အခန်း (၈၅-၈၇)
Vol. 6 Ch. 85-87
အခန်း (၈၅)
ကောင်းကင်မြစ် ခမ်းခြောက်သွားခြင်း
မြေစွမ်းအင်ပုလဲ နှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက်အသစ်တစ်ခုမှာ ချူရွှမ်၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။
မြေစွမ်းအင်ပုလဲ
ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့် အပြစ်ရှိပစ္စည်း။
လျှပ်တပြက် ရွေ့လျားခြင်းစွမ်းရည်။
၎င်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း ရတနာမှတစ်ဆင့် ချူရွှမ် ခံစားသိရှိလိုက်ရသော မြေစွမ်းအင်ပုလဲ၏ လေးနက်သော အချက်အလက်များ ဖြစ်သည်။ သိသာသည်မှာ ထျန်းယင်ဂိုဏ်းသည် ဤမြေစွမ်းအင်ပုလဲကို အသုံးပြုကာ မကောင်းမှုများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် ထျန်းယင်ဂိုဏ်းသားများသည် သူတို့အသုံးပြုနေသည်မှာ မြေစွမ်းအင်ပုလဲ၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားထဲမှ အစအနလေးမျှသာ ဖြစ်သည်ကို အိပ်မက်ပင် မက်ဖူးမည်မဟုတ်ပေ။
“ထျန်းယင်ဂိုဏ်းကတော့ မြေစွမ်းအင်ပုလဲရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းရည်က ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းလဲဆိုတာ သိမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါကလည်း သူတို့အနေနဲ့ မြေစွမ်းအင်ပုလဲကို အပြည့်အဝ အချောမသတ်နိုင်တာနဲ့လည်း ဆိုင်တာပေါ့။”
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဝိဉာဉ်ပုလဲတစ်ခုကို အပြည့်အဝ သန့်စင်ရန်အတွက် အလွန်များပြားလှသော မြေကမ္ဘာ ဝိဉာဉ်ချီလိုအပ်သည်။
ယခုအချိန်အထိ ချူရွှမ် သိထားသမျှ ဝိဉာဉ်ချီ အမြောက်အမြားရှိသော နေရာများမှာ အကျဉ်းထောင်ဌာန မှ ထိန်းချုပ်ထားသော မီးစွမ်းအင်ရေပူစမ်း နှင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ ထိန်းချုပ်ထားသော ကိုးကွေ့ကောင်းကင်မြစ် တို့သာ ရှိသည်။
ထျန်းယင်ဂိုဏ်းကို ထားပါဦး၊ မည်သည့် မိစ္ဆာကိုယ်ခံပညာရှင်မျှ ထိုနေရာများအနီးသို့ မကပ်နိုင်ကြပေ။
ထို့အပြင် မြေစွမ်းအင်ပုလဲကို သန့်စင်ရင်း ချူရွှမ် သိရှိလိုက်သည်မှာ ဝိဉာဉ်ပုလဲတစ်ခုသည် ပို၍ အစွမ်းထက်လေလေ၊ ၎င်းကို သန့်စင်ရန် လိုအပ်သော ဝိဉာဉ်ချီမှာ ပို၍ ထိတ်လန့်စရာကောင်းလေလေပင် ဖြစ်သည်။
“ရေစွမ်းအင်ပုလဲက အားအနည်းဆုံး ဖြစ်ရမယ်၊ ဒါကြောင့် ဝိဉာဉ်ချီ အနည်းဆုံးပဲ လိုအပ်တာ။ နောက်တစ်ခုက မီးစွမ်းအင်ပုလဲ၊ အဲဒါကိုတော့ ငါ မီးစွမ်းအင်ရေပူစမ်းကို သုံးပြီး သန့်စင်ခဲ့တယ်။ အခု ဒီမြေစွမ်းအင်ပုလဲကျတော့ ကိုးကွေ့ကောင်းကင်မြစ်ရဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ ဝိဉာဉ်ချီတွေ လိုအပ်နေတာပဲ။”
“အကယ်၍ နောက်ပိုင်းမှာ ပိုစွမ်းအားကြီးတဲ့ သစ်သားစွမ်းအင်ပုလဲ နဲ့ ရွှေစွမ်းအင်ပုလဲတွေကိုသာ တွေ့ရင်...”
ထိုသို့တွေးမိသောအခါ ချူရွှမ်၏ မျက်နှာမှာ အလိုလို ရှုံ့မဲ့သွားမိသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ ဝိဉာဉ်ချီ ပိုကုန်လေလေ၊ ပုလဲ၏ စွမ်းရည်မှာ ပို၍ အစွမ်းထက်လေလေ ဖြစ်နေခြင်းပင်။ ဥပမာအားဖြင့် ဤမြေစွမ်းအင်ပုလဲ၏ စစ်မှန်သော စွမ်းရည်မှာ 'လျှပ်တပြက် ရွေ့လျားခြင်း' ဖြစ်သည်။
သေချာစွာ ဆင်ခြင်ကြည့်ပြီးနောက် ချူရွှမ်သည် ဤစွမ်းရည်မှာ 'မြေပြင်ကို ကျုံ့ပစ်လိုက်ခြင်း' ကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းရည်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။
“ဒီစွမ်းရည်က တောင်တစ္ဆေတွေလိုမျိုး တောင်တွေကို ဖြတ်သန်းတာ ဒါမှမဟုတ် မြေလျှိုးကျင့်စဉ်တွေလို လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာလို့ မရပေမဲ့၊ ငါ့ရှေ့မှာ မြေပြင်ရှိနေသရွေ့ အဝေးကြီးမှာရှိတဲ့ နေရာတစ်ခုကို လျှပ်တပြက် ရွှေ့ပြောင်းသွားသလိုမျိုး ချက်ချင်း ပေါ်လာနိုင်တယ်။”
ဝုန်း
မြစ်ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း ချူရွှမ်သည် မြေစွမ်းအင်ပုလဲ၏ လျှပ်တပြက် ရွေ့လျားခြင်း စွမ်းရည်ကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။ ခဏချင်းမှာပင် ချူရွှမ်၏ ပုံရိပ်မှာ မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် မီတာ ၁၀၀ အကွာရှိ ကောင်းကင်မြစ်ထဲတွင် ပြန်လည် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်မြစ်၏ ပြင်းထန်သော ရေစီးကြောင်းနှင့် ဝိဉာဉ်ဖိအားများက သူ့ကို တားဆီးထားသည့် ကြားမှပင် ဖြစ်သည်။
“အကယ်၍ ဒီစွမ်းရည်ကို ဘာအဟန့်အတားမှ မရှိတဲ့ မြေပြင်ပေါ်မှာ သုံးရင်၊ မဟာဆရာသခင်တစ်ယောက် မလှုပ်ရှားသရွေ့ ဘယ်သူက ငါ့ကို ဖမ်းနိုင်မှာလဲ” ချူရွှမ်၏ မျက်လုံးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တောက်ပနေသည်။
သူသည် လျှပ်တပြက် ရွေ့လျားခြင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်သုံးကြည့်သည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် မီတာ ၅၀ သာ ရောက်တော့သည်။
ထို့အပြင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်အနှစ်သာရမှာ ချက်ချင်း ခမ်းခြောက်သွားပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ကွဲအက်တော့မည့်အလား စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဒီစွမ်းရည်ကို စိတ်ထင်တိုင်း သုံးလို့မရဘူးပဲ။ စွမ်းအင်အနှစ်သာရကို အများကြီး ကုန်ဆုံးစေတဲ့အပြင် ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ကြံ့ခိုင်မှုအပေါ်မှာလည်း အများကြီး မူတည်နေတာပဲ။”
မဟုတ်ပါက တို့ဟူးတုံးတစ်ခုသည် လျှပ်တပြက် ရွေ့လျားခြင်းကို သုံးလိုက်လျှင်ပင် ထိုကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှသော ရွေ့လျားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဆွဲအားနှင့် တင်းအားများက ထိုတို့ဟူးတုံးကို အမှုန့်ဖြစ်သွားစေရန် လုံလောက်လှသည်။
ချူရွှမ်၏ ရင်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ထိတ်လန့်သွားမိသည် “မြေစွမ်းအင်ပုလဲရဲ့ စွမ်းရည်က ဓားဝိညာဉ် ပူးကပ်ခြင်းလိုပဲ အရေးပေါ် အခြေအနေမှာ အသက်ကယ်ဖို့အတွက် ဝှက်ဖဲအနေနဲ့ပဲ သုံးရမယ်။”
အော်... ဒါနဲ့...
ဓားဝိညာဉ် ပူးကပ်ခြင်းအကြောင်း ပြောမှ၊ ချူရွှမ်သည် အချိန်အတော်ကြာ ထုတ်မသုံးဖြစ်သည့် သွေးမြွေနဂါးဓားဝိညာဉ်ကို သတိရသွားသည်။ ဤကောင်လေးမှာ ကျောင်နဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကတည်းက ချူရွှမ်သည် သူ ဟိုဟိုဒီဒီ သွားရင်း အတွေ့ခံရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ထုတ်မပြဖြစ်ခဲ့ပေ။
ယခုမူ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ ကိုးကွေ့ကောင်းကင်မြစ်ထဲသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ... သူသည် အခွင့်အရေးကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်လိုသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အလကားရတာပဲ၊ ဘာလို့ မယူဘဲ နေမှာလဲ။
“ဒီကောင်က မြေကမ္ဘာ ဝိဉာဉ်ချီကို စုပ်ယူနိုင်ပါ့မလား” ချူရွှမ် အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
ဟိန်း... ဟိန်း
ချူရွှမ်၏ အတွေးကို သိနေသကဲ့သို့ သွေးမြွေ ဓားဝိညာဉ်မှာ စိတ်မရှည်စွာဖြင့် တိုးထွက်လာပြီး ပါးစပ်ကို ဟကာ ဝိဉာဉ်ချီ အမြောက်အမြားကို စုပ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ မိစ္ဆာချီအပြင် ဝိဉာဉ်ချီကိုလည်း စုပ်ယူနိုင်ကြောင်း ပြသလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
အလွန်ဆုံးရှိလျှင် ဝိဉာဉ်ချီမှာ မိစ္ဆာချီလောက် အရသာ မရှိခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ချူရွှမ်လည်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။
၎င်းမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်လှသည်။ မိစ္ဆာချီနှင့် ဝိဉာဉ်ချီမှာ အခြေခံအားဖြင့် စွမ်းအင်များသာ ဖြစ်သည်။ သူကိုယ်တိုင်ပင် နှစ်မျိုးစလုံးကို စုပ်ယူနိုင်လျှင် သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ်က မစုပ်ယူနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။
ထို့ကြောင့် ချူရွှမ်သည် သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည် “မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက အရင်က ငါ့ကို စွန့်ပစ်ခဲ့တာ။ အခု ငါတို့ ကလဲ့စားပြန်ချေကြမယ်။ အားမနာနဲ့၊ အကုန်စုပ်ပစ်စမ်း”
ဟိန်း
ချူရွှမ်၏ အမိန့်အရ သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ်မှာ ငမ်းငမ်းတက် စတင်စုပ်ယူတော့ရာ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ရေဝဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ချူရွှမ်က ဘေးမှ စောင့်ကြည့်နေပြီး ကမ်းပေါ်ရှိ အခြေအနေကိုလည်း သူ၏ အရှိန်အဝါဖြင့် အမြဲ စောင့်ကြည့်နေသည်။ အကယ်၍ မရင်းနှီးသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ကပ်လာသည်နှင့် သူသည် သွေးမြွေနဂါးကို ချက်ချင်း ပြန်သိမ်းမည် ဖြစ်သည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤကောင်းကင်မြစ်မှာ သူပိုင်သည်မဟုတ်ရာ၊ အကုန်ခမ်းသွားလျှင်ပင် ချူရွှမ် နှမြောနေမည် မဟုတ်ပေ။
အမှန်တကယ်ပင် ထိုသို့ ဖြစ်လာသည်။ သွေးမြွေနဂါးက ရူးသွပ်စွာ စုပ်ယူနေခြင်းကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်မြစ်၏ ရေမျက်နှာပြင်မှာ သာမန်မျက်စိနှင့် မြင်နိုင်သော အရှိန်ဖြင့် သိသိသာသာ ကျဆင်းသွားသည်။
မူလက ရေမျက်နှာပြင်မှ မြစ်ကြမ်းပြင်အထိ အနက်မှာ အနည်းဆုံး မီတာ ၂၀ ရှိသည်။ မြေစွမ်းအင်ပုလဲကို သန့်စင်နေစဉ်အတွင်းမှာပင် ၁၀ မီတာခန့် ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် သွေးမြွေနဂါး၏ ရူးသွပ်လှသော စုပ်ယူမှုကြောင့် ရေအနက်မှာ ၁၀ မီတာအောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားကြောင်း ချူရွှမ် သတိပြုမိလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း အကြောင်းတစ်စုံတစ်ရာကြောင့် စောင့်ကြပ်နေသော မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအိုမှာ ရောက်မလာခဲ့ပေ။
ထို့ကြောင့် ချူရွှမ်သည် သွေးမြွေနဂါးကို ပို၍ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဆက်လက်စုပ်ယူခိုင်းလိုက်သည်။ ထို့အပြင် သွေးမြွေ ဓားဝိညာဉ်က အဆက်မပြတ် စုပ်ယူနေရင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အံ့သြဖွယ်ရာ ပြောင်းလဲမှုများ ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို ချူရွှမ် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
အကြောင်းမှာ ယခင်က သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ်မှာ မိစ္ဆာချီကိုသာ အမြဲစုပ်ယူခဲ့သဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကျောင်နဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက်တွင်ပင် သွေးရောင်ကဲ့သို့ နီရဲနေခဲ့သည်။ သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ သွေးနဂါးတစ်ကောင်သာ ဖြစ်ခဲ့သည်။
သို့သော် ကောင်းကင်မြစ်၏ ဝိဉာဉ်ချီများ၏ အားဖြည့်မှုကြောင့် သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ငွေရောင် အစင်းကြောင်းများ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ နီရဲနေသော အသားပေါ်တွင် ငွေရောင် အကြေးခွံများ ပေါက်လာသကဲ့သို့ပင်။ သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ်သည်လည်း ဤပြောင်းလဲမှုကို သတိပြုမိပုံ ရသည်။
သူသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချူရွှမ်၏ အမိန့်မပါဘဲ သူသည် အားကုန် စတင်စုပ်ယူတော့သည်။ စုပ်ယူသည့် အရှိန်မှာ မြန်လွန်းလှသဖြင့် ချူရွှမ်၏ နဖူးမှ ချွေးစေးများပင် ထွက်လာရသည်။
သွေးမြွေနဂါး၏ အသွင်ပြောင်းမှုနှင့်အတူ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်မြစ်၏ ရေမျက်နှာပြင်မှာ ပို၍ပင် လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းလာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
၁၀ မီတာ... ၅ မီတာ... ၃ မီတာ... ၂ မီတာ...
နောက်ဆုံးတွင် ရေမျက်နှာပြင်မှာ ချူရွှမ်၏ လည်ပင်းအထိသာ ရှိတော့သည်။ ချူရွှမ်မှာ စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် ချွေးပြန်နေရပြီး ဤအချိန်တွင် စောင့်ကြပ်နေသော မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအို ရုတ်တရက် ဝင်လာမည်ကို ကြောက်နေမိသည်။
သို့သော်လည်း အမည်မသိ အကြောင်းရင်းတစ်ခုကြောင့် သုံးရက်တိုင်တိုင် မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအိုမှာ ပေါ်မလာခဲ့ပေ။
ထိုအစား သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ခံနိုင်ရည်အထိ ဝိဉာဉ်ချီများကို စုပ်ယူပြီးနောက် ခေါင်းကိုမော့ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး မြစ်ကြမ်းပြင်မှ လေထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပျံတက်သွားသည်။ သွေးမြွေနဂါး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ယခုအခါ ငွေရောင်အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။
သူသည် သွေးမြွေ ငွေနဂါးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။
မိစ္ဆာ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်မှတစ်ဆင့် ချူရွှမ်သည် သွေးမြွေနဂါး၏ ခြားနားမှုကို ချက်ချင်း ခံစားသိရှိလိုက်ရသည် “ကျောင်နဂါး ၂ ကောင်အား အသွင်ပြောင်းပြီးနောက်မှာ သွေးမြွေက တကယ်ပဲ ကျောင်နဂါး ၂ ကောင်အားကို ပိုင်ဆိုင်သွားတာလား”
၎င်းမှာ နတ်အဆင့် ကျား ၁၀ ကောင်အား နှင့် ညီမျှသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်မြစ်ထဲသို့ တစ်ကြိမ်ဝင်ရုံဖြင့် ဤမျှအထိ တိုးတက်သွားလိမ့်မည်ဟု စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမပင်လျှင် မျှော်လင့်ထားမည် မဟုတ်ပေ။
ချူရွှမ်၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုမှာ သူသည် အမြတ်အကြီးအကျယ် ရလိုက်ခြင်းပင်။ ဒုတိယ တုံ့ပြန်မှုမှာမူ သူ ငိုချင်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
အကြောင်းမှာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်မြစ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ခမ်းခြောက်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အခန်း (၈၆)
တကယ့်ကို အကုသိုလ်ပဲ
ယခုအခါ မြစ်ကြမ်းပြင်သာ ကျန်တော့သည့် ကိုးကွေ့ကောင်းကင်မြစ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း ချူရွှမ် တစ်ယောက် တကယ်ပင် ငိုချင်လျက် လက်တို့ ဖြစ်နေရရှာသည်။
အကယ်၍ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကသာ ဤကိစ္စကို သိသွားပါက၊ သူတို့သည် သူ့ကို အတင်းအဓမ္မ ဆွဲထုတ်သွားပြီး တုတ်ဖြင့် ရိုက်သတ်ကြလိမ့်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းမိသည်။
“အကောင်းဆုံး အစီအစဉ်ကတော့ လစ်ဖို့ပဲ”
စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဟိန်းဟောက်နေဆဲ ဖြစ်သည့် သွေးမြွေ ငွေနဂါးကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ချူရွှမ်သည် ဘာမှမပြောဘဲ ငွေနဂါးကို ချက်ချင်း ပြန်သိမ်းကာ လှည့်ပြေးတော့ရာ၊ သွေးမြွေနဂါး ဓားဝိညာဉ်၏ ဟိန်းဟောက်သံမှာ လမ်းခုလတ်၌ပင် ပြတ်တောက်သွားရသည်။
၎င်းသည် ဆက်ဟိန်းရမလို၊ မဟိန်းရတော့မလိုဖြင့် နောက်ဆုံးတွင်တော့ မတတ်သာဘဲ ငြိမ်သက်သွားရလေသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် သတ်မှတ်ထားသော သုံးရက် မပြည့်မီ နာရီဝက်ခန့် လိုသေးသည်။
သို့သော် ကိုးကွေ့ကောင်းကင်မြစ်ကို စောင့်ကြပ်နေသည့် မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအို မှာမူ အထဲသို့ ဝင်စစ်ရန် အစီအစဉ်မရှိဘဲ လက်ဖက်ရည်ကောင်းတစ်အိုး ဖျော်ကာ အေးအေးလူလူ သောက်နေလေသည်။
ထိုစဉ်မှာပင်...
ရုတ်တရက် ကောင်းကင်မြစ်အတွင်းရှိ အထူးနေရာမှ သုတ်သီးသုတ်ပျာ ထွက်လာသော ပုံရိပ်တစ်ခုကြောင့် မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအိုမှာ လန့်သွားပြီး နေ့ခင်းကြောင်တောင် လူသေပြန်ရှင်လာသည်ဟုပင် ထင်လိုက်မိသည်။
နေရောင်အောက်ရှိ ချူရွှမ်၏ အရိပ်ကို မြင်လိုက်ရမှ မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအိုမှာ ထိတ်လန့်တကြား ခုန်ထလိုက်ပြီး “ချူရွှမ်... မင်း တကယ်ပဲ မသေဘူးလား”
လွန်ခဲ့သည့် သုံးရက်ပတ်လုံး မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအိုသည် ကောင်းကင်မြစ်အကြောင်း မသိသော ချူရွှမ်တစ်ယောက် သူ့ကိုယ်သူ အထင်ကြီးကာ အထဲ၌ သေသွားလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် တမင်သက်သက် အထဲသို့ ဝင်မစစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤနည်းအားဖြင့် သူသည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနအတွက် အနှောင့်အယှက်တစ်ခုကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်ရုံသာမက ချူရွှမ်၏ မီးစွမ်းအင်ပုလဲကိုလည်း တရားဝင် သိမ်းဆည်းထားနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။
သုံးရက်အကြာတွင် ချူရွှမ် အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ အိပ်မက်ပင် မမက်ခဲ့ပေ။
ကောင်းကင်မြစ်၏ အောက်ခြေမှာ မီတာ ၂၀ ကျော် နက်သည်ကို သိထားရမည်။ နတ်အဆင့် နဝမအလွှာ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးပင်လျှင် ထိုမျှနက်သောနေရာသို့ ဆင်းပါက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိဉာဉ်ဖိအားကြောင့် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရနိုင်ပြီး ကူညီမည့်သူမရှိပါက လွတ်မြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
လူသားအဆင့် နဝမအလွှာမျှသာရှိသော ဤကွပ်မျက်သူက ဘယ်လိုလုပ် သုံးရက်တောင် ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့တာလဲ... နေဦး၊ ဒီကလေးရဲ့ အရှိန်အဝါက... ရုတ်တရက် မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအို တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ကို သတိပြုမိသွားပြန်သည်။
“ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ မင်းရဲ့ ကိုယ်ခံပညာအဆင့်က တကယ်ပဲ နတ်အဆင့်ကို အောင်မြင်သွားတာလား”
မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအိုမှာ နေရာတင် ဆွံ့အသွားတော့သည်။
ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးသည် မိစ္ဆာချီကူးစက်ခံရပါက အပေါ့စားအဆင့်တွင် ဖျားနာပြီး အပြင်းအထန်အဆင့်တွင်မူ ကျင့်စဉ်ချို့ယွင်းမှု ဖြစ်တတ်သည်ကို သိထားရမည်။ ချူရွှမ်ကဲ့သို့သော ကွပ်မျက်သူများအတွက်မူ သူတို့၏ အနာဂတ်မှာ ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်ကာ ကိုယ်ခံပညာကို ဆက်လက်ကျင့်ကြံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ နတ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းဖို့ဆိုသည်မှာ ဆိုဖွယ်ရာမရှိ။
“ချူရွှမ်... မင်း ဘယ်လိုလုပ် အဆင့်တက်သွားတာလဲ” ဟု မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအိုက စိတ်မရှည်စွာ မေးလိုက်သည်။ အကယ်၍ ချူရွှမ်သည် ခုနစ်ဆင့်မြောက် အရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်ကိုသာ ထည့်မတွက်ပါက၊ သူသည် ချူရွှမ်ကို ဖမ်းဆီးပြီး အပြင်းအထန် စစ်မေးမိပေလိမ့်မည်။
ကံကောင်းသည်မှာ ချူရွှမ်သည် သူ၏ နတ်အဆင့် ကိုယ်ခံပညာကို ထုတ်ပြလိုက်ခြင်းက သံသယဖြစ်စေမည်ကို ကြိုတင်တွက်ဆထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူ အပြင်ထွက်လာချိန်တွင် ဆင်ခြေတစ်ခု စဉ်းစားထားပြီးဖြစ်ရာ “ဘယ်လိုလုပ် အဆင့်တက်မှာလဲ ကောင်းကင်မြစ်ရဲ့ အကူအညီနဲ့ အဆင့်တက်တာပေါ့။ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်က အားနေလို့ ကောင်းကင်မြစ်ထဲမှာ လာကျင့်ကြံနေမယ် ထင်လို့လား”
“အော်... ဒါနဲ့ ဒါက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကို ငှားပေးမယ်လို့ ကတိပေးထားတဲ့ မီးစွမ်းအင်ပုလဲပဲ။ ဒါကို စီနီယာဆီမှာပဲ စောင့်ရှောက်ဖို့ အပ်ထားခဲ့မယ်။” ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ချူရွှမ်သည် ပါးစပ်ကို ဟကာ မီးတောက်နေသော မီးစွမ်းအင်ပုလဲတစ်လုံးကို ထွေးထုတ်လိုက်ပြီး အဘိုးအိုထံသို့ ပြတ်ပြတ်သားသား ပစ်ပေးလိုက်သည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤဝိဉာဉ်ပုလဲမှာ သူ၏ အပြည့်အဝ အချောသတ်ခြင်းကို ခံထားရပြီးသားဖြစ်ရာ၊ သူ ငှားပေးလိုက်လျှင်ပင် သူ အလိုရှိသည့် အချိန်တိုင်း ပြန်လည် ခေါ်ယူနိုင်စွမ်း ရှိသည်။
မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအို အကြီးအကျယ် အံ့သြနေသည့် အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ချူရွှမ်သည် ချက်ချင်း လှည့်ပြေးတော့ရာ တစ်သက်တည်းနှင့် မီတာ ရာဂဏန်းခန့် ရောက်သွားတော့သည်။
မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအိုမှာ တကယ်ပင် အရူးလုပ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ချူရွှမ်က မီးစွမ်းအင်ပုလဲကို ရိုးရိုးသားသား လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူသည် ချူရွှမ်ကို ပို၍ သံသယဝင်လာသော်လည်း ခေတ္တမျှ တွန့်ဆုတ်သွားကာ ချူရွှမ်ကို ချက်ချင်း မတားလိုက်ဘဲ ကောင်းကင်မြစ်ဘက်သို့ အလိုလို လျှောက်သွားမိသည်။
“ထူးဆန်းလိုက်တာ... အဲဒီကလေး ထွက်သွားတာကို ဘာလို့ ငါ့စိတ်ထဲ တစ်မျိုးကြီး ဖြစ်နေရတာလဲ၊ ငါ့ရဲ့ ညာဘက်မျက်ခုံးကလည်း တဆတ်ဆတ် တုန်နေတယ်။ မဖြစ်ဘူး၊ ငါ ကောင်းကင်မြစ်ကို သွားစစ်မှ ဖြစ်မယ်။”
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအိုသည် ချူရွှမ်က ကောင်းကင်မြစ်၏ အကူအညီဖြင့် မည်သို့ အဆင့်တက်သွားသည်ကိုလည်း အလွန် သိချင်နေမိသည်။
သို့သော် သူ ကောင်းကင်မြစ်နှင့် နီးကပ်လာလေလေ၊ သူ၏ မျက်ခုံးမှာ ပို၍ တုန်လာလေလေပင်။ နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်မြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင်မူ မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအိုသည် မိမိကိုယ်ကို ပါးရိုက်မိတော့မတတ် ဖြစ်သွားရသည်။
ငါ မျက်စိမှားတာ ဖြစ်ရမယ်။
ငါ ဧကန်နမူနာ မျက်စိမှားတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။
သူ မြင်လိုက်ရသည်မှာ မူလက မီတာ ၂၀ ကျော် နက်သော ကောင်းကင်မြစ်ကြီးမှာ ယခုအခါ ခမ်းခြောက်သွားပြီး မြစ်ကြမ်းပြင်ကြီး ပေါ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအိုသည် မယုံကြည်နိုင်ဘဲ အမြန် ခုန်ဆင်းကြည့်လိုက်သည်။
ရလဒ်အနေဖြင့် သူ၏ ခြေမျက်စိကိုပင် မဖုံးနိုင်လောက်အောင် ခမ်းခြောက်နေသည့် ကောင်းကင်မြစ်ရေ အစအနလေးကိုသာ တွေ့လိုက်ရတော့သည်။
ဗူး...
မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအိုသည် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ပါးစပ်အပြည့် သွေးဟောင်းများကို မီတာ ၁၀၀ ခန့် ရောက်အောင် အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချူရွှမ်၏ ကိုယ်ခံပညာမှာ အဘယ်ကြောင့် နတ်အဆင့်သို့ ရောက်သွားသည်ကိုလည်းကောင်း၊ သူ၏ ရှေ့တွင် အဘယ်ကြောင့် သူခိုးထက်ပင် မြန်အောင် ပြေးသွားသည်ကိုလည်းကောင်း သူ နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။
“မင်း... မင်း တကယ့်ကို တိရစ္ဆာန်ပဲ”
မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအိုသည် ယခုဘဝတွင် ဤကဲ့သို့သော တိရစ္ဆာန်နှင့် တွေ့ဆုံရခြင်းမှာ သူ၏ အတိတ်ဘဝက အကုသိုလ်များကြောင့်သာ ဖြစ်ရမည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
“မဖြစ်ဘူး... ဒီနေ့ ငါ့အသက်ကို ရင်းရရင်တောင် အဲဒီ တိရစ္ဆာန်လေးကို နေရာတင် အရိုက်သတ်ပစ်မယ်”
ဝုန်း
မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအိုသည် မျက်လုံးများ နီမြန်းလျက် ကောင်းကင်မြစ်ထဲမှ ချက်ချင်း ပြေးထွက်ကာ ချူရွှမ်ကို မရပ်မနား လိုက်လံတိုက်ခိုက်ရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင်၊ လင်းရင် က သူ့ထံသို့ အပြေးအလွှား လာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ “ဆရာကြီး... ထောင်မှူးချူက သူ မထွက်သွားခင်မှာ ဆရာကြီးဆီ မီးစွမ်းအင်ပုလဲ ပေးခဲ့တယ်လို့ ပြောသွားတယ်။ သူ ကျွန်တော့်ကို လိမ်ပြောတာ မဟုတ်ဘူးမလား၊ ကျွန်တော်မျိုးက အရင်က အမှားကြီး မှားခဲ့လို့ အခု တံခါးစောင့်ဘဝနဲ့တင် တော်တော် စိတ်ဆင်းရဲနေရပါပြီ။ အကယ်၍ အဲဒီ ချူဆိုတဲ့ တစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို ထပ်လိမ်သွားရင်တော့...”
လင်းရင်၏ မျက်နှာမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
သူသည် မူလက ချူရွှမ်ကို တားဆီးရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ချူရွှမ်မှာ မြန်လွန်းလှသဖြင့် သူ မမီလိုက်ပေ။ မတတ်သာသည့်အဆုံး မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအိုထံ လာရောက် စုံစမ်းခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤစကားများက မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအိုကို ထိတ်ခန့်သွားစေသည်။
ဟုတ်ပေသည်။
လင်းရင်ကဲ့သို့ ဗိုလ်မှူးကြီးတစ်ဦးပင်လျှင် အမှားတစ်ခုကြောင့် တံခါးစောင့်အဖြစ် ရာထူးချခံခဲ့ရသည်။ ငါကမူ ထိုတိရစ္ဆာန်လေးကို လွှတ်ပေးထားပြီး ကောင်းကင်မြစ်ကို ခမ်းခြောက်အောင် စုပ်ယူခွင့် ပေးလိုက်မိသည်။
ဤမျှ ကြီးမားလှသော အမှားမျိုးမှာ ချူရွှမ်ကို ငါ ရိုက်သတ်လိုက်လျှင်ပင် ငါ့တွင် တာဝန်ရှိနေဦးမည်သာ။ အကယ်၍ မဟာဆရာသခင်သာ ဒေါသထွက်ပြီး ငါ့ကိုလည်း လင်းရင်လို တံခါးစောင့်အဖြစ် ရာထူးချလိုက်လျှင် ငါ့မျက်နှာ ဘယ်နား သွားထားရမည်နည်း။
ဆိုရိုးစကားအတိုင်း ကောင်းကင်မြစ် ကိစ္စက သေးငယ်သော်လည်း မျက်နှာကိစ္စက ကြီးမားလှပေသည်။
မဖြစ်ဘူး။
ငါ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရှိရမယ်၊ ကောင်းကင်မြစ် ခမ်းခြောက်သွားတဲ့ ကိစ္စကို ဘယ်သူမှ မသိစေရဘူး။
ကံကောင်းသည်မှာ ကောင်းကင်မြစ်သည် မိုးနှင့် မြေမှ သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး အထူးစည်းမျဉ်းများ ရှိနေသဖြင့် ခမ်းခြောက်သွားလျှင်ပင် အချိန်အတန်ကြာပါက ပြန်လည် ပြည့်လျှံလာနိုင်သည်။
ထိုသို့တွေးရင်း မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအိုသည် သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို အတင်းအဓမ္မ ဖိနှိပ်လိုက်သည်။
သူ စကားပြောရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင်...
ချူရွှမ် ထွက်ပြေးသွားကြောင်း ကြားလိုက်ရသဖြင့် တင်စန်းချူ သည်လည်း ကြီးမားလှသော ခေါင်းတလားကြီးကို ထမ်းကာ အပြေးရောက်လာပြီး “စီနီယာကြီး... ချူရွှမ် ထွက်ပြေးသွားပြီလို့ ကြားလိုက်ရတယ်။ သူ မီးစွမ်းအင်ပုလဲ ထားခဲ့ရဲ့လား အကယ်၍ ထားခဲ့ရင် ကျွန်တော် အခု မီးစွမ်းအင်ပုလဲနဲ့ အလောင်းကောင်မိစ္ဆာကို ကောင်းကင်မြစ်ထဲ သွားထည့်တော့မယ်...”
မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအို၏ မျက်ခုံးများ ထပ်မံ လှုပ်ခတ်သွားပြီး သူက အမြန်ပင် အသံနက်ကြီးဖြင့် ဟန့်တားလိုက်သည်။ “နေဦး... ကောင်းကင်မြစ်ဆိုတာ အရေးကြီးတဲ့ နေရာပဲ၊ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွေ ဘယ်လိုလုပ် ခြေချလို့ ရမှာလဲ ဒီလိုလုပ်ပါ... တင်စန်းချူ၊ မင်းက ခေါင်းတလားနဲ့ အလောင်းကောင်မိစ္ဆာကို ထည့်ရမယ့် နည်းလမ်းကိုပဲ ငါ့ကို ပြောပြ၊ ငါက မင်းကိုယ်စား ကောင်းကင်မြစ်ထဲ သွားထည့်ပေးမယ်။”
“အဘိုးကြီး... ခင်ဗျားက...”
တင်စန်းချူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာသော်လည်း၊ မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအိုက သူ၏ နတ်အဆင့် နဝမအလွှာ ကျင့်ကြံမှုကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်လိုက်သဖြင့် တင်စန်းချူ၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားကာ ချက်ချင်းပင် အလျော့ပေးလိုက်ရသည်။
“ကောင်းပါပြီ။”
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူသည် အလောင်းကောင်မိစ္ဆာကို နောက်ဆုံးအဆင့်အထိ ပြုပြင်ပြီးသားဖြစ်ရာ၊ ပဉ္စဘူတ ဝိဉာဉ်ပုလဲများဖြင့် မြေကမ္ဘာ ဝိဉာဉ်ချီများကို စုပ်ယူရန်သာ လိုတော့သဖြင့် တင်စန်းချူသည် မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအိုနှင့် ပြဿနာ မတက်ချင်တော့ပေ။
သူသည် အလောင်းကောင်မိစ္ဆာကို အားဖြည့်ပေးမည့် နည်းလမ်းကို အမြန်ပြောပြကာ ဒေါသတကြီး လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။
ထိုအခါမှသာ မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအိုသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချနိုင်တော့သည်။ ထို့နောက် သူက ပြုံးလိုက်ပြီး လင်းရင်ကို ကြင်နာစွာ ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည် “ဗိုလ်မှူးကြီးလင်းရင်... မင်းက အခု ပြစ်ဒဏ်စောင့်ဆိုင်းနေတုန်း မဟုတ်လား အခု ငါ့မှာ မင်းရဲ့ အပြစ်တွေကို ဆေးကြောပြီး ကုသိုလ်ယူနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှိတယ်။ မင်း စိတ်ဝင်စားလား”
အခန်း (၈၇)
ထောင်ချောက်ထဲသို့ ခြေစုံပစ်ဝင်ခြင်း
“ဘာ... ကျွန်တော့်ရဲ့ အပြစ်တွေကို ဆေးကြောပြီး ကုသိုလ်ယူနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ဟုတ်လား ကျွန်တော်မျိုး အဆင်သင့်ပါပဲ”
လင်းရင်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ရင်နေသည်။
မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအို၏ မျက်လုံးများမှာလည်း ကြင်နာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
သူသည် တင်စန်းချူထားခဲ့သော အလောင်းကောင်မိစ္ဆာထည့်သွင်းရမည့် နည်းလမ်းကို လင်းရင်ထံသို့ တိုက်ရိုက်ပေးအပ်လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒီအဘိုးကြီးက ဒီလို မိစ္ဆာပစ္စည်းတွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ စိတ်မပါဘူး။ အခု မင်း ဒီအလောင်းကောင်မိစ္ဆာကို ကောင်းကင်မြစ် ရဲ့ ပထမဦးဆုံးအပိုင်းထဲကို ခေါ်သွားပြီး သေသေချာချာ ထည့်ထားလိုက်။ အကယ်၍ မင်း ဒါကို ကောင်းကောင်း ကိုင်တွယ်နိုင်ရင် မင်းရဲ့ မူလရာထူးကိုတောင် ပြန်ရနိုင်တယ်...”
“ဆရာကြီး... စိတ်ချပါ။ ကျွန်တော်မျိုး ဒီကိစ္စကို အမှားအယွင်းမရှိ ကိုင်တွယ်နိုင်မယ်လို့ အာမခံပါတယ်။”
ဤမျှ သေးငယ်သော ကိစ္စလေးက သူ၏ မူလရာထူးကို ပြန်ရစေနိုင်သည်ဟု ကြားလိုက်ရသဖြင့် လင်းရင်သည် အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာသွားသည်။ မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအို၏ အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်အောက်တွင် သူသည် ခေါင်းတလားကို ချက်ချင်းထမ်းကာ ကောင်းကင်မြစ် တည်ရှိရာ အထူးနေရာအတွင်းသို့ အပြေးအလွှား ဝင်သွားတော့သည်။
သို့သော်လည်း လင်းရင် ဝင်သွားသည့် ခဏမှာပင် သူသည် နေရာတင် ဆွံ့အသွားရသည်။
သူ မြင်လိုက်ရသည်မှာ ခမ်းခြောက်နေသည့် ကောင်းကင်မြစ်ကြီးပင် ဖြစ်သည်။
မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် ကျင့်ကြံမှုဖြင့် ကောင်းကင်မြစ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ခမ်းခြောက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သူ သုံးဦးသာ ရှိခဲ့ဖူးသည်ကို သိထားရမည်။
ထိုအထဲမှ တစ်ဦးမှာ ပထမဆုံးဧကရာဇ် ဖြစ်သည်။ ပထမဆုံးဧကရာဇ် ကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်း တစ်ကြိမ်၌ ကိုးကွေ့ကောင်းကင်မြစ်တစ်ခုလုံး ခမ်းခြောက်သွားခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။
မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကို တည်ထောင်သူမှာလည်း သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကာလအတွင်း ကောင်းကင်မြစ်ကို ခမ်းခြောက်စေခဲ့ဖူးပုံ ရသည်။
နောက်ဆုံးတစ်ဦးမှာမူ... မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနတွင် မည်သူမျှ အမည်မဖော်ဝံ့သည့် တားမြစ်ထားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ယခုမူ...
ထိုအရာမျိုးသည် ဤကောင်းကင်မြစ်တွင် ထပ်မံ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီ။
သူ မှတ်မိသလောက်ဆိုလျှင် အစောပိုင်းက ဤကောင်းကင်မြစ်အပိုင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကျင့်ကြံသွားသူမှာ ချူရွှမ် မှတစ်ပါး အခြားမရှိပေ။
ဖြန်း
လင်းရင်သည် မိမိကိုယ်ကို သတိဝင်လာစေရန် ပါးတစ်ချက် ပြင်းပြင်းရိုက်လိုက်သည်။ “လင်းရင်... မြန်မြန် သတိထားစမ်း အဲဒီ ချူရွှမ်ဆိုတာ အနာဂတ်လည်း မရှိ၊ ကိုယ်ခံပညာလမ်းစဉ်လည်း ပြတ်တောက်နေတဲ့ကွပ်မျက်သူတစ်ယောက်ပဲ။ သူက ဘယ်လိုလုပ် ကောင်းကင်မြစ်ကို ခမ်းခြောက်အောင် လုပ်နိုင်မှာလဲ”
ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း
ပါးတစ်ချက်နှင့် မလုံလောက်သဖြင့် နောက်ထပ် အချက်ပေါင်းများစွာ ဆက်တိုက် ရိုက်လိုက်ရာ သူ၏ အံသွားများပင် လှုပ်သွားတော့သည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ ရှေ့မှ ကောင်းကင်မြစ်မှာမူ ခမ်းခြောက်နေဆဲပင်။
ထိုအခါမှသာ လင်းရင်သည် ဤအရာမှာ အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်သွားတော့သည်။
အစောပိုင်းက ချူရွှမ်သည် ဘာကြောင့် အတင်းပြေးသွားသည်ကိုလည်း သူ နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ ဗိုလ်မှူးကြီးဟောင်းဖြစ်သည့် သူကိုယ်တိုင်ပင် အားကုန်လိုက်သော်လည်း ချူရွှမ်ကို မမီနိုင်ခဲ့ပေ။
“ဒီကွပ်မျက်သူ ချူရွှမ်က ငါ့ကို အသေသတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ မဖြစ်ဘူး... တစ်စုံတစ်ယောက်က ငါ့ကို ဒီမှာတွေ့သွားရင် မြစ်ကြမ်းပြင်ထဲ ခုန်ချရင်တောင် ငါ့ရဲ့ အပြစ်မဲ့မှုကို သက်သေပြနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
လင်းရင်သည် ခေါင်းတလားကို ချက်ချင်းပစ်ချကာ လှည့်ပြေးရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ လှည့်လိုက်သည်နှင့် မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအို၏ ပုံရိပ်မှာ ဒေါသတကြီး ရောက်လာတော့သည်။ “လင်းရင်... မင်း တကယ်ပဲ သတ္တိကောင်းတာပဲ၊ ငါက မင်းကို အပြစ်တွေ ဆေးကြောဖို့ စေတနာနဲ့ အခွင့်အရေး ပေးခဲ့တာကို မင်းက တန်ဖိုးမထားဘူး။ မင်း အလောင်းကောင်မိစ္ဆာ ခေါင်းတလားကို ထည့်သွင်းတဲ့နေရာမှာ အမှားလုပ်ခဲ့လို့ ဝိဉာဉ်ချီတွေ ယိုစိမ့်ကုန်ပြီး ကောင်းကင်မြစ် ခမ်းခြောက်သွားရပြီ။ မင်း အပြစ်ကို ဝန်ခံသလား”
ဗူး...
လင်းရင် ဘာမှမပြောနိုင်မီမှာပင် သွေးဟောင်းတစ်ချက် အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ ဘယ်လိုလုပ် နားမလည်ဘဲ နေမည်နည်း။ မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအိုသည် သူ့ကို ကူညီရန် ကြိုးစားနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အပြစ်တင်ခံရမည့် စတေးခံသိုး တစ်ကောင်ကို သိသိသာသာ ရှာနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
“ငါ့မှာ ဘာအကုသိုလ်တွေ ရှိလို့ အမြဲတမ်း ငါပဲ နာကျင်နေရတာလဲ”
လင်းရင်သည် မျက်ရည် မျက်ခွက်ဖြင့် ငိုယိုကာ မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအိုရှေ့တွင် ဒူးထောက်လိုက်သည်။ “ဆရာကြီး... ကျွန်တော့်ရဲ့ မိသားစုက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှာ သုံးဆက်တိုင်တိုင် အမှုထမ်းခဲ့တာကို ထောက်ထားပြီး ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါဗျာ။”
“တော်စမ်း။ မင်း ဒီလောက် သနားစရာကောင်းနေတာ မြင်ရလို့ ငါ မင်းကို နောက်ထပ် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်။ အခု ဒီသစ်သားရေပုံး နှစ်ပုံးကို ယူပြီး တခြားကောင်းကင်မြစ်တွေဆီကနေ ရေကို တိတ်တဆိတ် သွားခပ်ချေ။ ဒီကောင်းကင်မြစ်အပိုင်း ပြန်ပြည့်သွားတဲ့အခါ ငါ မင်းကို ခွင့်လွှတ်ပေးမယ်။” ဟု မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအိုက အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
လင်းရင် အနည်းငယ် ကြောင်သွားသည်။ “ဘာ... တခြားကောင်းကင်မြစ်တွေဆီက ရေသွားခပ်ရမယ် မြစ်အပိုင်း တစ်ခုနဲ့တစ်ခုက ဝိဉာဉ်ချီနဲ့ ဝိဉာဉ်ဖိအားတွေက မတူကြဘူးလေ။ ဒါက တကယ် အဆင်ပြေပါ့မလား၊ ပြီးတော့ အလောင်းကောင်မိစ္ဆာကို အားဖြည့်ပေးတာကိုလည်း ထိခိုက်နိုင်တယ်...”
“အရူး၊ အခု အရေးကြီးဆုံးက ဘယ်သူမှ မသိခင် ဒီအပေါက်ကို ပိတ်ဖို့နဲ့ ငါတို့ အပြစ်က လွတ်ဖို့ပဲ။ အဲဒီ အလောင်းကောင်မိစ္ဆာက အရေးကြီးသလား၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းအသက်နဲ့ ငါ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာက ပိုအရေးကြီးသလား”
ထိုအခါမှသာ လင်းရင်သည် သူ့ရှေ့မှ အဘိုးအိုမှာ သူ့ကို ကူညီမည်မဟုတ်သော်လည်း သူ့ကို ဒုက္ခပေးမည်လည်း မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ အလွန်ဆုံးရှိလျှင် သူ့ကို ကြံရာပါအဖြစ်သာ အလိုရှိခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ဆိုလျှင် တွန့်ဆုတ်နေစရာ ဘာရှိဦးမည်နည်း။ လင်းရင်သည် ချက်ချင်း ထရပ်ကာ ရေပုံးနှစ်ပုံးကို ထမ်းပြီး မျက်ရည်များကြားမှ ရေခပ်ရန် ထွက်သွားတော့သည်။
မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအိုသည်လည်း အကြီးအကျယ် နောင်တရနေမိသည်။ “ငါက ချူရွှမ်ကို ဒုက္ခပေးချင်တဲ့ ခဏတာ အကုသိုလ်စိတ်ကြောင့် အခုတော့ အဲဒီ တိရစ္ဆာန်လေးရဲ့ ဒုက္ခပေးတာကို ပြန်ခံလိုက်ရပြီ။ ကံကောင်းတာက အဲဒီ တိရစ္ဆာန်လေးကကွပ်မျက်သူဆိုတဲ့ လမ်းဆုံးကို လျှောက်နေတာဖြစ်ပြီး ဒါက သူ ကောင်းကင်မြစ်ထဲ ဝင်ရတဲ့ နောက်ဆုံးအကြိမ်ပဲ။ မဟုတ်ရင် ဒီကလေးရဲ့ ထိတ်လန့်စရာကောင်းတဲ့ ကိုယ်ခံပညာ ပါရမီနဲ့သာ ကြီးပြင်းလာရင် နောက်ထပ် တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်တယ်...”
တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိပုံရကာ မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအို၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာတော့သည်။
လေအဟုန်ကဲ့သို့ ပြေးလွှားရင်း...
ချူရွှမ်သည် တစ်သက်တည်းနှင့် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်ဆီသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ သူ၏ နဖူးမှ ချွေးစေးများကို သုတ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
ဒီတစ်ကြိမ် မြန်မြန်ပြေးခဲ့မိတာ တကယ်ကို ကံကောင်းခြင်းပင်။
အကယ်၍ အနည်းငယ် နှေးကွေးပြီး မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရပါက၊ သူသည် အရိုက်သတ်ခံရမည် ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် သူ၏ မူလလက္ခဏာကို အချိန်မတိုင်မီ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ရမည် ဖြစ်စေ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
“မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက နောက်ပိုင်းမှ စာရင်းလာရှင်းမလား၊ ဒါမှမဟုတ် တိုက်ရိုက် တံခါးလာခေါက်မလား ဆိုတာပဲ မသိတော့ဘူး။”
မဖြစ်ဘူး။
ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်ထဲမှာတောင် ချူရွှမ်သည် လုံလောက်စွာ ဘေးကင်းသည်ဟု မခံစားရပေ။ သူ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည့် ဒုက္ခကြီးမားလှသဖြင့် အကယ်၍ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကသာ သူ့ကို လာရှာလျှင် အကျဉ်းထောင်မှူးကိုယ်တိုင် ဝင်မပါသရွေ့ အကျဉ်းထောင်အနေဖြင့် သူ့ကို ကာကွယ်ပေးရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။
“ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး ရက်အနည်းငယ်လောက် ခွင့်ယူပြီး အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရင် မကောင်းဘူးလား ပြီးတော့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကိုလည်း လေ့လာလို့ ရတာပေါ့။”
“ဒါ့အပြင် တင်စန်းချူက အလောင်းကောင်မိစ္ဆာကို အောင်မြင်အောင် ကျင့်ကြံပြီးသွားရင် ငါ့ရဲ့ မူလလက္ခဏာက တကယ် ပေါ်ပေါက်သွားမှာပဲ။ အဲဒီအချိန်ကျမှ အတွေ့ခံရပြီး ထွက်ပြေးရမယ့်အစား၊ မြို့တော်မှာ ရှိနေတုန်း အကျဉ်းထောင်ဌာနကို ပိုပြီး ကူညီပေးခဲ့တာက ပိုကောင်းမယ်၊ ဒါမှ ငါ့အပေါ် ကောင်းခဲ့တဲ့ အကျဉ်းထောင်မှူးကို ကျေးဇူးဆပ်ရာ ရောက်မှာ။”
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အကျဉ်းထောင်ဌာနတွင် အကျဉ်းထောင်မှူး ဝမ်ရှန့်သည် ချူရွှမ်အပေါ် ဆက်ဆံပုံမှာ ပြောစရာမရှိအောင် ကောင်းမွန်လှသည်။ ဝမ်ရှန့်က ချူရွှမ်ကို ကူညီခြင်းမှာ ရည်ရွယ်ချက်ရှိကြောင်း သိသာစေသည့် အရိပ်အမြွက်များ ပေးခဲ့သော်လည်း...
သူ၏ 'အရိပ်' အဖြစ် မူလလက္ခဏာမှာ ပေါ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီကို သိမြင်နေသဖြင့် ချူရွှမ်သည် မထွက်ခွာမီ ဝမ်ရှန့်ကို ကောင်းကောင်း ကူညီပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ “အခုအချိန်မှာ အကောင်းဆုံး အကူအညီကတော့ နိုင်ငံတော် ရတနာတွေကို ခိုးယူခဲ့တဲ့ ကြာနီဂိုဏ်းရဲ့ အမှုကြီးကို ဖော်ထုတ်ပေးဖို့ပဲ။”
ထိုသို့ တွေးပြီးနောက် ချူရွှမ်သည် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်မှ စာရေး ပညာရှိဝမ်ကို တိုက်ရိုက်သွားရှာကာ၊ အကျဉ်းထောင်က သဘောတူသည်ဖြစ်စေ၊ မတူသည်ဖြစ်စေ ရက်အနည်းငယ် ခွင့်တိုင်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ချူရွှမ်သည် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်မှ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
သူသည် သွေးသောက် အရူးဓားမ၏ ဓားအိမ်ထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ ဝှက်ထားခဲ့သည့် လူရေခွံမျက်နှာဖုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး၊ မျက်နှာတစ်ထောင်မိစ္ဆာ ချောင်ရှင်းထံမှ ရရှိထားသော နတ်အဆင့် အရိုးကျုံကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။
ညမှောင်လာသည်နှင့်အမျှ...
မျက်နှာထား သေတောင့်သေခဲ ဖြစ်နေသည့် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးသည် မြို့တော်ရှိ ဝူရှာလမ်းကြားသို့ တိတ်တဆိတ် ရောက်ရှိလာသည်။
အမည်နှင့်အညီပင်... ဤနေရာမှာ အရာရှိများသာ နေထိုင်နိုင်သည့် မြို့တော်၏ လူနေရပ်ကွက် ဖြစ်သည်။ နေအိမ်တိုင်းမှာ ခမ်းနားထည်ဝါလှသည်။
ချူရွှမ်သည် မတွန့်ဆုတ်တော့ပေ။ သူသည် အရာရှိနေအိမ်တစ်အိမ်ကို သတ်မှတ်လိုက်ပြီး တံတိုင်းကို ခုန်ကျော်ဝင်လိုက်သည်။
“ဘယ်လို သူခိုးက စိစစ်ရေးအရာရှိရဲ့ နေအိမ်ထဲကို ဝင်ရဲတာလဲ မင်းက ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ် တူးပြီး ထောင်ချောက်ထဲကို ခြေစုံပစ်ဝင်လာတာပဲ”
ဝုန်း
သူ ခုန်ဝင်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ခန့်ညားထည်ဝါသော စစ်သည်များစွာ ပေါ်လာတော့သည်။
မဟာချင်၏ ဘိုးဘေးများ သတ်မှတ်ထားသော စနစ်အရ... အဆင့် ၅ နှင့် အထက်ရှိသော အရာရှိအားလုံးကို စစ်သည်များဖြင့် အကာအကွယ် ပေးထားရသည်။ အရာရှိ၏ အဆင့်မြင့်လေလေ၊ စစ်သည် အရေအတွက် ပိုများလေလေ ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် လက်ရှိ မင်းဆက်၏ အဆင့် ၅ စိစစ်ရေးအရာရှိတစ်ဦးတွင် စစ်သည် ၅၀ အထိ ရှိနိုင်သည်။
သို့သော် ယခု သူ့ကို ဝိုင်းထားသော စစ်သည်များမှာ တစ်ရာထက်ပင် ကျော်လွန်နေသဖြင့် ချူရွှမ်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ “လက်ရှိ မင်းဆက်ရဲ့ စိစစ်ရေးအရာရှိ ဆိုတာ ဒါမျိုးလား။ အရပ်ဘက် အရာရှိတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ လုံခြုံရေးက စစ်စခန်းတစ်ခုနီးပါး ရှိနေတာပဲ။ ငါက ထောင်ချောက်ထဲ တိုးဝင်လာတဲ့ သူခိုးလို့ မင်းပြောတယ်ပေါ့... ဒါဆိုရင် မေးပါရစေဦး စိစစ်ရေးအရာရှိမင်း... ကြာနီဂိုဏ်းက အကြွင်းအကျန်တွေကို လက်ခံထားပြီး နိုင်ငံတော် ရတနာတွေကို ခိုးယူနေတဲ့ မင်းကကော ဘယ်လို သူခိုးမျိုးလဲ”