ဆွေးနွေးခြင်း

​လီလော့ ချိန်းဆိုထားသောနေရာသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် လွင်ပြင်ကျယ်ကြီးရှိ စွန့်ပစ်ထားသော ရင်ပြင်ပေါ်၌ လူထောင်ပေါင်းများစွာမှာ အေးအေးလူလူ ရှိနေကြသည်။ လူပေါင်း နှစ်သောင်းကျော်မှာ တစ်သားတည်း အသက်ရှူနေကြသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူတို့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ပြင်းထန်လှသည့် စွမ်းအားများက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ညစ်ညမ်းမှုအားလုံးကို မောင်းထုတ်ထားသည်။

​လီလော့နှင့် အစိမ်းရောင်နယ်သာ တံခွန်အဖွဲ့ ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်လျှင် လူအုပ်ထဲမှ လူသုံးဦးမှာ လီလော့ထံသို့ အပြေးအလွှား ရောက်လာကြသည်။ သူတို့မှာ လီဖုန်းယီ၊ လီကျင်းထောင်နှင့် တျန့်ဖုန်းရှန်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

​"မောင်လေး.... နင် အရမ်းနှေးတာပဲ! ငါတို့ စောင့်နေတာ တစ်မနက်ခင်းလုံး ရှိနေပြီ! နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက်သာ ကြာရင် ငါတို့ နင့်ကို လိုက်ရှာတော့မလို့" ဟု လီဖုန်းယီက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခါ ​လီလော့က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး…. "လာတဲ့လမ်းမှာ အဆင်ပြေကြရဲ့လား" ဟု မေးရာ လီကျင်းထောင်က အဆင်ပြေကြောင်းနှင့် လမ်းတွင်တွေ့သော ကမ္ဘာခြားသက်ရှိ အနည်းငယ်ကိုသာ ရှင်းလင်းခဲ့ရကြောင်း ဖြေသည်။ ထိုစဉ် တျန့်ဖုန်းရှန်က "မင်းဘက်မှာ တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့လို့လား" ဟု စူးစမ်းလိုက်သည်။

​လီလော့က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ကျောက်ကျင့်ယွီနဲ့ တွေ့ခဲ့တယ်" ဟု ဆိုလိုက်တော့ လီဖုန်းယီ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပျက်သွားပြီး ဒဏ်ရာရသူ ရှိမရှိ စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းတော့သည်။

ကျောက်ကျင့်ယွီ၏ ကျားတပ်မမှာ ကျောက်မျိုးနွယ်စုတွင် ဒုတိယအင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်ရာ လီလော့တို့အတွက် အလွန်အန္တရာယ်များလှသည်။

​လီလော့က "သူနဲ့ မတိုက်ခဲ့ရပါဘူး" ဟု ဆိုမှ လီဖုန်းယီ စိတ်အေးသွားသည်။ သို့သော် လီလော့၏ နောက်ထပ်စကားကြောင့် သူမ၏ ရင်ခုန်သံများ ပြန်လည်မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ လမ်းမှာ အစစ်မှန် နတ်ဆိုး နှစ်ကောင်က ပိတ်ဆို့ထားလို့ပဲ"။

ထိုစကားကြောင့် ​သူတို့ သုံးဦးစလုံး ဆွံ့အသွားကြသည်။ လီလော့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည့် အခြေအနေမှာ မယုံနိုင်စရာပင်။

တျန့်ဖုန်းရှန်က …."မင်း သူတို့လက်က ဘယ်လိုလွတ်လာတာလဲ။ အစိမ်းရောင်နယ်သာ တံခွန်မှာလည်း အကျအဆုံး သိပ်မရှိပါလား" ဟု သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

အစစ်မှန် နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်နှင့် ကျောက်ကျင့်ယွီတို့ကြားတွင် လီလော့တို့အဖွဲ့မှာ အပြတ်အသတ် ချေမှုန်းခံရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​လီလော့က ပုခုံးတွန့်ကာ…. "ကံကောင်းချင်တော့ ကျောက်ကျင့်ယွီက နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို ကူပြီး တိုက်ပေးသွားလို့လေ" ဟု ဆိုကာ ကျောက်ကျင့်ယွီကို မည်သို့ ပြန်လည်လှည့်စားကာ ထွက်ပြေးလာခဲ့ကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။

​"နင် တကယ်ပဲ ကျောက်ကျင့်ယွီကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပဲ" ဟု လီဖုန်းယီက ရယ်ချင်စိတ်ကို အောင့်ထားရင်း ဆိုသည်။

လီလော့ကလည်း… "ဒီကိုပြန်လာတိုင်း သူ့အတွက် အမွှေးတိုင် သေချာထွန်းပေးပါ့မယ်" ဟု အတည်ပေါက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

​သို့သော် တျန့်ဖုန်းရှန်က….

"ကျောက်ကျင့်ယွီက အဲဒီလောက်နဲ့ သေမှာမဟုတ်ဘူး။ သူက သူ့မျိုးဆက်မှာ ဒုတိယအသန်မာဆုံးပဲ" ဟု သတိပေးလိုက်သည်။

လီလော့က…. "ဒါဆို ပိုတောင်ကောင်းသေးတယ်"

ကျောက်ကျင့်ယွီ အသက်ရှင်နေမှ နဂါးစွယ်ငါးချောင်းကို ပြန်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

​ထို့နောက် လီလော့က သူ့ရဲ့ ကံဆိုးမှုမှာ တိုက်ဆိုင်မှုမဟုတ်ကြောင်းနှင့် ဝိညာဉ်စား အစစ်မှန်နတ်ဆိုး အကြောင်းကို ရှင်းပြလိုက်သည်။ သူ့ရဲ့ ပဲ့တင်ထပ်သံ သုံးမျိုးမှာ ထိုနတ်ဆိုးအတွက် အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိနေကြောင်း ယူဆထားသည်။

​"အစစ်မှန်နတ်ဆိုးတွေကို အမိန့်ပေးနိုင်တယ်ဆိုရင် အဲဒီ ဝိညာဉ်စားနတ်ဆိုးက ဘယ်လောက်တောင် သန်မာမှာလဲ" ဟု တျန့်ဖုန်းရှန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

လီဖုန်းယီကမူ ထိုနတ်ဆိုးမှာ ဒုတိယအဆင့် မြို့စားနှင့် အဆင့်တူသည့် ဒုတိယအဆင့် အစစ်မှန်နတ်ဆိုး ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ခန့်မှန်းခဲ့သည်။ သူတို့ လေးဦးစလုံးမှာ သဟဇာတဖြစ်ခြင်း ဖြင့်ပင် ပထမအဆင့် မြို့စားအဆင့်သာ ရှိသဖြင့် ၎င်းကို ရင်ဆိုင်ရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။

​လီလော့က မြေပုံကို ထုတ်ကြည့်ကာ သူတို့ သွားရမည့် သန္ဓေသားသစ်သီး ရှိရာ နေရာကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် အစစ်မှန်နတ်ဆိုး လေးကောင်အထိ ရှိနေသည်။

​လီလော့က ရဲရင့်သော အကြည့်ဖြင့် အခြားသုံးဦးကို ကြည့်ကာ …

"ကျွန်တော့်မှာ မိုက်ရူးရဲဆန်တဲ့ အကြံပြုချက်တစ်ခု ရှိတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

​"အရင်ဆုံး သူတို့ကို အရင်ဦးအောင် တိုက်ခိုက်ကြမယ်။ ငှက်ရဲ့ အတောင်ပံတွေကို အရင်ချိုးပစ်ရမယ်"

​လီလော့၏ စကားကြောင့် လီဖုန်းယီ၊ လီကျင်းထောင်နှင့် တျန့်ဖုန်းရှန်တို့ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် မောက်မာလွန်းသော အကြံအစည်တစ်ခု ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။