ကြက်သွေးရောင် မီးတောင်တန်း

​ကြက်သွေးရောင် မီးတောင်တန်းကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်စင်းနေသော ဧရာမ မီးနဂါးကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အဆုံးမရှိအောင် ရှည်လျားလှသည်။ ဤတောင်တန်းမှာ ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် လုံးဝကွဲပြားနေသည်။ ပြင်ပတွင် ညစ်ညမ်းမှုများ ထူထပ်နေသော်လည်း ဤတောင်တန်းအတွင်း၌မူ ညစ်ညမ်းမှုများ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်ပြီး သဘာဝစွမ်းအင်များမှာမူ အလွန်အမင်း ထူထပ်လှသည်။

​အမှောင်နယ်မြေအတွင်းရှိ သဘာဝစွမ်းအင်များမှာ ညစ်ညမ်းမှုများကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် တစ်နေရာတည်းတွင် စုစည်းသွားတတ်ရာမှ ဤကဲ့သို့သော အထူးနယ်မြေများ ပေါ်ပေါက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ကျင့်ကြံသူများအတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သော နေရာဖြစ်သော်လည်း ကမ္ဘာခြားသက်ရှိများ ရှိနေခြင်းကြောင့် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများ မလာရဲကြပေ။

​လီလော့တို့အဖွဲ့က တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်မှ နေ၍ ထိုတောင်တန်းကြီးကို ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏နောက်တွင် တံခွန်လေးခုမှ အဖွဲ့ဝင်များမှာ စနစ်တကျ ရှိနေကြသည်။

​"သဟဇာတဖြစ်ခြင်းက ပေးတဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ စွမ်းအားတွေကို ထိန်းချုပ်ရတာ တကယ့်ကို သာယာဖို့ကောင်းတာပဲ" ဟု လီလော့က ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤအဆင့်မှာ သူတို့တစ်ဦးချင်းစီအနေဖြင့် လာရောက်ရန် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း သဟဇာတဖြစ်ခြင်း အတတ်ကြောင့်သာ အစစ်မှန် နတ်ဆိုးများကိုပင် ရင်ဆိုင်နိုင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် လီဖုန်းယီက ဤပြင်ပစွမ်းအားအပေါ် အလွန်အမင်း မှီခိုခြင်းမပြုရန် သတိပေးခဲ့သည်။

​လီလော့က စဉ်းစားရင်း မိမိ၏ ကျင့်စဉ်အခြေအနေကို ပြန်လည်စစ်ဆေးလိုက်သည်။ သူသည် အမှောင်နယ်မြေအတွင်း ဆယ်ရက်ခန့် ရှိနေစဉ်အတွင်း ကမ္ဘာခြားသက်ရှိများကို နှိမ်နင်းရင်း စကြဝဠာဓားအသိ သုံးခုအထိ ရရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။ ၎င်းက သူ့ကို သန္ဓေသားသစ်သီး ရယူရန် ပိုမိုယုံကြည်မှု ရှိစေသည်။

​"ကြက်သွေးရောင် မီးတောင်တန်းထဲကို ဝင်ကြရအောင်"

​လီလော့က ညွှန်ကြားလိုက်ပြီးနောက် အပူရှိန်ပြင်းထန်လှသော တောင်တန်းအတွင်းသို့ ခြေချလိုက်ကြသည်။ တောအုပ်အတွင်း၌ မီးလျှံများ ဝန်းရံနေသကဲ့သို့ နီရဲနေသော မီးဝိညာဉ်မျောက် များကို တွေ့ရတတ်သည်။ ထိုမျောက်များမှာ လီလော့တို့၏ အင်အားကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် အနားမကပ်ရဲကြပေ။

​လီဖုန်းယီ၏ ပြောကြားချက်အရ သန္ဓေသားသစ်သီးများမှာ မီးတောင်ဝ သုံးခုရှိသည့် တောင်တန်းအနက်ပိုင်းတွင် ရှိနေနိုင်သည်။

လီလော့က အဖွဲ့ဝင် ရှစ်ထောင်ကို ဦးဆောင်ကာ သတိရှိရှိ ရှေ့ဆက်ခဲ့ပြီး စိတ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်စားနတ်ဆိုး၊ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်နှင့် ကျောက်ကျင့်ယွီတို့၏ အန္တရာယ်များကို အမြဲတမ်း သတိပြုနေမိသည်။

​ရုတ်တရက် လီလော့က ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ သစ်သားပဲ့တင်ထပ်သံစွမ်းအားကြောင့် ရှေ့ရှိ တောအုပ်အတွင်း၌ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသောကြောင့်ပင်။

သူသည် ပြင်းထန်စွာ လေတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ ရှေ့ရှိ လေထုထဲတွင် ငါးညှီနံ့နံသော အဆိပ်မှုန်များ ပျံဝဲနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

​ဤကဲ့သို့ ယုတ်မာလှသော ထောင်ချောက်မျိုးကို ကမ္ဘာခြားသက်ရှိများက ပြုလုပ်နိုင်စွမ်းမရှိပေ။

​လီလော့က တောအုပ်အနက်ပိုင်းသို့ စိုက်ကြည့်ကာ အေးအေးဆေးဆေးပင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကျောက်ကျင့်ယွီ... အသံတိတ် ပုန်းမနေဘဲ ထွက်လာခဲ့စမ်း"

​ခဏအကြာတွင် တောအုပ်အတွင်းမှ လူလေးဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ကျောက်ကျင့်ယွီပင် ဖြစ်နေသည်။

​ကျောက်ကျင့်ယွီက ရက်စက်လှသော အပြုံးဖြင့် ….

"လီလော့... မင်းက တကယ့်ကို သတိကြီးတာပဲ။ ဒါတောင် မင်းကို မဖမ်းနိုင်ဘူးလား"

​"မင်းလို လူအတစ်ယောက်က အဲဒီနတ်ဆိုးနှစ်ကောင်လက်ထဲကနေ အသက်ရှင်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါလည်း မထင်ထားဘူး"

​လီလော့၏ရန်စလိုသောစကားကြောင့်ကျောက်ကျင့်ယွီက ဒေါသတကြီးဖြင့် လီလော့ကို သတ်ဖြတ်ရန် ကြုံးဝါးနေစဉ် လီလော့က နွေးထွေးသော လေသံဖြင့် ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သည်။

"မေးစရာတစ်ခု ရှိသေးတယ်... ငါ့ရဲ့ နဂါးစွယ်တွေကိုတော့ ပျောက်အောင် မလုပ်လိုက်ဘူး မဟုတ်လား"