အခန်း (၂၅-၂၇)

အခန်း (၂၅)

ဝိညာဉ်သခင် ဆွန်းလီ

"ငါ ဒီနေ့နေ့ခင်းကတင် ဝိညာဉ်သခင်ရဲ့ အချက်အလက်တွေကို ကြည့်ခဲ့တာ၊ ဒီညကျတော့ ဒီဝိညာဉ်သခင်က တကယ်ပဲ ပေါ်လာတာလား"

"ကြည့်ရတာ သူက ငါ့ကို ရည်ရွယ်ပြီး လာတာပဲ။ ဒီဝိညာဉ်သခင်က ငါနဲ့ ဘာရန်ငြိုးများ ရှိနေလို့လဲ"

ချူရွှမ် အတော်ကြာအောင် စဉ်းစားသော်လည်း မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနမှ ဤသစ္စာဖောက်ကို သူ မည်သည့်နေရာတွင် သွားရောက်စော်ကားမိခဲ့သည်ကို လုံးဝသတိမရပေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝိညာဉ်သခင်၏ ထူးဆန်းပြီး ဖမ်းရခက်သော လှုပ်ရှားမှုများကို သူ မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်နေရသည်။

ချူရွှမ်သည် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား နတ်ဘုရားကျောင်း အတွင်းသို့ ဝင်ရန် ပို၍ တွန့်ဆုတ်သွားမိသည်။

"ကံကောင်းတာက ဝိညာဉ်သခင်ရဲ့ အငွေ့အသက်က ပြင်းထန်ပေမဲ့၊ ငါ့မှာ ရေစွမ်းအင်ပုလဲ ရှိနေလို့ ငါပုန်းနေတာကို သူ မသိနိုင်ဘူး" ဟု ချူရွှမ် စိတ်ထဲမှ တွေးကာ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ချလိုက်သည်။

သူသည် မြေပြင်မှ ကျောက်ခဲလေးတစ်လုံးကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား နတ်ဘုရားကျောင်း အပြင်ဘက်ရှိ ကွင်းပြင်ထဲသို့ လှမ်းပစ်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ လောကဝတ်ကျင့်စဉ်တွင် 'ခဲပစ်လမ်းစမ်းခြင်း' ဟု ခေါ်သည့် နည်းလမ်းဟောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤနည်းဖြင့် နတ်ဘုရားကျောင်းအတွင်းရှိ အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း သိရှိနိုင်သည်။

တိတ်ဆိတ်နေသော ညည့်ဦးယံတွင်...

ကျောက်ခဲ မြေပေါ်သို့ ကျသွားသည့် 'ဗုန်း' ခနဲ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘယ်သူလဲ"

ဝိညာဉ်သခင်သည် အလွန်တရာ နိုးနိုးကြားကြား ရှိသည်ဟု ဆိုရမည်။ ကျောက်ခဲ မြေပေါ်ကျသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မိစ္ဆာချီ များ ဖုံးလွှမ်းနေသော ဝိညာဉ်သရဲကဲ့သို့ ပုံရိပ်တစ်ခုသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပြေးထွက်လာပြီး၊ သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် မျက်လုံးများက မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျောက်ခဲကို စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

ချူရွှမ်သည် ဤအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး တိုက်ခိုက်ရမလားဟုပင် စဉ်းစားလိုက်သေးသည်။ မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာန၏ ဆုကြေးအရ ဤကဲ့သို့သော သစ္စာဖောက်များကို ဖမ်းမိပါက အနည်းဆုံး ရွှေပြားတစ်ထောင် ရရှိမည် မဟုတ်ပါလား။ သို့သော် ချူရွှမ် မလှုပ်ရှားမီမှာပင် နတ်ဘုရားကျောင်း အပြင်ဘက်ရှိ လမ်းမထက်မှ မြင်းရထားတစ်စီး မောင်းနှင်လာသည့် တဂျိဂျိအသံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။

ချူရွှမ်၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့နောက်ကို လိုက်လာတာလား။

ဝိညာဉ်သခင်ကမူ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ သူသည် မြင်းရထား အရှိန်ဖြင့် မောင်းလာသောကြောင့် တောင်နံရံများမှ လိမ့်ကျလာသော ကျောက်ခဲလေးများကို ကြည့်ကာ "ငါ အထင်မှားသွားတာပဲ။ ဒီဘုရားကျောင်းပျက်ကြီးက ဟောင်းနွမ်းနေပြီဆိုတော့ လမ်းပေါ်က လှုပ်ရှားမှုလေးနဲ့တင် ကျောက်ခဲတွေ ကြွေကျလာတတ်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုဖြစ်နေတာကလည်း ကောင်းပါတယ်၊ ဘယ်သူမှ ငါ့နောက်ကို ခိုးလိုက်လို့ မရသလို ငါ့ရှေ့မှာ ပုန်းနေဖို့ဆိုတာလည်း မဖြစ်နိုင်ဘူး"

ထိုသို့ ပြောဆိုနေစဉ်မှာပင်... ဝိညာဉ်သခင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မည်းနက်သော မိစ္ဆာချီများစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ထိုအငွေ့အသက် တစ်ခုသည် ချူရွှမ် ပုန်းနေသော ကျောက်ဆောင်ကိုပင် တိုက်ရိုက် ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ချူရွှမ် မိမိကိုယ်မိမိ ကံကောင်းသည်ဟု မှတ်ချက်ပြုလိုက်မိသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ ဇွတ်အတင်း တိုးမဝင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤဝိညာဉ်သခင်၏ နိုးကြားမှုမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။

"ဒါနဲ့... ဒီအချိန်မှာ ဝိညာဉ်သခင်နဲ့ လာတွေ့တဲ့သူက ဘယ်သူဖြစ်မလဲ"

ရေစွမ်းအင်ပုလဲ၏ အစွမ်းထက်သော ဖုံးကွယ်နိုင်စွမ်းကြောင့် ချူရွှမ်ကို မည်သူမျှ ရှာမတွေ့ပေ။ ထိုအခါမှသာ သူသည် ရောက်ရှိလာသော မြင်းရထားကို စောင့်ကြည့်ရန် အချိန်ရတော့သည်။ မြင်းရထားဘေးတွင် အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် အဖိုးအို နှစ်ဦး လိုက်ပါလာသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ လေကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှသည်။ သူတို့သည် အရှိန်ဖြင့် မောင်းလာသော မြင်းရထားကို လက်ဗလာဖြင့်ပင် ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် မြင်းရထား လိုက်ကာကို ဆွဲဖွင့်လိုက်ရာ မျက်နှာဖြူဖျော့ဖျော့နှင့် လမ်းလျှောက်လျှင် ယိမ်းထိုးနေသော လူငယ်တစ်ဦး ထွက်လာသည်။ သူသည် မြင်းရထားပေါ်မှ မဆင်းမီမှာပင် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဝိညာဉ်သခင်... အဲဒီ ချူ ဆိုတဲ့ကောင် ဘယ်မှာလဲ သူ့ကို ငါ့ရှေ့ အမြန်ခေါ်လာခဲ့ သူ့ကို သေအောင် ရိုက်သတ်ပြီးမှ အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ပစ်မယ်"

ထိုလူငယ်၏ မျက်နှာတွင် နာကျည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ လူငယ်၏ ပုံစံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချူရွှမ်၏ မျက်နှာမှာ အလွန် ထူးဆန်းသွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤလူငယ်သည် သူ မိန်းကလေးများကို စော်ကားနေစဉ် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဖမ်းမိပြီး ရိုက်နှက်ဆုံးမခဲ့သော လက်ဝဲအမတ်ချုပ်၏ သား ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ယခုမှသာ ပဟေဠိအားလုံး ပြေလည်သွားတော့သည်။

"ဒါကြောင့်ကိုး။ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က သူ မိစ္ဆာတွေသုံးပြီး ငါ့ကို သတ်လို့မရတော့၊ အခု မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနက သစ္စာဖောက်နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ငါ့ကို လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ။ ကျန်းလုံနဲ့ ကျောက်ဟူပါ ဒီထဲမှာ ပါသွားရတယ်၊ သူတို့ ဘာမှမဖြစ်ပါစေနဲ့လို့ပဲ ဆုတောင်းရမှာပဲ"

ချူရွှမ်သည် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား နတ်ဘုရားကျောင်းရှိရာဘက်သို့ စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။

လက်ဝဲအမတ်ချုပ်သား၏ ဒေါသကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဝိညာဉ်သခင်မှာ အားနာသည့်ဟန် ပြလိုက်သည်။ “သခင်လေး... သင်က အရမ်းစောပြီး ရောက်လာတာကိုး။ ချူရွှမ် ဆိုတဲ့ ကွပ်မျက်သူက တော်တော်လေး သတိတယ်။ သူ့ကို ဒီကိုရောက်အောင် ကျွန်ုပ် မမျှားခေါ်နိုင်ခဲ့ဘူး"

"ဘာ သူ့ကို မခေါ်နိုင်ခဲ့ဘူး ဟုတ်လား ဒါဆို ငါ ဒီနေ့ အလကား လာခဲ့တာပေါ့ ဝိညာဉ်သခင်... မမေ့နဲ့ဦး၊ မင်း ငါ့ဖခင်နဲ့ စကားပြောချင်တယ်ဆိုရင် မင်းဘက်က လုံလောက်တဲ့ ရိုးသားမှုကို ပြရမယ်" ဟု အမတ်ချုပ်သားက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူသည် မြို့တော်အတွင်း မိန်းကလေးများကို သွားရောက်စော်ကားခြင်း သို့မဟုတ် သာမန်လူများကို နှိပ်စက်ခြင်းတို့ကို နှစ်အတော်ကြာ လုပ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း တွေးမိသည်နှင့် တစ်ကိုယ်လုံး နေရထိုင်ရ ခက်ခဲနေတော့သည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ဝိညာဉ်သခင်က ယုတ်မာသော ရယ်မောသံဖြင့် "ဟီးဟီးဟီး... သခင်လေး စိတ်လျှော့ပါ။ သခင်လေးအတွက် ကလဲ့စားချေပေးမယ်လို့ ကျွန်ုပ် ကတိပေးထားတဲ့အတိုင်း ဘယ်တော့မှ စကားမပျက်ပါဘူး။ အဲဒီ ကွပ်မျက်သူ ချူရွှမ်က သတိရှိလွန်းလို့ ကျွန်ုပ်ရဲ့ ထောင်ချောက်ထဲ မဝင်ခဲ့ပေမဲ့၊ သူ ဒီညကို ကျော်ဖြတ်ပြီး အသက်မရှင်နိုင်အောင် လုပ်ဖို့ ကျွန်ုပ်မှာ နည်းလမ်းရှိပါတယ်"

"ဪ... ဘယ်လိုနည်းလမ်းလဲ သူ့ကို သတ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ငါ့ဖခင်ရှေ့မှာ မင်းအတွက် ကောင်းကောင်း ပြောပေးမယ်လို့ ငါ ကတိပေးတယ်" အမတ်ချုပ်သားမှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

ဝိညာဉ်သခင်သည် သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှ အနက်ရောင် ကြွေပုလင်းလေးတစ်လုံးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ထုတ်ယူလိုက်ပြီး "ကျွန်ုပ်ရဲ့ နည်းလမ်းက ရိုးရှင်းပါတယ်။ 'မြွေကို တွင်းထဲက မျှားထုတ်ခြင်း' မအောင်မြင်ရင် 'လိပ်ကို အိုးထဲထည့် ဖမ်းခြင်း' ကို သုံးရမှာပေါ့၊ ကံကောင်းချင်တော့ ကျွန်ုပ်လက်ထဲမှာ နှုတ်သီးနီ ကြိုးကြာအဆိပ် တစ်ပုလင်း ရှိတယ်။ ဒီအဆိပ်က သွေးနဲ့ ထိတာနဲ့ ချက်ချင်း သေစေနိုင်တယ်။ ချူရွှမ်သာ အဲဒါကို နည်းနည်းလေး ထိမိရင်တောင် သေမှာ သေချာတယ်"

"အခု သခင်လေး ခေါင်းညိတ်လိုက်တာနဲ့၊ ဒီရုပ်သေးနှစ်ရုပ်ကို သုံးပြီး နှုတ်သီးနီ ကြိုးကြာအဆိပ် လိမ်းထားတဲ့ ဓားမြှောင်တွေနဲ့ ချူရွှမ်ကို သွားသတ်ခိုင်းလို့ ရပါပြီ"

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့်...

ဝိညာဉ်သခင်က လက်ခုပ်တီးလိုက်ရာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား နတ်ဘုရားကျောင်း အတွင်းမှ မျက်လုံးများ အရောင်မှိန်နေသော၊ သစ်သားရုပ်သေးရုပ်များကဲ့သို့ လူနှစ်ဦး ထွက်လာသည်။ ထိုသူများမှာ အခြားသူများ မဟုတ်ဘဲ ကျန်းလုံ နှင့် ကျောက်ဟူ တို့ ဖြစ်ကြသည်။

အမတ်ချုပ်သား ဘေးရှိ အဖိုးအို နှစ်ဦးစလုံးမှာ အံ့သြသွားကြသည်။ "ဝိညာဉ်သခင်ရဲ့ ဝိညာဉ်ထိန်းချုပ်ခြင်း ကျင့်စဉ် က တကယ်ကို နာမည်ကျော်ထိုက်တာပဲ၊ မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနက မင်းကို အနှစ် ၂၀ လုံး ခြေရာခံနေတာတောင် မသတ်နိုင်တာ မဆန်းပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီနှစ်ယောက်ရဲ့ ကိုယ်ခံပညာက အရမ်းညံ့လွန်းတယ်၊ လူသားအဆင့် ပဥ္စမအလွှာ၊ ဆဌမအလွှာလောက်ပဲ ရှိတာ။ ချူရွှမ်က တစ်ချိန်က မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ အဆင့် ၉ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးအရာရှိ ဖြစ်ခဲ့တာလေ။ သူ့ကိုယ်ထဲ မိစ္ဆာချီတွေ ဝင်ပြီး အနာဂတ် ပျက်စီးသွားတယ် ဆိုဦးတော့၊ ဒီနှစ်ယောက်နဲ့တော့ သူ့ကို ကိုင်တွယ်နိုင်ပါ့မလား"

ဝိညာဉ်သခင်က အားပါးတရ ရယ်မောလိုက်ပြီး "ကျွန်ုပ်က တစ်ယောက်ယောက်ကို သေစေချင်တယ်ဆိုရင် ဘယ်သူကများ အသက်ရှင်နိုင်မှာလဲ ကံကောင်းချင်တော့ ကျွန်ုပ်ဆီမှာ 'မျက်နှာစိမ်းကျား' လီချန်း ဆီက ရခဲ့တဲ့ အရိုးပျော့ဆေးမှုန့် တွေ ရှိသေးတယ်။ ဒီဆေးမှုန့်ကို ဖြန့်လိုက်တာနဲ့ နတ်အဆင့် အောက်က ဘယ်သူမဆို ချက်ချင်း ကိုယ်လက်အင်္ဂါတွေ သေသွားလိမ့်မယ်။ ဆယ်မိနစ်လောက်ပဲ ခံမှာဆိုပေမဲ့၊ ကွပ်မျက်သူ တစ်ယောက်ကို သတ်ဖို့အတွက်တော့ ပိုတောင် ပိုသေးတယ်"

"ဒါတင်မကသေးဘူး၊ အလုပ်ပြီးသွားရင် ကျွန်ုပ်ရဲ့ ဝိညာဉ်ထိန်းချုပ်ခြင်း ကျင့်စဉ်နဲ့ ဒီနှစ်ယောက်ကို ချက်ချင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေခိုင်းလိုက်လို့ ရတယ်။ သက်သေ လုံးဝ ကျန်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနက လာစစ်ဆေးရင်တောင် 'မျက်နှာစိမ်းကျား' ဆီကိုပဲ ခြေရာခံမိမှာဖြစ်ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့ဆီကို ဘယ်တော့မှ ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ သခင်လေး... ကျွန်ုပ်ရဲ့ ဒီရိုးသားမှုက လက်ဝဲအမတ်ချုပ်နဲ့ ဆွေးနွေးဖို့ လုံလောက်ရဲ့လား"

ဝိညာဉ်သခင်က ရက်စက်ယုတ်မာစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းနေသော ချူရွှမ်မှာ အံ့သြတုန်လှုပ်သွားရသည်။ ဝိညာဉ်သခင်သည် နေ့ခင်းက အကျဉ်းထောင်တွင် သစ္စာဖောက်များ၏ အချက်အလက်များကို လာကြည့်ခြင်းမှာ အခြားသူကို အပြစ်ပုံချရန်အတွက် ဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်သွားတော့သည်။

လက်ဝဲအမတ်ချုပ်သား၏ မျက်နှာမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားပြီး လက်ခုပ်တီးကာ "ကောင်းတယ်၊ တကယ်ကို ကောင်းတယ် ဒီဝိညာဉ်ထိန်းချုပ်ခြင်း ကျင့်စဉ်က တကယ့်ကို ထူးဆန်းတာပဲ ငါသာ အဲဒါကို သင်ယူနိုင်မယ်ဆိုရင် မိန်းကလေးတွေကို ဘာလို့ လိုက်နှောင့်ယှက်နေဦးမှာလဲ လမ်းပေါ်မှာ ငါသဘောကျတဲ့သူကို တွေ့ရင် တိုက်ရိုက် ထိန်းချုပ်လိုက်ရုံပဲလေ။ ငါဖြစ်ချင်တာ အကုန်လုပ်လို့ ရပြီပေါ့"

ဝိညာဉ်သခင်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး အမတ်ချုပ်သားကို လေးစားသည့်ဟန်ဖြင့် "သခင်လေးက ကျွန်ုပ်နဲ့ စိတ်တူကိုယ်တူ ဖြစ်နေတာကိုး သခင်လေးသာ ကျွန်ုပ်နဲ့ အမတ်ချုပ်ကြီး ဆွေးနွေးနိုင်အောင် ကူညီပေးမယ်ဆိုရင်၊ ကျွန်ုပ်ရဲ့ ဝိညာဉ်ထိန်းချုပ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို အကုန်သင်ပေးပါ့မယ် ဒါတင်မကသေးဘူး၊ သခင်လေးရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ မူလအတိုင်း ပြန်ကောင်းလာစေမယ့် မိစ္ဆာကျင့်စဉ်တစ်ခုကိုလည်း ကျွန်ုပ် သိပါသေးတယ်"

ဤစကားများကြောင့် အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် အဖိုးအို နှစ်ဦးစလုံး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ "သခင်လေး... အဲဒါတော့ မလုပ်ပါနဲ့ အမတ်ချုပ်ကြီးက မိစ္ဆာလမ်းစဉ်က သူတွေနဲ့ ဆွေးနွေးတာကိုက အန္တရာယ် အကြီးကြီး ယူထားရတာပါ။ သခင်လေးကပါ မိစ္ဆာကျင့်စဉ်တွေကို ကျင့်ကြံမယ်ဆိုရင်…”

အခန်း (၂၆)

ငါစားတာ စပ်စပ်လေးတွေပဲ

သို့သော် ထိုအဖိုးအို စကားမဆုံးမီမှာပင် လက်ဝဲအမတ်ချုပ်၏ သား မှာ ဒေါသတကြီး ဖြစ်သွားတော့သည်။

“ခွေးအစေခံ... မင်းပါးစပ်ကို ပိတ်ထား ငါ့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မေးခွန်းထုတ်ဖို့ မင်းမှာ အရည်အချင်းမရှိဘူး။ မင်းတို့ ခွေးအစေခံ နှစ်ယောက်လုံး အပြင်မှာပဲ စောင့်နေကြ။ ငါ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား နတ်ဘုရားကျောင်း ထဲမှာ ဝိညာဉ်သခင် နဲ့ ဆွေးနွေးစရာ အရေးကြီးကိစ္စတွေ ရှိတယ်”

“ဆရာကြီး... ကြွပါခင်ဗျာ”

သူ့လက်အောက်ငယ်သားများကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းပြီးနောက် အမတ်ချုပ်သား၏ သဘောထားမှာ ဝိညာဉ်သခင်အပေါ် အလွန်ရိုသေလေးစားသည့် ပုံစံသို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ မြင်းရထားဘေးရှိ အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် အဖိုးအို နှစ်ဦးမှာ မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။ သူတို့ တားဆီးချင်သော်လည်း သခင်လေးကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမှာ ကြောက်သဖြင့် သက်ပြင်းသာ ချနိုင်တော့သည်။ သူတို့သည် ဘာကိုမျှ မမြင်ချင်ဟန်ဆောင်ကာ မြင်းရထားဘေးတွင် မျက်နှာလွှဲ၍ ရပ်နေကြတော့သည်။

“ဒီလူငယ်လေးကတော့ သင်ပေးလို့ ရမယ့်ပုံပဲ”

ဝိညာဉ်သခင်က လက်ခုပ်ကို ခပ်ဖွဖွ တီးလိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ် မြွေအရိပ်များသည် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အလှပဂေးများအဖြစ် တစ်ဖန် ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားပြီး အမတ်ချုပ်သားကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။ အမတ်ချုပ်သားမှာ ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် အလှလေး တစ်ယောက်စီကို ဖက်ကာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား နတ်ဘုရားကျောင်းအတွင်းသို့ အရင်ဆုံး ဝင်သွားတော့သည်။

ကျန်ရှိနေသော ကျန်းလုံ နှင့် ကျောက်ဟူ တို့မှာမူ ဝိညာဉ်သခင်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် မျက်နှာသေများဖြင့် တောင်ပေါ်မှ ပြန်ဆင်းကာ မြို့တော်သို့ ပြန်သွားကြသည်။

“ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား မဖြစ်ခဲ့ရင်တော့ သူတို့တွေဟာ ဝိညာဉ်သခင်ရဲ့ အမိန့်အတိုင်း ငါ့ကို လာလုပ်ကြံပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေကြလိမ့်မယ်။ အခု ငါ ဘာဆက်လုပ်သင့်လဲ... ဒီမှာပဲ နေရမလား ဒါမှမဟုတ် ထွက်သွားရမလား”

ချူရွှမ် သည် အလွန် ခက်ခဲနေသည်။ သူ လှုပ်ရှားချင်သော်လည်း အပြင်ဘက်တွင် နတ်အဆင့် ပညာရှင် သုံးယောက် ရှိနေသဖြင့် သူ အနိုင်ရနိုင်ပါ့မလား မသေချာပေ။

“ဖြစ်နိုင်ရင်တော့ ထွက်သွားတာ ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်”

နောက်ဆုံးတွင် ချူရွှမ်သည် ဆုတ်ခွာရန် စဉ်းစားလိုက်သည်။ သို့သော် သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ် မှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။ ၎င်းသည် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား နတ်ဘုရားကျောင်းကို ကြည့်ကာ ဒေါသတကြီး ရှူးရှူးရှဲရှဲ အော်ဟစ်နေပြီး ၎င်း၏ အမြီးဖြင့် ခုတ်ပိုင်းသည့် အမူအရာများကို လုပ်ပြနေသဖြင့် ချူရွှမ်မှာ ထူးဆန်းသွားရသည်။

“မင်းပြောချင်တာက ငါ့ကို အထဲဝင်ခိုင်းတာလား ဒါပေမဲ့ ငါ ရှုံးသွားရင်ရော...”

ရှူး ရှူး

သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ်မှာ ချက်ချင်းပင် ကြမ်းတမ်းလာတော့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤသည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ် လက်နက်တစ်ခုအတွင်းမှ မွေးဖွားလာသော ထူးခြားသည့် ဓားဝိညာဉ် မဟုတ်ပါလား။ တစ်စုံတစ်ရာသော အကြောင်းပြချက်ကြောင့် ဤမိစ္ဆာနတ်ဘုရား နတ်ဘုရားကျောင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ်မှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

၎င်းသည် ချူရွှမ်ကို ငြင်းဆန်ခွင့်ပင် မပေးတော့ပေ။ သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ်မှာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ကာ ကြက်သွေးရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။ ဤမြင်ကွင်းကြောင့် မြင်းရထားဘေးရှိ အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် အဖိုးအို နှစ်ဦးမှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

“အဲဒါ ဘာလဲ”

“မိစ္ဆာ တစ်ကောင်လား”

ဒုန်း

သူတို့သည် နတ်အဆင့် ပညာရှင်များ မဟုတ်ပါလား။ သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ် ပြေးထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အဖိုးအို တစ်ဦးက ရှေ့သို့ ပြေးထွက်ကာ တိုက်ခိုက်ပြီး၊ ကျန်တစ်ဦးမှာ အမတ်ချုပ်သား၏ ဘေးကင်းရေးကို စိုးရိမ်သဖြင့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား နတ်ဘုရားကျောင်းအတွင်းသို့ အပြေးဝင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ချူရွှမ်၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ နိုင်နိုင်၊ မနိုင်နိုင် အတင်းတိုးဝင်ရတော့မည်မှန်း သူ သိလိုက်၏။

“သတ်ပစ်”

သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ်ကြောင့် အဖိုးအို တစ်ဦး၏ အာရုံလွတ်သွားသည့် အခွင့်အရေးကို ယူကာ ချူရွှမ်သည် အနက်ရောင် အဝတ်စတစ်ခုဖြင့် သူ၏ မျက်နှာကို အမြန်ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အခြား အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် အဖိုးအိုဆီသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ထိုအဖိုးအိုက ရုတ်တရက် အားပါးတရ ရယ်မောလိုက်သည်။ “အမတ်ချုပ်ကြီးက သခင်လေးကို ကာကွယ်ဖို့ ငါတို့ကို လွှတ်လိုက်တာ တကယ် မှန်တာပဲ။ မင်းက ဘယ်သူမို့လို့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန နဲ့ လက်ဝဲအမတ်ချုပ် ရဲ့ အိမ်တော်ကို ဆန့်ကျင်ရဲတာလဲ မင်းရဲ့ မျက်နှာကို ပြစမ်း၊ လေဟုန်စီး သိန်းငှက်လက်သည်း”

ရှူး

ထိုအဖိုးအို၏ လက်မှာ သိန်းငှက်၏ လက်သည်းကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး အတောင်ပံဖြန့်ကာ ပျံသန်းလာသည့်အလား ချူရွှမ်၏ မျက်နှာဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လာသည်။ ချူရွှမ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင်လည်း ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

“ဘယ်သူ အရင်သေမလဲ ကြည့်ရအောင် ယင်ကိုးပါး အရိုးဖြူလက်သည်း”

ဘုန်း

ချူရွှမ်သည် သူ၏ အားအကောင်းဆုံး ကိုယ်ခံပညာကို ဝန်လေးခြင်းမရှိဘဲ ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရိုးဖြူဘုရင် တစ်ပါးအသွင် ပြောင်းလဲသွားသည်။ လက်သည်းဖြင့် တစ်ချက် ကုတ်ခြစ်လိုက်ရုံဖြင့် သူ၏ ရှေ့မှ ပျံသန်းလာသော သိန်းငှက်မှာ ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။ ထို့အတူ အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် အဖိုးအို၏ လက်မောင်း တစ်ခုလုံးလည်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

“ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ”

အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် အဖိုးအိုမှာ မယုံနိုင်ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ချူရွှမ်၏ အသံမှာ အလွန် နုပျိုနေသော်လည်း သူ ထုတ်ဖော်လိုက်သော တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်အဆင့် ဒုတိယအလွှာသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အရိုးဖြူလက်သည်း ဖြတ်သန်းသွားသည့် နေရာတိုင်းတွင် အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် အဖိုးအိုမှာ စက္ကူကဲ့သို့ ကြေမွသွားရပြီး သူ၏ ဦးခေါင်းခွံလည်း ကွဲအက်သွားတော့သည်။ ချူရွှမ်ကိုယ်တိုင်လည်း အံ့သြသွားမိသည်။ နတ်အဆင့် ဒုတိယအလွှာတွင် ထုတ်ဖော်သော ယင်ကိုးပါး အရိုးဖြူလက်သည်း ကျင့်စဉ်မှာ ဤမျှအထိ ပြင်းထန်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ထျန်းယင်ခန်းမ ၏ အားအကောင်းဆုံး ကိုယ်ခံပညာ ဖြစ်သည်နှင့် အညီပင်

နတ်အဆင့် ပညာရှင် တစ်ဦးကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းက ချူရွှမ်ကို ကြီးမားသော ယုံကြည်မှုကို ပေးလိုက်သည်။ သူသည် ချက်ချင်း လှည့်ကာ အခြား အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် အဖိုးအိုဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဒုတိယ အဖိုးအိုမှာ သူ၏ အာရုံအများစုကို သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ်ပေါ်တွင် ထားရှိထားသဖြင့် ချူရွှမ်က သူ၏ အဖော်ကို ဤမျှ မြန်မြန် သတ်လိုက်နိုင်မည်ဟု လုံးဝ မထင်ထားပေ။ သူ သတိပြုမိလိုက်ချိန်တွင်မူ ဟိန်းဟောက်နေသော ယင်ကိုးပါး အရိုးဖြူလက်သည်းမှာ အရိုးဖြူ ငရဲဘုံတစ်ခုကို ဖန်တီးထားပြီး ဖြစ်ကာ ထိုလူ၏ ဦးခေါင်းကို တိုက်ရိုက် ကြေမွသွ။းစေခဲ့သည်။

လက်ဝဲအမတ်ချုပ် အိမ်တော်မှ နတ်အဆင့် ပထမအလွှာ ပညာရှင် နှစ်ဦးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သေဆုံးသွားကြသည်။ နတ်အဆင့် ပညာရှင်များကို သတ်ရသည်မှာ ခွေးသတ်ရသကဲ့သို့ပင် လွယ်ကူနေတော့သည်။

“သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ်က ဒီလူနှစ်ယောက်က ငါ့လောက် မသန်မာဘူးဆိုတာကို အစောကြီးကတည်းက သိနေလို့ ပြေးထွက်သွားတာလား”

သို့သော် ဤအချက်က သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ် ဘာကြောင့် ဤမျှ စိတ်လှုပ်ရှားနေရသည်ကို အပြည့်အဝ ရှင်းမပြနိုင်သေးပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူက ဤအဖိုးအို နှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်နေစဉ်မှာပင် သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ်မှာ စိတ်အေးသွားခြင်း မရှိဘဲ ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာကာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား နတ်ဘုရားကျောင်းအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်ရန် ကြိုးစားနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ၎င်း အထဲမဝင်နိုင်မီမှာပင် ဆူညံသံကို ကြားသွားသော ဝိညာဉ်သခင်မှာ နာကျည်းနေသော ဝိညာဉ်တစ်ခုကဲ့သို့ အထဲမှ ပြေးထွက်လာသည်။ သူသည် ချူရွှမ်ကို အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ “ယင်ကိုးပါး အရိုးဖြူလက်သည်းလား မင်းက ထျန်းယင်ခန်းမက ဘယ်သူလဲ၊ ငါနဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ ဆွေးနွေးမှုကို ဘာလို့ လာနှောင့်ယှက်ရတာလဲ၊ သေစမ်း”

ရှူး ရှူး ရှူး

မိစ္ဆာမိစ္ဆာများ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ကြသောအခါ သူတို့၏ ပထမဆုံး လှုပ်ရှားမှုများမှာ အမြဲတမ်း အသေအလဲ ဖြစ်တတ်သည်။ ဒေါသထွက်နေသော ဝိညာဉ်သခင်မှာ သူ၏ အစွမ်းအကုန်ကို ချက်ချင်း ထုတ်သုံးလိုက်သည်။ ခုနက လှပသော မြွေအမျိုးသမီးများသည် ရုတ်တရက် ရုပ်ဆိုးလှသော ဝိညာဉ်ဆိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ချူရွှမ်ကို သတ်ရန် အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ခုန်အုပ်လာကြသည်။

ချူရွှမ်သည် မသိစိတ်ဖြင့် အရိုးဖြူလက်သည်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်သော်လည်း ထိုတိုက်ခိုက်မှုများမှာ မြွေအရိပ်များပေါ်တွင် ထိရောက်မှု မရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝိညာဉ်သခင်က ပို၍ အောင်နိုင်သူအလား ရယ်မောလိုက်သည်။ “ဟားဟားဟား... အလကားပဲ ငါ့ရဲ့ ချစ်စဖွယ်လေးတွေက မိစ္ဆာ ဝိညာဉ်ဆိုးတွေကနေ တကယ် သန့်စင်ထားတာ။ သူတို့ဟာ တွေ့သမျှလူကို သတ်တယ်၊ တွေ့သမျှ သရဲကို သတ်တယ်၊ မဟုတ်ရင် ငါက မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနရဲ့ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုကနေ ဘယ်လို လွတ်မြောက်ခဲ့မလဲ... ဟမ်၊ အဲဒါ ဘာကြီးလဲ”

သူ အားပါးတရ ရယ်မောနေစဉ်မှာပင် အခြားတစ်ဖက်တွင် ချူရွှမ်ကို တိုက်ခိုက်နေသော မြွေအရိပ်များကို မြင်လိုက်ရသော သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ်မှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားတော့သည်။ ၎င်းသည် အနီးဆုံးရှိ မြွေအရိပ်ကို ချက်ချင်း ဝါးမျိုပစ်လိုက်သည်။

ဝေါင်းးးး

အလွန်တရာ ကြမ်းတမ်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခုမှာ သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ်ထံမှ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤမြွေအရိပ်များမှာ အရသာရှိသည်ဟု ခံစားမိပုံရကာ ၎င်းသည် မြွေအရိပ် အုပ်စုကြီးထဲသို့ ဒေါသတကြီး ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ ဤမြွေအရိပ်များသည် သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ်ကို ပြန်လည် မတိုက်ခိုက်ရဲရုံတင်မကဘဲ သူတို့၏ သဘာဝ ရန်သူနှင့် တွေ့လိုက်ရသည့်အလား ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်နေကြသည်။ ဝိညာဉ်သခင်က မည်သို့ပင် ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားပါစေ၊ သူတို့သည် ချူရွှမ်ကို ထပ်မံ မတိုက်ခိုက်ရဲကြတော့ပေ။

အချို့မှာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း ထိုမြွေအရိပ်များ မလွတ်မြောက်နိုင်မီမှာပင် သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ်မှာ သူတို့ကို တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် အငမ်းမရ ဝါးမျိုနေတော့သည်။ ချူရွှမ်အတွက်မူ သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ်သည် ဝိညာဉ်ဆိုးများကို ဝါးမျိုနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အစပ်ချောင်းများကို အမြည်းအဖြစ် စားနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဖူး

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော ဝိညာဉ်သခင်မှာ ဆက်မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ သွေးတစ်လုပ်ကို သုံးမီတာခန့်အထိ အဝေးသို့ ထွေးထုတ်လိုက်ရပြီး ချူရွှမ်ကို ရက်စက်သော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဝိညာဉ်အရိပ်တစ်ခု ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဝိညာဉ်လက်ဖဝါး တစ်ခုသည် ဟိန်းဟောက်နေသော ဝိညာဉ်ကျား သုံးကောင်အလား ချူရွှမ်၏ မျက်နှာဆီသို့ ခုန်အုပ်လာသည်။ ချူရွှမ်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာန၏ သစ္စာဖောက်မှတ်တမ်းများအရ ဤဝိညာဉ်သခင်မှာ နတ်အဆင့် ပထမအလွှာသာ ရှိသော်လည်း၊ အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်ကြည့်မှသာ သူသည် နတ်အဆင့် ဒုတိယအလွှာ တွင် ရှိနေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

“သတ်ပစ်”

ချူရွှမ်သည် ဝန်လေးခြင်း မရှိဘဲ ယင်ကိုးပါး အရိုးဖြူလက်သည်းကို တစ်ဖန် ထုတ်ဖော်လိုက်ကာ ဝိညာဉ်သခင်၏ ဝိညာဉ်လက်ဖဝါးနှင့် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။ ထိုပေါက်ကွဲမှုနှင့်အတူ ချူရွှမ်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အနက်ရောင် အဝတ်စမှာလည်း လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

အခန်း (၂၇)

ဖြတ်သွားဖြတ်လာ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦး

“ချူရွှမ်... ဒါ မင်း ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ”

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လက်ဝဲအမတ်ချုပ်၏ သား မှာလည်း အပြင်သို့ ပြေးထွက်လာပြီး ချူရွှမ် ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လုံးဝ မှင်တက်သွားတော့သည်။

ဝိညာဉ်သခင် လည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။ “မင်းက ချူရွှမ်လား မဖြစ်နိုင်တာ ကွပ်မျက်သူ တစ်ယောက်အနေနဲ့ မိစ္ဆာတွေအများကြီးကို သတ်ခဲ့ပြီးပြီဆိုတော့ မင်းရဲ့ ကိုယ်ခံပညာလမ်းစဉ်က ပြတ်တောက်သွားသင့်တာလေ။ မင်းက ဘယ်လိုလုပ် ကျင့်ကြံနိုင်နေသေးတာလဲ၊ နတ်အဆင့် ဒုတိယအလွှာအထိတောင် ဘယ်လိုကျော်ဖြတ်နိုင်တာလဲ၊ မင်းမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိနေရမယ်။ အဲဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကိုသာ ပေးလိုက်စမ်း၊ မင်းကို အလောင်းမပျက်စေဘဲ သေခွင့်ပေးမယ်”

“သတ်ပစ်စမ်း”

“မင်းကို သတ်နိုင်သရွေ့တော့ မင်းကိုယ်ပေါ်က လျှို့ဝှက်ချက်အားလုံးကို ငါ ရှာဖွေနိုင်မှာပဲ”

ဤအချိန်တွင် ဝိညာဉ်သခင်၏ မျက်လုံးများမှာ ရက်စက်မှုနှင့် လောဘတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ နတ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးကတည်းက နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်ကြာ ကြွယ်ဝလှသော တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံများ ရှိထားသဖြင့် သူသည် ချူရွှမ်ကို လုံးဝ အရေးမထားပေ။

ချူရွှမ်ကလည်း ဤအချက်ကို ချက်ချင်း သတိထားမိလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ နတ်အဆင့် ဒုတိယအလွှာချင်း တူသော်လည်း၊ သူက အခုမှ တက်လာကာစဖြစ်ပြီး နတ်အဆင့်ရှိ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံမှာ ဝိညာဉ်သခင်ကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ပေ။ အကွက်တစ်ဆယ်ကျော် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်တွင် သူသည် ပြိုင်ဘက်ကို ဘာမှမလုပ်နိုင်ရုံတင်မကဘဲ တစ်ဖြည်းဖြည်း ဖိနှိပ်ခြင်းကိုပင် ခံလာရသည်။

ချူရွှမ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤဝိညာဉ်သခင်အိုကြီးသည် မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာန ၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်ကြာအောင် မည်သို့ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်ဆိုသည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။ ဤသူသည် ကောက်ကျစ်ရုံတင်မကဘဲ ကိုယ်ခံပညာ ပါရမီမှာလည်း ထူးချွန်လှသည်။

ပို၍ဆိုးသည်မှာ သူ၏ အထောက်အထား ပေါ်သွားပြီဖြစ်ရာ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဝိညာဉ်သခင်ကို အပြတ်မသတ်နိုင်ပါက သူ၏ အထောက်အထားကို မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနက ချက်ချင်း သိသွားတော့မည်ဖြစ်ပြီး၊ နောင်တွင် သူသည် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ရင်းသာ အသက်ရှင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အဝေးတစ်နေရာရှိ သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ် မှာမူ စပ်စပ်လေးတွေကို အားပါးတရ မြိန်ရည်ယှက်ရည် စားသုံးနေပြီး ရံဖန်ရံခါ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ဟိန်းဟောက်သံများကို လွှတ်ထုတ်နေသည်။ ချူရွှမ်နှင့် ဝိညာဉ်သခင်တို့ အကွက်တစ်ဆယ်ကျော် ဖလှယ်နေသည့် အချိန်အတွင်းမှာပင် မြွေအရိပ်အားလုံးမှာ သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ်၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။

သူ့မျက်စိမှားသည်လား မသိသော်လည်း၊ မြွေအရိပ်အမြောက်အမြားကို ဝါးမျိုပြီးနောက်တွင် သွေးမြွေနဂါး၏ ခေါင်းပေါ်၌ ဦးချိုနှစ်ခု ထွက်လာသည်ကို ချူရွှမ် ဝေဝေဝါးဝါး မြင်လိုက်ရသည်။

သို့သော် သူ အနီးကပ် သေချာမကြည့်နိုင်မီမှာပင် သူ အပင်ပန်းခံ မွေးမြူထားသော ချစ်စဖွယ်လေးများမှာ သွေးမြွေနဂါးအတွက် စပ်စပ်လေးများ ဖြစ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသော ဝိညာဉ်သခင်မှာ ဆက်လက် သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ သူသည် ဝိညာဉ်တ‌စ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မိစ္ဆာချီ အားလုံးမှာ ဝိညာဉ်လက်ဖဝါးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ညကောင်းကင်ယံကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ချူရွှမ်ပင်လျှင် ထိတ်လန့်သွားရ၏။

အာရုံအနည်းငယ် လွတ်သွားသည်နှင့် သူ၏ ရင်ဘတ်တွင် သွေးစို့နေသော လက်သည်းရာ နှစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်သည်။ ချူရွှမ်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပျက်သွားသော်လည်း ဝိညာဉ်သခင်ကမူ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရယ်မောနေသည်။

“ကွပ်မျက်သူတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီးတော့ နတ်အဆင့်ကို ရောက်ရုံတင်မကဘူး၊ မိစ္ဆာကျင့်စဉ် တွေကိုပါ မင်း ကျင့်ကြံထားတာပဲ။ မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနက မင်းကို လုံးဝ လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း တတ်သိနားလည်တယ်ဆိုရင် မင်းကိုယ်ပေါ်က လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို အမြန်ပေးလိုက်စမ်း။ ဒါဆိုရင် ငါ့လိုမျိုး မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနရဲ့ သစ္စာဖောက်တစ်ယောက်အဖြစ် မင်းကို နေခွင့်ပေးမယ်။ ဟား... ဟား...”

ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ဝိညာဉ်သခင်သည် စူးရှသော ဝိညာဉ်အော်ဟစ်သံကိုပါ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ချူရွှမ်၏ စိတ်ဓာတ်ကို ထိခိုက်အောင် ကြိုးစားလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ချူရွှမ်ကို နောက်ဆုတ်စရာ မရှိအောင် တွန်းပို့လိုက်ခြင်းပင်။

“ဒီနေ့ ငါ ဒီဝိညာဉ်သခင်အိုကြီးကို အပြတ်သတ်ရမယ်၊ မဟုတ်ရင် ငါ ထွက်ပြေးရတော့မယ် ငါ့ရဲ့ နောက်ဆုံးဝှက်ဖဲကို မထုတ်လို့ မရတော့ဘူး။ ရှစ်မျက်နှာသဲကန္တာရ ကျင့်စဉ်”

ဘုန်း

ချူရွှမ်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ နောက်ဆုံးဝှက်ဖဲဖြစ်သော မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန ရှိ နတ်အဆင့်အထက် အားအကောင်းဆုံး ကျင့်စဉ်ဖြစ်သည့် ရှစ်မျက်နှာသဲကန္တာရ ကျင့်စဉ် ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ လက်ရှိတွင် သူသည် သုံးပုံတစ်ပုံခန့်သာ နားလည်သေးသော်လည်း ၎င်းသည်ပင် သူ့ကို နတ်အဆင့် ဒုတိယအလွှာအထိ ရောက်အောင် ကူညီပေးခဲ့သည်။

ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ရှစ်မျက်နှာသဲကန္တာရ ကျင့်စဉ်၏ အားသာချက်မှာ ကိုယ်ခံပညာရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ချီစွမ်းအင်အားလုံးကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်ပေးနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်လာသည်။ ရှစ်မျက်နှာသဲကန္တာရ ကျင့်စဉ်ကို လည်ပတ်လိုက်သည်နှင့် ချူရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ နတ်အဆင့် ဒုတိယအလွှာ၏ ကျားဟိန်းသံသာမကဘဲ လူသားအဆင့် ၉ ဆင့်၏ နွားရိုင်းကိုးကောင် ဟိန်းဟောက်သံကိုပါ သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

“သတ်ပစ်”

နောက်ဆုံးတွင် ဤစွမ်းအားဖြင့် ချူရွှမ်သည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ကာ ယင်ကိုးပါး အရိုးဖြူလက်သည်း ကို တစ်ဖန် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ စွမ်းအားမှာ သူ၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်သွားပြီး နွားရိုင်းကိုးကောင်နဲ့ ကျားသုံးကောင် ရဲ့ စွမ်းအားအထိ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

လက်သည်းဖြင့် တစ်ချက် ကုတ်ခြစ်လိုက်ရုံဖြင့် လေထုမှာ တဂျိဂျိဖြင့် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ခုနက အလွန်ဝင့်ကြွားနေသော ဝိညာဉ်သခင်မှာ မျက်လုံးများ ပြူးထွက်သွားရသည်။ “နွားကိုးကောင်နဲ့ ကျားသုံးကောင်ရဲ့ စွမ်းအားလား ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ မင်းက ကိုယ်ခံပညာ စွမ်းအားနဲ့ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း စွမ်းအားကို တကယ်ပဲ ပေါင်းစပ်နိုင်တာလား”

“မွန်းစတားကောင်”

တကယ့် မွန်းစတားကောင်ပင်။ ဝိညာဉ်သခင်၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။ အထူးသဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်လက်သည်းမှာ ချူရွှမ်၏ အရိုးဖြူလက်သည်းနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အရိုးဖြူတစ်ခုအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်သခင်မှာ ဆက်မတိုက်ရဲတော့ဘဲ အမှောင်ထုအတွင်းသို့ ဝိညာဉ်အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားတော့သည်။ ချူရွှမ်ကမူ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ “ငါ့ရဲ့ ဝှက်ဖဲကိုတောင် မင်းက နှိုက်ထုတ်ခဲ့မှတော့... ငါက မင်းကို သေစေချင်ရင် ဘယ်သူကများ မင်းကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးမှာလဲ”

ဘုန်း

ကောင်းကင်ယံရှိ မီးလျှံများက ဝိညာဉ်သခင်ကို လင်းထိန်သွားစေပြီး ပုန်းစရာနေရာ မရှိအောင် လုပ်လိုက်သည်။ ချူရွှမ်၏ စကားကြောင့် ဝိညာဉ်သခင်မှာ သွေးတစ်လုပ် ထွေးထုတ်လိုက်ရသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် သူသည်သာ အခြားသူများကို သတ်သည့်အခါ ထိုကဲ့သို့ ပြောလေ့ရှိသည်။ ယခုမူ ချူရွှမ်ထံမှ ထိုစကားကို သူ ပြန်ကြားနေရပြီ ဖြစ်သည်။

ထွက်ပြေး၍ မရမှန်း သိလိုက်ရသောအခါ ဝိညာဉ်သခင်မှာ ဒေါသတကြီးဖြင့်။ “ဒီကောင်စုတ်လေး... ငါ မင်းနဲ့ အသေအလဲ တိုက်မယ်”

ဝေါင်းးး

သူသည် နောက်မဆုတ်ဘဲ ချူရွှမ်နှင့်အတူ အသေခံရန် ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။ သို့သော် ချူရွှမ်ကမူ လှည့်ပင်မကြည့်ဘဲ ကျားသုံးကောင်နှင့် နွားကိုးကောင်၏ စွမ်းအားကို တစ်ပြိုင်နက် ပေါက်ကွဲစေလိုက်ကာ အရိုးဖြူလက်သည်းဖြင့် ဝိညာဉ်သခင်၏ ဦးခေါင်းကို အင်အားအပြည့်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဝိညာဉ်သခင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးထွက်သွားပြီး ဦးခေါင်းခွံ တစ်ခုလုံး ကြေမွသွားကာ မိစ္ဆာချီများ ပြည့်နှက်နေသော သူ၏ အလောင်းမှာ ချူရွှမ်၏ ရှေ့တွင် တောင့်တောင့်ကြီး လဲကျသွားတော့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း ရတနာ ထံမှ သတင်းအချက်အလက်တစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။

【ဝိညာဉ်သခင် ဆွန်းလီ】

ကြာ်ငါးပွင့်အဆင့် အပြစ်ရှိသူ။

မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကိုယ်ခံပညာရှင်၊ မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာန၏ သစ္စာဖောက်။

နတ်အဆင့် ဒုတိယအလွှာ။

သတ်ဖြတ်မှုကြောင့်။ ကျင့်ကြံခြင်းသက်တမ်း နှစ် ၃၀ နှင့် မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစတစ်ခု ရရှိသည်။

ဝိညာဉ်လမ်းစဉ် ကျင့်စဉ်၏ အကြွင်းအကျန်တစ်ခု ရရှိသည်။

ချူရွှမ်၏ စိတ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ် ကျင့်စဉ်၏ ဆန်းကြယ်သော စာလုံးများ ပေါ်လာသော်လည်း သူ သေချာ မစစ်ဆေးသေးပေ။ ယင်းအစား ဝိညာဉ်သခင် သေဆုံးသွားကြောင်း အတည်ပြုပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချူရွှမ်သည် လက်ဝဲအမတ်ချုပ်သား ထွက်ပြေးသွားသည့် ဘက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးတော့သည်။ သူ၏ အထောက်အထား ပေါ်သွားပြီဖြစ်ရာ ဤအမတ်ချုပ်သားမှာလည်း မုချ သေရမည် ဖြစ်သည်။

ချူရွှမ်၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းများ တောက်ပသွားသည်။ ချူရွှမ် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အမတ်ချုပ်သားမှာ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်တော့သည်။ “ချူရွှမ်... မင်း ငါ့ကို သတ်လို့ မရဘူး ငါ့အဖေက လက်ဝဲအမတ်ချုပ်ကြီးပဲ။ ငါ သေရင် မင်းလည်း အသက်ရှင်ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း ငါ့ကို လွှတ်ပေးရင် ငါတို့ ပြန်စေ့စပ်လို့ ရမှာပါ”

“စေ့စပ်မယ် မင်း ဝိညာဉ်သခင်နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ငါ့ကို လုပ်ကြံတုန်းက စေ့စပ်ဖို့ စဉ်းစားခဲ့ဖူးလား ပြီးတော့ ဒီနေ့ မင်းကို သတ်မှာက ငါမဟုတ်ဘူး၊ ဖြတ်သွားဖြတ်လာ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးက မင်းကို ကြည့်မရလို့ လမ်းခရီးကို ပို့ပေးလိုက်တာပဲ”

“သတ်ပစ်”

စကားအဆုံးတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် အရိုးဖြူလက်သည်းမှာ ကျရောက်လာပြီး အမတ်ချုပ်သား၏ ဦးခေါင်းခွံမှာ ချက်ချင်း ကြေမွသွားတော့သည်။ သူ၏ အလောင်းမှာ ချူရွှမ်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်လျက်သား ဖြစ်နေပြီး ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း ရတနာမှ သတင်းအချက်အလက် တစ်ခု ထပ်မံ ပေါ်လာသည်။

【လက်ဝဲအမတ်ချုပ်၏ သား】

ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့် အပြစ်ရှိသူ။

သတ်ဖြတ်မှုကြောင့်။ ကိုယ်ခံပညာ မှတ်ဉာဏ်တစ်ခု ရရှိသည်။

ချူရွှမ်မှာ ခဏတာ မှင်တက်သွားသည်။ ဤအမတ်ချုပ်သား၏ အကြီးမားဆုံး ဝါသနာမှာ မိန်းကလေးများကို လိုက်နှောင့်ယှက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤသူသည် ကိုယ်ခံပညာ အနည်းငယ်မျှ တတ်မြောက်ထားပါက ပြီးခဲ့သည့် နှစ်ကြိမ်က သူ၏ အရိုက်အနှက်ကို အဘယ်ကြောင့် အလွယ်တကူ ခံခဲ့ရသနည်း။

ချူရွှမ်မှာ တစ်စုံတစ်ခု ထူးဆန်းနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် သူ ရရှိခဲ့သော ကိုယ်ခံပညာ မှတ်ဉာဏ်ကို စတင် စစ်ဆေးလိုက်သည်။ အနည်းငယ် ကြည့်ရှုပြီးနောက်တွင်မူ သူ၏ မျက်နှာမှာ အလွန် ထူးဆန်းသော အမူအရာ ဖြစ်သွားတော့သည်။

ထိုမှတ်ဉာဏ်အရ ဤအမတ်ချုပ်သားမှာ ကိုယ်ခံပညာ အမှန်တကယ် တတ်မြောက်ထားပြီး သူ တတ်ထားသည့်ပညာမှာ နန်းတွင်းမှ ပြင်ပသို့ မပေါက်ကြားစေရသည့် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ သူ ၎င်းကို မည်သို့ ရရှိခဲ့သည်ကိုမူ မသိရပေ။ သို့သော် ၎င်းကို ရရှိပြီးကတည်းက ဤအမတ်ချုပ်သားသည် နေ့စဉ်မပြတ် လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုကိုယ်ခံပညာ၏ အမည်နှင့် လေ့ကျင့်ပုံမှာမူ အလွန်ပင် ထူးဆန်းလွန်းသည်။