အခန်း (၇-၉)

အခန်း (၇)

မွေးရာပါ တိုက်ခိုက်ရေးသမား

အကျဉ်းထောင်မှူးကြီး ဝမ်ရှန့်သည် သွေးသောက်အရူးဓားမ ကို လက်ညှိုးညွှန်လျက် သက်ပြင်းချကာ ဆိုလိုက်သည်။ “ဒီဓားက တစ်ချိန်က ငါတို့ မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာနရဲ့ ဂန္ထဝင်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ပိုင်ဆိုင်ခဲ့တာ။ သူကလည်း မင်းလိုပဲ ကွပ်မျက်သူတစ်ယောက်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကွပ်မျက်သူဖြစ်ဖို့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံရတဲ့ မင်းနဲ့မတူတာက အဲဒီစီနီယာဟာ သူ့အလိုအလျောက် ကွပ်မျက်သူအဖြစ် ခံယူခဲ့တာ။ သူ့သက်တမ်းတစ်လျှောက်မှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ မိစ္ဆာတွေကို သုတ်သင်ခဲ့ပြီး ကွပ်မျက်သူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကိုယ်ခံပညာ မဟာဆရာသခင်အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ ခြေတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တဲ့အထိ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့တယ်”

ဒါကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချူရွှမ်လည်း အံ့အားသင့်သွားရသည်။

နဂါးကိုးကောင်အားကို ကျော်ဖြတ်နိုင်သည့် ကိုယ်ခံပညာရှင်ကိုမှ ‘မဟာဆရာသခင်’ လို့ ခေါ်ဆိုနိုင်ပြီး ၎င်းဟာ ကိုယ်ခံပညာရဲ့ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သလို မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ တောင့်တရတဲ့ ပန်းတိုင်လည်း ဖြစ်တယ်လို့ သတင်းစကားတွေ ရှိခဲ့ဖူးသည်။

“ထူးဆန်းလိုက်တာ... ကျွန်တော်တို့လို ကွပ်မျက်သူတွေအတွက် မိစ္ဆာချီတွေ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဝင်လာပြီဆိုရင် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ် ပြတ်တောက်သွားရုံတင်မကဘဲ အသက် ၃၀ ကျော်ဖို့တောင် ခက်ခဲတယ်လို့ ပြောကြတယ် မဟုတ်လား။ အဲဒီစီနီယာက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဆင့်တက်နိုင်ခဲ့တာလဲ”

ချူရွှမ် အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

အကျဉ်းထောင်မှူးကြီး ဝမ်ရှန့်က ထပ်မံသက်ပြင်းချကာ “အဲဒါကပဲ အဲဒီစီနီယာရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အချက်ပေါ့။ ကွပ်မျက်သူဖြစ်လာတာက သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို အခြေခံအားဖြင့် ပိတ်ဆို့လိုက်ပေမဲ့ အဲဒီစီနီယာက ကိုယ်ခန္ဓာကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ သူက ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်နေပြန်ရော။ ဒါကြောင့် သူဟာ မိစ္ဆာချီတွေရဲ့ ကျူးကျော်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိရုံတင်မကဘဲ အဆင့်တွေလည်း အရှိန်အဟုန်နဲ့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး ဒီ ‘သွေးသောက်အရူးဓားမ’ ကိုပါ သွန်းလုပ်နိုင်ခဲ့တာပဲ”

“နှမြောစရာကောင်းတာကတော့... သူဟာ ဒီအရူးဓားမကြောင့်ပဲ နာမည်ကျော်ခဲ့သလို ဒီအရူးဓားမကြောင့်ပဲ ပျက်စီးခဲ့ရတာပဲ”

“ကိုယ်ခန္ဓာကျင့်ကြံခြင်းက အစွမ်းထက်တာတော့ အမှန်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံးနှစ်တွေမှာတော့ အဲဒီစီနီယာဟာ ခန္ဓာကိုယ် ယုတ်လျော့လာပြီး အသက်ဓာတ် အားနည်းလာတဲ့ နိယာမကနေ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့်လည်း သူ့ကိုယ်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ မိစ္ဆာချီတွေက အလုံးအရင်းနဲ့ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့တာပဲ။ အဆိုးရွားဆုံးအချိန်မှာ အဲဒီစီနီယာဟာ လူသားတွေကြားထဲက မိစ္ဆာတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တယ်။ အပြစ်မဲ့သူတွေကို မသတ်မိစေဖို့အတွက် သူဟာ မယုံနိုင်စရာကောင်းတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချခဲ့တယ်... အဲဒါကတော့ ဓားကို မြိုချပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်လိုက်တာပဲ”

အကျဉ်းထောင်မှူးကြီး ဝမ်ရှန့်က ချူရွှမ်ကို ရုတ်တရက် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ချူရွှမ် တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အမွှေးအမျှင်များ ထောင်ထလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိသွားသည်။ “အဲဒီစီနီယာက... သူက ဒီ ‘သွေးသောက်အရူးဓားမ’ ကို မြိုချလိုက်တာလား”

ဝမ်ရှန့်က အေးစက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ “မှန်တယ်။ ဒီအရူးဓားမဟာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ မိစ္ဆာတွေကို သုတ်သင်ခဲ့သလို အဲဒီစီနီယာရဲ့ တစ်သက်တာလုံး စုဆောင်းခဲ့တဲ့ မိစ္ဆာချီတွေကိုလည်း စုပ်ယူထားခဲ့တယ်။ အဲဒါက အမှန်တကယ်ပဲ ကျိန်စာသင့်နေတဲ့ ကျိန်စာသင့်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်နေပြီ။ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီဓားကို ရယူမိရင် နောက်ဆုံးမှာ ဒီကျိန်စာသင့်လက်နက်ရဲ့ ထိန်းချူပ်မှုကို ခံရပြီး လူသတ်အရူးတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်။ ချူရွှမ်... မင်း ဒါကို သိသွားပြီဆိုရင် ဒီလက်နက်ကိုပဲ ရွေးချယ်ဖို့ သေချာနေသေးရဲ့လား”

ချူရွှမ် စကားမဆိုပေ။

သူသည် မျက်လုံးများကိုသာ မှိတ်ထားလိုက်ပြီး ကျိန်စာသင့်လက်နက်ကြောင့် အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်နေသော သူ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ ‘ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း ရတနာ’ကို တိတ်တဆိတ် အာရုံခံကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ချူရွှမ် မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်၏။

“အကျဉ်းထောင်မှူးကြီး... ကျွန်တော် ဒီကျိန်စာသင့်လက်နက်ကိုပဲ ရွေးချယ်ဖို့ သေချာပါတယ်”

ဝမ်ရှန့်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ချူရွှမ်ကို ထပ်မံ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။ “မင်းကတော့ တကယ်ကို သတ္တိနဲ့ စိတ်ဓာတ် ကြီးမားတဲ့ ကောင်လေးပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းသာ ဒီလက်နက်ကို မထိန်းချူပ်နိုင်ခဲ့ရင်...”

“ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်လည်း အဲဒီစီနီယာလိုပဲ... ဓားကို မြိုချပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်ပါ့မယ်”

ချူရွှမ်၏ မျက်လုံးများမှာ ယခင်ကထက် ပို၍ ခိုင်မာပြတ်သားနေသည်။

ထိုပြတ်သားမှုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ဝမ်ရှန့်သည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ... မင်းရဲ့ သတ္တိကို ထောက်ထားပြီး ငါ မင်းကို သုံးရက် အချိန်ပေးမယ်။ သုံးရက်ပြည့်လို့မှ မင်း ဒီလက်နက်ကို မထိန်းချူပ်နိုင်ရင် ပြန်ပေးရမယ်”

“အကယ်၍ ကျွန်တော် ထိန်းချူပ်နိုင်ရင်ရော” ချူရွှမ်က မေးလိုက်သည်။

“ဟင်း... ဟင်း... ဒါဆိုရင်တော့ ငါကိုယ်တိုင် မြို့တော်က အကောင်းဆုံး စားသောက်ဆိုင်မှာ ပွဲတော်တည်ပြီး မင်းကို အရက်ဖိတ်တိုက်မယ်” အကျဉ်းထောင်မှူးကြီး ဝမ်ရှန့်က နှာခေါင်းရှုံ့လျက် ဆိုလိုက်ပြီး လက်နက်တိုက်တံခါးကို ပိတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော် ချူရွှမ် ထွက်မသွားဘဲ ထိုနေရာ၌ပင် မှင်သက်လျက် ရပ်နေခဲ့သည်။

သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပါးပင် ရိုက်လိုက်ချင်တော့သည်။

သူ့ကို အစားအသောက် ဖိတ်ကျွေးမယ် ဟုတ်လား။

ငါ ဘာလို့ အဲဒါကို မစဉ်းစားမိခဲ့တာလဲ။

စကားပုံတစ်ခု ရှိသလိုပေါ့... ထိုင်ပြီး သေမယ့်နေ့ကို စောင့်နေတာထက်စာရင် ကိုယ်တိုင်ပဲ လက်ဦးမှုယူတာက ပိုကောင်းတယ်။

ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း ရတနာရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကြောင့် ထျန်းယင်ဂိုဏ်းအကြောင်းကို သူ မပြောနိုင်သော်လည်း အကျဉ်းထောင်မှူးကြီး ဝမ်ရှန့်ကို အဲဒီကို ရောက်အောင် ခေါ်သွားနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကိုတော့ သူ ရှာတွေ့နိုင်သည်။

၎င်းအပြင် အကျဉ်းထောင်မှူးကြီး ဝမ်ရှန့်ဆိုသည်မှာ အသင့်သုံး၍ရသော နတ်အဆင့်ရှိတဲ့ လူမိုက်ကြီး မဟုတ်ပါလား။

သူ ပိုတွေးလေလေ၊ ပိုပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိလေလေပင်။

ဝမ်ရှန့် မထွက်သွားခင်မှာပဲ ချူရွှမ်သည် သွေးသောက်အရူးဓားမကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ဝမ်ရှန့်ကို အမြန်ပင် လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ “အကျဉ်းထောင်မှူးကြီး... ကျွန်တော့်မှာ ရိုင်းပျတဲ့ တောင်းဆိုချက်တစ်ခု ရှိပါတယ်။ ဒီညနေမှာ ကျွန်တော့်ကို ဓားလက်ဆောင်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်တဲ့အနေနဲ့ အကျဉ်းထောင်မှူးကြီးကို ညစာ ဖိတ်ကျွေးချင်ပါတယ်”

ဝမ်ရှန့်မှာ ထပ်မံ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ရယ်မောလျက် ဆိုလိုက်သည်။ “မင်းကတော့ ဒီကျိန်စာသင့်လက်နက်ကို ထိန်းချူပ်နိုင်မယ်လို့ တော်တော်လေး ယုံကြည်ချက် ရှိနေပုံပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ အကြိုက်ဆုံးအချက်ကတော့ မင်းရဲ့ မကြောက်မရွံ့တတ်တဲ့ စရိုက်ပဲ”

ချူရွှမ် မသိသည်မှာ ဝမ်ရှန့် အလေးစားဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်သည် မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာနမှ ထိုကိုယ်ခန္ဓာကျင့်ကြံသူ စီနီယာ ဖြစ်နေခြင်းပင်။ ဝမ်ရှန့် ငယ်စဉ်ကလည်း သွေးသောက်အရူးဓားမကို ထိန်းချူပ်ရန်ကြိုးစားခဲ့ဖူးသော်လည်း ကံမကောင်းစွာနဲ့ ကျရှုံးခဲ့ရသည်။

ဒါကြောင့်လည်း ချူရွှမ်ဟာ သူ့ရဲ့ ငယ်ဘဝတုန်းကလိုပဲ ဒီကျိန်စာသင့်လက်နက်ကို မတွန့်မဆုတ် ရွေးချယ်တာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ဝမ်ရှန့်က ချူရွှမ်ကို ပိုပြီး သဘောကျသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူက တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး မေးလိုက်သည်။ “အချိန်နဲ့ နေရာ ပြောပါ”

ချူရွှမ် ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားပြီးမှ ဝမ်ရှန့် သဘောတူလိုက်မှန်း သိသွားကာ အမြန်ပင် ပြောလိုက်သည်။ “ညနေကျရင် ဆွေယိလမ်းကြားက ယွမ်ယန်စားသောက်ဆိုင်ကို ကြွခဲ့ပါ”

ဝမ်ရှန့် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ “ဆွေယိလမ်းကြား? အဲဒီနေရာက ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်နဲ့ တော်တော်လေး ဝေးတယ် မဟုတ်လား။ ဘာလို့ အဲဒီနေရာကို ရွေးရတာလဲ”

ချူရွှမ်ကလည်း အေးဆေးစွာပင် “ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီဆိုင်က အခုမှ အသစ်ဖွင့်ထားတာမို့လို့ပါ။ အရသာက အရမ်းကောင်းတယ်လို့ သတင်းထွက်နေတာကြောင့် ကျွန်တော်လည်း အသစ်အဆန်း သွားစားကြည့်ချင်လို့ပါ”

“ဒါဆိုရင်လည်း ကောင်းပြီ။ ယွမ်ယန်စားသောက်ဆိုင် မဟုတ်လား။ ညနေကျရင် ငါ သေချာပေါက် ရောက်လာခဲ့မယ်”

ဝမ်ရှန့် ဘာမှ ထပ်မတွေးတော့ပေ။

လက်နက်တိုက်ကို လုံခြုံအောင် ပိတ်ပြီးနောက် သူသည် ရုံးခန်းသို့ ပြန်လှည့်သွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း ရတနာရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိသွားမှာ စိုးရိမ်တဲ့အတွက် ချူရွှမ်ဟာ သွေးသောက်အရူးဓားမကို အခုချက်ချင်း စစ်ဆေးဖို့ မဝံ့ရဲသေးပေ။ သူသည် အမည်းရောင် ပိတ်စတစ်ခုကို ရှာပြီး ကျိန်စာသင့်လက်နက်ကို ပတ်လိုက်ကာ ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

သူ ပြန်ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့သည် ထောင့်တစ်နေရာ၌ ပုန်းပြီး အရက်သောက်လျက် အလုပ်ရှောင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့က ချူရွှမ်ကိုပါ လာသောက်ဖို့ ခေါ်လိုက်သေးသည်။

ချူရွှမ်၏ စိတ်ထဲ၌ အတွေးတစ်ခု ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်လာပြန်သည်။

အကျဉ်းထောင်မှူးကြီး ဝမ်ရှန့်က အစွမ်းထက်ပေမဲ့ သူက တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတာ။ သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ဆိုတာ လူအများကြီးကိုတော့ ဘယ်လိုတားဆီးနိုင်ပါ့မလဲ။

ဒါကြောင့် အခမဲ့ သုံးလို့ရတဲ့ လူမိုက်တွေ များလေလေ၊ ပိုကောင်းလေလေပေါ့။

ချူရွှမ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လျှောက်သွားပြီး ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်ကာ မေးလိုက်သည်။ “ကျန်းလုံ... ကျောက်ဟူ... မင်းတို့ ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်မှာ လူအသိများလား”

သူတို့နှစ်ဦးမှာ လန့်သွားကြသည်။ “ဒါပေါ့ သိတာပေါ့။ ငါတို့က မျိုးရိုးစဉ်ဆက် အကျဉ်းထောင်စောင့်တွေလေ။ ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်မှာ ရှိသမျှ လူကြီးလူငယ် အကုန်လုံးကို သိတယ်။ ရင်းနှီးတဲ့သူတွေတောင် ဆယ်ဂဏန်းလောက် ရှိတာ”

ချူရွှမ် ဒါကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ပိုပြီး ဝမ်းသာသွားသည်။ သူသည် ငွေပြား တစ်ရာကို ချက်ချင်း ထုတ်ပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ... မင်းတို့ သိသမျှ လူအကုန်လုံးကို ခေါ်ခဲ့ပေးပါ။ ဒီညနေမှာ ငါက အကျဉ်းထောင်မှူးကြီးကို ညစာ ဖိတ်ကျွေးမှာမို့လို့ လူအများကြီးနဲ့ စည်စည်ကားကား ဖြစ်အောင်လို့လို့ပဲ ပြောလိုက်ပါ”

“ဘာ... အကျဉ်းထောင်မှူးကြီးကို ညစာ ဖိတ်ကျွေးတာလား”

“ချူရွှမ်... မင်းကတော့ မတရားဘူးကွာ၊ ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စကို ဘာလို့ ငါတို့ကို အစောကြီး မပြောတာလဲ။ ပြီးတော့ ငါတို့က ညီအစ်ကိုတွေပဲ၊ ပိုက်ဆံအကြောင်း ပြောနေဖို့ လိုလို့လား။ အကျဉ်းထောင်မှူးကြီး ရှေ့မှာ ငါတို့နှစ်ယောက် အကြောင်းကို ကောင်းကောင်းလေး ပြောပေးဖို့ပဲ မမေ့နဲ့”

ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့သည် စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားကြသည်။ သူတို့သည် ပိုက်ဆံကို အပြတ်အသတ် ငြင်းဆိုလိုက်ကြပြီးနောက် ချူရွှမ်အတွက် သတင်းဖြန့်ပေးရန် လေဟုန်စီးသကဲ့သို့ ပြေးထွက်သွားကြတော့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်ရှိ မျိုးရိုးစဉ်ဆက် အကျဉ်းထောင်စောင့်တွေရဲ့ အဆက်အသွယ်ဟာ တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ ကောင်းလှသည်။

အကယ်၍ ချူရွှမ် တစ်ယောက်တည်းကသာ ညစာဖိတ်ကျွေးတာဆိုရင် အကျဉ်းထောင်စောင့်တွေက သိပ်ပြီး ဂရုစိုက်ကြမှာ မဟုတ်ပေမဲ့၊ အကျဉ်းထောင်မှူးကြီးကိုပါ ဖိတ်ထားတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင် တစ်ခုလုံး လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားတော့သည်။

ကျန်းလုံတို့ သိတဲ့သူတွေတင်မကဘဲ ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်ရဲ့ ခြောက်လွှာအောက်ပိုင်းမှာ စောင့်ကြပ်နေတဲ့ အဆင့် (၉) အကျဉ်းထောင်စောင့် ဆယ်ဂဏန်းလောက်တောင် မဖိတ်ဘဲနဲ့ လာရောက် ပူးပေါင်းကြပြီး လိုက်ချင်ကြောင်း ပြောဆိုလာကြသည်။

ဒါကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချူရွှမ်သည် သက်ပြင်းအရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်မိတော့သည်။

ဒီလောက်များပြားတဲ့ အခမဲ့ လူမိုက်တွေနဲ့ဆိုရင်တော့ သူ့ရဲ့ အသက်ဟာ နောက်ဆုံးတော့ ဘေးကင်းသွားပြီလို့ ထင်ရသည်။

“အခု ငါ လုပ်ဖို့ လိုတာကတော့... အကျဉ်းထောင်မှူးကြီးနဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေက ငါ သူတို့ကို စားသောက်ဆိုင် ခေါ်သွားတာ မဟုတ်ဘဲ ထျန်းယင်ဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်စခန်းကို ခေါ်သွားတာ ဖြစ်ကြောင်း သိသွားအောင် လုပ်ဖို့ပဲ။ ပြီးရင်တော့ နှစ်ဖက်စလုံး သဘာဝအတိုင်း တိုက်ပွဲ ဖြစ်သွားအောင် ဖန်တီးရုံပဲ”

အခန်း (၈)

ယွမ်ယန်မျှော်စင်မှ မီးလျှံများ

သူသည် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်ထဲတွင် တစ်နေကုန် စဉ်းစားနေခဲ့သည်။

သို့သော် ချူရွှမ်သည် ကောင်းမွန်သော အကြံအစည်တစ်ခုကို မထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့ပေ။

“ကြည့်ရတာ... တစ်လှမ်းချင်းစီပဲ သွားရတော့မယ် ထင်တယ်”

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံ၌ နေဝင်ဆည်းဆာ၏ ရောင်ခြည်များ လွှမ်းခြုံနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူဖိတ်ကြားထားသော အကျဉ်းထောင်စောင့်များသည်လည်း အရပ်ဝတ်များလဲကာ စုရုံးရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ချူရွှမ်သည် အတွေးများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်နှုတ်ဆက်လိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အကျဉ်းထောင်စောင့် တစ်ရာကျော်တို့သည် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်အတွင်းမှ ထွက်ခွာလာကြသည်။ သူတို့၏ အရှိန်အဝါကြောင့် လမ်းပေါ်ရှိ လူအချို့မှာ ကြောက်ရွံ့လွန်းသဖြင့် ဒူးများပင် တုန်ယင်သွားကြတော့သည်။

ကြောက်တတ်သူများမှာမူ မိစ္ဆာများ သို့မဟုတ် မိစ္ဆာများ ထွက်ပေါ်လာသည်ဟု ထင်မှတ်နေကြသည်။

သတ္တိရှိသူများကမူ ဘာများဖြစ်သလဲဆိုသည်ကို သိလိုသဖြင့် နောက်မှ လိုက်ကြည့်ကြသည်။

ချူရွှမ်သည် ထိုအရာများကို ဂရုမစိုက်ပေ။

လီကွိုက်၏ မှတ်ဉာဏ်အတိုင်း သူသည် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို ဆွေယိလမ်းကြား ထဲသို့ ကျွမ်းကျင်စွာ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ အဝေးမှကြည့်လျှင်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါသော ယွမ်ယန်စားသောက်ဆိုင်ကို မြင်တွေ့နေရသည်။

ယွမ်ယန်စားသောက်ဆိုင်၏ ပိုင်ရှင်မှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

မိုးမခရွက်ကဲ့သို့ မျက်ခုံးများ၊ ဖန်ခါးစေ့ကဲ့သို့ မျက်လုံးများ၊ မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သွယ်လျသော ခါးနှင့် ရှည်လျားသွယ်စင်းသော ခြေတံများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ရင့်ကျက်ကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး ကျော့ရှင်းလှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူမ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။

“ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ငါ ဒီလျှို့ဝှက်စခန်းသစ်ကို တည်ထောင်ပြီးကာစပဲ ရှိသေးတယ်၊ ထျန်းယင်ဂိုဏ်းဌာနချူပ်ကိုတောင် အကြောင်းမကြားရသေးဘူး။ မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာနက ဒါကို ဘယ်လို ရှာတွေ့သွားတာလဲ”

စားပွဲထိုးအဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားသော လျှို့ဝှက်သူလျှိုများက “သခင်မ... ကျွန်တော်တို့ အမြန် ထွက်ပြေးကြရင် မကောင်းဘူးလား” ဟု မေးလိုက်ကြသည်။

“နေဦး... မလောနဲ့။ တစ်ခုခုတော့ ထူးဆန်းနေတယ်။ ငါ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်စခန်း ပေါ်သွားတယ်ဆိုရင် မြို့စောင့်ဌာနက လူတွေ ရောက်လာတဲ့အခါ လက်နက်အပြည့်အစုံနဲ့ ဖြစ်ရမှာ။ ဒါပေမဲ့ အပြင်ကလူတွေကို ကြည့်ရတာ အကုန်လုံးက အရပ်ဝတ်တွေ ဝတ်ထားကြသလို လက်နက်လည်း တစ်ခုမှ ပါမလာကြဘူး”

သိသူများကတော့ ဒါဟာ နန်းတော်ရဲ့ လက်ပါးစေတွေဆိုတာ သိကြပေမဲ့၊ မသိတဲ့သူတွေအဖို့တော့ ဒီလူအုပ်ကြီးဟာ အရက်သောက်ဖို့နဲ့ အစားစားဖို့ လာကြတာလို့ပဲ ထင်ရမှာပင်။

ထိုဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးသည် ဆိုင်ရှင်ပိုင်ရှင်ပီပီ စပ်စုလိုစိတ် ရှိနေသည်။ ထို့ပြင် ဆုတ်ခွာရန်အတွက်လည်း အချိန်လိုအပ်သည်။ သူမ ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် စားပွဲထိုးတစ်ဦးကို ကြည့်ကာ “မင်း အပြင်ထွက်ပြီး စုံစမ်းကြည့်စမ်း” ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

စားပွဲထိုး၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ဖြူဖျော့သွားသည်။

သို့သော် ထိုအမျိုးသမီး၏ ရက်စက်သောအကြည့်အောက်တွင် သူသည် အနည်းငယ်မျှပင် မလွန်ဆန်ရဲပေ။

စားပွဲထိုးသည် ဆိုင်အပြင်သို့ အမြန်ပြေးထွက်သွားပြီး ကျွမ်းကျင်စွာပင် ခါးကိုကိုင်းကာ အပြုံးတုဖြင့် အရိုအသေပေးလိုက်သည် “ဆရာတို့... ကျွန်တော်တို့ကတော့ အေးအေးဆေးဆေး နေထိုင်ကြတဲ့ ပြည်သူတွေပါပဲ။ ဆရာတို့ ဘာကိစ္စများ ရှိလို့ပါလဲ ခင်ဗျာ”

ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့၏ မျက်လုံးများ ပြူးသွားသည် “မင်းကတော့ တော်တော် အမြင်မရှိတာပဲ။ စားသောက်ဆိုင်လာတာ စားဖို့သောက်ဖို့ပေါ့ကွ”

အခမဲ့ လူမိုက်တစ်ရာကျော်၏ ဝန်းရံမှုအောက်တွင်

ချူရွှမ်သည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် မိမိကိုယ်မိမိ မိတ်ဆက်လိုက်သည် “ငါ့နာမည်က ချူရွှမ်၊ ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်က ကွပ်မျက်သူတစ်ယောက်ပဲ။ မနေ့က ငါဟာ ထျန်းယင်ဂိုဏ်းရဲ့ ခန်းမသခင်ဟောင်း တစ်ယောက်ကို သတ်ဖို့ အမိန့်ပေးခံခဲ့ရတယ်။ အခု ငါ အရမ်းကို စိတ်ကြည်လင် လန်းဆန်းနေလို့ ဒီနေ့ ငါ့ရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် အားလုံးကို ယွမ်ယန်စားသောက်ဆိုင်မှာ အရက်သောက်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်တာပဲ”

“ဒီမှာ ငွေပြား ငါးရာတန် ငွေစက္ကူတွေ။ ငါ ဒီယွမ်ယန်စားသောက်ဆိုင် တစ်ခုလုံးကို ကြိုတင်စာရင်းသွင်းလိုက်ပြီ”

“ဘာ... ငါးရာတောင်လား”

ရောက်ရှိနေသော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်အားလုံး အံ့ဩသွားကြသည်။

ချူရွှမ်က ငွေပြား ဆယ်ဂဏန်းလောက်ပဲ သုံးပြီး ဧည့်ခံလိမ့်မယ်လို့ သူတို့ ထင်ထားခဲ့တာ။ အခုလို ငွေငါးရာတောင် သုံးလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားကြပေ။

သူဟာ တကယ်ကို သတ္တိရှိတာပဲ။

သူဟာ တကယ်ကို ရက်ရောတာပဲ။

အရေးအကြီးဆုံးကတော့ သူဟာ သူ့ရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေအပေါ် အရမ်းကို ဖော်ရွေတာပဲ။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမျိုးသား တစ်ရာကျော်သည် ချူရွှမ်ကို လေးစားသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။

စားသောက်ဆိုင် အထက်ထပ်တွင်မူ

ချူရွှမ်သည် သူမ၏ ခင်ပွန်းကို သတ်ရုံတင်မကဘဲ၊ သူမ၏ ဆိုင်သို့ လာရောက်ကာ အောင်ပွဲခံနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ထိုအမျိုးသမီးမှာ ဒေါသကြောင့် အလောင်းကောင်ချီ များပင် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင်လွှမ်းနေပြီး စိမ်းဖန့်ဖန့် အရောင်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမသည် အပြင်သို့ ချက်ချင်းပြေးထွက်သွားပြီး ချူရွှမ်ကို အပိုင်းပိုင်းခုတ်ကာ ဝါးစားပစ်ချင်နေမိသည်။

သို့သော် ထိုအမျိုးသမီး မလှုပ်ရှားမီမှာပင်

လူအုပ်ကြီး၏ နောက်ကွယ်မှ ခန့်ညားထည်ဝါသော ခြေလှမ်းများဖြင့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး လမ်းလျှောက်ဝင်လာသည်။ သူ့ကို မြင်သည်နှင့် အကျဉ်းထောင်စောင့်များမှာ အမြန်ပင် အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။ “အကျဉ်းထောင်မှူးကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်”

ထိုအမျိုးသမီးမှာ ‘အကျဉ်းထောင်မှူးကြီး’ ဟူသော စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တုန်လှုပ်သွားသည် “အကျဉ်းထောင်မှူးကြီးလား။ သူက ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်ရဲ့ နတ်အဆင့်ပညာရှင် ငါးဦး ထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ဝမ်ရှန့်ပေါ့၊ ငါတို့ ထျန်းယင်ဂိုဏ်းက လူပေါင်း တစ်ရာထက်မနည်း သူ့လက်ချက်နဲ့ သေခဲ့ရတာ”

ကလဲ့စားချေချင်သော မီးလျှံများသည် ရေအေးဖြင့် အပက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ချက်ချင်း ငြိမ်းသတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

သို့သော် ထူယင်၏ တပည့်တစ်ဦးမှာ အရှုံးမပေးလိုဘဲ ရက်စက်သော အကြံတစ်ခုကို ပေးလိုက်သည်။ “သခင်မ... ကံကြမ္မာက ကွပ်မျက်သူ ချူရွှမ်ကို ဒီအရောက် ပို့ပေးလာမှတော့၊ ကျွန်တော်တို့ သူ့ကို တိုက်ရိုက်မသတ်နိုင်ရင်တောင် သူ့ကိုရော ဒီနန်းတော်လက်ပါးစေတွေကိုပါ အဆိပ်ခတ်ပြီး ဆရာ့အတွက် ကလဲ့စားချေလို့ ရတာပဲ...”

ဖြတ်

သူ စကားပင် မဆုံးသေးပေ။

ပြင်းထန်သော လေပြင်းတစ်ခုသည် ထိုတပည့်၏ လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို ချက်ချင်း ဆွဲဖြတ်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထိုအမျိုးသမီးသည် ထိုလက်မောင်းကို ဒေါသတကြီး ဝါးစားနေပြီး သူမ၏ အသံမှာ အေးစက်စက်နှင့် ရက်စက်လှသည် “ငါက အဲဒီသတ်ဖြတ်သူ ဝမ်ရှန့်ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး နတ်အဆင့် ပညာရှင်တွေဆိုတာ ဘယ်အဆိပ်ကိုမဆို ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့သူတွေပဲ မင်းက သူတို့ကို အဆိပ်ခတ်ခိုင်းပြီး ငါ့ကို သေခိုင်းနေတာလား”

“သခင်မ... ကျွန်တော် မဝံ့ရဲပါဘူး။ ကျွန်တော် မှားသွားပါပြီ” လက်ပြတ်သွားသော တပည့်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး အငြိုးအတေးပင် မပြရဲတော့ပေ။ သူသည် နာကျင်စွာဖြင့်သာ မေးလိုက်ရသည်။ “ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ ညွှန်ကြားပေးပါဦး”

ပါးစပ်တွင် သွေးများ စွန်းထင်းနေသော အမျိုးသမီးသည် သူမ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အကြည့်များကို ထိန်းချူပ်ကာ အောက်ထပ်သို့ စိုက်ကြည့်လျက် ဆိုလိုက်သည်။ “ဂီတတွေကို ဆက်တီးခိုင်းထား၊ ကခုန်တာတွေကိုလည်း ဆက်လုပ်ခိုင်းထား”

“အကောင်းဆုံး အရက်နဲ့ အစားအသောက်တွေကို ချပေးလိုက်”

“ဒီနေ့ စားသောက်ပွဲဟာ ငါ့ဆီက သူတို့အတွက် နောက်ဆုံး စားသောက်ပွဲလို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်”

“ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ပြီးလို့ ဝမ်ရှန့် မရှိတော့တဲ့ အချိန်ကျရင်တော့ ချူရွှမ်ဆိုတဲ့ အဲဒီကွပ်မျက်သူကို ငါ သေချာပေါက် အရေခွံခွာပြီး အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ပစ်မယ်။ သူ့အရိုးတွေကို ပြာဖြစ်အောင်ကြိတ်ပြီး ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်မီးအိမ် ထွန်းဖို့အတွက် အငြိုးအတေးကြီးတဲ့ ဝိညာဉ်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်မယ်”

ထိုအမျိုးသမီးမှာ သူမကိုယ်သူမ မထိန်းချူပ်နိုင်ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

အခမဲ့ လူမိုက်အုပ်ကြီး၏ ဝန်းရံမှုအောက်တွင် ချူရွှမ်သည် ခန့်ညားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါဖြင့် ဝမ်ရှန့်၏ နောက်မှ ယွမ်ယန်စားသောက်ဆိုင်ထဲသို့ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ သူသည် အကောင်းဆုံး အထူးခန်းကို မှာယူလိုက်ပြီး စားပွဲပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းကျော်ဖြင့် ပွဲတော်တည်လိုက်သည်။

စားသောက်ဆိုင်အတွင်း၌လည်း ကျွမ်းကျင်သော ကချေသည်များမှာ နွဲ့နှောင်းစွာ ကခုန်နေကြသည်။

အကျဉ်းထောင်စောင့်များမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ လက်ခုပ်လက်ဝါးတီးပြီး အားပေးကြသည်။

ချပေးထားသော အရက်နှင့် ဟင်းလျာများမှာလည်း အဆင့်မြင့်လှသည်။

အမြဲတမ်း တည်ကြည်နေတတ်သော ဝမ်ရှန့်ပင်လျှင် အနည်းငယ် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြသော်လည်း ချူရွှမ်မှာမူ အလွန်ပင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေသည်။

သူသည် မိမိ၏ အထောက်အထားကို ထုတ်ဖော်ပြသပြီးပြီ။

သူ စားသောက်ဆိုင်ထဲ ဝင်လာသည်နှင့် ထူယင်၏ တပည့်များမှာ သူ့ကို မအောင့်နိုင်ဘဲ တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ထားခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြစ်လာပါက အသုံးပြုရန်အတွက် ချူရွှမ်သည် ငွေအပ်တစ်ချောင်းကိုပင် ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

အစားအသောက်နှင့် အရက်များတွင် အဆိပ်ပါမပါ စမ်းသပ်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့က သူ့ကို လှောင်ပြောင်ကြသည်။ အကျဉ်းထောင်မှူးကြီးသည် အဆိပ်ခပ်သိမ်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိရုံတင်မကဘဲ၊ သူတို့၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များထဲတွင်လည်း အဆိပ်ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဆယ်ထက်မနည်း ပါဝင်နေသည်ဟု ပြောပြကြသည်။

သေချင်တဲ့သူ မဟုတ်ရင်တော့ ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်က အကျဉ်းထောင်စောင့်တွေရှေ့မှာ ဘယ်သူမှ အဆိပ်မခတ်ရဲကြပေ။

အားလုံးက အရက်သောက်၊ အသားစားကာ ပျော်ရွှင်စွာ စကားပြောနေကြသည်။

ချူရွှမ်မှာမူ ပို၍ စိတ်ဓာတ်ကျလာသည်။

ထျန်းယင်ဂိုဏ်းက ဒီလောက်အထိ သည်းခံနိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

အကယ်၍ သူတို့ စားသောက်ပြီးတဲ့အထိ ထျန်းယင်ဂိုဏ်းက ဘာမှ မလုပ်ဘူးဆိုရင်တော့ ဒီစားသောက်ပွဲဟာ အလကားဖြစ်သွားပြီး သူ့ရဲ့ ပိုက်ဆံတွေလည်း ဆုံးရှုံးရတော့မှာပင်။

မဟုတ်ဘူး... နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာမှ ဖြစ်မယ်။

ချူရွှမ်၏ ဦးနှောက်မှာ အလုပ်လုပ်နေသည်။

ထိုစဉ် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ အရက်တစ်ခွက် မတော်တဆ ဖိတ်စင်သွားခဲ့သည်။

ချူရွှမ်သည် ၎င်းကို အမြန်သုတ်လိုက်စဉ် မထင်မှတ်ဘဲ မာကျောသော အချောင်းလိုက် ပစ္စည်းတစ်ခုကို စမ်းမိလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်သွားသည်။

“ဒီပစ္စည်းကို ငါ ဘယ်လိုလုပ် မေ့နေရတာလဲ ထျန်းယင်ဂိုဏ်း... မင်းတို့က သည်းခံပြီး ဘာမှ မလုပ်ဘူးပေါ့ ဟုတ်လား။ ကောင်းပြီ... ဒါဆိုရင်တော့ ငါက မင်းတို့ကို အတင်းအကျပ် လုပ်ခိုင်းရတော့မှာပေါ့”

စားသောက်ဆိုင် တစ်ခုလုံးကို သူ ကြိုတင်မှာယူထားသည့်အတွက်

အပြစ်မဲ့သူတွေ ထိခိုက်မှာကို ချူရွှမ် စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။

သူသည် အိမ်သာသွားမည်ဟု အကြောင်းပြကာ အမြန်ထွက်လာခဲ့သည်။

အပေါ့အပါး သွားနေစဉ် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်၌ လူမရှိသည်ကို အတည်ပြုပြီးနောက်၊ ချူရွှမ်သည် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ မာကျောသော ပစ္စည်းကို ထုတ်ယူကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မှောင်မည်းနေသော ညကောင်းကင်ယံ၌ တောက်ပသော မီးရှူးမီးပန်းများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

မှန်ပါသည်။ ထိုပစ္စည်းမှာ ချူရွှမ်သည် ထျန်းယင်ဂိုဏ်း တပည့်နှစ်ဦးထံမှ ရရှိခဲ့သော မီးရှူးအချက်ပေးကိရိယာ ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ ထျန်းယင်ဂိုဏ်းတပည့်များ အချင်းချင်း စုရုံးရန်နှင့် တိုက်ခိုက်ရန် အချက်ပေးသည့် အရာပင် ဖြစ်သည်။

မီးရှူးမီးပန်းများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စားသောက်ဆိုင်အတွင်းရှိ စားပွဲထိုးများ အားလုံးမှာ ဦးစွာ မှင်သက်သွားကြသည်။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် သူတို့အနက် အများအပြားမှာ မိမိကိုယ်မိမိ မထိန်းချူပ်နိုင်ဘဲ အေးစက်စက်နှင့် ရက်စက်သော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြတော့သည်။

အရက်သောက်နေသော ဝမ်ရှန့်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလောက်အောင် အံ့ဩမှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။ “ဒါက ထျန်းယင်ဂိုဏ်းရဲ့ ‘ကောင်းကင်ဝံပုလွေမီးခိုး’မဟုတ်လား။ ငါက အေးအေးဆေးဆေး ထမင်းလာစားတာတောင် ထျန်းယင်ဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်စခန်းကို ရှာတွေ့သွားတာလား။ ညီအစ်ကိုတို့... လက်နက်တွေကို ဆွဲကိုင်ပြီး ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့ကြ၊ သတ်ကြစမ်း”

အခန်း (၉)

အလောင်းကောင်သခင်မ

စကားသံ ဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နတ်အဆင့်ပညာရှင်ဖြစ်သော ဝမ်ရှန့်သည် အရက်ငှဲ့နေသော စားပွဲထိုးတစ်ဦးထံသို့ လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ ထိုစားပွဲထိုး၏ မျက်နှာမှာလည်း ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့၏။

သို့သော် ရှင်သန်လိုစိတ်ကြောင့် သူသည် ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိတော့ပေ။

သူသည် လက်ထဲမှ အရက်အိုးကို အမြန်ချလိုက်သည်။

သူသည် အငြိုးအတေးကြီးသော တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ရာ၊ စားပွဲထိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မကျွတ်မလွတ် တစ္ဆေပေါင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်ရှန့်ကို ကိုက်ခဲရန် ကြိုးစားကြတော့သည်။

သို့သော် ဝမ်ရှန့်က ကြည့်ပင်မကြည့်ပေ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် စွမ်းအင်အနှစ်သာရ လှုပ်ခတ်မှုများ မရှိသော်လည်း၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါများသည် သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးရောင်လွှမ်းသော ဧရာမ ခေါင်းလောင်းကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ရှေ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်ချလိုက်တော့သည်။

ဘုန်း

တစ္ဆေများနှင့် မိစ္ဆာများ အားလုံးသည် ပြာအဖြစ် ကြေမွသွားခဲ့ရသလို၊ တစ္ဆေထိန်းချုပ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုနေသော စားပွဲထိုးမှာလည်း အသားစိုင်ပုံကြီးအဖြစ် ကြိတ်ခြေခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

“ဒါဟာ နတ်အဆင့်ရှိတဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကျင့်ကြံသူရဲ့ စွမ်းအားလား”

ထိုအချိန်တွင် အထဲသို့ ပြေးဝင်လာသော ချူရွှမ်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ နတ်အဆင့်ပညာရှင်တစ်ဦး၏ စွမ်းအားကို အနီးကပ် ခံစားရခြင်းမှာ ဤသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်သည်။

အခြား အကျဉ်းထောင်စောင့်များမှာလည်း ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသော အခြေအနေကြောင့် မှင်သက်နေကြသည်။

သို့သော် အလွန်လျင်မြန်စွာဖြင့် ရောက်ရှိနေသော အကျဉ်းထောင်စောင့်များသည် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။ အခြေအနေမှာ ရုတ်တရက် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး သူတို့တွင် လက်နက်များ ပါမလာကြသော်လည်း၊ အမိန့်သံကို ကြားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်... အကျဉ်းထောင်စောင့်များသည် စားပွဲများနှင့် ထိုင်ခုံများကို ဆွဲကိုင်ကာ စားပွဲထိုးများထံသို့ အားကုန် ရိုက်နှက်ကြတော့သည်။

စားပွဲထိုးများသည် ဆက်လက် ဖုံးကွယ်ထား၍ မရတော့ဘဲ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်ကာ သူတို့၏ တစ္ဆေကျင့်စဉ်များကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြပြီး နှစ်ဖက်စလုံးမှာ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားကြတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် ထျန်းယင်ဂိုဏ်း၏ သူလျှိုအချို့မှာ အကျဉ်းထောင်စောင့်များ၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သေဆုံးသွားကြသည်။

စိတ်ပျက်စရာကောင်းသည်မှာ ထိုသူများသည် သေဆုံးသွားသည့်တိုင်အောင် အချင်းချင်း ပုန်းအောင်းနေရန်နှင့် သည်းခံရန် သဘောတူထားပါလျက်၊ မည်သူက စိတ်မရှည်ဘဲ ‘ကောင်းကင်ဝံပုလွေမီးခိုး’ ကို လွှတ်လိုက်သနည်းဆိုသည်ကို နားမလည်နိုင်ဘဲ ရှိနေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

၎င်းကြောင့် လူတိုင်းမှာ အကာအကွယ်မဲ့စွာ ပေါ်သွားခဲ့ရသည်။

စားသောက်ဆိုင်ပိုင်ရှင် ဖြစ်သော ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် အမျိုးသမီးမှာ ပို၍ပင် ဒေါသထွက်နေပြီး ပါးစပ်မှ အလောင်းကောင်သွေးများ ထွက်လာကာ၊ ‘ကောင်းကင်ဝံပုလွေမီးခိုး’ ကို မဆင်မခြင် လွှတ်လိုက်သောသူကို ရှာဖွေပြီး အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြတ်ပစ်ချင်နေမိသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် အခုအချိန်မှာတော့ ဘာပြောပြော နောက်ကျသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထူထပ်သော အလောင်းကောင်ချီများသည် ယင်လေပြင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ထိုအလောင်းကောင်ချီနှင့် ထိတွေ့မိသော ကံဆိုးသည့် အကျဉ်းထောင်စောင့်အချို့မှာ ချက်ချင်းပင် မီးခိုးဖြူများ ထွက်လာပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြသည်။

စားပွဲထိုးတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်လိုက်သော ဝမ်ရှန့်မှာလည်း အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည် “စုစည်းထားတဲ့ အလောင်းကောင် မီးတောက်ချီလား။ ဒါဆို မင်းက ထျန်းယင်ဂိုဏ်းရဲ့ ‘အလောင်းကောင်သခင်မ’ ပေါ့။ ငါကိုယ်တိုင် မင်းကို ရင်ဆိုင်ပေးမယ်”

သတ်စမ်း

ဝမ်ရှန့်၏ ခြေလှမ်းများမှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်လှပြီး လူအုပ်ကြားထဲမှ တိုးထွက်ကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ‘အလောင်းကောင်သခင်မ’ ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ အလောင်းကောင်သခင်မမှာလည်း လွယ်ကူသောသူ မဟုတ်ပေ။

သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အလောင်းကောင်ချီများ အားလုံးကို ဖြူဖျော့သော မီးအဆိပ်စွမ်းအင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဝမ်ရှန့်ကို လွှမ်းခြုံရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် ဝမ်ရှန့်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ထူထပ်သော သွေးချီများမှာ ကျားသစ်တစ်ကောင် ဟိန်းဟောက်နေသကဲ့သို့ ဆူညံလာပြီး၊ သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော သွေးရောင်ခေါင်းလောင်းကြီးမှာ ပို၍ပင် ကြီးမားလာသည်။ သူက ရှေ့သို့ တွန်းပို့လိုက်ရုံဖြင့်... စားသောက်ဆိုင် နံရံတစ်ဝက်ခန့်မှာ ပြာအဖြစ် ကြေမွ ပျက်စီးသွားတော့သည်။

သို့သော် ‘အလောင်းကောင်သခင်မ’ ၏ ပုံရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် အလောင်းကောင်သွေး အိုင်တစ်ခုနှင့် မည်းနက်နေသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ဝမ်ရှန့်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး မတွန့်မဆုတ်ဘဲ ထိုတွင်းနက်ကြီးထဲသို့ ခုန်ဆင်းသွားတော့သည်။

လီကွိုက်၏ မှတ်ဉာဏ်များအရ ထိုတွင်းနက်ကြီးမှာ ထျန်းယင်ဂိုဏ်းမှ ချန်ထားခဲ့သော ထွက်ပြေးရန် လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်း ဖြစ်ကြောင်း ချူရွှမ် ချက်ချင်းပင် သိရှိလိုက်သည်။

“နှမြောစရာပဲ။ ကြိုသိရင် ဒီလျှို့ဝှက်လမ်းကို အရင် ဖျက်ဆီးထားသင့်တာ” ချူရွှမ် အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် ထျန်းယင်ခန်းမ၏ သခင်ထူယင်ကို သတ်ခဲ့ရုံတင်မကဘဲ... ထျန်းယင်ဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်စခန်းကိုပါ ဖျက်ဆီးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အလောင်းကောင်သခင်မသာ လွတ်သွားပါက သူမသည် သူ့ကို အသေအလဲ မုန်းတီးသွားပေလိမ့်မည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် စားသောက်ဆိုင်အတွင်း တိုက်ပွဲမှာ အလွန်ပင် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေသည်။

အလောင်းကောင်သခင်မ ထွက်ပြေးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ စိတ်ပျက်အားငယ်နေသော ထျန်းယင်ဂိုဏ်းတပည့်များသည်လည်း အတင်းအကျပ် ထိုးဖောက်ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကြတော့သည်။ လက်တစ်ဖက်ပြတ်နေသော တပည့်တစ်ဦးမှာ ရက်စက်သောအကြည့်ဖြင့် ချူရွှမ်ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်။

“မင်းကြောင့်ပဲ... အကုန်လုံး မင်းကြောင့်ပဲ၊ အမင်္ဂလာရှိတဲ့ ကွပ်မျက်သူ၊ စားသောက်ပွဲလုပမဖို့ နေရာတွေ အများကြီး ရှိနေတာတောင် ငါတို့ ထျန်းယင်ဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်စခန်းကိုမှ မင်း လာရသလား၊ ဒီနေ့ ငါ အငြိုးအတေးကြီးတဲ့ တစ္ဆေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားရရင်တောင် မင်းကိုတော့ ဘယ်တော့မှ လွှတ်မှာမဟုတ်ဘူး”

ဝူး... ဝူး... ဝူး

စူးရှသော အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ ထိုထျန်းယင်ဂိုဏ်းတပည့်မှာ ချူရွှမ်၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး၊ သူ၏ တစ္ဆေလက်သည်းများမှာ ကျားတစ်ကောင် ဟိန်းဟောက်သံကဲ့သို့ပင် ထွက်ပေါ်နေသည်။

လူသားအဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်လား။

ကျားတစ်ကောင်အား ရှိနေတာလား။

ချူရွှမ်သည် စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။ ယင်းအစား သူသည် သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှ အမည်းရောင် ပိတ်စကို ရုတ်တရက် ဆွဲဖွင့်လိုက်သည်။

အမည်းရောင် ပိတ်စအတွင်းရှိ ပြိုင်ဘက်ကင်း မိစ္ဆာဓားမသည် ချူရွှမ်၏ ထိန်းချူပ်မှုကိုပင် မစောင့်တော့ဘဲ၊ ချူရွှမ်၏ လက်မောင်းကို တိုက်ရိုက် ထိန်းချူပ်လိုက်ကာ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သွေးမြစ်တစ်ခုကဲ့သို့သော ဓားအလင်းတန်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

ခဏချင်းမှာပင် ပြေးဝင်လာသော လက်တစ်ဖက်ပြတ် တပည့်ကို သွေးမြူနှင်းများအဖြစ် အပိုင်းပိုင်း ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏လက်ထဲရှိ ကျိန်စာသင့်လက်နက်မှာ ပို၍ပင် သောင်းကျန်းလာသည်။

၎င်းသည် ချူရွှမ်၏ လက်ကို ထိန်းချူပ်ထားရုံဖြင့် အားမရဘဲ၊ ချူရွှမ်၏ ခြေထောက်များကိုပါ ထိန်းချူပ်ရန် ကြိုးစားကာ တိုက်ပွဲဖြစ်နေသော အကျဉ်းထောင်စောင့်တစ်ဦးကို သွားရောက်ပိုင်းဖြတ်ရန် ချူရွှမ်ကို အတင်းအကျပ် ခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။

ချူရွှမ်မှာ လုံးဝ တုန်လှုပ်သွားရသည်။

ဤကျိန်စာသင့်လက်နက်မှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်းကို အခုမှပင် သူ နားလည်လိုက်တော့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အရေးကြီးသော အချိန်တွင်... သူ၏ကိုယ်တွင်းရှိ ‘ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း ရတနာ’ သည် ရုတ်တရက် သွေးရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုကျိန်စာသင့်လက်နက်ကို ခေတ္တမျှ နှိမ်နင်းပေးလိုက်သည်။ ထိုအခါမှသာ ချူရွှမ်သည် မိမိ၏လက်များကို ပြန်လည် ထိန်းချူပ်နိုင်တော့သည်။

သူသည် ထိုကျိန်စာသင့်လက်နက်ကို အမြန်လွှင့်ပစ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ထိုလက်နက်မှာ သူ၏လက်တွင် ပေါက်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေပြီး မည်သို့ပင် ကြိုးစားစေကာမူ လွှင့်ပစ်၍ မရခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့သည်လည်း ချူရွှမ်၏ လက်ထဲမှ လက်နက်ကို ရုတ်တရက် မှတ်မိသွားပြီး ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ကြသည် “ချူရွှမ်... မင်းလက်ထဲမှာ ရှိနေတာ ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်ရဲ့ ဂန္ထဝင် ပြိုင်ဘက်ကင်း မိစ္ဆာဓားမ မဟုတ်လား”

“မှန်တယ်... ဒီဓားပဲ၊ ဒီကျိန်စာသင့်လက်နက်က ငါ့ကို ထိန်းချူပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်။ အားလုံး ငါ့အနားကနေ ဝေးဝေးနေကြပါ။ ထျန်းယင်ဂိုဏ်းကိစ္စကို မင်းတို့ပဲ ကိုင်တွယ်လိုက်ကြတော့၊ ငါ ဒီဓားကို နှိမ်နင်းဖို့ နေရာတစ်ခု ရှာရမယ်”

ချူရွှမ် ပြောပြီးသည်နှင့် စားသောက်ဆိုင်ထဲမှ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

ချူရွှမ်သည် ပြိုင်ဘက်ကင်း မိစ္ဆာဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ အကျဉ်းထောင်စောင့်များ အားလုံးမှာ ဖဲရှောင်ပေးလိုက်ကြပြီး မည်သူမျှ ချူရွှမ်အနားသို့ မချဉ်းကပ်ရဲကြပေ။ ထိုသို့ဖြင့် ချူရွှမ်သည် စားသောက်ဆိုင်ထဲမှ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။

သူသည် မှောင်မည်းသော ညထဲတွင် ရူးသွပ်စွာ ပြေးလွှားနေခဲ့သည်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်မှသာ သူ၏ နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်ခဲ့သည်။

ပြင်ပလူများ မရှိတော့သော အချိန်တွင် ချူရွှမ်သည် ဆက်လက်၍ ယုံကြည်မှု မလွန်ရဲတော့ပေ။

သူသည် သူ၏ အသိစိတ်ကို ‘ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း ရတနာ’ နှင့် အပြည့်အဝ ချိတ်ဆက်လိုက်တော့သည်။

ဟိန်းဟောက်သံ

ထိုအချိန်အတွင်းမှာပင် သူ၏လက်ထဲရှိ ကျိန်စာသင့်လက်နက်မှာ ဆက်လက် ရုန်းကန်လျက် ဟိန်းဟောက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ချူရွှမ်၏ အသိစိတ်မှာ ရတနာနှင့် ပေါင်းစည်းသွားသည့် ခဏ၌...

သူသည် သွေးရောင်လွှမ်းသော ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုထဲသို့ ချက်ချင်း ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုနေရာအတွင်း၌ ခရမ်းရွှေရောင် သွေးမြွေနဂါးတစ်ကောင် ရှိနေပြီး သူ့ကို ကြည့်ကာ “နာခံစမ်း၊ မဟုတ်ရင် သေစမ်း” ဟု အမြဲတစေ ဟိန်းဟောက်နေသည်။

ဒါဟာ အမှန်တကယ်တော့ ပြိုင်ဘက်ကင်း မိစ္ဆာဓားမ၏ ‘ဓားဝိဉာဉ်’ ပင် ဖြစ်လေသည်။

၎င်းသည် မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာချီများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဓားဝိဉာဉ် ဖြစ်သည်။

ယခင်က ဤလက်နက်ကို ထိန်းချူပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သူ အားလုံး အဘယ်ကြောင့် ကျိန်စာသင့်ခဲ့ရသလဲဆိုသည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။ အကယ်၍ သူ၏ကိုယ်တွင်း၌ မိစ္ဆာချီများကို ဝါးမြိုနိုင်သော ‘ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း ရတနာ’ သာ မရှိခဲ့ပါက...

ချူရွှမ်ပင်လျှင် ဤကဲ့သို့သော မိစ္ဆာလက်နက်ကို နှိမ်နင်းနိုင်ရန် ယုံကြည်ချက် ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဒါကို တွေးမိသောအခါ ချူရွှမ်၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သူသည် သူ၏ အသိစိတ်ကို အသုံးပြုကာ ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း ရတနာထံသို့ အမိန့်ပေးလိုက်သည် “ငါ ဒီသွေးမြွေနဂါးကို နှိမ်နင်းချင်တယ်”

“မင်းက ကျိန်စာသင့်လက်နက် ဖြစ်ဖြစ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး။ ငါ့လက်ထဲကို ရောက်လာမှတော့ နာခံရင်နာခံ၊ မနာခံရင် ပျက်စီးသွားရမယ်”

အင်အားချင်း ယှဉ်မည်။

မာကျောမှုချင်း ယှဉ်မည်။

ချူရွှမ်၏ သဘောထားကြောင့် သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိဉာဉ်မှာ လုံးဝ ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ၎င်း၏ ဧရာမ ပါးစပ်ကြီးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာချီများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ဓားအလင်းတန်းများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်တော့သည်။