အခန်း (၃၆၂)
Vol. 37 Ch. 362
အပြာရောင်ကြယ်ဂြိုလ်ပေါ်ရှိ ညစ်ညမ်းမှုများသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ မရောက်ရှိသေးသရွေ့ သူ၏ အစစ်အမှန်ကိုယ်ထည် ဆင်းသက်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သေးပေ။
မူလက စီစဉ်ထားသော ဆင်းသက်မည့် အချိန်ဇယားကိုလည်း မဖြစ်မနေ နောက်ဆုတ်ရတော့မည်ပင်။ သူသည် မည်သည့်အခါမျှ အန္တရာယ်ကို စွန့်စားမည့်သူ မဟုတ်ချေ။ အဆုံးတွင်မူ အပြာရောင်ကြယ်ဂြိုလ်သည် သူတို့၏ ကျူးကျော်မှုကို အကြိမ်ကြိမ် ဟန့်တားနိုင်ခဲ့သော မဟာအဓိဋ္ဌာန်ရှင်အများအပြား ပေါ်ထွန်းခဲ့သည့် နေရာဖြစ်သောကြောင့် သူသည် အလွန်တရာ သတိကြီးနေခြင်းပင်။
သို့သော် ယခုအခါ အပြာရောင်ကြယ်ဂြိုလ်ပေါ်တွင် ညစ်ညမ်းမှုများကို သန့်စင်နိုင်စွမ်းရှိသည့် ပါရမီရှင်အချို့ ပေါ်ထွက်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ထိုအရာများက ခေတ္တခဏ ကုသနိုင်ရုံမျှသာ ရှိသည်။ အစစ်အမှန် ညစ်ညမ်းမှုကြီးမှာမူ ယုံကြည်မှုများအတွင်း၌ ကိန်းဝပ်နေခြင်းပင်။ သူသည် ထိုသန့်စင်ခြင်း နည်းလမ်းများအပေါ် အလွန်တရာ ယုတ်မာလှသော တန်ပြန်ခြေလှမ်းများကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။
လူသားတို့သည် မည်သို့ပင် ရုန်းကန်ကြပါစေ အဆုံးတွင်မူ သူတို့သည် အရှုံးနှင့်သာ ရင်ဆိုင်ရမည်ပင်။
မြင့်မြတ်သောမျက်လုံး အရှင်သခင်က “အကယ်၍ လူသားတွေဟာ သူတို့ကိုယ်တိုင်ပဲ သူတို့ရဲ့ ရှင်သန်ခြင်း မျှော်လင့်ချက်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်ကြမယ်ဆိုရင်... အဲဒါက ဘယ်လောက်တောင် လှပတဲ့ မြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်မလဲ” ဟု ကဲ့ရဲ့လျက် ပြောဆို လိုက်သည်။
အမည်းရောင် မြူခိုးများအတွင်းမှ လှည့်ဖြားလိုသော ရယ်မောသံကြီးမှာ ဟိန်းထွက်နေပြီး အချိန်အတော်ကြာအောင် ပဲ့တင်ထပ်နေတော့သည်။
“ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့... မဟာအဓိဋ္ဌာန်ရှင် တစ်ယောက် ပေါ်လာရင်တောင် အပြာရောင်ကြယ်ဂြိုလ်က အရာအားလုံးကို ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ်”
မြင့်မြတ်သောမျက်လုံး အရှင်သခင်သည် သူကိုယ်ကိုယ် အလွန်အမင်း ယုံကြည်ချက် ရှိနေသည်။ ရှည်လျားလှသော စစ်ပွဲများအတွင်း သူ သတိပြုမိခဲ့သည်မှာ အပြာရောင်ကြယ်ဂြိုလ်ပေါ်ရှိ လူသားများသည် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ခြင်းကို အလွန်အမင်း နှစ်သက်ကြသည့် မျိုးနွယ်စုဖြစ်ပြီး ကိုယ်ကျိုးစီးပွားအတွက် သော်လည်းကောင်း၊ တစ်ဦးတစ်ယောက်အပေါ် ကလဲ့စားချေရန် အတွက်သော်လည်းကောင်း ရန်သူနှင့်ပင် ပူးပေါင်းရန် ဝန်မလေးကြသူများ ဖြစ်သည်။ ထိုရန်သူသည် လူသားမျိုးနွယ် တစ်ရပ်လုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်မည့်သူ ဖြစ်နေလျှင်ပင် ဂရုမစိုက်ကြချေ။
ဤအချက်ကို ကောင်းကောင်းသိထားသဖြင့် သူသည် သွေးထိုးလှုံ့ဆော်ခြင်း၊ လူသားတို့ကြား ချုပ်ဆိုထားသော ကတိကဝတ်များကို ဖျက်ဆီးခြင်း နည်းလမ်းများဖြင့် လူသားထုကို အတွင်းပိုင်းမှ တိုက်ရိုက် ပြိုလဲအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းပင်။
ယခင်ကလည်း ဤနည်းလမ်းများကို အသုံးပြု၍ လူသားတို့ကို အကြိမ်ကြိမ် မျှော်လင့်ချက်မဲ့အောင် ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း အကြိမ်တိုင်းတွင် မဟာအဓိဋ္ဌာန်ရှင်တစ်ဦးစီ ပေါ်ထွက်လာမြဲ ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ထို မဟာအဓိဋ္ဌာန်ရှင်များသာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ စတေး၍ မကယ်တင်ခဲ့ပါက နာကျည်းမှုသားရဲဂြိုလ်က အပြာရောင်ကြယ်ဂြိုလ်ကို သိမ်းပိုက်ပြီးသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ကံဆိုးလှသည်မှာ ဤအားနည်းလှသော ဂြိုလ်လေးတွင် တစ်စုံတစ်ခုသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေခြင်းကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်က ဆုလာဘ်များကို အကြိမ်ကြိမ် ချီးမြှင့်ပေးခဲ့ပြီး မဟာအဓိဋ္ဌာန်ရှင်များမှာလည်း မုန်ညင်းစေ့ပမာ အဆက်မပြတ် ပေါ်ထွက်လာခြင်းကြောင့် သူတို့၏ ကျူးကျော်မှုမှာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရခြင်းပင်။
မြင့်မြတ်သောမျက်လုံး အရှင်သခင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အပြာရောင်ကြယ်ဂြိုလ်ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး “ဂြိုလ်ရဲ့ ဗဟိုချက်... ဒါဟာ သေချာပေါက် ဂြိုလ်ရဲ့ ဗဟိုချက်ကြောင့်ပဲ ဖြစ်ရမယ်” ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။
ဂြိုလ်တစ်ခု၏ ဗဟိုချက်သည် အရေးအကြီးဆုံးနေရာ ဖြစ်သည်။ ဗဟိုချက်ရှိမှသာ ဂြိုလ်တစ်ခုသည် သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှု ရှိလာနိုင်ပြီး ဇာတိမျိုးနွယ်စုများ ရှင်သန်နိုင်မည်ပင်။ အပြာရောင်ကြယ်ဂြိုလ်ကို ညစ်ညမ်းစေရန် အဓိက အရင်းအမြစ်မှာ ဂြိုလ်၏ ဗဟိုချက်ကို ညစ်ညမ်းစေခြင်းပင်။ အပြာရောင်ကြယ်ဂြိုလ်၏ ဗဟိုချက်သည် မြေကမ္ဘာ၏ ကြောရိုးဖြစ်သော ပန်းမန္တန်နှင့် ချိတ်ဆက်နေသဖြင့် ထိုပန်းမန္တန်တွင် သန့်စင်ခြင်းနှင့် ကာကွယ်ခြင်း အစွမ်းများ ရှိနေခြင်းပင်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူတို့သည် ပန်းမန္တန်ကို အရင်ဆုံး ညစ်ညမ်းအောင် ပြုလုပ်ခဲ့ကြခြင်းပင်။
ထိုပန်းမန္တန် လုံးဝ သေဆုံးသွားသည်နှင့် ညစ်ညမ်းမှုများက အပြာရောင်ကြယ်ဂြိုလ် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားမည် ဖြစ်ပြီး ထိုအခါ အပြာရောင်ကြယ်ဂြိုလ်သည် သူ၏ အနောက်ဘက်ဥယျာဉ် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
မြင့်မြတ်သောမျက်လုံး အရှင်သခင်၏ မျက်ဝန်းများတွင် ရူးသွပ်သော အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာပြီး “အကယ်၍ ငါသာ အပြာရောင်ကြယ်ဂြိုလ်ရဲ့ ဗဟိုချက်ကို ဝါးမြိုနိုင်မယ်ဆိုရင်... ငါ မြင့်မြတ်သောသစ်ပင်ကိုတောင် ကျော်လွန်သွားပြီး ပထမဆုံးသော လမ်းစဉ်သခင်ဖြစ်လာမှာပဲ” ဟု ကြုံးဝါးလိုက်လေတော့သည်။
“မကြာတော့ဘူး မကြာခင်မှာပဲ”
“မြင့်မြတ်သောသစ်ပင်က ငါတို့ကို ရေတွက်လို့မရတဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့တာ။ ငါသာ လမ်းစဉ်သခင်ဖြစ်လာရင် မြင့်မြတ်သောသစ်ပင်ကို အသစ်စက်စက် အမြင့်တစ်ခုဆီ ဦးဆောင်သွားမှာပဲ"
မြင့်မြတ်သောမျက်လုံး အရှင်သခင်တစ်ယောက် ရူးသွပ်စွာ ကြုံးဝါးနေစဉ်
...
မှောင်မိုက်လှသော မြူခိုးထုကြီး၏ အလယ်တွင် နဂါးငွေ့တန်း ဂလက်ဆီတစ်ခုအလား ကောင်းကင်ယံ၌ ဝဲလှည့်နေသော သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်သည် ဤလောကတွင် ဖြစ်ပျက်သမျှကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။
“မြင့်မြတ်သောမျက်လုံး အရှင်သခင်...”
“မသေနိုင်သော အရှင်သခင်...”
“မြင့်မြတ်သောသစ်ပင်...”
“အပြာရောင်ကြယ်ဂြိုလ်...”
“မဟာအဓိဋ္ဌာန်ရှင်...”
“ရွှီရန်...”
“ဟဲဟဲ... တကယ့်ကို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ ရုန်းကန်မှုပဲ"
ကောင်းကင်ယံရှိ နဂါးငွေ့တန်းသဏ္ဍာန် သတ္တဝါကြီးသည် ၎င်း၏ ဧရာမ အမည်းရောင် လက်ကြီးများကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး အရာအားလုံး၏ ကံကြမ္မာကို ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်နေသကဲ့သို့ အလင်းမျှင်တန်းများကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
“အားလုံးက ငါ့ရဲ့ လက်ခုပ်ထဲမှာပဲ။ တိုက်ခိုက်ကြစမ်း ရုန်းကန်ကြစမ်း ပြီးတော့ ပျက်သုဉ်းသွားကြစမ်း”
“အဆုံးသတ်မှာတော့... မင်းတို့အားလုံးက ငါ့အတွက် လမ်းခင်းပေးရုံသက်သက်ပါပဲ... ဟဲဟဲ"
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံလှိုင်းများသည် ထိုမှောင်မိုက်သော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ဂြိုလ်အများအပြားကို တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်ထားလိုက်သည်။ ကြီးမားလှသော ပူးပေါင်းကြံစည်မှုကြီးတစ်ခုမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် အကောင်အထည် ပေါ်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။