အခန်း (၁၉-၂၁)

အခန်း (၁၉)

ကျိန်စာလက်နက်၏ ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲ

ဝမ်ရှန့်ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်ချိန်က ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသော ကွပ်မျက်ရာကွင်းပြင်မှာ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

မိစ္ဆာကွပ်မျက်ရာ စင်မြင့်ပေါ်တွင်မူ မိစ္ဆာအလောင်းများနှင့် မိစ္ဆာသွေးများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချူရွှမ်၏ မိစ္ဆာ ကိုးကောင်ကို ဆက်တိုက် ကွပ်မျက်နိုင်ခဲ့သည့် အံ့မခန်း စွမ်းဆောင်ရည်မှာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ သာမန် နတ်နှိမ်နင်းရေးအရာရှိများကို လုံးဝ ခြောက်ခြားသွားစေခဲ့သည်။

ကွပ်မျက်ရာကွင်း ပြင်ပသို့ အစောကပင် သယ်ဆောင်သွားခြင်း ခံခဲ့ရသော နျိုဖူ မှာ သတိရလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သွေးတစ်လုပ် ထပ်မံ အန်ထုတ်လိုက်ပြန်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဒဏ်ရာကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ထိန်းမရနိုင်အောင် ထွက်နေသည့် ဒေါသကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ နျိုဖူသည် သူကိုယ်သူ အလွန်ပင် ကံဆိုးလှသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

"ထားလိုက်ပါတော့... ဒီကံဆိုးတဲ့ တာဝန်ကို ငါ ဆက်မလုပ်တော့ဘူး။ လက်ဝဲအမတ်ချုပ်ကြီးအနေနဲ့ ပိုတော်တဲ့သူကိုပဲ ရှာခိုင်းလိုက်ပါတော့မယ်"

ထို့ကြောင့် နျိုဖူသည် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား တစ်စုကို ဦးဆောင်ကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် လက်ဝဲအမတ်ချုပ် အိမ်တော်သို့ ပြန်သွားတော့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လက်ဝဲအမတ်ချုပ် အိမ်တော်အတွင်း၌မူ လက်ဝဲအမတ်ချုပ်၏ သားသည် သူ၏ ဒဏ်ရာများကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ထားပြီးဖြစ်ကာ နျိုဖူထံမှ သတင်းကောင်းကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

ချူရွှမ် သေဆုံးသွားသည်ကို သူကိုယ်တိုင် မျက်မြင်မတွေ့လိုက်ရခြင်းမှာ အနည်းငယ် နှမြောစရာပင်။ ကံကောင်းသည်မှာ နျိုဖူသည် အမြန်သွားကာ အမြန်ပြန်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ မကြာမီမှာပင် အိမ်စေတစ်ဦးက နျိုဖူကို အမြန် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

လက်ဝဲအမတ်ချုပ်၏ သားမှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာသည်။ “နျိုဖူ... မင်း နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ အဲဒီ ချူရွှမ် သေပြီလား သူ့ခေါင်း ဘယ်မှာလဲ ဒီသခင်လေးက သူ့ခေါင်းခွံကို ကျင်ငယ်ခွက်အဖြစ် သုံးချင်လို့ကွ၊ ဟားဟား”

သူ၏ ‘ဥ’ များမှာ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ကြိတ်ခြေခံခဲ့ရသည်ကို တွေးမိတိုင်း ဒါဟာ ဘယ်လိုမှ ဖြေဖျောက်၍မရနိုင်သော အာဃာတပင် ဖြစ်သည်။

အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်ကြောင်း သိသဖြင့် နျိုဖူသည် မျက်နှာငယ်လေးဖြင့် ဒူးထောက်ချလိုက်ကာ ငိုညည်းလိုက်သည်။ “လက်ဝဲအမတ်ချုပ်ကြီး... ကျွန်တော်မျိုးက အသုံးမကျတဲ့သူပါ။ အဲဒီ ချူရွှမ်က သိပ်ကို မိစ္ဆာဆန်လွန်းပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုး မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှာ ချုပ်ထားတဲ့ မိစ္ဆာတွေ အားလုံးကို လွှတ်ခဲ့ပေမဲ့ သူ့ကို မသတ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး...”

နျိုဖူက ကွပ်မျက်ရာကွင်းတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အသေးစိတ် ပြန်လည် တင်ပြလိုက်သည်။

ထိုအကြောင်းကို ကြားပြီးနောက် လက်ဝဲအမတ်ချုပ် လင်ချူချန်၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားသော်လည်း၊ သူ စကားမပြောနိုင်ခင်မှာပင် ကုတင်ပေါ်တွင် လဲနေသော သားဖြစ်သူမှာ ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးများ နီမြန်းလာကာ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်တော့သည်။ “နျိုဖူ... ငါ့အဖေက မင်းလို ခွေးကို အလကား ကျွေးထားတာပဲ မိစ္ဆာတွေက မသတ်နိုင်ရင် မင်းကိုယ်တိုင် ဘာလို့ မသတ်ခဲ့တာလဲ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး၊ သူ သေကိုသေရမယ်”

“အဖေ... အဲဒီ ချူဆိုတဲ့ကောင်က သားကို နှစ်ခါတောင် ကြိတ်ခြေခဲ့တာ၊ နှစ်ခါတောင် အကယ်၍ သားသာ ဒါကို ကလဲ့စားမချေနိုင်ရင် ဘယ်သူ့မျက်နှာကို ကြည့်ဝံ့တော့မှာလဲ”

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သား ဂရုမစိုက်ဘူး၊ ဒီနေ့ သူ့ကို သားရှေ့မှာ အသေမြင်ချင်တယ်၊ မဟုတ်ရင် သား သတါသေပစ်မယ်”

မိစ္ဆာ ကိုးကောင်၏ မိစ္ဆာချီများပင်လျှင် ရန်သူကို မသတ်နိုင်ကြောင်း ကြားရသောအခါ လက်ဝဲအမတ်ချုပ်၏ သားမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် အသိတရားမဲ့သွားပြီး ကုတင်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် သူ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်စုံတစ်ခု ပြဲထွက်သွားသံနှင့်အတူ သားဖြစ်သူ၏ စူးရှသော အော်ဟစ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ “ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ အဖေ... ကယ်ပါဦး သားရဲ့ ‘ဥ’ လေး ထပ်ပြီး ကြိတ်ခြေခံလိုက်ရပြန်ပြီ ထင်တယ်...”

ဖူး

ထိတ်လန့်မှုနှင့် ဒေါသတို့ကြောင့် လက်ဝဲအမတ်ချုပ်၏ သားမှာ လတ်ဆတ်သော သွေးတစ်လုပ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ပြန်သည်။

လက်ဝဲအမတ်ချုပ် လင်ချူချန်၏ မျက်နှာမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ တွန့်ရှုံ့သွားသည်။ အားကိုးရာမဲ့နေသော်လည်း ဒါဟာ သူ၏ သားဖြစ်နေသဖြင့် နန်းတွင်းသမားတော်ကို အမြန်ခေါ်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။ “သမားတော်... ငါ့သားရဲ့ ဒဏ်ရာက ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ”

“အမတ်ချုပ်ကြီး... ဒါက ပြဿနာ အကြီးကြီး မဟုတ်ပါဘူး။ သခင်လေးက စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းလို့ သွေးနဲ့ ချီ တွေက အောက်ဘက်ကို အတင်းတိုးဝင်သွားပြီး၊ ‘ဥ’ အိတ်က ပြဲထွက်သွားတာပါ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်မျိုးက ဒီတစ်ခါတော့ လျှော်ကြိုးကို အပ်ချည်အဖြစ် သုံးပြီး အလွန်ခိုင်ခံ့တဲ့ ချုပ်ရိုးနဲ့ ချုပ်ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပါတယ်”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် နန်းတွင်းသမားတော်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပန်းထိုးအပ်တစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူကာ လျှော်ကြိုးဖြင့် သီလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျွမ်းကျင်လှသော လက်ဆဖြင့် သခင်လေး၏ ဘောင်းဘီကို ဆွဲချကာ ချက်ချင်းပင် စတင် ချုပ်လုပ်တော့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းမှာ ကြည့်ရက်စရာပင် မရှိတော့ပေ။ လက်ဝဲအမတ်ချုပ်၏ သားမှာ ထိတ်လန့်လွန်းသဖြင့် သတိလစ်သွားတော့သည်။

လင်ချူချန်နှင့် နျိုဖူတို့သည်လည်း အမြန်ပင် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်...။

မိစ္ဆာများကို ကွပ်မျက်ပြီးနောက် ချူရွှမ်သည် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်သို့ ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့ပြီး အိမ်တော်ထဲတွင် သူ့ကိုယ်သူ ပိတ်လှောင်ထားလိုက်သည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သူမျှ မနှောင့်ယှက်နိုင်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက်၊ သူသည် ကွပ်မျက်သူ၏ အထူးဆုလာဘ်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ချက်မျှ ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ချူရွှမ်မှာ အံ့သြသွားရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအထဲတွင် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ဆေးလုံးသုံးလုံး ရှိနေသောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။

သာမန် စကားစမြည် ပြောဆိုမှုများမှတစ်ဆင့် ဤဆေးလုံးမျိုးသည် ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်ကြံသူများအတွက် အလွန်ပင် ထိရောက်ပြီး မိစ္ဆာချီ တိုက်စားမှုကိုပင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လျော့ပါးစေနိုင်ကြောင်း သူ ကြားဖူးခဲ့သည်။

“နှမြောစရာပဲ... အကျဉ်းထောင်မှူးကြီးက ကျွန်တော် အကြောက်ဆုံးအရာက မိစ္ဆာချီ ဆိုတာကို မသိရှာဘူး”

ချူရွှမ်သည် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ဆေးလုံးကို သန့်စင်ရန် မလောပေ။ ယင်းအစား သူသည် မိစ္ဆာချီများကို တိုက်ရိုက် လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီး သွေးသောက်အရူးဓားမကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

သွေးသောက်အရူးဓားမသည် မိစ္ဆာချီများကို အမှန်တကယ် စုပ်ယူနိုင်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ရာတွင် ကူညီပေးနိုင်ကြောင်း လူအများ သိသွားမှသာလျှင် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်တွင် အမှန်တကယ် အခြေချနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူသည် မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာန ၏ ယုံကြည်မှုကိုလည်း ရရှိလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း ရတနာ၏ လျှို့ဝှက်ချက် ပေါက်ကြားသွားမည်ကိုလည်း စိုးရိမ်နေစရာ မလိုတော့ပေ။

ချူရွှမ်၏ အတွေးကို သိနေသည့်အလား တက်တူးအဖြစ် ပြောင်းလဲနေသော သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ တုန်ခါလာပြီး သူ၏ စိတ်ထဲသို့ သတင်းစကားတစ်ခု တိုက်ရိုက် ပေးပို့လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း ရတနာ ထံမှလည်း ထူးခြားသော လှိုင်းအချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“သွေးသောက်အရူးဓားမ”

ကြယ်ရှစ်ပွင့်အပြစ်

နှစ်ပေါင်းတစ်ရာစာ မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစများကို ရရှိသည်။

ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။

သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ်က အစပိုင်းတွင် ကြယ်ခုနစ်ပွင့်အပြစ်သာ ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာချီများကို စုပ်ယူပြီးနောက် ၎င်း၏ အပြစ်အဆင့်က ဘာကြောင့် မြင့်တက်သွားရုံတင်မကဘဲ မှတ်ဉာဏ်တွေပါ ရလာရတာလဲ။

ချူရွှမ် ဘာမှမတုံ့ပြန်နိုင်သေးခင်မှာပင် ရုတ်တရက် သူ၏ အသိစိတ်မှာ သူ၏ စိတ်ထဲရှိ မှတ်ဉာဏ်ဝဲကယက်တစ်ခုအတွင်းသို့ ဆွဲခေါ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ထိုဝဲကယက်အတွင်း၌ ငွေရောင်ဓားတစ်လက်ကို ကျောတွင် လွယ်ထားသော ဝတ်စုံဖြူဝတ် အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ပုံရိပ် ပေါ်လာသည်။ ထိုငွေရောင်ဓားကို ကြည့်ရုံမျှဖြင့် ချူရွှမ်မှာ ရင်းနှီးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ရုတ်တရက် ဓားကို ကိုင်ထားသော ထိုလူမှာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထိုဝတ်စုံဖြူဝတ်လူနှင့် အလှမ်းဝေးသော နေရာတွင် အလောင်းတောင်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး၊ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မှောင်မည်းသော အရိပ်အယောင်များ ရှိသည့် လူအုပ်ကြီးက ထိုအလောင်းတောင်ကို ဝိုင်းရံထားကာ ကြမ်းကြုတ်စွာ ဟိန်းဟောက်နေကြသည်။

ထိုမှောင်မည်းသော အရိပ်များထဲမှ အကြီးဆုံးသော အရိပ်တစ်ခုမှာ အလောင်းတောင်ထိပ်မှ ဝတ်စုံဖြူဝတ် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အလောင်းကို တစ်လုပ်တည်း ဝါးစားပစ်တော့မည့်အလား ခြိမ်းခြောက်ကာ မြှောက်လိုက်တော့သည်။

အခန်း (၂၀)

ကောင်းကင်ဓားမ၏ ဒဏ္ဍာရီ

ဝေါင်း

သားရဲတစ်ကောင်၏ နာကျင်စွာ ဟိန်းဟောက်သံမှာ ချူရွှမ်၏ နားစည်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ထို့နောက် ဝတ်စုံဖြူဝတ် အမျိုးသားမှာ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ ဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အလောင်းတောင်ကြီးဆီသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အလောင်းတောင်ကို ဝိုင်းရံထားသော မှောင်မည်းသော အရိပ်များမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး၊ တိမ်တိုက်မည်းကြီး တစ်ခုအလား ဝတ်စုံဖြူဝတ်လူထံသို့ အုပ်စုလိုက် တိုးဝင်သွားကြသည်။

ဝတ်စုံဖြူဝတ်လူနှင့် ထိုအမည်းရောင်အရိပ်များ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ချူရွှမ်မှာ ကြက်သီးမွှေးညင်းများ ထသွားရသည်။ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ နဝမအဆင့် နတ်နှိမ်နင်းရေးအရာရှိဟောင်း တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ထိုအမည်းရောင်အရိပ်များကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မှတ်မိလိုက်သည်။

၎င်းတို့မှာ ဒဏ္ဍာရီလာ ‘သရဲမျက်နှာ လင်းနို့များ’ ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုမိစ္ဆာများသည် လူသားများ၏ သွေးကို သောက်ရုံတင်မကဘဲ သေဆုံးသွားသူများကိုလည်း အာဃာတကြီးမားသော ဝိညာဉ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်တတ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

လွန်ခဲ့သော အနှစ်နှစ်ဆယ်ခန့်က မဟာချင်ပြည်နယ်၏ ထျန်းမန်တောင်ကြားအတွင်းသို့ သရဲမျက်နှာ လင်းနို့အုပ်စုကြီး ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြောင်း ချူရွှမ် နတ်နှိမ်နင်းရေးအရာရှိ လုပ်စဉ်က ကြားဖူးခဲ့သည်။ သုံးရက်အတွင်းမှာပင် စစ်သည်နှင့် အရပ်သား ပေါင်း တစ်သိန်းနီးပါးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

သတ်ဖြတ်ခံရသော စစ်သည်နှင့် အရပ်သားများ အားလုံးမှာလည်း နောက်ဆုံးတွင် မိစ္ဆာဝိညာဉ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ထျန်းမန်တောင်ကြားသည် ‘တစ္ဆေတံခါး’ အဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

ဤသည်မှာ သရဲမျက်နှာ လင်းနို့များ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း ပြသနေခြင်းပင်။

ယခုမြင်နေရသော သရဲမျက်နှာ လင်းနို့များမှာ ဝတ်စုံဖြူဝတ်လူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲ၌သာ ရှိနေသော်လည်း၊ ချူရွှမ်မှာ ကျောချမ်းသွားရဆဲ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူသည် အံ့မခန်း မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ရေတွက်၍မရနိုင်သော သရဲမျက်နှာ လင်းနို့များနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဝတ်စုံဖြူဝတ်လူမှာ နောက်ဆုတ်ခြင်း မရှိပေ။ ယင်းအစား သူသည် ၎င်းတို့ကို ရူးသွပ်စွာ သတ်ဖြတ်နေတော့သည်။

ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

ချူရွှမ်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ထိတ်လန့်သွားရသည်။

သရဲမျက်နှာ လင်းနို့များသည်လည်း မိစ္ဆာများ ဖြစ်ကြကြောင်း သိထားရမည်။ တစ်ကောင်ချင်းစီ၏ ခွန်အားမှာ မကြီးမားသော်လည်း သူတို့သည် အရေအတွက်ဖြင့် အသာစီးယူတတ်ကြသည်။ အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ လင်းနို့တစ်ကောင်ချင်းစီတွင် အလွန်ပြင်းထန်သော မိစ္ဆာချီများ ရှိနေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

နတ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားပင်လျှင် သရဲမျက်နှာ လင်းနို့အုပ်စုကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရန် မဝံ့ရဲကြသော်လည်း၊ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ ဝတ်စုံဖြူဝတ်လူမှာမူ ဤအချက်ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူသည် အဆက်မပြတ် ဟိန်းဟောက်ကာ တိုက်ခိုက်နေသည်။

သူ၏ ခြေလှမ်းများမှာ အလောင်းတောင်ဆီသို့ ဦးတည်နေပြီး တစ်ချက်ကလေးမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားခြင်း မရှိပေ။

ဝတ်စုံဖြူဝတ်လူ ဤမျှ ရူးသွပ်နေရခြင်းမှာ အကြောင်းရင်းတစ်ခုတည်းအတွက် ဖြစ်ကြောင်း ချူရွှမ် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။ ၎င်းမှာ အလောင်းတောင်ပေါ်သို့ အမြန်တက်ရန်နှင့် အထက်ရှိ မှောင်မည်းသော အရိပ်ကြီးက သူ၏ရင်ခွင်ထဲမှ ဝတ်စုံဖြူဝတ် အမျိုးသမီးကို ဝါးစားပစ်ခြင်းမှ တားဆီးရန်ပင် ဖြစ်သည်။

နှမြောစရာ ကောင်းလှသည်။

အလောင်းတောင်ပေါ်သို့ အတင်းတိုးဝင်သွားသော ဝတ်စုံဖြူဝတ်လူမှာ ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျသွားခဲ့သည်။

သူသည် ဝိုင်းရံထားသူများကို တိုက်ခိုက်ဖြတ်ကျော်ကာ မိစ္ဆာချီများ ဖုံးလွှမ်းလျက် အလောင်းတောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင်၊ ထိုမှောင်မည်းသော အရိပ်ကြီးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သလို ဝတ်စုံဖြူဝတ် အမျိုးသမီး၏ ရုပ်အလောင်းမှာလည်း မရှိတော့ပေ။

အလောင်းတောင် တစ်ခုလုံးတွင် သရဲမျက်နှာ လင်းနို့များ၏ ကျောချမ်းဖွယ် စူးစူးဝါးဝါး အော်သံများသာ ပဲ့တင်ထပ်နေတော့သည်။

ထိုစဉ် သောင်းကျန်းနေသော လင်းနို့အချို့မှာ သူ၏ အလစ်ကို ချောင်းကာ ဝတ်စုံဖြူဝတ်လူထံသို့ ပြေးဝင်လာပြီး၊ သူတို့၏ ချွန်ထက်သော သွားများဖြင့် သူ၏ ကိုယ်မှ လတ်ဆတ်သော သွေးများကို သောက်ရန် ပြင်ကြသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝတ်စုံဖြူဝတ်လူထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် တောက်ပသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်နေသော သရဲမျက်နှာ လင်းနို့အားလုံးကို ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားစေသည်။

သို့သော် ဝတ်စုံဖြူဝတ်လူသည်လည်း မိစ္ဆာချီ တိုက်စားမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ နီမြန်းလာပြီး သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးရောင်လေပွေများ ဝန်းရံလာသည်။

ဤသည်မှာ မိစ္ဆာအဖြစ် ပြောင်းလဲတော့မည့် ရှေ့ပြေးလက္ခဏာများပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသည် မိစ္ဆာအဖြစ် မကျရှုံးမီလေးမှာပင် အံ့အားသင့်ဖွယ် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏လက်ထဲမှ တောက်ပနေသော ငွေရောင်ဓားကို ရုတ်တရက် မြှောက်ကာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဘယ်ဘက်လက်မောင်းကို ခုတ်ဖြတ်ချလိုက်တော့သည်။

အားးး

ပြတ်တောက်သွားသော လက်မောင်းမှ စူးရှသော နာကျင်မှုကြောင့် ဝတ်စုံဖြူဝတ်လူမှာ မိစ္ဆာအဖြစ် ကျရှုံးလုနီးပါး အခြေအနေမှ ပြန်လည် နိုးထလာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် အလောင်းတောင်နှင့် အလှမ်းဝေးသော နေရာ၌ ကောင်းကင်တွင် ပျံဝဲနေသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ပုံရိပ်အချို့ ထပ်မံ ပေါ်လာသည်။ သူတို့သည် ကောင်းကင်ယံမှ အလောင်းတောင်ဆီသို့ အမြန်ဆင်းသက်လာကြပြီး၊ ဝတ်စုံဖြူဝတ်လူက မိစ္ဆာချီ တိုက်စားခံရမှုမှ လွတ်မြောက်ရန် သူ၏လက်မောင်းကို ခုတ်ဖြတ်လိုက်သည့် မြင်ကွင်းကို မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပုံရိပ်များမှာ ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ ကောင်းကင်ဓားမ... မင်း ရူးသွားပြီလား ငါတို့ မရောက်ခင်မှာ ဘာမှ မလုပ်ဖို့၊ အထူးသဖြင့် မိစ္ဆာတွေကို မတိုက်ခိုက်ဖို့ မင်းကို ပြောထားတယ် မဟုတ်လား အခုတော့ မင်းက အများကြီး သတ်ပစ်လိုက်ပြီ အခုဆိုရင် ဘယ်လို ကောင်းကင်ဘုံရတနာမျိုးကမှ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပေါ်က မိစ္ဆာချီတွေကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အဖိုးအိုများထဲမှ တစ်ဦးမှာ ကောင်းကင်ဓားမ၏ အခြေအနေကို မြင်သောအခါ အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းနှမြောစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အဖိုးအိုကို ကြည့်ရင်း ကောင်းကင်ဓားမက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "အကယ်၍ ကျွန်တော်သာ ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ရင်၊ ခင်ဗျားတို့လိုပဲ ဘေးကနေ ရပ်ကြည့်နေရမှာလား အပြစ်မဲ့တဲ့ လူပေါင်း တစ်သိန်းကျော်ဟာ ကျွန်တော့်မျက်စိရှေ့မှာတင် ဒီလို အလောင်းတောင်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာကို ရပ်ကြည့်နေရမှာလား ကျွန်တော် ချစ်တဲ့ အမျိုးသမီးဟာ အလောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မိစ္ဆာတွေရဲ့ ဝါးစားတာကို ခံလိုက်ရတာကိုရောပဲလား"

ဤနေရာတွင် ကောင်းကင်ဓားမမှာ ရုတ်တရက် ဒေါသတကြီး ဖြစ်လာသည်။ သူသည် လက်ထဲမှ ငွေရောင်ဓားကို မြှောက်ကာ လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသော ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် အဖိုးအိုများကို ညွှန်လိုက်သည်။ "ဒါတွေအားလုံးက ခင်ဗျားတို့ကြောင့်ပဲ ခင်ဗျားတို့သာ မိစ္ဆာတွင်းထဲက ရတနာတွေကို လုဖို့အတွက်ပဲ အာရုံစိုက်မနေခဲ့ရင်၊ ဒီမြို့က လူတွေ ဘယ်လိုလုပ် သေမလဲ ကျွန်တော့်ချစ်သူကော ဘယ်လိုလုပ် သေမလဲ"

"ကောင်းကင်ဓားမ... တိတ်စမ်း မင်း ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲဆိုတာ သိရဲ့လား မင်းက ပုရွက်ဆိတ်လို လူအုပ်စုနဲ့ အစေခံမတစ်ယောက်အတွက် ငါတို့လို လူကြီးတွေကို ပြစ်တင်ဝေဖန်နေတာလား"

ပျံဝဲနေသော ထိုအဖိုးအိုများ အားလုံးမှာ ဒေါသထွက်သွားကြသည်။

အချို့၏ မျက်နှာများမှာ နီမြန်းလာသည်။

အချို့မှာမူ ဒေါသကြောင့် တုန်ရီနေကြသည်။

တောင်ကြီးတစ်လုံးသဖွယ် ဖိအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသဖြင့် အလောင်းတောင်ကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ ကောင်းကင်ဓားမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ယိမ်းထိုးသွားသော်လည်း သူ လဲကျမသွားပေ။ ယင်းအစား သူသည် သွေးရောင်လွှမ်းနေသော မျက်လုံးများဖြင့် သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟောက်လိုက်သည်။ "ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း... အိုကြီးအိုမတွေ"

"ခင်ဗျားတို့ မျက်စိထဲက ‘ပုရွက်ဆိတ်’ တွေဆိုတာ ကျွန်တော့် မဟာချင်ပြည်နယ်ရဲ့ ပြည်သူတွေပဲ"

"ခင်ဗျားတို့ မျက်စိထဲက ‘အစေခံမ’ ဆိုတာ ကျွန်တော် ကောင်းကင်ဓားမ ချစ်ရတဲ့ အမျိုးသမီးပဲ အရင်ကတော့ ခင်ဗျားတို့ ပြောသမျှကို ကျွန်တော် အမြဲ နားထောင်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခုကစပြီး ကျွန်တော့်လမ်းကို ကျွန်တော် လျှောက်တော့မယ် တစ်နေ့မှာ အဲဒီ မိစ္ဆာကို ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် သတ်ပြမယ်။ တစ်နေ့မှာ ခင်ဗျားတို့ အားလုံးကို ဒီအလောင်းတောင်ခြေရင်းမှာ ထိတ်လန့်တုန်ရီပြီး နောင်တတွေနဲ့ ဒူးထောက်ခိုင်းစေရမယ်"

စကားပြောရင်း အမြဲတမ်း ကျောပေးထားသော ကောင်းကင်ဓားမမှာ ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် ချူရွှမ်သည် ကောင်းကင်ဓားမ၏ မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရပေ။ ငရဲမှလာသော မျက်လုံးတစ်စုံက သူ့ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်ကိုသာ သူ မြင်လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် ထိုမျက်လုံးများသည် ရုတ်တရက် သွေးရောင် ‘သွေးမြွေနဂါး’ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ကို ဝါးမြိုရန် တိုးဝင်လာတော့သည်။

အားးး

ချူရွှမ်သည် မသိစိတ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိပြီး၊ သူ၏ အသိစိတ်မှာ မှတ်ဉာဏ်ဝဲကယက်အတွင်းမှ ရုတ်တရက် ပြတ်ထွက်လာကာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင်လည်း ချွေးစေးများ ထွက်လာတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ‘ရှစ်မျက်နှာသဲကန္တာရ ကျင့်စဉ်’ ဟူသော ထူးဆန်းသည့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုမှာ ချူရွှမ်၏ စိတ်ထဲတွင် အလိုအလျောက် ပေါ်လာသည်။ "ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ချူရွှမ်မှာ အံ့သြလွန်းသဖြင့် အော်ဟစ်မိလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနတွင်ရှိစဉ်က ထိုဌာန၌ နတ်အဆင့်ထက် မြင့်မားသော ကျင့်စဉ် စုစုပေါင်း ရှစ်မျိုး ရှိကြောင်းနှင့် အစွမ်းထက်ဆုံး ကျင့်စဉ်မှာ ‘ရှစ်မျက်နှာသဲကန္တာရ’ ဖြစ်ကြောင်း နတ်နှိမ်နင်းရေးအရာရှိများ ပြောသည်ကို သူ ကြားဖူးခဲ့သောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော ‘ရှစ်မျက်နှာသဲကန္တာရ ကျင့်စဉ်’ မှာ ဝတ်စုံဖြူဝတ်လူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲ၌ ဘာကြောင့် ရှိနေရတာလဲ။

ချူရွှမ်မှာ လုံးဝ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။

သူသည် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းပေါ်ရှိ သွေးမြွေနဂါး တက်တူးကို မသိစိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်မိသော်လည်း၊ အများကြီး တွေးရန် အချိန်မရလိုက်ပေ။ ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင် အပြင်ဘက်စင်္ကြံလမ်းမှ ရင်းနှီးသော ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာနေပြီဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ အကျဉ်းထောင်မှူးကြီး ဝမ်ရှန့်ပင် ဖြစ်သည်။

ချူရွှမ်က သွေးသောက်အရူးဓားမကို အသုံးပြုကာ မိစ္ဆာချီများကို သန့်စင်နေသည့်ဟန် ဆောင်နေချိန်တွင်၊ ဝမ်ရှန့်က အပြင်လူများ မဝင်နိုင်စေရန် စင်္ကြံလမ်း၌ စောင့်ကြပ်ပေးနေခဲ့သည်ဟု သူ သံသယဝင်မိသည်။

သူ၏ ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုတစ်ခုမှာ အလိုအလျောက် ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ချူရွှမ်သည် အမြန်ထရပ်ကာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး "ကျွန်တော့်ကို ကာကွယ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကျဉ်းထောင်မှူးကြီး"

"မင်းကို ကာကွယ်ပေးတယ် ဟုတ်လား မင်း အများကြီး တွေးနေပြီပဲ"

ဝမ်ရှန့်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး "ငါ ဒီကို လာတာက မင်းကို နောက်ဆုံးခရီး ပို့ပေးဖို့ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက မိစ္ဆာချီ တိုက်စားမှုကို ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတော့၊ ငါ နောက်ထပ် ချွင်းချက်တစ်ခု အနေနဲ့ မင်းကို လူတစ်ယောက်နဲ့ သွားတွေ့ခိုင်းမယ်"

အခန်း (၂၁)

မိစ္ဆာခန္ဓာသန့်စင်ခြင်း

"ဒါဆိုရင် အကျဉ်းထောင်မှူးကြီး... ကျွန်တော့်ကို သွားတွေ့ခိုင်းမယ့်သူက အတိအကျပြောရရင် ဘယ်သူများပါလဲ"

ဝမ်ရှန့်သည် အပြင်ပန်းတွင် အေးစက်သော်လည်း အတွင်းစိတ်မှာ မဆိုးဝါးမှန်း သိထားသဖြင့် ချူရွှမ် သည် စိတ်မဆိုးဘဲ အလွန်တရာ စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဝမ်ရှန့်က ထပ်မံစကားမပြောတော့ဘဲ လေးလံသော ခြေလှမ်းများဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ ရှေ့မှ ဦးဆောင်သွားသည်။ မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာန၏ ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်အတွင်းရှိ မှောင်မည်းသော လှေကားထစ်များအတိုင်း ဆင်းလာပြီးနောက်၊ သူသည်ချူရွှမ်ကို ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်၏ ဒသမ ထပ်မြောက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။

"နေပါဦး... ဒသမထပ်လား ကျန်းလုံနဲ့ ကျောက်ဟူ ပြောတာတော့ ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်မှာ ကိုးထပ်ပဲ ရှိတယ်ဆို"

ချူရွှမ်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရပြန်သည်။

ဝမ်ရှန့်က နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး "ကိုးထပ် အဲဒါတွေက အကျဉ်းသားတွေကို ထားတဲ့နေရာတွေပဲ။ ငါ အခု မင်းကို ခေါ်သွားတွေ့မယ့်သူက ငါတို့ မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနရဲ့ ဒဏ္ဍာရီတစ်ဦးပဲ၊ ဒါကြောင့် သဘာဝကျကျပဲ သူက အထူးအခွင့်အရေးနဲ့ ထိုက်တန်တယ်။ ပြီးတော့ ဒီနေရာကို အကျဉ်းထောင်မှူးကြီး၊ ငါ နဲ့ ကွပ်မျက်သူပဲ ဝင်ခွင့်ရှိတယ်။ တခြား အကျဉ်းထောင်စောင့်တွေ၊ နတ်အဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေတောင် ဒီထဲကို ခြေတစ်လှမ်း မချနိုင်ဘူး"

ဝမ်ရှန့်၏ အမူအရာမှာ ရုတ်တရက် အလွန်လေးနက်သွားပြန်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ဒသမထပ်ရှိ ကျောက်တံခါးကြီးကို အားဖြင့် တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

ကျောက်တံခါးအတွင်းရှိ နေရာလပ်မှာ အလွန်ကြီးမားခြင်းမရှိပေ။ စတုရန်းမီတာ ရာဂဏန်းခန့်သာ ရှိသည်။

ထိုအတွင်း၌ ချူရွှမ် မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ဝတ်စုံဖြူဝတ် အမျိုးသား မရှိပေ။ ယင်းအစား မိစ္ဆာကွပ်မျက်ရာ စင်မြင့် နှင့် အလွန်တူသော စင်မြင့်မြင့်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။

ထိုစင်မြင့်ပေါ်တွင် သံကြိုး အမြောက်အမြားဖြင့် ထူးဆန်းသော အရိုးစုတစ်ခုကို ချည်နှောင်ထားသည်။

၎င်းမှာ မိစ္ဆာမဟုတ်ပေ။ လူသား၏ အရိုးစုသာ ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုလူသားအရိုးစုမှာ ထူထပ်လှသော အဆောင်စာရွက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

ချူရွှမ်မှာ ထိတ်လန့်သွားရပြီး သူ၏စိတ်ထဲတွင် ရဲတင်းသော အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည် "ဒီအရိုးစုက မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနရဲ့ အဲဒီဒဏ္ဍာရီများ ဖြစ်နေမလား"

ဝမ်ရှန့်ကလည်း ရိုသေစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "မှန်တယ်... ဒါက ငါတို့ မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနရဲ့ ဒဏ္ဍာရီပဲ၊ စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမပေါ့။ တိုက်ဆိုင်ချင်တော့ စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမကလည်း မင်းလိုပဲ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှာ ရှိခဲ့ပြီးမှ မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနထဲကို ရောက်လာခဲ့တာ"

"ဒါပေမဲ့ အမှားတစ်ခုလုပ်မိလို့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက စွန့်ပစ်ခံလိုက်ရတဲ့ မင်းနဲ့မတူတာက စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကို သူကိုယ်တိုင် စွန့်လွှတ်ပြီး ငါတို့ မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနထဲကို ဝင်လာခဲ့တာ။ သူက ကိုယ်ခံပညာတွေကိုတောင် စွန့်လွှတ်ပြီး သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုပဲ သန့်စင်ခဲ့တယ်၊ ငါတို့လို ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူတွေ တစ်သက်လုံး ရည်မှန်းပြီး ကြိုးစားနေရတဲ့ ပန်းတိုင်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့တာပဲ"

ဤနေရာတွင် ဝမ်ရှန့်က ချူရွှမ်၏ တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ကြည့်လိုက်သည်။

ချူရွှမ်၏ အကြည့်မှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ‘ကောင်းကင်ဓားမ’ ဟူသော အမည်ကြောင့် သူ၏ရင်ထဲတွင် မုန်တိုင်းထန်နေတော့သည်။

ဝမ်ရှန့်မှာ အလွန်အံ့သြသွားသည်။ သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမ၏ အကြောင်းကို ကြားရချိန်တွင် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် ၁၀ ညတိုင်တိုင် အိပ်မပျော်ခဲ့သည်ကို သူ မှတ်မိနေသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ သူသည် ကောင်းကင်ဓားမကို သူ၏ စံပြပုဂ္ဂိုလ်နှင့် ပန်းတိုင်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။

ချူရွှမ်၏ တုံ့ပြန်မှုမှာလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ တွေးထားသော်လည်း အလွန်တည်ငြိမ်နေသဖြင့် ဝမ်ရှန့်က အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားသည်။ "ကောင်လေး မင်းက တော်တော် တည်ငြိမ်တာပဲ"

ချူရွှမ်မှာ ပြောစရာ စကားမရှိတော့ပေ။

သူသည် ထိုဒဏ္ဍာရီနှင့် သူ၏မှတ်ဉာဏ်များထဲတွင် တွေ့ဆုံပြီးဖြစ်ကြောင်း ပြောပြ၍ မရနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ အချို့ကိုပင် သူ မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

အားကိုးရာမဲ့သဖြင့်ချူရွှမ်သည် စင်မြင့်ပေါ်ရှိ အရိုးစုကို ညွှန်ပြကာ စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။ "အကျဉ်းထောင်မှူးကြီး... စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမက မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနရဲ့ ဒဏ္ဍာရီဆိုရင် ဘာလို့ သေဆုံးပြီးတဲ့နောက်မှာ ဒီလိုအခြေအနေမျိုး ဖြစ်နေရတာလဲ တစ်ခုခုနဲ့ နှိမ်နင်းခံထားရသလိုပဲ"

သိသောသူက သိလျှင် ဒဏ္ဍာရီဟု ဆိုကြမည်ဖြစ်သော်လည်း မသိသောသူက မြင်လျှင် အစွမ်းထက်သော မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို အထက်တွင် နှိမ်နင်းချူပ်နှောင်ထားသည်ဟု ထင်ကြပေလိမ့်မည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်ရှန့်၏ အမူအရာမှာလည်း ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ သူက အေးစက်သော လေသံဖြင့် "ဒါက ငါ မင်းကို ဒီနေရာကို ခေါ်လာရတဲ့ အဓိက အကြောင်းရင်းပဲ သွေးသောက်အရူးဓားမရဲ့ ပထမဆုံးပိုင်ရှင် ဘယ်လိုသေသွားလဲဆိုတာ မင်း မှတ်မိသေးလား"

"သူက ဓားကို မျိုချပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားတာပါ" ဟုချူရွှမ်က ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ရှန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လေးလံသော လေသံဖြင့် ဆက်ပြောသည်။ "မှန်တယ်... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားတာ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းကို မပြောခဲ့တဲ့ အချက်တစ်ချက် ရှိသေးတယ်၊ အဲဒါက သူ ဓားကို မျိုချပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေခဲ့ရင်တောင် စီနီယာဟာ သူ၏ အသက်ကိုသာ အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့တာ၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ မိစ္ဆာချီတွေရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာ မိစ္ဆာအသွင် ပြောင်းလဲလာနေပြီမို့လို့ပဲ"

"ဒါကြောင့် စီနီယာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေခဲ့ရင်တောင် သူ့ရဲ့ကျန်ရှိနေတဲ့ အရိုးစုကို ငါတို့ မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနက ကြိုတင်ပြီး ရှာဖွေနှိမ်နင်းမထားခဲ့ဘူးဆိုရင်၊ ဒီအရိုးစုဟာ အသိစိတ်တွေ ပြန်ဝင်လာပြီး သတ်ဖြတ်ဖို့ပဲ သိတဲ့ ‘အရိုးမိစ္ဆာ’ တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလောက်ပြီ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဝမ်ရှန့်မှာ သက်ပြင်းအရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်သည်။

ချူရွှမ်၏ မျက်လုံးများမှာ ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

ယခုအခိုက်အတန့်တွင် သူ မည်သို့ နားမလည်ဘဲ ရှိပါမည်နည်း။

သွေးသောက်အရူးဓားမ၏ ပထမဆုံးပိုင်ရှင်မှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ဒဏ္ဍာရီလာ ‘ကောင်းကင်ဓားမ’ ပင် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှန့်က သူ့ကို ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာရသည့် အကြောင်းရင်းမှာလည်း ဤအချက်ကြောင့်ပင်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအခါတွင် သူသည် သွေးသောက်အရူးဓားမ၏ ဒုတိယမြောက် ပိုင်ရှင် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်ဖြစ်၏။

တစ်စုံတစ်ခုသော အကြောင်းကြောင့် ချူရွှမ်သည် သူ၏လက်ထဲရှိ သွေးသောက်အရူးဓားမမှာ အနည်းငယ် ပူနွေးလာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝမ်ရှန့်၏ အကြည့်မှာ အလွန်ပင် တင်းမာနေပြီးချူရွှမ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ချူရွှမ်... အခု မင်း သိသင့်တာတွေ အားလုံးကို သိသွားပြီဆိုတော့ ငါ မင်းကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် ထပ်မေးမယ်။ မင်း မိစ္ဆာချီနဲ့ မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ပြီး စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမ လျှောက်ခဲ့တဲ့ လမ်းအတိုင်း လျှောက်ဖို့ သေချာပြီလား"

"ကျွန်တော်..."

ချူရွှမ်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

အကယ်၍ သွေးသောက်အရူးဓားမက သူ့ကို အသိအမှတ်မပြုထားခဲ့ပါက၊ ကောင်းကင်ဓားမ၏ နောက်ဆုံး နိဂုံးကို မြင်ရသောအခါချူရွှမ် တွေဝေသွားနိုင်ပါသည်။ သို့သော် ယခုအခါ သူသည် သွေးသောက်အရူးဓားမကို ရရှိထားရုံတင် မကတော့ပေ။ သူသည် ကောင်းကင်ဓားမ၏ မှတ်ဉာဏ်များကိုပင် မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် နောက်ဆုတ်ရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ဤအချက်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်နှင့်ချူရွှမ်သည် ချက်ချင်းပင် တည်ငြိမ်သွားပြီး သူ၏ အကြည့်များမှာ ခိုင်မာလာသည်။ "ဒီလိုဆိုရင်တောင် စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမ လျှောက်ခဲ့တဲ့ လမ်းအတိုင်း လျှောက်ဖို့ ကျွန်တော် အဆင်သင့်ပါပဲ"

ကောင်းကင်ဓားမနှင့် မတူညီသည်မှာ... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း ရတနာရှိနေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဓားမမှာ မိစ္ဆာချီများကို မခံနိုင်ဘဲ မိစ္ဆာအသွင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သော်လည်း၊ ချူရွှမ်ကမူ သူသည် ထိုအဆင့်သို့ ရောက်လိမ့်မည်မဟုတ်ဟု ခံစားနေရသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ‘မိစ္ဆာခန္ဓာသန့်စင်ခြင်း’ လမ်းစဉ်ကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရွေးချယ်နိုင်စေသည့် အကြီးမားဆုံး ယုံကြည်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏ စိတ်ကို ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်နှင့်ချူရွှမ်၏ အကြည့်များမှာ အရင်ကထက် ပိုမိုခိုင်မာသွားတော့သည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်ရှန့်က မသိမသာ ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည် "မင်းရှေ့မှာ လမ်းပိတ်နေပြီး သေမယ့်လမ်းပဲ ရှိတယ်ဆိုတာကို သိလျက်နဲ့ မင်းက ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိဘူးပဲ။ သွေးသောက်အရူးဓားမက မင်းကို ဘာလို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာလဲဆိုတာ ငါ အခုမှ နားလည်တော့တယ်"

"ပြီးတော့ မင်းဆီကနေ ငါတို့ မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနရဲ့ ကာလရှည်ကြာ ယူဆချက်တစ်ခုကလည်း အတည်ပြုနိုင်သွားပြီ။ ဒီသွေးသောက်အရူးဓားမဟာ မိစ္ဆာချီတွေကို တကယ်ပဲ စုပ်ယူနိုင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ရာမှာ အထောက်အကူ ပေးနိုင်တယ်ဆိုတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမကလွဲလို့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာအတွင်း ငါတို့ မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနက ဘယ်သူမှ ဒီကြမ်းကြုတ်တဲ့လက်နက်ရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို မရခဲ့ကြဘူး၊ အခုတော့ အဲဒါက မင်းအတွက် ကံကောင်းမှုတစ်ခု ဖြစ်သွားပြီပေါ့ ကောင်လေးရာ"

ဤနေရာတွင် ဝမ်ရှန့်မှာ အနည်းငယ် မနာလိုဖြစ်မိသွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ထိုလက်နက်၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရယူကာ ကောင်းကင်ဓားမ၏ လမ်းစဉ်အတိုင်း လျှောက်လှမ်းရန် အလွန်တရာ ဆန္ဒရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကျရှုံးခဲ့ရသောကြောင့်ပင်။

ချူရွှမ်မှာ အလွန်အံ့အားသင့်သွားရသည်။

သွေးသောက်အရူးဓားမတွင် မိစ္ဆာချီများကို စုပ်ယူနိုင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ရာတွင် အထောက်အကူပြုသည့် လုပ်ဆောင်ချက် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဤအချက်အရဆိုလျှင် စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမမှာ ဒဏ္ဍာရီတစ်ဦးတင် မကဘဲ ထူးခြားဆန်းပြားသည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးပင် ဖြစ်ပေတော့မည်။

ကြမ်းကြုတ်သော လက်နက်တစ်ခုကို အသုံးပြု၍ ‘ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း ရတနာ’ နှင့် အလားသဏ္ဍာန်တူသော လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်မှာ ၎င်းတို့နှစ်ခုကြားရှိ ကွာခြားချက်မှာ အလွန်ကြီးမားသော်လည်း ချူရွှမ်မှာ အချိန်အတော်ကြာသည့်တိုင် အံ့သြမဆုံး ဖြစ်နေရသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ရှန့်မှာ စင်မြင့်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်ပြီး အလွန်တည်ကြည်သော အမူအရာဖြင့်ချူရွှမ်ကို လှမ်းအော်လိုက်သည်။ "ဟိုမှာ ဒီအတိုင်း ရပ်မနေနဲ့... ဒီကို လာခဲ့၊ ဒူးထောက်ပြီး စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမကို ဦးချစမ်း"

ပြောပြီးနောက် ဝမ်ရှန့်မှာ အရင်ဆုံး ဒူးထောက်ကာ ကိုးကြိမ်တိုင်တိုင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဦးချလိုက်သည်။

ချူရွှမ်မှာလည်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး ဝမ်ရှန့်၏ ဘေးတွင် အမြန်သွားကာ ဒူးထောက်ဦးချလိုက်သည်။ သို့သော် သူ ပထမဆုံးတစ်ကြိမ် ဦးချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ‘ကလစ်’ ခနဲ အသံတစ်သံ ကြားလိုက်ရသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ချိုင့်ခွက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး လျှို့ဝှက်အခန်းငယ်လေး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအခန်းငယ်ထဲတွင် သွေးနီရောင် စာလိပ်တစ်ခု ရှိနေသည်။

"အကျဉ်းထောင်မှူးကြီး... ဒါက…”