ဝှက်လက်နက် ဟုတ်လား။

ချူကျန့်မှာ ဤလျှို့ဝှက်လက်နက် အကြောင်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့သော်လည်း ကျန်းရှောင်ယွီနှင့် ကျန်းယွီလန်တို့ နှစ်ကောင်လုံး ထိုအမည်ကို ကြားလိုက်သည်နှင့် ကျောက်ရုပ်ကြီးများပမာ တောင့်တင်းသွားကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ အမြဲတမ်း ရောင့်တက်နေတတ်သော ကျန်းရှောင်ယွီ ပင်လျှင် မျက်နှာ ပြာနှမ်းသွားသည်ကို ထောက်ရှုကြည့်လျှင် ၎င်းမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သေချာလှသည်။ ရှောင်မီမီသည် ထိုလက်နက်ကို စောစောက သူတို့ ဖွင့်ခဲ့သော လက်နက်တိုက်ထဲမှ ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

ထိုသေမင်းတမန် လက်နက်ကြီး၏ ခြိမ်းခြောက်မှုအောက်တွင်၊ ချူကျန့်နှင့် ကျန်နှစ်ကောင်မှာ ယဉ်ကျေးလိမ္မာသော ကျောင်းသားလေးများပမာ လက်မြှောက်ကာ နံရံဘက်သို့ လှည့်၍ ကျောခိုင်း ရပ်လိုက်ရရှာ၏။

ရှောင်မီမီက လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သစ်တော်ပန်း မိုးပေါက် လျှို့ဝှက်လက်နက်ကို သူတို့ဆီ ချိန်ရွယ်ထားပြီး၊ အခြား လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူတို့ သုံးဦး၏ အရေးကြီး သွေးကြောဆုံများကို လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပိတ်ပစ်လိုက်၏။ ထို့နောက် စားပွဲဆီသို့ ပြန်သွားကာ အပေါ်ရှိ သိုင်းကျမ်းများကို စတင် စစ်ဆေးတော့၏။

အချိန်ခဏအကြာတွင် သူမ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး၊ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပီတိဖြာကာ အရူးတစ်ယောက်လို ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားတော့သည်။ သူမက သိုင်းကျမ်း ငါးအုပ်လုံးကို အမြန်လှန်လှော ကြည့်ရှုပြီးနောက် ရင်ခွင်ထဲတွင် ပွေ့ဖက်ကာ အငမ်းမရ နမ်းရှိုက်တော့သည်။

“အို... ငါ့ရဲ့ အသည်းကျော်လေးတွေ... နင်တို့သာ ရှိရင် ငါက ဒီလို နေရောင်မရတဲ့ မြေအောက် ငရဲခန်းကြီးထဲမှာ ပုန်းနေစရာ အကြောင်းမရှိတော့ဘူးပေါ့ ငါက တစ်လောကလုံးမှာ နံပါတ်တစ် သိုင်းပညာရှင်ကြီး ဖြစ်လာတော့မှာဟေ့ လောကကြီးကို ငါ စိတ်ကြိုက် ခြယ်လှယ်နိုင်ပြီ ဟားဟားဟား”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျန်းယွီလန်မှာ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားမိပြီး မနာလိုမှုနှင့် မုန်းတီးမှုများကြောင့် သူ၏ မျက်လုံးထဲမှ မီးတောက်များ ပန်းထွက်မတတ် ဖြစ်နေ၏။

“ဟိုလေ...”

ချူကျန့်က ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်၏။

“အို... ကံကောင်းလှတဲ့ ကောင်လေး... နင်က ဘာပြောချင်လို့လဲ ငါ့ကို ဒီရတနာတိုက်ဆီ ခေါ်လာပေးတဲ့ ကျေးဇူးကြောင့် နင်တို့ကို မသတ်ခင်လေးမှာ နင်နဲ့ ဒီက အရုပ်ဆိုးဆိုး ကောင်လေးကို ငါ အရသာခံပြီး ဆော့ကစားပေးမယ်လို့ စဉ်းစားထားတယ် ဘယ်လိုလဲ... ငါ မိန်းကလေးရှောင် နဲ့ မသေခင်လေး သာယာခွင့် ရတာဆိုတော့ နင်တို့အတွက် ဘုရားပေးတဲ့ ဆုလာဘ်ကြီးပဲ မဟုတ်လား”

ရှောင်မီမီမှာ အလွန် စိတ်ကျေနပ်နေသဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ညို့ဓာတ်ပြင်းပြီး ရမ္မက်ဆန်သော အပြုံးများ အပြည့် နေရာယူနေ၏။ သို့သော် သူတို့၏ အကြောများ ပိတ်ခံထားရမှန်း သိနေသည့်တိုင် ရှောင်မီမီ၏ လက်ထဲရှိ သစ်တော်ပန်း မိုးပေါက် လျှို့ဝှက်လက်နက်မှာ သူတို့ သုံးဦးဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ချိန်ရွယ်ထားဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ဤမိန်းမမှာ သိုင်းပညာ အလွန် မြင့်မားရုံသာမက ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသည်မှာ သူမ၏ သတိဝီရိယနှင့် ကာကွယ်ရေး စိတ်ဓာတ်ပင် ဖြစ်သည်။ အပ်တစ်ပေါက်စာ ဟာကွက်လေးမျှပင် သူမက ပေးမထားချေ။

သို့သော် ချူကျန့် ဆိုသည်မှာလည်း သံပြားကိုတောင် သွားနှင့် ကိုက်ဖောက်မည့် လူမျိုး မဟုတ်လော။

သူက နံရံကို မျက်နှာမူထားဆဲဖြစ်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ငတုံးအပြုံးကြီးကို ဖန်တီးထားလျက် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်၏။

“ဟိုလေ... ခင်ဗျား အဆိပ်မိနေပြီဗျ”

ရှောင်မီမီ လန့်ဖျတ်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ခစ်ခနဲ ရယ်လိုက်၏။

“ဟင်းဟင်း... နင်က ခြောက်လုံးလှန့်လုံး တော်တော် ကောင်းတာပဲ ငါ့ကို လာခြောက်တဲ့ အကျိုးဆက်က ဘယ်လောက် ဆိုးရွားလဲ ဆိုတာ နင် သိရဲ့လား”

ချူကျန့်က ငတုံးအပြုံးကြီးကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားလျက် ပြန်ပြောလိုက်၏။

“ဘယ်... ဘယ်ဝံ့ပါ့မလဲဗျာ မယုံရင် ခင်ဗျား နဖူးကို စမ်းကြည့်ပါလား... အဖုသေးသေးလေးတွေ ထွက်နေသလားလို့”

“လျှောက်ပြောမနေနဲ့”

ရှောင်မီမီက ထိုသို့ ပြောလိုက်သော်ငြား မနေနိုင်တော့ဘဲ သူမ၏ နဖူးကို လက်ဖြင့် စမ်းကြည့်လိုက်မိ၏။ မည်သည့် အဖုမျှ မတွေ့ရသော်လည်း သူမ၏ လက်ပေါ်တွင် အမှုန့်ဖွဲဖွဲလေးများ ကပ်ပါလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

အမှုန့်တွေ ဟုတ်လား... ဒီအမှုန့်တွေက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ။

သူမ လှုပ်ရှားလိုက်မှုကြောင့် မှိန်ပျပျ အမှုန့်လေးများက သူမ၏ နှာခေါင်းထဲသို့ လွင့်ပျံ ဝင်ရောက်သွားပြီး၊ ရှောင်မီမီ၏ ခေါင်းထဲတွင် အနည်းငယ် မူးဝေသွားတော့သည်။ ထိုအခါမှ သူမ ဂျင်းထည့်ခံရပြီ ဆိုသည်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားတော့၏။

သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် လူသတ်လိုသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာပြီး လက်ထဲရှိ သစ်တော်ပန်း မိုးပေါက် လျှို့ဝှက်လက်နက် ၏ ခလုတ်ကို ရုတ်တရက် နှိပ်ချလိုက်တော့သည်။ အနက်ရောင် အပ်ပေါင်းများစွာက ယပ်တောင်ပုံသဏ္ဌာန် ဖြာထွက်ကာ သူတို့ သုံးဦးဆီသို့ မိုးသီးမိုးပေါက်များပမာ ပစ်ခတ်သွား၏။

သူတို့ သုံးဦးစလုံးမှာ အကြောပိတ် ခံထားရသဖြင့် ရှောင်တိမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ သေချာပေါက် သေရမည့် အနေအထားပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် လုံးဝ မထင်မှတ်ထားသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်သွားတော့၏။ ရှောင်မီမီ ခလုတ်နှိပ်လိုက်သည့် စက္ကန့်လေးမှာပင် ချူကျန့်က ရှေ့သို့ ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်သွားပြီး ကျန်းရှောင်ယွီကို ဘေးသို့ တွန်းဖယ်လိုက်၏။ ထို့နောက် သုံးထောင့်ပုံ လျှို့ဝှက်လက်နက် တစ်ခုကို ဆွဲထုတ်ကာ ရှောင်မီမီ ဘက်သို့ လှည့်၍ ခလုတ်နှိပ်လိုက်တော့သည်။

ထန် မိသားစုမှ ဖန်တီးထားသော သုံးထောင့်ပုံငယ်ထဲတွင် ဝှက်ထားသည့် ချစ်သူ့မြှား များက အစွမ်းထက်သော စပရိန်အားဖြင့် အဟုန်ပြင်းစွာ ပစ်လွှတ်သွား၏။

ထို မြှားနှစ်စင်းပေါ်တွင် လောက၏ အပြင်းထန်ဆုံး အဆိပ် ရှစ်ဆယ့်တစ်မျိုးကို သုတ်လိမ်းထားရာ အပွတ်ခံရရုံဖြင့် ပွဲချင်းပြီး အသက်ထွက်မည်မှာ အသေအချာပင်။ ဤလက်နက်မှာ ကျန်းယွီလန်ကို ကာကွယ်ရန် ကျန်းရှောင်ယွီက လက်နက်တိုက်ထဲမှ ယူဆောင်လာခဲ့သော ပစ္စည်းပင် ဖြစ်တော့၏။

ရှောင်မီမီ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရချိန်ကတည်းက ဇာတ်လမ်းကွင်းဆက် မပြီးသေးဘူး ဟု ဂိမ်းစနစ်က အဘယ်ကြောင့် သတိပေးခဲ့ကြောင်း ချူကျန့် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ရှောင်မီမီ ဆိုသော ဘော့စ်ကြီးကို မရှင်းလင်းရသေးသရွေ့ ဇာတ်လမ်းကွင်းဆက်က ပြီးဆုံးမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် အင်္ကျီရင်ဘတ်ထဲသို့ အမြန်နှိုက်ကာ အဝတ်အိတ်ငယ်လေးထဲမှ မေ့ဆေးမှုန့် အချို့ကို ယူ၍ သူ၏ လက်ထဲရှိ သိုင်းကျမ်းပေါ်သို့ ကပျာကယာ သုတ်လိမ်းထားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှောင်မီမီက သူ၏ သွေးကြောများကို လာပိတ်ချိန်တွင် ချူကျန့်က ချက်ချင်းပင် နတ်ဘုရား အလင်းဖြာ အတွင်းအားကို အသုံးပြု၍ သွေးကြောရွှေ့ ပညာ ဖြင့် သူ၏ အရေးကြီး သွေးကြောဆုံများကို လက်မဝက်ခန့် အမြန် ရွှေ့ပစ်လိုက်၏။ အရေပြား အနည်းငယ် နာကျင်သွားရုံမှလွဲ၍ သူ၏ အကြောများ တကယ် ပိတ်မသွားခဲ့ချေ။

ထို့နောက် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ရှောင်မီမီက သိုင်းကျမ်းများကို နမ်းရှိုက်ခဲ့သော်လည်း၊ ချူကျန့် သုတ်လိမ်းထားသော မေ့ဆေးမှုန့်များမှာ စာအုပ်၏ အောက်ခြေတွင် ရှိနေခဲ့၏။ အချိန်ခဏအကြာ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် သူမ အဆိပ်မိ၍ မူးလဲမသွားသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ချူကျန့်က အခြား လှည့်ကွက်တစ်ခုကို အသုံးပြုကာ သူမ၏ နဖူးကို စမ်းကြည့်စေရန် မျှားခေါ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် မေ့ဆေးမှုန့်များက သူမ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်ကာ နှာခေါင်းထဲသို့ ဝင်သွားစေရန် ဖန်တီးလိုက်ခြင်းပင်။

အကယ်၍ ဤနည်းလမ်း မအောင်မြင်ခဲ့လျှင်တောင် ချူကျန့်တွင် အခြား အစီအစဉ်များ ရှိနေသေးသည်။ သို့သော် ရှောင်မီမီ၏ အသက်ရှူသံ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ၏ အကြံအစည် အောင်မြင်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရ၏။ ထို့ကြောင့် သူ ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ကျန်းရှောင်ယွီကို တွန်းဖယ်ကာ အမြန်ဆုံး တန်ပြန် တိုက်ခိုက်နိုင်ရန်အတွက် ကျန်းရှောင်ယွီ၏ ချစ်သူ့မြှား ကို ဆွဲယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်တော့သည်။

'ဘာလဲ... လက်နက်တိုက်ထဲက တတိယမြောက် ခရမ်းရောင် လိမ္မော်ရောင် လက်နက် ကို ယူလို့မရဘူး မဟုတ်လား'

ဂိမ်းထဲတွင် ထိုကဲ့သို့သော ကန့်သတ်ချက်များ ရှိသည်မှာ မှန်သော်ငြား သူ ခရမ်းရောင်နှင့် လိမ္မော်ရောင် လက်နက်များကို ကိုင်လိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ ၎င်းတို့ အလိုအလျောက် ပျောက်ကွယ်သွားရန် အချိန် ငါးစက္ကန့် ကြာမြင့်၏။

စနစ်ကြီးက လက်နက် နှစ်ခုထက် ပိုကိုင်ခွင့် မပေးဘူး ဆိုပေမယ့်... ဂျင်းထည့်ဖို့ ငါးစက္ကန့်က လုံလောက်သည်။ ထို ငါးစက္ကန့်က ကျန်းရှောင်ယွီ၏ ချစ်သူ့မြှား ကို ဆွဲယူပြီး ပစ်လွှတ်ရန် အပြည့်အဝ လုံလောက်နေချေပြီ။

ထိပ်တန်း ပညာရှင်များ ဖန်တီးထားသော လက်နက်နှစ်ခုလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး ပစ်လွှတ်သွား၏။ ချူကျန့်၏ ဘေးမှ အသည်းခိုက်မတတ် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာ၏။ တစ်လောကလုံးမှာ အကောက်ကျစ်ဆုံးလို့ ဆုပေးရမည့် ထို ကျန်းယွီလန် ဆိုသည့် လူငယ်လေးမှာ ရှောင်မီမီ၏ သစ်တော်ပန်း မိုးပေါက် လျှို့ဝှက်လက်နက် များအောက်တွင် ငရဲပြည်သို့ အလည်သွားရရှာပေတော့သည်။