အခန်း (၈၂-၈၄)

အခန်း (၈၂)

ကိုးကွေ့ကောင်းကင်မြစ်

ထိုရူးသွပ်လှသော အစီအစဉ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းကြောင့်သာ ချူရွှမ်သည် အကျိုးဆက်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သတ်နိုင်သမျှ အိမ်စေအားလုံးကို သတ်ပစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ဤလူများသည် မည်သည့် မိစ္ဆာထက်မဆို ပို၍ သေသင့်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

“ဒါတင်မကသေးဘူး... ကြာနီတမန်တော်ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေအရ အဲဒီပုန်းခိုရာဟာ မြို့တော်မှာရှိတဲ့ ကြာနီဂိုဏ်းရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အခြေစိုက်စခန်း မဟုတ်ဘူး၊ အပြင်ပန်းမှာ တမင်ပြထားတဲ့ မျက်လှည့်တစ်ခုပဲ။”

“မြို့တော်ထဲမှာ ကြာနီဂိုဏ်းဟာ အကျဉ်းထောင်မှူးတောင် သံသယမဝင်နိုင်တဲ့ ပိုပြီး လျှို့ဝှက်တဲ့ ပုန်းခိုရာတစ်ခု ရှိသေးတယ်။ အဲဒါမှ ကြာနီဂိုဏ်းရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ဗဟိုချက်ပဲ”

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နန်းတော်မှ ခိုးယူခံရသော နိုင်ငံတော်ရတနာများသည်လည်း ထိုနေရာတွင်သာ ဝှက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကံဆိုးသည်မှာ ချူရွှမ်သည် ဤအရာများကို ထုတ်မပြောနိုင်ပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သုံးလအကြာတွင် ထျန်းယင်ဂိုဏ်းချုပ်သည် အလောင်းကောင်မိစ္ဆာကို အချောသတ်ပြီးသည်နှင့် သူ၏ ရုပ်မှန်မှာ ချက်ချင်း ပေါ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး သူသည် အသက်လု ထွက်ပြေးရပေလိမ့်မည်။

ပြင်းထန်လှသော အကျပ်အတည်းက ချူရွှမ်၏ စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုကို ပိုမို ခိုင်မာစေသည်။ နှစ် ၄၀ စာ ကျင့်ကြံမှုမှာ မီးတောင်ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ တိုးထွက်လာပြီး ရှစ်မျက်နှာသဲကန္တာရ ကျင့်စဉ်ကို အစွမ်းကုန် လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

ချူရွှမ်သည် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အတိုင်း ခံစားနေရသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ သူသည် ကိုယ်ခံပညာရှင်ဖြစ်ရုံသာမက ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်သူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်နေခြင်းပင်။ ဤအချက်ကြောင့် ချူရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုမှာ တူညီသောအဆင့်ရှိ အခြားပညာရှင်များထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။

“ငါက မိစ္ဆာချီကိုတောင် မကြောက်တာ၊ နှစ် ၄၀ စာ ကျင့်ကြံမှုက ဘာပြောစရာ ရှိမှာလဲ နတ်အဆင့် ပဉ္စမအလွှာ... ငါ့အတွက် ကျော်ဖြတ်စမ်း”

ဝုန်း

မိစ္ဆာတစ်ကောင်၏ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ...

နောက်ဆုံး အခိုက်အတန့်တွင် ချူရွှမ်၏ အဆင့်သည် နတ်အဆင့် စတုတ္ထအလွှာမှ ပဉ္စမအလွှာသို့ တစ်ညတည်းနှင့် အောင်မြင်စွာ တိုးတက်သွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဤသတင်းသာ ပြန့်သွားပါက မဟာဆရာသခင်များပင် ဆွံ့အသွားပေလိမ့်မည်။ ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း ရတနာကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းက ဤမျှအထိ အစွမ်းထက်လှသည်။

“အခု ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက အမြင့်ဆုံး ကျား ၆ ကောင်အားအထိ ရှိနေပြီ ငါ အကျဉ်းထောင်မှူးနဲ့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နိုင်သင့်ပြီ မဟုတ်လား၊ ဒါနဲ့ ကျန်းလုံ နဲ့ ကျောက်ဟူ တို့ စုံစမ်းခိုင်းထားတဲ့ သတင်းက ဘယ်လိုနေလဲ မသိဘူး။”

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တင်စန်းချူ ပြုပြင်နေသော အလောင်းကောင်မိစ္ဆာမှာ ချူရွှမ်၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ဖြစ်နေသည်။ သူသည် အကျဉ်းထောင်ဌာန တစ်ခုလုံး နန်းတော်မှ သူခိုးအမှုကို စုံစမ်းနေသည့် အခွင့်အရေးကို အသုံးချလိုက်သည်။

မိုးလင်းပြီးနောက် ချူရွှမ်သည် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်သို့ တစ်ဖန် ရောက်ရှိလာသည်။ ထင်သည့်အတိုင်းပင် အကျဉ်းထောင်မှူး ဝမ်ရှန့် ပြန်မရောက်သေးပေ။ သို့သော် မနေ့ညက အတူတူ လှုပ်ရှားခဲ့သော နတ်အဆင့် အကျဉ်းထောင်စောင့် အချို့မှာ ပြန်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ချူရွှမ် ဘာမှမဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ ထိုအကျဉ်းထောင်စောင့်များ သက်ပြင်းချနိုင်ကြသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ချူရွှမ်သာ ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်တွင် ရှိနေလျှင် မိစ္ဆာများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းကဲ့သို့သော ကိစ္စများမှာ များစွာ အလုပ်ရှုပ်သက်သာစေသည်။ တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်မှာ အကျဉ်းထောင်မှူးချူ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အရှိန်အဝါက ပြင်းထန်လွန်းနေခြင်းပင်။

“မင်္ဂလာပါ အကျဉ်းထောင်မှူးချူ။ အကျဉ်းထောင်မှူးက ခင်ဗျားကို ရက်အနည်းငယ် အနားယူခိုင်းထားတာ မဟုတ်လား၊ ဘာလို့ ဒီလောက်စောစော ပြန်လာရတာလဲ” ရင်းနှီးသော နတ်အဆင့် အကျဉ်းထောင်စောင့် တစ်ဦးက နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ချူရွှမ်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက် “ဘာမှလုပ်စရာ မရှိလို့ လမ်းလျှောက်လာရင်း ဝင်လာတာပါ။ ဒါနဲ့ မနေ့ညက ဖမ်းမိတဲ့ ပုန်ကန်သူတွေကို အကျဉ်းထောင်မှူးက ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ”

“ရှုး... အကျဉ်းထောင်မှူးချူ၊ စကားပြောတာ ဆင်ခြင်ပါဦး။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တဲ့ အစေခံကိုတော့ အကျဉ်းထောင်မှူးက စစ်ဆေးပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း ကွပ်မျက်လိုက်ပြီ။ ကြာနီတမန်တော်ကိုတော့ တရားရေးဝန်ကြီးဌာနရဲ့ အကျဉ်းထောင်ကို လျှို့ဝှက် ပို့ထားပြီး အခု ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ပြီး စစ်ဆေးနေတယ်။ မကြာခင်မှာ ဝန်ခံချက်ရလိမ့်မယ်လို့ ကျုပ် ယုံကြည်တယ်။ ဒါကြောင့် အကျဉ်းထောင်မှူးချူ... ခင်ဗျားလည်း ဒီရက်ပိုင်းမှာ အခြေအနေကို အသားကျအောင် လုပ်ထားပါ။ ဝန်ခံချက်ရပြီဆိုတာနဲ့ သူကောင်းပြုခံရဖို့ အခွင့်အရေးတောင် ရနိုင်တယ်” ဟု ပြောပြီးနောက် ထိုအကျဉ်းထောင်စောင့်မှာ ကျင့်ကြံရန် အမြန်ထွက်သွားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်က အမြဲတမ်း အားနေသည်ဟု မထင်လိုက်ပါနှင့်၊ တကယ်တမ်းတွင် လူတိုင်းမှာ အပြိုင်အဆိုင် ကြိုးစားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့ပင် ထိခိုက်မှုရှိပြီး သူတို့၏ ကိုယ်ခံပညာ အဆင့်မှာ လူသားအဆင့် အဋ္ဌမအလွှာသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာသဖြင့် အတန်အသင့် အသုံးဝင်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။

ရင်းနှီးသော ထောင့်တစ်နေရာသို့ ရောက်သောအခါ ချူရွှမ်သည် အရက်လေးနည်းနည်း သောက်ပြီး အပျင်းလေး ခဏ ထိုင်နေလိုက်သည်။ ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့ အမှန်တကယ်ပင် ရောက်လာကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်လုံးအောက်တွင် ကွင်းညိုများ ရှိနေပြီး အရက်နံ့များလည်း ထွက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ချူရွှမ်က မျက်ခုံးပင့်ကာ “မင်းတို့ အဲဒီလိုနေရာမျိုးကို ထပ်သွားကြပြန်ပြီလား”

“အစ်ကိုရွှမ်... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် ဖြစ်ပြီးကတည်းက ကျွန်တော်တို့ မသွားရဲတော့ပါဘူး။ ဒီတစ်ခါတော့ သေချာတဲ့ စားသောက်ဆိုင်ကို သွားပြီး မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက မျိုးရိုးလိုက် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးအရာရှိနှစ်ယောက်ကို တမင်ဖိတ်ကျွေးခဲ့တာပါ” ဟု ကျန်းလုံက အမြန် ရှင်းပြသည်။

ကျောက်ဟူကမူ ပို၍ပင် သွားကြိတ်လျက် “အဲဒီ ခွေးသူတောင်းစား နှစ်ယောက် အရင်ကတော့ ညီအစ်ကိုတွေပါဆိုပြီး အခုကျတော့ ကျွန်တော်တို့ကို အတင်းအကျပ် အကုန်အကျခံခိုင်းရုံတင်မကဘူး၊ မိန်းကလေး နှစ်ယောက်တောင် ခေါ်ခိုင်းသေးတယ်”

ဤအကြောင်းကို ပြောရင်း ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့မှာ ဒေါသထွက်နေကြပြီး အသေးစိတ် ထပ်ပြောရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။ ချူရွှမ်က အမြန် တားလိုက်သည် “တော်တော့... အဓိကအချက်ကိုပဲ ပြောစမ်း။”

“အဓိကအချက်ကတော့ အဲဒီလိပ်အိုကြီး တင်စန်းချူက တကယ်ကို လူကောင်းမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့နဲ့ အရက်သောက်တဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးအရာရှိတွေ ပြောတာကတော့ တင်စန်းချူဟာ အလောင်းကောင်တွေ ပြုပြင်ဖို့အတွက် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ ကိုးကွေ့ကောင်းကင်မြစ်ကို အသုံးပြုချင်နေတာတဲ့၊ လက်ဝဲအမတ်ချုပ်ကလည်း သဘောတူလိုက်ပြီ၊ သူက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက အဆင့်မြင့် အရာရှိတွေကိုတောင် ဖျောင်းဖျနိုင်ခဲ့တယ်တဲ့။ ကျန်တဲ့ အသေးစိတ်ကိုတော့ ကျွန်တော်တို့ စုံစမ်းလို့ မရခဲ့ဘူး။”

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုးကွေ့ကောင်းကင်မြစ်က မီးလျှံတိမ်တိုက်ဂူလိုပဲ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ ရတနာမြေပဲလေ။ နတ်အဆင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးအရာရှိတွေပဲ ဝင်ခွင့်ရှိတာ။ အဆင့် ၉ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးအရာရှိလို အောက်ခြေလူတန်းစားတွေ သိနိုင်တဲ့ အရာမဟုတ်ဘူး။ အစ်ကိုရွှမ်... ကျွန်တော်တို့က အစ်ကို့ကို ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူးနော်...” ဟု ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့က အမြန် ပြန်ရှင်းပြသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အကျဉ်းထောင်ဌာနသို့ မဝင်ခင်က ချူရွှမ်သည်လည်း မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ အဆင့် ၉ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးအရာရှိ ဖြစ်ခဲ့သဖြင့် ကိုးကွေ့ကောင်းကင်မြစ်နှင့် ပတ်သက်သော သတင်းများကို သိခွင့်မရှိခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်။ ထိုအမည်ကိုပင် ယခုမှ ကျန်းလုံတို့ ပြောပြမှ သိရခြင်း ဖြစ်သည်။

တကယ်ပင် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနတွင် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးအရာရှိအဖြစ် နေခဲ့သည့် နေ့ရက်များသည် ကျရှုံးမှုတစ်ခုဖြစ်ခဲ့ရသည်။ 'ငါနဲ့တော့ ကွပ်မျက်သူအလုပ်က ပိုလိုက်ဖက်ပါတယ်' ဟု ချူရွှမ် သူ့ဘာသာ တွေးလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“ငါ ဘာလို့ ဒါကို မစဉ်းစားမိတာလဲ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနနဲ့ အကျဉ်းထောင်ဌာနဟာ မဟာချင်ရဲ့ အင်အားအကြီးဆုံး အဖွဲ့အစည်း နှစ်ခုပဲ။ အကျဉ်းထောင်ဌာနမှာ မီးလျှံတိမ်တိုက်ဂူလို ကျင့်ကြံလို့ကောင်းတဲ့ ရတနာမြေ ရှိရင်၊ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှာလည်း အလားတူ ရတနာမြေ ရှိမှာပေါ့။”

“ကိုးကွေ့ကောင်းကင်မြစ်ထဲမှာ မီးစွမ်းအင်စမ်းရေ လိုမျိုး မြေကမ္ဘာ ဝိဉာဉ်ချီတွေ ရှိမလား မသိဘူး” ဟု ချူရွှမ်က စိတ်ထဲရှိသည့်အတိုင်း ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းလုံက ချက်ချင်း ဝင်ပြောသည် “မရှိဘဲ နေမလား ကိုးကွေ့ကောင်းကင်မြစ် တစ်ခုလုံးဟာ အလွန်ကြီးမားတဲ့ ဝိဉာဉ်မြစ်ကြီးလို့ ပြောကြတယ်။ အဲဒါကြောင့်ပဲ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက လူတွေဟာ ကျွန်တော်တို့ရှေ့မှာ ဒီလောက် မောက်မာနေကြတာပေါ့”

“ဘာ ကိုးကွေ့ကောင်းကင်မြစ် တစ်ခုလုံးက ဝိဉာဉ်မြစ်ကြီး ဟုတ်လား”

ချူရွှမ် လုံးဝ အံ့သြသွားသည်။ သူသည် မြေစွမ်းအင်ပုလဲကို အချောသတ်ရန် မီးစွမ်းအင်စမ်းရေထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဝင်နိုင်ဖို့ အသည်းအသန် ကြိုးစားနေရချိန်တွင်၊ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၌ ဝိဉာဉ်မြစ် တစ်စင်းလုံး ရှိနေသည်တဲ့လား။

'ငါသာ အထဲကို ဝင်နိုင်ရင်... ဟုတ်ပြီ၊ ငါ့မှာ နည်းလမ်းရှိတယ်'

စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ချူရွှမ်သည် ငွေပြား တစ်ရာကို ထုတ်ကာ ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့ထံ ပစ်ပေးလိုက်ပြီး “မင်းတို့ ညီအစ်ကိုတွေ ပင်ပန်းသွားပြီ။ ငါ လုပ်စရာ ရှိလို့ ခဏ အပြင်ထွက်လိုက်ဦးမယ်။”

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချူရွှမ်သည် မြေစွမ်းအင်ပုလဲကို မည်သို့ အချောသတ်ရမည်ကို သိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းလုံသည် ငွေပြားကို ကိုင်ထားသော်လည်း မပျော်ရွှင်ဘဲ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသည် “အစ်ကိုရွှမ်က ကျွန်တော်တို့ကို ညီအစ်ကိုရင်းတွေလို အမှန်တကယ် သဘောမထားသေးဘူး ထင်တယ်။ အသက်ပေးပေါင်းခဲ့တဲ့ သံယောဇဉ်တွေ ရှိပါလျက်နဲ့ သတင်းလေး စုံစမ်းပေးတာကို ငွေပေးစရာ လိုလို့လား”

ကျောက်ဟူက ဖျောင်းဖျလိုက်သည်။ “အစ်ကိုရွှမ်က ဒီလိုစိတ်ဓာတ်မျိုး ရှိတာပါ။ ကျွန်တော်တို့ကို ဒုက္ခမရောက်စေချင်ဘဲ သူ့ဘာသာပဲ အနစ်နာခံတတ်တာ၊ အဲဒါကြောင့်ပဲ ကျွန်တော်တို့ သူ့ကို ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ အခွင့်အရေး မရဖြစ်နေတာ။”

ကျန်းလုံက မကျေနပ်သလို ပြန်ပြောသည်။ “အခွင့်အရေး မရှိဘဲ နေမလား ကွပ်မျက်သူ ဖြစ်ကတည်းက အစ်ကိုရွှမ်ဟာ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ခြံကြီးထဲမှာ ထမင်းချက်ပေးမယ့်သူတောင် မရှိဘဲ တစ်ယောက်တည်း နေလာတာ။ ကျောက်ဟူ... ငါတို့ အစ်ကိုရွှမ်အတွက် ဇနီးတစ်ယောက်လောက် ရှာပေးရင် ဘယ်လိုလဲ”

“ဘာ ဇနီးရှာပေးမယ် ဟုတ်လား ကောင်းတဲ့ အကြံပဲ ငါ ဘာလို့ အရင်က မစဉ်းစားမိတာလဲ” ကျောက်ဟူက နောင်တရသလို သူ၏ နဖူးကို ရိုက်လိုက်သည်။

ချူရွှမ်သည် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်မှ ထွက်လာစဉ်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့အကြောင်း တွေးနေသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ကျောစိမ့်သွားသည်။ သူသည် အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ တစ်ချိန်က သူနှင့် အရင်းနှီးဆုံး ဖြစ်ခဲ့ပြီး အသည်းအကွဲဆုံး ဖြစ်ခဲ့ရသည့် နေရာတစ်ခုဆီသို့ အပြေး လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။

အခန်း (၈၃)

စိတ်ကူးယဉ်ခြင်း

မကြာမီမှာပင် မြို့တော် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန တံခါးဝရှေ့တွင် ပျံလွှားငါး ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦး ပေါ်လာသည်။ သူ့ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် တံခါးဝရှိ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန အစောင့်များအားလုံး အလွန်အံ့သြသွားကြသည်။

“ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ၊ ဒါ ချူရွှမ် မဟုတ်လား၊ မင်း တကယ်ပဲ ဒီကို လာရဲတဲ့ သတ္တိ ရှိသေးတာလား”

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ချူရွှမ်သည် တစ်ချိန်က မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ အဆင့် ၉ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူ တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီး မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနသို့ တစ်ကြိမ်မက ဝင်ထွက်သွားလာခဲ့ဖူးသည်။ တံခါးဝရှိ အစောင့်များထဲတွင် ရင်းနှီးသူများပင် ရှိနေသည်။

ထိုသူမှာ ယခင် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ဗိုလ်မှူးကြီး လင်းရင် ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် လင်းရင်မှာ တကယ်ပင် သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေသို့ ရောက်နေသည်။ မိစ္ဆာဘုရင်က ကွပ်မျက်ရေးကွင်းကို စီးနင်းခဲ့ခြင်းကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်တွင်လည်း ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုများ ဖြစ်ပွားခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် မိစ္ဆာသခင်၏ ခေါင်းကိုပင် ချူရွှမ်က အခွင့်ကောင်းယူကာ ဖြတ်ယူသွားခဲ့သည်။

ကြီးကြပ်ရေးအရာရှိတစ်ဦးအနေဖြင့် လင်းရင်သည် ထိုပြစ်ဒဏ်ကို အလူးအလဲ ခံခဲ့ရပြီး နန်းတွင်းနှင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနတို့၏ ပြင်းထန်သော အပြစ်ပေးမှုကို ခံခဲ့ရသည်။ သူသည် ဗိုလ်မှူးကြီး ရာထူးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရုံသာမက ကွပ်မျက်သူ တစ်ဦးပင် ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လင်းရင်သည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနအတွင်း အဆက်အသွယ်ကောင်းများ ရှိနေသေးသဖြင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ အဆင့်မြင့်အရာရှိများက နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို အသက်ချမ်းသာခွင့်ပေးကာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ တံခါးစောင့်အဖြစ် အပြစ်ပေးခိုင်းစေခဲ့သည်။

လင်းရင်သည် ညသန်းခေါင်ယံတွင် ချွေးစေးများဖြင့် နိုးလာတိုင်း သူ၏ အိပ်မက်ဆိုးများအတွက် နာကျင်မှုကို အမှန်တကယ် ခံစားနေရသည်။

ယခုအခါ ချူရွှမ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်းရင်သည် ချက်ချင်းပင် စိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ အော်ဟစ်တော့သည်။ “သတ္တိခဲ ချူရွှမ်၊ မင်းက အခု ငါတို့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ သစ္စာဖောက်ပဲ။ မင်း အခုချက်ချင်း ထွက်သွားတာ အကောင်းဆုံးပဲ၊ မဟုတ်ရင် ငါတို့ ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ဆက်ဆံမိရင် အပြစ်မတင်နဲ့။”

လင်းရင်က ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူ၏ စိတ်ထဲရှိ မကျေနပ်ချက်များကို ဖွင့်ထုတ်ရန် တိုက်ခိုက်တော့မည့်ဟန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ချူရွှမ်ကမူ လင်းရင်ကို တစ်ချက်ပင် လှည့်မကြည့်ပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ ဗိုလ်မှူးကြီး ဖြစ်စဉ်ကပင် ချူရွှမ်က မကြောက်ခဲ့သည်မှာ၊ ယခုကဲ့သို့ တံခါးစောင့်ဘဝ ရောက်နေချိန်တွင် ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ပေ။

ချူရွှမ်က ဘာမှမပြောဘဲ သူ၏ အရာရှိတံဆိပ်ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ပြလိုက်သည်။ “ဒီအရာရှိက နန်းတွင်းက ခန့်အပ်ထားတဲ့ အဆင့် ၇ ကွပ်မျက်ရေးအရာရှိ ဖြစ်တယ်။ လင်းရင်... မင်း ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းနေတာလဲ ပြစ်ဒဏ်စောင့်ဆိုင်းနေတဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူ တစ်ယောက်က ငါ့ကို မြင်တာတောင် ဒူးထောက်ပြီး အရိုအသေ မပြုဘူးလား။ မင်းက နန်းတွင်းကို ပုန်ကန်ချင်နေတာလား”

“မင်း... မျိုးရိုးနာမည် ချူ... မင်းက...”

လင်းရင်သည် တစ်ခါမျှ ဂရုမစိုက်ခဲ့ဖူးသော ကွပ်မျက်သူက ယခုကဲ့သို့ သူ၏ ရှေ့တွင် အရာရှိဂုဏ်ပုဒ် ထုတ်ပြလိမ့်မည်ဟု မည်သို့ ထင်ထားပါမည်နည်း။ ကံဆိုးသည်မှာ အဆင့်မြင့်သူက အဆင့်နိမ့်သူကို ဖိနှိပ်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

ပြစ်ဒဏ်စောင့်ဆိုင်းနေသည့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူတစ်ဦးအနေဖြင့် လင်းရင်သည် အရာရှိတံဆိပ်ကို မြင်လျက်နှင့် ဒူးမထောက်ပါက နန်းတွင်းကို စော်ကားရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ ချူရွှမ်ကသာ သူ့ကို ထပ်မံ တိုင်တန်းလိုက်လျှင် သူသည် မည်သည့်အခါမျှ ပြန်လည် နာလန်ထူနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

လင်းရင်မှာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းလျက် အလွန်အမင်း မလိုလားသော်လည်း ချူရွှမ်ကို ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်ရသည်။ “ရာဇဝတ်သား လင်းရင်က အဆင့် ၇ ကွပ်မျက်ရေးအရာရှိကို အရိုအသေ ပြုပါတယ်...”

သူ၏ ဒူးများ မြေပြင်သို့ ထိတော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင်...

နူးညံ့သော စွမ်းအားတစ်ခုက လင်းရင်ကို ပြန်လည် မတင်ပေးလိုက်သည်။

“တော်ပြီ။ သူတစ်ပါးက ငါ့ကို မစော်ကားရင် ငါကလည်း သူတစ်ပါးကို မစော်ကားဘူး။ မင်း ကွပ်မျက်ရေးကွင်းမှာ မိစ္ဆာတွေကို အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်ခဲ့တာကို ထောက်ထားပြီး ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ငါ မင်းကို လွှတ်ပေးလိုက်မယ်။ အခု ဒီစာကို တင်စန်းချူ ဆီ ပေးလိုက်စမ်း။”

ချူရွှမ်သည် တင်စန်းချူနှင့် အထူးတလည် မတွေ့ချင်သဖြင့် သူ၏ လိုလားချက်များကို စာထဲတွင် တိုက်ရိုက် ရေးသားထားကာ စကားပြောရသည့် ဒုက္ခကို လျှော့ချလိုက်သည်။

လင်းရင်၏ မျက်နှာထားမှာ ရှုပ်ထွေးသွားသော်လည်း ဘာမှမပြောဘဲ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနအတွင်းသို့ လှည့်ဝင်သွားသည်။ ယခုအခါ ဗိုလ်မှူးကြီးအဖြစ် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနတွင် တရားဝင် အခြေစိုက်နေသည့် တင်စန်းချူကို ရှာဖွေတွေ့ရှိကာ စာကို ပေးအပ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် တင်စန်းချူသည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ အဆင့်မြင့်အရာရှိများနှင့်အတူ အလောင်းကောင်မိစ္ဆာကို အချောသတ်မည့်ကိစ္စအား ဆွေးနွေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ချူရွှမ်၏ စာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တင်စန်းချူ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။

စာကို ဖတ်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာထားမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ “ဒီ မျိုးရိုးနာမည် ချူ ဆိုတဲ့ ကွပ်မျက်သူက တကယ်ကို ပါးစပ်ကြီးတာပဲ၊ ဒီလို တောင်းဆိုချက်မျိုးကို သူ ဘယ်လိုတောင် တောင်းဆိုရဲတာလဲ”

“အို... အဲဒီကောင်လေးက ဘာတွေ တောင်းဆိုလိုက်လို့လဲ” မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ အဆင့်မြင့်အရာရှိ အချို့က စပ်စုကာ မေးလိုက်ကြသည်။

တင်စန်းချူက စာကို အမြန်ပေးလိုက်ပြီး ပြောသည်။ “ဒီလူငယ်က ကျွန်တော် အရိပ်ကို ဖမ်းမိရင် သူ့ကို ဂုဏ်ပြုမှာကို မယုံဘူးတဲ့။ ဒါကြောင့် သူက ကျွန်တော်တို့ကို မီးစွမ်းအင်ပုလဲ မငှားခင်မှာ သူ့ကို ကိုးကွေ့ကောင်းကင်မြစ်ထဲမှာ ကျင့်ကြံခွင့်ပေးဖို့ တောင်းဆိုထားတာပဲ။”

“ဘာ ကိုးကွေ့ကောင်းကင်မြစ်ထဲ ဝင်မယ် ဟုတ်လား၊ ကွပ်မျက်သူ တစ်ယောက်ကများ ဒါတင်မကသေးဘူး၊ ဒီကလေးက လက်ဝဲအမတ်ချုပ် ရဲ့ သားကို ရိုက်နှက်ခဲ့ရုံတင်မကဘဲ၊ ဗြောင်ကျကျ အခွင့်ကောင်းယူပြီး ငါတို့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ အရေးကြီးကိစ္စကို ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့သူပဲ။ ငါတို့က သူ့ကို အပြစ်မပေးသေးတာတင် ကျေးဇူးတင်ရမှာ၊ အခုတော့ ကိုးကွေ့ကောင်းကင်မြစ်ထဲ ဝင်ခွင့်တောင်းနေသေးတယ်ပေါ့ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး” မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ အဆင့်မြင့်အရာရှိ အချို့မှာ ဒေါသထွက်သွားကြသည်။

တင်စန်းချူသည်လည်း အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ “ဒါပေမဲ့ ဒီလူယုတ်မာလေးက စာထဲမှာ ရေးထားတာက၊ အကယ်၍ ကျွန်တော်တို့သာ ဒီကိစ္စကို သဘောမတူရင် အင်ပါယာက သူ့ကို ကွပ်မျက်ဖို့ အမိန့်ထုတ်ရင်တောင် သူဟာ မီးစွမ်းအင်ပုလဲကို ငှားမယ့်အစား အသေခံသွားမယ်လို့ ဆိုထားတာပဲ။”

“သောက်ကလေး ဒီလူယုတ်မာလေးက ငါတို့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကို တကယ်ပဲ ခြိမ်းခြောက်ရဲတယ်ပေါ့”

ဒုန်း

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ အဆင့်မြင့်အရာရှိများအားလုံး ဒေါသတကြီးဖြင့် စားပွဲကို ရိုက်လိုက်ကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဘေး၌ ရပ်နေသော လင်းရင်က အားနည်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“လူကြီးမင်းတို့... ကျွန်တော်မျိုး ထင်တာကတော့ ချူရွှမ်ရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို သဘောတူလိုက်ရင် ကောင်းမယ် ထင်ပါတယ်။”

“လင်းရင်... မင်း ရူးနေတာလား ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ၊ ဒါတင်မကဘဲ တံခါးစောင့် တစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းမှာ ဒီနေရာမှာ ဝင်ပြောခွင့် ရှိလို့လား” ဟု တင်စန်းချူက စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

လင်းရင်သည်လည်း သူ၏ ဗိုလ်မှူးကြီး ရာထူးကို တင်စန်းချူက လုယူသွားသဖြင့် ရင်ထဲတွင် မကျေနပ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ထို့ကြောင့် လင်းရင်သည် တင်စန်းချူ ထောက်ခံသည့် မည်သည့်အရာကိုမဆို ဆန့်ကျင်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

သူက ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ “ဗိုလ်မှူးကြီး... အဲဒီလို မပြောပါနဲ့။ ချူရွှမ်ဟာ ကွပ်မျက်သူရဲ့ လမ်းဆုံးလမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းနေပြီဆိုတာ လူတိုင်းသိပါတယ်။ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း ကလွဲလို့ သူ၏ ကိုယ်ခံပညာလမ်းစဉ်ဟာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားပါပြီ။ ဒီအခြေအနေမှာ သူက ကိုးကွေ့ကောင်းကင်မြစ်ထဲမှာ ကျင့်ကြံဖို့ တောင်းဆိုတာဟာ ရယ်စရာ မကောင်းဘူးလား”

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ ကိုးကွေ့ကောင်းကင်မြစ်ဟာ ကိုယ်ခံပညာ အဆင့်တက်လှမ်းဖို့အတွက်ပဲ ရည်ရွယ်တာပါ၊ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်းအတွက် ဘာအကျိုးသက်ရောက်မှုမှ မရှိသလောက်ပါပဲ။ ဒါကြောင့် ချူရွှမ်ရဲ့ လုပ်ရပ်ဟာ တမင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်တာလို့ ကျွန်တော်မျိုး ခန့်မှန်းပါတယ်။ ငါတို့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက သူ့ကို ကိုးကွေ့ကောင်းကင်မြစ်ထဲ ဝင်ခွင့်မပေးနိုင်မှန်း သူ ကောင်းကောင်းသိနေလို့၊ မီးစွမ်းအင်ပုလဲကို မငှားရအောင် ဆင်ခြေပေးပြီး ဒီလို ခက်ခဲတဲ့ အခြေအနေကို တောင်းဆိုတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။”

“ဒါဆိုရင် ငါတို့က ပြောင်းပြန် လုပ်ကြည့်ရင် ဘယ်လိုလဲ သူ့ရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို သဘောတူလိုက်ပြီး၊ သူက ငါတို့ကို လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ ဘာမှမရဘဲ အရှက်ကွဲသွားအောင် လုပ်လိုက်ရင်ရော”

လင်းရင်၏ စကားများမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်လှသည်။ တင်စန်းချူပင် မချေပနိုင်တော့ပေ။

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ အဆင့်မြင့်အရာရှိ အချို့မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ “လင်းရင် ပြောတာ မှန်တယ်။ ကိုယ်ခံပညာ လမ်းစဉ် ပျက်စီးသွားတဲ့ အသုံးမကျတဲ့ ချူရွှမ်ကို ငါတို့ ကိုးကွေ့ကောင်းကင်မြစ်ထဲ ဝင်ခွင့်ပေးလိုက်ရင်တောင်၊ အဆင့်တက်လှမ်းဖို့ ဆိုတာ စိတ်ကူးယဉ် အိမ်မက်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ အဲဒီအစား ငါတို့က ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး မီးစွမ်းအင်ပုလဲကို အောင်အောင်မြင်မြင် ငှားယူကာ အဲဒီ အရိပ်မိစ္ဆာကောင်ကို ဖမ်းနိုင်တာပေါ့”

“ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။ လင်းရင် ပြောသလိုပဲ လုပ်ကြစို့။ အဲဒီကလေးကို ကိုးကွေ့ကောင်းကင်မြစ်ထဲ ဝင်ခွင့်ပေးလိုက်၊ ပြက်လုံးတစ်ခုကို ကြည့်နေသလိုပဲ သဘောထားလိုက်မယ်။”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ အဆင့်မြင့်အရာရှိများက အမိန့်ပေးတံဆိပ်တစ်ခုကို ထုတ်ကာ လင်းရင်ကို ပေးလိုက်ပြီး “လင်းရင်... အခု ဒီမိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး အမိန့်ပေးတံဆိပ်ကို ယူပြီး ချူရွှမ်ကို ကိုးကွေ့ကောင်းကင်မြစ်ထဲ ခေါ်သွားလိုက်။ ဒါပေမဲ့ မှတ်ထားပါ၊ သူ အထဲဝင်သွားလို့ ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပြန်ထွက်လာတဲ့အခါ ကျင့်ကြံမှု အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ မအောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ သူဟာ မီးစွမ်းအင်ပုလဲကို ထားခဲ့ရမယ်။”

“ဟုတ်ကဲ့”

နောက်ဆုံးတွင် အထက်လူကြီးများရှေ့တွင် မျက်နှာရသွားသဖြင့် လင်းရင်သည် အမိန့်ပေးတံဆိပ်ကို ကိုင်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။ တင်စန်းချူသည်လည်း ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ၊ မီးစွမ်းအင်ပုလဲကို အမြန်ဆုံး ရရှိခြင်းမှာ သူ၏ အလောင်းကောင်မိစ္ဆာ ပြုပြင်ခြင်းအတွက်လည်း အလွန်အကျိုးရှိသောကြောင့်ဖြစ်၏။

ခဏအကြာတွင်...

အထဲသို့ ဝင်သွားသော လင်းရင်သည် ပြန်ထွက်လာသည်။

“ဘယ်လိုလဲ” ဟု ချူရွှမ်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

မီးစွမ်းအင်ပုလဲကို အသုံးချကာ ကိုးကွေ့ကောင်းကင်မြစ်ထဲ ဝင်ခွင့်ရရန် သူ၏ ကံကို စမ်းကြည့်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ တင်စန်းချူနှင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနတို့က သဘောတူမည်၊ မတူမည်ကို ကံတရားအပေါ်၌သာ ပုံအပ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်းရင်သည် ချူရွှမ်ကို အလွန်ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ ပြောသည်။ “မင်း တကယ်ပဲ နုံးအတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဟန်ဆောင်နေတာလားဆိုတာ ငါ တကယ် မသိတော့ဘူး မင်းရဲ့ ကိုယ်ခံပညာ လမ်းစဉ်ဟာ သိသိသာသာ ပြတ်တောက်သွားပြီ ဖြစ်လျက်နဲ့ ကိုးကွေ့ကောင်းကင်မြစ်ထဲ ဝင်ဖို့ စဉ်းစားနေသေးတယ်ပေါ့။ မင်း ကျင့်ကြံမှု မအောင်မြင်ခဲ့ရင် ဘာမှ မရမယ့်အပြင်၊ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနနဲ့ အကျဉ်းထောင်ဌာန တစ်ခုလုံးမှာ လှောင်စရာ ပြက်လုံးတစ်ခု ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ မင်း အခုထိ ကိုးကွေ့ကောင်းကင်မြစ်ထဲ ဝင်ချင်သေးတာ သေချာရဲ့လား”

အခန်း (၈၄)

သေမှာကို သိလျက်နှင့် လက်ပိုက်ကြည့်နေခြင်း

“သေချာတာပေါ့၊ မဟုတ်ရင် ငါက အားနေလို့ ဒီအဝေးကြီးအထိ လာပါ့မလား”

ချူရွှမ်က လင်းရင်ကို မျက်စောင်းထိုးရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ဤဗိုလ်မှူးကြီးဟာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ တံခါးစောင့်အဖြစ် ရာထူးချခံထားရတာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ မိစ္ဆာသတ်သမားထက်တင် အနည်းငယ်သာ မြင့်မားသဖြင့် ချူရွှမ်အနေဖြင့် သူ့ကို ကြောက်နေစရာ မလိုတော့ပေ။

သို့သော် မျှော်လင့်မထားသည်မှာ...

လင်းရင်သည် ချူရွှမ်ကို အစောပိုင်းကကဲ့သို့ ရန်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ မဆက်ဆံတော့ဘဲ တည်ငြိမ်သောအသံဖြင့် ပြောလာသည်။ “မင်း ဘယ်လိုပဲ တွေးတွေး၊ မင်း ငါ့ကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ငါ မင်းကို တစ်ကြိမ် ပြန်ကူညီမယ်။ အခု ငါတို့ ကျေသွားပြီ။ ပြီးတော့ အထက်လူကြီးတွေက မင်းကို ကိုးကွေ့ကောင်းကင်မြစ်ဆီ ခေါ်သွားဖို့ ငါ့ကို အမိန့်ပေးထားပြီးသား။”

“ဘာ၊ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက တကယ်ပဲ သဘောတူလိုက်တာလား ဗိုလ်မှူးကြီးလင်းရင်... ဒီတစ်ကြိမ်တော့ တကယ်ပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။” ချူရွှမ်သည် အံ့သြသလို ဝမ်းလည်းသာသွားသည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် လူအချင်းချင်း ဆက်ဆံရာတွင် လမ်းစလေး ချန်ထားခြင်းက နောက်ပိုင်းတွင် ပြန်ဆုံရန် အမြဲကောင်းမွန်လှသည်။

တကယ်တမ်းတွင် ချူရွှမ် ခံစားမိသည်မှာ လင်းရင်သည် အနည်းငယ် မောက်မာပြီး စိတ်ကျဉ်းမြောင်းသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် ယုတ်မာသောသူ မဟုတ်ပေ။

ချူရွှမ်၏ ခေါ်ဝေါ်မှုကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင်...

လင်းရင်၏ မျက်နှာထားမှာ တစ်ဖန် ရှုပ်ထွေးသွားပြန်သည်။ “တံခါးစောင့်အဖြစ် ရာထူးချခံထားရတဲ့အချိန်မှာ ငါ့ကို နှိမ်မကြည့်တဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူက ကွပ်မျက်သူတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာက တကယ့်ကို သရော်စာ တစ်ပုဒ်ပါပဲ။”

သူသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် စကားကို ဖြတ်ကာ ရှေ့မှ ဦးဆောင်ပြီး လျှောက်သွားတော့သည်။ ချူရွှမ်လည်း သူ့နောက်မှ အမြန်လိုက်သွားသည်။

သို့သော် သူတို့ ပိုလျှောက်လေလေ ချူရွှမ် ပို၍ အံ့သြလေလေ ဖြစ်လာသည်။

အကြောင်းမှာ လင်းရင်သည် သူ့ကို မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနအတွင်းသို့ ခေါ်သွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ တောင်တန်းတစ်ခုအနီးရှိ ကြီးမားသော စစ်စခန်းတစ်ခုဆီသို့ ခေါ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ စစ်စခန်းကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက်တွင် ချူရွှမ်သည် ရှေ့မှ တောင်တန်းအတွင်း၌ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ နတ်အဆင့် နဝမအလွှာကျွမ်းကျင်သူ အမြောက်အမြားကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လင်းရင် လာနေသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုနတ်အဆင့် နဝမအဆင့် ပညာရှင်များမှာ အံ့သြသွားကြသည်။ “ဗိုလ်မှူးကြီး... မဟုတ်ဘူး၊ လင်းရင်၊ မင်းက တံခါးစောင့်အဖြစ် ရာထူးချခံထားရတာ မဟုတ်လား မင်းမှာ စစ်ရေးဝန်ကြီးဌာန စစ်စခန်းကြီးထဲကို ဝင်ခွင့်မရှိတော့ဘူး။”

မြို့တော်တွင် ကြီးမားသော စစ်စခန်းကြီး နှစ်ခုရှိသည်။ ၎င်းတို့ကို စစ်ရေးဝန်ကြီးဌာန စစ်စခန်းကြီးနှင့် တရားရေးဝန်ကြီးဌာန စစ်စခန်းကြီးဟူ၍ ခွဲခြားထားပြီး မြို့တော်၏ အတွင်းနှင့် အပြင်ကို အသီးသီး စောင့်ကြပ်နေကြသည်။

ထိုအထဲတွင် တရားရေးဝန်ကြီးဌာနသည် အကျဉ်းထောင်ဌာန၏ နယ်မြေဖြစ်သည်။ စစ်ရေးဝန်ကြီးဌာနမှာမူ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ နယ်မြေဖြစ်သည်။

လင်းရင်သည် ဗိုလ်မှူးကြီးဖြစ်စဉ်က စစ်ရေးဝန်ကြီးဌာန စစ်စခန်းကြီးသို့ အကြိမ်ကြိမ် ဝင်ထွက်သွားလာခဲ့ဖူးသည်။ သူသည် ထိုမေးခွန်းကို ပြန်မဖြေဘဲ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး အမိန့်ပေးတံဆိပ်ကို ထုတ်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။ “အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အမိန့်အရ အကျဉ်းထောင်ဌာနက ချူရွှမ်ကို ကျင့်ကြံဖို့အတွက် ကောင်းကင်မြစ်ဆီ ခေါ်လာတာဖြစ်တယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး လမ်းဖွင့်ပေးပါ။”

ရှုး

သူ၏ စကားအဆုံးမှာပင်...

သူ့လက်ထဲမှ အမိန့်ပေးတံဆိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြေပြင်သို့ ထိလုနီးပါး ရှည်လျားသော မျက်ခုံးဖြူများရှိသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် လူတိုင်း၏ရှေ့တွင် အေးစက်စွာ ပေါ်လာသည်။ သူ့ကို ခံစားမိရုံဖြင့် ချူရွှမ်သည် တိတ်တဆိတ် ထိတ်လန့်သွားသည်။

သူ သိလိုက်သည်မှာ ရှေ့မှ ဤအဘိုးအိုသည် မီးလျှံတိမ်တိုက်ဂူကို စောင့်ကြပ်သော စီနီယာ ဝမ်ချောင် နှင့် မာဟန့် တို့ကဲ့သို့ပင် နတ်အဆင့် နဝမအလွှာ မဟာဆရာသခင် ဖြစ်နေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထိုအဘိုးအို၏ အကြည့်မှာ ချူရွှမ်ပေါ်သို့ ကျရောက်နေသည်။ “မင်းက ငါတို့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကို သစ္စာဖောက်ပြီး အကျဉ်းထောင်ဌာနထဲ ဝင်သွားတဲ့ အဲဒီ ကွပ်မျက်သူလား၊ ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်မြစ်ထဲမှာ ကျင့်ကြံဖို့ လာရဲတာ တကယ့်ကို သတ္တိကောင်းတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အမိန့်ပေးတံဆိပ်က အစစ်အမှန်ဖြစ်နေလို့ ဝင်သွားလို့ရတယ်။ မှတ်ထားပါ၊ မင်းမှာ သုံးရက်ပဲ အချိန်ရှိတယ်။ သုံးရက်ပြည့်ရင် ချက်ချင်း ပြန်ထွက်သွားရမယ်”

ချူရွှမ်၏ ရှေ့တွင် ထိုအဘိုးအိုမှာ အနည်းငယ်မျှ ယဉ်ကျေးခြင်း မရှိပေ။ ချူရွှမ်သည်လည်း ရှင်းပြရန် မကြိုးစားတော့ပေ။ သစ္စာဖောက်ခြင်းလား၊ စွန့်ပစ်ခံရခြင်းလား ဆိုသည်မှာ ဤလူများ၏ စိတ်ထဲတွင် သိပြီးသားဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကောင်းကင်မြစ်ထဲသို့ ဝင်ခွင့်ရလျှင်ပင် လုံလောက်လှပြီ။

ချက်ချင်းပင် လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်တွင် ချူရွှမ်သည် ခေါင်းကို မော့ကာ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားပြီး တောင်တန်းအတွင်းရှိ အထူးနေရာတစ်ခုထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ဤနေရာမှာ မီးလျှံတိမ်တိုက်ဂူနှင့် အတန်ငယ် ဆင်တူသည်။

သို့သော် မီးလျှံတိမ်တိုက်ဂူ၏ ခြောက်ကပ်မှုနှင့် မတူဘဲ ဤအထူးနေရာတွင် ထူးဆန်းသော ပန်းများနှင့် အပင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဝိဉာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင် အမြောက်အမြားကိုပင် တွေ့နိုင်သေးသည်။

ဟုတ်ပေသည်၊ အံ့သြစရာအကောင်းဆုံးမှာ ကျောက်စိမ်းဖြူဖဲကြိုးတစ်ခုကဲ့သို့ စီးဆင်းနေသော ကြီးမားလှသော ကောင်းကင်မြစ်ကြီးပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကိုးကြိမ်တိုင်တိုင် ကွေ့ဝိုက်စီးဆင်းနေသဖြင့် ကိုးကွေ့ကောင်းကင်မြစ် ဟု အမည်တွင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ငါ့ရဲ့ အာရုံခံစားမှုသာ မမှားရင် ဒီကိုးကွေ့ကောင်းကင်မြစ်ထဲမှာ စီးဆင်းနေတာက ရေမဟုတ်ဘူး၊ မြေကမ္ဘာ ဝိဉာဉ်ချီတွေပဲ”

“ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေက ဒီဝိဉာဉ်ချီကို စုပ်ယူရင် တန်ဖိုးရှိတဲ့ ဆေးပင်တွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်လို့ ပြောကြတယ်။ ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေက စုပ်ယူရင် သူတို့ရဲ့ စွမ်းအင်အနှစ်သာရ နဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို လျင်မြန်စွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်။”

“ဖြစ်နိုင်ရင် ငါ ဒီကိုလာတာဟာ မြေစွမ်းအင်ပုလဲကို အချောသတ်ဖို့ ဝိဉာဉ်ချီကို သုံးရုံတင်မကဘဲ၊ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ခံပညာအဆင့်ကို နတ်အဆင့် နဝမအလွှာအထိ ရောက်နေတာကို ဖုံးကွယ်ဖို့ အကြောင်းပြချက်အဖြစ်လည်း သုံးလို့ရမယ်။”

ဤနည်းအားဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို သံသယဝင်လာလျှင်ပင် ချူရွှမ်အနေဖြင့် ၎င်းမှာ ကိုးကွေ့ကောင်းကင်မြစ်၏ အကျိုးကျေးဇူးဖြစ်ကြောင်း အပြည့်အစုံ ရှင်းပြနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ချူရွှမ်၏ အာရုံခံစားမှု မမှားလျှင် ကိုးကွေ့ကောင်းကင်မြစ်အတွင်း၌ မီးလျှံတိမ်တိုက်ဂူနှင့် ဆင်တူသော အထူးစည်းမျဉ်းများ၏ အရှိန်အဝါကိုလည်း ခံစားနေရသည်။ ဤသို့ တွေးရင်း ချူရွှမ်သည် မတွန့်ဆုတ်တော့ဘဲ ကောင်းကင်မြစ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ခုန်ချလိုက်တော့သည်။

“လူမိုက်ပဲ ဘာမှမသိဘဲ ဒီအတိုင်း ခုန်ချလိုက်တာပဲ။ ကောင်းကင်မြစ်ရဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ ဝိဉာဉ်ဖိအားကတင် သူ့ကို သွေးအန်ပြီး သတိလစ်သွားစေဖို့ လုံလောက်နေပြီ။”

မြစ်ကမ်းနား မလှမ်းမကမ်းတွင် ချူရွှမ်၏ မဆင်မခြင် လုပ်ရပ်ကို မြင်လိုက်ရသော ကောင်းကင်မြစ်ကို စောင့်ကြပ်နေသည့် မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအိုသည် ချက်ချင်းပင် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။

သူ့အမြင်တွင် ကိုယ်ခံပညာလမ်းစဉ် လုံးဝ ပျက်စီးသွားသော ကွပ်မျက်သူတစ်ဦးသည် ကောင်းကင်မြစ်ထဲ ဝင်လာခြင်းမှာ အချိန်ဖြုန်းခြင်းသာဖြစ်ပြီး မည်သည့်အရာမှ ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး အမိန့်ပေးတံဆိပ်ကို လေးစားသောအားဖြင့်သာ ထိုအဘိုးအိုသည် မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ မသိသည်မှာ...

ကောင်းကင်မြစ်၏ ဝိဉာဉ်ဖိအားမှာ ချူရွှမ်ကို ဒုက္ခပေးမည့်အစား သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မြေစွမ်းအင်ပုလဲကို ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကြွယ်ဝလှသော မြေကမ္ဘာ ဝိဉာဉ်ချီများကြောင့် အနည်းငယ် ပြန်လည် လှုပ်ခတ်လာစေသည်။ သို့သော် ချူရွှမ်သည် ယခုအချိန်တွင် မြေစွမ်းအင်ပုလဲကို ထုတ်မယူရဲသေးပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မြစ်ကမ်းပေါ်မှာ အဘိုးအိုတစ်ယောက် စောင့်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချူရွှမ်သည် ဤကောင်းကင်မြစ်၏ အနက်မှာ အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ ထိတ်လန့်စရာကောင်းကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

အဘိုးအို၏ အကြည့်ကို ရှောင်လွှဲရန်အတွက် ချူရွှမ်သည် မြစ်ကြမ်းပြင်ထဲသို့ ပို၍ နက်နက်နဲနဲ ကူးခတ်သွားလိုက်သည်။ မြစ်ကမ်းပေါ်မှ အဘိုးအိုသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ထပ်မံ၍ ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ “ဒီကလေးက တကယ်ပဲ ရဲတင်းလွန်းတာပဲ။ ကောင်းကင်မြစ်ထဲကို ပိုနက်လေ၊ ဝိဉာဉ်ဖိအားက ပိုပြင်းလေဆိုတာ သူ မသိဘူးလား၊ ဒါက ကိုးကွေ့ကောင်းကင်မြစ်ရဲ့ ပထမဆုံး အပိုင်းပဲ ရှိသေးပေမဲ့၊ သူရဲ့ လူသားအဆင့် နဝမအလွှာလောက်နဲ့ ဆယ်မီတာလောက် ပိုနက်သွားတာနဲ့တင် ကောင်းကင်မြစ်ရဲ့ ဝိဉာဉ်ဖိအားကြောင့် အသက်ပျောက်သွားနိုင်တယ်။”

ဟုတ်ပေသည်၊ ချူရွှမ် သေသွားလျှင် ပို၍ပင် ကောင်းပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနအတွက် အနှောင့်အယှက်တစ်ခုကို ဖယ်ရှားလိုက်ခြင်းဟုပင် သတ်မှတ်နိုင်သည်။

မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအိုသည် မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်နေပြီး မည်သည့် သတိပေးချက်မျှ မပေးဘဲ ချူရွှမ်ကို လူသေတစ်ယောက်ကဲ့သို့ သဘောထားလိုက်သည်။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။ အကယ်၍ နောက်ပိုင်းတွင် အကျဉ်းထောင်ဌာနက စုံစမ်းလာလျှင်ပင်...

မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအိုအနေဖြင့် ချူရွှမ်သည် သူ့ကိုယ်သူ အထင်ကြီးကာ ကောင်းကင်မြစ်အတွင်း ကျင့်ကြံရင်း သေဆုံးသွားခြင်းဖြစ်ကြောင်း လုံးဝ ငြင်းဆိုနိုင်ပေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချူရွှမ်သည် ဤအရာများကို မသိရှိပေ။

သူသည် မြစ်ကြမ်းပြင်ထဲသို့ ပို၍ နက်နက်နဲနဲ ဆင်းသွားနေပြီး ပိုနက်လေ မြေစွမ်းအင်ပုလဲ၏ လှုပ်ခတ်မှုမှာ ပို၍ သိသာလာလေဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ “ထူးဆန်းတယ်၊ မြစ်က ပိုနက်လေ ရေဖိအားက ပိုပြင်းလေလို့ မပြောကြဘူးလား ငါ ဘာလို့ ဘာမှ မခံစားရတာလဲ”

“ဒါက ပဉ္စဘူတ ဝိဉာဉ်ပုလဲတွေကြောင့်လား”

ယခုအခါ ချူရွှမ်သည် မြစ်ကြမ်းပြင်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အောက်ခြေမှ ပြင်းထန်သော ရေစီးကြောင်းတစ်ခု တက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ရေစွမ်းအင်ပုလဲ (Water Spirit Orb) မှာ အနည်းငယ်သာ လှုပ်ခတ်သွားသည်။ သူ၏ ရှေ့မှ ရေစီးကြောင်းမှာလည်း မည်သည့်လက္ခဏာမျှ မကျန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

“ဒီတော့ ဒါကြောင့်ကိုး။ ရေစွမ်းအင်ပုလဲက ဖုံးကွယ်နိုင်ရုံတင်မကဘဲ ရေကိုပါ ခွဲနိုင်တဲ့ပုံပဲ”

ထိုကဲ့သို့သော အတွေးတစ်ခုမှာ ချူရွှမ်၏ စိတ်ထဲတွင် အလိုလို ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။

ကြီးမားလှသော ဝိဉာဉ်ဖိအားအောက်တွင်၊ မြေကမ္ဘာ ဝိဉာဉ်ချီများ၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် မြေစွမ်းအင်ပုလဲသည် နောက်ဆုံးတွင် ရေနှင့် မီးစွမ်းအင်ပုလဲများနှင့် အောင်မြင်စွာ ပေါင်းစပ်သွားပြီး ချူရွှမ်ကို မြေစွမ်းအင်ပုလဲအား အပြည့်အစုံ အချောသတ်နိုင်စေခဲ့သည်။

အချောသတ်လိုက်သည့် ခဏမှာပင် ချူရွှမ်သည် မြေစွမ်းအင်ပုလဲနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက်အားလုံး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ထိုအချက်အလက်များကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ချူရွှမ်၏ မျက်နှာထားမှာ ရုတ်တရက် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထို့နောက် သူသည် မဆဲဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ “တင်စန်းချူ ... မင်းတို့ ထျန်းယင်ဂိုဏ်းက တကယ့်ကို လူအတွေပဲ မင်းတို့ဟာ ဒီမြေစွမ်းအင်ပုလဲကို လုံးဝ ပျက်စီးအောင် လုပ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဒီမြေစွမ်းအင်ပုလဲရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းရည်က တကယ်တော့…”