အခန်း (၂၂-၂၄)

အခန်း (၂၂)

စံပြပုဂ္ဂိုလ်၏ အရိုးစု ပေါက်ကွဲခြင်း

“ဒါက မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းကျင့်စဉ်ပဲ၊ စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမရဲ့ တစ်သက်တာ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေ စုစည်းထားတာ မင်းက ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဖြစ်ချင်ပြီး ကောင်းကင်ဓားမရဲ့ လမ်းစဉ်အတိုင်း လျှောက်လှမ်းချင်တယ်ဆိုရင် သွေးသောက်အရူးဓားမရဲ့ အလိုအလျောက် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ပေးမှုအပေါ်မှာပဲ မှီခိုနေလို့ မရဘူး။ စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမ လုပ်ခဲ့သလိုမျိုး မင်းကိုယ်တိုင်လည်း မိစ္ဆာချီတွေကို စိတ်လိုလက်ရ စုပ်ယူပြီး ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ဖို့ လိုအပ်တယ်”

“စိတ်လိုလက်ရ စုပ်ယူရမယ် အကျဉ်းထောင်မှူးကြီး ဆိုလိုတာက...” ချူရွှမ်မှာ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။

အကျဉ်းထောင်မှူး ဝမ်ရှန့်က မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းကျင့်စဉ်ကို ညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။ “ရိုးရှင်းပါတယ်။ ငါက မင်းကို အခုချက်ချင်းပဲ ဒီခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံစေချင်တာ။ အကယ်၍ မင်း အောင်မြင်ခဲ့ရင် ကွပ်မျက်ခြင်းလမ်းစဉ်ပေါ်ကို အမှန်တကယ် ခြေချနိုင်လိမ့်မယ်။ အကယ်၍ မင်း ကျရှုံးခဲ့ရင်တော့ စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမလိုပဲ မင်းဟာလည်း အချိန်မတိုင်ခင် ခြောက်သွေ့တဲ့ အရိုးစုတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားရုံပဲ ရှိမှာပေါ့”

“အခု ငါ မင်းကို နှစ်ရက်ပဲ အချိန်ပေးမယ်။ မင်း အောင်မြင်မလား၊ မအောင်မြင်ဘူးလား ဆိုတာကတော့ မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာအပေါ်မှာပဲ မူတည်လိမ့်မယ်”

စကားပြောပြီးနောက် ဝမ်ရှန့်သည် ချူရွှမ် ကျင့်ကြံရန်အတွက် နေရာလပ်ပေးကာ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ သို့သော် ချူရွှမ်မှာ မပျော်ရွှင်နိုင်ဘဲ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

ဤစမ်းသပ်မှုသည် ဝမ်ရှန့်ထံမှ နောက်ထပ် စစ်ဆေးမှုတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ သိနေသည်။

အကယ်၍ သူ အောင်မြင်ခဲ့ပါက ဝမ်ရှန့်နှင့် မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာန ၏ အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှုကို ရရှိပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ ကျရှုံးခဲ့ပါက သူ၏ ကွပ်မျက်သူအလုပ် ပြုတ်ရုံတင်မကဘဲ သူ၏လက်ထဲမှ သွေးသောက်အရူးဓားမကိုလည်း ဆက်လက်ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ရတော့မည် မဟုတ်ပေ။ မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနက ထိုဓားကို အသေးစိတ်လေ့လာရန် သေချာပေါက် ပြန်လည်သိမ်းယူသွားမည် ဖြစ်သည်။

“ငါ့မှာ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားဖို့ပဲ ရှိတော့တာပေါ့”

ချူရွှမ်၏ အကြည့်များမှာ ခိုင်မာလာပြီး မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းကျင့်စဉ်ကို အမြန် ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ မထင်မှတ်ထားသည်မှာ ထိုစာအုပ်ထဲတွင် စာလုံးတစ်လုံးမှ မရှိဘဲ မိစ္ဆာချီများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော သွေးနီရောင် အလင်းတန်းများသာ ရှိနေသည်။

ချူရွှမ်၏ အကြည့်မှာ ထိုအလင်းတန်းများနှင့် ဆုံလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာများက သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ဆွဲဖြဲရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

အားးး

ချူရွှမ်မှာ မအော်ဘဲ မနေနိုင်လောက်အောင် နာကျင်သွားသော်လည်း၊ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏ ခိုင်မာသော စိတ်ဆန္ဒကြောင့် ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သည်။ ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ သူ၏ မျက်စိရှေ့မှ မိစ္ဆာသွေးရောင် အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ယင်းအစား ထူးဆန်းသော သတင်းစကားများ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

“ဪ... ဒီလိုကိုး။ မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းကို ကျင့်ကြံဖို့ဆိုရင် မရေမတွက်နိုင်တဲ့ မိစ္ဆာတွေရဲ့ နာကျည်းမှုတွေကို အရင်ဆုံး အံတုနိုင်ရမယ်။ အကယ်၍ မခံနိုင်ခဲ့ရင် ကျင့်စဉ်ကို မရရှိရုံတင်မကဘဲ ဝိညာဉ်ပါ ပြိုကွဲပြီး ရက်ရက်စက်စက် သေဆုံးသွားနိုင်တာပဲ”

“ကံကောင်းတာက ငါ့မှာ သွေးသောက်အရူးဓားမနဲ့ ခိုင်မာတဲ့ စိတ်ဆန္ဒရှိလို့ ဒီမိစ္ဆာနာကျည်းမှုတွေကို အံတုနိုင်ခဲ့တာပဲ”

ချူရွှမ်၏ အကြည့်များ ပိုမိုခိုင်မာလာပြီးနောက် သူ၏ အမူအရာမှာ တစ်ဖန် ထူးဆန်းသွားပြန်သည်။ သူသည် ကျင့်စဉ်ကို နားလည်သွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဤအရာကို ကျင့်ကြံရန်အတွက် မိစ္ဆာချီသည် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည်။

“ဒါပေမဲ့ အရင်ကရခဲ့တဲ့ မိစ္ဆာချီတွေကို ငါက သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ်နဲ့ အကုန်ခွဲဝေပေးခဲ့ပြီးပြီ။ အခု ငါ မိစ္ဆာချီတွေ ထပ်လိုချင်ရင်တော့...”

ချူရွှမ်၏ အကြည့်မှာ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းပေါ်ရှိ သွေးမြွေနဂါး တက်တူးဆီသို့ မသိစိတ်ဖြင့် ကျရောက်သွားသည်။ သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ်မှာ ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားကာ ချူရွှမ်၏ လက်မောင်းပေါ်မှ ခုန်ထွက်လာပြီး ၎င်း၏ဦးခေါင်းဖြင့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို အသည်းအသန် ညွှန်ပြနေတော့သည်။

ချူရွှမ်က ၎င်း၏ အရိပ်အယောင်ကို နားလည်လိုက်သည်။ “မင်း ဆိုလိုတာက... စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမရဲ့ အရိုးစုထဲက မိစ္ဆာချီတွေကို ငါ့ကို စုပ်ယူခိုင်းနေတာလား”

သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ်က အားပါးတရ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ ၎င်းသည် ခေါင်းညိတ်တာ နောက်ကျသွားပါက ချူရွှမ်က ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း ရတနာကို သုံးပြီး ၎င်းကို ထပ်မံ သန့်စင်ပစ်မည်ကို ကြောက်ရွံ့နေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒါပေမဲ့ အဲဒါက မသင့်တော်ဘူး ထင်တယ်...”

ချူရွှမ်၏ လေသံမှာ တွန့်ဆုတ်နေသော်လည်း သူ၏ ခြေထောက်များမှာမူ စင်မြင့်ဆီသို့ အလိုက်သင့် လျှောက်သွားနေပြီ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းကျင့်စဉ်ကို နားလည်သွားပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမ၏ အရိုးစုကြားတွင် ဆန်းကြယ်သော ဆက်နွှယ်မှုတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။

ထိုဆက်နွှယ်မှုကြောင့်ပင် သူသည် စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လှမ်းသွားပြီး စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမ၏ အရိုးစုကို သူ၏ လက်ဝါးဖြင့် ညင်သာစွာ ထိလိုက်မိသည်။ သို့သော် ထိုသို့ ထိလိုက်ရုံမျှဖြင့် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာချီများမှာ စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမ၏ အရိုးစုအတွင်းမှ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ချူရွှမ်၏ လက်ဝါးမှတစ်ဆင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တိုးဝင်လာတော့သည်။

ချူရွှမ်၏ အမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းကျင့်စဉ်၏ ကျင့်စဉ်အတိုင်း အလိုအလျောက် လည်ပတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် သွေးများမှာ ဆူပွက်လာသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ အသား၊ ကြွက်သားနှင့် အရိုးများမှာ လောင်မြိုက်နေကာ ခန္ဓာကိုယ်၏ ဆဲလ်တိုင်းမှာ ဖျက်ဆီးခံရပြီး ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းနေသည်။ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းမှု တစ်ကြိမ်စီတိုင်းတွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်မှာ တစ်ဆင့်စီ မြင့်တက်လာသည်။

မကြာမီမှာပင် သူသည် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း တတိယအဆင့်မှ စတုတ္ထအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ပဉ္စမအဆင့်။

ဆဋ္ဌမအဆင့်။

သတ္တမအဆင့်။

အဋ္ဌမအဆင့်။

တောက်

သူ ထပ်ပြီး မစုပ်ယူနိုင်တော့ပေ။ မဟုတ်ပါက မိစ္ဆာအသွင်ပြောင်းနေသော အရိုးစုမှာ ခံနိုင်ရည်ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း အဋ္ဌမအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် ချူရွှမ်သည် သန့်စင်ခြင်းကို ပြတ်ပြတ်သားသား ရပ်တန့်လိုက်သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိတ်ဆို့နေသလို ခံစားရကာ သူ၏ အဆင့်မှာ ရှေ့မတိုး၊ နောက်မဆုတ်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။ အားကိုးရာမဲ့သည့်အဆုံး သူသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ဆေးလုံးသုံးလုံးစလုံးကို မျိုချလိုက်တော့သည်။

ဝုန်း

ကြီးမားသော ဖိအားကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် ပိတ်ဆို့နေမှုများ ပြိုကွဲသွားသည်။ ထိုအရှိန်ကြောင့်ပင် ချူရွှမ်သည် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း တတိယအဆင့်မှ နဝမအဆင့်သို့ တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်သွားတော့သည်။

သို့သော် သူ မပျော်ရွှင်နိုင်ခင်မှာပင် သူ၏နောက်ကွယ်မှ အရိုးစုကြီး ပြိုလဲသွားသည့် ကျယ်လောင်သော အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ချူရွှမ်၏ အပြုံးမှာ မျက်နှာပေါ်တွင်ပင် အေးခဲသွားတော့သည်။ ဘာဖြစ်တာလဲ အရိုးစုထဲတွင် မိစ္ဆာချီ အချို့ ကျန်ခဲ့သည်ကို သူ သေချာမှတ်မိပါသေးသည်။

သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ...

အရိုးစုတစ်ခုလုံးမှာ ပြိုလဲသွားရုံတင်မကဘဲ သွေးမြွေနဂါးတစ်ကောင်ကလည်း ဘေးတွင် ခွေနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ချူရွှမ်က အရိုးစုထဲမှ မိစ္ဆာချီများကို စုပ်ယူနေစဉ်တွင် သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ်သည်လည်း အခွင့်ကောင်းယူကာ ဝေစုခွဲယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကျေနပ်စွာ လေတက်လိုက်ရုံတင်မကဘဲ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင်လည်း သေးငယ်သော အဖုနှစ်ခုမှာ ဆန်းကြယ်စွာ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ချူရွှမ်မှာ ဤအကောင်ကို ဓားဖြင့် အပိုင်းပိုင်း ခုတ်သတ်ပစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။ သို့သော် သူ မလှုပ်ရှားနိုင်ခင်မှာပင် သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ်မှာ ချူရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ချက်ချင်း ပြန်လည် တိုးဝင်သွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အပြင်ဘက်မှ ဝမ်ရှန့်၏ စိုးရိမ်တကြီး အော်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ “ချူရွှမ်... မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား ငါ ဝင်လာပြီနော်”

ဒိုင်း

ကျောက်တံခါးကြီးမှာ အားဖြင့် တွန်းဖွင့်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ဝမ်ရှန့်သည် စိုးရိမ်တကြီး ပြေးဝင်လာသော်လည်း ချူရွှမ်မှာ ဘာမှမဖြစ်ဘဲ ကျန်းကျန်းမာမာ ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အားအင်များ ပြည့်နှက်နေပြီး လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာသည့်ဟန် ရှိနေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ နှိမ်နင်းထားသော စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမ၏ အရိုးစုမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် အပိုင်းပိုင်း အစစ ပြန့်ကျဲနေတော့သည်။

ဝမ်ရှန့်မှာ လုံးဝ ဆွံ့အသွားသည်။

“ငါ မင်းကို ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခိုင်းတာလေ၊ ဖျက်ဆီးခိုင်းတာ မဟုတ်ဘူး၊ ချူရွှမ်... ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ” ဝမ်ရှန့်မှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ တစ်ယောက်ယောက်ကို ခုတ်ပစ်ချင်စိတ် ပေါက်နေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမမှာ မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာန၏ ဒဏ္ဍာရီသာမက သူ၏ စံပြပုဂ္ဂိုလ်လည်း ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်

ယခုအခါ သူ၏ စံပြပုဂ္ဂိုလ်၏ အရိုးစုမှာ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီ။ ဝမ်ရှန့်၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ မည်းမှောင်သွားတော့သည်။

ချူရွှမ်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး အမြန်ပင် ရှင်းပြလိုက်သည်။ “အကျဉ်းထောင်မှူးကြီး... ဒါ ကျွန်တော့်အပြစ် မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်က မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းကျင့်စဉ်အတိုင်း ကျင့်ကြံနေတာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီကျင့်စဉ်နဲ့ စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမရဲ့ အရိုးစုက ဆက်နွှယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ကျွန်တော်က အရိုးစုထဲက မိစ္ဆာချီ အချို့ကိုပဲ စုပ်ယူလိုက်တာပါ။ ဒီလိုမျိုး ကြေမွသွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး”

ဒါက သူ အမှန်အတိုင်း ပြောနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းကင်ဘုံက သိပါလိမ့်မည်။ ချူရွှမ်လည်း အလွန် မတရားသဖြင့် ခံစားနေရသည်။

ဝမ်ရှန့်မှာ အသက်ကို အကြိမ်ကြိမ် ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ “ဒါဆိုရင် မင်းက မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းကျင့်စဉ်ကို တတ်မြောက်သွားပြီပေါ့။ ကောင်းပြီ... အရမ်းကောင်းတာပေါ့”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဝမ်ရှန့်က တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားကာ အမြန်ပင် သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှ သေတ္တာအမည်းရောင်လေးတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအထဲတွင် စေးကပ်သော အရည်အချို့ ပါရှိသည်။ “ကံကောင်းလို့ ငါ့ဆီမှာ နှစ်တစ်ထောင် ဖားပြုတ်အရည်အမြဲ ပါနေလို့ပဲ။ ဒီအရည်က ဒဏ်ရာတွေကို ကုသနိုင်ရုံတင်မကဘဲ ကပ်စေးမှုလည်း အရမ်းအားကောင်းတယ်”

သူသည် စင်မြင့်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း ပြေးတက်သွားပြီး လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်သော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ပြန့်ကျဲနေသော စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမ၏ အရိုးစုကို အမြန် ပြန်လည် ဆက်စပ်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက်မှသာ ဝမ်ရှန့်က သက်ပြင်းအရှည်ကြီး တစ်ချက်ချကာ ချူရွှမ်ကို စူးစူးဝါးဝါး ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “အခုလေးတင် မင်း ဘာတွေ မြင်လိုက်လဲ”

“ကျွန်တော်မျိုး ဘာမှ မမြင်လိုက်ပါဘူး။” ချူရွှမ်က အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဝမ်ရှန့်က ကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင် ပြလိုက်သည်။ “မှတ်ထားပါ... ဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို မင်းနဲ့ ငါပဲ သိတယ်။ အခု မင်းရဲ့ တာဝန်တွေကို ပြန်လုပ်ပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ ကွပ်မျက်သူတစ်ယောက် ဖြစ်အောင် ကြိုးစား”

ချူရွှမ် မမျှော်လင့်ထားခင်မှာပင် ဝမ်ရှန့်က ရုတ်တရက် ခုန်ကန်လိုက်သဖြင့် ချူရွှမ်မှာ မီတာ တစ်ရာကျော်ခန့် လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။ ဒါက သိသိသာသာပင် လက်စားချေလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချူရွှမ်မှာ ထိုဒဏ်ကို အံတုကာ သူ၏ တင်ပါးကို ပုတ်လိုက်ပြီး အမြန်ပင် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ရှန့်၏ အကြည့်မှာ ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ “မိစ္ဆာ ကိုးကောင်ကို သတ်နိုင်ပြီး မသေရုံတင်မကဘဲ စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမရဲ့ မိစ္ဆာအသွင်ပြောင်း အရိုးစုထဲက မိစ္ဆာချီတွေကိုတောင် စုပ်ထုတ်နိုင်တယ်ဆိုတော့... ငါ ခန့်မှန်းထားသလိုပါပဲ။ ဒီကလေးဟာ စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမလိုပဲ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းမှာ ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ ပါရမီ ပါနေတာပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း သွေးသောက်အရူးဓားမရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရခဲ့တာပဲ။ ဒါပေမဲ့လည်း...”

ပြန်လည်ဆက်စပ်ထားသော်လည်း ယိမ်းထိုးနေသော စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမ၏ အရိုးစုကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ရှန့်၏ မျက်နှာမှာ ပြင်းထန်စွာ ရှုံ့တွသွားတော့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ခြေဖျားထောက်ကာ ကျောက်တံခါးကို ဂရုတစိုက် ပိတ်လိုက်သည်။

ထိုသို့လုပ်ဆောင်နေစဉ်အတွင်း အပြင်ဘက်တွင် ကင်းလှည့်နေသော နောက်ပိုင်းကောင်းကင် အကျဉ်းထောင်စောင့် နှစ်ဦးနှင့် တိုးမိသဖြင့်၊ စိုးရိမ်နေသော ဝမ်ရှန့်မှာ သတင်းမပေါက်ကြားစေရန် ၎င်းတို့ကို သတ်ပစ်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ချူရွှမ်မှာ ကြောက်စိတ် မပြေသေးပေ။

“ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်က ခြေတစ်လှမ်းတိုင်းမှာ အန္တရာယ်တွေ ရှိနေတာပဲ။ ကျန်းလုံနဲ့ ကျောက်ဟူကို ရှာပြီး စိတ်ပြေလက်ပျောက် အရက်သောက်ရမယ်”

သူသည် ထိုနှစ်ယောက် အမြဲ အလုပ်ခိုးလုပ်တတ်သည့် နေရာဟောင်းသို့ လျှောက်သွားသော်လည်း မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ရပေ။ နောက်မှ သိလိုက်ရသည်မှာ ဤနှစ်ရက်သည် အကျဉ်းစောင့်များ၏ အနားယူရက် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ သူတို့ တာဝန်လွှဲပေးပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုနှစ်ယောက်မှာ ပျော်တော်ဆက်ဂေဟာများတွင် မိုးလင်းသည့်တိုင် သီချင်းနားထောင်ရန် အတူတူ ထွက်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

ချူရွှမ်မှာ ပြောစရာ စကားမရှိတော့ပေ။ သူတစ်ယောက်တည်း အရက်သောက်နေစဉ်မှာပင်... ရုတ်တရက် ချူရွှမ်ကို ရူးသွားပြီဟု ထင်မှတ်စေလောက်သည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့တော့သည်။

အခန်း (၂၃)

မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာန၏ သစ္စာဖောက်

ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်သို့ အမှန်တကယ်ပင် စောစောစီးစီး ရောက်ရှိလာကြသည်။

၎င်းတို့က ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်တွင် လူအင်အား မလုံလောက်ကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် အကျဉ်းထောင်မှူးများအနေဖြင့် သူတို့၏ ညီအစ်ကိုများနှင့်အတူ တစ်သားတည်း ရပ်တည်မည်ဖြစ်ကြောင်း အတိအလင်းပင် ပြောကြားခဲ့ကြသည်။

ချူရွှမ်မှာ ထိုနေရာတွင်ပင် သူ၏မျက်လုံးများကို မယုံနိုင်ဘဲ ပွတ်သပ်လိုက်မိသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့မှာ မျိုးရိုးလိုက် အကျဉ်းထောင်စောင့်များဖြစ်ကြပြီး၊ အရင်က ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့မှာ လဲလျောင်းနေလို့ရလျှင် ဘယ်တော့မှ မတ်တပ်မရပ်သော၊ အလုပ်ခို၍ရလျှင် ဘယ်တော့မှ အလုပ်မလုပ်သော လူစားမျိုးများ ဖြစ်ကြသောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။

နေ့တိုင်း ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်သို့ သူတို့ ရောက်လာလျှင် ပထမဆုံးလုပ်သည့်အလုပ်မှာ အလုပ်ခိုးနားရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယနေ့တွင်မူ ကျန်းလုံသည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အကျဉ်းထောင်မှူး တစ်ဦး၏ တာဝန်များကို ကျေပွန်စွာ ထမ်းဆောင်တော့မည်ဟု ဆိုနေသည်။

ချူရွှမ်သည် ကောင်းကင်ယံရှိ နေမင်းကို မသိစိတ်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။ ကောင်းကင်မှာ ကြည်လင်နေပြီး တိမ်တစ်တိုက်မျှ မရှိပေ။

ရုတ်တရက် ကျောက်ဟူ၏ လက်တစ်ဖက်က ချူရွှမ်၏ ပုခုံးကို လှမ်းပုတ်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချူရွှမ်မှာ မသိစိတ်ဖြင့်ပင် နိုးနိုးကြားကြားဖြင့် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

ကျောက်ဟူ၏ လက်မှာ လွဲချော်သွားသဖြင့် သူသည် အနည်းငယ် အနေရခက်သွားပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သည့်ဟန်ဖြင့် "ချူရွှမ်... မင်းက ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

"ကျွန်တော် မနေ့က မိစ္ဆာတွေ အများကြီး သတ်လိုက်ရတော့ အကြောတွေ တင်းနေတုန်းပဲ။ အခုထိ အကောင်းပကတိ ပြန်မဖြစ်သေးဘူး" ဟု ချူရွှမ်က အမြန်ပင် ရှင်းပြလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် မနေ့က မိစ္ဆာကိုးကောင်ကို ဆက်တိုက် ကွပ်မျက်ခဲ့ပြီး မိစ္ဆာချီများ စုပုံလာကာ မိစ္ဆာအသွင် ပြောင်းလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်မှာ လူတိုင်းအမြင်ပင် ဖြစ်သည်။ ကျန်းလုံက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး နားလည်သွားသည့်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကာ "ဪ... ဒီလိုကိုး။ ဒါပေမဲ့ မနေ့က မင်းရဲ့ပုံစံက ငါတို့ကို တကယ် ထိတ်လန့်စေခဲ့တာ။ ဒီလိုလုပ်ပါလား... ဒီနေ့ ငါတို့ တာဝန်ချင်း လဲလိုက်မယ်။ ကျန်းလုံနဲ့ ငါက မင်းကို အပြင်မှာ ထမင်းသွားကျွေးမယ်။ ငါတို့ အတူတူ အနားယူပြီး ပျော်ပျော်ပါးပါး နေကြတာပေါ့၊ ဘယ်လိုလဲ"

ကျောက်ဟူ၏ အကြည့်မှာ ကြင်နာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သို့သော် ခုနက ပုခုံးပုတ်ရန် ကြိုးစားမှုကို တွေးမိသောအခါ ချူရွှမ်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော့်ကိုယ်ထဲက မိစ္ဆာချီတွေက အပြည့်အဝ ငြိမ်သက်သွားတာ မဟုတ်သေးဘူး။ ဒီနေ့တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး ထင်တယ်။ မနက်ဖြန် ဒါမှမဟုတ် သဘက်ခါကျမှ အတူတူသွားကြရင်ရော ဘယ်လိုလဲ"

"ဪ... အေးပါ၊ ဒါလည်း ရပါတယ်"

ကျောက်ဟူမှာ အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသော်လည်း နားလည်ပေးသည့်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် လှည့်ထွက်သွားသော်လည်း အကျဉ်းထောင်မှူးများ နားနေသည့်နေရာသို့ မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားတော့သည်။

ထွက်ခွာသွားသော ကျောက်ဟူ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း...

အကျဉ်းခန်းဧရိယာတွင် ရုံးစာရွက်စာတမ်းများကို အလေးအနက် ကြည့်ရှုနေသော ကျန်းလုံကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ချူရွှမ်၏ မျက်လုံးများမှာ ရုတ်တရက် လေးနက်သွားသည်။ သူသည် သူ၏ အသိစိတ်ကို ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ နှစ်မြှုပ်လိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း ရတနာမှာ သိသိသာသာ မဟုတ်သော်လည်း အနည်းငယ် တုန်ခါနေသည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း ရတနာကို လှုံ့ဆော်နိုင်ရန် အချက်နှစ်ချက် လိုအပ်ကြောင်း ချူရွှမ် သိထားသည်။ ပထမအချက်မှာ တစ်ဖက်လူတွင် ‘အပြစ်’ ရှိနေရန်နှင့်၊ ဒုတိယအချက်မှာ သူ့အပေါ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် သို့မဟုတ် ယုတ်မာသော စိတ်ထား ရှိနေရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ခုနလေးတင် ကျောက်ဟူက သူ၏ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်...

သတ်ဖြတ်လိုစိတ် မရှိခဲ့သော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း ရတနာသည် မကောင်းသော အငွေ့အသက် အချို့ကို သိသိသာသာ အာရုံခံမိခဲ့သည်။

"ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ချူရွှမ်မှာ အလွန် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။

သူသည် ကျန်းလုံ၊ ကျောက်ဟူတို့နှင့် အတူရှိနေခဲ့သည်မှာ အချိန်အတန်ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့တွင် အမှန်တကယ် ပြဿနာရှိနေပါက ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း ရတနာက အစောကပင် အာရုံခံမိလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ယခုမှ ဘာကြောင့် ဖြစ်ရတာလဲ။

သူ ပိုတွေးလေ ပိုသံသယဖြစ်လေ ဖြစ်သည်။ ချူရွှမ်သည်လည်း ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူသည် ခြောက်ထပ်မြောက်အထိ ဆက်တိုက် သွားခဲ့သော်လည်း ကျောက်ဟူကို မတွေ့ရပေ။ ထို့ထက် ပိုသွားရန်အတွက်မူ အကျဉ်းထောင်မှူးကြီး သို့မဟုတ် အကျဉ်းဦးစီးချုပ်ထံမှ ခွင့်ပြုမိန့် လိုအပ်သည်။

ကျောက်ဟူသည် အကျဉ်းထောင်မှူးတစ်ဦး ဖြစ်နေလင့်ကစား ထိုထက်ပို၍ သွားခွင့်မရှိပေ။

"ကျောက်ဟူ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ ဪ... ဟုတ်သားပဲ၊ အကျဉ်းထောင်စောင့်တွေ ပြောတာတော့ ဒီနေ့ အကျဉ်းထောင်မှူးကြီး အပြင်သွားနေတယ်၊ အကျဉ်းဦးစီးချုပ်ကလည်း ဒီမှာ တွေ့ရခဲယဉ်းတယ်လို့ ကြားတယ်။ အကယ်၍ ကျောက်ဟူမှာ တကယ်ပဲ ပြဿနာရှိနေရင် သူက ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး စစ်ဆေးရေးခန်းမကို သွားခဲ့တာလား"

ဤသို့ တွေးမိသည်နှင့် ချူရွှမ်သည် စစ်ဆေးရေးခန်းမသို့ အမြန်ပြေးသွားလိုက်သည်။

သူ ရောက်သွားချိန်တွင် စစ်ဆေးရေးခန်းမ၏ တံခါးကြီးမှာ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ပိတ်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အကျဉ်းထောင်မှူးကြီး မရှိလျှင် အကျဉ်းသားကို စစ်ဆေးမေးမြန်းရန်မှလွဲ၍ စစ်ဆေးရေးခန်းမကို ဖွင့်လေ့မရှိပေ။ သို့သော် စစ်ဆေးရေးခန်းမ၏ ဘေးတွင် တံခါးငယ်တစ်ခု ပွင့်နေသည်။

ထိုနေရာမှာ ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်၏ စာရေးအရာရှိများ ရုံးစာရွက်စာတမ်းများ ကိုင်တွယ်ရာ နေရာဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်၏ စာရေးအရာရှိမှာ မဟာချင်မင်းဆက်မှ စာမေးပွဲအောင်မြင်ထားသော ပညာရှိအိုကြီး တစ်ဦးဖြစ်ပြီး မျိုးရိုးအမည်မှာ စုန့် ဖြစ်ကြောင်း သူ မှတ်မိလိုက်သည်။ သူသည် စာရေးအရာရှိ ဖြစ်ရုံတင်မကဘဲ ပြစ်မှုဆိုင်ရာ ဥပဒေများကိုလည်း ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် မိစ္ဆာများ သောင်းကျန်းနေသော ဤခေတ်ကာလတွင်...

ပညာရှိတစ်ဦး၏ အဆင့်အတန်းက သူ့ကို မြင့်မားသော ရာထူးတစ်ခု မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနတွင် စာရေးအရာရှိအဖြစ်သာ မတတ်သာဘဲ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်သို့ ရောက်ရှိသည်မှာ မကြာသေးသဖြင့် ချူရွှမ်သည် ဤ 'ပညာရှိစုန့်’ နှင့် ပတ်သက်၍ အမှတ်အသား အထွေအထွေ မရှိပေ။ သို့သော် ပညာရှိစုန့်ကမူ ချူရွှမ်သည် အကျဉ်းထောင်မှူးကြီး၏ အရေးပေးခြင်းကို ခံရသူမှန်း သိထားသည်။

ချူရွှမ် ဝင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပညာရှိစုန့်က အမြန်ပင် လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "အကျဉ်းထောင်မှူး ချု... ဘာကိစ္စများ ရှိလို့ပါလဲ"

ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်တွင် ကွပ်မျက်သူတစ်ဦးကို လေးစားသောအားဖြင့် ‘အကျဉ်းထောင်မှူး ချု’ ဟု ခေါ်ဝေါ်လေ့ရှိကြသည်။ သူတို့ကို ‘ကွပ်မျက်သူ’ ဟု တိုက်ရိုက်ခေါ်ခြင်းမှာ မလေးစားရာ ရောက်သည်။

ထို့ကြောင့် ချူရွှမ်သည်လည်း အလွန်ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် လက်အုပ်ချီ ပြန်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "စုန့်ဆရာကြီးခင်ဗျာ... ကျွန်တော် တစ်ခုလောက် မေးပါရစေ။ ကျောက်ဟူ ဒီကို လာသွားသေးလား"

"လာသွားတယ်လေ၊ သူ ထွက်သွားတာ မကြာသေးဘူး" ဟု ပညာရှိစုန့်က ပြောလိုက်သည်။

ချူရွှမ်က အံ့သြသည့်ဟန် ဆောင်လိုက်ပြီး "အဲဒီကောင် ကျောက်ဟူက အမြဲတမ်း ပျင်းလွန်းတာ။ သူက ဘာကိစ္စရှိလို့ ဒီကို အကြောင်းမရှိ ရောက်လာရတာလဲ"

ဤစကားမှာ ပညာရှိစုန့်၏ စိတ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်သွားပုံရပြီး သူက မုတ်ဆိတ်မွေးကို ပွတ်သပ်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ငါလည်း အဲဒါကို တော်တော် ထူးဆန်းတယ်လို့ ထင်နေတာ။ ဒါပေမဲ့ အထက်က အမိန့်တစ်ခုခု ရှိလို့နေမှာပေါ့၊ မဟုတ်ရင် သူက ဘာအကြောင်းမှမရှိဘဲ ဟိုသစ္စာဖောက်တွေရဲ့ အချက်အလက်တွေကို ဘာလို့ လာရှာမှာလဲ"

"သစ္စာဖောက်တွေ ဘယ်လို သစ္စာဖောက်တွေလဲ" ချူရွှမ်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ဆွံ့အသွားရသည်။

ပညာရှိစုန့်က ပြုံးလိုက်ပြီး "ငါ မေ့သွားတာ... အကျဉ်းထောင်မှူး ချု ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်ကို ရောက်တာ မကြာသေးဘူးပဲ။ ဒီလို ပြောပြမယ်... ငါတို့ မဟာချင်မင်းဆက်ရဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနနဲ့ မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနဆိုတာ မိစ္ဆာတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေ အားလုံးအတွက် ငရဲပဲ"

"ငါတို့ကို ရင်ဆိုင်ဖို့အတွက် ဒီမိစ္ဆာတွေက ကလဲ့စားချေတာ၊ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်တာတွေအပြင် သွေးဆောင်ဖြားယောင်းပြီး သစ္စာဖောက်အောင်လည်း လုပ်တတ်ကြတယ်။ ဥပမာအားဖြင့် ငါတို့ မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနမှာ စိတ်ဓာတ်မခိုင်မာတဲ့ လူအချို့ ရှိခဲ့ဖူးပြီး နောက်ဆုံးမှာ သစ္စာဖောက်ဖို့ ရွေးချယ်သွားကြတယ်လေ"

"ဒါပေါ့... ဒီလို သစ္စာဖောက်တွေအတွက် ငါတို့ မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနရဲ့ ပြစ်ဒဏ်ကလည်း အပြင်းထန်ဆုံးပဲ။ အပေါ့စား ပြစ်ဒဏ်ဆိုရင် ကိုယ်ခန္ဓာကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်သတ်ဖြတ်တာဖြစ်ပြီး၊ အပြင်းစား ပြစ်ဒဏ်ဆိုရင်တော့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို သိမ်းဆည်းပြီး ဆွေမျိုးကိုးဆက်ကိုပါ သတ်ဖြတ်တာပဲ"

"အခု အကျဉ်းထောင်မှူး ကျောက် လာရှာသွားတဲ့ ဒီသစ္စာဖောက် အချို့ရဲ့ အချက်အလက်တွေကို ကြည့်ပါလား။ သူတို့သာ ငါတို့ မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနရဲ့ လက်ထဲကို မိပြီဆိုရင် တစ်စစီ အခုတ်ခံရမှာ သေချာတယ်"

ထိုသစ္စာဖောက်များအကြောင်းကို ပြောရင်း ပညာရှိစုန့်မှာ ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေသည်။

ချူရွှမ်မှာ ပို၍ သံသယပွားလာပြီး စပ်စုလိုသည့် အမူအရာဖြင့် ဆက်မေးလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် တော်တော် သိချင်သွားပြီ၊ အဲဒီ သစ္စာဖောက်တွေက ဘယ်သူတွေလဲ သူတို့ရဲ့ အချက်အလက်တွေကို ကျွန်တော် ကြည့်လို့ရမလား"

"ဒါကတော့... ရတာပေါ့"

အမှန်စင်စစ် ကွပ်မျက်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော အရာများကို ကြည့်ရှုရန် အရည်အချင်း မရှိပေ။ သို့သော် ချူရွှမ်က ‘စုန့်ဆရာကြီး’ ဟု ခဏခဏ ခေါ်ဝေါ်နေသဖြင့် ပညာရှိစုန့်မှာ အလွန်ကျေနပ်နေပြီး၊ အကျဉ်းထောင်မှူးကြီးက ချူရွှမ်ကို အရေးပေးထားသည်ကိုလည်း သိထားသဖြင့် ပညာရှိစုန့်မှာ စာရွက်စာတမ်းများစွာကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ ထိုအထဲတွင် ပုံတူပန်းချီကားများနှင့် ပုံကြမ်းများပင် ပါဝင်သည်။

"အကျဉ်းထောင်မှူး ချု... ကြည့်ပါဦး၊ ဒါတွေက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ငါတို့ မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနက သစ္စာဖောက်စာရင်းတွေပဲ။ စုစုပေါင်း ၃၆ ယောက် ရှိတယ်၊ အဲဒီထဲက ၃၃ ယောက်ကိုတော့ ငါတို့ မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနက ခြေရာခံပြီး သတ်ပစ်နိုင်ခဲ့ပြီ။ ၃ ယောက်ပဲ အလွန်ပါးနပ်လွန်းလို့ ခုထိ မမိသေးတာ"

"ပထမဆုံး တစ်ယောက်ကတော့ ဒီ ‘မျက်နှာစိမ်းကျား’ လီချန်းပဲ။ ဒီလူက မူလက ငါတို့ မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနက အဆိပ်ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော်ကနေ လာတာ။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ သူက ကာမရာဂစိတ်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ နန်းတွင်းအစေခံမတစ်ယောက်ကို လျှို့ဝှက်ပြီး အဆိပ်ခတ်ခဲ့တယ်။ အဲဒါကို သိသွားတော့ သူက ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားပြီး မိစ္ဆာဆိုးတစ်ကောင် ဖြစ်သွားတော့တာပဲ"

"ဒုတိယတစ်ယောက်ကတော့ ‘မျက်နှာတစ်ထောင်မိစ္ဆာ’ ချောင်ရှင်းပဲ။ ဒီလူက ငါတို့ မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနရဲ့ ပထမတန်းစား ရုပ်ဖျက်ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်ပဲ။ နောက်ပိုင်းမှာ မိစ္ဆာမိစ္ဆာ ကျင့်ကြံသူ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ ဖြားယောင်းမှုကို ခံလိုက်ရပြီး သူမနောက်ကို လိုက်သွားခဲ့တာ၊ အခုထိ ခြေရာဖျောက်နေတုန်းပဲ"

"ဒါပေမဲ့ အားလုံးထဲမှာ အပါးနပ်ဆုံးကတော့ ဒီနောက်ဆုံးတစ်ယောက်ပဲ၊ ‘ဝိညာဉ်သခင်’ ဆွန်းလီ၊ ဒီလူက မူလက ငါတို့ မင်းဆက်ရဲ့ စာပေနဲ့ စစ်ရေး နှစ်ဖက်စလုံးမှာ ထူးချွန်တဲ့ ပညာရှိတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး အနာဂတ်က အရမ်းတောက်ပခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ သူက စိတ်ထားကျဉ်းမြောင်းပြီး အာဃာတကြီးတယ်။ အထက်လူကြီး တစ်ယောက်ရဲ့ အပြစ်ပေးခြင်းကို ခံလိုက်ရတာကြောင့် သူက မိစ္ဆာတွေနဲ့ လျှို့ဝှက် ပူးပေါင်းပြီး မိစ္ဆာကျင့်စဉ်တွေကို ကျင့်ကြံခဲ့ရုံတင်မကဘဲ အဲဒီ အထက်လူကြီးရဲ့ မိသားစုဝင် ၃၀၀ ကျော်ကိုပါ သတ်ပစ်ခဲ့တာ ကံမကောင်းစွာနဲ့ ဒီလူက အရမ်းပါးနပ်ပြီး ဝိညာဉ်ထိန်းချုပ်တဲ့ ကျင့်စဉ်မှာ ထူးချွန်တယ်။ ငါတို့ မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနက သူ့ကို ခြေရာခံနေတာ အနှစ် ၂၀ ရှိပြီ၊ ခုထိ ရှာမတွေ့သေးဘူး”

ဤနေရာတွင် ပညာရှိစုန့်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ချူရွှမ်မှာမူ ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ အလွန်ထိတ်လန့်သွားပြီး ‘ဝိညာဉ်သခင် ဆွန်းလီ’ ၏ အချက်အလက်များကို အမြန်ကောက်ယူကာ သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်တော့သည်။

အခန်း (၂၄)

အလှပဂေး မြွေအရိပ်

မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနသစ္စာဖောက်များ၏ အချက်အလက်အားလုံးကို ချူရွှမ် ကြည့်ရှုပြီးခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချူရွှမ်၏ အကြည့်မှာ အနည်းငယ် လေးနက်နေသည်။ သို့သော် သူ အသေအချာတော့ မပြောနိုင်သေးပေ။ ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အပြုအမူများသည် ဤမြို့စောင့်အကျဉ်းဌာန သစ္စာဖောက်များနှင့် ပတ်သက်နေရမည်မှာ သေချာသည်။

“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လောလောဆယ်တော့ စောင့်ကြည့်ရဦးမှာပဲ” ဟု ချူရွှမ်က စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

သူသည် ကျန်းလုံ၊ ကျောက်ဟူတို့နှင့် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး ရှိသော်လည်း၊ ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း ရတနာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေမည့် အလုပ်မျိုးကိုမူ သူ လုပ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သူ အမှန်တကယ် အလုပ်ရှုပ်နေကြောင်း သက်သေပြရန်အတွက် ချူရွှမ်သည် အကျဉ်းထောင်စောင့်များ၏ သီးသန့်ကျင့်ကြံဆောင်သို့ သွားရောက်ကာ မိစ္ဆာများကို ကွပ်မျက်ခြင်းမှ ရရှိခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်နှင့်ချီသည့် ကျင့်ကြံခြင်း အစွမ်းများကို သူ၏ ကိုယ်ခံပညာနယ်ပယ်အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် သူ၏ ကိုယ်ခံပညာအဆင့်ကို နတ်အဆင့် ပထမအလွှာမှ နတ်အဆင့် ဒုတိယအလွှာသို့ အောင်မြင်စွာ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း လက်မလျှော့လိုသော ကျောက်ဟူမှာ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ရောက်လာပြီး ချူရွှမ်ကို ညစာစားရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သေးသည်။ ချူရွှမ်မှာ အမြဲတမ်း ကျင့်ကြံနေသည်ကို တွေ့မှသာ ကျောက်ဟူသည် မတတ်သာဘဲ ပြန်သွားတော့သည်။

ဤနေ့မှာ အေးအေးဆေးဆေး ကုန်ဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု ချူရွှမ် ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း...

နေဝင်ရီတရော အချိန်တွင်မူ...

ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့၏ ဖိတ်ကြားမှုကို လက်ခံလိုက်သူမှာ ပညာရှိစုန့်ဖြစ်သွားပြီး၊ သူတို့ သုံးယောက်သား အတူတူ အပြင်သို့ ထွက်သွားကြသဖြင့် ချူရွှမ်၏ စပ်စုလိုစိတ်မှာ တစ်ဖန် ပြန်လည် နိုးကြားလာရပြန်သည်။

“ကျောက်ဟူရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အပြုအမူတွေက ငါ့ကို ရည်ရွယ်တာ မဟုတ်ဘူးလား” ချူရွှမ်မှာ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။

သူသည် ထိုသုံးယောက်နောက်သို့ တိတ်တဆိတ် လိုက်သွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်အနီးရှိ စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုသို့ သွားကာ အရက်သောက်၊ အစားအသောက် စားကြပြီးနောက်၊ ပညာရှိစုန့်မှာ မူးမူးရူးရူးဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်သို့ ပြန်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

စားသောက်ဆိုင်ထဲမှ ထွက်လာသော ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့သည် ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြလိုက်ကြပြီး ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်သို့ ပြန်မသွားကြတော့ပေ။ ယင်းအစား သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် လမ်းကြောင်းသို့ လှည့်ကာ လျှောက်သွားကြတော့သည်။

သူတို့ လျှောက်သွားလေလေ၊ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပို၍ ဆိတ်ငြိမ်လာလေလေ ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်သည် ရံဖန်ရံခါ ရပ်တန့်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို နိုးနိုးကြားကြားဖြင့် အကဲခတ်နေကြသဖြင့် ချူရွှမ်မှာ ပို၍ပင် သံသယဖြစ်လာသည်။ သူတို့နှင့် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး ရှိခဲ့ဖူးရုံတင်မကဘဲ၊ ယခုအခါ နတ်အဆင့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သဖြင့် ချူရွှမ်မှာ ပို၍ ရဲတင်းနေသည်။

ချူရွှမ်သည် သူတို့နောက်မှ အသံမထွက်စေဘဲ ဆက်လက် လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် မြို့တော်မှ ထွက်ခွာကာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော မြို့ငယ်လေးများစွာကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့ကြပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် သန်းခေါင်ယံအချိန်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့သည် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော တောင်စောင့်နတ်မင်း ဘုရားကျောင်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

အဝေးမှ လှမ်းကြည့်လျှင် ဘုရားကျောင်းအတွင်းရှိ နတ်ရုပ်များစွာမှာ ပြိုကျနေသဖြင့် ညမှောင်မှောင်တွင် အလွန်ပင် ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းနေသည်။ တောင်စောင့်နတ်မင်း ဘုရားကျောင်း အပြင်ဘက်ရှိ နတ်ရုပ်တစ်ခုသာ နဂိုအတိုင်း ကျန်ရှိနေတော့သည်။ အလယ်တွင် အမွှေးတိုင်များနှင့် ဖယောင်းတိုင်များကို ထိုးစိုက်ထားဆဲဖြစ်ရာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ပူဇော်ပသထားသည့်အလားဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် နတ်ရုပ်ပတ်ပတ်လည်တွင် မီးတုတ်များကို ထွန်းညှိထားပြီး လူအယောက်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းခန့် စုဝေးနေကြသည်။ ထိုသူများမှာ သွေးကြွနေသော လူငယ်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် ရယ်ရယ်မောမော စကားပြောနေကြပြီး၊ သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ မီးပုံဘေးတွင် ကနေကြသော မိန်းကလေး တစ်စုဆီသို့ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ထိုမိန်းကလေးများမှာ နတ်သမီးလေးများအလား အလွန်လှပကြသည်။ ချူရွှမ် သူတို့ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ ရင်ထဲ၌ ထူးဆန်းသော တုန်လှုပ်မှုတစ်ခု ပေါ်လာပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ပျက်စီးနေသော တောင်စောင့်နတ်မင်း ဘုရားကျောင်း၊ လှပသော အမျိုးသမီးများ၊ ပြီးတော့ အသိစိတ်လွတ်မတတ် စွဲလန်းနေကြသော လူငယ်များ။

မည်သို့ကြည့်ကြည့် ချူရွှမ်မှာ ကျောချမ်းဖွယ် ခံစားချက်ကို ရနေသည်။ သူ၏ အကြည့်မှာ ပျက်စီးနေသော နတ်ရုပ်ဆီသို့ ရောက်သွားသောအခါ၊ ထိုနတ်ရုပ်၏ အကြည့်မှာလည်း သူ့ကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဒါက တောင်စောင့်နတ်မင်း ဘုရားကျောင်း မဟုတ်ဘဲ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း ဖြစ်နိုင်တယ်” ချူရွှမ်၏ စိတ်မှာ ချက်ချင်း တင်းမာသွားပြီး ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့သည်လည်း ထိုစည်ကားနေသော လူအုပ်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

လူငယ်အယောက်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းမှာမူ ဘာကိုမျှ သတိမထားမိကြပေ။ သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ထိုမိန်းကလေးများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်သာ စွဲမြဲနေသည်။ လှပသော မိန်းကလေးများ၏ သီဆိုကခုန်မှုတွင် စီးမျောနေကြသည့်အတိုင်းဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားကာ ထိုမိန်းကလေးများကို ဖက်လှည့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ ထိုမိန်းကလေးများမှာ ရှောင်တိမ်းခြင်း မရှိဘဲ ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ပင် ပြန်လည် တိုးကပ်သွားကြသည်။

ဝေါင်းးးး

ဤအခိုက်အတန့်တွင် တိတ်ဆိတ်နေသော တောင်တောထဲမှ ထူးဆန်းသော ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချူရွှမ်ကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်မှာ ညကောင်းကင်ယံကြီးမှာလည်း သွေးရောင်ကဲ့သို့ နီမြန်းသွားခြင်းဖြစ်သည်။ ဤလရောင်အောက်တွင် လှပသော မိန်းကလေးများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

ယင်းအစား လှပသော လူဦးခေါင်းများ ရှိသည့် ကြက်သွေးရောင် မြွေကြီးများ ပေါ်လာသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဖြားယောင်းသွေးဆောင်သော အပြုံးများ ရှိနေသော်လည်း၊ အေးစက်သော မြွေခန္ဓာကိုယ်များမှာမူ သူတို့ဘေးရှိ လူငယ်များကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရစ်ပတ်ကာ တင်းကျပ်ထားကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သွေးလမင်း၏ အလင်းရောင် အတောက်ပဆုံး အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ...

ရှူးရှူး

အလှပဂေးမြွေတစ်ကောင်မှာ မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ ပါးစပ်ကို အကျယ်ကြီး ဖွင့်လိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အစွယ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမသည် ရစ်ပတ်ထားသော လူကို ပစ်မှတ်ထားကာ အငမ်းမရ မျိုချပစ်လိုက်တော့သည်။

“မလုပ်ပါနဲ့”

သေဘေးကို ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ထိုလူများမှာ ထုံထိုင်းနေသော အခြေအနေမှ နိုးကြားလာကြသည်။ သူတို့ ပွေ့ဖက်ထားသည်မှာ အမျိုးသမီးများ မဟုတ်ဘဲ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြွေကြီးများ ဖြစ်နေကြောင်း သိလိုက်ရချိန်တွင်... သူတို့ အော်ဟစ်ကာ ရုန်းကန်ကြတော့သည်။ သို့သော် သူတို့မှာ အကိုက်ခံရကာ သေဆုံးသွားရပြီး သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သွေးနှင့် အသားများမှာ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ရှပ် ရှပ် ရှပ်

လူရေခွံလွှာများမှာ ညလေထဲတွင် လွင့်ပါးနေတော့သည်။

ဤဝဖြိုးနေသော ကြက်သွေးရောင် မြွေကြီးများသည် သွေးလမင်း၏ အလင်းအောက်တွင် အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ထိုအထဲမှ မည်းနက်သော မြွေအရိပ်များ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

ထို့ပြင် ထိုမြွေအရိပ် တစ်ခုစီတွင် ထူးဆန်းလှပသော မျက်နှာတစ်ခုစီ ရှိနေပြီး နတ်ရုပ်ကို ဝိုင်းရံကာ လှည့်ပတ်နေကြသည်။ ထိုမြွေအရိပ်အချို့မှာ ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့ဆီမှ ကိုယ်ခံပညာရှင် အငွေ့အသက်ကို အာရုံခံမိပုံရသည်။ သူတို့သည် အငမ်းမရ ရစ်ပတ်လာကြပြီး ထိုနှစ်ယောက်ကို လျှာဖြင့် လျက်ကာ ပါးစပ်ဖွင့်ရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။

ရုတ်တရက်...

ဘုရားကျောင်းအပြင်ဘက်ရှိ နတ်ရုပ်က စကားပြောလာသည်။ ပျက်စီးနေသော ရွှေရောင် ရွှံ့ရုပ်ကြီးအတွင်းမှ ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ဆန်းကြယ်စွာ လွင့်ထွက်လာသည်။ “တော်တော့ ငါ ကျင်းပပေးတဲ့ ဒီ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ပူဇော်ပွဲဆိုတာ မင်းတို့ရဲ့ အစွမ်းကို မြှင့်တင်ပေးဖို့နဲ့ မင်းတို့ ငါ့ကို နာခံဖို့အတွက်ပဲ၊ မင်းတို့ သောင်းကျန်းဖို့ မဟုတ်ဘူး ဘယ်သူမဆို ငါ့စကားကို နားမထောင်ရင် ဒါဟာ မင်းတို့ရဲ့ နိဂုံးပဲ”

ရှူး

သူ စကားပြောနေသည်ကို မြင်သော်လည်း မြွေရိပ်တစ်ခုမှာ ဆုတ်ခွာရန် ငြင်းဆန်နေသဖြင့်၊ ပျက်စီးနေသော ရွှေရောင်ကိုယ်ထည်ထဲမှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော လက်တစ်ဖက် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် ထိုမြွေအရိပ်ကို တိုက်ရိုက် ဖမ်းယူလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ပါးစပ်ကို ဟကာ ၎င်းကို သူ၏ပါးစပ်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။ ခဏချင်းမှာပင်...

မြွေရိပ်တစ်ခုလုံးမှာ ထိုထူးဆန်းသော ပုံရိပ်၏ အရှင်လတ်လတ် ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးမှ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာချီများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော မြွေအရိပ်အားလုံးမှာ ထိတ်လန့်တကြား ဆုတ်ခွာသွားကြပြီး ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် သူတို့၏ လှပသော ဦးခေါင်းများကို ငုံ့ထားလိုက်ကြသည်။ ထိုအခါမှသာ ထိုပုံရိပ်မှာ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူသည် သူ၏လက်များကို ကျောနောက်တွင် ထားကာ ကောင်းကင်ယံရှိ သွေးလမင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

“သြဂုတ်လ ၁၅ ရက်၊ သွေးလမင်းကြီး ကောင်းကင်မှာ ထွန်းလင်းနေပြီ။ အချိန်တွက်ကြည့်ရင် သူတို့ အဲဒီကို လူတစ်ယောက်လောက် လွှတ်သင့်နေပြီ”

“အခုခေတ် မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနက တကယ်ကို မျိုးဆက်တစ်ခုထက်တစ်ခု နိမ့်ကျလာတာပဲ။ ငါ မင်းတို့ကို ကွပ်မျက်သူတစ်ယောက်ကိုပဲ ကိုင်တွယ်ခိုင်းတာ၊ မင်းတို့က အဲဒီလူကိုတောင် ခေါ်မလာနိုင်ကြဘူး”

“မင်းတို့မှာ အသုံးဝင်မယ့် အချက်လေးတွေ ရှိနေသေးတာကို မတွေ့ရင်၊ ငါ အခုချက်ချင်းပဲ မင်းတို့ကို ငါ့ရဲ့ ချစ်စဖွယ်လေးတွေအတွက် အစာအဖြစ် ကျွေးပစ်လိုက်မှာ၊ ဟီးဟီးဟီး...”

ယုတ်မာသော ရယ်မောသံများနှင့်အတူ... ပျက်စီးနေသော နတ်ရုပ်ရှေ့တွင် ရပ်နေသော ထိုလူမှာ နောက်ဆုံးတွင် လှည့်လာသည်။ သွေးလမင်း၏ အလင်းအောက်တွင် သူသည် ရက်စက်ယုတ်မာသော မျက်နှာထားရှိသည့် အဖိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။

လရောင်အောက်တွင် ထိုအဖိုးအို၏ အရိပ်ကို မတွေ့ရဘဲ၊ သူ၏ ခြေထောက်များမှာလည်း ဝိညာဉ်တစ်ခုကဲ့သို့ လေထဲတွင် တိုက်ရိုက် ဝဲပျံနေသည်။ အကယ်၍ ထိုအဖိုးအိုထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အားကောင်းသည့် အငွေ့အသက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း အာရုံမခံမိပါက၊ ချူရွှမ်မှာ သူ၏ရှေ့မှ ပေါ်လာသူမှာ လူမဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်သရဲတစ်ကောင်ဟု ထင်မိပေလိမ့်မည်။

ထိုအဖိုးအိုမှာ သူ၏လက်များကို ကျောနောက်တွင် ထားကာ တောင်စောင့်နတ်မင်း ဘုရားကျောင်းအတွင်းသို့ ဝင်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း၊ ချူရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း ရတနာမှာ အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေပြီး၊ ချူရွှမ်ကိုပင် ထိတ်လန့်သွားစေသည့် သတင်းအချက်အလက်တစ်ခု သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာတော့သည်။

“ဒီလောက်ထိတော့ ကံမဆိုးလောက်ပါဘူးနော်…”