အခန်း (၁၇၉၃-၁၇၉၄)

အခန်း (၁၇၉၃) - ပိုနေသော အရိုးကိုးခု

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်... ဖန့်အစ်ကိုကြီး"

ဖန့်ယွဲ့သည် ရှေ့သို့တက်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"မင်း ဆက်သင်နေပါ၊ မင်းနဲ့မဆိုင်ဘူး"

ဖန့်လုံရှန်းက လက်ကာပြလိုက်သည်။

ဖန့်ယွဲ့မှာ ခဏမျှ မှင်သက်သွားပြီး မျက်နှာတွင် အနေရခက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာကာ 'လဲ့ကျူလက်ဝှေ့' ကို ဆက်လက်သင်ကြားပေးနေတော့သည်။

ဖန့်ချန်သည် ဖန့်လုံရှန်းနှင့်အတူ စစ်ရေးလေ့ကျင့်ကွင်းရှိ အရိပ်ရသော နေရာတစ်ခုတွင် နေရာယူကာ ကွင်းထဲရှိ ကလေးငယ်များကို ကြည့်နေလိုက်သည်။

"ဖန့်ဆရာ... ဖန့်မျိုးနွယ်ရဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေထဲမှာ ပါရမီအရှိဆုံး ကလေးတွေကတော့ အခု ဒီမှာရှိနေတဲ့ ကလေးတွေပါပဲ"

ဖန့်လုံရှန်းသည် ကလေးငယ်အုပ်စုကို ကြည့်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

အကယ်၍ ဤကလေးများထဲမှ အဘိညာဉ်ရှင်တစ်ဦးသာ ထွက်ပေါ်လာပါက သူသည် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်အဖြစ် တာဝန်ကျေပွန်ပြီဟု ဆိုရပေမည်။

ဖန့်ချန်၏ မီးခိုးပြာရောင် မျက်ဝန်းအိမ်ထဲ၌ ရောင်စုံအလင်းတန်းများ တစ်ချက်မျှ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ရှေ့မှ မြင်ကွင်းအားလုံးမှာ အပေါ်ယံကို ကျော်ဖြတ်ကာ အနှစ်သာရကို မြင်တွေ့လာရသည်။

အသားမျှင်များ၊ အရိုးစုများ၊ သွေးကြောများနှင့် သွေးစီးဆင်းမှု စွမ်းအင် အားလုံးမှာ မီးခိုးရောင် လိုင်းများအဖြစ် ဖန့်ချန်၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာတော့သည်။

သူတို့ လက်ဝှေ့ထိုးနေချိန်တိုင်း ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးစီးဆင်းမှု စွမ်းအင်မှာ ဒီရေတက်လာသော ပင်လယ်ပြင်ကဲ့သို့ လှိုင်းတံပိုးများ ထန်လျက် တဟုန်ထိုး စီးဆင်းနေကြသည်။

'လဲ့ကျူလက်ဝှေ့' သည် ဤကလေးများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားဆန်းပြားသော အာနိသင်ကို ပေးစွမ်းနေကြောင်း ဝန်ခံရပေမည်။

အနည်းဆုံးတော့ သူ ယခင်က လေ့ကျင့်ခဲ့သော လဲ့ကျူလက်ဝှေ့မှာ ဤသို့သော အာနိသင်မျိုး မရှိခဲ့ဘဲ ကျန်းမာရေးအတွက် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု အဆင့်သာ ရှိခဲ့သည်။

ယခုကိစ္စမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သို့မဟုတ် မသေမျိုးစွမ်းအားများနှင့် မသက်ဆိုင်ဘဲ လူ့ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံနှင့်သာ တိုက်ရိုက် သက်ဆိုင်နေပုံရသည်။

ဖန့်ချန်က ရှေ့မှ လူငယ်အုပ်စုကို ဤမျှ အလေးအနက် စူးစမ်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဖန့်လုံရှန်း၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယတစ်ခု ဝင်လာသည်။ ဤမျက်မမြင်၏ မျက်လုံးများမှာ တကယ်ပဲ ကွယ်နေတာ ဟုတ်ရဲ့လား။

သို့မဟုတ် အဘိညာဉ်ရှင်များမှာ အရာရာကို မြင်တွေ့ရန် မျက်စိကို အသုံးချရန် မလိုတော့ခြင်းလော။

ဖန့်လုံရှန်းသည် စိတ်ထဲမှ သံသယကို မျိုသိပ်ထားလိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှေ့ကလူသည် သူကိုယ်တိုင် အတည်ပြုထားသော စစ်မှန်သည့် အဘိညာဉ်ရှင်တစ်ဦး မဟုတ်ပါလား။

ခဏမျှ ကြည့်ပြီးနောက် ဖန့်ချန်၏ အမူအရာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုကလေးများ၏ သွေးစီးဆင်းမှု စွမ်းအင်မှာ ပြင်းထန်လာပြီးနောက် အချို့သော အရိုးများဆီသို့ တိုးဝှေ့ရိုက်ခတ်သွားသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုနေရာများမှာ ပုံသေမဟုတ်ပေ။ အချို့က ရင်ဘတ်အထက်ပိုင်းရှိ အရိုးဆီသို့၊ အချို့က ခြေထောက်အရိုး၊ အချို့က လက်အရိုးနှင့် အချို့က ဦးခေါင်းခွံ အရိုးဆီသို့ ဦးတည်နေကြသည်။

"တစ်... နှစ်... သုံး..."

ဖန့်ချန် စိတ်ထဲမှ အသာအယာ ရေတွက်နေမိသည်

"နှစ်ရာ့ ကိုးဆယ့်ကိုး..."

သူသည် ကျန်ရှိသော သူများကိုလည်းကောင်း၊ ဖန့်ယွဲ့ကိုလည်းကောင်း ဆက်လက် အကဲခတ်လိုက်သည်။

"အားလုံးက နှစ်ရာ့ ကိုးဆယ့်ကိုး ပဲ။ သူတို့မှာ အရိုးပေါင်း (၂၉၉) ခု ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ နယ်မြေကိုးခုက လူသားတွေမှာတော့... အရိုးပေါင်း (၂၉၀) ပဲ ရှိတာ။"

"အတိအကျ ကိုးခု ပိုနေတာပဲ။"

ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာမှာ တဖြည်းဖြည်း တည်ကြည်လေးနက်လာသည်။

ဤကလေးငယ်များ လဲ့ကျူလက်ဝှေ့ကို ထိုးလိုက်တိုင်း ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးစွမ်းအင်မှာ ထိုပိုနေသော အရိုးကိုးခုကို ရိုက်ခတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဦးခေါင်းတွင် သုံးခု၊ ရင်ဘတ်တွင် နှစ်ခု၊ ခြေလက်လေးဖက်တွင် တစ်ခုစီ။

စုစုပေါင်း ကိုးခု

ဤပိုနေသော အရိုးကိုးခုသည် နယ်မြေကိုးခုရှိ လူသားများတွင် တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးသော အရာများ ဖြစ်သည်။

'ဒါဆိုရင် အဘိညာဉ် နိုးထခြင်းရဲ့ သော့ချက်က ဒီအရိုးကိုးခုပေါ်မှာ ရှိနေတာလား ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ဒီခေတ်က လူတွေမှာ အရိုး (၂၉၉) ခု ရှိပြီး၊ နယ်မြေကိုးခု က လူတွေမှာကျမှ (၂၉၀) ပဲ ရှိရတာလဲ...'

ဖန့်ချန်သည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဖန့်လုံရှန်းကို လှည့်ကြည့်ကာ

"ဖန့်မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်... ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် လက်ဝှေ့သင်ပေးဖို့ လူအနည်းငယ် စီစဉ်ပေးပါ"

"ဗျာ"

ဖန့်လုံရှန်းမှာ အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး ကလေးအုပ်စုကို ချက်ချင်း လက်ညှိုးညွှန်ကာ

"ဖန့်ဆရာ ဘယ်သူ့ကို သဘောကျလဲ ပြောပါ၊ ကျွန်တော် ဖန့်ယွဲ့ကို ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်ပါ့မယ်"

"အဆင်ပြေတဲ့သူ ရွေးလိုက်ပါ၊ ယောက်ျားလေး သုံးယောက်၊ မိန်းကလေး သုံးယောက်... စုစုပေါင်း ခြောက်ယောက်ဆို ရပါပြီ"

ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။

"ကောင်းပါပြီ... မနက်ဖြန် ဒီအချိန်ကျရင် ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် လူတွေကို ဖန့်ဆရာရဲ့ နေအိမ်ဆီ လာပို့ပေးပါ့မယ်"

ဖန့်လုံရှန်းက ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် သွားခွင့်ပြုပါဦး"

ဖန့်ချန်က ထရပ်ကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ဖန့်လုံရှန်းသည် သူ့ကို စစ်ရေးလေ့ကျင့်ကွင်း အပြင်ဘက်အထိ လိုက်လံပို့ဆောင်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ပြန်လှည့်လာခဲ့သည်။

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်... အဲဒီလူက ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ"

ဖန့်ယွဲ့သည် သူတို့နှစ်ဦး၏ လှုပ်ရှားမှုကို တစ်ချိန်လုံး စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖန့်ချန် မရှိတော့သည်နှင့် သူက တိုက်ရိုက် မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ကဲ... ဒီကလေးတွေထဲက ပါရမီအရှိဆုံး ယောက်ျားလေး သုံးယောက်နဲ့ မိန်းကလေး သုံးယောက်ကို ရွေးလိုက်စမ်း။ မနက်ဖြန်ကျရင် ဖန့်ချန်ဆီ လွှတ်လိုက်မယ်၊ သူကိုယ်တိုင် လဲ့ကျူလက်ဝှေ့ကို သင်ပေးလိမ့်မယ်"

ဖန့်လုံရှန်းက ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် မှာကြားကာ လက်ကို နောက်ပစ်လျက် ထွက်သွားသည်။ ဖန့်ယွဲ့ကို ပြန်လည်ပြောဆိုခွင့်ပင် မပေးခဲ့ချေ။

ဖန့်ယွဲ့မှာ မှင်သက်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီးနောက် မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"ဒါကတော့ တကယ်ပဲ ရူးကြောင်ကြောင် လုပ်ရပ်ပဲ"

ပါရမီအရှိဆုံး ကလေးများကို သူ့လက်အောက်တွင် လေ့ကျင့်ပေးခြင်းကသာ မှန်ကန်သော လမ်းစဉ်ဖြစ်သည်။ ယခုမူ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းပင် အသေအချာ မသိရသေးသော သူတစ်ယောက်၏ လက်ထဲသို့ မည်သို့ ပေးအပ်နိုင်မည်နည်း။

သို့သော် ဤသည်မှာ ဖန့်လုံရှန်း၏ အမိန့်ဖြစ်သဖြင့် သူ မလုပ်ဘဲ မနေနိုင်ချေ။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဖန့်ယွဲ့သည် မျက်နှာထား တင်းမာစွာဖြင့် ယောက်ျားလေး သုံးယောက်နှင့် မိန်းကလေး သုံးယောက်ကို ခေါ်လိုက်သည်။

ရှေ့မှ ပါရမီအရှိဆုံး မျိုးဆက်သစ် ခြောက်ယောက်ကို ကြည့်ရင်း ဖန့်ယွဲ့ စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိသော်လည်း စကားကို ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မနက်ဖြန်ကစပြီး မင်းတို့ ငါ့ဆီမှာ လဲ့ကျူလက်ဝှေ့ လာကျင့်စရာ မလိုတော့ဘူး"

ထိုကလေး ခြောက်ယောက်မှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ အသက်အကြီးဆုံး မိန်းကလေးမှာ ကြောက်လန့်တကြား မေးလိုက်သည်။

"ဖန့်နည်းပြ... ကျွန်မတို့ တစ်ခုခု မှားလုပ်မိလို့လားဟင်"

"မှားတာရှိရင် ကျွန်တော်တို့ ပြင်ပါ့မယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို မနှင်ထုတ်ပါနဲ့"

"ဟုတ်ပါတယ်... ကျွန်တော်တို့ကို မနှင်ပါနဲ့"

ကလေး ခြောက်ယောက်လုံးမှာ အလွန်တုန်လှုပ်နေကြသည်။

အနားရှိ လူငယ်အုပ်စုမှာလည်း ထူးဆန်းသော မျက်နှာထားများဖြင့် ကြည့်နေကြပြီး အချို့မှာမူ သူတစ်ပါး ဒုက္ခရောက်သည်ကို ဝမ်းသာအားရ ပြုံးစိစိ လုပ်နေကြ၏။

"မင်းတို့ မှားတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ရဲ့ အမိန့်ပဲ။ စိတ်မပူကြပါနဲ့... ငါ့ဆီမှာ မကျင့်ရပေမဲ့ မင်းတို့ကို လက်ဝှေ့သင်ပေးမယ့်သူ ရှိပါတယ်။ ဒီကိစ္စကို အိမ်ပြန်ပြီး မိဘတွေကို အသိပေးလိုက်ကြဦး။ မနက်ဖြန် ဒီကိုလာခဲ့၊ ငါ နည်းပြအသစ်ဆီ ခေါ်သွားပေးမယ်"

ဖန့်ယွဲ့က လက်ကာပြကာ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

ထိုညတွင် ကလေး ခြောက်ယောက်လုံး အိမ်ပြန်ရောက်သည်နှင့် ထိုသတင်းကို ပြောပြကြလေတော့သည်။

ထိုအခါ သူတို့အိမ်မှ လူကြီးများမှာ ဖန့်လုံရှန်း၏ နေအိမ်သို့ ချက်ချင်းပင် တစ်အုပ်တစ်မကြီး ရောက်ရှိလာပြီး ဆူညံစွာ ရန်တွေ့ကြတော့သည်။

ဖန့်လုံရှန်းမှာ ဆူညံသံများကြောင့် နိုးလာပြီး ခြံထဲသို့ ထွက်လာရာ အပြစ်တင်ရန် ရောက်လာကြသော လူအုပ်ကို မြင်သည်နှင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ ဘာလာလုပ်ကြတာလဲ"

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်... ခင်ဗျားက ကျွန်တော်တို့ကို ဖိနှိပ်ချင်တာလား "

"ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ကို အကျိုးအကြောင်း မရှင်းပြနိုင်ရင် အိမ်ခွဲပြီး ထွက်သွားကြမယ် "

"ဟုတ်တယ်... ခွဲကြစို့။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မြေးတွေကို လဲ့ကျူလက်ဝှေ့တောင် ကျင့်ခွင့်မပေးတော့ဘူးဆိုရင် ဒီမှာ ဆက်နေဖို့ ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိဦးမှာလဲ "

ဖန့်လုံရှန်းမှာ သူတို့ ဘာကြောင့် လာရောက် ဆူပူနေကြသည်ကို ရိပ်မိလိုက်ပြီး ဒေါသထွက်လွန်း၍ ရယ်ပင် ရယ်မိတော့သည်။

"မင်းတို့က ဘာမှ သေသေချာချာ မသိဘဲနဲ့ လာအော်နေကြတာပဲ။ ဘယ်သူက မင်းတို့ ကလေးတွေကို လက်ဝှေ့မကျင့်ရဘူးလို့ ပြောလို့လဲ "

သက်ကြီးပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးက သံသယဖြင့် မေးသည်။

"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော့်မြေးက ဘာလို့ အိမ်ပြန်လာပြီး ငိုနေရတာလဲ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ရဲ့ အမိန့်အရ ဖန့်ယွဲ့ဆီမှာ လက်ဝှေ့မကျင့်ရတော့ဘူး ဆိုတာက ဘာသဘောလဲ"

"အဲဒါက သူတို့ ခြောက်ယောက်အတွက် ပိုကောင်းတဲ့ ဆရာတစ်ယောက်ကို ရှာပေးချင်လို့ပါ"

ဖန့်လုံရှန်းက သက်ပြင်းချကာ

"ဒီကိစ္စမှာ ငါ့ကို ယုံလိုက်စမ်းပါ၊ မမှားစေရဘူး"

"ပိုကောင်းတဲ့ ဆရာ ဟုတ်လား အခု မျိုးနွယ်စုထဲမှာ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကလွဲရင် ဘယ်သူက ဖန့်နည်းပြထက် ပိုတော်လို့လဲ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကိုယ်တိုင် သင်ပေးမှာမို့လို့လား အဲဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ လက်ခံနိုင်ပါတယ်"

အဘိုးကြီးက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဆိုသည်။

"ငါ မဟုတ်ဘူး"

ဖန့်လုံရှန်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား မဟုတ်ဘူး ဒါဆိုရင်... မဟုတ်မှလွဲရော ဟိုလူလား "

လူတစ်ယောက်၏ မျက်နှာမှာ ထူးဆန်းသွားသည်။

လူတိုင်းမှာ အမှန်တရားကို ရိပ်မိသွားကြသည်။

အဘိုးကြီးက အသံမာမာဖြင့် ပြောလိုက်သည်

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်... လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက မျက်မမြင်တစ်ယောက် စစ်ရေးလေ့ကျင့်ကွင်းထဲ မှားဝင်လာတာကို ခင်ဗျားက ခိုလှုံခွင့်ပေးပြီး ဖန့်ယွဲ့ရဲ့ အိမ်တော်မှာ ထားထားတယ်လို့ ကြားတယ်။အခု ခင်ဗျားက အဲဒီမျက်မမြင်ကို လက်ဝှေ့သင်ခိုင်းမလို့လား "

"ဟုတ်တယ်"

ဖန့်လုံရှန်းက လက်ကာပြလိုက်သည်

"ငါ မင်းတို့ကို ဒုက္ခမပေးပါဘူး၊ အခု ပြန်ကြတော့... သူတစ်ပါးကို အတင်းပြောစရာ မဖြစ်စေနဲ့ဦး"

"သူတစ်ပါး ကဲ့ရဲ့မလားတော့ ကျွန်တော် မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် သိချင်တာက... မျက်မမြင်တစ်ယောက်က လက်ဝှေ့ကို ဘယ်လိုသင်မှာလဲ "

အဘိုးကြီး၏ အသံမှာ တဖြည်းဖြည်း အေးစက်ခက်ထန်လာသည်။

"အစောက ဖန့်ရှန့် နဲ့ ဖန့်ယွဲ့ ကိစ္စတုန်းကလည်း မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က မတရားလုပ်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်သားကို ဖိနှိပ်လို့ မရတော့ အခု ကျွန်တော့်မြေးကို ထပ်ပြီး ဖိနှိပ်ဦးမလို့လား "

အခန်း (၁၇၉၄) - ငါ့အဖေက ရှင်ရိုက်တာခံလိုက်ရတာလား

ဟယ်ချွမ်း ဖန့်မျိုးနွယ်စုတွင် အဓိကသွေးမျိုးဆက် ကြီး လေးခုရှိပြီး သွေးမျိုးဆက်တစ်ခုစီ၌ မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲ တစ်ဦးစီ ရှိကြသည်။ မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲများ၏ အာဏာမှာ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်လောက် မကြီးမားသော်လည်း မိမိတို့၏ သွေးမျိုးဆက်အတွင်း၌မူ စကားတစ်ခွန်းဆိုလျှင် အတည်ဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်များပင်။

ယခု ဖန့်လုံရှန်း၏ ခြံဝင်းအတွင်း၌ သူ့အား ရင်ဆိုင်နေသော အဘိုးကြီးမှာ မေပယ်ရွက် ကို အမှတ်အသားပြုသည့် မီးမေပယ်သွေးမျိုးဆက် မှ အကြီးအကဲ ဖြစ်သည်။ မီးမေပယ်သွေးမျိုးဆက်၏ ဘိုးဘေးများထဲတွင် ဖန့်ဟော်ဖုန်းအမည်ရှိ တစ်ခေတ်တစ်ခါက ကျော်ကြားခဲ့သော သူရဲကောင်းတစ်ဦး ပေါ်ထွန်းခဲ့ဖူးပြီး၊ သူသည် ဖန့်မျိုးနွယ်သမိုင်းကြောင်းတွင် လဲ့ကျူလက်ဝှေ့ကို တီထွင်ခဲ့သူ ဖန့်လဲ့ ပြီးလျှင် ဒုတိယလိုက်သူဟု ဆိုရပေမည်။

ထို့ကြောင့် ဟယ်ချွမ်း ဖန့်မျိုးနွယ်အတွင်း မီးမေပယ်သွေးမျိုးဆက်၏ အရှိန်အဝါမှာ သေးငယ်လှသည်မဟုတ်။

မီးမေပယ်အကြီးအကဲ၏ အပြစ်တင်စကားများနှင့် ဖန့်ရှန့်၊ ဖန့်ယွဲ့တို့ကိစ္စကို ပြန်လည်ဖော်ထုတ်လာမှုကြောင့် ဖန့်လုံရှန်း၏ မျက်နှာမှာ တဖြည်းဖြည်း အကျည်းတန်လာသည်။

သူက လက်ကို ခပ်ဖွဖွယမ်းပြလိုက်ကာ

"အမှားအမှန်ဆိုတာ နောက်မှ သိရမှာပါ။ အကယ်၍ မင်းရဲ့ သားမြေးတွေကို ဖန့်ယွဲ့လက်အောက်မှာပဲ ဆက်ကျင့်စေချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ငါ ဖြည့်ဆည်းပေးပါ့မယ်၊ လူလဲလိုက်ရုံပေါ့"

မီးမေပယ်အကြီးအကဲသည် ယနေ့ည သူ၏ရည်ရွယ်ချက် အောင်မြင်သွားသဖြင့် မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာကာ လက်အုပ်ချီနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ကောင်းပါပြီ"

ဖန့်လုံရှန်းက နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ကာ ကျန်ရှိနေသောသူများထံသို့ အကြည့်ပို့လိုက်သည်။

"မင်းတို့ကကော ဘယ်လိုလဲ"

ထိုလူအုပ်ထဲတွင် ဖန့်လုံရှန်းနှင့် သွေးမျိုးဆက်တူသူ တစ်ဦးလည်း ပါဝင်သည်။ သူသည် ဖန့်လုံရှန်းအား မကြည့်ရဲသော်လည်း ကျန်သူများအားလုံးက ဖန့်ယွဲ့လက်အောက်မှာပင် ဆက်ထားလိုကြောင်း ဖော်ပြလာကြသဖြင့် သူကလည်း အားနာနာဖြင့် ဆိုသည်။

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်... ကျွန်တော်လည်း သူတို့လိုပါပဲ။ ကလေးတွေကို ဖန့်နည်းပြလက်အောက်မှာပဲ ဆက်ထားပါရစေ။ ဖန့်နည်းပြက နယ်စားစစ်သည် တစ်ယောက်ပဲလေ။ ကျွန်တော့်ကလေးတွေကို နယ်စားစစ်သည်ဖြစ်ဖို့အထိ မမျှော်လင့်ပါဘူး၊ ခြင်ဆီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်လောက် ရောက်ရင်တောင် မဟာကျိုးမှာ ရှေ့ရေးအတွက် အဆင်ပြေပါပြီ"

"တော်ပြီ... မင်းတို့သဘောပဲ။ မနက်ဖြန်ကျရင် ငါ နောက်ထပ် ခြောက်ယောက် ပြန်ရွေးမယ်။ ဒီတစ်ခါတော့... ဆင်းရဲသားမိသားစု တွေထဲကပဲ ရွေးတော့မယ်"

ဖန့်လုံရှန်းက အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်သည်။ လူအုပ်ကို ကြည့်သော သူ၏အကြည့်များတွင် သရော်မှုအရိပ်အယောင်များ ကိန်းအောင်းနေ၏။

အာဏာလုရတာ ကျင့်သားရနေကြတော့ သူတစ်ပါးကိုလည်း မိမိတို့လို အောက်တန်းကျသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့်သာ တိုင်းတာနေကြသည်။ ယခု သူတို့ကလေးများမှာ ရခဲလှသော အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်လိုက်ရသည်မှာ သူတို့ကိုယ်တိုင် ရှာခဲ့သော အကျိုးဆက်သာ ဖြစ်ပေမည်။ သူ အများကြီး ရှင်းမပြချင်တော့ပေ၊ ရေစက်က ဤမျှသာ ရှိသည်ဟုသာ မှတ်ယူရမည်။

ဖန့်လုံရှန်း လုံးဝ အလျော့ပေးလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ မီးမေပယ်အကြီးအကဲမှာ အောင်ပွဲရ ကြက်ဖကြီးကဲ့သို့ ပြုံးလျက် သူ၏နောက်လိုက်များကို ခေါ်ကာ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် ဖန့်လုံရှန်းသည် သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများကို လွှတ်၍ ဟယ်ချွမ်း ဖန့်မျိုးနွယ်အတွင်းရှိ ဆင်းရဲသား မိသားစုဝင်များထဲမှ ကလေးငယ်များကို ရှာဖွေခိုင်းလိုက်သည်။

လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ဒုတိယထပ်တွင် ဖန့်ရှန့်သည် ပြတင်းပေါက်နား၌ ရပ်ကာ ဖန့်လုံရှန်း၏ လူများ တစ်အိမ်တက်ဆင်း ရှာဖွေနေသည်ကို ကြည့်ရင်း မဲ့ပြုံးပြုံးကာ မီးမေပယ်အကြီးအကဲထံသို့ ပြန်လှည့်လာသည်။

"အဖေ... မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ရဲ့ ဒီတစ်ခါ ရည်ရွယ်ချက်ကို အဖေ ခန့်မှန်းမိလား "

"ဖန့်လုံရှန်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို မင်းက မသိသေးဘူးလား အရင်တုန်းက ဖန့်ယွဲ့လို ဆင်းရဲသားမိသားစုဝင်ကို မြှောက်စားပြီး မင်းကို ဖိနှိပ်ခဲ့လို့ မင်း နယ်စားစစ်သည်ဖြစ်ဖို့ ငါးနှစ် နောက်ကျခဲ့ရတယ်။

အဲဒီအချိန်က ဟယ်ချွမ်းနယ် စစ်ရေးပြိုင်ပွဲနဲ့ ကွက်တိတိုးတော့ ဖန့်ယွဲ့က နယ်စားမင်းရဲ့ မျက်စိကျခြင်းခံရပြီး သွေးစွမ်းအင် မြှင့်တင်ဆေး ၁၂ လုံး ဆုရခဲ့တယ်။

ဖန့်ယွဲ့က တစ်နှစ် တစ်လုံး သုံးစွဲခဲ့လို့ ၁၂ နှစ်အကြာမှာ သူ့ရဲ့ခွန်အားက နယ်စားစစ်သည်တွေထဲမှာ ထိပ်တန်းရောက်သွားခဲ့တာ။ အဲဒီကတည်းက မင်းနဲ့သူ့ကြားမှာ ကွာဟချက်က ပိုကြီးသွားတာပဲ။ နောက်ပိုင်း ဖန့်လုံရှန်း ရာထူးက ဆင်းရင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်နေရာက ဖန့်ယွဲ့အတွက်ပဲ မဟုတ်လား"

မီးမေပယ်အကြီးအကဲ၏ အရေးအကြောင်းများ ထင်နေသော မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော အတွေ့အကြုံများ ရှိနေပြီး သူ၏ တောက်ပသော မျက်လုံးများထဲ၌ ဉာဏ်ပညာ အလင်းတန်းများ အမြဲတမ်း လက်နေသည်။

"သူက ငါတို့ မီးမေပယ်သွေးမျိုးဆက်ကနေ နောက်ထပ် ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ထပ်ထွက်လာမှာကို ကြောက်နေတာ၊ အဲဒါကြောင့် မင်းသားရဲ့ ခေါင်းပေါ်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လက်လှည့်လိုက်တာပဲ။ ဖန့်ရှန့်... ဒီဖန့်လုံရှန်းကို သတိထားပါ၊ သူ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က မသေးဘူး"

"ဒါပေမဲ့ သား စိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခု လွဲနေသလိုပဲ။ အဲဒီမျက်မမြင် ဖန့်ချန်က စစ်ရေးလေ့ကျင့်ကွင်းထဲကို ဘယ်လိုရောက်လာမှန်း မသိရတာ၊ ဖန့်ယွဲ့တောင် သတိမထားမိလိုက်ဘူး..."

ဖန့်ရှန့်၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားကာ

"သူက တကယ်ပဲ စွမ်းဆောင်ရည် တစ်ခုခု ရှိနေမလား"

"အဲဒါက ဖန့်ယွဲ့က တမင် ဟန်ဆောင်ပေးနေတာပါ"

မီးမေပယ်အကြီးအကဲက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"အဲဒီလိုဆိုရင်လည်း ဖန့်ယွဲ့က ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော်တို့ကို ချက်ချင်း အသိပေးစရာ မလိုပါဘူး။ ကြည့်ရတာ သူက ကျွန်တော့်သားကို သူ့လက်အောက်မှာပဲ ဆက်သင်စေချင်ပုံရတယ်"

ဖန့်ရှန့်က စဉ်းစားရင်း ဆိုသည်။

"ဒါက သူတို့တွေ အောက်ခြေကလူတွေ ကဲ့ရဲ့မှာကို ကြောက်လို့ ဟန်ဆောင်ကပြနေတဲ့ ပြဇာတ်ကြီး တစ်ခုပဲ။ အခု ဖန့်လုံရှန်းက ဆင်းရဲသားမိသားစုဝင်တွေကို လိုက်ရှာနေတာဟာ သူ့မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ဖို့ အဝတ်စတစ်ခု ရှာနေတာပဲ"

မီးမေပယ်အကြီးအကဲ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ငါ အမိန့်ထုတ်ထားပြီးပြီ။ အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့ မီးမေပယ်သွေးမျိုးဆက်က လူတွေဟာ စားစရာမရှိ၊ ဝတ်စရာမရှိအောင် ဆင်းရဲနေရင်တောင် ဖန့်လုံရှန်းရဲ့ လူတွေနောက်ကို ပါမသွားစေရဘူး"

သူက ခေတ္တရပ်ကာ ပြတင်းပေါက်နားသို့ တိုးသွားပြီး မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၏ နေအိမ်ဘက်သို့ အေးစက်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဖန့်လုံရှန်း ဇာတ်သိမ်းမှာ ဘယ်လို အရှက်ကွဲမလဲဆိုတာ ငါ စောင့်ကြည့်နေမယ် "

...

...

ဝါးအိမ်ခြံဝင်း

ဖန့်ယွဲ့သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ဖန့်ချန်ကို လာရှာသည်။ သူသည် စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ သူ၏ နွားမျက်လုံးကြီးများဖြင့် ဖန့်ချန်ကို စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

"ဖန့်ယွဲ့... ငါ့ကို ဘာလို့ ဒီလိုကြီး ကြည့်နေတာလဲ"

ဖန့်ချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ကြည့်နေတာကို ခင်ဗျား ဘယ်လိုသိလဲ"

ဖန့်ယွဲ့မှာ ခဏမျှ မှင်သက်သွားပြီးမှ ဖန့်လုံရှန်း၏ စကားကို သတိရကာ ဖန့်ချန်ထံသို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်သွားသည်။

နယ်စားစစ်သည်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ကျားသစ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျင်မြန်ပြီး တိတ်ဆိတ်လှသည်။ သူသည် ဖန့်ချန်၏ ရှေ့သို့ အသံမထွက်ဘဲ ရောက်သွားကာ ဖန့်ချန်၏ ပုခုံးကို ရုတ်တရက် ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ဖန့်ယွဲ့မှာ တစ်လောကလုံး ချာချာလည်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် ခြံဝင်းဘေးရှိ ပန်းခင်းထဲသို့ ပက်လက်လန် လဲကျနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါ... ဒါက..."

ဖန့်ယွဲ့၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်သွားကာ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဖန့်ချန်မှာ မူလနေရာမှာပင် လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ ရပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူ မယုံနိုင်သဖြင့် ချက်ချင်း ထရပ်ကာ ဖန့်ချန်၏ နောက်ကျောဘက်မှနေ၍ ထပ်မံ ချဉ်းကပ်လိုက်ပြန်သည်။ သူ၏ လက်ဖဝါးမှာ ဖန့်ချန်၏ ပုခုံးပေါ်သို့ ခိုင်မြဲစွာ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် အားစိုက်ထုတ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း နောက်တစ်ကြိမ် ကမ္ဘာကြီး ချာချာလည်သွားပြန်ကာ မူလလဲကျခဲ့သည့် နေရာသို့ပင် ထပ်မံ ရောက်ရှိသွားပြန်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဖန့်ယွဲ့ ထရပ်လိုက်သော်လည်း ဖန့်ချန်နားသို့ ထပ်မံမတိုးတော့ဘဲ မူလနေရာမှာပင် ရပ်ကာ စဉ်းစားနေတော့သည်။

နှစ်ကြိမ်ဆက်တိုက် တစ်ဖက်လူ မည်သို့ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်ကိုပင် သူ မမြင်လိုက်ရချေ။ ထို့ကြောင့် ဖန့်လုံရှန်း၏ စကားမှာ ကြွားလုံးမဟုတ်ဘဲ ရှေ့ကလူ၏ ခွန်အားမှာ သူ့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေကြောင်း၊ အသက်အရွယ်မှာလည်း အပြင်ပန်း မြင်ရသကဲ့သို့ နုပျိုမည် မဟုတ်ကြောင်း သူ အတည်ပြုနိုင်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

'မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က သူ့ကို ဖန့်ချန်အစ်ကိုလို့ ခေါ်ခိုင်းတာ မဆန်းပါဘူး...'

'နှစ်ကြိမ်လုံး ရှုံးနိမ့်တာထက် တစ်နေရာတည်းမှာပဲ ထပ်လဲတာကတော့ တကယ်ကို...'

ဖန့်ယွဲ့၏ အမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးနေပြီး စိတ်ထဲမှာလည်း မချိတင်ကဲ ဖြစ်နေသည်။ နယ်စားစစ်သည်များထဲတွင် ထိပ်တန်းအဆင့်ဖြစ်ပြီး ဟယ်ချွမ်းနယ်တစ်ဝိုက်၌ နာမည်ကျော်ကြားသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် ဖန့်လုံရှန်းကဲ့သို့သော စစ်ဘုရင် အဆင့်နှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် ဆယ်ဂဏန်းမကသော ကွက်စိပ်များကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ရှေ့ကလူမှာမူ... အလွန်အမင်း သန်မာလွန်းလှသည်... အတိုင်းအဆ မရှိအောင်ပင်

"နေဦး သွားပြီ "

ဖန့်ယွဲ့၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ပျက်သွားသည်။

သူသည် မနေ့ညက ပါရမီရှင် ကလေးများကို နှမြောသဖြင့် မီးမေပယ်အကြီးအကဲတို့ထံ သတင်းသွားပို့ခဲ့သည့် ကိစ္စကို သတိရသွားသည်။ အကယ်၍ သူတို့က လူစားလဲရန် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တောင်းဆိုခဲ့ကြလျှင် ထိုကလေး ခြောက်ယောက်၏ အခွင့်အရေးကို သူကိုယ်တိုင် လမ်းပိတ်လိုက်သလို ဖြစ်မသွားပေဘူးလား။

"ဖန့်ယွဲ့... မနေ့ညက မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ဆီမှာ တော်တော်လေး ဆူညံသွားတယ်နော်။ မင်းရဲ့ အစွမ်းအစတွေလည်း ပါမယ်ထင်တယ်"

ဖန့်ချန်က ခပ်နောက်နောက် အသံဖြင့် ဆိုသည်။

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော် မှားသွားပါပြီ..."

ဖန့်ယွဲ့က ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက်

"အခုပဲ သူတို့ကို သွားရှင်းပြလိုက်ပါ့မယ်..."

"ရှင်းပြနေစရာ မလိုတော့ပါဘူး၊ လူရွေးချယ်မှုက ပြောင်းသွားပြီ။ မင်းအနေနဲ့တော့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ရဲ့ အဆူအဆဲခံဖို့ ပြင်ထားလိုက်ရုံပါပဲ"

ဖန့်ချန်က ရယ်လျက် ဆိုသည်။

ထိုစဉ် သူတို့နှစ်ဦး၏ နောက်ကွယ်မှ အံ့ဩတကြီး အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အဖေ... အဖေလည်း ဒီမှာလား ဘာလို့ တစ်ကိုယ်လုံး ပေရေနေရတာလဲ ဘာဖြစ်လို့လဲ "

လာသူမှာ ဖန့်ယွဲ့၏ သမီး ဖန့်ကူးယွဲ့ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဖန့်ယွဲ့နှင့် ဖန့်ချန်ကို သံသယမျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ဖန့်ဘကြီး... ကျွန်မအဖေက ရှင်ရိုက်တာခံလိုက်ရတာလား"

သူမက ရုတ်တရက် မေးလိုက်လေတော့သည်။