စစ်မှန်သော နတ်ဆိုးများ၏ ရည်ရွယ်ချက်
Vol. 62 Ch. 865
လီလော့သည် ကောင်းကင်နဂါး ပဲ့တင်ထပ်သံနိုးထခြင်း၏ အကူအညီဖြင့် အစိမ်းရောင်နယ်သာ တံခွန်ကို ဦးဆောင်ကာ အလင်းတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်း၍ ထွက်ပြေးလာခဲ့သည်။ သူသည် အရှိန်ကို အစွမ်းကုန်မြှင့်ထားပြီး လုံးဝမလျှော့ရဲပေ။
ဤအချိန်တွင် ကျောက်ကျင့်ယွီအပေါ် ကျေးဇူးတင်စိတ်ပင် ဖြစ်မိနေသည်။ အကယ်၍ ကျောက်ကျင့်ယွီသာ အနားမှာမရှိလျှင် ဤစစ်မှန်သော နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်၏ လက်မှ လွတ်မြောက်ရန် လီလော့အနေဖြင့် ကြီးလေးသော တန်ဖိုးတစ်ခု ပေးဆပ်ရပေလိမ့်မည်။
အမှောင်တိမ်တိုက်အတွင်း ပိတ်မိကျန်ခဲ့သည့် ကံဆိုးသူ ကျောက်ကျင့်ယွီအတွက်မူ စိတ်ထဲမှ ခေတ္တမျှသာ ဝမ်းနည်းပေးလိုက်သည်။ ကျောက်ကျင့်ယွီ၏ တက်ကြွလှသော အကူအညီအတွက် ကျေးဇူးတုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် သူဝယ်ထားသည့် နဂါးစွယ်ငါးချောင်းကို အသုဘပစ္စည်းများအဖြစ် မြေမြှုပ်ရာတွင် ထည့်သွင်းပေးလိုက်ရန်သာ လီလော့က ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် ကျောက်ကောင်းကင်ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စု၏ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် အသုဘကိုတော့ သိမ်ငယ်အောင် မလုပ်သင့်ပေ။
"ဒါပေမဲ့ စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဆိုးတွေရဲ့ လှုပ်ရှားမှုက နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းနေတယ်"
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် လီလော့သည် ကျောက်ကျင့်ယွီအကြောင်းကို မေ့ပျောက်သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားနေမိသည်။ သူရွေးချယ်ခဲ့သော လမ်းမှာ နတ်ဆိုးများ၏ နယ်မြေအပြင်ဘက်ပိုင်းသာ ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် သူတို့တွေ နယ်စပ်အနားသို့ တိုက်ဆိုင်စွာ ရောက်မနေပါက နတ်ဆိုးများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရမည်မဟုတ်ပေ။
ပို၍ ထူးဆန်းသည်မှာ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်နှင့် တွေ့ရသည်မှာပင် ကံဆိုးလှပြီဖြစ်သော်လည်း နှစ်ကောင်စလုံး တစ်ပြိုင်တည်း ပေါ်လာခြင်းမှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ ထို့အပြင် သူတို့က လီလော့၏ ရှေ့နှင့်နောက်မှ ပိတ်ဆို့ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအရာအားလုံးသာ တိုက်ဆိုင်မှုဆိုလျှင် သူ့ရဲ့ ကံဆိုးမှုမှာ ကမ္ဘာကျော်ပေလိမ့်မည်။
ထိုစဉ် လီလော့၏ မျက်လုံးများ အရောင်ပြောင်းသွားသည်။ အနောက်ဘက်မြို့တော်တွင် လီလင်ကျင့် ပြောပြခဲ့သည့် စကားကို သူ သတိရသွားသည်။
ဝိညာဉ်စား အစစ်မှန်နတ်ဆိုး။
၎င်းသည် ဤအမှောင်နယ်မြေတွင် အနက်နဲဆုံး စစ်မှန်သော နတ်ဆိုးဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ထူးခြားသော ပါရမီရှိသူများကို ဆွဲဆောင်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ လီလင်ကျင့်၏ အဆိုအရ ပါရမီကြီးလေလေ ထိုနတ်ဆိုးကို ပိုမိုဆွဲဆောင်နိုင်လေလေ ဖြစ်သည်။ သို့ဆိုလျှင် ပဲ့တင်ထပ်သံ သုံးမျိုးရှိသော လီလော့မှာ အနည်းဆုံး အဆင့်ကိုး ပါရမီရှင်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဆွဲဆောင်မှုရှိနေပေလိမ့်မည်။
သူသည် ဝိညာဉ်စား အစစ်မှန်နတ်ဆိုး၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်နေပြီလား။ ထိုနတ်ဆိုးက သူ့ရဲ့ ပါရမီကို ဝါးမြိုရန် ကြံစည်နေသလား။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စောစောက ကမ္ဘာခြားသက်ရှိ ဒီရေလှိုင်းအတွင်း ခံစားခဲ့ရသော စောင့်ကြည့်ခံရသည့် ခံစားချက်ကိုလည်း ပြန်လည်သတိရမိလိုက်သည်။ ဤအတွေးမှာ အမှန်တရားနှင့် အလွန်နီးစပ်နေပေသည်။
"တကယ်ကို ဒုက္ခပဲ"
အမှောင်နယ်မြေ၏ မှောင်မှောက်နေသော ကောင်းကင်ကို ကြည့်ကာ လီလော့၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်သွားသည်။ ညစ်ညမ်းမှုများမှာ နေရာအနှံ့ ရှိနေပြီး ယုတ်မာသော တီးတိုးသံများက ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် လူတို့၏ စိတ်နှလုံးအတွင်းပိုင်းကို ပစ်မှတ်ထားကာ စိတ်ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်မရအောင် ပြုလုပ်တတ်သည်။
ကံကောင်းသည်မှာ အစိမ်းရောင်နယ်သာ တံခွန်အဖွဲ့ဝင် ရှစ်ထောင်မှာ တစ်သားတည်း လှုပ်ရှားနေခြင်းပင်။ အကယ်၍ တစ်ယောက်တည်း သွားလာနေပါက မကြာမီမှာပင် စိတ်အာရုံ ထိခိုက်ကာ ညစ်ညမ်းမှုများ၏ သားကောင် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် လီလော့သည် ဝိညာဉ်စားနတ်ဆိုး၏ တည်ရှိမှုကို မသိရှိရသလို လှုပ်ရှားမှုများကို မည်သို့ စောင့်ကြည့်နေသည်ကိုလည်း မသိရပေ။
အကယ်၍ ဗိုက်ပူနတ်ဆိုးနှင့် မျက်နှာနှစ်ဖက်နတ်ဆိုးတို့ကပင် ထိုနတ်ဆိုး၏ ညွှန်ကြားချက်ကို နားထောင်နေကြသည်ဆိုလျှင် ဝိညာဉ်စား အစစ်မှန်နတ်ဆိုးမှာ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသည့် ရန်သူဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုနတ်ဆိုးနှစ်ကောင်မှာ ပထမအဆင့် မြို့စားများနှင့်တန်းတူ သန်မာသောကြောင့်ပင်။
လီလော့ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သန္ဓေသားသစ်သီးကို ရယူရန် မစ်ရှင်မှာ သူထင်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ နွားသိုးကြီးပေါင်ပေါင်၏ ပြန်လည်ကျန်းမာရေးနှင့် သက်ဆိုင်နေသဖြင့် သူ လုံးဝအရှုံးမပေးနိုင်ပေ။
ဤအတွေးများဖြင့် လီလော့က လက်သီး တင်းတင်းဆုပ်ကာ ချိန်းဆိုထားသော နေရာသို့ အမြန်ဆုံး ချီတက်ခဲ့သည်။ ပိတ်မိနေရှာသော ညီအစ်ကို ကျောက်ကျင့်ယွီအတွက်မူ... နောင်တစ်ချိန်တွင် ဤနေရာကို ဖြတ်သွားပါက ကျေးဇူးတင်သည့်အနေဖြင့် အမွှေးတိုင် သုံးတိုင်တော့ ထွန်းပေးလိုက်ပါမည်...
......
တစ်ဖက်တွင်မူ အမှောင်တိမ်တိုက်အတွင်း၌ကျောက်ကျင့်ယွီ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်မှောင်မှောက်နေသည်။ လီလော့ကို လှည့်စားရန် အစီအစဉ်မှာ မိမိကိုယ်တိုင် ပြန်လည်ထိခိုက်သွားခြင်းပင်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အစစ်မှန် နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရန် ကျန်ရစ်ခဲ့ရသည်။
ကျောက်ကျင့်ယွီက အမှောင်ထုအတွင်း လွင့်မျောနေသော မျက်နှာနှစ်ဖက်နတ်ဆိုးနှင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသော ဗိုက်ပူနတ်ဆိုးကို ကြည့်လိုက်ပြီး ကျားတပ်မကို အားပေးစကားပြောကာ သဟဇာတဖြစ်ခြင်း အတတ်ကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုလိုက်သည်။
"ကျားနတ်ဆိုး စစ်မှန်သောပုံသဏ္ဌာန်!"
ထိုစဉ် ဧရာမ ကျားနီကြီးတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ် ပေါ်ထွက်လာပြီး ကျောက်ကျင့်ယွီနှင့် ကျားတပ်မကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။ ဤပြင်းထန်သော စွမ်းအားကြောင့် မျက်နှာနှစ်ဖက်နတ်ဆိုးပင် အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။
ဗိုက်ပူနတ်ဆိုးကတော့ ကျားနီပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ အတင်းအဓမ္မ ဖောက်ထွက်ရန် စဉ်းစားနေပုံရသည်။ သို့သော် ခဏအကြာတွင် ၎င်းက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှ အမှောင်ထုများမှာ စတင်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ၎င်း၏ ဗိုက်ပေါ်မှ ပါးစပ်ကြီးအတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။
မျက်နှာနှစ်ဖက်နတ်ဆိုးသည်လည်း လူအသွင် ပြန်ပြောင်းသွားသည်။ထို့နောက် သူတို့က ကျောက်ကျင့်ယွီကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ သူတို့၏ နယ်မြေများအတွင်းသို့ အသံတိတ် ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။
"သူတို့က ဒီအတိုင်း ထွက်သွားကြတာလား" ဟု ကျောက်ကျင့်ယွီက မယုံနိုင်ဘဲ မေးလိုက်မိသည်။ သူသည် နတ်ဆိုးများ အနားမှာ မရှိတော့ကြောင်း အတည်ပြုပြီးမှ စွမ်းအားများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
"သူတို့က ကျန်တဲ့ တပ်မသုံးခု လာနေတာကို သိသွားလို့လား။ ဒါမှမဟုတ် ငါတို့ကို ခဏအတွင်းမှာ မနိုင်ဘူးဆိုတာ သိလို့ ထွက်သွားတာလား" ဟု ခန့်မှန်းနေမိသည်။
သို့သော် ထိုအတွေးမှာ သိပ်တော့ မမှန်ကန်လှပေ။ နတ်ဆိုးနှစ်ကောင် ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်လျှင် ကျားတပ်မမှာ ကြီးလေးသော တန်ဖိုး ပေးရပေလိမ့်မည်။
သို့ဆိုလျှင် နောက်ထပ် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုမှာ... ထိုနတ်ဆိုးနှစ်ကောင်မှာ သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ လီလော့နောက်ကိုသာ လိုက်နေခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... တိုက်ပွဲမဖြစ်ဘဲ သူတို့ နောက်ဆုတ်သွားတာ ကောင်းပါတယ်"
ကျောက်ကျင့်ယွီက ဆက်လက်မစဉ်းစားတော့ဘဲ လီလော့ ထွက်သွားသည့် ဘက်သို့ လေးနက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ယခုအခါ ရန်ငြိုးမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသွားပြီဖြစ်သည်။ လီလော့မှာလည်း သန္ဓေသားသစ်သီးကို ရယူရန် သွားနေခြင်းဖြစ်သဖြင့် သူတို့ ထပ်မံဆုံတွေ့ကြဦးမည်မှာ သေချာသည်။ထို့ကြောင့် သူသည် ကျားတပ်မကို ဦးဆောင်ကာ အခြားတပ်မများနှင့် ပူးပေါင်းရန် အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာခဲ့လေတော့သည်။
......
အမှောင်နယ်မြေ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် အနက်ရောင် ရေကန်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုရေကန်မှာ လှိုင်းအနည်းငယ်မျှ မရှိဘဲ သေဆုံးနေသည့် ရေအိုင်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ငြိမ်သက်နေ၏။
ရုတ်တရက် ရေကန်၏ အလယ်တွင် ဝဲကယက်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး မျက်နှာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
၎င်းမှာ အလွန်လှပသော မျက်နှာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လီလော့သာ မြင်လိုက်ရပါက အနောက်ဘက်မြို့တော်တွင် သူတွေ့ခဲ့သော လီလင်ကျင့်၏ မျက်နှာဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်ပေလိမ့်မည်။ ရေကန်ထဲမှ ထိုသူမက အဝေးသို့ မျှော်ကြည့်ကာ နီရဲသော နှုတ်ခမ်းအစုံကို ကွေးညွှတ်၍ ပြုံးလိုက်လေတော့သည်။