အခန်း (၁၀၁-၁၀၂)

အခန်း(၁၀၁)

မကြာခင်မှာပဲ ရီနေးတား နိုင်ငံတော်အတွင်းမှာ တစ်နိုင်ငံလုံးအတိုင်းအတာနဲ့ အောင်ပွဲခံစားသောက်ပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။ နေရာအနှံ့အပြားမှာ စားသောက်ပွဲတွေ၊ သောက်စားပျော်ပါးစရာတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီး သူတို့ရဲ့ဘဝတစ်ခုလုံးကို ပြောင်းလဲပေးတော့မယ့် အရာတစ်ခုရဲ့ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်လာခဲ့တဲ့ အထိမ်းအမှတ်နေ့လေးကို လူတိုင်းက စုပေါင်းဂုဏ်ပြုနေကြတာပေါ့။

သူတို့တွေဟာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရီနေးတားသားလို့ ခေါ်ရတာကို အလွန်အမင်း ဂုဏ်ယူလာကြပါတယ် (ဒါက မိုက်ကယ် စတင်ခဲ့တဲ့ အခေါ်အဝေါ်တော့ မဟုတ်ပါဘူး)။ အထူးသဖြင့် ဒီထက်မက ပိုပြီး တိုးတက်စည်ပင်လာအောင် အားလုံးက ညီညီညွတ်ညွတ်နဲ့ ကြိုးပမ်းနေကြတာမို့ ပိုပြီးတော့တောင် ဂုဏ်ယူနေကြသေးတာပေါ့။

တကယ်တော့ အရာရာတိုင်းကို အခမဲ့ ရနိုင်မယ့် တခြားနေရာမျိုးကို ဘယ်မှာ သွားရှာလို့ ရနိုင်ဦးမှာလဲ။ အစားအသောက်၊ ရေနဲ့ နေထိုင်စရာ အိမ်ရာတွေက ပေါပေါများများ ရှိနေတာကိုး။ ဒါတင်မကသေးဘဲ သူတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်က ဘာမှ ပြန်မတောင်းဆိုဘဲ သူတို့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေကို ပိုပြီး မြင့်မြတ်တဲ့အဆင့်ဆီ ရောက်အောင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲဖို့ အခွင့်အရေးတောင် ပေးခဲ့သေးတာလေ။

အရင်တုန်းက သဲကန္တာရထဲမှာ တစ်ယောက်တည်း အထီးကျန်ပြီး ခြောက်သွေ့နေခဲ့တဲ့ နေရာတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင်တော့ ဒါက သူတို့အားလုံးအတွက် တကယ့်ကို လက်တွေ့ဖြစ်လာတဲ့ သုခဘုံကြီး တစ်ခုပါပဲ။

သူတို့အားလုံးဟာ အလုပ်အားလပ်ရပ်ပေးတဲ့ သုံးရက်တိုင်တိုင် အောင်ပွဲခံခဲ့ကြပါတယ်။ နေ့ခင်းဘက်မှာတော့ အားလုံးက အိမ်ပြင်ထွက်ပြီး ဘေ့စ်ဘောကွင်းဆီ သွားလည်ကြတာပေါ့။

အဲဒီမှာ အသင်းအချို့က သရုပ်ပြပွဲစဉ်အချို့ ကစားပြခဲ့ကြသလို မိုက်ကယ်ကတောင် မမျှော်လင့်ဘဲ ဧည့်သည်တော်အဖြစ် ရောက်လာခဲ့တာကြောင့် သူ ရောက်လာတဲ့အခါ လူတိုင်းက အားရပါးရ အော်ဟစ်ပြီး ကြိုဆိုဂုဏ်ပြုခဲ့ကြပါသေးတယ်။

ပွဲစဉ်တွေအပြီးမှာတော့ ရင်ပြင်မှာ စားသောက်ပွဲကြီးကို ပြင်ဆင်ပေးထားပြီး လူတိုင်းက တစ်ချိန်တည်းမှာ အတူတူ စားသောက်ကြပါတယ်။ ဒါက မိသားစုဝင်တွေနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ စုဝေးပြီး ဒီလူမှုအသိုင်းအဝိုင်းအပေါ် ထားရှိတဲ့ သူတို့ရဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာတွေအကြောင်း ပြောဆိုရင်း တန်ဖိုးရှိတဲ့ အချိန်တွေကို ကုန်ဆုံးစေတဲ့ ပျော်ပွဲစားပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့တာပေါ့။

မွန်းလွဲပိုင်းမှာတော့ လူတိုင်းက နိုင်ငံအနှံ့ လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာနိုင်ကြပြီး မကြာသေးခင်ကမှ သူတို့နဲ့ လာပူးပေါင်းတဲ့ နေထိုင်သူအသစ်တွေနဲ့ မိတ်ဆက်ကြပါတယ်။

ဒါပေါ့လေ၊ တချို့ကလည်း သူတို့ရရှိထားတဲ့ စွမ်းရည်အသစ်တွေ ဒါမှမဟုတ် သူတို့ရဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုအသစ်တွေအကြောင်း တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကြွားလုံးထုတ်ရင်း အနည်းငယ် ပြိုင်ဆိုင်မှုလေးတွေလည်း ရှိနေတာပေါ့။

အထူးခြားဆုံး အစီအစဉ်ကတော့ ညဘက်မှာ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တာပါ။ အားလုံးက ရင်ပြင်မှာ ထိုင်ပြီး မှောင်မည်းနေတဲ့ ကောင်းကင်ကြီးကို မော့ကြည့်နေကြတုန်းမှာပဲ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ကောင်းကင်ယံမှာ အရောင်အသွေးစုံတဲ့ ပေါက်ကွဲမှုကြီးတွေ ပြန့်နှံ့သွားပြီး ကြည့်နေသူတိုင်းကို အံ့အားသင့် မှင်သက်သွားစေမယ့် ပန်းပွင့်ပုံစံလေးတွေ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။

"မေမေ၊ ဖေဖေ... သား ဒီနေရာမှာပဲ တစ်သက်လုံး နေချင်တော့တာပဲ"

အပန်းဖြေဖို့ လာလည်ကြတဲ့ လူပု အချို့ဟာ ဒီအောင်ပွဲခံပွဲလေး တစ်ခုတည်းနဲ့တင် ဒီနေရာကို ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြပါတော့တယ်။ မီးရှူးမီးပန်းတွေကတော့ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပေါက်ကွဲနေခဲ့ပြီး အားလုံးကလည်း ဒီထက် ပိုကြာကြာလေး မြင်တွေ့ချင်တာကြောင့် အံ့ဩတကြီးနဲ့ အားပေးနေကြတာပေါ့။

ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ပဲ မိုက်ကယ်က ဒါအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့တာပါ။ သူက ခုန်း နဲ့ တခြား ပါရမီရှိတဲ့ နိုင်ငံသားအချို့ရဲ့ အကူအညီကိုယူပြီး လူတိုင်းပျော်ရွှင်နိုင်အောင် ပိုပြီးခမ်းနားတဲ့ မီးရှူးမီးပန်း ပြပွဲတွေကို ဖန်တီးခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီနောက် ကလေးငယ်လေးတွေ အားလုံးကို မီးပန်းလေးတွေ လိုက်ဝေပေးခဲ့တာကြောင့် သူတို့ရဲ့ လက်ကလေးတွေရှေ့မှာတင် မီးရှူးမီးပန်းတွေရဲ့ အလှအပကို မြင်တွေ့ခွင့် ရသွားစေခဲ့တာပေါ့။ ဒါဟာ လူတိုင်း ပျော်ပျော်ပါးပါးနဲ့ ဖျော်ဖြေမှုတွေကို ခံစားခဲ့ရတဲ့ ဆန်းကြယ်တဲ့ ညတစ်ညပါပဲ။

တကယ်ကို ပျော်စရာကောင်းလွန်းတာကြောင့် သူတို့အားလုံးက နှစ်စဉ် ဒီနေ့ကို "ရီနေးတားနေ့" လို့ အမည်ပေးပြီး ကျင်းပဖို့ စုပေါင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြပါတယ်။ သုံးရက်ကြာ အောင်ပွဲခံပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ လူတိုင်းက အရင်ကထက် ပိုပြီး လန်းဆန်းတက်ကြွစွာနဲ့ အလုပ်ခွင် ပြန်ဝင်ခဲ့ကြပြီး သူတို့ရဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုသစ်တွေနဲ့ စွမ်းရည်အသစ်တွေကို သုံးပြီး ပိုပြီး ကြိုးကြိုးစားစား အလုပ်လုပ်ဖို့ စိတ်ဓာတ်တွေ တက်ကြွနေကြတာပေါ့။

ပထမဆုံး လုပ်ငန်းစဉ်အနေနဲ့ မိုက်ကယ်က ခုန်း ကို သူတို့နိုင်ငံအတွင်းမှာ နယ်မြေတွေ ခွဲခြားသတ်မှတ်ဖို့ ညွှန်ကြားခဲ့ပါတယ်။ နယ်မြေတစ်ခုချင်းစီမှာ ကိုယ်ပိုင် ပတ်ဝန်းကျင် လိုအပ်တဲ့ မတူညီတဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေ နေထိုင်ကြမှာပါ။ ဥပမာအားဖြင့် ဆိတ်လူသားတွေက သစ်ပင်ရိပ်တွေ အများကြီး လိုအပ်တာကြောင့် တောအုပ်နဲ့ နီးတဲ့နေရာမှာ နေထိုင်ကြပါတယ်။ ဒါက ဘေ့စ်ဘောကွင်း တည်ရှိတဲ့နေရာရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် အခြမ်းမှာ ရှိနေတာပါ။

သူတို့ ဘာလို့ အရိပ်လိုအပ်တာလဲလို့ သူက မေးကြည့်တဲ့အခါ သူတို့တွေက အပူဒဏ်နဲ့ အပူချိန်ကို မခံနိုင်ကြလို့ ဖြစ်နေတာပါ။ ဒါကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ မိုက်ကယ်မှာ သူတို့အတွက် အဖြေတစ်ခု ရှိလာခဲ့ပါတယ်၊ အဲဒါကတော့ အဲကွန်းပါပဲ။

'နိုဗာ... အဲကွန်းတစ်လုံး ဖန်တီးဖို့ ဗိသုကာပုံစံများပုံစံရနိုင်မလား'

သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အေအိုင် အကူဆီကနေ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ၊ လေအေးပေးစက်စနစ် တစ်ခုကို ဖန်တီးဖို့ လိုအပ်တဲ့ အချက်အလက်တွေ အားလုံးက သူ့ရဲ့ ဦးနှောက်ထဲကို စီးဝင်လာပြီး မှတ်ဉာဏ်တွေထဲမှာ စွဲမြဲသွားခဲ့ပါတယ်။

သူဟာ လူပု တစ်ယောက်ရဲ့ ပန်းပဲရုံကို ခေတ္တငှားပြီး အလုပ်စလုပ်ပါတော့တယ်။ တစ်နေကုန်နီးပါး ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ နောက်ဆုံးမှာ သူ အပြီးသတ်နိုင်ခဲ့ပါပြီ။

သူတို့ ခုလေးတင် ဆောက်လုပ်ပြီးစီးထားတဲ့ အသက်အကြီးဆုံး ဆိတ်လူသားရဲ့ သစ်ပင်အိမ် အပေါ်ဆုံးကို သူ ပျံတက်သွားခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီနောက် ပြတင်းပေါက်နားမှာ လေးထောင့်ပုံစံ အပေါက်တစ်ခု ဖောက်လိုက်ပြီး အဲကွန်းကို အဲဒီမှာ တပ်ဆင်ကာ စက်ကို လျှပ်စစ်ပလပ်ပေါက်မှာ ထိုးလိုက်တာပေါ့။ အဲဒီနောက်မှာတော့ အဲကွန်းရဲ့ အံ့ဖွယ်စွမ်းရည်ကို ကိုယ်တိုင်ခံစားနိုင်ဖို့ ဆိတ်လူသားတွေ အားလုံးကို အိမ်ထဲကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပါတယ်။

"ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်ပါ" လို့ သူက အသက်အကြီးဆုံး ဆိတ်လူသားကို ပြောလိုက်တယ်။

သူ နှိပ်လိုက်တာနဲ့ အဲကွန်းက အသံနည်းနည်း မြည်လာပြီးနောက်မှာတော့ အေးမြတဲ့ လေညင်းတွေကို ရုတ်တရက် ထုတ်လွှတ်ပေးလိုက်ပါတော့တယ်။

"ဒါက လေပြင်းထက်တောင် ပိုအေးသေးတယ်"

"နှင်းတွေ ကျနေသလိုမျိုးပဲ ခံစားရတယ်..."

ဆိတ်လူသားတွေက အဲကွန်းကို ချက်ချင်း သဘောကျသွားကြပြီး ဒီသစ်ပင်အိမ်မှာပဲ တစ်သက်လုံး နေချင်စိတ်တွေ ပေါက်ကုန်ကြတာပေါ့။

မိုက်ကယ်က သူတို့ တစ်ခန်းတည်းမှာ စုပြုံနေစရာ မလိုအောင် သူတို့ရဲ့ သစ်ပင်အိမ် တစ်ခုချင်းစီမှာ အဲကွန်း တစ်လုံးစီ တပ်ပေးမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့ပါတယ်။ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ပဲ ပန်းပဲပညာရှင် ဆိတ်လူသားအဖြစ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားတဲ့ ဆိတ်လူသား တစ်ယောက် ရှိနေတာကြောင့် မိုက်ကယ်က အဲကွန်းအတွက် ဗိသုကာပုံစံတွေကို သူ့ကို ပေးလိုက်ပါတော့တယ်။

မကြာခင်မှာပဲ ကျန်တဲ့ နိုင်ငံသားတွေကလည်း ဒီအဲကွန်းအကြောင်းကို ကြားသိသွားကြပြီး သူတို့ရဲ့ အိမ်တွေမှာလည်း တပ်ချင်ကြတာကြောင့် ဝိုင်းပြီး တောင်းဆိုလာကြပါတယ်။ ဒါက ပန်းပဲပညာ တာဝန်ယူထားရတဲ့ လူပုတွေအတွက်တော့ ချက်ချင်း လုပ်ဆောင်ရမယ့် စီမံကိန်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့တာပေါ့။ သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း ပူပြင်းတဲ့ ပန်းပဲဖိုထဲမှာ တစ်နေကုန် အလုပ်လုပ်ပြီးတဲ့နောက် သူတို့ရဲ့ အိမ်လေးတွေကို ရေခဲလို အေးနေအောင် ထားချင်ကြတာကိုး။

အခုဆိုရင် သူတို့နိုင်ငံမှာ လျှပ်စစ်မီးက နေရာအနှံ့ ရနေပြီဖြစ်တာကြောင့် မိုက်ကယ်က သူတို့အတွက် လျှပ်စစ်ပစ္စည်းတွေ ထပ်ပြီး တီထွင်ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။ နောက်တစ်နေ့မှာ သူက ရေခဲသေတ္တာ တစ်လုံးကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး အဲဒါက မြွေလူသားတွေနဲ့ သားသတ်သမား မျောက်လူတွေကြားမှာ တော်တော်လေး ရေပန်းစားသွားခဲ့ပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ အသားတွေနဲ့ ငါးတွေကို မပုပ်မသိုးဘဲ အချိန်အကြာကြီး သိမ်းဆည်းထားနိုင်လို့ပါပဲ။

အဲဒီနောက်မှာတော့ သူက လျှပ်စစ်ပန်ကာ၊ အဝတ်လျှော်စက်၊ အပူပေးစက်၊ မီးပူနဲ့ လျှပ်စစ်မီးဖိုတွေကို ထပ်ပြီး ဖန်တီးခဲ့ပါတယ်။ အခုမှ အသစ်စက်စက် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာတဲ့ သူ့ရဲ့ စက်မှုပညာရှင်တွေ တစ်နိုင်ငံလုံးအတွက် ထုတ်လုပ်နိုင်ဖို့ ဗိသုကာပုံစံ အမျိုးမျိုးကို သူ ပေးအပ်ခဲ့တာပေါ့။

ကိုယ်တိုင် လုပ်လို့ ရနိုင်ပေမဲ့လည်း သူ့မှာ ကိုယ်ပိုင် လုပ်ဆောင်ရမယ့် စီမံကိန်း ရှိနေတာကြောင့် ဒီအလုပ်တွေကို တခြားသူတွေကို လွှဲပေးဖို့ သူ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာပါ။

အထူးသဖြင့် မိုက်ကယ်က သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ မှော်စွမ်းအင်တွေကို သိုလှောင်နိုင်တဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ပစ္စည်းဖြစ်တဲ့ ဒရာကောနစ် နဲ့ ပတ်သက်ပြီး စမ်းသပ်မှုတွေ စတင်ချင်နေတာပါ။ လူပုဘုရင်ရဲ့ ပြောကြားချက်အရ ဒရာကောနစ် ဖြစ်လာဖို့အတွက် ဒါမတ်စကတ် စတီးလ်က အသင့်တော်ဆုံး ပစ္စည်း ဖြစ်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

ဒါကြောင့် သူက သူတို့ရဲ့ သိုလှောင်ရုံထဲကနေ အဲဒီစတီးလ် အတုံးကြီး တစ်တုံးကို ယူလိုက်ပြီး နိုဗာ ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေကို စတင် လိုက်နာပါတော့တယ်။

သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ မတူညီတဲ့ ဒြပ်စင် ရှစ်မျိုးရဲ့ မှော်စွမ်းအင် အမှုန်လေးတွေဟာ သူ့ရဲ့ လက်ထဲမှာ စတင် ဝဲပျံလာပြီး ဒါမတ်စကတ် စတီးလ်ဆီကို တဖြည်းဖြည်းချင်း စီးဝင်သွားပါတော့တယ်။

* * * * * * * * *

စာစဉ်(၉)

အခန်း(၁၀၂)

မိုက်ကယ်က မျက်လုံးတွေကို မှိတ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ မှော်စွမ်းအင်တွေရဲ့ စီးဆင်းမှုကို ပုံဖော်ကြည့်လိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ စိတ်မျက်စိနဲ့ ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ရှေ့တည့်တည့်မှာ ရှိနေတဲ့ လေးထောင့်ပုံစံ ဒါမတ်စကတ် စတီးလ် အတုံးကြီးကို အရာအားလုံး ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ အသင့်ဖြစ်နေတဲ့ ဟာလာဟင်းလင်း ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုလို မြင်နေရတာပေါ့။

အဲဒီနောက်မှာတော့ သူက တိကျသေချာတဲ့ ထိန်းချုပ်မှုနဲ့အတူ ဒြပ်စင်မှော်စွမ်းအင် အမျှင်တန်းလေးတစ်ခုကို ဒါမတ်စကတ် စတီးလ်ထဲ စီးဝင်သွားအောင် လမ်းညွှန်ပေးလိုက်တယ်။

သေးငယ်လွန်းလှတဲ့ စွမ်းအင်အမှုန်လေးတွေဟာ ဒါမတ်စကတ် စတီးလ်ရဲ့ အက်တမ်တွေကြားက အလွန်သေးငယ်တဲ့ အပေါက်လေးတွေကနေတစ်ဆင့် စိမ့်ဝင်သွားပြီး မှော်စွမ်းအင်တွေနဲ့ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားကြပါတော့တယ်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဒါမတ်စကတ် စတီးလ်က မိုက်ကယ်ဆီကနေ မှော်စွမ်းအင်တွေကို အတားအဆီးမရှိ ထပ်ပြီး စုပ်ယူလိုက်တာကြောင့် စတီးလ်တစ်ခုလုံး မှော်စွမ်းအင်တွေနဲ့ အပြည့်အဝ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရတယ်။

သူ့ရဲ့ အဆင့်မြင့်စွမ်းရည် ဖြစ်တဲ့ မှော်စွမ်းအင် စုဆောင်းခြင်း ကို အသုံးချပြီး ဒါမတ်စကတ် စတီးလ်ရဲ့ ဖြစ်တည်မှုအစစ်အမှန်ကို သူ ကြည့်လိုက်ပါတယ်။ အဲဒီစတီးလ်ဟာ မှော်စွမ်းအင်တွေနဲ့ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားတာကြောင့် စတီးလ်ကိုယ်တိုင်ကပါ မှော်စွမ်းအင်တစ်ခုလို ဖြစ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရတာပေါ့။

နိုဗာ ရဲ့ အကူအညီနဲ့ မိုက်ကယ်ဟာ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြိုးစားမှုမှာတင် မစ်သရယ် ကို အောင်အောင်မြင်မြင် ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပါတယ်။

သူ မျက်လုံးတွေကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ဒါမတ်စကတ် စတီးလ်ရဲ့ သိသာထင်ရှားတဲ့ ပြောင်းလဲမှုကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ အရင်က သတ္တုရဲ့ မီးခိုးရောင်နဲ့ အမည်းရောင်တွေက လုံးဝကို ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သလင်းကျောက်တစ်ခုလိုမျိုး ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်တဲ့ ပုံစံ ဖြစ်သွားတာပါ။

ပထမဆုံး စမ်းသပ်မှုအနေနဲ့ မိုက်ကယ်က ဒါမတ်စကတ် စတီးလ်ထဲကို မီးဒြပ်စင် မှော်စွမ်းအင် တစ်ခုတည်းကိုပဲ ထည့်သွင်းထားတာကြောင့် အဲဒီ မစ်သရယ် ဟာ အတွင်းပိုင်းကနေ နီညိုရောင် အလင်းတန်းလေးတွေ တောက်ပနေတဲ့ သလင်းကျောက်တစ်ခုလို ဖြစ်နေတာပေါ့။

သူက စမ်းသပ်မှုတွေကို ဆက်လုပ်ခဲ့ရာမှာ မတူညီတဲ့ ဒြပ်စင်မှော်စွမ်းအင်တွေ တစ်ခုစီ ပါဝင်နေတဲ့ မစ်သရယ် ရှစ်တုံးကို ရရှိခဲ့ပါတယ်။

မိုက်ကယ်က သလင်းကျောက်လို ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အတွင်းပိုင်းကနေ အပြာနုရောင် အလင်းလေးတွေ ထွက်နေတဲ့ မစ်သရယ် ကို ကောက်ယူလိုက်တယ်။ ဒါကတော့ ရေဒြပ်စင် မစ်သရယ် ပါပဲ။

သူ အဲဒီတုံးကို ကိုင်လိုက်တာနဲ့ သူ့ရဲ့ မြင်ကွင်းထဲမှာ အသိပေးချက်တစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။

[ရေဒြပ်စင် မန္တန်များ၏ အစွမ်း ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာပါသည်]

[ရေဒြပ်စင် မန္တန်များအတွက် မှော်စွမ်းအင် သုံးစွဲမှု ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း လျော့ကျသွားပါသည်]

[ရေဒြပ်စင် မန္တန်များ အသုံးပြုချိန် ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း လျော့နည်းသွားပါသည်]

မိုက်ကယ်ကတော့ သူ့မျက်စိကိုသူတောင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေရတာပေါ့။ မစ်သရယ် ကို ထိလိုက်ရုံနဲ့တင် ရေဒြပ်စင် မန္တန်တစ်ခုကို အသုံးပြုရတာက အများကြီး ပိုပြီး ကောင်းမွန်သွားတာကိုး။

ဒီ မစ်သရယ် နဲ့ဆိုရင် ရိုးရှင်းတဲ့ ကြယ်နှစ်ပွင့်မန္တန် တစ်ခုဟာ ကြယ်သုံးပွင့်မန္တန် တစ်ခုရဲ့ စွမ်းအားမျိုး ရှိလာနိုင်ပါတယ်။ ရေဒြပ်စင် မစ်သရယ် ကို ကိုင်ထားရုံနဲ့တင် ရေဒြပ်စင် မန္တန်ရဲ့ အာနိသင်တွေကို တိုးမြင့်စေတာပါပဲ။

'ဒါက မစ်သရယ် ရဲ့ တကယ့်အစွမ်းပေါ့... ငါ ထင်ထားတာထက်တောင် ပိုပြီး ကောင်းသေးတယ်' လို့ မိုက်ကယ်က သူ့ဘာသာ တွေးလိုက်မိတယ်။

သူက တခြား ဒြပ်စင်တွေနဲ့ပါ ထပ်ပြီး စမ်းသပ်ကြည့်တဲ့အခါမှာလည်း အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေက အတူတူပါပဲ။ မစ်သရယ် တစ်တုံးချင်းစီဟာ အဲဒီ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ဒြပ်စင်ကို သုံးတဲ့ မန္တန်တွေရဲ့ အာနိသင်ကို ပိုပြီး မြှင့်တင်ပေးနိုင်တာပါ။

အဲဒီမှာတင် မစ်သရယ် တွေဟာ မှော်ဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ မှော်စွမ်းအင် ထုတ်လွှတ်မှုကို အနည်းဆုံး တစ်ဝက်လောက်အထိ ထိရောက်အောင် တိုးမြှင့်ပေးနိုင်တယ်လို့ သူ ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ကောက်ချက်ချနိုင်ခဲ့ပါတယ်။

ဒါက သူ မမျှော်လင့်ဘဲ ရရှိလိုက်တဲ့ တိုးတက်မှုအသစ်တစ်ခုပါပဲ။

ဆီဘက်စတီယန် ဆီကို ဒီအကြောင်း သွားပြောပြရင် သူ ဘယ်လိုတုံ့ပြန်မလဲဆိုတာကို မိုက်ကယ် တွေးကြည့်နေမိတယ်။ အဘိုးကြီးကတော့ အံ့သြလွန်းလို့ နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြီး မေ့လဲသွားဦးမှာ သေချာတာပေါ့။

သူက မစ်သရယ် စမ်းသပ်မှုတွေကို ဆက်လုပ်ခဲ့ပြီး ဘယ်လို အာနိသင်တွေ ထွက်လာမလဲဆိုတာ သိရအောင် မတူညီတဲ့ ဒြပ်စင်နှစ်မျိုးကို ဒါမတ်စကတ် စတီးလ် တစ်တုံးတည်းထဲမှာ ပေါင်းစပ်ကြည့်ပါတယ်။

ထူးဆန်းတာက ဒြပ်စင်နှစ်မျိုးကို ပေါင်းစပ်လိုက်တာဟာ သူ့ရဲ့ အာနိသင်ကို ပိုပြီး တိုးလာစေတာမျိုး မဟုတ်တာပါပဲ။

သူက မစ်သရယ် အမျိုးအစားသစ်တစ်ခု ဖြစ်လာဖို့အတွက် ဒါမတ်စကတ် စတီးလ်ထဲကို ရေဒြပ်စင်နဲ့ မြေဒြပ်စင် မှော်စွမ်းအင်တွေကို ပမာဏ တူညီအောင် ထည့်လိုက်တယ်။

သီအိုရီအရဆိုရင် ရေနဲ့ မြေဟာ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တဲ့အရာတွေ ဖြစ်တာကြောင့် မန္တန်တွေမှာ ပေါင်းစပ်ရတာ အဆင်ပြေသင့်တာပေါ့။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီ မစ်သရယ် အသစ်ကို ကိုင်ပြီး ကြယ်တစ်ပွင့်မန္တန် ဖြစ်တဲ့ ရေလုံးမန္တန် ကို အသုံးပြုကြည့်တဲ့အခါမှာတော့ သူ့ရဲ့ အစွမ်းက ရေဒြပ်စင် သီးသန့် မစ်သရယ် ကို ကိုင်ထားတုန်းကလောက် မကောင်းတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ အနည်းဆုံး တစ်ဝက်လောက်အထိ ပိုပြီး ညံ့ဖျင်းသွားတာပါ။

ကြယ်တစ်ပွင့် မြေဒြပ်စင် မန္တန်ကို သုံးကြည့်တဲ့အခါမှာလည်း ထို့အတူပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ ရေနဲ့ မြေ ဒြပ်စင်နှစ်မျိုးလုံး လိုအပ်တဲ့ ကြယ်တစ်ပွင့်မန္တန် ဖြစ်တဲ့ ရွှံ့နွံနက်မန္တန် ကို အသုံးပြုလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ သူ့ရဲ့ အစွမ်းက သာမန်ထက် အများကြီး ပိုပြီး ကောင်းလာခဲ့ပါတယ်။

ဒီအချက်ကနေ မိုက်ကယ် ကောက်ချက်ချလိုက်တာကတော့ မစ်သရယ် ထဲမှာ မှော်စွမ်းအင်တွေကို ပေါင်းစပ်တာဟာ အဲဒီ ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ ဒြပ်စင်တွေကို သုံးရမယ့် မန္တန်တွေအတွက်ပဲ အသုံးဝင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီလို မဟုတ်ရင်တော့ မစ်သရယ် တစ်တုံးမှာ ဒြပ်စင်တစ်ခုတည်း ရှိတာက ပိုပြီး ကောင်းတာပေါ့။

သူက စမ်းသပ်မှုတွေကို ဆက်လုပ်နေရင်းနဲ့ ဒြပ်စင်မှော်စွမ်းအင် အားလုံးကို ဒါမတ်စကတ် စတီးလ် တစ်တုံးတည်းထဲမှာ ပေါင်းထည့်ဖို့ ရုတ်တရက် အကြံရသွားပါတယ်။

သူက ပန်းဘဲဖို ရဲ့ အခြေအနေကို ပုံတူကူးချချင်နေတာပါ။

အဲဒီ ပစ္စည်းဟာ ဒြပ်စင်အားလုံးနဲ့ ပြည့်နှက်နေပြီး ဒြပ်စင်တွေက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ပျက်ပြယ်သွားတာမျိုး မရှိဘဲ သဟဇာတဖြစ်ဖြစ် တည်ရှိနေကြတာပါ။ အဲဒါကြောင့်ပဲ သူက လမ်းတလျှောက်မှာ ရှိသမျှ အရာရာကို အရည်ပျော်သွားစေနိုင်တဲ့ မီးတောက်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ အင်မတန် ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအင်တွေကို ထုတ်လွှတ်ပေးနိုင်တာပေါ့။

မိုက်ကယ်က သူလုပ်နေတဲ့အရာဟာ အနည်းငယ် အန္တရာယ်ရှိနိုင်တယ်ဆိုတာ သိနေတာကြောင့် လက်ဝါးအရွယ်လောက်ပဲ ရှိတဲ့ ဒါမတ်စကတ် စတီးလ် အတုံးသေးလေးပေါ်မှာပဲ စမ်းသပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။

သူ့ရဲ့ ဒြပ်စင် အမြုတေ တွေထဲကနေ မှော်စွမ်းအင်တွေကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဒါမတ်စကတ် စတီးလ်ထဲ စိမ့်ဝင်သွားအောင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ညွှန်ကြားလိုက်တယ်။

သတိထားတဲ့အနေနဲ့ သူက ဒြပ်စင်တစ်ခုချင်းစီကိုပဲ တစ်လှည့်စီ ထည့်ခဲ့တာပါ။ မီးဒြပ်စင် မှော်စွမ်းအင်ကို အရင်ထည့်တယ်၊ ပြီးတော့ ရေဒြပ်စင်၊ ပြီးတော့ လေဒြပ်စင် ဆိုပြီး တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထည့်ခဲ့တာပေါ့။

အခုဆိုရင် ဒါမတ်စကတ် စတီးလ်ထဲမှာ ဒြပ်စင် ရှစ်မျိုးထဲက ခုနစ်မျိုးအထိ ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး အခုထိတော့ ဘာမှ မှားယွင်းတာ မရှိသေးပါဘူး။ သူက အလင်းဒြပ်စင် မှော်စွမ်းအင်ကိုပဲ ထပ်ပြီး ထည့်လိုက်မယ်ဆိုရင် ဒြပ်စင်အားလုံး ပါဝင်တဲ့ မစ်သရယ် တစ်တုံးကို ဖန်တီးနိုင်တော့မှာပါ။

အလင်းဒြပ်စင် မှော်စွမ်းအင်က သူ့ရဲ့ လက်ကနေ ထွက်ခွာပြီး ဒါမတ်စကတ် စတီးလ်ထဲကို စီးဝင်သွားတာနဲ့တစ်ပြိုင်နက် အထဲမှာ ငြိမ်ငြိမ်သက်သက် ရှိနေကြတဲ့ ဒြပ်စင်တွေဟာ ရုတ်တရက်ဆိုသလို သားရဲတစ်ကောင် နိုးထလာသလိုမျိုး ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုံ့ပြန်လာကြပါတော့တယ်။

ဒါမတ်စကတ် စတီးလ်ဟာ အထဲက ဒြပ်စင်မှော်စွမ်းအင် အားလုံး ပေါင်းစပ်သွားရာကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ စွမ်းအင်တွေကို မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘဲ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားပြီး အနီးနားက အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တဲ့ အင်မတန် ပြင်းထန်တဲ့ ပေါက်ကွဲမှုကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ရတယ်။

မိုက်ကယ်ရဲ့ အကြွင်းမဲ့ ဒြပ်စင်ဘက်စုံအကာအကွယ် က အလိုအလျောက် အလုပ်လုပ်သွားပြီး သူ့ကို ပေါက်ကွဲမှုဒဏ်ကနေ ကာကွယ်ပေးလိုက်ပါတယ်။

သူ့ရဲ့ အကာအကွယ်ကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ တန်ပြန်စွမ်းအားက ပေါက်ကွဲမှုကို နှိမ်နင်းပေးနိုင်ခဲ့ပြီး အပြင်ဘက်ကို ပျံ့နှံ့မသွားအောင် အချိန်မီ တားဆီးပေးနိုင်ခဲ့တာပါ။

အကယ်၍ မိုက်ကယ်သာ ဒါကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ဘူးဆိုရင် အဲဒီပေါက်ကွဲမှုက မိုက်ကယ်ရဲ့ အိမ်တစ်အိမ်လုံးတင်မကဘဲ အနီးနားက အိမ်တွေကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တယ်လို့ ပြောရင် ပိုမယ်မထင်ပါဘူး။

စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူ့အိမ်ကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ တုန်ခါမှုကြောင့် လန့်သွားကြတဲ့ သူ့ရဲ့ သစ္စာရှိ နောက်လိုက်အချို့ဟာ တံခါးကို ဝုန်းခနဲ ဖွင့်ပြီး ပြေးဝင်လာကြပါတော့တယ်။

"သခင်... အဆင်ပြေရဲ့လား" လို့ လော့လို က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်တယ်။

"သခင်... ကျွန်တော် ရောက်ပြီ... သခင့်ကို လုပ်ကြံရဲတဲ့ ရန်သူက ဘယ်သူလဲ" လို့ စလိုင်းမ် ဖတ်ဂျ် က မိုက်ကယ်ရဲ့ ခေါင်းပေါ်ကို ခုန်တက်ရင်း လေထဲမှာ ကိုယ်ခံပညာ ဟန်ကွက်တွေ ပြပြီး ပြောလိုက်တာပေါ့။

"ဘာဖြစ်တာလဲ... အဆင်ပြေရဲ့လား ဆရာ"

တရားဥပဒေစိုးမိုးရေး အကြီးအကဲ ဖြစ်တဲ့ ကုလားအုတ်လူသား တောင်မှ လန့်သွားပြီး မိုက်ကယ်ကို ကူညီဖို့ ပြေးလာခဲ့တာပါ။

သူကတော့ အားလုံးကို သူ အဆင်ပြေတဲ့အကြောင်းနဲ့ ဒီပေါက်ကွဲမှုက စမ်းသပ်မှုတစ်ခု မှားယွင်းသွားလို့ ဖြစ်ရတာပါဆိုတာကို အားလုံးကို လိုက်ပြီး ရှင်းပြနေရပါတော့တယ်။

အဲဒီလို ရှင်းပြလိုက်တော့မှ သူတို့လည်း သက်ပြင်းချနိုင်သွားကြပြီး သူတို့ရဲ့ နေ့စဉ် လုပ်ငန်းဆောင်တာတွေဆီ ပြန်သွားကြတာပေါ့။

ဖတ်ဂျ် ကတော့ ပြန်မသွားသေးဘဲ မိုက်ကယ်ကို သူ့ရဲ့ စမ်းသပ်မှုအကြောင်း မေးနေခဲ့ပါတယ်။

မိုက်ကယ်က သူ့ကို အကုန်ပြောပြလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ အဲဒီ စလိုင်းမ် လူဆိုးလေးဟာ မစ်သရယ် နဲ့ လုပ်ထားတဲ့ ကူနိုင်း ဓားမြှောင်တစ်ချောင်းကို သူ့အတွက် လုပ်ပေးဖို့ ချက်ချင်းပဲ တောင်းဆိုပါတော့တယ်။ အဲဒီထဲမှာ သူသုံးမယ့် အမှောင်ဒြပ်စင် မန္တန်တွေအားလုံးကို တိုးမြင့်ပေးနိုင်ဖို့အတွက် အမှောင်ဒြပ်စင် မှော်စွမ်းအင်တွေ ပါဝင်ရမှာပေါ့။

ဖတ်ဂျ် ရဲ့ စကားတွေက မိုက်ကယ်ကို နောင်အနာဂတ်မှာ မစ်သရယ် ကို ဘယ်လိုနေရာတွေမှာ အသုံးချလို့ ရမလဲဆိုတဲ့ အကြံတစ်ခု ရသွားစေခဲ့ပါတော့တယ်။

* * * * * * * * *