မိုးသည်းညက ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှု

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ကျန်းရှောင်ယွီက မျက်စိတစ်ဖက် မှိတ်ပြကာ တစ်စုံတစ်ရာ ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ချူကျန့်က ဤကောင်လေး ပါးစပ်သရမ်းပြီး မိန်းကလေး၏ နာမည်ကို ထိခိုက်စေမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ကပျာကယာ စူးစူးရဲရဲ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေသည်။ ထိုအခါမှ ကျန်းရှောင်ယွီလည်း တဟီးဟီး ရယ်ကာ ပါးစပ် ပိတ်သွားတော့၏။

ချူကျန့်မှာ မူလက ဟွာဆန်းဂိုဏ်းဝင် များနှင့် သိပ်မပတ်သက်လိုဘဲ ညစာအဖြစ် အစားအသောက်ခြောက်များကိုသာ စားရန် စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျန်းရှောင်ယွီက မည်သည့် အားနာမှုမျှ မရှိဘဲ ထသွားကာ ဝင်ထိုင်လိုက်သဖြင့် ချူကျန့်မှာလည်း မတတ်သာဘဲ နောက်မှ လိုက်သွားရတော့၏။

ညစာစားရာတွင် ဟွာဆန်းဂိုဏ်း၏ ယောကျ်ားလေး တပည့်များနှင့် မိန်းကလေး တပည့်များမှာ သီးခြားစီ ခွဲထိုင်ကြလေသည်။

ချူကျန့်၊ ကျန်းရှောင်ယွီ၊ လင်ဟူချုံး နှင့် အခြား ဟွာဆန်းဂိုဏ်း တပည့် အနည်းငယ်တို့မှာ အတူတကွ ထိုင်စားကြသည်။ ယွဲ့ပုချွင်သည်လည်း သူ၏ ဇနီး နင်းကျုံးဇီ နှင့်အတူ ရောက်လာပြီး နှုတ်ဆက်စကား အနည်းငယ် ပြောဆိုခဲ့ရာ ဤသည်မှာ သူရဲကောင်းကြီး ကောကျင်း ၏ မျက်နှာကို ထောက်ထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း သေချာလှသည်။ သို့သော် ချူကျန့်မှာ အသက်အရွယ်ငယ်သူ တစ်ဦး ဖြစ်ရာ ယွဲ့ပုချွင် ကလည်း အရမ်းကြီး ဖော်ရွေလွန်းခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ အနည်းငယ် နှုတ်ဆက် ပြောဆိုပြီးနောက် ကိုယ့်နေရာကိုယ် ပြန်ထိုင်ကြလေသည်။

ချူကျန့်၏ ကြီးမားလှသော ဂုဏ်သတင်းကြောင့် ဟွာဆန်းဂိုဏ်း တပည့်များမှာ သူ့ကို အနည်းငယ် လေးစား ကြောက်ရွံ့နေကြပြီး ရင်းနှီးမှုလည်း မရှိသဖြင့် ထမင်းစားဝိုင်းမှာ ယဉ်ကျေးသော်ငြား အသက်မဝင်လှချေ။ ချူကျန့်လည်း အနည်းငယ် စားပြီးနောက် နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်လာခဲ့လေသည်။

ညစာစားပြီးနောက် အားလုံး အနားယူရန် ပြင်ဆင်ကြတော့၏။ ကျန်းရှောင်ယွီက ချူကျန့်နှင့် လင်ဟူချုံး တို့ကြားတွင် အတင်း ဝင်တိုးကာ အိပ်လေသည်။

ညဉ့်နက်လာပြီ ဖြစ်ပြီး အပြင်ဘက်တွင် မိုးများ အဆက်မပြတ် ရွာသွန်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ချူကျန့်သည် တိုင်တစ်ခုကို မှီကာ ခြေထောက်များကို ဆန့်ထုတ်ထားပြီး အိပ်ပျော်နေဟန် ရှိသော်လည်း တကယ့်တမ်းတွင်မူ နတ်ဘုရား အလင်းဖြာ ကျမ်းစာ ကို ကျင့်ကြံနေခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ခန်းမဆောင်ကြီးထဲတွင် အသက်ရှူသံများ စည်းချက်ကျကျ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ကျန်းရှောင်ယွီနှင့် အခြား ဟွာဆန်းဂိုဏ်းဝင် များ အားလုံး အိပ်မောကျသွားကြသော်လည်း လင်ဟူချုံး တစ်ယောက်သာ ဟိုဘက်လှည့် ဒီဘက်လှည့်ဖြင့် အိပ်မပျော်နိုင် ဖြစ်နေတော့၏။

အချိန်မည်မျှ ကြာသွားသည် မသိ ချူကျန့်၊ ဟွာဆန်း ဂိုဏ်းချုပ် ယွဲ့ပုချွင် နှင့် သူ၏ ဇနီး နင်းကျုံးဇီ တို့ သုံးဦးစလုံးမှာ မျက်လုံးများ ပြိုင်တူ ပွင့်လာကြလေသည်။ မကြာမီမှာပင် အဝေးဆီမှ ခွာသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေကြီးများပင် အနည်းငယ် တုန်ခါလာတော့၏။ အနည်းဆုံး မြင်းစီးသမား အယောက် တစ်ရာကျော်ခန့် ရှိပေလိမ့်မည်။

ကျန်းရှောင်ယွီနှင့် အခြား ဟွာဆန်းဂိုဏ်းဝင် များလည်း လန့်နိုးလာကြပြီး ကပျာကယာ ထထိုင်ကာ လက်နက်များကို ဆွဲယူလျက် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်ကြတော့သည်။

မြင်းခွာသံများက ဤဘုရားကျောင်းပျက်ကြီးဆီသို့ ဦးတည်လာနေကြောင်း ချူကျန်း သိလိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကို တိတ်တဆိတ် ကြုတ်လိုက်မိလေသည်။

'ဒီလို မိုးသည်းထဲ ညကြီးအချိန်မတော် ဘယ်သူတွေကများ ခရီးထွက်လာတာလဲ ဒီမှာ ဘုရားကျောင်း ရှိတာ သိလို့ မိုးခိုဖို့ လာကြတာလား... ဒါမှမဟုတ် ဟွာဆန်းဂိုဏ်း ဒါမှမဟုတ် ငါနဲ့ ကျန်းရှောင်ယွီကို တမင် သက်သက် ပစ်မှတ်ထားပြီး လာကြတာလား...'

သို့သော် သူ၏ တည်နေရာကို မည်သူကမျှ မသိရှိနိုင်သေးကြောင်း တွေးမိသဖြင့် အကယ်၍ ဒုတိယ အချက်သာ မှန်ကန်ပါက ဟွာဆန်းဂိုဏ်းကို ပစ်မှတ်ထား၍ လာကြခြင်း ဖြစ်ရန် အလားအလာ အများဆုံးပင်။

ယွဲ့ပုချွင်က တိုးတိုးလေး သတိပေးလိုက်လေသည်။

“အားလုံး ငြိမ်ငြိမ်နေကြ”

မြင်းစီးသမား အယောက် တစ်ရာကျော်မှာ ဘုရားကျောင်းပျက်ကြီး အနီးသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာကြသည်။ မိုးခြိမ်းသံများအလား ဆူညံလှသော ခွာသံများနှင့် သူတို့၏ ကြောက်ခမန်းလိလိ အဟုန်များက ကြီးမားလှသော ဓားပြအုပ်ကြီး တစ်အုပ်နှင့်ပင် တူနေတော့၏။ လူတိုင်း၏ မျက်နှာများ ပျက်ယွင်းသွားကြသော်လည်း ထိုမြင်းစီးသမားများမှာ ဘုရားကျောင်းရှေ့တွင် ရပ်တန့်မသွားဘဲ ဘယ်ညာ ခွဲထွက်သွားကြလေသည်။

ဟွာဆန်းဂိုဏ်း တပည့်များစွာက သက်ပြင်းချလိုက်ကြသော်လည်း ချူကျန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ အေးစက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာတော့၏။

ကျန်းရှောင်ယွီက အလွန် တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

“ကြည့်ရတာ သူတို့ ငါတို့ကို ဝိုင်းထားမလို့ ထင်တယ်”

ချူကျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

လင်ဟူချုံးမှာလည်း သူတို့အနီးတွင် ရှိနေရာ ထိုစကားကို ကြားလိုက်သည်နှင့် မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ သူက ကပျာကယာ ထရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း အားစိုက်လိုက်သည်နှင့် နဖူးမှ ချွေးအေးများ ထွက်လာကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နာကျင်မှုကြောင့် ရှုံ့မဲ့သွားလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် မြင်းခွာသံများက ဘုရားကျောင်းပျက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို ပတ်လည် ဝိုင်းရံ ပိတ်ဆို့သွားပြီ ဖြစ်သည်။ သိုင်းလောက အတွေ့အကြုံ မရှိသော ဟွာဆန်းဂိုဏ်းမှ လူငယ် တပည့်များပင်လျှင် အခြေအနေ မကောင်းတော့ကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြလေပြီ။ အားလုံးက မတ်တပ်ရပ်ကာ လက်နက်များကို ဆုပ်ကိုင်လျက် ယွဲ့ပုချွင် နှင့် နင်းကျုံးဇီ တို့၏ ပတ်လည်တွင် စိုးရိမ်တကြီး ဝိုင်းရံလိုက်ကြတော့၏။

အပြင်ဘက်မှ မြင်းခွာသံများ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် စိုထိုင်းနေသော ညအမှောင်ထုကို ထိုးဖောက်၍ ကျယ်လောင်လှသော အသံကြီး တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

“ဟွာဆန်း ဂိုဏ်းချုပ် ယွဲ့ပုချွင် ဒီမှာ ရှိနေလား”

လင်ဟူချုံးက လေကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ဘုရားကျောင်း အဝင်ဝသို့ အနိုင်နိုင် လျှောက်သွားကာ ကျယ်လောင်စွာ ပြန်လည် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

“ခင်ဗျားတို့က ဘယ်ကလာတဲ့ သူတွေမို့လို့ ညကြီးအချိန်မတော် ဒီကို ရောက်လာရတာလဲ”

ဘုရားကျောင်း အပြင်ဘက်တွင် ကောင်းကင်မီးပုံး ဒါဇင်ချီ၍ ထွန်းညှိထားရာ မိုးရွာနေသည့်တိုင်အောင် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး လင်းထိန်နေတော့၏။

ဘုရားကျောင်း အဝင်ဝတွင် မည်းမှောင်နေသော ပုံရိပ်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး မျက်နှာဖုံးစွပ် အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူ ဒါဇင်ချီကာ ရပ်နေကြလေသည်။ ထို့အပြင် ဘုရားကျောင်းပျက်ကြီး၏ ပတ်လည်တွင်လည်း လူများစွာ ရှိနေသေး၏။ ဤအနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူများ အားလုံးမှာ တောက်ပနေသော လက်နက်များကိုယ်စီ ကိုင်ဆောင်ထားကြပြီး သူတို့၏ ရန်လိုမှုများကို အထင်းသား မြင်တွေ့နေရပေသည်။

ရှေ့ဆုံးမှ အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူက အေးစက်စက် လေသံဖြင့် အော်ပြောလိုက်လေသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ယွဲ့ ကို ကိုယ်တိုင် ထွက်ပြီး ဖြေခိုင်းလိုက် ဖူဝေ အစောင့်အရှောက် အေဂျင်စီ ရဲ့ 'မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ဓားသိုင်းကျမ်း' က ဟွာဆန်းဂိုဏ်း လက်ထဲ ရောက်နေတယ်လို့ ကြားလို့ ဖတ်ကြည့်ဖို့ လာငှားတာ”

သူ၏ အသံမှာ အလွန် ကျယ်လောင်ပြီး ရှင်းလင်းပြတ်သားလှရာ ဘုရားကျောင်းထဲရှိ လူများ အားလုံး၏ နားစည်များပင် အနည်းငယ် နာကျင်သွားရလေသည်။ ချူကျန့်မှာ မနေနိုင်တော့ဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိတော့၏။

'ကြည့်စမ်း... ဒီလူရဲ့ အတွင်းအားက အလွန် နက်ရှိုင်းတာပဲ... သိုင်းပညာ အဆင့် (၄၀၀) လောက်တောင် ရှိနိုင်တယ်'

လင်ဟူချုံးက ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြန်လည် ချေပလိုက်လေသည်။

“မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ဓားသိုင်းကျမ်း က ငါတို့ ဂိုဏ်း လက်ထဲမှာ မရှိဘူး ခင်ဗျားတို့က ဒီလောက် ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း လုပ်နေတာ မဟာ တောင်ငါးလုံး ဓားဂိုဏ်း ကို ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ချင်နေတာလား”

သူက အတော်လေး ပါးနပ်လှပေသည်။ ရန်သူများမှာ လူအင်အား များပြားပြီး ဟွာဆန်းဂိုဏ်းကို လုံးဝ မကြောက်ရွံ့ကြောင်း သိရှိထားသဖြင့် မဟာ တောင်ငါးလုံး ဓားဂိုဏ်း ကို အသုံးချကာ ခြိမ်းခြောက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

“မဟာ တောင်ငါးလုံး ဓားဂိုဏ်း ဟုတ်လား...”

အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူ တစ်ဒါဇင်ကျော်မှာ ရုတ်တရက် အသံကုန် ရယ်မောလိုက်ကြရာ သူတို့၏ အသံများက အဝေးထိ ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့၏။ အားလုံးမှာ နက်ရှိုင်းသော အတွင်းအားများ ရှိကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။ ရှေ့ဆုံးမှ လူက လှောင်ပြောင်လိုက်လေသည်။

“မဟာ တောင်ငါးလုံး ဓားဂိုဏ်း ကို သုံးပြီး ငါတို့ကို လာမခြောက်နဲ့ ဘာမှ မဟုတ်တဲ့ အရာတွေ... ငါတို့က သူတို့ကို အရေးတောင် လုပ်တာ မဟုတ်ဘူး”

အခြား အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူတစ်ယောက်က ကောက်ကျစ်သော လေသံဖြင့် ဆက်ပြောလေသည်။

“လင် မိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်ဖြစ်တဲ့ လင်ဖျင်ကျီ က မင်းတို့ ဟွာဆန်းဂိုဏ်း မှာ ရှိနေတယ်လို့ ငါတို့ ကြားထားတယ် ဂိုဏ်းချုပ်ယွဲ့ ရဲ့ လှည့်ကွက်တွေနဲ့ဆိုရင် လင် မိသားစုရဲ့ ဓားသိုင်းကျမ်းကို ထုတ်ပေးလာအောင် သူ့ကို အလွယ်လေး ဂျင်းထည့်လို့ ရမှာပေါ့ ငါတို့က ဖူဝေ အစောင့်အရှောက် အေဂျင်စီ က အကြီးအကဲ လင် နဲ့ မိတ်ဟောင်းဆွေဟောင်းတွေလေ လင် မိသားစုရဲ့ လျှို့ဝှက် သိုင်းကျမ်းကို ရည်မှန်းချက်ကြီးတဲ့ လူယုတ်မာတွေ လက်ထဲ အရောက်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး ဒါကြောင့် ဓားသိုင်းကျမ်းကို ဖူဝေ အစောင့်အရှောက် အေဂျင်စီ အတွက် ပြန်ယူပေးဖို့ ငါတို့က ဝင်ပါရတာပဲ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် သိတတ်ရင် သိုင်းကျမ်းကို အသာတကြည် ထုတ်ပေးလိုက် မဟုတ်ရင်တော့... ဟင်းဟင်း... ငါတို့ ကိုယ်တိုင် ဝင်လာပြီး ရှာရလိမ့်မယ်”

အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူအုပ်ကြီးမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ဝါးလုံးကွဲ ရယ်မောလိုက်ကြပြန်သည်။ သူတို့၏ အသံများတွင် မထီမဲ့မြင် ပြုမှုများနှင့် မောက်မာမှုများ အပြည့် ပါဝင်နေလေသည်။

သူတို့က ဟွာဆန်းဂိုဏ်းကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်သည့်အပြင် သူတို့၏ ဂိုဏ်းချုပ် ယွဲ့ပုချွင် ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကိုပါ အကြီးအကျယ် စော်ကားလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ၊ ဟွာဆန်းဂိုဏ်း တပည့်များ အားလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသများ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့၏။ လင်ဟူချုံး ကပင် ကျယ်လောင်စွာ ဆဲရေးလိုက်သော်လည်း သူမှာ အားနည်းနေပြီး အသံမှာလည်း တိုးညှင်းနေသဖြင့် မည်သည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ မရှိခဲ့ချေ။

လင်ဖျင်ကျီ တစ်ယောက် ပြေးထွက်ကာ ပြန်လည် ချေပရန် ပြင်လိုက်စဉ် ယွဲ့ပုချွင် က သူ့ကို တားလိုက်ပြီး အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းအော်လိုက်လေသည်။

“ငါ ယွဲ့ပုချွင် ဆိုတာ ဘယ်တော့မှ လိမ်မပြောဘူး မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ဓားသိုင်းကျမ်း က ငါတို့ လက်ထဲမှာ တကယ် မရှိဘူး မယုံရင်လည်း ဝင်လာပြီး တိုက်ခိုက်လို့ ရတယ် ဟွာဆန်းဂိုဏ်း က လူအင်အား နည်းနေတယ် ဆိုပေမယ့် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ မောက်မာ ရိုင်းစိုင်းမှုတွေကိုတော့ သည်းခံနေမှာ မဟုတ်ဘူး”

နင်းကျုံးဇီ ကလည်း ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

“ဟွာဆန်း တပည့်တွေ အားလုံး ဓားထုတ်ပြီး တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ထားကြ”

ယွဲ့ပုချွင် က ထောင့်တစ်နေရာတွင် ရပ်နေသော ချူကျန့်နှင့် ကျန်းရှောင်ယွီတို့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။

“အပြင်က လူတွေ နားထောင်စမ်း... ဒီမှာ ဟွာဆန်းဂိုဏ်း တပည့် မဟုတ်တဲ့ မိတ်ဆွေ နှစ်ယောက် ရှိနေတယ် ခင်ဗျားတို့က ဟွာဆန်းဂိုဏ်းကို ပစ်မှတ်ထားချင်တယ် ဆိုရင် ဟွာဆန်းဂိုဏ်း က အဆုံးထိ တိုက်ခိုက်သွားမယ် ဒါပေမဲ့ ဒီ မိတ်ဆွေ နှစ်ယောက်ကိုတော့ ဒုက္ခမပေးပါနဲ့”

ချူကျန့်က စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်လေသည်။

'ကြည့်စမ်း... ဒီ ဂိုဏ်းချုပ်ယွဲ့ က တကယ့်ကို သာမန် လူမဟုတ်ဘူးပဲ ငါနဲ့ ကျန်းရှောင်ယွီကို ပြဿနာထဲ မပါစေချင်တဲ့ စေတနာ အနည်းငယ် ပါကောင်း ပါနိုင်ပေမယ့် သူ့ရဲ့ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်က ငါတို့ နှစ်ယောက်က အပြင်က ရန်သူတွေနဲ့ ပတ်သက်နေသလား ဆိုတာကို စမ်းသပ်ချင်တာ ဖြစ်နိုင်တယ် ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း သနားစရာကောင်းတဲ့ ပုံစံဖမ်းပြီး ငါနဲ့ ကျန်းရှောင်ယွီက ဟွာဆန်းဂိုဏ်းကို ဝင်ကူညီလာအောင် လှည့်စားချင်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ'

အပြင်ဘက်မှ လူများက လှောင်ပြောင်လိုက်ကြ၏。

“အဲ့ဒီ 'မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ဓားသိုင်းကျမ်း' ကို သူတို့ဆီမှာ ဝှက်ထားသလား ဘယ်သူ သိမှာလဲ ဘုရားကျောင်းထဲက လူတိုင်းကို သေချာ ရှာရမယ်... ဝင်တိုက်ကြဟေ့”

အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူ ဒါဇင်ချီကာ မြင်းပေါ်မှ ခုန်ဆင်းပြီး ဘုရားကျောင်းပျက်ကြီးထဲသို့ အရပ်မျက်နှာ အားလုံးမှ တရကြမ်း ဝင်ရောက်လာကြတော့သည်။

လင်ဟူချုံး တစ်ယောက် ဓားကို ဆွဲထုတ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်မီ အနီးသို့ ရောက်လာသော အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူတစ်ယောက်၏ ကန်ကျောက်မှုကြောင့် ရွှံ့ဗွက်အိုင်ထဲသို့ လဲကျသွားရရှာသည်။ အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူများက ဝိုင်းအုံ ဝင်ရောက်လာကြပြီး နေရာအနှံ့တွင် တိုက်ခိုက်သံများနှင့် လက်နက်များ ထိခိုက်သံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာကာ ဘုရားကျောင်းကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ရှုပ်ယှက်ခတ်သွားတော့၏။

တိုက်ပွဲ စတင်တော့မည့် အချိန်လေးမှာပင် ချူကျန့်နှင့် ကျန်းရှောင်ယွီတို့သည် ဘုရားကျောင်းပျက်ကြီး၏ ထုပ်တန်းပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ ရှုပ်ထွေးနေသော အခြေအနေမှ ယာယီ ရှောင်ရှားလိုက်ကြလေသည်။ ကျန်းရှောင်ယွီက တိုးတိုးလေး မေးလိုက်၏။

“လင်ဟူချုံး ကို ကြည့်ရတာ လူကောင်းပုံ ပေါက်တယ် သူ့ကို ကယ်လိုက်ရမလား”

စွမ်းအား ကွာဟချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ သိမြင်ပြီး မလှုပ်ရှားမီ တိုင်ပင်တတ်သော ကျန်းရှောင်ယွီ၏ အပြုအမူကို ချူကျန့် အတော်လေး သဘောကျသွားမိသည်။ သို့သော် လက်ရှိ အခြေအနေမှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေလေသည်။ ဤလူများက မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသည့်ကြားမှ ဟွာဆန်းဂိုဏ်း၏ တည်နေရာကို အတိအကျ သိရှိနေခြင်း လူအင်အား အလုံအလောက် ပါဝင်လာခြင်းနှင့် လုပ်ငန်း တာဝန်များကို ရှင်းလင်းစွာ ခွဲဝေထားခြင်း တို့ကို ထောက်ရှုကြည့်လျှင် သူတို့တွင် ကြီးမားသော အကြံအစည် တစ်ခု ရှိနေကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။ "မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ဓားသိုင်းကျမ်း" တစ်ခုတည်းအတွက်တော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

နောက်ဆုံးတွင် သူလည်း ဤရှုပ်ထွေးနေသော တိုက်ပွဲကြီးထဲတွင် ဝင်ရောက် ပါဝင်ရမည်မှာ သေချာသလောက် ရှိသော်ငြား အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူများ၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအားကို မသိရသေးမီ အလျင်စလို ဝင်မပါလိုသေးပေ။

ထိုအချိန်တွင် အောက်ဘက်ရှိ တိုက်ပွဲမှာ အလွန် ပြင်းထန်နေလေပြီ။ ယွဲ့ပုချွင် နှင့် သူ၏ ဇနီး တို့သည် အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူ ရှစ်ယောက်၊ ကိုးယောက်ခန့်ကို ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်နေရပြီး အသာစီး မရနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေကြသည်။ အခြား ဟွာဆန်းဂိုဏ်း တပည့်များမှာမူ တဖြည်းဖြည်း နောက်ဆုတ်နေရချေပြီ။

အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူများက ဆက်တိုက် ဝင်ရောက်လာနေသဖြင့် တိုက်ပွဲ အခြေအနေမှာ တစ်ဖက်သတ် ဖြစ်နေပြီး ဟွာဆန်းဂိုဏ်းမှာ ရှုံးနိမ့်ရန် သေချာနေတော့၏။

ထိုစဉ် အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူ အချို့၏ ခေါင်းပေါ်တွင် တောက်ပနေသော အနီရောင် နာမည်ကတ် များကို ချူကျန့် ရုတ်တရက် မြင်တွေ့လိုက်ရရာ သူ၏ မျက်လုံးအိမ်များပင် ကျဉ်းမြောင်းသွားရလေသည်။

'ဒါတွေက နာမည်နီ နေတဲ့ ကစားသမားတွေပဲ... ပြီးတော့ တောက်ပနေတဲ့ အနီရောင်ကြီးတွေ ဆိုတော့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကို လိုက်နေတဲ့ ကစားသမားတွေ ဖြစ်ရမယ်’

Thank For Reading.