အသေအလဲ တိုက်ပွဲ

သို့သော် ရှောင်မီမီမှာ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ချေ။

သိုင်းလောက၏ "အယုတ်မာဆုံး ဆယ်ယောက်" စာရင်းဝင်ဆိုသည့် နာမည်နှင့် လိုက်ဖက်လှသည်။ မေ့ဆေးမှုန့် အနည်းငယ် ရှူမိသွားသော်ငြား၊ သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အလွန်တရာ လျင်မြန်လွန်းလှ၏။

ချစ်သူ့မြှား များ လေထုကို ခွင်း၍ ပြေးဝင်လာစဉ် ရှောင်မီမီက သူမ၏ ခါးပတ်မှ လိမ္မော်ရောင် ဓားပျော့ တစ်လက်ကို အမြန် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထိုဓားပျော့မှာ ထက်မြက်လှသော အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ချစ်သူ့မြှား နှစ်စင်းစလုံးကို ရိုက်ထုတ်လိုက်တော့၏။

သို့သော် ချစ်သူ့မြှား ဖြင့် သူမကို အဆုံးသတ်နိုင်မည်ဟု ချူကျန့် လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ လဲကျနေသော ကျန်းယွီလန်ကို ကျော်၍ လိမ့်ဆင်းလိုက်ပြီး၊ သူ၏ လက်ထဲတွင် အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သော "ကောင်းကင်ပြို မြေကြီးကွဲ အရိုးဖောက် နှလုံးခွင်း အပ်" ကို ဒေါသထွက်နေသော ရှောင်မီမီထံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်၏။

ရှောင်မီမီမှာ ရေကုန်ရေခန်း တိုက်ပွဲပေါင်း များစွာနှင့် သေမင်းတံခါးဝ အကြိမ်ကြိမ် ရောက်ခဲ့ဖူးသော ဝါရင့် သိုင်းသမား တစ်ဦး ဖြစ်သော်ငြား ဤမျှ အကြံပိုင်ပြီး မိမိ၏ အားသာချက် အားလုံးကို အပြည့်အဝ အသုံးချတတ်သည့် ပြိုင်ဘက်မျိုးကို တစ်ခါမှ မကြုံဖူးခဲ့ချေ။

'ဒီ သာမန်ပုံပေါက်နေတဲ့ ကောင်လေးက ဘယ်သူလဲ'

သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ဒေါသများ ရောပြွမ်းသွားတော့၏။ လိမ္မော်ရောင် ဓားပျော့ကို အားကုန် ဆုပ်ကိုင်ကာ စူးရှသော အပ်ပေါင်း ရာကျော်ကို ရိုက်ထုတ်လိုက်ရသဖြင့် လက်မောင်းပင် ထုံကျင်သွားသည်။

ချူကျန့်က သူမကို အသက်ရှူချိန်ပင် မပေးတော့ဘဲ၊ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ လိမ္မော်ရောင်အဆင့် "မီးတောက်ပြာ လောင်ကျွမ်းဓား" ကို အမြန် ဆွဲထုတ်လိုက်၏။ ထို့နောက် ယခုလေးတင် သင်ယူထားသော ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်သိုင်း ငါးပါး ၏ အစပြုအဆင့် လှည့်စားမှု သိုင်းကွက် နှင့်၊ ရတနာအဆင့် ငွေရောင်နှင်းခဲ လခြမ်းကွေး ဓားသိုင်း တို့ကို ပေါင်းစပ်ကာ ရှောင်မီမီအား အရှိန်ကုန် တိုက်ခိုက်တော့၏။

နတ်အဆင့် ကိုယ်ဖော့ပညာနှင့် ရတနာအဆင့် ဓားသိုင်းတို့ ပေါင်းစပ်သွားမှုကြောင့် ချူကျန့်၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပေအတော်များများကို ကျော်ဖြတ်သွားပြီး ရှောင်မီမီ၏ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော နေရာများကို ဓားချက် သုံးချက် ဆက်တိုက် ထိုးသွင်းလိုက်၏။

ရှောင်မီမီမှာ အံကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဒေါသများဖြင့် နီမြန်းလျက် အော်ဟစ်လိုက်တော့၏။

“နင်က အကောက်ကျစ်ဆုံးနဲ့ အယုတ်မာဆုံးကောင် ဖြစ်နေမယ်လို့ ငါ တစ်ခါမှ မထင်ထားခဲ့ဘူး ဒီနေ့ နင့်ကို သေချာပေါက် သတ်ပစ်မယ်”

သူမက အားကုန် ထုတ်၍ တိုက်ခိုက်လေရာ သူမ၏ ဓားပျော့မှာ မြွေတစ်ကောင်ပမာ လိမ်ယှက် ရစ်ခွေနေတော့၏။

"ချွင်... ချွင်... ချွင်..."

ဆိုသော သံချောင်းခေါက်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချူကျန့်၏ ထက်မြက် လျင်မြန်လှသော ဓားချက် သုံးချက်စလုံးကို ကာကွယ်လိုက်၏။

ချူကျန့်မှာ ဓားချင်း ထိခိုက်မှုကြောင့် လက်မောင်းပင် ထုံကျင်သွားပြီး နှစ်ဖက်ကြားရှိ ခွန်အား ကွာဟချက်မှာ ကြီးမားနေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရတော့၏။ ထို့အပြင် ရှောင်မီမီ၏ လက်နက်မှာလည်း လက်နက်တိုက်ထဲမှ ယူဆောင်လာသော လိမ္မော်ရောင်အဆင့် လက်နက်ဖြစ်ရာ လက်နက်ပိုင်းတွင်လည်း သူ အသာစီး မရနိုင်တော့ချေ။ ထို့ကြောင့် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လှည့်စားမှု သိုင်းကွက် ကို အသုံးပြု၍ ရှောင်မီမီ၏ ပတ်လည်တွင် လှည့်ပတ် တိုက်ခိုက်တော့သည်။

ချူကျန့် တွန်းဖယ်လိုက်သော ကျန်းရှောင်ယွီမှာ ယခုမှပင် "ဘုတ်" ခနဲ အသံနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားရာ၊ ၎င်းတို့၏ တိုက်စစ်နှင့် ခံစစ် မည်မျှ လျင်မြန်ခဲ့ကြောင်း သက်သေပြနေချေသည်။ မေ့ဆေးမှုန့် အနည်းငယ် ရှူမိထားသည့်တိုင်အောင်၊ ရှောင်မီမီသည် သူမ၏ နက်ရှိုင်းလှသော သိုင်းပညာဖြင့် ချူကျန့်ကို အသေအလဲ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိနေသေး၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့ နှစ်ဦးသည် အကွက်ပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော်ခန့် ဖလှယ်ပြီး ဖြစ်၏။ ရှောင်မီမီ၏ ထူးဆန်းပြီး ကြမ်းတမ်းလှသော သိုင်းကွက်များက အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေလေသည်။ သူမ၏ ဓားလေဟုန်များက ထက်မြက်သော ဓားသွားများပမာ သိုင်းပညာ အဆင့် (၃၀၀) မျှသာ ရှိသော ချူကျန့်အား ဖိအားပေးနေသဖြင့် သူ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန်ပင် အနိုင်နိုင် ဖြစ်နေရချေပြီ။

အဆင့် (၅၀၀) မှတ် ဆိုသည်မှာ "သိုင်းဆရာကြီး" အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ "ပြီးပြည့်စုံသည့်အဆင့်" (၃၀၀) မှတ်နှင့် လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ချေ။ အကယ်၍ ချူကျန့်သာ အတွေ့အကြုံရင့် သိုင်းသမား တစ်ဦး မဟုတ်ခဲ့ဘဲ သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ကြိုတင် ခန့်မှန်း ရှောင်တိမ်းနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပါက လဲကျနေသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်ပေမည်။

ငွေရောင်နှင်းခဲ လခြမ်းကွေး ဓားသိုင်း မှာ တိုက်စစ်အတွက် ကောင်းမွန်သော်လည်း ခံစစ်အတွက် အားနည်းသဖြင့် ချူကျန့်က မြောင်မိသားစု ဓားသိုင်း သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲလိုက်၏။

စနစ်ကြီး၏ သိုင်းပညာများမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် သိုင်းပညာများလောက် မသိမ်မွေ့သော်ငြား ဂိမ်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ပါဝင်နေသည့် အားသာချက် ရှိသည်။ ဥပမာအားဖြင့် မြောင်မိသားစု ဓားသိုင်း ကို အသုံးပြုရာတွင် သူ အမှန်တကယ် ကာကွယ်ရန်ပင် မလိုအပ်ဘဲ ဂိမ်း၏ "ဆုံးဖြတ်ချက်" ဖြင့် ရှောင်မီမီ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို အောင်မြင်စွာ ခုခံနိုင်၏။

ဤခံစားချက်မှာ အတော်လေး ထူးဆန်းလှသည်။ အရုပ်ကား တစ်စီးကို လက်ဖြင့် အမြဲ တွန်းကစားနေရာမှ ရီမုကွန်ထရိုးဖြင့်လည်း ထိန်းချုပ်နိုင်ကြောင်း ရုတ်တရက် သိလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။ လက်ဖြင့် တွန်းရသလောက် မြန်ဆန်မှုနှင့် လိုရာကွေ့နိုင်မှု မရှိသော်ငြား များစွာ ပိုမို သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှသည်။

ချူကျန့် တစ်ယောက် မြောင်မိသားစု ဓားသိုင်း ကို အသုံးပြုရာတွင်လည်း အလားတူ ခံစားချက်မျိုး ရရှိနေ၏။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်သိုင်း ငါးပါး ၏ တိုက်စစ်နှင့် ခံစစ် အထွတ်အထိပ် သိုင်းကွက်များမှာ လက်သီးနှင့် ခြေထောက် သိုင်းကွက်များသာ ဖြစ်ပြီး လက်နက် သိုင်းကွက်များ မဟုတ်ချေ။ ထို့ကြောင့် ချူကျန့်သည် ဘယ်လက်ဖြင့် ကာကွယ်ပြီး ညာလက်ဖြင့် မြောင်မိသားစု ဓားသိုင်း ကို အသုံးပြုရသည်။ ထို့အပြင် လှည့်စားမှု သိုင်းကွက် နှင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ရှောင်တိမ်းမှု သိုင်းကွက်များဖြစ်သော "လေတိုက်၍ ယိမ်းနွဲ့နေသော မိုးမခပင်" နှင့် "မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ကြယ်ကြွေ နတ်စွန် ကိုယ်ဖော့ပညာ" တို့ကို ပေါင်းစပ် အသုံးပြုကာ မိုးကြိုးပစ်ချသကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်လာသော ရှောင်မီမီ၏ ဓားချက်များကို အနိုင်နိုင် ခုခံနေရတော့၏။

ဤအတိုင်း ဆက်တိုက်ခိုက်နေပါက ရှုံးနိမ့်မည်မှာ သေချာနေသဖြင့် ချူကျန့်က သူ၏ ဘယ်လက်ကို ရုတ်တရက် မြှောက်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ငါ့ လျှို့ဝှက်လက်နက် ကို မြည်းစမ်းကြည့်စမ်း”

ချစ်သူ့မြှား နှင့် ကောင်းကင်ပြို မြေကြီးကွဲ အရိုးဖောက် နှလုံးခွင်း အပ် တို့၏ အရသာကို ခံစားဖူးထားသော ရှောင်မီမီမှာ လန့်ဖျတ်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် နောက်သို့ ဆုတ်ကာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သော်လည်း မည်သည့် လျှို့ဝှက်လက်နက်မှ ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ချေ။ သူမ နောက်ဆုတ်သွားသည့် အချိန်လေးကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ချူကျန့်က ငွေရောင်နှင်းခဲ လခြမ်းကွေး ဓားသိုင်း ဖြင့် ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်လိုက်၏။

ဒေါသပေါက်ကွဲသွားသော ရှောင်မီမီသည် ချူကျန့်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံလိုက်ပြီးနောက် ဤအကောက်ကျစ်ဆုံးသော ကောင်စုတ်လေးကို အားကုန်ထုတ်ကာ သတ်ပစ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ချူကျန့်က လက်ကို ထပ်မြှောက်ကာ အော်ပြန်၏။

“လျှို့ဝှက်လက်နက် ထပ်လာပြီ”

အမြဲတမ်း သတိဝီရိယ ကြီးမားတတ်သော ရှောင်မီမီမှာ မတတ်သာဘဲ သူမ၏ ဓားကို ပြန်ရုတ်ကာ ကာကွယ်လိုက်ရပြန်သည်။ ဤသို့ဖြင့် ချူကျန့်မှာ အသက်ရှူချောင်သွားပြီး ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေး ရသွားပြန်တော့၏။

ရှောင်မီမီမှာ အံတကြိတ်ကြိတ်ဖြင့် ဒေါသထွက်နေတော့သည်။ အကယ်၍ သူမတွင် သစ်တော်ပန်း မိုးပေါက် လျှို့ဝှက်လက်နက် များသာ ကုန်မသွားခဲ့လျှင် သို့မဟုတ် အခြား လျှို့ဝှက်လက်နက် တစ်ခုခုသာ ပါလာခဲ့လျှင် ဤအကောင်၏ ပါးစပ်ကို လျှို့ဝှက်လက်နက်များဖြင့် အပေါက်ဖောက်ပစ်လိုက်ပြီးနေပြီပင်။

ဤသို့ လေးငါးကြိမ်ခန့် ဆက်တိုက် ဖြစ်ပွားပြီးနောက် ရှောင်မီမီမှာ နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ ဒေါသကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ချေ။ ချူကျန့်က "လျှို့ဝှက်လက်နက် တကယ် လာပြီနော်" ဟု ထပ်မံ အော်ဟစ်လိုက်ချိန်တွင် သူမက မရှောင်တိမ်းတော့ဘဲ သူမ၏ ဓားဖြင့် သူ၏ ခါးကို ပိုင်းဖြတ်ရန် ရွယ်လိုက်တော့၏။

'ဒီကောင် တကယ်ပဲ လျှို့ဝှက်လက်နက် သုံးရဲရင်တောင်မှ ငါ့ရဲ့ ဘယ်လက်နဲ့ ဖမ်းလို့ရကောင်း ရနိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ ဒီဓားချက်ကတော့ သူ့ကို သေချာပေါက် ထက်ပိုင်း ဖြတ်ပစ်နိုင်တယ်'

သို့သော် သူမ၏ ဓားပျော့ ထိခိုက်လုဆဲဆဲ အချိန်လေးမှာပင် ထုံးမှုန့် လက်တစ်ဆုပ်စာက သူမ၏ မျက်နှာဆီသို့ ပက်ဖျန်းလာတော့၏။

ထုံးမှုန့်များမှာ ဧရိယာ ကျယ်ပြန့်စွာ ဖြန့်ကျက်လာပြီး ရှောင်မီမီက ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်ရာ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများ မည်မျှပင် လျင်မြန်ပါစေ၊ တိုက်ခိုက်နေရင်းမှ နောက်ဆုတ် ရှောင်တိမ်းရန်သို့ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲဖို့မှာ အလွန် ခက်ခဲလှသည်။ အလျင်လိုနေသဖြင့် သူမက ဘယ်လက်ကို မြှောက်ကာ ထုံးမှုန့်များ မျက်လုံးထဲ မဝင်စေရန် ကာကွယ်လိုက်ပြီး မေ့ဆေးမှုန့်များ ထပ်မံ မရှူမိစေရန် အသက်ကိုပါ အောင့်ထားလိုက်၏။

ထုံးမှုန့်များကို ကာကွယ်လိုက်ပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လေခွင်းသံ တစ်ခုကို သူမ ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရ၏။ ချူကျန့်သည် သူ၏ အံ့မခန်း လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် နောက်သို့ လှန်ချလိုက်ကာ သူမ၏ ဓားချက်ကို သီသီလေး ရှောင်တိမ်းလိုက်ရင်း သူ၏ လက်ထဲရှိ "မီးတောက်ပြာ လောင်ကျွမ်းဓား" ကို သူမ၏ ရင်ဘတ်နှင့် ဝမ်းဗိုက် အရေးကြီး နေရာများဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်လွှတ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

ရှောင်မီမီ၏ သိုင်းပညာမှာ တကယ့်ကို အံ့မခန်းပင်။ ဤအရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် မျက်နှာကို ကာကွယ်ထားသော သူမ၏ ဘယ်လက်ကို အမြန် ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး လက်မ၊ လက်ညှိုး၊ လက်ခလယ် သုံးချောင်းတည်းဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်သော မီးတောက်ပြာ လောင်ကျွမ်းဓား ကို အားကုန် ဖမ်းဆုပ်လိုက်၏။

ဓားသွားမှာ သူမ၏ ရင်ဘတ်နှင့် ဝမ်းဗိုက်သို့ ဝင်ရောက်ရန် လက်မဝက်ခန့် အလိုတွင် တုံ့ခနဲ ရပ်တန့်သွားတော့၏။

အသံကို နားထောင်ရုံဖြင့် ဓား၏ လားရာကို တိကျစွာ ခန့်မှန်းနိုင်စွမ်းက လူများကို အံ့အားသင့်စေရန် လုံလောက်လှသည်။ လူပေါင်းများစွာ၏ မုန်းတီးမှုကို ခံရသော်ငြား နှစ်ဆယ်ချီ သိုင်းလောကတွင် မည်သူကမျှ မရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့သော မိစ္ဆာမ တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်မှာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ချေ။

“ကောင်းလိုက်တဲ့ သိုင်းပညာ... ကျွန်တော့်ရဲ့ လျှို့ဝှက်လက်နက် ကိုးခုကို ထပ်ဖမ်းကြည့်ပါလား”

ချူကျန့်က ချီးကျူးလိုက်ပြီး စကားပင် မဆုံးသေးမီ လေခွင်းသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

ရှောင်မီမီ တစ်ယောက် ချွေးစေးများ ပျံသွားသော်လည်း သူမ၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် ဂုဏ်ယူသွားမိသည်။ သူမက အေးစက်စက် အော်ဟစ်လိုက်၏။

“ဟေ့ကောင်လေး... နင့်ရဲ့ လှည့်ကွက်လေးတွေနဲ့ ငါ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မယ် ထင်နေလား ငါ လှည့်ကွက်တွေ သုံးနေတဲ့ အချိန်တုန်းက နင် လူ့လောကထဲတောင် မရောက်သေးဘူး”

ထိုသို့ ပြောရင်းနှင့်ပင် သူမ ဖမ်းဆုပ်ထားသော မီးတောက်ပြာ ဓားဖြင့် ချူကျန့် ပစ်လွှတ်လိုက်သော လျှို့ဝှက်လက်နက်များကို တစ်ခုချင်းစီ ရိုက်ထုတ်လိုက်၏။

“တစ်၊ နှစ်၊ သုံး၊ လေး၊ ငါး၊ ခြောက်၊ ခုနစ်...”

ချူကျန့်၏ ရေတွက်သံများကို နားထောင်ရင်း ရှောင်မီမီသည် အလိုအလျောက်ပင် အဋ္ဌမမြောက် လျှို့ဝှက်လက်နက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေမိသည်။ သို့သော် လျှို့ဝှက်လက်နက် အစား ထုံးမှုန့် လက်တစ်ဆုပ်စာက သူမ၏ မျက်နှာဆီသို့ ထပ်မံ ရောက်ရှိလာပြန်တော့၏။

'ဒီအကောက်ကျစ်ဆုံး ကောင်စုတ်လေး'

ရှောင်မီမီမှာ နောက်ဆုံးတွင် ဒေါသ ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။ သူမ၏ အင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ထုံးမှုန့်များကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ဓားပျော့ကို မြှောက်ကာ ထိုကောင်လေးကို အပိုင်းဆယ့်ရှစ်ပိုင်းလောက် ခုတ်ထစ်ပစ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူမ၏ ခြေသလုံးတွင် အနည်းငယ် နာကျင်သွားသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရ၏။

လန့်ဖျတ်သွားသော ရှောင်မီမီက အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ငွေရောင် အပ်ငယ်လေး တစ်ချောင်းက သူမ၏ ဘယ်ဘက် ခြေသလုံးတွင် စိုက်ဝင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရတော့၏။

တကယ်တော့ ချူကျန့်သည် ဘယ်လက်ဖြင့် ထုံးမှုန့်များကို ပက်ဖျန်းလိုက်စဉ် ညာလက်ဖြင့် သူ အကျွမ်းကျင်ဆုံး ဖြစ်သော "ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး တစ်လက်မ အလင်းရောင်" လျှို့ဝှက်လက်နက် သိုင်းကွက်ကို အသုံးပြု၍ ငွေအပ် တစ်ချောင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ရှောင်မီမီမှာ အလွန် သတိကြီးပြီး အစွမ်းထက်သူ ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိထား၏။ သူ၏ အကြိမ်ကြိမ် လှည့်စားမှုများ အားလုံးမှာ ဤနောက်ဆုံး အပ်တစ်ချောင်း အတွက်သာ ဖြစ်တော့၏။

ဤငွေအပ်မှာ သေချာပေါက် အဆိပ်သုတ်လိမ်းထားပြီး ချန်လင်းစု ကိုယ်တိုင် အထူး ဖော်စပ်ထားသော အလွန် ပြင်းထန်သည့် အဆိပ်ပင် ဖြစ်သည်။

ရှောင်မီမီသည် အပ်စိုက်ဝင်သွားသော နေရာမှစ၍ သူမ၏ ခြေထောက် တစ်ခုလုံးသို့ ယားယံပြီး ထုံကျင်သော ခံစားမှုကြီး လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤအဆိပ်မှာ သာမန် မဟုတ်ကြောင်း သူမ သိလိုက်ပြီး ဒေါသအမျက် ခြောင်းခြောင်းထွက်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရင်း ဘယ်လက်ဖြင့် အားပါးတရ ရိုက်ချလိုက်တော့၏။

ဤလက်ဝါးချက်မှာ သူမ၏ ဘဝတစ်သက်တာ အနှစ်သာရများ ပါဝင်နေပြီး တိုက်ခတ်လာသော မုန်တိုင်းကြီး တစ်ခုအလား အဟုန်ပြင်းလှသည်။ အကယ်၍သာ ထိမှန်သွားပါက လူတစ်ယောက်သာမက အမာကျောဆုံး ကျောက်တုံးကြီးပင်လျှင် အမှုန့်ဖြစ်သွားမည်မှာ အသေအချာပင်။