အခန်း (၇၈၇-၇၈၈)

အခန်း (၇၈၇) နတ်ရုပ်တု မျက်လုံးပွင့်ခြင်း၊ ကောင်းကင်နှင့်လူသား ထိတွေ့ဆက်နွှယ်မှု၊ အလှပဂေး အမျိုးသမီးတာအိုဆရာနှင့် နတ်သားရဲလေးပါး လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်

ထိုအမျိုးသမီး၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် အကူအညီတောင်းခံနေသော အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ပါးစပ်မှလည်း တစ်ခုခုကို မနားတမ်း ပြောဆိုနေရှာသည်။

ဘာသာစကားချင်း နားမလည်သော ဆက်သွယ်မှု အဟန့်အတား ရှိနေသဖြင့် လီယန်ချူးသည်လည်း နောက်ထပ် စကားမဆိုတော့ပေ။ သူသည် လက်ကို အနည်းငယ် အားစိုက်လိုက်သည်နှင့် ထိုကြိုးမှာ အသံနှင့်အတူ ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်အမင်း သန်မာလှသည့်အပြင် တောင်ကို ထမ်းပိုးနိုင်သော နတ်စွမ်းအား ကိုလည်း ကျင့်ကြံအောင်မြင်ထားသူ ဖြစ်သဖြင့် ကြိုးတစ်ချောင်းကို ဆွဲဖြတ်ရန်မှာ မခဲယဉ်းလှပေ။ စောစောက ထိုကြိုးသည် သူ၏အင်အားကို တစ်ကြိမ် ခုခံနိုင်ခဲ့ခြင်းကပင် ၎င်းသည် အလွန်ခိုင်ခံ့သော ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

လီယန်ချူးက ကြိုးကို ဖြတ်ပေးလိုက်သောအခါ...

ထိုအမျိုးသမီးသည် ထရပ်လိုက်သည်။ သူမသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သို့မဟုတ် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ရုပ်သွင်ကို ပြသခြင်း မရှိဘဲ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်ကာ လီယန်ချူးကို အဆက်မပြတ် ဦးတိုက်တော့သည်။ သူမ၏ ပါးစပ်မှလည်း လီယန်ချူး နားမလည်နိုင်သော ရှေးဟောင်း ဘာသာစကားအချို့ကို ပြောဆိုနေ၏။

လီယန်ချူး၏ အကြည့်များမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။ ထိုအမျိုးသမီးမှာ ဦးတိုက်ပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သို့သော် သူမ၏ သွေးသားခန္ဓာကိုယ်သာမက ယခင်က ထိုနေရာတွင် ချည်နှောင်ထားသော အရိုးစုဖြူမှာလည်း အတူတူပင် ပျောက်ကွယ်သွား၏။

နတ်ရုပ်တု၏အောက်တွင် ရပ်နေသော လီယန်ချူး၏ လက်ထဲ၌မူ ပြတ်တောက်နေသော ကြိုးစတစ်စသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင်... ခေါင်းသုံးလုံးနှင့် လက်ခြောက်ဖက်ရှိသော ရှေးဟောင်းနတ်ရုပ်တုကြီးမှာ ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ ပွင့်လာပြီး ရင်တုန်စရာကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု တိုးဝင်လာတော့သည်။

လီယန်ချူးက မိစ္ဆာကောင်ကို လွှတ်ပေးလိုက်သဖြင့် အမျက်ထွက်သွားပုံရသော ထိုနတ်မျက်လုံးများမှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ်ကောင်းသည့် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေ၏။

လီယန်ချူးသည် တည်ငြိမ်စွာပင် ခေါင်းမော့ကာ ထိုနတ်ရုပ်တုနှင့် အကြည့်ချင်း ဆိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ် ထဲတွင် နတ်အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် မည်သည့် ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကိုမဆို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုရှေးဟောင်းနတ်ရုပ်တု၏ အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုမှုမှာ သူ့အပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိပေ။

သို့သော် လီယန်ချူး၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင်မူ ပြင်းထန်လှသော မိုးကြိုးစွမ်းအားနှင့် အထွတ်အထိပ် ယန်စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသည်။

ဂျောက်

ထိုနတ်ရုပ်တု၏ နဖူးပေါ်တွင် အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် စောစောက ခံစားခဲ့ရသော အေးစက်ပြင်းထန်သည့် အရှိန်အဝါမှာ ပျောက်ကွယ်သွားကာ နတ်ရုပ်တုတစ်ခုလုံးမှာ ငြိမ်သက်သွားပြီး အသက်မဲ့သွားတော့သည်။

"ငါနဲ့ အကြည့်ချင်း မဆိုင်ရဲဘူးလား... ငါ့ရဲ့ အသိစိတ်က မမှားဘူးပဲ၊ ဒီနတ်ရုပ်တုမှာ တကယ် ပြဿနာရှိနေတာ"

ဟု လီယန်ချူးက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤနေရာတွင် တိမ်စီးနတ်အတတ် ကို အသုံးမပြုနိုင်သလို နတ်အသိဖြင့်လည်း စစ်ဆေး၍ မရပေ။ ခုနက ဝိညာဉ်မျက်စိ ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်ခဲ့သော်လည်း မည်သည့်အငွေ့အသက်မှ မတွေ့ခဲ့ရပေ။ သို့သော် သူ ဤနန်းဆောင်ထဲသို့ ဝင်လာကတည်းက ထိုအရိုးစုတွင် ပြဿနာရှိနေသည်ဟု ခံစားရအောင် ဖန်တီးထားပုံရသည်။

အရိုးစုဖြူက သွေးသားများ ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အဝတ်အစားမရှိသော အမျိုးသမီးအဖြစ် အကူအညီတောင်းခံခြင်းမှာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းဖူးသော ကျင့်ကြံသူ မည်သူမဆို ပြဿနာရှိသည်ဟု ထင်မြင်စေမည့် အချက်ပင်။

သို့သော် လီယန်ချူး၏ အမြင်တွင်မူ ထိုအရာက ပို၍ပင် မူမမှန်ဟု ထင်နေမိသည်။ တစ်စုံတစ်ရာသော စွမ်းအားက သူ့ကို တမင်တကာ လမ်းမှားသို့ ပို့ဆောင်နေသကဲ့သို့ပင်။ ထို့အပြင် ထိုနတ်ရုပ်တုထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ရှေးဟောင်း ဆန်းကြယ်သည့် အငွေ့အသက်များက သူ၏ ကောင်းကင်နှင့်လူသား ထိတွေ့ဆက်နွှယ်မှု ကို သတိပေးချက်များ ပေးနေခဲ့သည်။

နတ်ကျောင်းထဲမှ အောင်မြင်စွာ ထွက်လာနိုင်သော်လည်း လီယန်ချူးသည် ထိုနတ်ကျောင်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို အပြည့်အဝ မသိရသေးပေ။ အဘယ်ကြောင့် ထိုအမျိုးသမီးက သွေးသားများ ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သနည်း။ နတ်ရုပ်တုက အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် မျက်လုံးပွင့်လာသနည်း။

မိုးကြိုးငါးပါးတရား ဆိုသည်မှာ လောကကြီး၏ အစွမ်းထက်ဆုံး ယန်စွမ်းအား ဖြစ်သည်။ ထိုစွမ်းအားနှင့် အကြည့်ချင်း မဆိုင်ရဲသူမှန်သမျှမှာ စိတ်မမှန်သော မိစ္ဆာများသာ ဖြစ်ရပေမည်။

"နန်းဆောင်ထဲမှာ ချုပ်နှောင်ခံထားရတဲ့ အရိုးစုက ပြဿနာမရှိဘဲ နတ်ရုပ်တုကမှ ပြဿနာရှိနေတာလား... ဒီနေရာက တော်တော် စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲ"

လီယန်ချူးသည် နတ်ကျောင်းတံခါးမှ ထွက်လာပြီးနောက် ရှေ့သို့ ဆက်လက် ခရီးနှင်ခဲ့သည်။ ဤထူးဆန်းသော နယ်မြေတွင် သစ်ပင်ပန်းမာန်များမှာလည်း အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။ အရာအားလုံးမှာ အချိုးအစား တစ်ခုအတိုင်း ကြီးမားနေပုံရပြီး လီယန်ချူးမှာမူ ၎င်းတို့ကြားတွင် အလွန် သေးငယ်နေကာ ဘီလူးများ၏ ကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

သူသည် မြက်တော တစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်သွားမိသည်။ မှန်ပါသည်... ၎င်းမှာ သစ်တောမဟုတ်ဘဲ မြက်တောသာ ဖြစ်သည်။ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် ပေပေါင်းများစွာ မြင့်သော မြက်ပင်ကြီးများ ရှိနေပြီး ကြီးမားမှု အချိုးအစားမှာ စောစောက ၃ မီတာကျော် မြင့်သော ဘီလူးများထက်ပင် ပို၍ ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းနေသည်။ ထိုဘီလူးများပင် ဤနေရာ၌ သေးငယ်သွားပေလိမ့်မည်။

ထိုစဉ် လီယန်ချူးသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ကြီးမားလှသော အမည်းရောင် အရိပ်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ အတောင်ပံ နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်လိုက်ပါက ၁၀ မီတာကျော် ရှည်လျားသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် ငှက်ကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူးသည် ထိုငှက်၏ ရုပ်သွင်ကို သေချာမြင်လိုက်ရသောအခါ ကြောင်သွားမိသည်။

"ဒါက... စာကလေးလား"

မှန်ပါသည်။ ထိုငှက်၏ အမွှေးအတောင်များမှာ တောက်ပနေပြီး ခြေသည်းများမှာ ထက်မြက်ကာ ပြင်းထန်သော ဖိအားများကို ပေးစွမ်းနေသဖြင့် ရှေးဟောင်းသားရဲကြီးဟု ထင်မှတ်ရသော်လည်း၊ သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းမှာ စာကလေးတစ်ကောင်၏ ရုပ်သွင်နှင့် တစ်ထပ်တည်းပင် ဖြစ်နေသည်။ ကြီးမားသွားသော စာကလေးကြီးတစ်ကောင်သာ ဖြစ်၏။

ထိုသို့သော ကြီးမားလှသော စာကလေးကြီးကို မြင်ရသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ် ကောင်းလှသည်။

လီယန်ချူးသည် ထိုနေရာသို့ ဆက်လျှောက်သွားစဉ် ရုတ်တရက် ကောင်းကင်တုန်မတတ် ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအရှိန်အဝါမှာ အခြားနေရာမှ မဟုတ်ဘဲ ပန်းပွင့်တစ်ပွင့်ထံမှ လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုပန်းပွင့်ကြီးမှာ အလွန် မွှေးကြိုင်လှပြီး အရောင်အသွေးမှာလည်း စူးရှလှသည်။ ၎င်း၏ အမြင့်မှာ ၇ မီတာ၊ ၈ မီတာခန့် ရှိသည်။ လီယန်ချူးသည် ထိုပန်းပေါ်သို့ ပိုးမွှားတစ်ကောင် နားလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝီ... ဝီ... ဝီ

ထိုပိုးမွှားသည် ပျံသန်းလာစဉ် လေလှိုင်းများပင် ထွက်ပေါ်နေသည်။ အဝေးမှ ကြည့်ပါက ရှေးဟောင်း သတ္တဝါဆန်း တစ်ကောင်ဟု ထင်ရသော်လည်း သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ... ၎င်းမှာ ခြင်တစ်ကောင် ဖြစ်နေပြန်သည်။

လီယန်ချူးမှာ အံ့သြလွန်းသဖြင့် မျက်နှာပိုးပင် မသတ်နိုင်တော့ပေ။

"ဘယ်အချိန်ကစပြီး ခြင်တွေက ဒီလောက်ကြီးကုန်တာလဲ"

ထိုခြင်၏ အတောင်ပံမှာ အနည်းဆုံး ၃ မီတာခန့် ရှိပြီး အလွန်ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကာ သွေးနံ့များ ဟောင်နေသည်။ ဤသို့ ကြည့်မည်ဆိုပါက စောစောက နတ်ကျောင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် သိပ်မကြီးလှဟု ဆိုရပေမည်။

လီယန်ချူး သတိထားကြည့်နေစဉ်မှာပင် ထိုခြင်ကြီးသည် တောက်ပသော ပန်းပွင့်ကြီးပေါ်သို့ နားလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရုန်းမထွက်နိုင်တော့ဘဲ ပျံတက်၍ မရတော့ပေ။

ခဏချင်းမှာပင် ပန်းပွင့်ကြီးမှာ ပြန်စိသွားပြီး ထိုခြင်ကြီးကို ငုံလိုက်တော့သည်။ ခြင်ကြီးသည် ပန်းပွင့်ထဲတွင် အသည်းအသန် ရုန်းကန်နေသော်လည်း နှစ်စက္ကန့်၊ သုံးစက္ကန့်ခန့် အကြာတွင် ပန်းပွင့်ကြီး ပြန်ပွင့်လာသောအခါ ခြင်ကြီးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီလို ခြင်မျိုးတွေသာ အုပ်စုလိုက်လာရင် ယန်ဝိညာဉ် အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေတောင် သေသွားနိုင်တယ်"

လီယန်ချူး တွေးလိုက်မိသည်။

ထိုသို့သော မြက်တောထဲတွင် သူ ဖြတ်သန်းသွားစဉ် ရုတ်တရက် သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်သော ပြင်းထန်သည့် အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဘုန်း

မြေကြီးမှာ ကွဲအက်သွားပြီး ဖုန်မှုန့်များ ထသွားတော့သည်။ ကြီးမားလှသော ပုစဉ်းရင်ကွဲ ကြီး တစ်ကောင်က သူ့ကို တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုပုစဉ်းရင်ကွဲကြီး၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အစိမ်းရောင်ရှိပြီး သာမန် ပုစဉ်းရင်ကွဲနှင့် တူသော်လည်း၊ ၎င်း၏ ကိုယ်တွင်းမှ ထွက်ပေါ်နေသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါမှာ ရှေးဟောင်းသားရဲကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်။ ၎င်း၏ ထက်မြက်လှသော လက်သည်းဓားကြီးများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် လီယန်ချူးပင် အနည်းငယ် အံ့သြသွားရသည်။

"ငါ့ရဲ့ ပန်ဒါ တောင် ဒီပုစဉ်းရင်ကွဲကို နိုင်ပါ့မလားမသိဘူး" ဟု လီယန်ချူးက တွေးတော နှိုင်းယှဉ်လိုက်မိသည်။

အကယ်၍ ပန်ဒါသည် ၎င်း၏ အထူးစွမ်းအားများကို မသုံးဘဲ သာမန် သွေးသားအင်အားဖြင့်သာ တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက ဤပုစဉ်းရင်ကွဲကို အမှန်တကယ် ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

လီယန်ချူး၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားသည်။ သူသည် အဘယ်ကဲ့သို့သော နေရာသို့ ရောက်ရှိနေခြင်းနည်း။ သာမန် ပုစဉ်းရင်ကွဲ တစ်ကောင်ကပင် ဤမျှ ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော အစွမ်းရှိနေပါက၊ ဤကမ္ဘာပေါ်ရှိ အစွမ်းထက်သော သတ္တဝါများမှာ မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်နေမည်နည်း။

ရှဲ

အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ပုစဉ်းရင်ကွဲကြီးက ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်။ ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်မှု အသိစိတ်မှာ အလွန် ထက်မြက်လှသည်။ လက်သည်းဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သောအခါ ပေပေါင်းများစွာ မြင့်သော မြက်ပင်ကြီးများမှာ ပြတ်တောက်သွားရသည်။ သာမန်ကျင့်ကြံသူများသာ ဆိုပါက ထိုလဲကျလာသော မြက်ပင်ကြီးများအောက်မှာပင် ပိ၍ သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

လီယန်ချူးသည် လဲကျလာသော မြက်ပင်ကြီးများကြားတွင် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားရင်း ပုစဉ်းရင်ကွဲ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်တိမ်းနေသည်။

"မင်း စကားပြောတတ်လား"

သူသည် ထိုပုစဉ်းရင်ကွဲနှင့် စကားပြောကြည့်ချင်သော်လည်း ကံဆိုးသည်မှာ ထိုသားရဲတွင် အသိဉာဏ် မရှိပေ။ ၎င်း၏ အစွမ်းမှာ ရှေးဟောင်းသားရဲကြီးများကဲ့သို့ ရှိနေသော်လည်း ထူးဆန်းစွာပင် အသိဉာဏ် ပွင့်လင်းခြင်း မရှိပေ။

လီယန်ချူးသည် ထပ်မံ မရှောင်တိမ်းတော့ဘဲ အပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ ပုစဉ်းရင်ကွဲ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ လက်သီးဖြင့် တစ်ချက် ထိုးလိုက်သည်။ ထိုပုစဉ်းရင်ကွဲ၏ အခွံမှာ မည်မျှပင် မာကျောစေကာမူ လီယန်ချူး၏ ပြင်းထန်လှသော အင်အားကို မခံနိုင်ဘဲ တစ်စစီ ကွဲကြေသွားတော့သည်။

မည်သည့် ကုသိုလ်အမှတ် မှ ရရှိခြင်း မရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် လီယန်ချူး၏ မျက်မှောင်မှာ ကြုတ်သွားတော့သည်။ ဤနေရာတွင် ကြီးမားသော ပိုးမွှားများကို သတ်ဖြတ်ပြီး ကုသိုလ်အမှတ်များ ရယူရန် စိတ်ကူးကို လက်လျှော့လိုက်ရတော့သည်။

သူသည် ထိုမြက်တောကို ဖြတ်ကျော်လိုက်သောအခါ မြင်ကွင်းမှာ လင်းထိန်သွားသည်။ စောစောက မြက်တောသည်သာ ထူးထူးခြားခြား မြင့်မားနေပုံရသည်။ မလှမ်းမကမ်းတွင် နောက်ထပ် နတ်ကျောင်းပျက် တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

လီယန်ချူးသည် လျင်မြန်စွာပင် ထိုနေရာသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ တိမ်စီးနတ်အတတ် ကို မသုံးနိုင်သော်လည်း သူသည် လူ့လောက၏ သိုင်းပညာ အထွတ်အထိပ် မဟာဆရာကြီ ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ဖော့ပညာမှာ လေထဲတွင် အရိပ်များ ကျန်ရစ်သည်အထိ မြန်ဆန်လှသည်။

သူသည် နတ်ကျောင်း၏ရှေ့သို့ ရောက်သောအခါ အတွင်းမှ တိုက်ခိုက်သံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

"လူရှိတာလား" လီယန်ချူး၏ မျက်လုံးများ လင်းခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ဝင်သွားတော့သည်။

နတ်ကျောင်းထဲတွင် လှပကျော့ရှင်းသော အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခံနေရသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမသည် ပွယောင်းသော တာအိုဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှသည်။ နဖူးအလယ်တွင် အနီရောင် အမှတ်တစ်ခု ပါရှိပြီး လက်ထဲတွင် မက်မွန်သားဓား တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

ဓားချီများမှာ လေထုကို ဖြတ်သန်းကာ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်နေပြီး သူမ၏ ဘေးပတ်လည်တွင် ခုနစ်ခု၊ ရှစ်ခုခန့်ရှိသော အဆောင်စာရွက်များ က သူမကို ကာကွယ်ပေးထားသည်။ သူမသည် တာအိုဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

ဤအမျိုးသမီး တာအိုဆရာမှာ အသက် ၄၀ ဝန်းကျင်ခန့် ရှိပုံရသော်လည်း အသားအရေမှာ နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေသည်။ ပွယောင်းလှသော တာအိုဝတ်စုံမှာပင် သူမ၏ ထည်ဝါလှသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို မဖုံးကွယ်နိုင်ပေ။

သေးသွယ်သင့်သည့် နေရာတွင် သေးသွယ်ကာ ကြီးသင့်သည့် နေရာတွင် ကြီးမားလှသဖြင့် ထိုတာအိုဝတ်စုံမှာ သူမအပေါ်တွင် ထူးခြားသော ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုကို ပေးစွမ်းနေသည်။

ယခုမူ သူမ၏ မျက်နှာတွင် နီမြန်းသော အရိပ်အယောင်များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို အပြင်းအထန် ထိန်းချုပ်နေရပုံရသည်။ သူမ၏ လက်ထဲမှ မက်မွန်သားဓားမှာလည်း အက်ကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ခံထားရကြောင်း သိသာလှသည်။

သူမကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်နေသူများမှာ သက်ကြီးရွယ်အို နှစ်ဦးနှင့် ထွားကျိုင်းသော လူလတ်ပိုင်း တစ်ဦးတို့ ဖြစ်သည်။ ထိုသုံးဦးစလုံး၏ ကျင့်စဉ်များမှာ တူညီသော ဇစ်မြစ်မှ လာပုံရသည်။ သူတို့၏ ဘေးပတ်လည်တွင် တိမ်တိုက်များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ထိုတိမ်တိုက်များမှာ ပုံသဏ္ဌာန် အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေသည်။ အမျိုးသမီး တာအိုဆရာ၏ ဓားချီများ သူတို့ထံသို့ ရောက်ရှိလာတိုင်း ထိုတိမ်တိုက်များမှာ နတ်သားရဲ ပုံသဏ္ဌာန်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကာကွယ်ပေးနေကြသည်။

သက်ကြီးရွယ်အို နှစ်ဦး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် လိပ်နဂါး ပုံသဏ္ဌာန်များ ပေါ်ထွက်နေပြီး လူလတ်ပိုင်း၏ ကိုယ်ပေါ်တွင်မူ နဂါးပြာ ပုံသဏ္ဌာန် ပေါ်ထွက်နေသည်။ သက်ကြီးရွယ်အို နှစ်ဦးမှာ အလွန် အစွမ်းထက်လှပြီး ခုခံမှုလည်း ကောင်းလှသည်။ သူတို့သည် ပူးပေါင်း၍ ရှေ့သို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးကပ်ကာ အမျိုးသမီး တာအိုဆရာကို ဖိအားပေးနေကြသည်။

ထို့အပြင် ဘေးဘက်တွင် ဝတ်စုံဖြူ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးမှာလည်း လက်ကို နောက်ပစ်၍ ရပ်ကြည့်နေသည်။ ထိုလူငယ်၏ မျက်ခုံးများမှာ ထောင့်ချိုးကျနေပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း ထက်မြက်ကာ နှုတ်ခမ်းမှာ ပါးလွှာလှသည်။ အလွန်ပင် ခန့်ညားသော ရုပ်ရည်ရှိသော်လည်း ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ဓားရှည်မှာ ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ထိုလူငယ်၏ ဘေးတွင်မူ အမူအရာ ကင်းမဲ့နေသော အလှပဂေး အစေခံမလေး တစ်ဦး ရှိနေသည်။ သူမသည် အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကျောတွင် ရှေးဟောင်းဓားတစ်လက်ကို လွယ်ထားသည်။ အလွန်လှပသော်လည်း အေးစက်သော အရှိန်အဝါ ရှိသူဖြစ်သည်။

အမျိုးသမီး တာအိုဆရာ၏ မက်မွန်သားဓားမှ တောက်ပသော ဓားချီများ ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း သူမ၏ ကိုယ်တွင်း အင်အားများမှာ ကုန်ခန်းစပြုနေပုံရသည်။

သက်ကြီးရွယ်အို နှစ်ဦးမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကာ သူတို့၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် လိပ်နဂါး နတ်သားရဲ ပုံရိပ်များကို ဖော်ထုတ်လိုက်ကြသည်။ လူလတ်ပိုင်းကလည်း နောက်ကွယ်မှ နဂါးပြာ ပုံရိပ်ဖြင့် လိုက်ပါလာပြီး သုံးဦးစလုံး ပူးပေါင်းကာ အမျိုးသမီး တာအိုဆရာကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။

အမျိုးသမီး တာအိုဆရာ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အဆောင်များမှာ ခဏချင်း လောင်ကျွမ်းကာ ပြုတ်ကျသွားပြီး သူမသည်လည်း သွေးတစ်လုပ် အန်လိုက်ရတော့သည်။

"မြန်မြန် ဖမ်းလိုက်စမ်း၊ ဒီသခင်လေးက သူမကို ကောင်းကောင်း ဆုံးမပေးချင်လို့"

ဟု ဝတ်စုံဖြူ လူငယ်က တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

သုံးဦးစလုံး ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်လိုက်သောအခါ အမျိုးသမီး တာအိုဆရာမှာ လုံးဝ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသည်။

ဘုန်း

သူမ၏ လက်ထဲမှ မက်မွန်သားဓားမှာ ကျိုးပဲ့သွားရပြီး ထက်မြက်လှသော ဓားချီတစ်ခုက လေထုကို ဖြတ်သန်းကာ နဂါးပြာပုံရိပ်ရှိသော လူလတ်ပိုင်းကို မြေပြင်ပေါ်သို့ စိုက်ဝင်သွားစေသည်။ ထိုလူလတ်ပိုင်းမှာ ခဏချင်းပင် အသက်ပျောက်သွားတော့သည်။ သို့သော် အမျိုးသမီး တာအိုဆရာမှာလည်း သက်ကြီးရွယ်အို နှစ်ဦး၏ လက်သီးချက်ကို ကျောပြင်ပေါ်တွင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ခံလိုက်ရတော့သည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

သူမသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသော်လည်း ကိုယ်ပေါ်မှ အဆောင် သုံးခုက ပြန်လည် ပျံတက်လာကာ သူမကို ကာကွယ်ပေးထားသည်။ သက်ကြီးရွယ်အို နှစ်ဦးသည် လိပ်နဂါး စွမ်းအားများဖြင့် ဝါဖန့်ဖန့် အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်ကာ ထို အဆောင် သုံးခုကို ရိုက်ချလိုက်ကြသည်။

အမျိုးသမီး တာအိုဆရာမှာ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာကို ရရှိသွားပြီး မျက်နှာတွင် နီမြန်းသော အရိပ်အယောင်များ ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာပြန်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယိမ်းထိုးနေပြီး မူးယစ်နေသကဲ့သို့ အလွန်ပင် နာကျင်ခံစားနေရပုံရသည်။

"ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမ... မင်း ဘာလို့ အတင်းအကျပ် တောင့်ခံနေတာလဲ၊ ငါ အမှန်အတိုင်း ပြောပြမယ်... မင်းရဲ့ ကိုယ်တွင်းက အဆိပ်ဟာ မင်းရဲ့ တပည့် စုချန်ယွီ ကိုယ်တိုင် ခတ်ထားတာပဲ။ မင်းကို ငါ့ရဲ့ ကစားစရာအဖြစ် လုပ်ပြီးမှ သူ့ကို ပြန်ပေးဖို့ သူက ငါ့ကို တောင်းဆိုထားတာ"

ဝတ်စုံဖြူ လူငယ်က အေးစက်စွာ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သော စကားများတွင် လှည့်ဖြား သိမ်းသွင်းနိုင်သော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။ ထိုအခါ အမျိုးသမီး တာအိုဆရာ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် နာကျင်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး စိတ်ဓာတ်များ ဗရဗြဲ ဖြစ်သွားတော့သည်။

သက်ကြီးရွယ်အို နှစ်ဦးမှာ ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြပြန်ရာ တိမ်တိုက်များမှာ လိပ်နဂါးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူမထံသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။ သူမသည် လက်ကွက်များကို မြန်ဆန်စွာ ဖော်ထုတ်လိုက်ကာ ကိုယ်ရောင်ဖျောက်၍ ရှောင်တိမ်းသော်လည်း လိပ်နဂါးနှစ်ကောင်၏ ပိတ်ဆို့မှုကို ခံလိုက်ရပြန်သည်။

"ထျန်းတီရွှမ်ကျုံး၊ ဝမ်ချီပန်ကန်း..."

သူမသည် ရွှေရောင်အလင်းမန္တန် ကို ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ ကိုယ်ပေါ်မှ တောက်ပသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သက်ကြီးရွယ်အို နှစ်ဦးကို နောက်သို့ ဆုတ်သွားစေသည်။ ရွှေရောင်အလင်းမန္တန်မှာ အသုံးပြုသူ၏ ကျင့်ကြံမှု အရှိန်အဝါကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သူမသည် ဝတ်စုံဖြူ လူငယ်ကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"လူယုတ်မာ"

ဝတ်စုံဖြူ လူငယ်က ပြုံးလိုက်ရင်း

"မင်းရဲ့ ဝိညာဉ် ပျက်စီးသွားရင်တောင် မင်းရဲ့ ဒီခန္ဓာကိုယ်ကိုတော့ ငါ အရမ်း သဘောကျတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

သူသည် ခန့်ညားထည်ဝါသော သူဌေးသားလေး တစ်ဦးနှင့် တူသော်လည်း ပြောဆိုလိုက်သော စကားများမှာမူ အလွန်ပင် ရွံရှာဖွယ် ကောင်းလှသည်။

အမျိုးသမီး တာအိုဆရာ၏ မျက်နှာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး "မင်း သေချင်နေတာပဲ" ဟု ဟစ်အော်ကာ ပါးစပ်မှ ဓားချီတစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

ထိုဓားချီမှာ သက်ကြီးရွယ်အို နှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ဖြတ်ကျော်ကာ လူငယ်ထံသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။

ထိုလူငယ်မှာ အမျိုးသမီးတွင် ဤသို့သော လျှို့ဝှက်ချက် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာမှာမူ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ ဘေးမှ အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် အစေခံမလေးက ချက်ချင်းပင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ရှဲ

ဓားချီတစ်ခုက လေထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားပြီး အမျိုးသမီး တာအိုဆရာ၏ ဓားချီနှင့် ထိတွေ့သွားကာ ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။ ဓားချီများမှာ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့သို့ လွင့်စင်သွားပြီး နန်းဆောင်အတွင်းရှိ ကျောက်တုံးများကိုပင် ကြေမွသွားစေသည်။

"မွေးရာပါ ဓားနှလုံးသား လား"

အမျိုးသမီး တာအိုဆရာ၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်သွားသည်။

အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် အစေခံမလေးမှာ ဘာစကားမှ မဆိုဘဲ လူငယ်၏ ဘေးတွင် ပြန်လည် ရပ်နေလိုက်သည်။

ဝတ်စုံဖြူ လူငယ်က

"ငါ့ဘေးမှာ နေပြီး ငါ့မိန်းမ လုပ်ရတာက မင်းအတွက် ဂုဏ်မငယ်ပါဘူး"

ဟု ထပ်မံ ပြောဆိုလိုက်ပြန်သည်။

အမျိုးသမီး တာအိုဆရာ၏ လက်ထဲတွင် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ၎င်းကို ဓားရှည်တစ်လက်ကဲ့သို့ ကိုင်ဆောင်ကာ အသက်နှင့်လဲ၍ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် သက်ကြီးရွယ်အို နှစ်ဦးက တိမ်တိုက်များကို အသုံးပြု၍ သူမကို ထပ်မံ ပိတ်ဆို့လိုက်ပြန်သည်။

"ရှဲ့ရင်း... သူမကို သွားဖမ်းလိုက်စမ်း"

ဟု လူငယ်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးမှာ ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ ရှေ့သို့ လှမ်းလိုက်သည်နှင့် ဓားချီမှာ အမျိုးသမီး တာအိုဆရာ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ သက်ကြီးရွယ်အို နှစ်ဦးနှင့် တိုက်ခိုက်နေရသော အမျိုးသမီး တာအိုဆရာမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ ထိုဓားချီ၏ ထိမှန်မှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ဖြူဖတ်ဖြူလျော် ဖြစ်သွားတော့သည်။

ဤအစေခံမလေး၏ ဓားချီမှာ အလွန်ပင် ထက်မြက်လှသည်။ ရှီ မိသားစုမှာ ဤသို့သော မွေးရာပါ ဓားနှလုံးသား ရှိသည့် အစေခံမလေးကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့လိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

ဤမိန်းကလေးမှာ ယန်ဝိညာဉ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည့် ပါရမီရှိသူ ဖြစ်သည်။

အမျိုးသမီး တာအိုဆရာ၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားသည်။ သူမ၏ ကိုယ်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော အဆိပ်နှစ်မျိုး ရှိနေသည်။ သူမက ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း ကိုးတောင်စဉ် အနက်ပိုင်းတွင် အန္တရာယ်များစွာနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသဖြင့် အင်အားများစွာ ကုန်ခန်းနေပြီး ထိုအဆိပ်များက ပြန်လည် ထကြွလာခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမသည် ယန်ဝိညာဉ် အဆင့်သို့ ရောက်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ ဤရှိမိသားစုမှ မျိုးဆက်သစ်လေး၏ လက်ထဲ၌ အရှက်ခွဲခံရတော့မည်လော။

လီယန်ချူးသည် နတ်ကျောင်းထဲသို့ ဝင်လာပြီးနောက် တိုက်ခိုက်နေသူများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် စုချန်ယွီ ဆိုသည့် အမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မျက်မှောင်ကို အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူ မမှားပါက စုချန်ယွီ ဆိုသည်မှာ သူ ယခင်က ကယ်ဆယ်ခဲ့သော မိန်းကလေး၏ ဂိုဏ်းတူ မောင်နှမပင် ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင် ဒီအမျိုးသမီးက ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမပေါ့..."

ဟု လီယန်ချူးက တွေးလိုက်မိသည်။

ဤယွမ်ရှု တာအိုဆရာမတွင် ထူးခြားသော ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် အရှိန်အဝါတစ်ခု ရှိနေသည်။ သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုမှာ ကိုယ်တွင်းရှိ အဆိပ်ကြောင့်သော်လည်းကောင်း၊ ကျင့်ကြံသည့် ကျင့်စဉ်ကြောင့်သော်လည်းကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ဝတ်စုံဖြူ လူငယ်နှင့် အပေါင်းအပါများ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင်မူ ပြင်းထန်သော အာဃာတများနှင့် သွေးရောင်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ လီယန်ချူး၏ ရုတ်တရက် ပေါ်လာမှုကြောင့် ဝတ်စုံဖြူ လူငယ်၏ အာရုံမှာ သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ လူငယ်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

အခြားကြောင့် မဟုတ်ဘဲ လီယန်ချူး၏ ရုပ်ရည်နှင့် အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ထူးကဲလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထင်ရှားပြတ်သားသော မျက်နှာထား၊ ထက်မြက်သော မျက်ခုံးနှင့် မျက်ဝန်း၊ ထည်ဝါလှသော ကိုယ်ဟန်မှာ ဝတ်စုံဖြူ လူငယ်ကိုပင် လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် အစေခံမလေး ပါဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်သဖြင့် ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာများစွာ တိုးလာတော့သည်။ သက်ကြီးရွယ်အို နှစ်ဦးသည် တိမ်တိုက်များကို ကြီးမားလှသော လိပ်နဂါး နတ်ရုပ်တုကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ကြပြီး ပြင်းထန်လှသော ဖိအားများဖြင့် သူမကို တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

ဘုန်း

သူမ၏ လက်ထဲမှ ဓားအလင်းတန်းမှာ ကြေမွသွားပြီး ကိုယ်တွင်းသို့လည်း တိမ်တိုက်စွမ်းအားများ စိမ့်ဝင်သွားသဖြင့် သူမ၏ အသက်ရှူသံမှာ ပိုမို အားနည်းလာတော့သည်။ သက်ကြီးရွယ်အို နှစ်ဦးမှာ သူမကို ဖမ်းဆီးရန် ရှေ့တိုးလာကြစဉ်...

ရုတ်တရက် ထည်ဝါလှသော ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုသူမှာ အရှိန်အဝါ ထူးကဲလှသော လူငယ်တာအိုဆရာလေး တစ်ဦးပင်။ ထိုလူငယ်မှာ လက်ကို အသာအယာ မြှောက်ကာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဝုန်း

တိမ်တိုက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော လိပ်နဂါးနှစ်ကောင်မှာ ခဏချင်းပင် ကြေမွသွားပြီး၊ သက်ကြီးရွယ်အို နှစ်ဦးမှာလည်း လေထဲတွင်ပင် သွေးမြူများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ သေဆုံးသွားတော့သည်။

ကုသိုလ်အမှတ် ၈၀၀၀...

ကုသိုလ်အမှတ် ၈၀၀၀...

လီယန်ချူးသည် ရင်းနှီးနေသော မဟာတာအို ၏ အသံကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအချိန်တွင် အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် အစေခံမလေးမှာ ကြောင်အမ်းသွားပြီး ဝတ်စုံဖြူ လူငယ်မှာလည်း အလွန် ထိတ်လန့်သွားရတော့သည်။

ထိုသက်ကြီးရွယ်အို နှစ်ဦးမှာ သူ၏ မိသားစုမှ အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ပြီး နတ်သားရဲ လေးပါးလျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် ထဲမှ လိပ်နဂါးကျင့်စဉ်ကို တတ်မြောက်ထားသူများ ဖြစ်သည်။ ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမကိုပင် ဖိနှိပ်ထားနိုင်သော သူတို့မှာ ဤလူငယ်တာအိုဆရာ၏ လက်ချက်ဖြင့် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ လွယ်ကူစွာ သေဆုံးသွားရသနည်း။

လီယန်ချူးသည် ဝတ်စုံဖြူ လူငယ်ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့် သူ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ လူငယ်၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားပြီး ကိုယ်ပေါ်မှ ပြင်းထန်သော တိမ်တိုက်စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

နဂါးပြာ၊ ကျားဖြူ၊ လိပ်နဂါး၊ ဖီးနစ်နီ ဟူသော နတ်သားရဲ လေးပါးပုံရိပ်များမှာ သူ၏ ဘေးပတ်လည်တွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး အလင်းတန်းများ လင်းထိန်သွားတော့သည်။

သူ၏ အမည်မှာ ရှီထျန်းမင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ရှီမိသားစု၏ ဤမျိုးဆက်တွင် ယန်ဝိညာဉ် အဆင့်သို့ ရောက်ရန် အရှိဆုံးသော ပါရမီရှင် ဖြစ်ပြီး ဘိုးဘေးများ၏ အချစ်ဆုံးသူ ဖြစ်သည်။

သူသည် ဘိုးဘေးများနောက်ပိုင်းတွင် နတ်သားရဲလေးပါး လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် ကို ကျွမ်းကျင်အောင်မြင်ခဲ့သော တစ်ဦးတည်းသော သူပင် ဖြစ်သည်။

ဤကျင့်စဉ်မှာ အလွန် အစွမ်းထက်လှပြီး တစ်မျိုးတည်း တတ်မြောက်ရုံနှင့်ပင် လောကတွင် ထင်ရှားကျော်ကြားနိုင်သော်လည်း၊ ရှီထျန်းမင်မှာ အသက် ၃၀ တွင်ပင် လေးမျိုးစလုံးကို တတ်မြောက်ထားသူ ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ ဤမျှ ပါရမီရှိသော လူငယ်လေးမှာ မောက်မာနေခြင်းကို သဘာဝကျသည်ဟု ထင်မြင်ကြသော်လည်း၊ ယနေ့တွင်မူ သူသည် လီယန်ချူးနှင့် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

နဂါးပြာ၊ ကျားဖြူ၊ လိပ်နဂါး ဟူသော နတ်သားရဲ ပုံရိပ်များမှာ လီယန်ချူး၏ လက်တစ်ချက် ရိုက်ချမှုအောက်တွင်ပင် ကြေမွပျက်စီးသွားတော့သည်။ ရှီမိသားစု၏ နှစ်ပေါင်း ရာချီအတွင်း ပထမဆုံး ပါရမီရှင်ဟု သတ်မှတ်ခံထားရသော ရှီထျန်းမင်မှာ လီယန်ချူး၏ လည်ပင်းညှစ်၍ မြှောက်တင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

လီယန်ချူး၏ အကြည့်များမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ရှီထျန်းမင်၏ ကိုယ်တွင်းမှ စွမ်းအားများမှာမူ ချက်ချင်း ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရပြီး လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပေ။ သူ၏ ရင်ထဲ၌ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားရသည်။

"တတိယအဆင့် "

ထိုရိုင်းစိုင်းလှသော နယ်မြေထဲတွင် တတိယအဆင့်ဖြစ်သည့် ယန်ဝိညာဉ် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံရလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

အခန်း (၇၈၈) နတ်သက်ကြွေ ရုပ်သေးအတတ်၊ ကိုယ်စားသေ အဆောင်နှင့် ရှေးဟောင်း ကျင့်ကြံသူ မိသားစု

"လွှတ်စမ်း... ငါက ရှီမိသားစုရဲ့ သားပဲ"

ရှီထျန်းမင်၏ မျက်နှာမှာ အကြီးအကျယ် ပျက်ယွင်းသွားပြီး ရုန်းကန်ရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

လီယန်ချူးက ပြုံးလိုက်သည်။

'ဂျောက်' ခနဲ အသံနှင့်အတူ...

သူသည် ရှီထျန်းမင်၏ လည်ပင်းကို ချိုးပစ်လိုက်တော့သည်။

ရှီထျန်းမင်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းခနဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက်၊

သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားကာ၊

ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာသောအခါ...

အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် အစေခံမလေး၏ နောက်ကွယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ရှီမိသားစု ဘိုးဘေးက ရှီထျန်းမင်ကို ပေးသနားထားသော ကိုယ်စားသေ အဆောင် တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ရှေးဟောင်း ကျင့်ကြံသူ မိသားစုကြီးများတွင်၊

အမာခံ မျိုးဆက်သစ်များကိုသာ ကိုယ်စားသေ အဆောင်များ ပေးသနားလေ့ ရှိကြသည်။

ရှီထျန်းမင်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်နိုင်ကာ၊ ထိုအစိမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် အစေခံမလေးကို အသုံးပြု၍ ဤလူငယ် တာအိုဆရာကို ရင်ဆိုင်ရန် ကြံရွယ်လိုက်သည်။

အမှန်စင်စစ် ထိုအစေခံမလေးမှာ သက်ရှိလူသား မဟုတ်ပေ။

သူမမှာ စစ်သည်ရုပ်သေး တစ်ရုပ်သာ ဖြစ်သည်။

ရှီမိသားစု ဘိုးဘေးက အထွတ်အထိပ် လျှို့ဝှက်အတတ်ဖြင့် ဖန်တီးထားသော ရုပ်သေးရုပ် ဖြစ်ပြီး၊

၎င်းအတွက် တစ်ချိန်က မွေးရာပါ ဓားနှလုံးသား ပိုင်ဆိုင်သည့် တကယ့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို လျှို့ဝှက်မန္တန်ဖြင့် ဝိညာဉ်ကို ဆွဲထုတ်ကာ ဤဓားရုပ်သေးထဲသို့ ထည့်သွင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် အစေခံမလေးမှာ ယခုအခါ လူသားတစ်ဦးနှင့် မခြားနားဘဲ၊

သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း ဝတ်စုံဖြူ လူငယ်နှင့် အလွန် တူညီလှသည်။

ရုတ်တရက် ပြင်းထန်လှသော ဓားချီတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤဓားချက်မှာ ရှီမိသားစု ဘိုးဘေးက အစေခံမလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ချိပ်ပိတ် ထည့်သွင်းထားသော ဓားချက် ဖြစ်သည်။

အားကောင်းသော ရန်သူနှင့် တွေ့သည့်အခါ ထုတ်သုံးနိုင်ပြီး၊

တတိယအဆင့် ရှိသူပင်လျှင် ဤဓားချက်၏ အရှိန်အဟုန်ကို တိုက်ရိုက် မရင်ဆိုင်ရဲပေ။

၎င်းမှာ ယန်ဝိညာဉ် အဆင့်၏ ဓားချက်တစ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤအချက်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့်၊

ရှီမိသားစု ဘိုးဘေးသည် သူ၏ မျိုးဆက်သစ် ရှီထျန်းမင်ကို မည်မျှအထိ တန်ဖိုးထားကြောင်း သိနိုင်ပေသည်။

လီယန်ချူး၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

သူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တုန်ခါသွားသကဲ့သို့၊

တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

ဝုန်း...

စွမ်းအား နှစ်ရပ်မှာ အပြန်အလှန် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားကြသည်။

ထိုတတိယအဆင့်၏ ပြင်းထန်လှသော ဓားချီမှာ လျင်မြန်စွာပင် ချေဖျက်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး၊

လီယန်ချူးက လက်မောင်းကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊

ချက်ချင်းပင် ထက်မြက်လှသော လေဓား တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး၊

ထိုအစိမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် အစေခံမလေးမှာ တိုက်ရိုက် အသတ်ခံလိုက်ရတော့သည်။

သို့သော် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ သွေးများ စီးထွက်မလာဘဲ အလင်းတန်းများသာ လင်းလက်နေ၏။

"ဒီရုပ်သေးအတတ်က တော်တော်လေး အဆင့်မြင့်တာပဲ"

လီယန်ချူးက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

စောစောက သူ၏ မျက်ဝန်းများဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကတည်းက၊

ထိုအမျိုးသမီးမှာ ရုပ်သေးတစ်ရုပ် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။

ဤမျှ အဆင့်ရှိသော ရုပ်သေးအတတ်ကို နတ်သက်ကြွေ အတတ် ဟုပင် ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။

ထိုရှီမိသားစု ဘိုးဘေး၏ လက်ထဲတွင် အလွန် အစွမ်းထက်သော လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်များ ရှိနေမည်မှာ အမှန်ပင်။

ဝတ်စုံဖြူ လူငယ်သည် မိမိ၏ ဘိုးဘေး ပေးသနားထားသော စစ်သည်ရုပ်သေး အသတ်ခံလိုက်ရပြီး၊

တတိယအဆင့် ဓားချီမှာလည်း ချေဖျက်ခံလိုက်ရသည်ကို မြင်သောအခါ၊

စိတ်ဓာတ်များ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

သူသည် ချက်ချင်းပင် အဆောင်တစ်ခုကို ဆွဲဖြဲလိုက်ရာ၊

သူ၏ ပုံရိပ်မှာ မီးခိုးစိမ်း တစ်တန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ အရှိန်အဝါလည်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

လီယန်ချူးသည် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးရန် မပြင်ဆင်တော့ပေ။

အဓိကမှာ တစ်ဖက်လူ၏ နည်းလမ်းများကို သူ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် စပ်စုချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဤရှီမိသားစု ဘိုးဘေးသည် အမှန်တကယ် မည်သူနည်း။

ယန်ဝိညာဉ် အဆင့်၏ အရှိန်အဝါ ရှိသော စစ်သည်ရုပ်သေးကို ဖန်တီးနိုင်ခြင်း၊

ကိုယ်စားသေ အဆောင်များ ရှိခြင်း၊

နောက်ဆုံးတွင် အသုံးပြုသွားသော အသက်ကယ် အဆောင်များ ရှိခြင်းတို့ကြောင့်၊

ထိုရှီမိသားစု ဘိုးဘေးမှာ အမှန်တကယ်ပင် နည်းလမ်းများစွာ ရှိသူ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ခဏတာအတွင်းမှာပင်၊

လီယန်ချူးသည် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို လှီးဖြတ်သကဲ့သို့၊ လေပြင်းမုန်တိုင်း တိုက်ခတ်သကဲ့သို့၊

ရှီမိသားစုမှ ဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ အားလုံးကို အပြတ်အသတ် သတ်ဖြတ်လိုက်တော့သည်။

ရှီမိသားစု၏ ပါရမီရှင် ရှီထျန်းမင်မှာမူ အိမ်ခြေမဲ့ ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးသွားရလေပြီ။

ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် အံ့သြမှင်သက်ခြင်း အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်နေသည်။

သူမသည် ဤလူငယ် တာအိုဆရာလေးကို အံ့သြစွာ ကြည့်နေမိသည်။

သူမသည် သူမ၏ ကိုယ်တွင်းမှ ထကြွနေသော ရာဂစိတ်နှင့် ကိလေသာ နှိပ်စက်မှုများကို အသည်းအသန် ထိန်းချုပ်လိုက်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အခုလို ကူညီပေးတဲ့အတွက် ဒီတာအိုဆရာလေးကို ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်"

ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမ၏ အသံမှာ ကြည်လင်ပြီး နူးညံ့လှသော်လည်း၊

၎င်းတွင် ဖော်ပြရခက်သော ဆွဲဆောင်မှု စွမ်းအားတစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

ခဏချင်းမှာပင် လီယန်ချူးသည် သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ တစ်စုံတစ်ခု၏ ဆွဲဆောင်မှုကို ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး၊

သူ့ရှေ့မှ နတ်သမီးလေးကဲ့သို့ အေးစက်လှပသော ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမမှာ ပို၍ပင် လှပဆွဲဆောင်မှု ရှိလာသယောင် ခံစားရသည်။

"ဟင်..."

လီယန်ချူးက မျက်မှောင်ကို အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူက သူ့ကို ကယ်တင်ပေးပြီးနောက်တွင် ဆွဲဆောင်မှု အတတ် ကို အသုံးပြုနေခြင်းလော။

လီယန်ချူးသည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။

"ကူညီပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒီကျေးဇူးကို နောက်မှ ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်"

ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက်တွင် သူမသည် လေစီးနတ်အတတ်ကို အသုံးပြု၍ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

သူမသည် ဤနေရာတွင် ဆက်လက် မနေရဲပုံရသည်။

ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမ၏ ပုံရိပ်မှာ နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ ပျံတက်သွားသော်လည်း၊

ပေအနည်းငယ်မျှသာ ရောက်ရှိသေးချိန်တွင် မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါသွားပြီး မြေပြင်သို့ ပြုတ်ကျလာတော့သည်။

လီယန်ချူးသည် သူမရှိရာသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း နီမြန်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

မူလက ဖြူစင်လှသော အသားအရေမှာ ယခုအခါ ပန်းရောင်သန်းနေပြီး၊

မျက်ဝန်းများမှာလည်း မူးယစ်နေကာ၊ ပါးစပ်မှလည်း တိုးတိုးလေး ညည်းတွားနေရှာသည်။

အေးစက်စင်ကြယ်လှသော ဤတာအိုလမ်းစဉ်မှ နတ်သမီးလေးမှာ၊

ယခုအခါတွင်မူ အလွန် ပူလောင်နေသော အလှပဂေးတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသို့သော ကွာခြားမှုကြီးက လူတစ်ဦးကို အံ့သြမှင်သက်သွားစေနိုင်သည်။

"စောစောက အဆိပ်ကြောင့်လား"

လီယန်ချူးမှာ အနည်းငယ် ကြောင်သွားမိသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမသည် လီယန်ချူးကို မြင်သောအခါ၊ ကိုယ်တိုင်ပင် အဝတ်အစားများကို စတင် ချွတ်ပစ်ကာ လီယန်ချူးကို ပြေးဖက်တော့သည်။

ပွယောင်းသော တာအိုဝတ်စုံကြီး ပြုတ်ကျသွားပြီးနောက်၊

အတွင်းမှ အတွင်းခံအင်္ကျီလေးနှင့် ဖြူဖွေးနူးညံ့သော လက်မောင်းသားလေးများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဤတာအို နတ်သမီးလေး၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှသည်။

ယခုမူ သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ မူးယစ်နေပြီး အခြေအနေမှာ လုံးဝ မဟန်တော့ပေ။

လီယန်ချူး၏ လက်ထဲတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး၊

ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမ၏ နဖူးအလယ်ကို အသာအယာ ထိလိုက်သည်။

ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမ၏ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားသော်လည်း၊

သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင်မူ မြူနှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသကဲ့သို့ ရှိနေဆဲပင်။

ထိုအကြည့်များမှာ လူတစ်ဦးကို ဂရုဏာသက်ကာ ချစ်ခင်လိုစိတ် ပေါက်အောင် ဖန်တီးနေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

သူမ၏ အခြေအနေမှာ အလွန် ထူးဆန်းလှသည်။

အကယ်၍ လီယန်ချူးသာ စိတ်ကြည်လင်ကျောက်စိမ်း ‌ကို အစွမ်းမမြှင့်ထားပါက၊

သူသည်လည်း သူမထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အငွေ့အသက်များ၏ သက်ရောက်မှုကို ခံရပေလိမ့်မည်။

လီယန်ချူး၏ မျက်လုံးများမှာ ယခုအခါ အလွန်ပင် ကြည်လင်နေသည်။

သူသည် ကပ်ကျော် အဆောင် ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ကပ်‌ေကျာ်အဆောင်၏ စွမ်းအားမှာ မည်သည့် အဆိပ်အတောက်ကိုမဆို ဖယ်ရှားပေးနိုင်သည်။

အဝါရောင် အဆောင်စာရွက်မှ နတ်အလင်းတန်းများ ကျဆင်းလာပြီး၊

ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပြင်းထန်သော အဆိပ်နှစ်မျိုးကို ချက်ချင်း ဖယ်ရှားပေးလိုက်သည်။

သို့သော် ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမ၏ မျက်ဝန်းများမှာမူ ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး၊

သတိပြန်လည်လာခြင်း မရှိသေးပေ။

လီယန်ချူးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမက ထပ်မံ၍ သူ့ကို ပြေးဖက်ကာ၊

သူ၏ လက်မောင်းကို ဖက်တွယ်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏ အသက်ရှူသံများမှာလည်း အနားသို့ တိုးကပ်လာကာ၊

လီယန်ချူးကို တိုးတိုးလေး အသနားခံနေတော့သည်။

"အစ်ကို... ကျွန်မကို သနားပါဦး"

အေးစက်ပြီး ကိလေသာ ကင်းစင်လှသော တာအိုနတ်သမီးလေးက ဤသို့ နူးညံ့ဆွဲဆောင်မှုရှိသော စကားမျိုးကို ပြောဆိုလိုက်ခြင်းက ပို၍ပင် ရင်ခုန်စရာ ကောင်းလှသည်။

သို့သော် လီယန်ချူးမှာမူ လုံးဝ စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ စိတ်ကြည်လင်ကျောက်စိမ်း ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

သူသည် ဤယွမ်ရှု တာအိုဆရာမ၏ ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာတွင် ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေကြောင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။

စိတ်ကြည်လင် ကျောက်စိမ်းမှ အလင်းတန်းများ ကျဆင်းလာသောအခါ၊

ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမ၏ လှုပ်ရှားမှုများ အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားပြီး၊

မျက်ဝန်းများလည်း သတိပြန်ဝင်လာသည်။

သူမသည် လီယန်ချူး၏ လက်မောင်းကို ချက်ချင်း လွှတ်လိုက်သည်။

ယခု လက်ရှိ အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ သူမ၏ မျက်နှာတွင် ရှက်သွေးဖြာကာ နီမြန်းသွားတော့သည်။

ဖြူစင်လှပသော မျက်နှာလေးတွင် နီမြန်းနေသော အရိပ်အယောင်များမှာ အလွန်ပင် ကြည့်ကောင်းလှသည်။

ဤသို့သော အခြေအနေမျိုးမှာ ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမ ကျင့်ကြံလာသည့် တစ်သက်တာတွင် တစ်ခါမှ မကြုံဖူးခဲ့သလို၊

အမျိုးသားတစ်ဦးရှေ့တွင်လည်း မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဤမျှအထိ မပြသဖူးခဲ့ပေ။

သူမ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ဗလာ ဖြစ်သွားသော်လည်း၊

ချက်ချင်းပင် တာအိုလမ်းစဉ်၏ စိတ်ကြည်လင် မန္တန်ကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

သို့သော် စကားလုံး နှစ်လုံးမျှသာ ရွတ်ရသေးချိန်တွင် မျက်ဝန်းများမှာ ထပ်မံ၍ မူးယစ်လာပြန်သည်။

ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်အမင်း ပူလောင်နေသည်ဟု ခံစားရကာ၊

နောက်ထပ် အဝတ်အစား တစ်ခုကို ထပ်မံ ချွတ်ပစ်လိုက်ပြန်သည်။

ယခုမှာ နွေရာသီ ဖြစ်သဖြင့်၊

မူလကပင် တာအိုဝတ်စုံ အောက်တွင် အဝတ်အစားများမှာ ပါးလွှာလှသည်။

နောက်ထပ် တစ်ထည် ထပ်မံ ချွတ်လိုက်သောအခါ၊

သူမ၏ အလှတရားများမှာ အထင်းသား ပေါ်လွင်လာတော့သည်။

လီယန်ချူးသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ကာ စိတ်ကြည်လင် ကေျာက်စိမ်းမှ အလင်းတန်းများကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

ရှဲ... ရှဲ... ရှဲ...

အလင်းတန်း အများအပြား ကျဆင်းလာပြီး၊

ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမ၏ ဝိညာဉ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းပေးလိုက်သည်။

လှပသော အမျိုးသမီးကို မည်သူမဆို နှစ်သက်ကြသော်လည်း၊

တစ်ဖက်လူမှာ ပြဿနာ ဖြစ်နေကြောင်း သိသာနေသဖြင့်၊

ဤအချိန်တွင် လီယန်ချူးက မျက်လုံးများကို လုံးဝ ပိတ်ထားလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး၊

နဖူးအလယ်မှတစ်ဆင့် ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမ၏ စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

ယခင်က ‌ေကျာက်ရှောင်မန် ထူးဆန်းသော အခြေအနေ ဖြစ်နေစဉ်က သူ ဝင်ရောက် စစ်ဆေး၍ မရခဲ့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုစဉ်က ‌ေကျာက်ရှောင်မန်မှာ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်မျှသာ ဖြစ်သဖြင့်၊

လီယန်ချူး၏ သန်မာလှသော ဝိညာဉ် ဝင်ရောက်သွားပါက သူမ လုံးဝ ပျက်စီးသွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤယွမ်ရှု တာအိုဆရာမမှာမူ တစ်ခါမှ အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ဝင်ရောက်ခြင်းကို မခံခဲ့ရသော်လည်း၊

သူမသည် ယန်ဝိညာဉ် အဆင့်သို့ ရောက်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သဖြင့်၊

လီယန်ချူး၏ ဝိညာဉ်ကို အပြည့်အဝ လက်ခံနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

လီယန်ချူး၏ ဝိညာဉ် ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးမှာ အဆုံးမဲ့သော မီးတောက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

စိတ်စင်္ကြံမှာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် အရေးကြီးဆုံး နေရာဖြစ်သော်လည်း၊

သူ ဝင်လာသည်နှင့် မီးတောက်များက ဝိုင်းရံထားကြသည်။

လီယန်ချူး၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ၊

ထိုဝါဖန့်ဖန့် မီးတောက်များကို တားဆီးထားလိုက်သည်။

ခဏတာ ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့်၊

ဤမီးတောက်များသည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက် ထိခိုက်စေနိုင်ကြောင်း လီယန်ချူး ခံစားမိလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်တွင် အလွန် သန်မာသော နတ်စွမ်းအားများ ရှိသဖြင့် ဖျက်ဆီးရန် ခဲယဉ်းသော်လည်း၊

ဤမီးတောက်များ၏ စွမ်းအားမှာ သာမန် မဟုတ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

ထို့ကြောင့်၊ ဤသည်မှာ သာမန် စိတ်မီး မဟုတ်ပေ။

ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမ၏ အသိစိတ် နယ်မြေထဲတွင်၊

လီယန်ချူးသည် အရှိန်အဝါ တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အလင်းတန်းများ ပျံထွက်သွားပြီး ထိုအရှိန်အဝါကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။

၎င်းမှာ အဝတ်အစား တစ်ထည်မျှ မပါသော အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ အချိုးအစား ပြေပြစ်လှပြီး၊

သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ဝါဖန့်ဖန့် မီးတောက်များ ဖုံးလွှမ်းနေကာ၊ ဆံပင်များလည်း လွင့်ပျံ့နေ၏။

ထူးခြားသော ဆွဲဆောင်မှု စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

လီယန်ချူး၏ အလင်းတန်းများက ကာကွယ်ပေးလိုက်သောအခါ၊

ထိုအမျိုးသမီး၏ ကိုယ်ပေါ်မှ မီးတောက်များမှာ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပြီး၊

မျက်ဝန်းများမှာလည်း သတိပြန်ဝင်လာသည်။

သူမသည် လီယန်ချူး မိမိ၏ အသိစိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အံ့သြသွားပြီး၊

မျက်နှာတွင် ရှက်သွေးဖြာသွားသည်။

"တာအိုဆရာလေး... မြန်မြန် ပြန်ထွက်သွားပါ၊ ဒါက အကုသိုလ်မီး ပဲ၊ ဝိညာဉ်ကို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်တယ်"

အကုသိုလ်မီးလား။

လီယန်ချူးက အနည်းငယ် ကြောင်သွားသည်။

ဤအကုသိုလ်မီးကို လီယန်ချူးသည် ယခင်က မြေအောက်နန်းတော်ထဲတွင် မြင်ဖူးခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ‌ေကျာက်ရှောင်မန်၏ ဒုတိယကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးက ဖန်တီးခဲ့သော ထင်ယောင်ထင်မှား နယ်မြေမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း၊

မဟာ ရှပြည်ထောင်စု၏ နောက်ဆုံး ဧကရာဇ်ကိုပင် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့ကာ၊ သူ၏ လျှို့ဝှက်စွမ်းအားများကို အသုံးပြုမှသာ ထိုမီးကို ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူးက လူကို ကယ်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် မည်သို့ ထွက်သွားမည်နည်း။

သူက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ဘယ်လို ကယ်ရမလဲ"

ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမသည် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံလာသူ ဖြစ်သဖြင့်၊ သူမ၏ တာအိုစိတ်ဓာတ်မှာ အလွန် ခိုင်မာလှသည်။

ထို့ကြောင့် ဤအချိန်တွင် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကို မပြောတော့ပေ။

သူမက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအကုသိုလ်မီးကို ဖြေရှင်းဖို့ဆိုရင်၊ အမျိုးသားတစ်ဦးနဲ့ နှစ်ပါးသွား ကျင့်စဉ် ကို ကျင့်ကြံရမယ်၊ ဝိညာဉ်နဲ့ ရုပ်ခန္ဓာ ပေါင်းစည်းရမယ်"

"ဒီအကုသိုလ်မီးက ကျွန်မရဲ့ ကျင့်စဉ်နဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်၊ စိတ်ကို လေ့ကျင့်ဖို့အတွက် အသုံးပြုတာ၊ ဒါပေမဲ့ ရှီမိသားစုရဲ့ လှည့်ကွက်ထဲမှာ မိသွားပြီး အဖြစ်အပျက်တွေ ဆက်တိုက် ဖြစ်လာတဲ့အတွက် အကုသိုလ်မီးက ထိန်းမနိုင် သိမ်းမရ ဖြစ်သွားတာ"

ယင်ယန် ကျင့်စဉ်... လီယန်ချူးက ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

အခုမှ ဆုံကြတာကို ချက်ချင်းကြီး ဤမျှအထိ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဆက်ဆံရမည်လော။

လီယန်ချူးက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဒီအကုသိုလ်မီးကို နှိမ်နင်းပေးဖို့ ကြိုးစားကြည့်မယ်"

သူ၏ စကားဆုံးသည်နှင့်၊ ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရခင်မှာပင်၊

လီယန်ချူး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဆန်းကြယ်သော စာလုံးများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဤစာသားများကို သူသည် ချင်ယွဲ့ထန် နတ်မြေရှိ တာအိုဆရာ ရုပ်တုထံမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မီးနတ်ဘုရား၏ ဂါထာတော်၏

ဆန်းကြယ်သော စာလုံးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊

လီယန်ချူး၏ လှုံ့ဆော်မှုအောက်တွင် ကိုယ်ပေါ်မှ ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

လီယန်ချူးသည် မိမိကိုယ်ပေါ်မှ အလင်းတန်းများကို ဖယ်ရှားလိုက်ကာ ထိုအကုသိုလ်မီးများကြားတွင် ရပ်နေလိုက်သည်။

ထိုအကုသိုလ်မီးများသည် ရေလှိုင်းကြီးများကဲ့သို့ သူ့ထံသို့ တိုးဝင်လာပြီး လီယန်ချူးကို ဝါးမျိုရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှ ဆန်းကြယ်သော မီးနတ်ဘုရားဂါထာ‌ေတာ်နှင့် တွေ့ဆုံလိုက်သောအခါ၊ ၎င်းတို့မှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

လီယန်ချူးက လက်ဝါးကို အသာအယာ မြှောက်လိုက်ရာ၊

လက်ဝါးအလယ်တွင် ဒြပ်မဲ့သော မီးတောက်တစ်ခု စုစည်းလာသည်။

၎င်းမှာ အကုသိုလ်မီး၏ မျိုးစေ့ပင် ဖြစ်သည်။

ဤမျိုးစေ့ ရှိလာပြီးနောက်တွင်၊ ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမ၏ အသိစိတ်ထဲရှိ အကုသိုလ်မီးများသည် ခိုနားရာ တစ်ခုကို ရရှိသွားသကဲ့သို့၊

အဟုန်ပြင်းစွာ တိုးဝင်လာပြီး လီယန်ချူး၏ လောင်ကျွမ်းစေမှု ကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမသည် သူမ၏ ဝိညာဉ်မှာ တုန်ခါသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး၊

ရင်ထဲတွင် အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။

"ဒီလူငယ် တာအိုဆရာလေးက အကုသိုလ်မီးကိုတောင် လောင်ကျွမ်းစေနိုင်တာလား"

အသိစိတ် နယ်မြေမှာ အလွန် ကျယ်ပြောလှပြီး၊ အကုသိုလ်မီး ပမာဏမှာလည်း အလွန်ပင် များပြားလှသည်။

မီးဒြပ်စင်ဆိုင်ရာ တာအိုအတတ်များကို ကျွမ်းကျင်သော တာအိုဆရာကြီးများပင်လျှင် ဤအကုသိုလ်မီးကို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

အထူးသဖြင့် အခြားသူတစ်ဦး၏ အသိစိတ်ထဲတွင် လုပ်ဆောင်ရန်မှာ ပို၍ပင် ခဲယဉ်းလှသည်။

အမှားအယွင်း အနည်းငယ် ရှိသည်နှင့် တစ်ဖက်လူမှာ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။

သို့သော် လီယန်ချူး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မီးနတ်ဘုရားဂါထာတော် ရှိနေသဖြင့်၊ မီးအပေါင်းကို အုပ်စိုးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ယခုအခါတွင် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ နတ်ဘုရား အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ မီးနတ်ဘုရား လောကသို့ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ပင်။

သူသည် ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပြန်လည် ထွက်ခွာလာပြီးနောက်တွင်၊

ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမမှာ ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေပြီး ဆံပင်များမှာလည်း နဖူးတွင် ကပ်နေရှာသည်။

သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ဖော်ပြ၍မရအောင် သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားရသည်။

ကြီးမားလှသော အကုသိုလ်မီးများမှာ ချက်ချင်း စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့်၊

ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ရာ ပျောက်ဆုံးသွားသကဲ့သို့ ဟာတာတာ ခံစားလိုက်ရပြီး၊

နောက်တွင် အတိုင်းအထက်အလွန် ဝမ်းမြောက်ခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သူမ ကျင့်ကြံသော တာအိုလမ်းစဉ်မှာ ကောင်းကျိုးနှင့် ဆိုးကျိုး ဒွန်တွဲနေပြီး အကုသိုလ်မီးက အမြဲတမ်း ခြောက်လှန့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုမူ အကုသိုလ်မီး၏ နှောင့်ယှက်မှုကို မခံရတော့သဖြင့်၊ သူမ၏ ဝိညာဉ်မှာ လျင်မြန်စွာပင် အသွင်ကူးပြောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါက တတိယအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးပဲ"

သူမသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်ရာ၊ မျက်ဝန်းများတွင် နတ်အလင်းတန်းများ တောက်ပနေသည်။

"အခုလို ကူညီပေးတဲ့အတွက် ဒီတာအိုဆရာလေးကို ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်"

ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမက ပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူမ၏ နဖူးအလယ်ရှိ အနီရောင်အမှတ်လေးမှ နတ်အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး၊

သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ စင်ကြယ်သွားကာ၊ လောကီအညစ်အကြေးများ ကင်းစင်သွားသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

စောစောက ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှသော အလှပဂေး ပုံစံနှင့် လုံးဝ ခြားနားသွားတော့သည်။

စောစောက ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို လီယန်ချူးက မြင်တွေ့ခဲ့သော်လည်း၊

ယခုအခါတွင်မူ ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမသည် မိန်းကလေးငယ်များကဲ့သို့ ရှက်ကြောက်မနေတော့ပေ။

တည်ငြိမ်စွာပင် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အဝတ်အစားများကို ကောက်ယူကာ၊ ပွယောင်းသော တာအိုဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီးနောက်၊

အေးစက်ပြီး ခန့်ညားလှသော တာအိုနတ်သမီးလေးအဖြစ် ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

လီယန်ချူးမှာမူ ယခုအခါ မီးတောက်အသစ် တစ်မျိုးကို အောင်မြင်စွာ ပိုင်ဆိုင်သွားလေပြီ။

၎င်းမှာ အကုသိုလ်မီး ပင်။

၎င်းမှာ ရုပ်ဝတ္ထု မရှိဘဲ စိတ်ထဲမှ စတင်လောင်ကျွမ်းကာ၊ လူသားတို့၏ ကိလေသာနှင့် ရာဂစိတ်များကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်သည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ အဝေးမှ ရုတ်တရက် "ဝုန်း ဝုန်း" မြေငလျင် လှုပ်သကဲ့သို့ အသံကြီးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းနှင့်အတူ တိုးညင်းသော ဟိန်းသံတစ်ခုလည်း ပါဝင်နေ၏။

ထိုဟိန်းသံထဲတွင် အေးစက်ပြီး ပြင်းထန်လှသော ရှေးဟောင်း အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသည်။

လီယန်ချူးက အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ၊ ထိုအသံမှာ ချောက်ကမ္ဘား တစ်ခုထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒီတစ်ခါက ဘယ်လို အစွမ်းထက်တဲ့ သတ္တဝါမျိုး ဖြစ်မလဲမသိဘူး"

ဟု လီယန်ချူးက တွေးလိုက်မိသည်။

ဤကမ္ဘာထဲတွင်၊

စာကလေး၊ ပုစဉ်းရင်ကွဲ၊ ခြင်တို့မှာပင် ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါနှင့် သားရဲကြီးများ၏ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသဖြင့်၊

လီယန်ချူးသည်လည်း ဤအရှိန်အဝါ၏ အရင်းအမြစ်ကို မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။

သို့သော် သူသည် ချက်ချင်း မသွားသေးဘဲ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမ... ခင်ဗျား ဘယ်နေရာကနေ ရောက်လာတာလဲ"

ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမ၏ မျက်နှာမှာ ယခုအခါ တိမ်တိုက်များကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေပြီး၊ စောစောက အဝတ်အစားများ ချွတ်ကာ "အစ်ကို" ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သော ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် အမျိုးသမီးမှာ သူမ မဟုတ်သကဲ့သို့ပင် ရှိနေသည်။

လီယန်ချူးကလည်း ထိုအကြောင်းအရာကို ပြန်မပြောသဖြင့်၊

ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမ၏ စိတ်ထဲတွင် ကျေးဇူးတင်စိတ်များ တိုးလာတော့သည်။

"ကျွန်မက ကိုးတောင်စဉ်ရဲ့ မြူနှင်းတွေထဲမှာ လမ်းမှားပြီး သစ်တောတစ်ခုထဲကို ရောက်သွားခဲ့တာ၊

အဲဒီသစ်တောက ကိုးကွက်ရှစ်ပါး မန္တန် တွေ ပါဝင်နေပုံရပြီး၊ အထဲမှာ ဝိညာဉ်နှိမ်နင်းတဲ့ လက်နက်တွေ အများကြီး မြှုပ်နှံထားတယ်၊ အဲဒီမှာ ကျွန်မ အတော်ကြာအောင် ရုန်းကန်ခဲ့ရတယ်၊

နောက်တော့ ဘာကြောင့်လဲမသိဘဲ အဲဒီသစ်တောကနေ ထွက်လာနိုင်ပြီး မီးခိုးရောင် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုထဲကို ရောက်သွားခဲ့တာပဲ"

လီယန်ချူးက ကြားလိုက်ရသောအခါ အံ့သြသွားမိသည်။

ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမမှာ ချောက်ထဲကို ဆင်းလာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊

အခြားသော သစ်တောတစ်ခုမှတစ်ဆင့် ထိုမသိနိုင်သော နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမက ဆက်ပြောသည်။

"အဲဒီမှာ အဆုံးမရှိ ကျယ်ပြန့်တဲ့ မြစ်ကြီးတစ်စင်း ရှိတယ်၊ နောက်တော့ လှေငယ်လေးတစ်စင်းက ကျွန်မကို ကူးတို့ပို့ပေးခဲ့တယ်၊ နောက်ဘက်က မြူနှင်းတွေက တဖြည်းဖြည်း တိုးလာတဲ့အတွက် ကျွန်မလည်း အဲဒီလှေကို စီးပြီး ဒီနေရာကို ရောက်လာတာပဲ"

လီယန်ချူးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

နောက်ပိုင်း အတွေ့အကြုံများမှာ သူနှင့် တူညီလှသည်။

"ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမ... ဒီနေရာက ဘာနေရာလဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိလား"

လီယန်ချူးက မေးလိုက်သည်။

ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမက ခေါင်းခါလိုက်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

"ဒီနေရာမှာ ရှေးဟောင်းပြီး ကျယ်ပြန့်လှတဲ့ အရှိန်အဝါတွေ ရှိနေတယ်၊ ဒဏ္ဍာရီထဲမှာ ဖော်ပြထားတဲ့ အရိုင်းကမ္ဘာ နဲ့ အနည်းငယ် ဆင်တူနေသလိုပဲ"

"အရိုင်းကမ္ဘာလား" လီယန်ချူးက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမက ပြောသည်။

"ကျွန်မလည်း အချို့သော ရှေးဟောင်းကျမ်းစာတွေမှာ တစ်စွန်းတစ်စ ဖတ်ဖူးတာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း ခန့်မှန်းချက်ပဲ ရှိပါသေးတယ်"

ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝလှသည်။ သူမသည် တစ်ချိန်က နာမည်ကြီး တောင်တန်းများသို့ သွားရောက်ကာ မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး စကားပြောရင်းဖြင့်၊ ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမသည် မိမိ၏ တပည့်မလေး စီရွှမ်း မှာလည်း ဤလူငယ် တာအိုဆရာ၏ ကယ်တင်ခြင်းကို ခံခဲ့ရကြောင်း၊

ဂိုဏ်းမှ သစ္စာဖောက် စုချန်ယွီ မှာလည်း ဤလူငယ်၏ လက်ထဲတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။

"လီတာအိုဆရာက ကျွန်မတို့ ယွီယင် ဂိုဏ်းအပေါ်မှာ တကယ်ကို ကျေးဇူးကြီးမားလှပါတယ်၊ နောင်ကျရင် အမှန်တကယ် ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်"

လီယန်ချူးက ပြုံးလိုက်သည်။

သူက အနည်းငယ် စပ်စုလိုက်မိသည်။

"ယွီယင်လား... ဒီဂိုဏ်းအကြောင်း ကျွန်တော် မကြားဖူးဘူး"

ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမက တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

"ယွီယင်ဂိုဏ်းက ခွန်လွန်နတ်တောင်ပေါ်က ဂိုဏ်းတစ်ခုပါ၊ ကျွန်မတို့ အဖွဲ့ကလည်း ခွန်လွန်က ဆင်းသက်လာတာ၊

ဂိုဏ်းတည်ထောင်သူ ဘိုးဘေးက ပြောဖူးတာတော့ ကောင်းကင်ဘုံက နတ်သမီးတစ်ပါးက ကျင့်စဉ်တွေကို ပေးသနားခဲ့တာလို့ ဆိုတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့ အဖွဲ့ရဲ့ ဘိုးဘေးက ဘာကြောင့်လဲမသိဘဲ ခွန်လွန်ကနေ ထွက်လာပြီး ကျန်းနန်ခရိုင်ကို ရောက်လာခဲ့တာပဲ"

လီယန်ချူးက ကြားလိုက်ရသောအခါ နားလည်သွားသည်။

ခွန်လွန်မှာ တောင်တန်းအားလုံး၏ ဘိုးဘေးဟု ခေါ်ဆိုကြသဖြင့်၊

ထိုကြီးမား လှသော တောင်တန်းကြီးများထဲတွင် အချို့သော ကျင့်ကြံသူ ဂိုဏ်းများ ရှိနေခြင်းမှာ သဘာဝကျလှသည်။

လီယန်ချူးသည် ယခုအခါ ချန်နိုင်ငံ၏ ကျင့်ကြံသူ လောကအပေါ်တွင် အမြင်သစ်များ ရရှိသွားလေပြီ။

ဤနေရာမှာ သူထင်ထားသည်ထက် ပို၍ နက်နဲလှသည်။

အဝေးမှ "ဝုန်း ဝုန်း" တုန်ခါသံများ ကြားလိုက်ရပြီး၊

နတ်အလင်းတန်း အချို့ ပျံသန်းလာကြသည်။

၎င်းတို့နောက်တွင် ကြီးမားလှသော အရာတစ်ခုက ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာသည်။

ထိုကြီးမားလှသော အရာမှာ ပင့်ကူ တစ်ကောင်ပင် ဖြစ်သည်။

အမြင့် ၅ မီတာ၊ ၆ မီတာခန့် ရှိပြီး ၎င်း၏ ခြေထောက်များကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပါက မီတာ ၃၀ နီးပါး ရှည်လျားလှသည်။

ကိုယ်ပေါ်မှ အမွှေးအမျှင်များမှာ အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေ၏။

၎င်းတွင် ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားများ ရှိနေပြီး လီယန်ချူး ယခင်က တွေ့ခဲ့သော ပုစဉ်းရင်ကွဲ၊ ခြင်တို့ထက်ပင် ပို၍ အစွမ်းထက်လှသည်။

၎င်း၏ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံနေရသူများမှာ မန္တန်ဂိုဏ်း မှ ဘုန်းတော်ကြီး တစ်စု ဖြစ်သည်။

ဦးဆောင်လာသူမှာ ရုပ်သွင်မှာ ခြောက်ကပ်နေသော ဘုန်းကြီးအိုကြီး တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

မန္တန်ဂိုဏ်းမှာ ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ ထူးခြားသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊

၎င်းတို့၏ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် အချို့မှာ တစ္ဆေလမ်းစဉ်နှင့် ဆင်တူလှသည်။

ဝိညာဉ်များကို ဆင့်ခေါ်နိုင်သော နည်းလမ်းများလည်း ရှိသလို၊

ဂိုဏ်းခွဲများစွာ ရှိပြီး ဆန်းကြယ်သော အရောင်အသွေးများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

ထိုမန္တန်ဂိုဏ်းမှ ဘုန်းကြီးများသည် သူတို့နောက်ကွယ်မှ ကြီးမားလှသော ပင့်ကူကြီးကို ဟန့်တားရန် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်များကို အဆက်မပြတ် အသုံးပြုနေကြသည်။

ထိုပင့်ကူမှာ အလွန် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အလွန် မာကျောလှသည်။

မန္တန်ဂိုဏ်းမှ ဘုန်းကြီးများ၏ ကျင့်စဉ်များ ထိမှန်သော်လည်း မည်သို့မျှ မဖြစ်ဘဲ၊

ပို၍ပင် ဒေါသထွက်လာကာ ပိုမို မြန်ဆန်စွာ လိုက်လံ တိုက်ခိုက်နေတော့သည်။

ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ လေးလံသွားသည်။

ဤပင့်ကူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် တောင်တန်းများ၊ ပင်လယ်များကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများ ရှိနေသည်။

သူမ၏ အင်အား အပြည့်ရှိနေချိန်မှာပင် ၎င်း၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်ရန် မသေချာပေ။

ယခုမူ သူမသည် တတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရရှိထားသော်လည်း၊

ကိုယ်တွင်းရှိ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားများနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ အလွန်အမင်း ကုန်ခန်းနေသည်။

အကယ်၍ ဤပင့်ကူ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရပါက၊ ခဏချင်းမှာပင် အစာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ထိုမန္တန်ဂိုဏ်းမှ ဘုန်းကြီးများသည် နတ်ကျောင်းရှိရာသို့ တမင်တကာ ဦးတည် လာနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်၊ မှန်ကန်သော ရွေးချယ်မှုမှာ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ခွဲပြေးခြင်း သို့မဟုတ် ကျယ်ပြန့်သော နေရာသို့ ပြေးခြင်းသာ ဖြစ်သင့်သည်။

နတ်ကျောင်းထဲသို့ ဝင်ခြင်းမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပိတ်လှောင်လိုက်သကဲ့သို့သာ ရှိပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ထိုဘုန်းကြီးများမှာမူ ဤသို့ပင် ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေကြသည်။

လီယန်ချူး၏ အကြည့်မှာ ဦးဆောင်လာသော ဘုန်းကြီးအိုကြီးထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုဘုန်းကြီးအိုမှာ အရေနှင့်အရိုး တွဲနေပြီး အိုမင်းမစွမ်း ဖြစ်နေပုံရသော်လည်း၊

သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော စွမ်းအားလှိုင်းများမှာ အမှန်တကယ်ပင် တတိယအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

ဤဘုန်းကြီးအို၏ စွမ်းအားတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် ဤပင့်ကူကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း၊

သူ့ဘေးတွင် ပါဝင်လာသော ဘုန်းကြီးများကိုပါ ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက ပို၍ပင် အစွမ်းထက်နေပေလိမ့်မည်။

"စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ"

လီယန်ချူးက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ဤမန္တန်ဂိုဏ်းမှ ဘုန်းကြီးများသည် ထိုရက်စက်လှသော ဧရာမ ပင့်ကူကြီးကို တမင်တကာ လမ်းပြ ခေါ်ဆောင်လာပုံရသည်။

ဝုန်း...

သူတို့နှစ်ဦး နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်စဉ်၊ ကြီးမားလှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးကို ကြားလိုက်ရသည်။

ဖုန်မှုန့်များ ထသွားပြီး ကျောက်တုံးများလည်း လွင့်စင်သွားတော့သည်။

ထိုမန္တန်ဂိုဏ်းမှ ဘုန်းကြီးများ နတ်ကျောင်းထဲသို့ ရောက်လာကြပြီးနောက်၊

ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမားလှသော ရက်စက်သည့် ပင့်ကူကြီးမှာလည်း လိုက်ပါလာကာ ကျောက်တုံးများကို ကြေမွသွားစေသည်။

သူတို့ နတ်ကျောင်းထဲသို့ ရောက်သောအခါ၊

ဘုန်းကြီးတစ်ပါးက လျှို့ဝှက် မန္တန်များကို ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ၊

သူ၏ မျက်နှာမှာ အပြာရောင်၊ အနီရောင်၊ အနက်ရောင်များအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ဝုန်း...

နတ်ကျောင်းထဲရှိ နတ်ရုပ်တုမှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီး သက်ဝင်လာတော့သည်။

ထိုနတ်ရုပ်တုမှာ ကျားခေါင်းနှင့် လူကိုယ်ရှိကာ လှံရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်သည်။

ထိုနတ်ဘုရားသည် ဒြပ်မဲ့သော စွမ်းအားတစ်ခု၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် နိုးထလာပုံရပြီး၊

ကိုယ်ပေါ်တွင် ပြင်းထန်လှသော မီးတောက်များ ဖုံးလွှမ်းလျက်၊

ပင့်ကူကြီးရှိရာသို့ ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

သူ၏ လက်ထဲရှိ လှံရှည်မှ အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ပင့်ကူ၏ ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို ထိုးဖောက်လိုက်သဖြင့် ချက်ချင်းပင် ပြတ်တောက်သွားရသည်။

သို့သော် ထိုနတ်ရုပ်တုမှာလည်း ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ နတ်ကျောင်းထဲ၌ မူလအတိုင်းပင် ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့ ပြန်လည် ရပ်တည်နေပြန်သည်။

"ဒါက မန္တန်ဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်မန္တန်ပဲ၊ ဒီလူက တစ္ဆေဆင့်ခေါ်တဲ့ လမ်းစဉ်ကို ကျွမ်းကျင်တာပဲ"

ယွမ်ရှု တာအိုဆရာမက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။