အခန်း (၁၁၅-၁၁၆)

အပိုင်း(၁၁၅)

နောက်ဆုံးတွင် မိစ္ဆာကောင်အားလုံးသည် စွန်ဝူခုန်း၏ လက်ချက်ဖြင့်သာ သေဆုံးသွားခဲ့လေသည်။ ကျန်းလျိုသည် ကွမ်ယင် ဂါထာ ၏ ပြန်လည်အသုံးပြုရန် စောင့်ဆိုင်းချိန် ကို စောင့်ဆိုင်း မနေတော့ချေ။

ရည်ရွယ်ချက်မရှိသော်ငြားလည်း စွန်ဝူခုန်း၏ စကားများသည် ကျန်းလျို၏ ရင်ထဲ၌ တစ်စုံတစ်ခုကို လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့သည်။

အနောက်ဘက်ကောင်းကင်ဘုံ သို့ သွားမည့် မိုင်ပေါင်း တစ်သိန်းရှစ်သောင်း ခရီးစဉ်ကြီးမှာ သူတို့ ကိုယ်တိုင်နှင့် ကောင်းယန် ၏ အသက်များကို အလောင်းအစားလုပ်ထားသော ရူးသွပ်ဖွယ် လောင်းကစားပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ စွန်ဝူခုန်းပင်လျှင် ဤပင်လယ်ဓားပြသင်္ဘောပေါ်သို့ ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ ဤမိုင်ပေါင်း တစ်သိန်းရှစ်သောင်း ခရီးတစ်လျှောက်တွင် ကျန်းလျိုသည် အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်နိုင်သမျှ အစွမ်းထက်လာချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် အစွမ်းထက်လာစေရန်အတွက် အမှန်တကယ်ပင် အကျင့်စာရိတ္တ ကင်းမဲ့ကာ မူဝါဒများအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ရန် လိုအပ်ပါသလော။

ဤမိစ္ဆာကောင်များသည် သေသင့်သေထိုက်သည်မှာ မှန်သော်လည်း သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ရာတွင် ကွမ်ယင် ဂါထာ ကို အသုံးပြု၍ အတွေ့အကြုံမှတ် ယူရန်အတွက် အသက်ရှင်လျက် ချန်ထားပြီးမှ ပြန်လည် အဆုံးသတ်ရမည်လော။

ဤသည်မှာ အသက်အန္တရာယ်ကို လှောင်ပြောင်နေခြင်းပင် မဟုတ်ပါလော။

လူများ ဝက်ပေါ်ပြီး အသားစားသည်နှင့် တူလေသည်။ သတ်ဖြတ်ပြီး အသားဖြတ်ယူခြင်းမှာ ကိစ္စမရှိသော်လည်း ယနေ့ နားရွက်တစ်ဖက် ဖြတ်ပြီး မနက်ဖြန် ခြေထောက်တစ်ချောင်း ဖြတ်ယူရန် လိုအပ်ပါသလော။

ထိုသို့သော လုပ်ရပ်များသည် မိစ္ဆာများ၏ လုပ်ရပ်ထက်ပင် ပို၍ ရက်စက်ရာကျနေမည် မဟုတ်ပါလော။

ချန်အန်းမြို့တော် မှ ထွက်ခွာလာစဉ်က အနောက်ဘက်ကောင်းကင်ဘုံ ခရီးစဉ်တွင် မူလရည်ရွယ်ချက်များကို မမေ့လျော့စေရန် ရည်ရွယ်၍ မဟာထန်ဧကရာဇ် လီရှီမင် တိုက်ခဲ့သော ဝိုင်တစ်ခွက်ကို သူ ပြန်လည်အမှတ်ရမိလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် ကွမ်ယင် ဂါထာ ကို သုံး၍ ကုသပေးပြီးခါမှ ပြန်လည် သတ်ဖြတ်မည်ဟူသော အတွေးသည် အလိုအလျောက် ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း လျင်မြန်စွာပင် ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။

မိစ္ဆာကောင်အားလုံးကို စွန်ဝူခုန်းက ချေမှုန်းပြီးနောက်တွင် ကျန်းလျိုနှင့် စွန်ဝူခုန်းတို့သည် တောင်ပေါ်သို့ ဆက်တက်ခဲ့ကြပြီး လေပြန်တောင် တစ်ဝိုက်၌ ရှောင်ထျန်းရွာ မှ ရွာသားများကို ရှာတွေ့နိုင်မလားဟု လိုက်လံရှာဖွေကြလေသည်။

သူသည် ရွာမှ အဘိုးအိုအား လေပြန်တောင် သို့ လာရောက်၍ အပြစ်မဲ့ လူများကို ကယ်တင်ပေးမည်ဟု ကတိပေးထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော်လည်း… တောင်တစ်ခုလုံးကို ရှာဖွေပြီးနောက်တွင် သက်ရှိထင်ရှား လူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မတွေ့ရဘဲ ဖြတ်တောက်ခံထားရသော ခြေလက်အင်္ဂါများနှင့် ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများကိုသာ တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

ရာနှင့်ချီသော မိစ္ဆာများကြားတွင် ရှောင်ထျန်းရွာ မှာမူ အိမ်ခြေ နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်ခန့်သာ ရှိသောကြောင့် ရွာသားများအားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

ရှာဖွေပြီးနောက် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မတွေ့ရှိရသဖြင့် ရှောင်ထျန်းရွာမှ အဘိုးအိုအား ဤအဖြစ်ဆိုးကို မည်သို့မည်ပုံ ပြောပြရမည်ကို ကျန်းလျို မသိတော့ချေ။

သို့တိုင်အောင် သူ အသိမပေးဘဲ နေ၍လည်း မရနိုင်ပေ။ အဘိုးအိုသည် သတင်းကောင်းကို စောင့်မျှော်နေဆဲ ဖြစ်လေသည်။

"ဝူခုန်း... သွားကြရအောင်..."

ဤအဖြစ်ဆိုးကို ကြားလျှင် အဘိုးအို မည်သို့ တုံ့ပြန်မည်ကို တွေးကြည့်ရုံဖြင့် ကျန်းလျိုမှာ အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်ရသဖြင့် စွန်ဝူခုန်းအား ခေါ်လိုက်ပြီး ရှောင်ထျန်းရွာ ရှိရာ တောင်အောက်သို့ စတင်ဆင်းလာခဲ့ကြသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကျန်းလျိုသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် အမှန်အတိုင်းသာ ပြောပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် အခြေအနေကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်ရမည်ကိုမူ အဘိုးအို၏ တုံ့ပြန်မှုအပေါ် မူတည်၍သာ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် တွေးတောလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လမ်းလျှောက်ရင်းနှင့် မြို့တစ်မြို့တွင် နေထိုင်ကာ အခမဲ့ ကုသမှုများ ပေးသင့်သလားဟု ကျန်းလျို စဉ်းစားမိလေသည်။ ဤနည်းလမ်းအတိုင်းသာ လှုပ်ရှားမည်ဆိုပါက အဆင့်ပြောင်းမစ်ရှင်၏ ဒုတိယအဆင့်ကို ပြီးမြောက်ရန် သိပ်ခက်ခဲမည် မဟုတ်ဟု ထင်ရသည်။

ထိုသို့တွေးတောနေစဉ်မှာပင် ကျန်းလျိုသည် သွေးကျားဘုရင် သေဆုံးသွားစဉ်က ကျလာသော ပစ္စည်းများကို စစ်ဆေးရန် သူ၏ ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်း ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်လေသည်။

ဒင် - "မိစ္ဆာအုပ်စုအား နှိမ်နင်းခြင်း" မစ်ရှင် ပြီးမြောက်သွားပါပြီ၊ အတွေ့အကြုံမှတ် ၁၂,၀၀၀ ရရှိပြီး ကြာပန်းစိမ်း တောင်ဝှေး ကို ရရှိသည်။

သွေးကျားဘုရင်ထံမှ ကျလာသော ပစ္စည်းများကို ကျန်းလျို သေချာစွာ မစစ်ဆေးရသေးမီ စနစ်၏ အသိပေးသံက အရင် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ထို့နောက်… သူ၏ မျက်စိရှေ့ရှိ ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်း ၏ အကွက်ငယ်လေးထဲတွင် တောင်ဝှေး တစ်ချောင်းသည် အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပေါ်လာတော့သည်။

ဤမစ်ရှင် ပြီးမြောက်သွားခြင်းက ကျန်းလျိုအား အလွန်တရာ ကျေနပ်အားရသွားစေသည်။

လေပြန်တောင်ပေါ်ရှိ မိစ္ဆာကောင်များကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ သူ မူလကတည်းက ရည်ရွယ်ထားပြီးသား ကိစ္စဖြစ်သည်။ ယခုကဲ့သို့ ဤမစ်ရှင်နှင့် ကြုံကြိုက်သွားခြင်းကြောင့် အတွေ့အကြုံမှတ် ၁၂,၀၀၀ နှင့် ကြာပန်းစိမ်း တောင်ဝှေး တစ်ချောင်းကို အလွယ်တကူ ရရှိသွားခဲ့လေသည်။

သူ၏ အကြည့်တို့က ကြာပန်းစိမ်း တောင်ဝှေး ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေရာ သက်ဆိုင်ရာ ဂုဏ်သတ္တိ အချက်အလက်များသည် ကျန်းလျို၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာတော့သည်။

ကြာပန်းစိမ်း တောင်ဝှေး (ပြီးပြည့်စုံသော အရည်အသွေး) - လိုအပ်သော အဆင့် ၂၀၊ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား +၁၈၅။ အထူးသက်ရောက်မှု - ကုသခြင်းစွမ်းရည်များနှင့် ပစ္စည်းများ၏ အာနိသင်ကို +၁၀% တိုးစေသည်။ ကြံ့ခိုင်မှု ၁၆/၂၀။

ကြာပန်းစိမ်း တောင်ဝှေး ၏ ဂုဏ်သတ္တိများကို မြင်သောအခါ ကျန်းလျိုသည် စိတ်ထဲမှ တိတ်တခိုး အံ့သြဝမ်းသာ ဖြစ်သွားလေသည်။

မိစ္ဆာနှင် တောင်ဝှေးတွင် သင့်တင့်သော ဂုဏ်သတ္တိများ ရှိသော်လည်း ၎င်းမှာ အဆင့် ၁၀ အတွက် ရည်ရွယ်ထားသော လက်နက်ဖြစ်ရာ လက်ရှိ ကျန်းလျိုအတွက်မူ အနည်းငယ် ပိုလျှံနေသလို ဖြစ်နေသည်။ ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား အာနိသင်များသည် မိစ္ဆာနှင် ဂါထာ ၏ စွမ်းရည်များကို မယှဉ်နိုင်ပေ။ ဤ ကြာပန်းစိမ်း တောင်ဝှေး မှာ ယခုအချိန်တွင် ကျန်းလျို အတိအကျ လိုအပ်နေသော လက်နက်ကိရိယာပင် ဖြစ်လေသည်။

ကြာပန်းစိမ်း တောင်ဝှေး ၏ ဂုဏ်သတ္တိများက ကျန်းလျိုအား အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပျော်ရွှင်စေခဲ့သော်လည်း သွေးကျားဘုရင် ထံမှ ကျလာသော ပစ္စည်းများက သူ့ကို ပို၍ပင် စိတ်အားထက်သန်စေခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ မိစ္ဆာဘုရင် အဆင့်ရှိ မိစ္ဆာ တစ်ကောင်ထံမှ ကျလာသော ပစ္စည်းများကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရရှိဖူးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ သိုလှောင်အိတ်နေရာကို သေချာစွာ ကြည့်ရှုစစ်ဆေးလိုက်သောအခါ သွေးကျားဘုရင် ထံမှ မာနပုလင်း တစ်ပုလင်း၊ သွေးပုလင်း နှစ်ပုလင်း၊ လက်စွပ်တစ်ကွင်း၊ ဖိနပ်တစ်ရန်နှင့် ကျွမ်းကျင်မှုစာအုပ် တစ်အုပ် ကျလာကြောင်း ကျန်းလျို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ကျလာသော ပစ္စည်းများမှာ အထူးတလည် များပြားနေခြင်း မရှိသော်လည်း၊ နည်းပါးလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

ဆေးပုလင်းအနည်းငယ်မှာ သိပ်ပြီး ဂရုစိုက်စရာ မလိုလှသဖြင့် ကျန်းလျို၏ အကြည့်တို့သည် လက်စွပ်ပေါ်သို့ အရင်ဆုံး ကျရောက်သွားလေသည်။

စစ်မှန်သော နဂါး လက်စွပ် (အရည်အသွေးမြင့်) - လိုအပ်သော အဆင့် ၁၅၊ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား +၃၅၊ ကြံ့ခိုင်မှု ၅/၁၀။

လက်စွပ်၏ ဂုဏ်သတ္တိ အချက်အလက်များကြောင့် ကျန်းလျိုသည် စိတ်ထဲမှ ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။ သူသည် လက်စွပ်တစ်ကွင်း အမှန်တကယ် လိုအပ်နေသည်မှာ မှန်သော်လည်း အရည်အသွေးမြင့် အဆင့်မျှသာ ရှိသော လက်စွပ်သည် သွေးကျားဘုရင် ကဲ့သို့သော မိစ္ဆာဘုရင် တစ်ပါး၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ထိုက်တန်မှု မရှိလှဟု ထင်ရသည်။

သို့တိုင်အောင် ကျန်းလျိုသည် လက်စွပ်ကို ထုတ်ယူကာ သူ၏ လက်ချောင်းတွင် စွပ်လိုက်လေသည်။ မည်သို့ပင် ဆိုစေ… ထပ်ဆောင်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ၃၅ မှတ်မှာ သင့်တင့်သော အာနိသင်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ထို့နောက် ကျန်းလျို၏ မျက်လုံးများသည် ဖိနပ်တစ်ရန်ကို စစ်ဆေးရန် ရွေ့လျားသွားသည်။ ၎င်း၏ ဂုဏ်သတ္တိ အချက်အလက်များသည်လည်း သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

လျှပ်တစ်ပြက်တောက်ပခြင်း ဖိနပ် (ဒဏ္ဍာရီလာ အရည်အသွေး) - လိုအပ်သော အဆင့် ၂၀၊ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအား +၄၆၀။ အထူးသက်ရောက်မှု - ၁၀ မီတာ ပတ်လည်အတွင်း လျှပ်တစ်ပြက် နေရာရွှေ့ပြောင်းနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ပြန်လည်အသုံးပြုရန် စောင့်ဆိုင်းချိန် ၃၀၀ စက္ကန့်။ ကြံ့ခိုင်မှု ၄/၃၀။

"..."

လျှပ်တစ်ပြက်တောက်ပခြင်း ဖိနပ် ၏ ဂုဏ်သတ္တိများကို ကြည့်ရင်း ကျန်းလျိုသည် အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားလေသည်။ ဆေးပုလင်းများနှင့် လက်စွပ်တို့သည် ထူးထူးခြားခြား မရှိခဲ့သဖြင့် သူ၏ ကံများ ကုန်ခမ်းသွားပြီဟု အစပိုင်းတွင် ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း တကယ့် အံ့အားသင့်စရာမှာ အဆုံးသတ်တွင် ရှိနေကြောင်းကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ဒဏ္ဍာရီလာ အရည်အသွေး ရှိ လက်နက်ကိရိယာများသည် အဆင့် ၂၀ သာ လိုအပ်ပြီး ဝိဒျာရာဇာ သရဖူ ထက် သိသိသာသာ နိမ့်ကျနေသည် ဆိုသော်ငြားလည်း၊ ဤသည်မှာ သူ၏ ဒုတိယမြောက် ဒဏ္ဍာရီလာ အရည်အသွေး လက်နက်ကိရိယာပင် ဖြစ်လေသည်။ ထပ်ဆောင်း ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားရော အထူးသက်ရောက်မှုပါ အလွန်ကောင်းမွန်လှပေသည်။

သို့သော် ကြံ့ခိုင်မှု ၄ မှတ်မျှသာ ကျန်ရှိတော့သည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းလျိုသည် စိတ်ထဲမှ ခေါင်းခါလိုက်မိပြန်သည်။

အကယ်၍ ဤကြံ့ခိုင်မှုကို ပြုပြင်ရန် နည်းလမ်း မရှာနိုင်ပါက ဤ လျှပ်တစ်ပြက်တောက်ပခြင်း ဖိနပ် မှာ မကြာမီ အသုံးမဝင်တော့ဘဲ ဖြစ်သွားမည် မဟုတ်ပါလော။

လျှပ်တစ်ပြက်တောက်ပခြင်း ဖိနပ် ၏ အချက်အလက်များကို ကြည့်ရှုရင်း ကျန်းလျိုသည် ဝမ်းသာမှုနှင့် ကူကယ်ရာမဲ့မှု နှစ်မျိုးစလုံးကို ရင်ထဲ၌ ခံစားလိုက်ပြီး တစ်ခဏမျှ ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်သွားလေသည်။ အနည်းငယ် တွေဝေသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ အာရုံသည် အခြား ကျွမ်းကျင်မှုစာအုပ် တစ်အုပ်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

***

အပိုင်း(၁၁၆)

သိုးပြောင်းလဲခြင်း နည်းစနစ် - လိုအပ်သော အဆင့် ၂၀၊ မိစ္ဆာသခင် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း လိုအပ်သည်။

ကျွမ်းကျင်မှုစာအုပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျန်းလျို၏ မျက်လုံးများ အရောင်လင်းသွားလေသည်။

"ဟင်... ဒါက တာအိုကျင့်စဉ် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကနေ မိစ္ဆာသခင် အဖြစ် အဆင့်ပြောင်းပြီးနောက် သုံးရတဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုစာအုပ်လား... သိုးပြောင်းလဲခြင်း နည်းစနစ် ဟုတ်လား... ဒီစွမ်းရည်က တော်တော်လေး မှော်ဆန်တဲ့ပုံပဲ..."

ဘုန်းတော်ကြီး အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းများသည် အဆင့် ၂၀ တွင် အဆင့်ပြောင်းလဲနိုင်သကဲ့သို့ တာအိုကျင့်စဉ် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းများသည်လည်း အဆင့်ပြောင်းလဲနိုင်လေသည်။ မန္တန်များကို အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်မှုအားကောင်းသော ကောင်းကင်သခင် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း အပြင် ကျိန်စာတိုက်ခြင်းနှင့် ထိန်းချုပ်ခြင်း အမျိုးအစားဖြစ်သော မိစ္ဆာသခင် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းဟူ၍လည်း ရှိသေးသည်။ ဤ သိုးပြောင်းလဲခြင်း နည်းစနစ် မှာ ယင်းအမျိုးအစားတွင် ပါဝင်လေသည်။

သူ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှာ မတူညီသော်လည်း လိုအပ်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူ၏ အထူးပစ္စည်းဖြစ်သော ကျွမ်းကျင်မှုစာအုပ်စင်တွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှ မဟုတ်သော ကျွမ်းကျင်မှုစာအုပ် သုံးအုပ်ကို သိမ်းဆည်းထားနိုင်လေသည်။ လျှပ်စီးမီးပုတီး မှလွဲ၍ သူ၌ နေရာလွတ် နှစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသည်။

အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် ကျန်းလျိုသည် သိုးပြောင်းလဲခြင်း နည်းစနစ် ကျွမ်းကျင်မှုစာအုပ်ကို ထုတ်ယူကာ ကျွမ်းကျင်မှုစာအုပ်စင်ထဲသို့ ထည့်လိုက်လေသည်။

ဒင် -သိုးပြောင်းလဲခြင်း နည်းစနစ် ကို သင်ယူရန် ကျွမ်းကျင်မှတ် ၁ မှတ် အသုံးပြုမည်လား။

ကျန်းလျို လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် သက်ဆိုင်ရာ စနစ်အသိပေးချက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ မည်သို့မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကျန်းလျိုသည် လက်ခံရန် ရွေးချယ်လိုက်တော့သည်။

သိုးပြောင်းလဲခြင်း နည်းစနစ် - မည်သည့်ပစ်မှတ်ကိုမဆို ၂ စက္ကန့်ကြာ ချစ်စရာကောင်းပြီး အန္တရာယ်ကင်းသော သိုးငယ်လေးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးသည်။ ထိုအခြေအနေတွင် ပစ်မှတ်သည် တိုက်ခိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် မည်သည့်စွမ်းရည်ကိုမျှ အသုံးပြုနိုင်ခြင်း မရှိပါ။ ပြန်လည်အသုံးပြုရန် စောင့်ဆိုင်းချိန် ၃၀၀ စက္ကန့်။

"နောက်ထပ် ထိန်းချုပ်ရေး အမျိုးအစား နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခုပဲ..."

ဤစွမ်းရည်၏ အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ကြည့်ရင်း ကျန်းလျို၏ မျက်လုံးများသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တောက်ပသွားလေသည်။

ကြာမြင့်ချိန်မှာ ၂ စက္ကန့်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် ဤ ၂ စက္ကန့်သည် အလွန်အရေးပါလှပေသည်။ သေချာစွာ အသုံးချနိုင်ပါက တိုက်ပွဲ၏ အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်ရန်ပင် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။

ဒဏ္ဍာရီလာ အရည်အသွေး ရှိ လက်နက်ကိရိယာနှင့် နတ်ဘုရားအဆင့် ထိန်းချုပ်ရေးစွမ်းရည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်သော အရာကို ရရှိခဲ့သဖြင့် ကျန်းလျိုသည် သူ့ကိုယ်သူ အလွန်တရာ ကျေနပ်အားရနေတော့သည်။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ အကြည့်တို့သည် စွန်ဝူခုန်းထံသို့ ရွေ့လျားသွားလေသည်။ ယခုကဲ့သို့ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းရည်တစ်ခုကို ရရှိထားခါစဖြစ်ရာ သူသည် စမ်းသပ်ကြည့်ချင်နေလေသည်။

ကျန်းလျိုသည် လည်ချောင်းဟန့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အဟွတ် အဟွတ်... ဝူခုန်း... ဆရာတော့်မှာ သံသယလေးတစ်ခု ရှိနေတယ်… မေးသင့် မမေးသင့် မသေချာဘူးဖြစ်နေလို့..."

"မသေချာရင် မမေးပါနဲ့လား…”

သို့သော် ကျန်းလျို စကားမဆုံးမီမှာပင် မျောက်မင်းသည် အမြန်အဆန် နောက်ဆုတ်သွားပြီး အကွာအဝေးတစ်ခုမှနေ၍ သူ့ကို သတိကြီးစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေလေသည်။

"အမ်..."

စွန်ဝူခုန်း၏ လျင်မြန်သော တုံ့ပြန်မှုကြောင့် ကျန်းလျိုမှာ ဆွံ့အသွားပြီး ကျန်ရှိနေသော စကားများကို ဆက်မပြောနိုင်တော့ချေ။

ဤမျောက်က အရမ်းကို ပါးနပ်လာလေသလော။ ယခင်ကကဲ့သို့ လှည့်စားရန် မလွယ်ကူတော့ပြီလော။

"စိတ်လျှော့ပါ... မင်းကို မေးခွန်းတစ်ခု မေးချင်ရုံပါ… မင်း ငါ့ကို မယုံဘူးလား..."

ကျန်းလျို၏ နှုတ်ခမ်းစွန်းလေး အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားပြီး အလွန်ရင်းနှီးလွယ်သော အသွင်ဖြင့် သဘောကောင်းသော အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

"မယုံဘူး..."

သို့သော် စွန်ဝူခုန်းသည် ကျန်းလျိုကို သတိထားကာ ဆက်လက်စောင့်ကြည့်နေရင်း ခေါင်းကို ပြတ်သားစွာ ခါရမ်းလိုက်သည်။

"မင်းလို မျောက်ဆိုးက ကိုယ့်ဆရာကိုတောင် မယုံဘူးလား... မင်း နည်းနည်းလောက် စိတ်အေးအေး ထားစမ်းပါ..."

စကားပြော၍ မရသည့်အပြင် စွန်ဝူခုန်းကလည်း ပူးပေါင်းရန် ဆန္ဒမရှိသဖြင့် ကျန်းလျိုသည် သူ၏ သဘောတူညီချက်ကို တောင်းခံနေရန် မလိုအပ်တော့ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် လက်ညှိုးကို မြှောက်ကာ စွန်ဝူခုန်းထံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်ပြီး သိုးပြောင်းလဲခြင်း နည်းစနစ် ကို အသက်သွင်းလိုက်လေသည်။

ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းတစ်ခုသည် စွန်ဝူခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း သူ၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ သိုးငယ်လေးအဖြစ်သို့ မပြောင်းလဲဘဲ မျောက်အသွင်ဖြင့်သာ ဆက်လက်တည်ရှိနေလေသည်။

"ဟင်... စွမ်းရည်က အလုပ်မလုပ်ဘူးလား..."

စွန်ဝူခုန်း၏ အသွင်အပြင် ပြောင်းလဲမသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းလျိုသည် မှင်သက်သွားပြီး အလွန်အမင်း အံ့သြသွားတော့သည်။

"အယ်... ဆရာတော်က ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ပါး ရုပ်ပြောင်းရုပ်လွှဲပညာ နဲ့ ဆင်တူတဲ့ ဂါထာကို တကယ် တတ်ထားတာလား..."

ကျန်းလျို တွေဝေနေစဉ်မှာပင် ဘေးနားရှိ စွန်ဝူခုန်းက ပို၍ အံ့သြနေပုံရသည်။

"ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ပါး ရုပ်ပြောင်းရုပ်လွှဲပညာ နဲ့ ဆင်တူတဲ့ ဂါထာ ဟုတ်လား..."

စွန်ဝူခုန်း၏ စကားကြောင့် ကျန်းလျို၏ စိတ်ထဲ၌ အလင်းရောင်တစ်ခု ပွင့်လင်းသွားပြီး သိုးပြောင်းလဲခြင်း နည်းစနစ် အလုပ်မလုပ်ရသည့် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အကြောင်းရင်းကို သဲလွန်စ ရသွားလေသည်။

အမှန်တကယ်ပင် စွန်ဝူခုန်းသည် ကျန်းလျို၏ သိုးပြောင်းလဲခြင်း နည်းစနစ် ကို အံ့သြသွားသော်လည်း သူက ခေါင်းခါလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဘိုးဘိုးစွန်းက ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ပါး ရုပ်ပြောင်းရုပ်လွှဲပညာ မှာ ကျွမ်းကျင်တယ်... ဆရာတော်ရဲ့ ဂါထာက သိပ်ကို သိမ်မွေ့လှပေမယ့်… ဘိုးဘိုးစွန်းရဲ့ ရုပ်သွင်ကို ပြောင်းလဲပစ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

"ဪ... ဒီလိုကိုး..."

စွန်ဝူခုန်း၏ စကားကြောင့် ကျန်းလျိုသည် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားလေသည်။

စွန်ဝူခုန်းသည် မူလကတည်းက ရုပ်ပြောင်းရုပ်လွှဲပညာရပ်တွင် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည်လည်း ကျန်းလျိုထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။ ထို့ကြောင့် သိုးပြောင်းလဲခြင်း နည်းစနစ် သည် သူ၏အပေါ်၌ အာနိသင်မရှိခြင်းမှာ သဘာဝကျလှသည် မဟုတ်ပါလော။

ဤအချက်အရ ကြည့်လျှင် သိုးပြောင်းလဲခြင်း နည်းစနစ် ၏ တန်ဖိုးသည် အနည်းငယ် ကျဆင်းသွားပုံရသည်။ သို့သော် ယေဘုယျအားဖြင့်မူ ၎င်းသည် လက်ရှိ ကျန်းလျိုအတွက် အလွန်လက်တွေ့ကျသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ… ရုပ်ပြောင်းရုပ်လွှဲပညာကို ကျွမ်းကျင်ပြီး စွန်ဝူခုန်းကဲ့သို့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ရှိသော မိစ္ဆာကောင်များဆိုသည်မှာ ရှားပါးလှသည်သာ ဖြစ်သည်။

စကားတပြောပြော၊ အချေအတင် ငြင်းခုံရင်းဖြင့် ကျန်းလျိုနှင့် စွန်ဝူခုန်းတို့သည် မကြာမီမှာပင် ရှောင်ထျန်းရွာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။

အဝေးမှနေ၍ သူတို့သည် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်စွာ တိတ်ဆိတ်နေသော ရှောင်ထျန်းရွာ အဝင်ဝကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုနေရာတွင် ခါးကိုင်းကိုင်းနှင့် အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် သူတို့လာရာလမ်းဆီသို့ မျှော်လင့်တကြီး စောင့်ကြည့်နေလေသည်…

…

ခါးကိုင်းကိုင်းနှင့် အဘိုးအိုသည် ရွာအဝင်ဝတွင် ရပ်လျက် အဝေးသို့ လှမ်းမျှော်ကြည့်နေလေသည်။ ကျန်းလျိုနှင့် စွန်ဝူခုန်းတို့ လျှောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ယိုင်နဲ့နေသော ခြေလှမ်းများဖြင့် သူတို့ထံသို့ အလျင်အမြန် လျှောက်သွားလေသည်။

သို့သော် ကျန်းလျိုနှင့် စွန်ဝူခုန်း နှစ်ယောက်တည်းကိုသာ မြင်လိုက်ရသောအခါ အဘိုးအို၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အစပိုင်းက ပေါ်လွင်နေသော အပြုံးယောင်ယောင်လေးသည် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားလေသည်။

"ဆရာတော်တို့ပဲ ပြန်လာတာလား... တခြား ရွာသားတွေရော ဘယ်မှာလဲ..."

အဘိုးအို၏ မျက်လုံးများထဲရှိ မျှော်လင့်ချက်သည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေမှုကြားမှ အသက်ကယ်ကြိုးတစ်ချောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

ကျန်းလျိုသည် သူ၏အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ရန် တွန့်ဆုတ်သွားသဖြင့် ခေါင်းကို အနည်းငယ် လွှဲဖယ်လိုက်သော်လည်း အမှန်တရားကိုမူ ဖွင့်ဟပြောပြလိုက်လေသည်။

"ကျုပ်တို့ ရောက်သွားတဲ့အချိန်မှာ အဖမ်းခံထားရတဲ့ ရွာသားတွေအားလုံး သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရပါပြီ..."

"အားလုံး သေသွားကြပြီလား... အကုန်လုံး သေသွားကြပြီလား..."

ကျန်းလျို၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် အဘိုးအိုသည် ဝေဝေဝါးဝါးဖြင့် တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

"အားလုံးသေကုန်မှတော့ ငါ့လို အဘိုးကြီးတစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့ပြီး အသက်ဆက်ရှင်နေလည်း ဘာထူးတော့မှာလဲ..."

အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်အားငယ်သွားပြီးနောက် အဘိုးအိုသည် ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အသက်ရှင်လိုစိတ် လုံးဝ ကုန်ခမ်းသွားကာ အနီးရှိ သစ်ပင်တစ်ပင်ကို သူ၏ခေါင်းဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ပြေးဆောင့်လိုက်တော့သည်။

အဘိုးအို၏ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ကျန်းလျိုမှာ အလန့်တကြားဖြစ်သွားပြီး လှမ်းဆွဲရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန်လျိုမှာ တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာ ဆင်နွှဲခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင်… လှမ်းဆွဲရန် မမှီတော့သော်လည်း သစ်ပင်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသော အဘိုးအိုထံသို့ လက်ညှိုးရွယ်ကာ ရွတ်ဆိုလိုက်လေသည်။

"ဝရဇိန်ဂါထာ..."

ဝရဇိန်ဂါထာ၏ ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားက အဘိုးအိုကို ကာကွယ်ပေးလိုက်ပြီး ကျရောက်လာမည့် ထိခိုက်ပျက်စီးမှု၏ ၈၀% ကို ခုခံကာကွယ်ပေးလိုက်လေသည်။

ဘုတ်…

ခေါင်းနှင့် သစ်ပင် ဆောင့်မိသွားသောအခါ အဘိုးအိုသည် ဟန်ချက်ပျက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားလေသည်။ သူသည် အနည်းငယ် ရောင်ရမ်းသွားသော သူ၏ခေါင်းကို ပွတ်သပ်နေသော်လည်း အရေပြား ပေါက်ပြဲသွားခြင်းမူ မရှိချေ။