မထင်မှတ်ဘဲ ပေါ်လာသော ဟွာဆန်းဂိုဏ်း

အလွန် လက်တွေ့ဆန်လှသော ဤဂိမ်း ကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကတည်းက ယခင် လျှို့ဝှက် သိုင်းလောက၏ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော အငွေ့အသက်များကို သူ ပြန်လည် ရရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ချူကျန့် တစ်ယောက် သတိပြုမိမည် မထင်ချေ။

ရေနှင့် ပြန်တွေ့သော ငါးတစ်ကောင် သို့မဟုတ် တောထဲ ပြန်ရောက်သွားသော သားရဲ တစ်ကောင်အလား လက်တွေ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းနှင့် အံမဝင်နိုင်သော စိမ်းသက်မှုများက လုံးဝ ကင်းစင်သွားခဲ့လေပြီ။

သို့သော် ဤကမ္ဘာထဲသို့ ရောက်ပြီးနောက်တွင် ယခင် လျှို့ဝှက် သိုင်းလောကကဲ့သို့ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသော လူဆိုးလူယုတ်မာများအစား၊ သဘောထား ပြည့်ဝပြီး သစ္စာရှိသော ကောကျင့်၊ ရိုးသားဖြောင့်မတ်သော ကောဖော်လု နှင့်၊ ပွင့်လင်းရိုးရှင်းသော ကောရှန်း တို့ကို သူ တွေ့ဆုံခဲ့ရ၏။ သူတို့နှင့် အတူ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော အချိန်များက သူ၏ ရင်ထဲမှ ရေခဲတုံးကြီးကို တိတ်တဆိတ် အရည်ပျော်စေခဲ့တော့၏။

ထို့ကြောင့်ပင် ပေါ့ပါးလွတ်လပ်ပြီး ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသော စည်းစိမ်ချမ်းသာစံအိမ်တော် တွင် သူ အလိုအလျောက် သံယောဇဉ် တွယ်သွားခဲ့ပြီး လဝက်နီးပါးခန့် နေထိုင်ခဲ့ကာ ဝမ်တုံး နှင့် အခြားသူများကို မိတ်ဆွေများအဖြစ် သတ်မှတ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်လင်းစုက အသက်စွန့်၍ အပ်စိုက် ကုသပေးခဲ့ချိန်တွင် သူ၏ အုတ်ရိုးအထူကြီးထဲသို့ အက်ကြောင်းတစ်ခု စတင် ဖန်တီးပေးခဲ့လေ၏။ ကောရှန်က သူ့အား အပင်ပန်းခံ ရှာဖွေပေးခဲ့မှုက ထိုအက်ကြောင်းကို ပိုမို ကျယ်ပြန့်သွားစေကာ သူ့အား ခံစားချက် ရှိသော "လူသား" တစ်ယောက်အဖြစ် တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာစေတော့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် သူ၏ မိတ်ဆွေကောင်း ဖြစ်လာသော တိယွင် အား အကာအကွယ် ရရန်အတွက် ရတနာအဆင့် သွေးဓား ကို ပေးအပ်ခဲ့ခြင်းက အထင်ရှားဆုံး သက်သေပင် ဖြစ်သည်။ ယခင်ကဆိုလျှင် ဒါက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်၏။

...

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နှစ်ရက်တိုင်တိုင် ကုန်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။ ဤအတောအတွင်း ချူကျန့်သည် လက်တွေ့ကမ္ဘာသို့ ပြန်၍ ထမင်းစား၊ ရေချိုးရန်ပင် ဂိမ်းမှ ထွက်ခဲ့သေး၏။ ဂိမ်းထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် စနစ်ကြီး ထံမှ အသိပေးချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

[သင်၏ ကြိုးစားအားထုတ် ကျင့်ကြံမှုကြောင့်၊ 'ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်သိုင်း ငါးပါး' ၏ အစပြုအဆင့် 'နှလုံးသား သိုင်းကွက်' မှာ တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါပြီ။ ကျင့်ကြံမှုကို ဆက်လက် ပြုလုပ်ရန်အတွက် အလယ်အလတ်အဆင့် 'နှလုံးသား သိုင်းကွက်' ကို ရှာဖွေ နားလည်ရန် လိုအပ်ပါသည်]

ချူကျန့်က အလိုအလျောက် ကျင့်ကြံမှု စခရင်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်၏။

မြစ်ရေစီးကြောင်းအတိုင်း နှစ်ရက်ကျော် မျောပါလာစဉ်အတွင်း အားလပ်ချိန်များတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်သိုင်း ငါးပါး ၏ နှလုံးသား သိုင်းကွက် ကို အလိုအလျောက် ကျင့်ကြံစေရန် သူ စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်လင်းစု ဖော်စပ်ပေးခဲ့သော အဆိပ်ဆေးလုံး မျိုးစုံကို သရေစာ မုန့်များအလား လက်တစ်ဆုပ်စာခန့် စားလိုက်ပြီး ဖားပြုတ်နီ သွေးကြော မှတစ်ဆင့် အတွင်းအား အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်၏။ ကိုယ်ခံအား အမှတ် (၂၆) အထိ မြင့်မားနေသော ချူကျန့်၏ အစပြုအဆင့် နှလုံးသား သိုင်းကွက် ကျင့်ကြံမှု အမြန်နှုန်းမှာ တကယ့်ကို အံ့မခန်းပင်။ နှစ်ရက်ကျော် ကာလအတွင်းမှာပင် တတိယအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိသွားခဲ့ချေပြီ။

သို့သော် သနားစရာကောင်းသော ဉာဏ်ရည် (၁၄) မှတ်ကို ကြည့်ရင်း အလယ်အလတ်အဆင့် နှလုံးသား သိုင်းကွက် ကို နားလည် သဘောပေါက်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ချူကျန့် သိလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် နတ်ဘုရား အလင်းဖြာ ကျင့်စဉ် ကိုသာ ဆက်လက် အလိုအလျောက် ကျင့်ကြံစေရန် စီစဉ်လိုက်တော့၏။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် နတ်အဆင့် နှလုံးသားဖြတ် အတွင်းအား နှင့် နတ်ဘုရား အလင်းဖြာ အတွင်းအား တို့မှာ ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူတကွ တည်ရှိနေပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အားပေးခြင်း သို့မဟုတ် ဖိနှိပ်ခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ချေ။ သို့သော် လှည့်စားမှု သိုင်းကွက် ကို အသုံးပြုရာတွင် နတ်ဘုရား အလင်းဖြာ အတွင်းအား ကို အသုံးပြုပါက လျင်မြန်မှု တိုးတက်လာခြင်း မသိသာသော်လည်း နှလုံးသားဖြတ် အတွင်းအား ကို အသုံးပြုချိန်တွင်မူ သိသိသာသာ လျင်မြန်လာကြောင်း တွေ့ရသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ချူကျန့်က နှလုံးသားဖြတ် အတွင်းအား ကို ဦးစားပေး၍ အလိုအလျောက် ကျင့်ကြံစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ လှည့်စားမှု သိုင်းကွက် မှာ ယခုအခါ သူ၏ အမြန်ဆုံး ကိုယ်ဖော့ပညာ ဖြစ်လာခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလော။

အလိုအလျောက် ကျင့်ကြံမှုကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အဝေးဆီမှ မိုးခြိမ်းသံ ခပ်သဲ့သဲ့ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ချူကျန့် မော့ကြည့်လိုက်ရာ အဝေးရှိ ကောင်းကင်ယံတွင် မိုးတိမ်မည်းကြီးများ လွင့်မျောလာနေပြီး မကြာမီ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။

ညနေစောင်း အချိန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည် သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး မြစ်အောက်ပိုင်းသို့ နှစ်ရက်ကျော် မျောပါလာခဲ့ပြီးနောက် မည်သည့် နေရာသို့ ရောက်နေကြောင်း မသိရသော်လည်း ယခင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော မြင့်မားသည့် တောင်တန်းကြီးများနှင့် ထူထပ်သော တောအုပ်ကြီးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ယခုနေရာရှိ တောင်ကုန်းများမှာ သိသာစွာ နိမ့်ဆင်းလာပြီး သစ်ပင်များလည်း ကျဲပါးလာသည်။

စူးရှလှသော အမြင်အာရုံရှိသည့် ချူကျန့်က မြစ်ကမ်းစပ်ဘေးရှိ လမ်းသွယ်လေး တစ်ခုကို ချက်ချင်းပင် တွေ့ရှိသွားတော့၏။

'လမ်းသွယ်လေး တွေ့ပြီဟေ့... လမ်းရှိတယ် ဆိုတာ လူနေလို့ပေါ့... လူနေတယ် ဆိုတော့လမ်းမေးလို့ ရပြီပေါ့'

ချူကျန့် တစ်ယောက် ဝမ်းသာလုံးဆို့သွားပြီး ဘေးတွင် တရားထိုင်နေသော ကျန်းရှောင်ယွီကို နှိုးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဖောင်ကို ကမ်းစပ်သို့ ဆွဲတင်ကာ ကျိုးပဲ့နေသော ဖောင်ကြီးကို ပစ်ထားခဲ့ပြီး လမ်းသွယ်လေး အတိုင်း ပြေးကြတော့၏။

အကယ်၍ မိုးမရွာမီ အိမ်တစ်လုံး ရှာမတွေ့ပါက အရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်သွားလောက်အောင် ရေစိုရွှဲသွားမည် ဖြစ်ပြီး တဲထိုးရန် နေရာခြောက် လည်း ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ရုတ်တရက် ကျန်းရှောင်ယွီက အော်လိုက်သည်။

“ဟိုမှာ ဘုရားကျောင်း တစ်ကျောင်း ရှိတယ်”

ချူကျန့်က သူ လက်ညှိုးထိုးပြရာသို့ ကြည့်လိုက်ရာ သုံးမိုင်ခန့် အကွာရှိ တောင်ကုန်းလေး တစ်ခုပေါ်က သစ်ပင်များကြားတွင် ဘုရားကျောင်း၏ အမိုးစွန်း တစ်ခုကို အမှန်တကယ်ပင် တွေ့လိုက်ရ၏။

“သွားကြစို့”

ချူကျန့်က သူ၏ အစပြုအဆင့် လှည့်စားမှု သိုင်းကွက် ကို ထုတ်ဖော်လျက် သွားရမည့် နေရာသို့ ပြေးသွား၏။ ကျန်းရှောင်ယွီ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး သူကလည်း အစပြုအဆင့် လှည့်စားမှု သိုင်းကွက် ကိုပင် အသုံးပြု၍ နောက်မှ လိုက်ပါလာတော့၏။ သို့သော် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အနည်းငယ် ရိုးတိုးရွတ ဖြစ်နေသေးသည်။

ထိုအခြေအနေကို သတိပြုမိသော ချူကျန့်က လှည့်စားမှု သိုင်းကွက် ၏ ခြေလှမ်းများကို တမင်တကာ ပီပီပြင်ပြင် လုပ်ပြလိုက်၏။

ကျန်းရှောင်ယွီ၏ မျက်လုံးများ ပိုမို တောက်ပသွားတော့၏။ ဤ ပြီးပြည့်စုံသော စံပြပုံစံ ရှိနေသဖြင့် ပေရာဂဏန်းခန့် ပြေးပြီးသည်နှင့် ကျန်းရှောင်ယွီ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ပိုမို ကျွမ်းကျင်လာ၏။

သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး တစ်ယောက်က သင်ပေးမည် ဟု မပြောသလို အခြား တစ်ယောက်ကလည်း သင်ယူနေသည် ဟု မပြောကြသော်ငြား အလွန် ညီညွတ်သော စည်းချက်ဖြင့် အဝေးရှိ ဘုရားကျောင်းဆီသို့ ပြေးသွားကြတော့သည်။

ရောက်ရှိသွားသောအခါ၊ အတော်လေး ဟောင်းနွမ်း ပျက်စီးနေသော ဘုရားကျောင်း တစ်ကျောင်း ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ ပင်မ ခန်းမဆောင်ထဲသို့ ဝင်သွားရာ ယဇ်ပလ္လင်နှင့် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဖုန်ထူကြီးများ ကပ်နေပြီး လူသူကင်းမဲ့နေသဖြင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ စွန့်ပစ်ခံထားရပုံ ပေါ်၏။

သူတို့ အထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် အပြင်ဘက်မှ ခြေသံများကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရတော့သည်။

ဓားလွယ်ထားသော လူငယ်တစ်ယောက် အပြေးအလွှား ဝင်လာပြီး ခန်းမဆောင်ထဲရှိ ချူကျန့်နှင့် ကျန်းရှောင်ယွီတို့ကို မြင်သောအခါ ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း ကပျာကယာ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်မိုးကာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

“အနှောင့်အယှက် ပေးမိရင် ခွင့်လွှတ်ပါ ကျွန်တော်က ဟွာဆန်းဂိုဏ်း က ရှီတိုက်ဇီ ပါ ဆရာ့ နောက်ကို လိုက်ပြီး ဒီကို ဖြတ်လာရင်းနဲ့ မိုးခိုချင်လို့ပါ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီဘုရားကျောင်းလေးမှာ ခိုခွင့်ပြုပါလား ခင်ဗျာ”

'ဟွာဆန်းဂိုဏ်း ဟုတ်လား'

ဂိမ်း ကြော်ငြာ စာအုပ်ငယ်၏ "ဂိုဏ်းများ" ကဏ္ဍတွင် တွေ့ဖူးခဲ့ကြောင်း ချူကျန့် သတိရသွားသည်။ မဟာ တောင်ငါးလုံး ဓားဂိုဏ်း များအောက်ရှိ ဒုတိယတန်းစား ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်ဟန် တူ၏။

'ဟွာဆန်းဂိုဏ်း က ဟွာဆန်းတောင် ပေါ်မှာ ရှိတာ မဟုတ်ဘူးလား ဒီလို လူသူကင်းမဲ့ပြီး ခေါင်ကျတဲ့ တောထဲက ဘုရားကျောင်းပျက်ကြီးကို ဘာလာလုပ်ကြတာလဲ'

သို့သော် ထိုလူငယ်မှာ အတော်လေး ယဉ်ကျေးပျူငှာပြီး 'အရင်ရောက်သူ အရင်နေရာရ' ဆိုသော စည်းမျဉ်းကို လေးစားသဖြင့် ချူကျန့်က ကျန်းရှောင်ယွီကို တံတောင်ဖြင့် တွတ်ကာ သူ့ကို ဖြေရှင်းခိုင်းလိုက်သည်။

ကျန်းရှောင်ယွီကမူ သီချင်းလေး ညည်းရင်း တိုင်တစ်ခုဘေးရှိ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ဝင်ထိုင်ကာ ကြောမှီလျက် အကြောဆန့်နေပြီး နေရာဖယ်ပေးမည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မပြချေ။

'ဒီကောင်လေးရဲ့ ပျင်းရိပြီး ဂရုမစိုက်တဲ့ ပုံစံကို ကြည့်ရတာ သူ ဖြေရှင်းပေးမှာ မဟုတ်ဘူး'

ရှီတိုက်ဇီ က သူ့အဖြေကို စောင့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ချူကျန့်မှာ မတတ်သာဘဲ ရှေ့သို့ ထွက်ကာ ပြောလိုက်ရ၏။

“ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်လည်း ဒီကို ဖြတ်လာရင်း မိုးခိုနေတာပါ ကျွန်တော်တို့က ဒီနေရာ ပိုင်ရှင်တွေ မဟုတ်ပါဘူး ခရီးသွားရင်း ကြုံတွေ့ရတဲ့သူ အားလုံးက မိတ်ဆွေတွေပါပဲ ခင်ဗျားတို့ ဂိုဏ်းက စိတ်မကွက်ဘူးဆိုရင် ဝင်လာပြီး အတူတူ မိုးခိုလို့ ရပါတယ်”

ဤဘုရားကျောင်းပျက်ကြီးမှာ အတော်လေး ကျယ်ဝန်းပြီး ဟွာဆန်းဂိုဏ်းက ယဉ်ကျေးစွာ ခွင့်တောင်းနေသည်ကို ငြင်းပယ်လိုက်ပါက အလွန် ရိုင်းစိုင်းရာ ကျသွားမည် ဖြစ်ပြီး သိုင်းလောက၏ ကြီးမားသော အမှားတစ်ခု ဖြစ်သွားမည် မဟုတ်လော။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကို”

ရှီတိုက်ဇီ က အရိုအသေ ပေးကာ လှည့်ထွက်သွားသည်။

ခဏအကြာတွင် ဘုရားကျောင်း အပြင်ဘက်သို့ လူအုပ်ကြီး တစ်အုပ် ရောက်လာတော့၏။ ဦးဆောင်လာသူမှာ အပြာရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မုတ်ဆိတ်မွေး ရှည်ရှည်နှင့် ချောမော ခန့်ညားသော မျက်နှာပေါက်ရှိသည့် လူလတ်ပိုင်း တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဘေးတွင် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသမီး တစ်ဦး ရှိပြီး သူတို့၏ နောက်တွင် ဟွာဆန်းဂိုဏ်း တပည့် အနည်းဆုံး အယောက် နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်ခန့် ပါလာ၏။

ကစားသမားများနှင့် တွေ့ဆုံရမည်ကို ချူကျန့် စိုးရိမ်နေခဲ့သော်လည်း ထူးဆန်းစွာပင် ဟွာဆန်းဂိုဏ်းဝင် များထဲတွင် နာမည်ကတ် ပါသောသူ တစ်ဦးမျှ မပါဝင်ဘဲ အားလုံးမှာ အန်ပီစီများသာ ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

'ဟွာဆန်းဂိုဏ်း က ကစားသမားတွေတောင် ဝင်ဖို့ စိတ်မဝင်စားလောက်အောင် စွမ်းရည် နိမ့်ကျနေတာလား ဒါမှမဟုတ် ဒီတစ်ခေါက် ထွက်လာတာ ကစားသမား တပည့်တွေကို မခေါ်လာတာလား'

ဒုတိယ အချက်က ပိုဖြစ်နိုင်ချေ များ၏။ ဂိမ်း စတင်ခဲ့သည်မှာ သုံးလကျော်သာ ရှိသေးပြီး ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားသော ဂိုဏ်းများစွာမှာ တပည့် လက်ခံရာတွင် အလွန် တင်းကျပ်ကြသည်။ အထူး ဇာတ်လမ်းကွင်းဆက်များကို ဖွင့်နိုင်လောက်အောင် ကံကောင်းသော ကစားသမား အနည်းငယ်မှလွဲ၍ အများစုမှာ အပြင်စည်း တပည့် ဖြစ်ရန်အတွက် စမ်းသပ်မှုများစွာကို ကျော်ဖြတ်ရပြီး တရားဝင် တပည့် ဖြစ်ရန် ဂိုဏ်း၏ တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ရသည်။ အတွင်းစည်း တပည့် ဖြစ်ရန်မှာမူ ပို၍ပင် ခက်ခဲသေး၏။

ဟွာဆန်းဂိုဏ်း မှာ ဖြောင့်မတ်သော ဂိုဏ်းများထဲတွင် ဒုတိယတန်းစား အဆင့်ဟု သတ်မှတ်ခံရသော်လည်း ကစားသမား တစ်ယောက် ဝင်ရောက်လာလျှင်ပင် ဤမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် အတွင်းစည်း တပည့် ဖြစ်လာပြီး ဆရာဖြစ်သူနှင့် အတူ ခရီးထွက်နိုင်ရန်မှာ မလွယ်ကူလှချေ။

ချူကျန့် ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် သူ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ ပညာရှိဟန် ပေါက်နေသော လူလတ်ပိုင်းကြီးက လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်မိုးကာ ပြောလာ၏။

“ဟွာဆန်း ဂိုဏ်းချုပ် ယွဲ့ပုချွင် ပါ ညီလေးကို အနှောင့်အယှက် ပေးမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ် ညီလေးရဲ့ နာမည်နဲ့ ဘယ်ဂိုဏ်းကလဲ ဆိုတာ သိခွင့်ပြုပါလား”

“ဩော်... ဂိုဏ်းချုပ်ယွဲ့ ကိုး ကျွန်တော်က ချူလော့ကျွင်း ပါ သူကတော့ ကျန်းရှောင်ယွီ ပါ”

“ချူလော့ကျွင်း ဟုတ်လား ဒါဆို ညီလေးက သူရဲကောင်းကြီး ကော ရဲ့ တံခါးပိတ် တပည့် ဖြစ်ပြီး သွေးဓား အဘိုးအို ကို သတ်ခဲ့တဲ့ သူရဲကောင်း လူငယ်လေး ချူ ပေါ့”

ယွဲ့ပုချွင် တစ်ယောက် အံ့အားသင့်သွားရုံသာမက နောက်ကွယ်ရှိ ဟွာဆန်းဂိုဏ်း တပည့်များ အားလုံး၏ အကြည့်များကလည်း သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။

ချူကျန့်၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွား၏။ ရှောင်မီမီ တစ်ယောက် ရေနစ်သေသွားလို့ တော်သေးသည် မဟုတ်လျှင် ယွဲ့ပုချွင် က "မိစ္ဆာမကြီး ရှောင်မီမီ ကို သတ်ခဲ့တဲ့" ဆိုပြီး ထပ်ထည့် ပြောဦးမည်မှာ အသေအချာပင်။

သူက အနေရခက်စွာဖြင့် ယဉ်ကျေးမှု အရ စကားအနည်းငယ် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ ထိုစဉ် အပြင်ဘက်တွင် လျှပ်စီးများ လက်လာပြီး မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းလာတော့၏။ ဟွာဆန်းဂိုဏ်း တပည့်များမှာ သူတို့၏ ပစ္စည်းများကို ကပျာကယာ သယ်ယူကာ ဘုရားကျောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြသော်လည်း ဘုရားကျောင်းမှာ နေရာအနှံ့ ရေယိုနေသဖြင့် ခြောက်သွေ့သော နေရာများ ရှာဖွေကာ လူစုကွဲသွားကြတော့သည်။

ဤရှုပ်ယှက်ခတ်နေသော မြင်ကွင်းက ချူကျန့်ကို စိတ်သက်သာရာ ရသွားစေသည်။ သူက တောင်းပန်စကား ဆိုကာ ကျန်းရှောင်ယွီ အနားသို့ ပြန်သွားလိုက်၏။ ဤကောင်လေးမှာ သူ့ကို ခိုးကြည့်နေကြသော ဟွာဆန်းဂိုဏ်း မှ မိန်းကလေး တပည့်များကို မျက်နှာပြောင်တိုက်ကာ မျက်နှာပိုးမျိုးစုံ လုပ်ပြနေသဖြင့် မိန်းကလေးများမှာ ခစ်ခနဲ ရယ်မိသွားကြပြီး ရှက်သွေးဖြာကာ မျက်နှာ အမြန် လွှဲသွားကြ၏။

ရုပ်ချောတာက တကယ့်ကို ကွာခြားလှသည်။ ချူကျန့်၏ ဂုဏ်သတင်းက ကြီးမားသော်ငြား ဟွာဆန်းဂိုဏ်း တပည့်များက သူ့ကို နှစ်ချက် သုံးချက်မျှသာ ကြည့်ပြီးနောက် သူတို့၏ အံ့အားသင့်မှုများက လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် အလွန် ချောမောသော မျက်နှာပေါက်နှင့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမာရွတ်လေးတစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ကျန်းရှောင်ယွီ ကမူ၊ ဟွာဆန်း မိန်းကလေး တပည့်များ၏ ခိုးကြည့်မှုများကို အဆက်မပြတ် ရရှိနေ၏။

“ဟေ့ကောင်... နေရာဖယ်ပေးစမ်း”

ချူကျန့်က ကျန်းရှောင်ယွီကို ဘေးသို့ တွန်းဖယ်ကာ အလိုမကျစွာဖြင့် ဝင်ထိုင်လိုက်၏။

ကျန်းရှောင်ယွီ ရွေးချယ်ထားသော နေရာမှာ ဟွာဆန်းဂိုဏ်းဝင် များနှင့် အလှမ်းဝေးသော ချောင်ကျကျ ထောင့်တစ်နေရာ ဖြစ်သည်။

“ဟွာဆန်းဂိုဏ်း တွေ ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ ဆိုတာ ခန့်မှန်းကြည့်ပါလား”

ကျန်းရှောင်ယွီက မျက်တောင်လေး ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်ကာ ရုတ်တရက် တိုးတိုးလေး မေးလိုက်တော့၏။