အခန်း (၃၄-၃၆)

အခန်း (၃၄)

ငါ ဘာအပြစ်များ ကျူးလွန်ခဲ့မိလို့လဲ

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အသံလွှင့်မှန် ရှေ့တွင် ဂူလိုင်ဟွမ် သည် စားသောက်ခန်းအတွင်းရှိ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို အာရုံစိုက်၍ ကြည့်ရှုနေသည်။ ချူရွှမ် ရုတ်တရက် အိမ်သာသွားခြင်းအပေါ် ဂူလိုင်ဟွမ် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မိသော်လည်း သူ သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

အကြောင်းမှာ သူ၏ ထူးခြားသော အာရုံခံနိုင်စွမ်းအရ၊ နတ်အဆင့်ပညာရှင် အုပ်စုထဲတွင် ချူရွှမ်သည် အားအနည်းဆုံးနှင့် အသုံးမကျဆုံးသူဖြစ်ကြောင်း သူသိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သာမန် လူသားအဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင် တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ သူကဲ့သို့သော သခင်ကြီးဂူ အတွက် ချူရွှမ်သည် အာရုံစိုက်စရာပင် မလိုပေ။ ဤတည်းခိုခန်းထဲမှ မည်သည့် မိစ္ဆာမဆို ထိုကောင်လေးကို လက်ဝါးတစ်ချက်ရိုက်ရုံဖြင့် သတ်ပစ်နိုင်သည်ဟု သူ ထင်ထားသည်။

ထို့ကြောင့် ဂူလိုင်ဟွမ်၏ အာရုံအများစုမှာ ဝမ်ရှန့် အပေါ်တွင်သာ ရှိနေသည်။ နတ်အဆင့်ရှိသော လက်အောက်ငယ်သား တစ်စုသည်လည်း အရက်ခွက်များကို မြှောက်ကာ ဝမ်ရှန့်ကို ဝိုင်းဝန်း တိုက်ပေးနေကြသည်။ စားသောက်ခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာသော ချူရွှမ်သည်လည်း တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန်ထိုင်နေပြီး သူတို့နှင့်အတူ အရက် ဆယ်ခွက်ကျော်မျှ သောက်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ စတင်၍ နီမြန်းလာတော့သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ဖြူစင်သော လရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော မိစ္ဆာတည်းခိုခန်းမှ အလုပ်သမား ဝမ်အာကျား သည် ကလဲ့စားချေလိုစိတ်များ ပြည့်နှက်လျက် စားသောက်ခန်းထဲသို့ ယိုင်တိယိုင်တိုင် ဝင်လာတော့သည်။ လမ်းတွင် အစားအသောက်နှင့် အရက်များ သယ်လာသော အခြား အလုပ်သမားများကိုပင် တိုက်မိသွားသေးသည်။

ဆံပင်ဖြူ မန်နေဂျာအိုကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားကာ “မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ၊ ဒီလောက် အသုံးမကျတဲ့ကောင် အပြင်ထွက်စမ်း”

“ငါ မထွက်ဘူး မင်းတို့ မိစ္ဆာတွေ... ဒီနေ့တော့ ငါ ဝမ်အာကျား ကလဲ့စားချေဖို့ အခွင့်အရေး ရပြီ”

မန်နေဂျာအိုကြီးမှာ လုံးဝကို ကြောင်သွားတော့သည်။ ဝမ်အာကျား ဟုတ်လား မင်းနာမည်က လီအာနျို မဟုတ်ဘူးလား ပြီးတော့ မင်းက ငါ့ရဲ့ တူအရင်းလေ ငါသာ မင်းကို သခင်ကြီးဂူဆီ ခေါ်မလာခဲ့ရင် မင်း ဒီလို လူသားအသားတွေစား၊ လူသားသွေးတွေသောက်ပြီး နေ့တိုင်း ပျော်ပျော်ပါးပါး နေနိုင်ပါ့မလား။

“တစ်ယောက်ယောက်... ဒီအရူးကို အမြန်ဆွဲထုတ်သွားစမ်း” မန်နေဂျာအိုကြီးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ အလုပ်သမားများ မလှုပ်ရှားမီမှာပင်...

မိမိကိုယ်ကို ဝမ်အာကျားဟု ယုံကြည်နေသော အလုပ်သမားသည် ဘုန်းခနဲ ဒူးထောက်ကျသွားကာ နာကျည်းမှုများဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည် “အရာရှိမင်းတို့... ကျနော် ဝန်ခံချင်ပါတယ် ဒါဟာ တည်းခိုခန်း မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါဟာ မိစ္ဆာတွေရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းပါ”

ဘုန်း

ဤစကားလုံးများမှာ မိုးကြိုးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ရှိနေသော နတ်အဆင့်ပညာရှင် အားလုံးကို မှင်တက်သွားစေသည်။ ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင် ထဲတွင် နှိပ်စက်မှ ဝန်ခံသည့် အမှုပေါင်းများစွာကို သူတို့ တွေ့ဖူးသော်လည်း၊ ဤကဲ့သို့ ချက်ချင်း ဝန်ခံသည်ကိုတော့ အကျဉ်းထောင်မှူး ဝမ်ရှန့်ပင်လျှင် အံ့ဩသွားမိသည်။

အသံလွှင့်မှန်ရှေ့မှ သခင်ကြီး ဂူလိုင်ဟွမ်မှာမူ အလွန် ထိတ်လန့်သွားကာ သွေးတစ်လုတ်ကိုပင် အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။ သူသည် မိမိ၏ အထောက်အထားကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် ရက်စက်ယုတ်မာဆိုးသွမ်းသော လူသားများကိုသာ အစေခံအဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး သူတို့ကို ကိုယ်ခံပညာပင် သင်မပေးဘဲ တမင် ထားရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကြောင့်ပင် သူ၏ မိစ္ဆာတည်းခိုခန်းသည် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်တိုင် အေးအေးဆေးဆေး ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယနေ့တွင် အလုပ်သမားတစ်ဦးကြောင့် အရာအားလုံး ပေါက်ကြားသွားလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ၎င်းမှာ နေရာတင်ပင် လုံးဝ ဗူးပေါ်သလို ပေါ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိတ်လန့်မှုအပြီးတွင် ဝမ်ရှန့်သည် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်ကာ တင်းမာသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည် “ဒါဟာ မိစ္ဆာတည်းခိုခန်းလို့ မင်း ဘာလို့ ပြောတာလဲ မင်းမှာ သက်သေရှိလား”

သတိပြန်ဝင်လာသော နတ်အဆင့်ပညာရှင်များသည် ဘေးရှိ အလုပ်သမားများကို ဖမ်းဆီးကာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သောအခါ အားလုံးမှာ ထပ်မံ အံ့ဩသွားကြပြန်သည် “အကျဉ်းထောင်မှူးကြီး... သူတို့အားလုံးဟာ တကယ့် သာမန်လူတွေပါပဲ”

ထပ်

ဆံပင်ဖြူ အဘိုးကြီးသည်လည်း ဒူးထောက်ကျသွားကာ ငိုယိုလျက် “အရာရှိမင်းတို့... ကျနော်တို့အားလုံးဟာ လူကောင်းတွေပါ ဒီကောင်လေးက ကျနော့်တူပါ၊ သူ ရူးပြီးတော့ ကျနော်တို့ကို မိစ္ဆာတွေလို့ ထင်နေတာ ဖြစ်ရပါမယ်”

“မဟုတ်ဘူး၊ ငါ မရူးဘူး၊ ပြီးတော့ ငါက မင်းတူလည်း မဟုတ်ဘူး ငါက ဝမ်အာကျား ပဲ၊ ပြီးတော့ ဒါဟာ တကယ်ပဲ မိစ္ဆာတည်းခိုခန်းပဲ အလုပ်သမားတွေက လူသားတွေ ဖြစ်နေပေမဲ့၊ တကယ့် မိစ္ဆာတွေက တည်းခိုခန်းရဲ့ လျှို့ဝှက်လမ်းထဲမှာ ပုန်းနေကြတာ”

ဝမ်အာကျား၏ နာကျည်းမှုမှာ ကောင်းကင်သို့ တိုင်နေတော့သည်။ လျှို့ဝှက်လမ်းထဲတွင် ပုန်းနေသော မိစ္ဆာများသည်လည်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြပြီး ဂူလိုင်ဟွမ်ကို မယုံသင်္ကာ အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ‘ဘယ်တော့မှ မပေါက်ကြားစေရဘူး၊ လုံးဝ ယုံကြည်ရတယ်’ ဆိုတာ ဒါကို ပြောတာလား

ဖူး

အသံလွှင့်မှန်မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း သခင်ကြီး ဂူလိုင်ဟွမ်သည် နောက်ထပ် သွေးတစ်လုတ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ပြန်သည်။ သူသည် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံးရှိ မိစ္ဆာချီများမှာ ရူးသွပ်စွာ လည်ပတ်နေတော့သည်။

“ငါ ဘာအပြစ်များ ကျူးလွန်ခဲ့မိလို့လဲ ဒီလို ဆေးမှားသောက်ထားတဲ့ လက်အောက်ငယ်သားမျိုးကို ရပြီး ငါ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို အကုန် ဖွင့်ပြောခိုင်းနေရတာလဲ”

“တကယ်ပဲ... လူသားတွေကို ယုံလို့မရဘူး”

“နောက်တစ်ကြိမ်သာ ရှိရင် ငါမြင်သမျှ လူသားတိုင်းကို သတ်မယ်၊ တစ်ယောက်တွေ့ရင် နှစ်ယောက်စားမယ် ဝေါ့”

သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များ ပေါက်ကြားသွားသည်ကို မြင်သောအခါ အရှက်ရပြီး ဒေါသထွက်နေသော ဂူလိုင်ဟွမ်၏ ရိုးသားသော မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သွားပြီး အနက်ရောင် ခေါင်းလောင်းလေးတစ်ခုကို ထုတ်ကာ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါလိုက်တော့သည်။

အား

စားသောက်ခန်းအတွင်းရှိ ထိတ်လန့်နေဆဲဖြစ်သော အလုပ်သမား အများအပြားမှာ ရုတ်တရက် တစ်ကိုယ်လုံး ပြင်းထန်စွာ နာကျင်လာကြသည်။ ချက်ချင်းပင် သူတို့၏ အူများ ပေါက်ထွက်သွားကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အနက်ရောင် လောက်ကောင်များ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ တိုးထွက်လာကြသည်။

ချူရွှမ်၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤမြင်ကွင်းမှာ သူ မမျှော်လင့်ထားသော အရာဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအလုပ်သမားများသာမက ထူးဆန်းသော ခေါင်းလောင်းသံကြောင့် ဆံပင်ဖြူ အဘိုးကြီးနှင့် ဝမ်အာကျားတို့သည်လည်း အော်ဟစ်ကာ သူတို့ကိုယ်ထဲမှ လောက်ကောင်များ ထွက်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နတ်အဆင့်ပညာရှင်များမှာလည်း ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ချူရွှမ် သိသော အသက်ကြီးကြီး ပညာရှင် နှစ်ဦးက “ဒါတွေက မိစ္ဆာတွေကြားက မိစ္ဆာအလောင်းကောင် ပိုးကောင်များနဲ့ တူတယ်” ဟု အတူတကွ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ဝမ်ရှန့်သည်လည်း လုံးဝကို ကြောင်သွားတော့သည်။ “ငါက ညစာလာစားရုံတင် ရှိသေးတယ်၊ ဒီလို မိစ္ဆာအခြေစိုက်စခန်းမျိုးနဲ့ တကယ်ပဲ တိုးတာလား ညီအစ်ကိုတို့... ဘာရပ်ကြည့်နေကြတာလဲ လက်နက်တွေ ထုတ်ကြ”

ဘုန်း

အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဝမ်ရှန့်သည် သူ၏ ရှေ့ရှိ စားပွဲကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ခွဲလိုက်ပြီး သူ၏ သက်စောင့်စွမ်းအင်များကို သွေးရောင် ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဘေးရှိ နံရံကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။ အခြား နတ်အဆင့်ပညာရှင်များလည်း ထိုအတိုင်း လိုက်လုပ်ကြသည်။ သူတို့သည် နံရံများကို ရိုက်ခွဲကြပြီး ကြမ်းပြင်များကိုလည်း ထုခြေကြသည်။ ချက်ချင်းပင် ဟောင်းနွမ်းနေသော တည်းခိုခန်းမှာ အပျက်အစီးပုံကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဂူလိုင်ဟွမ်မှာ ဒေါသကြောင့် သွေးအန်ရုံတင်မကဘဲ ဒေါသမျက်ရည်ပင် ကျလာတော့သည်။ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် အပင်ပန်းခံ တည်ဆောက်ခဲ့သမျှမှာ တစ်ခဏအတွင်း ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ။

“အပြင်ကို ထွက်ကြ၊ ဒီနန်းတော် လက်ပါးစေတွေကို တိုက်ခိုက်ကြ သတ်ကြ သွေးလမ်းကြောင်း ဖောက်ကြ”

ဤအချိန်တွင် တည်းခိုခန်းအတွင်း ပုန်းနေသူများမှာလည်း လုံးဝ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး၊ ဆက်နေရင် သေဖို့ပဲ ရှိမှန်းသိသဖြင့် လျှို့ဝှက်လမ်းထဲမှ ပြေးထွက်လာကာ အသက်ရှင်ရန်အတွက် အတင်းတိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ ချက်ချင်းပင် မိစ္ဆာတည်းခိုခန်း တစ်ခုလုံးမှာ မိစ္ဆာချီများနှင့် ယုတ်မာသော အရှိန်အဝါများ ဖုံးလွှမ်းသွားကာ ကောင်းကင်သို့ တိုင်အောင် မြင့်တက်သွားသည်။

ဝမ်ရှန့်သည် ထိတ်လန့်မသွားဘဲ အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားသည်။ နတ်အဆင့်ပညာရှင် အားလုံးမှာလည်း ပါးစပ်နားအထိ ပြုံးနေကြသည်။ ဒီလောက်များပြားတဲ့ မိစ္ဆာတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေ... တစ်ကောင်သတ်နိုင်ရင်တောင် ဒါဟာ ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုပဲ။

အကျဉ်းထောင်မှူး ချူ ရေ... မင်းကတော့ ငါတို့ ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်ရဲ့ တကယ့် လာဘ်ကောင် ပဲ။

“ဪ... ဒါနဲ့၊ ချူရွှမ်၊ မြန်မြန်ပြေးတော့ ဝေးနိုင်သမျှ ဝေးဝေးကို ပြေး” ဝမ်ရှန့်သည် တစ်ခုခုကို သတိရသွားကာ ချူရွှမ်ကို လှမ်းအော်လိုက်သည်။ ဝမ်ရှန့်၏ အထင်တွင် ချူရွှမ်၏ ကိုယ်ခံပညာလမ်းစဉ်မှာ လူသားအဆင့် နဝမအလွှာသာ ရှိပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်မှုမှာလည်း လူသားအဆင့် စတုတ္ထအလွှာသာ ရှိသဖြင့် ဤမိစ္ဆာများနှင့် တွေ့လျှင် ဖုန်မှုန့်ပင် ကျန်လိမ့်မည် မဟုတ်ဟု တွေးထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချူရွှမ်မှာမူ အလွန်ပင် ဆွံ့အသွားရသည်။ သူ၏ ခွန်အားကို မဖော်ပြမိစေရန်အတွက် သူသည် နောက်လှည့်ကာ ပြေးရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိပေ။

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ဒီမိစ္ဆာတွေကို ဖမ်းမိသွားရင်လည်း နောက်ဆုံးတော့ ငါပဲ ခေါင်းဖြတ်ရမှာပဲ”

သူသည် မိစ္ဆာတည်းခိုခန်းမှ အပြင်ဘက်သို့ မီတာ ၃၀၀၀ ခန့်အကွာအထိ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။ သူ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ နတ်အဆင့်ပညာရှင်များ၏ တိုက်ပွဲအောက်တွင် မိစ္ဆာတည်းခိုခန်း တစ်ခုလုံးမှာ လုံးဝ ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အုတ်ခဲများ၊ အုတ်ကြွပ်များနှင့် ကျောက်ခဲများ အားလုံးမှာ အမှုန့်ဖြစ်သွားကြသည်။ ထို့ကြောင့် ချူရွှမ်သည် ပို၍ပင် မြန်မြန် ပြေးလိုက်တော့သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်အထိ တစ်လမ်းလုံး ပြေးရန်ပင် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ချူရွှမ်သည် စီကျီ တောင်စောင်းအောက်သို့ တစ်ရှိန်ထိုး ပြေးဆင်းသွားစဉ်မှာပင်၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း ရတနာ မှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားတော့သည်။

အခန်း (၃၅)

လမ်းကြုံလာတဲ့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူက ပြန်ပေါ်လာပြန်ပြီ

ပုံမှန်အားဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း ရတနာထံမှ တုံ့ပြန်မှုရရန် အခြေအနေ နှစ်မျိုးသာ ရှိသည်။

ပထမအချက်မှာ တစ်စုံတစ်ဦးက သူ့အပေါ် မကောင်းသော စိတ်ထား သို့မဟုတ် ရန်လိုသော စိတ်ထား ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအချက်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အလွန်ပြင်းထန်သော မိစ္ဆာချီ များ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ချူရွှမ် သည် မသိစိတ်ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် စီကျီ တောင်စောင်း မှ သုံးမိုင်ခန့်အကွာအထိ ပြေးလာခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ တောင်ကုန်းပေါ်ရှိ မိစ္ဆာတည်းခိုခန်း မှာ အပျက်အစီးပုံနှင့် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ချူရွှမ်သည် အဝေးမှ တိုက်ပွဲသံ ခပ်သဲ့သဲ့ကိုသာ ကြားနေရတော့သည်။

ဘေးပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ လူသူကင်းမဲ့ပြီး ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော မြေပြန့်လွင်ပြင်ကိုသာ တွေ့ရသည်။ အနီးနားတွင် မြေပုံငယ်တစ်ခုသာ ရှိသည်။ ထိုမြေပုံတွင် ခွေးတိုးပေါက် တစ်ခု ရှိနေပုံရသည်။ သိသိသာသာပင် လေလွင့်ခွေးအချို့ တူးထားခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ချူရွှမ်သည် ၎င်းကို တစ်ချက်မျှသာ ကြည့်ပြီး ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ သူသည် မိစ္ဆာချီ၏ အရင်းအမြစ်ကို ရှာရန် ပတ်ဝန်းကျင်ကိုသာ ဆက်ကြည့်နေစဉ်မှာပင်၊ ရုတ်တရက် ‘ဘုန်း’ ဟူသော အသံနှင့်အတူ သတိမထားမိလောက်သော ထိုမြေပုံငယ်မှာ တုန်ခါသွားတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခွေးတိုးပေါက်ထဲမှ အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခု ဝုန်းခနဲ ထွက်လာသည်။

ချူရွှမ်မှာ လုံးဝ မှင်တက်သွားတော့သည်။ ခွေးတိုးပေါက်ထဲမှ ပြေးထွက်လာသော ထိုလူရိပ်မှာလည်း ထပ်တူပင် မှင်တက်သွားသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့နှစ်ဦးလုံး တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မှတ်မိနေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ခွေးတိုးပေါက်ထဲမှ ပြေးထွက်လာသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ မိစ္ဆာတည်းခိုခန်း ၏ ပိုင်ရှင်ကြီးနှင့် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်သော ဂူလိုင်ဟွမ် ပင် ဖြစ်သည်။ ချူရွှမ် တည်းခိုခန်းမှ ထွက်ပြေးလာစဉ်က ဝမ်ရှန့် နှင့် ဤလူတို့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေသည်ကို သူ တွေ့ခဲ့ရသည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ သူ တောင်အောက်သို့ ပြေးဆင်းလာပြီး မကြာမီမှာပင် ဂူလိုင်ဟွမ်သည် သတိမထားမိလောက်သော ခွေးတိုးပေါက်ထဲမှ ထွက်လာကာ ချူရွှမ်နှင့် တည့်တည့် တိုးတော့သည်။

ဂူလိုင်ဟွမ်သည် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “ငါ့အသက်တော့ သွားပြီ... မဟုတ်သေးဘူး၊ ခဏနေဦး၊ ဒီမှာ စောင့်နေတာက နတ်အဆင့်ပညာရှင်တွေ မဟုတ်ဘဲ နန်းတော်လက်ပါးစေတွေထဲက အားအနည်းဆုံးနဲ့ အသုံးမကျဆုံး ကောင်လေးပါလား”

“ပြီးတော့ ဒီကောင်လေးက ဘာဖြစ်နေမှန်းကို မသိဘူး၊ စီကျီ တောင်စောင်းမှာ စားသောက်ဆိုင်တွေ၊ တည်းခိုခန်းတွေ အများကြီးရှိတာကို ငါ့ရဲ့ မိစ္ဆာတည်းခိုခန်းကိုမှ ရွေးပြီး လူတွေကို ဧည့်ခံရတယ်လို့”

“ငါ လူသားတွေကြားမှာ ဆယ်နှစ်ကျော် ပုန်းနေခဲ့တာ၊ မင်းလို လူသားလူမိုက်မျိုး တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘူး၊ မင်းကို ငါ သတ်မယ်၊ ငါ ဒီနေ့ သေရမယ်ဆိုရင်တောင် မင်းကိုပါ ငါနဲ့အတူ အသေဆွဲခေါ်သွားမယ်”

ဝေါ့

ရန်သူချင်း ဆုံတွေ့ကြသောအခါ သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင် လွှမ်းသွားတော့သည်။ ပြင်းထန်သော ဒေါသကြောင့် မိစ္ဆာစစ်သူကြီး ဂူလိုင်ဟွမ်သည် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အပြည့်အဝကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ သူ ချူရွှမ်ကို မှတ်မိလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပါးစပ်ကို ဖွင့်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာချီများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

ချူရွှမ်မှာတော့ အခြေအနေ မဟန်တော့ပေ။ ငါ ဒီလောက် ဝေးဝေးပြေးလာတာတောင် မိစ္ဆာနဲ့ တိုးသေးတယ်၊ ၎င်းက လူသားတွေထဲက နတ်အဆင့်ပညာရှင် တွေနဲ့ ညီမျှတဲ့ မိစ္ဆာစစ်သူကြီး တစ်ယောက်တောင် ဖြစ်နေသေးတယ်။

အကြပ်အတည်း ဆိုက်နေစဉ်မှာပင် ချူရွှမ်သည် မိစ္ဆာချီကို ရှောင်ရှားရန် အမြန် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ ထိုစဉ်မှာပင် သူ၏ လက်မောင်းပေါ်ရှိ သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ် မှာ အရသာရှိသော အစားအစာတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ၎င်းသည် ရုတ်တရက် ပါးစပ်ကို ဖွင့်ကာ မိစ္ဆာချီ အားလုံးကို အကုန်အစင် ဝါးမြိုပစ်လိုက်တော့သည်။

ဂူလိုင်ဟွမ်မှာ အလွန်ပင် တုန်လှုပ်သွားသည်။

“သတ်စမ်း” သူ ထိတ်လန့်နေတုန်း အသက်ကို နှုတ်ပစ်ရမယ်။

နတ်အဆင့်ရှိ မိစ္ဆာစစ်သူကြီးထံမှ လွတ်အောင် မပြေးနိုင်မှန်း သိလိုက်သဖြင့် ချူရွှမ်သည် သူ၏ ခွန်အားကို ဖုံးကွယ်ထားရန် ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ ရှစ်မျက်နှာသဲကန္တာရ ကျင့်စဉ် ကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ တစ်ခဏအတွင်း ချူရွှမ်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ နတ်အဆင့် ဒုတိယအလွှာဖြစ်သော ကျားသုံးကောင်အား အထိ မြင့်တက်သွားသည်။ သူသည် အံ့ဩနေသော ဂူလိုင်ဟွမ်ကို လက်သည်းဖြင့် ကုတ်ခြစ် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဂူလိုင်ဟွမ်မှာ ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ အကြောင်းမှာ မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာန ၏ အကျဉ်းထောင်စောင့် တစ်ဦးဖြစ်သော ချူရွှမ် ယခု ထုတ်ဖော်နေသည်မှာ တကယ့် မိစ္ဆာကျင့်စဉ် ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသာ ချူရွှမ်၏ အထောက်အထားကို သေချာ မသိခဲ့လျှင်... ဂူလိုင်ဟွမ်သည် ချူရွှမ်ကို မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူ အချင်းချင်းဟုပင် ထင်မိပေလိမ့်မည်။

သူသည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “မင်းက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ မင်းမှာ ဘာလို့ မိစ္ဆာကျင့်စဉ် ရှိနေရတာလဲ”

“ငါက မင်းရဲ့ အဖိုးပဲ၊ ယင်ကိုးပါး အရိုးဖြူလက်သည်း ... သေစမ်း... သေစမ်း... သေစမ်း”

ချူရွှမ်က အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် အရိုးဘုရင်တစ်ပါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရိုးလက်သည်းများဖြင့် ရှေ့သို့ အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ် ဝါးမြိုထားသော မိစ္ဆာချီများကို အသုံးပြု၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စုဆောင်းထားသော အလောင်းကောင် မီးတောက်ချီများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဂူလိုင်ဟွမ်မှာ လုံးဝ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။ “ထျန်းယင်ဂိုဏ်း ရဲ့ အင်အားအကောင်းဆုံး ယင်ကိုးပါး အရိုးဖြူလက်သည်းနဲ့ အလောင်းကောင် မီးတောက်ချီတွေပါလား၊ ဒါတွေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အသုံးမကျတဲ့ အကျဉ်းထောင်စောင့် တစ်ယောက်ဆီမှာ ရှိနေရတာလဲ၊ ပြီးတော့ ဒီအကျဉ်းထောင်စောင့်က တကယ်တော့ နတ်အဆင့်ပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာလား”

ငါ ဘာအပြစ်များ ကျူးလွန်ခဲ့မိလို့လဲ

ပထမတော့ ရူးသွပ်နေတဲ့ လက်အောက်ငယ်သားနဲ့ တိုးတယ်။

အခုတော့ ဒီလို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ လူသားထူးဆန်းကောင်နဲ့ လာတိုးပြန်ပြီ။

ပြေး အသက်လုပြီး ပြေးမှဖြစ်မယ်။

ချူရွှမ်၏ တကယ့်ခွန်အားကို သိလိုက်ရသည်နှင့် ဂူလိုင်ဟွမ်သည် အကျင့်အတိုင်း ခေါင်းကိုလှည့်ကာ အမြီးကို ဖွက်ပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ နေဦး... ငါက လူသားပုံစံ လုံးဝ ပြောင်းထားတာပဲ၊ ငါ့မှာ အမြီး ဘယ်ရှိပါ့မလဲ။

တောက် ထိုထူးဆန်းသော သွေးမြွေနဂါးပဲ။

သူ မသိလိုက်ဘဲနှင့် ၎င်းသည် ချူရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မည်သို့ထွက်လာသည်မသိ၊ ဂူလိုင်ဟွမ်ကို ပတ်ချည်လိုက်ပြီး ထွက်ပြေးနေသော သူ၏ခြေထောက်များကို ခလုတ်တိုက်မိစေသည်။ ဂူလိုင်ဟွမ်မှာ သတိမမူမိဘဲ ဟန်ချက်ပျက်ကာ လဲကျသွားတော့သည်။

သတ်စမ်း

ထိုခဏအတွင်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရိုးဖြူလက်သည်း ရိုက်ချက် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် ဂူလိုင်ဟွမ်၏ အရေးကြီးသော နေရာများကို ဆက်တိုက် ထိမှန်သွားသည်။ ဂူလိုင်ဟွမ်၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် ပြူးထွက်သွားသည်။ သူ၏ ကျောပြင်နှင့် ဦးခေါင်းတွင် သွေးပေါက် ဒါဇင်ကျော်မျှ ပေါ်လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ မိစ္ဆာချီ အားလုံး ချက်ချင်း ပြိုကွဲသွားသည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ပျော့ခွေသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကာ သူ၏ မူလရုပ်သွင် ပေါ်လာတော့သည်။ သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ ပေါင်ရာဂဏန်းခန့် အလေးချိန်ရှိသော ကြီးမားသည့် အနက်ရောင်ခွေးကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အစွယ်များ ထွက်နေကာ မျက်လုံးများမှာ သေဆုံးသွားသည့်တိုင် ပြူးနေဆဲဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ်မှာ သူ၏ ခြေထောက်တစ်ဖက်တွင် ပတ်ချည်ထားဆဲဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာချီများကို ပိုမိုစုပ်ယူရန် ကြိုးစားနေသည်။

ချူရွှမ်မှာ ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူသည် သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ်ကို အမြန်ဆွဲထုတ်ကာ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။ သူ ထွက်သွားပြီးနောက် အသက်ရှူအကြိမ် အနည်းငယ်အကြာတွင်...

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း

မြေပြင်မှာ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပျက်စီးသွားသော မြေပြင်ထဲမှ အစွမ်းထက်သော လူရိပ်အချို့ ဝုန်းခနဲ ထွက်လာကြသည်။ ခေါင်းဆောင်မှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ အကျဉ်းထောင်မှူး ဝမ်ရှန့် ပင် ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တွင် မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနမှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နတ်အဆင့်ပညာရှင် အချို့ ပါလာသည်။

တကယ်တော့ တည်းခိုခန်းက တိုက်ပွဲတုန်းက ဂူလိုင်ဟွမ်သည် အလွန်ပင် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲခဲ့သည်။ သူသည် ပထမဦးစွာ တမင်တကာ ဖောက်ထွက်မည့်ပုံစံ ဟန်ဆောင်လိုက်သဖြင့် တည်းခိုခန်းထဲတွင် ပုန်းနေသော မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူများမှာ အပြင်သို့ ပြေးထွက်ကာ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဂူလိုင်ဟွမ် ကိုယ်တိုင်မှာမူ တိုက်ခိုက်နေရင်းမှ နောက်ဆုတ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားသော ခွေးတိုးပေါက်ထဲသို့ ငုပ်လျှိုးဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ဝမ်ရှန့်မှာ အလွန် ထိတ်လန့်သွားပြီး ခြေရာခံသူ အချို့ကို ဦးဆောင်ကာ ခွေးတိုးပေါက်အတိုင်း တစ်လမ်းလုံး လိုက်လာခဲ့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျသွားခဲ့ရသည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် ကြီးမားသော ခွေးမိစ္ဆာ၏ အလောင်းကောင်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ဆက်တိုက် ရောက်လာကြသော မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနမှ ပညာရှင်များ၏ မျက်နှာမှာ တင်းမာနေကြသည်။ အထူးသဖြင့် ဝမ်ရှန့်၏ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသနှင့် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်နေပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ငါ့ရဲ့ အကဲဖြတ်ချက်အရဆိုရင် ဒီမိစ္ဆာစစ်သူကြီးက အောင်အောင်မြင်မြင် ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့ရမှာ၊ ဒါပေမဲ့ ဘာကြောင့်မှန်းမသိဘဲ ဒီနေရာမှာ တိုက်ပွဲဖြစ်ခဲ့တယ် ပြီးတော့ နောက်ဆုံးမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတာပဲ”

“ပြီးတော့ ငါ မမှားဘူးဆိုရင် အဲဒီလူက ထျန်းယင်ဂိုဏ်းရဲ့ ‘ယင်ကိုးပါး အရိုးဖြူလက်သည်း’ နဲ့ ‘အလောင်းကောင် မီးတောက်ချီ’ ကို သုံးသွားတာပဲ၊ သူဟာ တောင်စောင့်နတ်ဘုရားကျောင်း မှာ ဝိညာဉ်သခင် နဲ့ လက်ဝဲအမတ်ချုပ်ရဲ့ သားကို သတ်သွားတဲ့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကိုယ်ခံပညာရှင် ဖြစ်ဖို့ ရာခိုင်နှုန်း အတော်များတယ်”

ဝမ်ရှန့်၏ မျက်နှာထားမှာ အလွန်ပင် လေးနက်နေသည်။ နတ်အဆင့်ပညာရှင် အုပ်စုမှာလည်း အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။ “ဘာ... ဒီမိစ္ဆာစစ်သူကြီးကို သတ်သွားတာက တကယ်ပဲ အဲဒီ လမ်းကြုံလာတဲ့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူ လား”

“ဒါပေမဲ့ ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ။ အဲဒီလမ်းကြုံလာတဲ့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူက လက်ဝဲ အမတ်ချုပ်ရဲ့ သားကို သတ်တာက ထားပါတော့၊ ဘာအကြောင်းပြချက်မှမရှိဘဲ ဒီမိစ္ဆာစစ်သူကြီးကို သတ်ဖို့ ဒီကို ဘာလို့ လာမှာလဲ”

“ဒါပေမဲ့ ဒီလမ်းကြုံလာတဲ့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူကတော့ တကယ်ကို သတ္တိကောင်းတာပဲ။ အရင်ဆုံး တောင်စောင့်နတ်ကျောင်းမှာ လက်ဝဲ အမတ်ချုပ်သားကို သတ်တယ်၊ အခု စီကျီ တောင်စောင်းမှာ ငါတို့ ဖမ်းဖို့ အပိုင်တွက်ထားတဲ့ မိစ္ဆာစစ်သူကြီးကို သတ်သွားပြန်ပြီ။ သူ တကယ် ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ ထျန်းယင်ဂိုဏ်းက ငါတို့ မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနရော၊ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန ရော နှစ်ခုလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် စိန်ခေါ်ချင်နေတာလား”

ဘုန်း

ဤသို့ တွေးမိလိုက်သောအခါ အကျဉ်းထောင်စောင့် အားလုံးသည် ထျန်းယင်ဂိုဏ်းအပေါ် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားကြသည်။ ဝမ်ရှန့်၏ မျက်မှောင်များမှာ ပို၍ပင် တွန့်ချိုးသွားပြီး၊ ထို့နောက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားကာ လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ “တောက်... အခြေအနေ မကောင်းတော့ဘူး”

အခန်း (၃၆)

နတ်ဘုရားကဲ့သို့ အမှုစစ်ဆေးခြင်း

"ချူရွှမ် ဘယ်မှာလဲ၊ ချူရွှမ် ဘယ်ကို ရောက်သွားတာလဲ"

“ကြည့်စမ်း... ဒီလမ်းဟာ စီကျီ တောင်စောင်း ကနေ ဆင်းလာတဲ့ အတိုဆုံးလမ်းပဲ။ မိစ္ဆာစစ်သူကြီး က ဒီနေရာအထိ ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့ပြီးမှ အဲဒီ လမ်းကြုံလာတဲ့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူ ရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတာဆိုတော့... ချူရွှမ် တောင်အောက်ကို ပြေးဆင်းသွားတဲ့အချိန်မှာ ရန်ပြုခံရဖို့ အခွင့်အလမ်း အများကြီး ရှိမနေဘူးလား”

ဝမ်ရှန့် တစ်ယောက်တည်း ဒီလိုတွေးမိတာ မဟုတ်ဘဲ အခြား နတ်အဆင့်ပညာရှင် များလည်း လျင်မြန်စွာ သတိပြုမိသွားကြသည်။ လူတိုင်း စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားကြသည်။ အရင်က ချူရွှမ်ကို ကံကောင်းစေတဲ့ ‘လာဘ်ကောင်’ လို့ ခေါ်ကြတာကို သံသယရှိခဲ့ရင်တောင်... အခုချိန်မှာတော့ နတ်အဆင့်ပညာရှင် အားလုံးက တညီတညွတ်တည်း သဘောတူလိုက်ကြပြီဖြစ်သည်။

"အကျဉ်းထောင်မှူး ချူ... မင်း ဘာမှမဖြစ်ရဘူးနော်၊ မင်း တစ်ခုခုဖြစ်သွားလို့ ငါတို့ကို ဧည့်မခံနိုင်တော့ရင် ငါတို့ရဲ့ ကုသိုလ်ထူးတွေ ရနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးတွေ ဘယ်လောက်တောင် ဆုံးရှုံးသွားမလဲ"

"အကျဉ်းထောင်မှူး ချူ... မင်း ဘယ်မှာလဲ မြန်မြန် ထွက်လာခဲ့ပါ..."

အကြာကြီး အော်ဟစ်ရှာဖွေပြီးနောက် ချူရွှမ်ကို မတွေ့ရသဖြင့် နတ်အဆင့်ပညာရှင် အုပ်စုမှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ အထူးသဖြင့် ဝမ်ရှန့်ပင်။ ချူရွှမ်သည် သူ တန်ဖိုးထားရသော လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်ရုံတင်မကဘဲ၊ ချူရွှမ်၏ ကွပ်မျက်သူ ဆိုသည့် အဆင့်အတန်းမှာလည်း မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာန အတွင်းရှိ ကြီးမားသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုနှင့် ဆက်နွှယ်နေသည်။

ဝမ်ရှန့်သည် သူကိုယ်တိုင် တစ်ခုခုဖြစ်သွားလျှင် ခံနိုင်သော်လည်း ချူရွှမ်ကိုတော့ အထိခိုက်မခံနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ဝမ်ရှန့်သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ခွေးမိစ္ဆာကြီးကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ လူအချို့ကိုသာ စောင့်ကြည့်ရန် ထားခဲ့ကာ ကျန်သူများမှာ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ခွဲ၍ ချူရွှမ်ကို ရှာဖွေကြတော့သည်။

ဝမ်ရှန့်သည် လမ်းအတိုင်း ဆယ်မိုင်ခန့် တစ်ရှိန်ထိုး လိုက်ရှာခဲ့သည်။ သူ မျှော်လင့်ချက် ပျက်သုဉ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်မှာပင် ရှေ့ဘက်လမ်းပေါ်တွင် အားသွန်ခွန်စိုက် ပြေးနေသော လူရိပ်တစ်ခုကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင်...

တိုက်ပွဲ စတင်ချိန်မှ မိစ္ဆာစစ်သူကြီး သေဆုံးချိန်အထိ အများဆုံးရှိလှ အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်သာ ကုန်ဆုံးခဲ့သေးသည်။ ချူရွှမ်သည် ဆယ်မိုင်နီးပါးခန့် ပြေးပြီးနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှန့်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် မှောင်ကျသွားသည်။ အကယ်၍ အခြား လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးသာ ဤမျှ မြန်မြန်ပြေးနေသည်ကို မြင်လျှင် ရန်သူနှင့်တွေ့၍ ထွက်ပြေးသော လူကြောက်ဟု သတ်မှတ်ကာ သတ်ပစ်မိလိမ့်မည်။ သို့သော် ချူရွှမ် ဤမျှ မြန်မြန်ပြေးနေသည်ကို မြင်ရသောအခါ... အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသော်လည်း...

ဝမ်ရှန့် ပို၍ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ သူသည် ချူရွှမ်နောက်သို့ အမြန် လိုက်သွားကာ။ "ချူရွှမ်... မပြေးနဲ့တော့၊ ရပ်လိုက်ဦး”

ပြေးနေသော ချူရွှမ်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်တက်သွားပြီး မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ "အကျဉ်းထောင်မှူးကြီး... ဘာလို့ ခင်ဗျားလည်း လိုက်ပြေးလာတာလဲ၊ အဲဒီတည်းခိုခန်းက မိစ္ဆာတွေက အရမ်းစွမ်းအားကြီးလို့ ခင်ဗျားတို့ ဒီလောက် မြန်မြန် ရှုံးသွားတာလား"

"ဒါပေမဲ့ အကျဉ်းထောင်မှူးကြီး စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျနော် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင် အထိ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးသွားပြီး စစ်ကူတွေ ခေါ်လာပေးပါ့မယ်"

ချူရွှမ်၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် လေးနက်နေသည်။ ချူရွှမ်သည် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်အထိ တစ်လမ်းလုံး ပြေးရန် အမှန်တကယ် ရည်ရွယ်နေသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝမ်ရှန့်မှာ ဆွံ့အသွားရသည်။

ငါက မင်းကို ပြေးခိုင်းတာပဲ ရှိတာ၊ ဒီလောက် မြန်မြန်ကြီး ပြေးခိုင်းတာ မဟုတ်ဘူးလေ။

ထို့နောက် ဝမ်ရှန့်၏ မျက်နှာထား လေးနက်သွားကာ "ချူရွှမ်... ငါ မင်းကို မေးမယ်၊ မင်း တစ်လမ်းလုံး ပြေးလာတဲ့အချိန်မှာ သံသယဖြစ်စရာ လူတစ်ယောက်ယောက်ကို တွေ့ခဲ့လား"

"တွေ့တာပေါ့ ဒီမှာ မိစ္ဆာတွေ ရှိတယ်လို့ ကြားတာနဲ့ စီကျီ တောင်စောင်းက လူတွေက ဘယ်သူ့ထက်မဆို ပိုမြန်အောင် ပြေးကြတာ။ ကျနော်ကတော့ အမှန်အတိုင်းပြောရရင် နှေးပါသေးတယ်။ မြင်းစီးပြီး ပြေးတဲ့လူတချို့ဆို အခုလောက်ဆို မိုင်နှစ်ဆယ်လောက်တောင် ရောက်နေလောက်ပြီ”

ချူရွှမ်သည် ဘာမှမသိသလို ဆက်လက် ဟန်ဆောင်နေသည်။

ဝမ်ရှန့်က သံသယရှိစွာဖြင့် "သာမန်လူတွေအပြင် လမ်းမှာ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကိုယ်ခံပညာရှင် တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ မတိုးခဲ့ဘူးလား"

"မတိုးပါဘူး"

ချူရွှမ်က ပြတ်ပြတ်သားသား ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် မသိမသာ စူးစမ်းလိုက်သည်။ "အကျဉ်းထောင်မှူးကြီး ပြောတဲ့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူဆိုတာ... ဟို ‘လမ်းကြုံလာတဲ့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူ’ ကို ပြောတာလား"

ဝမ်ရှန့်က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အတိအကျပဲ ငါ့ရဲ့ တွက်ချက်မှုအရဆိုရင် အဲဒီ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူက ဒီအနီးအနားမှာတင် ရှိနေတယ်"

"ဒါတင်မကဘူး၊ ငါတောင် အဲဒီ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူရဲ့ ထောင်ချောက်ထဲကို မိသွားသေးတယ်"

ချူရွှမ်က အံ့ဩဟန်ဆောင်ကာ "ထောင်ချောက် ဟုတ်လား ဘယ်လိုမျိုးလဲ"

ဝမ်ရှန့်က အေးစက်စွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြသည်။ "ရိုးရိုးလေးပဲ ဝိညာဉ်သခင် နဲ့ လက်ဝဲ အမတ်ချုပ်ရဲ့ သား သေတာက အရမ်း ထူးဆန်းလွန်းတယ်။ အဲဒီ ထျန်းယင်ဂိုဏ်း က ပညာရှင်က ဘာကြောင့် ဝိညာဉ်သခင်ရော၊ အမတ်ချုပ်သားကိုပါ သတ်ပစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ငါ အဖြေရှာမရသေးဘူး"

"တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကျန်းလုံ နဲ့ ကျောက်ဟူ တို့ ပေးတဲ့ သဲလွန်စတွေကလည်း အရမ်း ထူးဆန်းနေတယ်။ အစကတော့ သူတို့ အသက်ဘေးက လွတ်အောင် လျှောက်ပြောနေတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ မထင်မှတ်ဘဲ သူတို့ပေးတဲ့ သဲလွန်စတွေက တကယ် မှန်နေခဲ့တယ်”

"ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်သခင်ရဲ့ အကျင့်စရိုက်ကို ငါသိသလောက်ဆိုရင် သူဟာ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲရုံတင်မကဘဲ အလုပ်တစ်ခုလုပ်ရင် အရမ်း စေ့စပ်သေချာတဲ့သူပဲ။ သူသာ ကျန်းလုံနဲ့ ကျောက်ဟူတို့ကို တကယ် ထိန်းချုပ်ထားချင်တယ်ဆိုရင် သူ ထိန်းချုပ်ထားတဲ့လူတွေအတွက် ဘာသဲလွန်စမှ ကျန်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျန်းလုံနဲ့ ကျောက်ဟူတို့ကို သဲလွန်စ တစ်ခုခု သိသိသာသာ ချန်ပေးခဲ့တာ မဟုတ်ရင်ပေါ့။ အဲဒီ သဲလွန်စပေးတဲ့သူဟာ အဲဒီ လမ်းကြုံလာတဲ့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ဖို့ ရာခိုင်နှုန်း အရမ်းများတယ်”

"နောက်ဆုံးတစ်ချက်ကတော့ တည်းခိုခန်းက အလုပ်သမားက သူ့ဘာသာသူ ဝန်ခံလာတာကလည်း အရမ်း ထူးဆန်းတယ်။ မိစ္ဆာအခြေစိုက်စခန်း တိုင်းဟာ အလွန် လျှို့ဝှက်လွန်းတယ်။ အထဲက အလုပ်သမားတွေဟာ အဆင့်ဆင့် စစ်ဆေးရွေးချယ်ထားတဲ့သူတွေ ဖြစ်ရမယ်၊ ဒါကြောင့် ဒီလို အလုပ်သမားမျိုးက အတိအလင်း သစ္စာဖောက်ဖို့ ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ တစ်စုံတစ်ယောက်က အဲဒီအလုပ်သမားကို လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်ကတည်းက လျှို့ဝှက် ထိန်းချုပ်ထားတာ မဟုတ်ရင်ပေါ့"

"ဒါကြောင့် ငါ ကောက်ချက်ချလိုက်တာက ကျန်းလုံ၊ ကျောက်ဟူနဲ့ အဲဒီအလုပ်သမား အားလုံးဟာ လူတစ်ယောက်တည်းရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံထားရတာပဲ။ ရည်ရွယ်ချက်က ငါ့ကို သဲလွန်စတွေပေးပြီး ဒီမိစ္ဆာတည်းခိုခန်းဆီကို လမ်းပြခေါ်လာဖို့ပဲ။ အဲဒီလူကတော့ အဲဒီ လမ်းကြုံလာတဲ့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူပဲ"

ဤနေရာတွင် ဝမ်ရှန့်သည် ချူရွှမ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤအကြည့်ကြောင့် ချူရွှမ်၏ ကျောပြင်တွင် ချွေးစေးများ ပျံတက်သွားသည်။ မတတ်နိုင်ပေ၊ ဤအကျဉ်းထောင်မှူး၏ အမှုစစ်ဆေးနိုင်စွမ်းမှာ ကြောက်စရာကောင်းလွန်းသည်။

ချူရွှမ်သည် သူကိုယ်တိုင် ပေါက်ကြားသွားပြီလားဟုပင် သံသယဝင်မိသည်။ သူသည် ထိတ်လန့်နေပုံကို ဆက်လက် ဟန်ဆောင်ကာ "အဲဒီ လမ်းကြုံလာတဲ့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူက ဒီလောက်တောင် စွမ်းတာလား၊ ဒါပေမဲ့ သူ ဘာကြောင့် ဒီလောက်အထိ လုပ်ရတာလဲ ဆိုတာကတော့ ထူးဆန်းနေတယ်နော်”

ဝမ်ရှန့်သည်လည်း ဤစကားကို ကြားသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ဒါကလည်း ငါ အဖြေရှာမရတဲ့ အချက်ပဲ။ တရားဝင်ဆိုရင် မင်းက အမြန်ဆုံးပြေးခဲ့တာ၊ အဲဒီ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူအတွက် မင်းကို သတ်ဖို့က အရမ်း လွယ်ကူနေမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူက မင်းကို တမင် လွှတ်ပေးခဲ့ပြီး ငါ့ဆီမှာ အမိခံရမယ့် အန္တရာယ်ကို အရင်းပြုပြီးမှ ထွက်ပြေးနေတဲ့ မိစ္ဆာစစ်သူကြီးကို သတ်ခဲ့တယ်။ ဒါက အရမ်း ထူးဆန်းတယ်”

"အဲဒီ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူဟာ ငါတို့ တည်းခိုခန်းမှာ ထိုင်စားနေတုန်းကတည်းက အထဲမှာ ပုန်းနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့တောင် ငါ သံသယရှိတယ်။ ထူးဆန်းတယ်... ချူရွှမ်၊ မင်း ဘာလို့ ဒီလောက် ချွေးတွေ ပြန်နေတာလဲ"

ဝမ်ရှန့်က အနည်းငယ် သံသယဝင်လာသည်။ ချူရွှမ်သည် ချက်ချင်းပင် အတင်း ပြုံးလိုက်ကာ "အကျဉ်းထောင်မှူးကြီး ပြောတာ ကြားရတာ ကျနော် သေမင်းတံခါးဝကို ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တာပဲလို့ ခံစားလိုက်ရလို့ပါ”

"ဟမ့်... မင်းကောင်လေး ကြောက်တတ်လာပြီပေါ့။ မှတ်ထား၊ အဲဒီ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူကို ငါ သေသေချာချာ စုံစမ်းလို့ မပြီးမချင်း မင်း ဒီရက်ပိုင်း မြို့ထဲကနေ အပြင်မထွက်နဲ့၊ ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်ရဲ့ နယ်နိမိတ်ထဲကနေလည်း မထွက်နဲ့ အခု ငါ မင်းကို မြို့ထဲအထိ ပြန်ပို့ဖို့ လူလွှတ်လိုက်မယ်၊ မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနကိုလည်း လူအင်အား ထပ်ပို့ဖို့ ညွှန်ကြားမယ်။ ငါတို့ မြို့စောင့်အကျဉ်းဌာနနဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန ရဲ့ အင်အားတွေ ပေါင်းပြီး တစ်မြို့လုံးကို ဇောက်ထိုးလှန်ရှာရင်တောင် အဲဒီ လမ်းကြုံလာတဲ့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူကို ရှာမတွေ့နိုင်ဘူးလို့ ငါ မယုံဘူး"

ဤသို့ ပြောပြီးနောက် ဝမ်ရှန့်သည် လေချွန်သံ တစ်ချက် ပေးလိုက်သည်။ နတ်အဆင့်ပညာရှင် နှစ်ဦး ချက်ချင်း ရောက်လာကြသည်။ ချူရွှမ်ကို မြို့ထဲအထိ ပြန်ပို့ပေးရန် အမိန့်ကြားလိုက်သောအခါ သူတို့သည် မငြင်းဘဲ ဝမ်းသာအားရ လက်ခံလိုက်ကြသည်။

"အကျဉ်းထောင်မှူး ချူ... စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါတို့နဲ့အတူ သွားရင် မင်းရဲ့ ဘေးကင်းမှုကို အာမခံပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါ ဧည့်ခံရင်တော့ ငါတို့ကို ခေါ်ဖို့ မမေ့နဲ့ဦးနော်"

နတ်အဆင့်ပညာရှင် နှစ်ဦးသည် ကွပ်မျက်သူ တစ်ဦးကို ဤမျှအထိ မြှောက်ပင့်နေသည်မှာ ယုံနိုင်စရာပင် မရှိပေ။ ချူရွှမ်လည်း ဆွံ့အသွားရသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ပြန်ရောက်လျှင်တော့ အေးအေးဆေးဆေး၊ လူမသိသူမသိ နေရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဝမ်ရှန့်ကို နောက်ထပ် သဲလွန်စတွေ ဘယ်တော့မှ မတွေ့စေရတော့ဘူး။ မဟုတ်ရင် တစ်နေ့ကျရင် ငါ့အလုပ်ပြုတ်ပြီး လောကထဲမှာ လေလွင့်နေရလိမ့်မယ်။

"ဒါနဲ့... ဒီမိစ္ဆာစစ်သူကြီးကို သတ်လိုက်တဲ့အတွက် ဆုလာဘ်က ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာပဲ ငါ သိချင်တော့တယ်”