အခန်း (၉၁-၉၂)

အခန်း(၉၁)

မိုက်ကယ်က လူပုဘုရင်ရဲ့ ပွင့်လင်းလွန်းတဲ့ ပုံစံကြောင့် အံ့ဩသွားမိတယ်။ "ဒီလောက်တောင် လွယ်လွယ်ကူကူလား" လို့ သူက ပြန်မေးလိုက်ပါတယ်။

"ကျွန်တော်က လူပုနိုင်ငံတော် ဆိုတာ တံခါးပိတ်ဝါဒ ကျင့်သုံးတယ်လို့ ထင်ထားတာ"

ဘီရူးက ခေါင်းညိတ်ပြရင်း မိုက်ကယ် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ဖို့အတွက် သူ့လက်ကို ဆန့်တန်းထားဆဲပါပဲ။ "အရင်ကတော့ ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ဒီရွာမှာ ငါမြင်ခဲ့ရတဲ့ အရာတွေက ငါတို့နိုင်ငံတော်ကြီး ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီအတွင်း ဘာလို့ မထွန်းကားခဲ့တာလဲဆိုတာကို နားလည်သွားစေခဲ့တယ်။ နိုင်ငံကို ပိတ်ဆို့ထားတာက ငါတို့နိုင်ငံတော်ကို ကာကွယ်ပေးနေတာလို့ ငါထင်ခဲ့မိတာ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အဲဒါက ငါတို့ရဲ့ တိုးတက်မှုကို ငါတို့ဘာသာ ဟန့်တားနေခဲ့တာဆိုတာ နားလည်သွားပြီ။ ဒါကြောင့် မိုက်ကယ်၊ ငါတို့ကို ကူညီပေးပါ၊ ငါတို့ကလည်း မင်းကို ပြန်ကူညီပါ့မယ်"

မိုက်ကယ်က လူပုနိုင်ငံတော် နဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ ဆက်ဆံရေးမျိုး အမြဲရှိချင်ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်အထိ လွယ်ကူလိမ့်မယ်လို့တော့ သူ တစ်ခါမှ မတွေးခဲ့မိဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ ဘာမှတောင် မလုပ်ရသေးဘူးလေ။ သူတို့ရဲ့ ဘုရင်က သူ့သဘောနဲ့သူ သူတို့ရွာကို လာရောက်လည်ပတ်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်တာပဲ။

သူက ပြုံးလိုက်ပြီး လူပုဘုရင် ရဲ့ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပါတယ်။ အခုမှ စတင်ထွန်းကားလာတဲ့ ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ အခြေခိုင်ပြီးသား ယဉ်ကျေးမှုတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်နှစ်ယောက်ဟာ သူတို့ရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို အထိမ်းအမှတ်ပြုတဲ့အနေနဲ့ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်ကြပါတယ်။

လူပုဘုရင် က တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး မိုက်ကယ် ရဲ့ ကျောပြင်ကို အားရပါးရ ဖြန်း ခနဲ မြည်အောင် ပုတ်လိုက်ပါတယ်။ "ဟားဟားဟား၊ ဒါက အောင်မြင်မယ့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုရဲ့ အစပဲဗျ" လို့ သူက ပြောလိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့ “စာချုပ်မှာ လက်မှတ်မထိုးခင် ငါတို့နိုင်ငံတော်ထဲကို မင်းကို ဖိတ်ခေါ်ချင်တယ်၊ ငါတို့ဆီမှာ ဘာတွေ ရှိလဲဆိုတာ မင်းကို လာကြည့်စေချင်တာပေါ့။ ဒါမှလည်း တရားမျှတမှာလေ"

မိုက်ကယ်ကတော့ အဲဒီကမ်းလှမ်းချက်ကို ငြင်းမှာမဟုတ်ပါဘူး။ လူပုနိုင်ငံတော် ရဲ့ အတွင်းပိုင်း လည်ပတ်ပုံတွေကို ကြည့်ရှုခွင့်ရမှာက ဘယ်လူသားမှ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသေးတဲ့ အရာတွေကို မြင်တွေ့ခွင့် ရစေမှာကိုး။ အထူးသဖြင့် သူတို့တွေက ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကောင်းဆုံး သတ္တုတွေနဲ့ လက်မှုပညာ ပစ္စည်းတွေကို ဘယ်လို ထုတ်လုပ်သလဲဆိုတာကို သူ တကယ်ကို စပ်စုချင်နေမိတာပါ။

"သွားကြစို့" လို့ မိုက်ကယ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

နောက်တစ်နေ့မှာတော့ မိုက်ကယ် နဲ့ ဘီရူး တို့ဟာ ဖတ်ချ် ကို ဒရိုင်ဘာအဖြစ် ထားပြီး မော်တော်ကား နဲ့ လူပုနိုင်ငံတော် ဆီကို ခရီးစတင်ခဲ့ကြပါတယ်။

သူတို့ မထွက်ခွာခင်မှာ လူပုဘုရင် က သူ့ရဲ့ စုဆောင်းမှုအတွက် ဘီယာတွေကို သေတ္တာလိုက် အများကြီး ယူလာပေးဖို့ မိုက်ကယ် ဆီမှာ အကူအညီ တောင်းခဲ့ပါတယ်။ မိုက်ကယ်ကလည်း အဲဒီကုန်ကျစရိတ်တွေကို ဒမတ်စကတ် သံမဏိ နဲ့ ပေးမယ်ဆိုရင်တော့ သဘောတူပါတယ်လို့ ပြန်ပြောလိုက်တာပေါ့။

"ဟားဟားဟား၊ အဲဒီလောက်ပဲ လိုတာဆိုရင်တော့ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဘီယာ ထုတ်လုပ်မှုကို ကြိုတင်မှာယူတဲ့အနေနဲ့ လတိုင်း လတိုင်း ဒမတ်စကတ် သံမဏိ တွေကို ပို့ပေးလိုက်ပါ့မယ်ဗျာ" လို့ ဘီရူး က ဆိုပါတယ်။

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူတို့ဟာ လူပုနိုင်ငံတော် ရဲ့ မြို့တော် ကို နောက်ဆုံးမှာ ရောက်ရှိသွားကြပါတယ်။ မိုက်ကယ် က မော်တော်ကား ရဲ့ တကယ့်တန်ဖိုးကို ထုတ်ပြလိုက်တဲ့အခါ လူပုတွေရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ အံ့ဩမှင်သက်နေတဲ့ အမူအရာတွေကို တွေ့လိုက်ရတာပေါ့။

"မြင်းမပါတဲ့ မြင်းရထားကြီးပါလား"

"ဒီသတ္တုလက်ရာကြီးက ဘာကြီးလဲ၊ ဒါက အသက်ရှိနေတာလား"

"ပြီးတော့ တံခါးဘေးက နာမည်ကလည်း... ရီနေးတား တဲ့။ အခု ငါသောက်နေတဲ့ ဘီယာက ရီနေးတား နဲ့ အတူတူပဲလား"

သူတို့ ဘယ်နေရာကိုပဲ သွားသွား လူပုအများကြီးက သူတို့ရဲ့ လက်နက်ကိရိယာတွေကို ထုရိုက်နေတာတွေ ရပ်လိုက်ကြပြီး ဒီထူးဆန်းတဲ့ ယာဉ်ကြီးနောက်ကို လိုက်ကြည့်ဖို့ အိမ်ပြင်ကို ထွက်လာကြပါတယ်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ မော်တော်ကား က တော်ဝင်ရဲတိုက်ရှေ့မှာ ရပ်လိုက်တဲ့အခါ ဘုရင့်အကြံပေးတွေရဲ့ စိုးရိမ်တကြီး အကြည့်တွေနဲ့ ဆုံလိုက်ရပါတယ်။

လူပုဘုရင် က ကားတံခါးကနေ အရင်ဆုံး ဆင်းလိုက်တာကြောင့် လမ်းမပေါ်မှာ စုရုံးနေတဲ့ လူပုတွေဆီကနေ အံ့ဩဘနန်း အသံတွေ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကားထဲကနေ နောက်ထပ် ဆင်းလာမယ့်သူကိုတော့ သူတို့တွေ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြပါဘူး။

ကြည့်ရတာတော့ လူပုဘုရင် နဲ့ ဒီလူသားက ဆက်ဆံရေး တော်တော်ကောင်းပုံရပြီး သူတို့ဘုရင်က ဒီလူသားကို သူ့ရဲ့ ဧည့်သည်တော်တစ်ယောက်လိုမျိုး ကြိုဆိုနေတာပါ။

"အရှင်မင်းကြီး၊ ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲဗျာ။ ဘာဖြစ်လို့ လူသားတစ်ယောက်ကို အရှင်နဲ့အတူ ခေါ်လာရတာလဲ" လို့ အကြံပေးတွေက အပြေးအလွှား မေးကြပါတယ်။

လူပုဘုရင် က မိုက်ကယ် ကို သူ့အကြံပေးတွေနဲ့ လူအုပ်ကြီးကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်ပါတယ်။

"ဒါက မိုက်ကယ် ပဲ၊ သူက ခြောက်သွေ့လွင်ပြင် ထဲက သုခဘုံရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်တယ်။ အဲဒါတင်မကသေးဘူး၊ သူက ငါတို့ဆီကို နတ်ဘုရားတွေရဲ့ ယမကာဖြစ်တဲ့ ဘီယာ ကို ယူဆောင်လာပေးတဲ့ ပါရမီရှင်ပဲ" လို့ သူ့ရဲ့အသံကို မြို့တော် တစ်ခုလုံး ဟိန်းထွက်သွားအောင် ကြေညာလိုက်ပါတယ်။

"ငါတို့အချင်းချင်း အရင်းအမြစ်တွေ၊ ဗဟုသုတတွေနဲ့ ယဉ်ကျေးမှုတွေကိုပါ အပြန်အလှန် ဖလှယ်နိုင်ဖို့အတွက် ငါတို့ကြားမှာ မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ သူ့ကို ဒီကို ခေါ်လာခဲ့တာပါ။ ချစ်လှစွာသော ငါ့ရဲ့ တိုင်းသူပြည်သားတို့၊ စိတ်မပူကြပါနဲ့။ ဒီမဟာမိတ်က အောင်မြင်သွားပြီဆိုတာနဲ့ မင်းတို့အားလုံးဟာ အာဏာပိုင်တွေဆီကနေ ပုန်းရှောင်နေစရာမလိုဘဲ ဘီယာတွေကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် ဝယ်နိုင်ကြတော့မယ်။ ဘေ့စ်ဘော ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုတွေကိုလည်း လေ့လာခွင့်ရမယ်။ ပြီးတော့ အရေးကြီးဆုံးကတော့ မင်းတို့ကိုယ်ပိုင် မော်တော်ကား တစ်စီးကိုတောင် ဝယ်ယူနိုင်ကြတော့မှာပါ။ ဒီမဟာမိတ်က ငါတို့နိုင်ငံတော်အတွက် တော်လှန်ရေးတစ်ခုကို ယူဆောင်လာပေးလိမ့်မယ်။ ငါတို့တွေ အတူတူ ထွန်းကားကြမယ်"

လူပုဘုရင် က မိုက်ကယ် ရဲ့ လက်ကို လူအုပ်ကြီးရှေ့မှာ မြှောက်ပင့်လိုက်ပါတယ်။

'ဖြောင်း... ဖြောင်း... ဖြောင်းဖြောင်းဖြောင်း ဖြောင်း ဖြောင်း'

လူအုပ်ကြီးက စတင်ပြီး အားပေးအော်ဟစ်ကြပါတော့တယ်။ အဓိကကတော့ သူတို့လိုချင်သလောက် ဘီယာ တွေကို ဝယ်လို့ရတော့မယ်ဆိုတဲ့ အချက်ကို အောင်ပွဲခံနေကြတဲ့ အရက်သမားအချို့ကနေ စတင်လိုက်တာပါ။

ဒါပေမဲ့ မကြာခင်မှာပဲ လူပုတွေ ပိုပြီး များလာကာ ဒီအောင်ပွဲခံမှုမှာ ပါဝင်လာကြပါတယ်။ သူတို့တွေက မော်တော်ကား လို့ ခေါ်တဲ့ ဒီထူးဆန်းတဲ့ သတ္တုစက်ပစ္စည်းကြီးရဲ့ အံ့ဩစရာကောင်းမှုကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး လက်မှုပညာရှင် တွေ ဖြစ်ကြတာနဲ့အညီ ဒီစက်ပစ္စည်းရဲ့ ရှုပ်ထွေးနက်နဲမှုတွေကိုလည်း အသိအမှတ်ပြုကြတာကိုး။

အခုအချိန်မှာတော့ ခြောက်သွေ့လွင်ပြင် ထဲက သုခဘုံအကြောင်း ကောလာဟလတွေက လူပုနိုင်ငံတော် တစ်ခုလုံးကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပျံ့နှံ့နေပြီလေ။ သူတို့တွေက အဲဒီနေရာအကြောင်း အံ့ဩစရာ ဇာတ်လမ်းတွေကို ကြားဖူးထားကြပေမဲ့ သူတို့နိုင်ငံရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကြောင့် သွားဖို့ကို အမြဲတမ်း ထိန်းချုပ်နေခဲ့ရတာပါ။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဒီမဟာမိတ်ကြောင့် ဒီ သုခဘုံကို သူတို့ကိုယ်တိုင် နောက်ဆုံးမှာ သွားရောက်လည်ပတ်နိုင်ကြတော့မှာပေါ့။

"ငါတို့ ခြောက်သွေ့လွင်ပြင် ထဲက သုခဘုံကို သွားချင်တယ်"

အောင်ပွဲခံသံတွေ ငြိမ်သက်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဘုရင်က မိုက်ကယ် ကို လူပုနယ်မြေရဲ့ နေရာအနှံ့အပြားကို လိုက်ပြပါတယ်။ လူပုတွေ တန်ဖိုးရှိတဲ့ သတ္တုတွေ တူးဖော်တဲ့ မိုင်းလုပ်ငန်း တွေကို ပြသပေးတယ်။ အဲဒီကနေ ထွက်လာတဲ့ သတ္တုတွေကို ပန်းပဲဖို တွေဆီ ပို့ဆောင်ပြီး လက်မှုပညာရှင်တွေက သတ်မှတ်ထားတဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေဖြစ်အောင် ပုံဖော်ကြတာပါ။

နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ့ကို ရဲတိုက်ကြီးဆီကို ခေါ်သွားပါတယ်။ အဲဒီရဲတိုက်က အချိန်တိုင်း ချော်ရည်တွေနဲ့ မီးခိုးတွေ မှုတ်ထုတ်နေတဲ့ ကြီးမားတဲ့ မီးတောင်အရှင်ကြီးပေါ်မှာ တည်ဆောက်ထားတာပါ။

ဒါပေမဲ့ ထူးဆန်းတာတစ်ခုက အဲဒီမီးခိုးတွေက နိုင်ငံတော်တစ်ခုလုံးကို ညစ်ညမ်းအောင် မလုပ်တာကို မိုက်ကယ် သတိထားမိလိုက်တယ်။ အဲဒီမီးခိုးတွေက တိမ်တွေထဲကို တစ်နည်းနည်းနဲ့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မြေပြင်ကို ညစ်ညမ်းစေမယ့် ဘာအစအနမှ ပြန်ကျမလာပါဘူး။

သူက ဒီအကြောင်းကို ဘုရင့်ကို မေးလိုက်တဲ့အခါ မီးတောင်က ထွက်လာတဲ့ မီးခိုးတွေနဲ့ အပေါ်က တိမ်တွေကြားမှာ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု အပြန်အလှန် အကျိုးပြုနေတဲ့ ဆက်ဆံရေးမျိုး ရှိနေတာကို သိလိုက်ရပါတယ်။

"အဲဒီတိမ်တွေက ရိုးရှင်းတဲ့ သတ္တဝါလေးတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတာ၊ သာမန်မျက်စိနဲ့တောင် မမြင်ရလောက်အောင် သေးငယ်လွန်းပြီး သူတို့မှာ ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ်ရှိအောင် ရှုပ်ထွေးတဲ့ အတွေးအခေါ်မျိုးလည်း မရှိကြဘူး။ သူတို့က ငါတို့မီးတောင်က ထွက်တဲ့ အပူရှိန်ရှိတဲ့ မီးခိုးတွေကို စားသုံးပြီး ရှင်သန်ကြတယ်၊ အဲဒီအစား အဲဒီသတ္တဝါလေးတွေက ငါတို့နိုင်ငံတော်ထဲကို ဒြပ်စင် မှော်စွမ်းအင် တွေကို မိုးအဖြစ် ရွာချပေးတာကြောင့် ငါတို့ဆီမှာ မှော်အတတ် တွေ ကြွယ်ဝနေတာပေါ့"

မိုက်ကယ်ကတော့ သူ့မျက်လုံးကိုသူ တောင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေရပါတယ်။ ဘုရင်ပြောသလိုပါပဲ၊ ဒီနိုင်ငံတော်က မီးဒြပ်စင်မှော်စွမ်းအင် တွေကို ထုတ်ပေးတဲ့ ပန်းပဲဖို တွေနဲ့ပဲ အဓိက ဖွဲ့စည်းထားတာတောင်မှ ရေ၊ လေ နဲ့ မြေဒြပ်စင်မှော်စွမ်းအင် တွေ တကယ်ကို ကြွယ်ဝနေတာပါ။

ခြောက်သွေ့လွင်ပြင် မှာလိုမျိုး မီးဒြပ်စင်မှော်စွမ်းအင် တွေက လွှမ်းမိုးပြီး ရေဒြပ်စင်မှော်စွမ်းအင် တွေ ရှားပါးနေတဲ့ မမျှတမှုမျိုး ရှိနေရမှာ ဖြစ်ပေမဲ့ ဒီနေရာမှာတော့ အရာအားလုံးက သဟဇာတဖြစ်နေပါတယ်။

ဒီသတ္တဝါလေးတွေ ရှိနေကြောင်း သိလိုက်ရတဲ့အချိန်မှာတော့ သူ့ရဲ့စိတ်ထဲမှာ စိတ်ကူးစိတ်သန်းတွေက ဝုန်းခနဲ ပေါ်ထွက်လာပါတယ်။

ဒီတိမ်တွေက ခြောက်သွေ့လွင်ပြင် ထဲက ရေဒြပ်စင်မှော်စွမ်းအင် ပြတ်လပ်မှုကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်မှာပဲ။

* * * * * * * * *

စာစဉ်(၈)

အခန်း(၉၂)

ဒီ မမြင်ရတဲ့သတ္တဝါလေးတွေဟာ မှော်ဆန်တဲ့ သတ္တဝါလေးတွေအဖြစ် ဗီဇပြောင်းသွားတဲ့ ဘက်တီးရီးယား အမျိုးအစားတစ်ခု ဖြစ်မယ်လို့ မိုက်ကယ် ခန့်မှန်းလိုက်တယ်။ ဒီကမ္ဘာမှာ မှော်စွမ်းအင်ရှိတဲ့ လူသားတွေနဲ့ ထွားကျိုင်းတဲ့ မျောက်လူ တွေ ရှိနေသလိုမျိုးပဲ၊ တခြားမျိုးစိတ်တွေအဖြစ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားတဲ့ ဘက်တီးရီးယားတွေ ရှိနေတာကလည်း သိသာထင်ရှားလှတဲ့ အချက်ပဲပေါ့။

ကံကောင်းတာက ဒီဘက်တီးရီးယား အမျိုးအစားက တိမ်တွေပေါ်မှာ ရှင်သန်ကြပြီး ညစ်ညမ်းတဲ့ မီးခိုးတွေကို စားသုံးပြီး အသက်ဆက်ကြတာပါ။ အဲဒါတင်မကသေးဘူး၊ ဘေးထွက်အကျိုးကျေးဇူးအနေနဲ့ မှော်စွမ်းအင် တွေကိုလည်း အမြောက်အမြား ထုတ်ပေးသေးတာကိုး။

တကယ်လို့ ရွာရဲ့အပေါ်မှာ ဒီလိုတိမ်မျိုးတွေ ရှိနေမယ်ဆိုရင် နယ်မြေတစ်ခုလုံးဆီကို ရေဒြပ်စင်မှော်စွမ်းအင် တွေကို ယူဆောင်လာပေးမှာဖြစ်ပြီး ဒီနယ်မြေက သဲကန္တာရအဖြစ် ရှိနေတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

လောင်စာဆီ သုံးစွဲမှုကို ပျံ့နှံ့အောင်လုပ်ဖို့ သူ အမြဲတမ်း တွန့်ဆုတ်နေခဲ့တာက အဲဒါကနေထွက်တဲ့ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ ညစ်ညမ်းမှုတွေကြောင့်ပါ။ အဲဒီညစ်ညမ်းမှုတွေရဲ့ သက်ရောက်မှုကို တားဆီးဖို့အတွက် သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် မှော်အတတ် ကိုပဲ သုံးပြီး ဖြေရှင်းနေခဲ့ရတာလေ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီဘက်တီးရီးယားတိမ်တွေသာ ရှိမယ်ဆိုရင်တော့ အဲဒီလို လုပ်နေစရာ မလိုတော့ပါဘူး။

မိုက်ကယ် က ဒီဘက်တီးရီးယားတိမ်တွေကို ဘယ်လိုရနိုင်မလဲဆိုတာ လူပုဘုရင် ကို ချက်ချင်းပဲ မေးလိုက်ပါတယ်။

"မင်းရဲ့ရွာအတွက် တစ်ခု လိုချင်တာလား။ ရတာပေါ့။ တောင်တစ်လုံးထက်တောင် ပိုကြီးအောင် ကြီးထွားနိုင်တဲ့ တိမ်မျိုးစေ့တစ်ခု ငါတို့ ပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါ ကောင်းကောင်းကြီးထွားဖို့ဆိုရင် မီးခိုးတွေ အများကြီး လိုလိမ့်မယ်၊ မဟုတ်ရင်တော့ လေထဲမှာတင် ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့တိမ်က အစပိုင်းမှာတင် မင်းရဲ့မြေပေါ်ကို ဒြပ်စင် မှော်စွမ်းအင် တွေ အများကြီး ရွာချပေးလိမ့်မယ်လို့တော့ မမျှော်လင့်နဲ့ဦး။ ငါတို့ရဲ့တိမ်က အခုလိုအခြေအနေအထိ ရောက်ဖို့ဆိုတာ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ ကြာခဲ့တာလေ"

ဒါကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ မိုက်ကယ် တစ်ယောက် အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းသာသွားပါတယ်။ ဒီအထူး ဘက်တီးရီးယားတိမ်တွေကို မွေးမြူဖို့ သူတို့ဆီမှာ မီးတောင် မရှိပေမဲ့ တန်နဲ့ချီတဲ့ မီးခိုးတွေကို ထုတ်ပေးနိုင်တဲ့ ရေနွေးငွေ့တာဘိုင် တော့ ရှိတယ်လေ။

ရွာရဲ့ နည်းပညာတွေ တိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ လောင်စာဆီ ကိုပဲ အဓိက စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်အဖြစ် အသုံးပြုလာမှာဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီစက်ရုံတွေက ထွက်လာတဲ့ မီးခိုးတွေက ဒီနယ်မြေကို ပိုကောင်းပြီး ကျန်းမာတဲ့နေရာတစ်ခုဖြစ်အောင် ပြောင်းလဲပေးဖို့ပဲ အသုံးဝင်လာမှာပါ။

တိမ်က ပိုကြီးလာလေလေ၊ ရွာထဲကို ဒြပ်စင် မှော်စွမ်းအင် တွေ ပိုပြီး ရွာချပေးလေလေ ဖြစ်မှာပေါ့။ နောင်တစ်ချိန်မှာ ဒီနယ်မြေဟာ တစ်နှစ်ပတ်လုံး နွေရာသီတစ်ခုတည်းကိုပဲ ကြုံတွေ့နေရတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ မိုးရာသီ၊ ဆောင်းရာသီနဲ့ နွေဦးရာသီတွေတောင် ရှိလာနိုင်တာပေါ့။

လူပုနိုင်ငံတော် နဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့လိုက်တာဟာ သူပြုလုပ်ခဲ့သမျှ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေထဲမှာ အကောင်းဆုံးတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်တယ်ဆိုတာကို သူ အရင်ကထက် ပိုပြီး ယုံကြည်သွားပါပြီ။

"တရားဝင် စာချုပ်မှာ လက်မှတ်ထိုးဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား" လို့ လူပုဘုရင် က မေးလိုက်တဲ့အခါ မိုက်ကယ် က ဟုတ်ကဲ့လို့ အားပါးတရပဲ ပြန်ဖြေလိုက်ပါတယ်။

သူတို့ဟာ လူပုဘုရင် ရဲ့ အကြံပေးတွေနဲ့ တခြား အဆင့်မြင့် လူပု အချို့က သူတို့ရဲ့ မဟာမိတ် လက်မှတ်ရေးထိုးပွဲ အခမ်းအနားကို သက်သေအဖြစ် စောင့်ကြည့်နေကြတဲ့ ပလ္လင်ခန်းမဆီကို သွားခဲ့ကြပါတယ်။

မိုက်ကယ် နဲ့ လူပုဘုရင် ဟာ စားပွဲရဲ့ တစ်ဖက်တစ်ချက်မှာ ထိုင်လိုက်ကြပြီး စာချုပ်တွေကို လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားကြပါတယ်။

"မင်းရဲ့ရွာနဲ့ မင်းရဲ့ကုမ္ပဏီ ရီနေးတား ကို ငါတို့ရဲ့ တံခါးဝတွေမှာ ကြိုဆိုနေမှာပါ။ မင်းရဲ့ ထုတ်ကုန်တွေကို သင့်တင့်တဲ့ ဈေးနှုန်းတွေနဲ့ ဘာပြဿနာမှမရှိဘဲ ရောင်းချနိုင်ပါတယ်" လို့ ဘုရင်က စာချုပ်ထဲက အကြောင်းအရာတွေကို ဖတ်ရင်း ပြောလိုက်ပါတယ်။

"ပြီးတော့ လူပုနိုင်ငံတော် ဟာ ကျွန်တော်တို့ရွာအတွက် လိုအပ်တဲ့ သံမဏိ၊ သံနဲ့ တခြားသော သတ္တု ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းတွေ အားလုံးကို ထောက်ပံ့ပေးမယ့်သူ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒါတွေအားလုံးထက် ပိုပြီး အရေးကြီးတာကတော့ ခင်ဗျားတို့ နိုင်ငံဆီကနေ ဒမတ်စကတ် သံမဏိ ကို ဝယ်ယူခွင့်နဲ့ ဖြန့်ဖြူးရောင်းချခွင့် ကျွန်တော်တို့ ရရှိမှာဖြစ်ပါတယ်" လို့ မိုက်ကယ် ကလည်း ပြန်ဖတ်ပြပါတယ်။

နယ်မြေနှစ်ခုကြားက အခြေခံ သဘောတူညီချက်ကို ကျေနပ်သွားကြတဲ့အတွက် အမျိုးသားနှစ်ယောက်စလုံးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပါတယ်။

"နယ်မြေနှစ်ခုကြားမှာ လမ်းတစ်ခု ဖောက်လုပ်ဖို့အတွက်လည်း မင်းတို့ရွာကို ငါ ငှားရမ်းချင်ပါသေးတယ်။ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းတွေကို ငါတို့ဘက်က တာဝန်ယူမယ်၊ အလုပ်ကိုတော့ မင်းတို့ဘက်က တာဝန်ယူပေးရမှာပေါ့" လို့ ဘုရင်က သူ့ရဲ့အကြံပေးတွေနဲ့ တိုင်ပင်ပြီးနောက် အကြံပြုလိုက်ပါတယ်။

မိုက်ကယ် က ဒါကို ချက်ချင်းပဲ သဘောတူလိုက်ပါတယ်။ အခုဆိုရင် နယ်မြေနှစ်ခုကြားမှာ မဟာမိတ် ရှိနေပြီဆိုတော့ နိုင်ငံသားတွေအနေနဲ့ ဒီခရီးအကွာအဝေးကို ဘာပြဿနာမှမရှိဘဲ လွယ်လွယ်ကူကူ ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်တာက ပိုပြီးတော့ အဆင်ပြေသွားမှာပေါ့။

မော်တော်ကား တွေရဲ့ တကယ့်တန်ဖိုးကို ပြသချင်တာကြောင့် သူက ဒီသဘောတူညီချက်ကို အစကတည်းက အကြံပြုဖို့ စီစဉ်ထားပြီးသားလေ။ အဲဒါက ညီညာတဲ့ လမ်းတစ်ခု ဖောက်လုပ်ခြင်းအားဖြင့်ပဲ လုပ်ဆောင်နိုင်မှာ ဖြစ်တာကိုး။

"ကျွန်တော့်မှာ နောက်ထပ် အကြံပြုချက်တစ်ခု ရှိပါသေးတယ်" လို့ မိုက်ကယ် က သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ စူးစမ်းချင်စရာကောင်းတဲ့ အပြုံးတစ်ခုနဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။ "ကျွန်တော်တို့ နယ်မြေတွေကို ဆက်သွယ်ပေးမယ့် ရထား စနစ်တစ်ခု တည်ဆောက်ချင်ပါတယ်"

စားပွဲရဲ့ တစ်ဖက်ခြမ်းမှာရှိတဲ့ လူပုဘုရင် နဲ့ သူ့ရဲ့အကြံပေးတွေကတော့ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေတဲ့ မျက်နှာပေးတွေနဲ့ ကြည့်နေကြပါတယ်။ မိုက်ကယ် ပြောနေတဲ့ ဒီ 'ရထား' ဆိုတာကို သူတို့ တစ်ခါမှ မကြားဖူးကြဘူးလေ။

"ရထားဆိုတာ ခြောက်သွေ့လွင်ပြင် နဲ့ ဒီနိုင်ငံတော်ကို ဆက်သွယ်ပေးမယ့် အဆင်ပြေဆုံး သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး စနစ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး တစ်ရက်တည်းနဲ့တင် ရောက်နိုင်မှာပါ" လို့ မိုက်ကယ် က ရှင်းပြလိုက်ပါတယ်။

ခြောက်သွေ့လွင်ပြင် အထိ သွားဖို့ တစ်ရက်တောင် မပြည့်တဲ့ အချိန်ပဲ ကြာမယ်ဆိုတာကို လူပုတွေက မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်ပြီး အံ့ဩသွားကြပါတယ်။

တကယ်လို့သာ မိုက်ကယ် က သူတို့ရှေ့မှာ လက်တွေ့ကမ္ဘာနဲ့ မကိုက်ညီတဲ့ အံ့ဩစရာ တီထွင်မှုတွေကို ပြမထားခဲ့ဘူးဆိုရင်တော့ သူ့ရဲ့စကားတွေကို လိမ်ညာနေတာလို့ပဲ သတ်မှတ်ကြမှာပါ။

"ဒါက တကယ်ပဲလား မိုက်ကယ်။ ဒီလောက် မြန်တဲ့ ယာဉ်မျိုးကို မင်း ဘယ်လို တည်ဆောက်နိုင်မှာလဲ" လို့ ဘုရင်က မေးလိုက်ပါတယ်။

အဲဒီအခါမှာတော့ မိုက်ကယ် ကလည်း သူယုံကြည်ရတဲ့ ကိုယ်ပိုင် အေအိုင် အကူ ကို အဲဒီမေးခွန်းပဲ ပြန်မေးလိုက်ပါတယ်။

နိုဗာ၊ ရထားတစ်စင်းကို ဘယ်လိုတည်ဆောက်ရမလဲဆိုတာ ပြောပြပေးနိုင်မလား

[ သေချာတာပေါ့။ လူပုနိုင်ငံတော် နဲ့ ခြောက်သွေ့လွင်ပြင် ကို ထိရောက်စွာ ဆက်သွယ်ပေးနိုင်မယ့် ရထားလမ်းစနစ်တစ်ခုကို ကျွန်ုပ် ပုံဖော်ပြီးပါပြီ။ အသေးစိတ် ပုံစံငယ်တွေကို မင်းရဲ့ဦးနှောက်ထဲကို ၃... ၂... ၁... ဆိုတာနဲ့ ထည့်သွင်းပေးပါ့မယ်... ]

ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပဲ သတင်းအချက်အလက်တွေ အမြောက်အမြားက သူ့ရဲ့စိတ်ထဲကို စီးဝင်လာပြီး ရထားတစ်စင်းကို အစကနေ အဆုံးအထိ တည်ဆောက်ဖို့ သိသင့်သမျှ အရာရာကို သိရှိသွားစေပါတယ်။

သူဟာ အရှိန်အပြည့်နဲ့ မောင်းနှင်နေတဲ့ ရထားတွေနဲ့ ခြောက်သွေ့လွင်ပြင် ထဲက သုခဘုံမှာ အားလပ်ရက် အပန်းဖြေဖို့ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြတဲ့ လူပုတွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ ပြီးပြည့်စုံသွားတဲ့ စီမံကိန်းရဲ့ အပေါ်စီး မြင်ကွင်းကိုလည်း မြင်လိုက်ရပါတယ်။

"မင်းသာ အဲဒီလို ယာဉ်မျိုးကို တည်ဆောက်နိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ ဒီပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုက ငါထင်ထားတာထက်တောင် ပိုပြီး အသီးအပွင့်တွေ ဖြစ်ထွန်းလာမှာပဲ။ တစ်ရက်အတွင်းမှာတင် ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းတွေကို အပြန်အလှန် ဖလှယ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ ကုန်သွယ်ရေး လောကကြီးက ထွန်းကားလာတော့မှာပေါ့" လို့ ဘုရင်က စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းလို့ သူ့ရဲ့ မျက်ခုံးတွေတောင် လှုပ်ခါရင်း ဟစ်အော်လိုက်ပါတယ်။

သူ့ရဲ့ အကြံပေးတွေတောင်မှ ဒီမဟာမိတ်က သူတို့ဆီကို ဘာတွေ ယူဆောင်လာပေးမလဲဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့တင် ခေါင်းတွေကို အပြင်းအထန် ညိတ်နေကြပါတယ်။

"မြန်မြန်လုပ်ကြစို့။ ဒီသဘောတူညီချက်မှာ လက်မှတ်ထိုးကြရအောင်" လို့ ဘုရင်က ကလောင်တံကို မင်အိုးထဲ နှစ်ရင်း ပြောလိုက်ပါတယ်။

မိုက်ကယ် ကလည်း အဲဒီအတိုင်းပဲ လုပ်ဆောင်လိုက်ပါတယ်။

ဒီစာချုပ်က ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်လည်း ရှိတာကြောင့် သူတို့ရဲ့ သဘောတူညီချက်မှာ တစ်ခုခု ပြောင်းလဲချင်တာ ဒါမှမဟုတ် ထပ်ဖြည့်ချင်တာရှိရင်လည်း လွယ်လွယ်ကူကူ ပြုပြင်လို့ ရနိုင်တာပေါ့။

သူက နိုဗာ ကိုလည်း စာချုပ်ကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးခိုင်းလိုက်ပြီး ဘယ်သူကမှ အခွင့်ကောင်းယူလို့ မရနိုင်တဲ့ ဟာကွက် ဒါမှမဟုတ် အားနည်းချက် တစ်ခုမှ မရှိတာကိုလည်း အတည်ပြုလိုက်ပါတယ်။

"ဪ... ငါ မေ့တော့မလို့။ ဒီသဘောတူညီချက်က အလုပ်ဖြစ်ဖို့ဆိုရင် မင်းရဲ့နယ်မြေကို မြေပုံပေါ်မှာ မှတ်သားနိုင်မယ့် တရားဝင် နာမည်တစ်ခု ပေးရမယ်" လို့ ဘုရင်က ပြောလိုက်ပါတယ်။

မိုက်ကယ် က သူ့နယ်မြေရဲ့ နာမည်အတွက် အများကြီး စဉ်းစားမနေပါဘူး။ အခုအချိန်မှာ ရွာက ရွာလို့ ခေါ်ဖို့တောင် မသင့်တော်တော့လောက်အောင် အဆမတန် ကြီးထွားလာနေပြီဆိုတာ သူသိနေတာကြောင့် သူ့နယ်မြေကို သင့်တော်တဲ့ နာမည်တစ်ခု ပေးဖို့ သူ စီစဉ်ထားပြီးသားလေ။

"ရီနေးတား။ ကျွန်တော့်နယ်မြေကို ရီနေးတားနိုင်ငံတော် လို့ ခေါ်ပါ့မယ်"

* * * * * * * * *