အခန်း (၁၉၇-၁၉၈)

အခန်း ၁၉၇: ငါတို့ကို တားရဲတဲ့သူ မှန်သမျှ သတ်ပစ်ရုံပဲ...

သေချာသည်မှာ မင်ကျိုးယိုထံ၌ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် စွမ်းအားမရှိခြင်းကြောင့် မဟုတ်ချေ။ ယခုခေတ်ကာလတွင် လူငယ်အမြင့်မြတ်ဆုံး အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ရှိ ထိပ်ဆုံးအယောက်နှစ်ဆယ်ကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ အမှန်အားဖြင့် အလွန်ကျဥ်းမြောင်းလှသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့အားလုံးသည် အစစ်အမှန်သူတော်စင် လမ်းကြောင်း၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ကျင့်ကြံဆင့်နယ်ပယ်များကို ကျော်လွန်၍ ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်နိုင်သော ပါရမီရှင်များပင်။ လော့ကျဲ့ရှန်းနှင့် သူ စောစီးစွာ စစ်ပွဲ စတင်ရန် လုံးဝမလိုအပ်ခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ပေ၏။ သူသည် ခေါင်းပြူထွက်လာသော ပထမဆုံးငှက် မဖြစ်ချင်ချေ။ အကယ်၍ သူ ဒဏ်ရာရသွားပါက ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခု ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေရှိ ဤပြိုင်ဆိုင်မှုအတွက် အစစ်အမှန်ယှဥ်ပြိုင်ပွဲက ရောက်ရှိလာတော့ပေမည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...

အရှေ့တောင်ဘက်တွင် ဆီးနှင်းအလား ဖြူဖွေးသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ သဘာဝတို့နှင့် လိုက်ဖက်ညီစွာ တာအိုထဲတွင် လုံးဝနှစ်မြုပ်နေပုံရသည်။ ဤအရာက သူမနှင့် သုံးကျန်းအကွာအဝေးအတွင်း လေနှင့် နှင်းများ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိစေရုံသာမက အချိန်ကုန်လွန်မှုပင် နှေးကွေးသွားပုံရသည်။

သူမ၏ မည်းနက်သော ဆံပင်များသည် ရေတံခွန်တစ်ခုအလား ဖြာကျနေပြီး တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုသာ ရိုးရှင်းသော သစ်သားဆံထိုးတစ်ခုဖြင့် ချည်နှောင်ထားကာ ကျန်ရှိနေသောအရာများက သူမ၏ခါးအထိ ကျဆင်းနေသည်။

သူမ၏မျက်နှာသည် ဝေဝါးသော တာအိုစည်းချက်အလွှာတစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။ သူမ၏မျက်နှာသွင်ပြင်များမှာ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ထဲရှိ အင်မော်တယ်နတ်မိမယ်တစ်ပါးအလား ဖြစ်နေပေ၏။ သူမ၏အရှိန်အဝါသည် ကောင်းကင်ကိုးလွှာ၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လမင်းအလား အေးစက်ပြီး လောကီရေးရာနှင့် ကင်းကွာကြောင်း ခံစားရနိုင်သည်။

ဤအမျိုးသမီးသည် မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်း စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေတွင် အတောက်ပဆုံး အမျိုးသမီးဖြစ်သည့် လော့ကျဲ့ရှန်းပင်။

သူမသည် နှစ်တစ်သောင်းတိုင်တိုင် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သော ယောင်ချီအင်မော်တယ်နန်းတော်မှ ဆင်းသက်လာခြင်းပင်။ သူမသည် လှုပ်ရှားမှု သိပ်မလုပ်ခဲ့သော်လည်း သူမ လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် သူမ၏ မွေးရာပါ တာအို ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်၏လက္ခဏာများ ပေါ်ပေါက်လာပြီးနောက် ရှေးဟောင်းပုဂ္ဂိုလ် အမြောက်အများသည် သူမ၏တာအိုအစောင့်အရှောက် ဖြစ်လာရန်အတွက် သူတို့၏အဆင့်အတန်းများကို နှိမ့်ချရန် တွန့်ဆုတ်မနေခဲ့ကြချေ။ သူမသည် ဤမျိုးဆက်တွင် တာအိုကို ရရှိမည့် တစ်ဦးတည်းသောသူဖြစ်ကြောင်း သူတို့က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုခဲ့ကြ၏။

ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံ သုံးထောင်၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွင် အဆင့် နှစ်ရှိသော မွေးရာပါ တာအိုရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သည် မည်မျှထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း မည်သူမဆို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ယခင်က သူမ ကောင်းကင်ဂိတ်တံခါးကို ခေါက်ဖွင့်လိုက်ချိန်၌ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဥပဒေသများက သူမကိုကြိုဆိုရန် အစပြုလုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် အင်မော်တယ်ချီများသည် သူမ၏နံဘေးပတ်လည်တွင် မြေကြီးမှ ပေါက်ဖွားလာသော ရွှေကြာပန်းများနှင့် အမြောက်အများ ကျဆင်းလာသော ကောင်းကင်ဘုံပန်းများကဲ့သို့ သဘာဝလွန်ဖြစ်စဥ်များကို ဖော်ပြခဲ့လေ၏။ သို့ရာတွင် သူမသည် ထိုအရာများအားလုံးကို သူမ၏တာအိုစည်းချက်ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်ပြီး မည်သည့် ဟန်ရေးပြမှုမျှ မပြသခဲ့ချေ။

အရှေ့မြောက်ဘက်တွင် ဝမ်တန်သည် ရေခဲ တောင်ထွတ်တစ်ခုအပေါ်တွင် တစ်ယောက်တည်း ရပ်နေပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူသည် ခရမ်းရွှေရောင် တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်ရုံတစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏မည်းနက်သော ဆံပင်များကို ကျောက်စိမ်းသရဖူကွင်းတစ်ခုဖြင့် ချည်နှောင်ထားသည်။ သူ၏မျက်နှာသည် ချောမောခန့်ညားသော်လည်း မောက်မာထောင်လွှားကာ လောကကြီးအပေါ် အထင်သေးသည့် အမူအရာတစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

ဧကရာဇ်တာအိုချီများက သူ၏နံဘေးပတ်လည်တွင် လှည့်ပတ်နေပြီး နဂါးကိုးကောင်၏ ဝေဝါးသော ပုံရိပ်ယောင်များက သူ၏နောက်တွင် ဝန်းရံနေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ဤသည်မှာ ရှေးဟောင်းအထီးကျန်ဝမ်မိသားစု၏ ဖရိုဖရဲ ခေတ် ဧကရာဇ်ကျမ်းစာကို နက်ရှိုင်းသောအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံပြီးမှသာ ထွက်ပေါ်လာသော သဘာဝလွန်ဖြစ်စဥ်တစ်ခုပင်။

သူ ရရှိထားသော အင်မော်တယ်ချီများကို ကျင့်ကြံရန်အတွက် သူသည် ပလ္လင်ခွေ ထိုင်မနေခဲ့ချေ။ ထိုအစား သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို စုဆောင်းနေသည့်အလား ထိုအရာများကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဖိနှိပ်ထားခဲ့လေ၏။

သူ၏အကြည့်က ဖရိုဖရဲ ခန်းမဆောင်အပေါ် ကျရောက်သွားချိန်၌ သူ၏မျက်လုံးများတွင် မနှစ်မြို့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။

"တွေးကြည့်ရင် ငါ ဝမ်တန် အောင်နိုင်လို့မရတဲ့ အရာတစ်ခု ရှိနေသေးပါလား..."

ဝမ်တန်က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏နံဘေးရှိလူကို စကားပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့...အစ်ကိုစူးအတွက် တံခါးတစ်ပေါက် ချန်ထားဖို့ မမေ့နဲ့..."

သူ၏နံဘေးတွင် ကျန်းချီလီသည် ပုံရိပ်ယောင်နေမင်းကြီးတစ်စင်းအတွင်း၌ ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေခဲ့လေ၏။ သူ၏ နေမင်းနတ်ဘုရား ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကျင့်ကြံပြီးဖြစ်ကာ သူ၏အရေပြားအောက်တွင် ရွှေရောင် မီးတောက်ပုံစံများအား ဝေဝါးစွာ မြင်နေရသည်။ သူ၏ဆံပင်များက ဖျော့တော့သော ရွှေရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ၏မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ သူရဲကောင်းဆန်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် အစစ်အမှန် နေမင်းမီးတောက်က မျက်လုံးများအတွင်းတွင် လူးလွန့်နေသည်။

ထိုအင်မော်တယ်ချီအမျှင်လေးက သူ၏နေမင်း နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားပြီး သူ၏ခေါင်းအထက်တွင် ခြေသုံးချောင်း ရွှေကျီးကန်း၏ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားသည်။ ထိုရွှေကျီးကန်း အော်မြည်လိုက်ချိန်၌ ဟင်းလင်းပြင်ကို တုန်ခါသွားစေသည်။

ကျန်းချီလီက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ငါ့အဖေအိုကြီးရဲ့ အဆိုအရ အစ်ကိုစူးက အောက်ဘုံမှာ ရှိနေသင့်တယ်....ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်က အရမ်းအလျင်လိုလွန်းတော့ ငါတို့ သူ့ကို ရှာမတွေ့သေးဘူး... ဒါ့ပြင် သူ့အတွက် တံခါး တစ်ပေါက် ချန်ထားဖို့က ငါတို့အတွက် ပြဿနာ မဟုတ်ဘူး...မေးစရာက သူ အဲ့ဒါကို တွန်းဖွင့်နိုင်မလား ဆိုတာပဲ..."

သူ စကားပြောဆိုနေစဉ် ကျန်းချီလီက ခါးသီးပြီး ကူကယ်ရာမဲ့သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်သည်။

တခြားသူများက စူးချန်ကဲ၏စွမ်းအားကို မသိနိုင်သော်လည်း အတူတကွ ကြီးပြင်းလာခဲ့ကြသော သူတို့နှစ်ယောက်ကမူ ကောင်းစွာသိရှိထားကြသည်။

ထို့ပြင် ယခုချိန်၌ ပါရမီရှင်အမြောက်အများမှ စောင့်ကြည့်နေသဖြင့် ဤတံခါးဆယ့်ခြောက်ပေါက်မှာ မလုံလောက်ချေ။

ဤစကားကိုကြားချိန်၌ ဝမ်တန်သည် အထင်သေးသည့် အမူအရာတစ်ခုကို ပြသကာ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ သူ တွန်းမဖွင့်နိုင်ရင် ငါတို့က သူ့ကို ကူညီပေးရုံပဲ... ငါတို့ကို တားရဲတဲ့သူ မှန်သမျှ သတ်ပစ်ရမယ်..."

"အဲ့ဒါက မှန်သလိုပဲ..."

ကျန်းချီလီက စောဒကမတက်ဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ထိုအချိန်မှာပင်...

ဧရာမဂိတ်တံခါးပေါ်ရှိ ဖရိုဖရဲမြူခိုးများ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိသည့်အလား တံခါးပေါ်ရှိ အိပ်မောကျနေသော နတ်ဘုရားပုံစံများက ဖျော့တော့သော အလင်းရောင်များဖြင့် တစ်ခုဖြင့် တစ်ခုပြီးတစ်ခု လင်းလက်လာကြသည်။

အလင်းရောင်များ စီးဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ ထိုအရာက နှလုံးသားတစ်ခု၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကို ဝေဝါးစွာ ပုံဖော်လိုက်လေ၏။ ​ဤသည်မှာ ဖရိုဖရဲ၏ဒီရေများကို အသက်သွင်းပေးသော မွေးရာပါ ဖရိုဖရဲ နှလုံးသားပင်။

ပါရမီရှင်များအားလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာများ တပြိုင်နက်တည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဒါက..."

ကျန်းချီလီက ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ နေမင်းအင်မော်တယ်ချီကို အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်ကာ သူ၏မျက်လုံးကို မှေးစင်းလိုက်သည်။

"ဖရိုဖရဲ ဂိတ်တံခါးက တစ်ခုခုကို တုံ့ပြန်နေပုံရတယ်..."

လော့ကျဲ့ရှန်းက ပထမဆုံးအကြိမ် တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာတစ်ခုကို ပြသလိုက်သည်။ သူမ၏ မွေးရာပါ တာအိုရုပ်ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ မဟာ တာအို ကြားရှိ ပဲ့တင်ထပ်မှုက လူတစ်ယောက် လာနေကြောင်း သူမကို ပြောပြနေလေ၏။

ဝမ်တန်က သူ၏မျက်လုံးကို မှေးစင်းလိုက်ပြီး သူ၏ ဧကရာဇ်တာအိုချီက ရူးသွပ်စွာ မြင့်တက်လာသည်။

မင်ကျိုးယိုသည်လည်း သူ၏ဒေါသကို ယာယီ ဖိနှိပ်ထားပြီး အပြောင်းအလဲအတွက် ပြင်ဆင်ရန် သူ၏ မြေအောက်ကမ္ဘာကိုးထပ် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းလိုက်သည်။

ရွှမ်ယွမ်ဖိုက ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး လူသားဧကရာဇ်ဓားမှ ကြည်လင်ပြီး သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော နဂါးဟိန်းသံတစ်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။

စက်ဝိုင်းပုံတောင်ကြား၏ အတွင်းနှင့်အပြင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများအားလုံး ပုံမှန်မဟုတ်မှုကို အာရုံခံမိကြပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အကြည့်များက ဖရိုဖရဲမြူခိုးများ လှုပ်ရှားနေသည့် ဧရာမ ဂိတ်တံခါးကြီးဆီသို့ လှည့်သွားကြသည်။

ထာဝရဆောင်းရာသီ တားမြစ်နယ်မြေ၏ လေပြင်းများက ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် ထူးဆန်းစွာ ရပ်တန့်သွားသည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားတွင် ဖရိုဖရဲ ခန်းမဆောင်၏ တံခါးပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားပုံစံများ၏ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် အလင်းရောင်များနှင့် ယခင်ထက် ပို၍ရှင်းလင်းပြီး အစွမ်းထက်လာသော ဖရိုဖရဲနှလုံးခုန်သံသာ ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။

ဒုန်း...

ဒုန်း...

ဒုန်း...

ထိုအသံက လွန်ခဲ့သော ခေတ်ကာလများမှ လာပုံရသော်လည်း လက်ရှိလောကကြီးရှိ နေရာတစ်ခုခုမှ မြစ်ဖျားခံလာပုံလည်းရသည်။

ထိုတံခါးသည် အလိုအလျောက် ပွင့်လာတော့ပေမည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တိမ်များနှင့်လေများ စုရုံးနေသော အလယ်ဗဟိုနှင့် ဝေးကွာသည့် ထာဝရဆောင်းရာသီ ရေခဲမြစ်၏အစွန်းတွင်...

ပြင်းထန်သော နှင်းမုန်တိုင်းများနှင့် သဘာဝ ထင်ယောင်ထင်မှား ဝင်္ကပါများဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသော ဝေးလံခေါင်သီသည့် ရေခဲလှိုဏ်ဂူတစ်ခု၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာ၌....

ဤနေရာတွင် အအေးဒဏ်က ပို၍ပင် ပြင်းထန်ပြီး အလင်းရောင်က မှေးမှိန်ကာ ရေခဲနံရံများမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေပြာ အလင်းရောင်များ ဖြာထွက်နေသည်။

ဖန်ရွှမ်သည် နှစ်တစ်သောင်းသက်တမ်းရှိ နက်နဲသိမ်မွေ့ ရေခဲတုံးတစ်တုံးပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး သူ၏အရှိန်အဝါမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် အားနည်းနေကာ လူသေတစ်ယောက်နှင့် အလွန်ကွာခြားမှု မရှိချေ။

သူ၏မျက်နှာမှာ စက္ကူအလား ဖြူရော်နေပြီး ရွှေရောင်တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ်ကို ကိုယ်စားပြုသော သူ၏နဖူးပေါ်ရှိ တောက်ပသည့် ရွှေရောင် အမှတ်အသားမှာ မှေးမှိန်သွားပြီး ပင့်ကူအိမ်အလား အက်ကွဲကြောင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေလေပြီ။

သူ၏အရိုးများ မည်မျှထိများများ ကျိုးနေသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ချေ။ သူ၏သွေးကြောများမှာ တစ်လက်မချင်းစီ အက်ကွဲသွားပြီး သူ၏ သူတော်စင်ဝိညာဉ်ပင်လျှင် ပြင်းထန်သော ပျက်စီးမှုကို ခံစားခဲ့ရသ​ည်။ ထိုအရာသည် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ငြိမ်းသေသွားနိုင်သည့်အလား ယိမ်းယိုင်နေသော စိတ်ဝိညာဉ် အလင်းရောင် မှိန်ပျပျလေးသာ ကျန်ရှိနေတော့သည်။

ဝမ်တန်နှင့် တိုက်ပွဲတွင် သူ အလွန်ဆိုးရွားစွာ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့လေ၏။

တစ်ဖက်လူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားနှင့် ခန့်မှန်း၍မရနိုင်သော ကျင့်ကြံခြင်းက သူ့ကို လုံးလုံးလျားလျား ချေမှုန်းပစ်ခဲ့သည်။

သူ အသက်ဆက်ရှင်နိုင်ခြင်းမှာ ရွှေရောင်တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ် မူလအစနှင့် အစစ်အမှန်နဂါး ရတနာဆေးလုံး၏ အနှစ်သာရ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှ စုစည်းထားသော မပျက်စီးနိုင်သည့် ရွှေသွေးတစ်စက်ကြောင့်ပင်။ အကယ်၍ လီမြောင်ယန်က သူ့ကိုကယ်တင်ရန်အတွက် လေဟာနယ်ကို မချိုးဖျက်မီ သူ၏အသက်ကို အတင်းအကြပ် ထိန်းသိမ်းရန် နောက်ဆုံး အခိုက်အတန့်တွင် ထိုသွေးစက်ကို မဖောက်ခွဲခဲ့ပါက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့်စိတ်ဝိညာဉ်နှစ်ခုလုံး ဖျက်ဆီးခံရပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရေခဲလှိုဏ်ဂူ၏အဝင်ဝရှိ အလင်းလွှာ အနည်းငယ် ပုံပျက်သွားပြီး လေနှင့်နှင်းများထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားသည့်အလား ဖြစ်သွားကာ သွယ်လျသော ပုံရိပ်တစ်ခု တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်လာပေါ်လာသည်။

သူမက ငွေဖြူရောင်ဝတ်စုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏နဖူးပေါ်ရှိ ဖျော့တော့သော ရွှေရောင် ဒေါင်လိုက်အမှတ်အသား၌ ဝေဝါးသော နတ်ဘုရားတောက်ပမှုတစ်ခု စီးဆင်းနေသည်။ သို့ရာတွင် သူမ၏ကြည်လင်သော မျက်လုံးများသည် ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေ၏။

ထိုအမျိုးသမီးမှာ လီမြောင်ယန်ပင်။

သူမသည် သူမ၏လက်ကောက်မှ ဝေဝါးသော အာရုံခံမှုကိုလိုက်ပြီး အရှေ့ပိုင်းနက်နဲသိမ်မွေ့နယ်မြေတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း သူမ၏အဒေါ်ကို ရှာမတွေ့ခဲ့ချေ။ မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာဖြင့် သူမသည် နောက်လှည့်ပြန်ကာ ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ အရင်သွားရန်မှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။ သူမသည် ကောင်းကင်ပင်လယ်နယ်မြေမှ သူမနှင့်ရင်းနှီးသည့် အသိဟောင်း တစ်ဦး အမဲလိုက်ခံရသည့် မြင်ကွင်းကို မတော်တဆ မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူမ မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။

ကျေးဇူးဆပ်ခြင်း နိယာမကို လိုက်နာကာ သူမသည် လှုပ်ရှားခဲ့လေ၏။

"ငါ့ကို ကယ်တဲ့သူက မင်းဖြစ်မယ်လို့ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ခဲ့ဘူး..."

ဖန်ရွှမ်က ရှုပ်ထွေးသော အပြုံးမျိုးပြုံးကာ အက်ရှရှအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

လီမြောင်ယန်က သူ့ကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"နင်က ကောင်းကင်ပင်လယ်နယ်မြေမှာတုန်းက ငါ့ကို တစ်ကြိမ် ကယ်ခဲ့တယ်.... အခု ငါတို့ကြားမှာ ကျေသွားပြီ..."

ဖန်ရွှမ်သည် အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။

"အင်း..."

"နင် ဘာလို့ ဝမ်တန်ကို စော်ကားခဲ့တာလဲ... သူ့ကို ရန်သူလုပ်တာက ဥာဏ်ပညာရှိတဲ့ ရွေးချယ်မှု မဟုတ်ဘူး..."

လီမြောင်ယန်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။ ဝမ်တန်က မည်မျှထိ အစွမ်းထက်ကြောင်း သူမ ကောင်းစွာသိရှိထားသည်။ သူသည် သူမ၏ ခင်ပွန်း ဖြစ်လာလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော အမျိုးသားနှင့် အလွန်ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးရှိကြောင်းကိုမူ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။ သူ့ကို စော်ကားခြင်းက စူးမိသားစုနှင့် ဝမ်မိသားစု နှစ်ခုလုံးကို စော်ကားခြင်းနှင့် ညီမျှသည်။ အကယ်၍ ဤကိစ္စသာ စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေတွင် ဖြစ်ခဲ့ပါက ထိုလူ့ထံတွင် ရပ်တည်စရာနေရာ ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ဖန်ရွှမ်၏မျက်လုံးများတွင် အလျှော့မပေးသော အမူအရာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အစွမ်းထက်တဲ့သူတွေ တွေ့တဲ့အချိန်မှာ တိုက်ပွဲက ရှောင်လွှဲလို့ မရဘူး... ဒါ့ပြင် အဲ့ဒီ ဝမ်တန် က ငါ့ကို မျက်စိနောက်စရာလို့ သေချာပေါက် မြင်ပြီးတော့ ငါကို တမင်တကာပြဿနာ ရှာနေခဲ့တာပါ..."

အခန်း ၁၉၈

ဤအကြောင်းကို တွေးမိချိန်၌ ဖန်ရွှမ်၏စိတ်နှလုံးသားထဲတွင် ဒေါသများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

သူသည် ဖရိုဖရဲ ဧရာမဂိတ်တံခါးကြီးရှေ့တွင် ပလ္လင်ခွေထိုင်နေခဲ့ပြီး သူနှင့် ဂိတ်တံခါးကြီးကြားရှိ နက်ရှိုင်းသော ပဲ့တင်ထပ်မှုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိသည်။ ထိုအရာသည် သူ၏တည်ရှိမှု အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ဆင့်ခေါ်သံတစ်သံဖြစ်ပြီး တခြားမည်သူမျှ နားလည်နိုင်မည် မဟုတ်သော ခံစားချက်တစ်ခုပင်။

တခြားသူများက မသိနိုင်သော်လည်း ထိုတံခါးပေါ်တွင် စီးဆင်းနေသည်မှာ သူနှင့်အရင်းနှီးဆုံးဖြစ်ပြီး ရှေးအကျဆုံးလည်းဖြစ်သော ဖရိုဖရဲ အရှိန်အဝါဆိုသည်ကို သူ ကောင်းစွာသိရှိနေပေ၏။

ဤအရာအားလုံးသည် သူ ငယ်ရွယ်စဥ်ကလေးဘဝတုန်းက မမျှော်လင့်ဘဲ ရရှိခဲ့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် အပြာရောင်ပုလင်းငယ်လေး ထံမှ မြစ်ဖျားခံလာခြင်းပင်။

ထိုပုလင်းထဲတွင်ပါရှိသော စွမ်းအင်သည် နက်နဲသိမ်မွေ့ပြီး ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်ပေ။ ထိုအရာသည် နေ့ရောညပါ သူ၏ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်နှင့်သွေးကြောများကို သန့်စင်ပေးနိုင်ရုံသာမက သူ၏မွေးရာပါ ပါရမီကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။ ထို့ပြင် ထိုစွမ်းအားသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို အာဟာရဖြည့်တင်းပေးကာ ထိုဆေးပင်များ၏ ကြီးထွားမှုကိုလည်း အရှိန်မြှင့်တင်ပေးနိုင်လေ၏။

ဤပုလင်းငယ်နှင့်အတူ သူသည် နိမ့်ကျသော အစပြုမှုများမှ တက်လှမ်းလာနိုင်ခဲ့ပြီး ပြိုင်ဘက်များကို ဖယ်ရှားကာ ယနေ့ကဲ့သို့ အဆင့်မျိုးအထိ ရောက်လာနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤပုလင်းသာ မရှိလျှင် ယနေ့ ဖန်ရွှမ်ဆိုသည်မှာ ရှိလာမည် မဟုတ်ချေ။

ပုလင်း၏မူလအစကို ဝေဝါးစွာ သိရှိနိုင်ရန် သူသည် အချိန်များနှင့် အားထုတ်မှုများစွာ ပေးဆပ်ခဲ့သည်။ ထိုအရာသည် ဒဏ္ဍာရီထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော အမြင့်ဆုံး အင်မော်တယ် ခန်းမဆောင်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည့် ဖရိုဖရဲ ခန်းမဆောင်မှ လာခြင်း ဖြစ်နိုင်ခြေ အများဆုံးပင်။

ထို့ကြောင့် ထိုတံခါးကို ခေါက်ရန် သူထံ၌ အကြွင်းမဲ့ ကိုယ်ပိုင်ယုံကြည်ချက် ရှိနေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တုန်းက အပြာရောင်ပုလင်းငယ်လေး၏ လမ်းညွှန်မှုနှင့်အတူ သူသည် ဖရိုဖရဲ ဂိတ်တံခါးနှင့် သိမ်မွေ့သော ဆက်သွယ်မှုတစ်ခုကို အမှန်တကယ် တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပြီး တံခါးပေါ်ရှိ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားမှော်စာလုံးများပင် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။ သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ ထိုအရေးအကြီးဆုံး အချိန်အခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်တန်က သူ့ကို ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ သူတို့က သူ့ကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ခဲ့လေ၏။ အကြောင်းအရင်းမှာမူ လုံးဝရယ်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ယုတ္တိမတန်ချေ။ သူတို့သည် သူ့ကို ကြည့်မရရုံ သက်သက်ပင်။

ဤသည်မှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်စရာကောင်းလွန်းသည်။

ဖန်ရွှမ်သည် ဤကဲ့သို့ အရှက်ခွဲမှုမျိုးကို မည်သည့်အချိန်က ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးမည်နည်း....

သူသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ရန်သူကို ချက်ချင်းရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ရလဒ်ကမူ သိသာထင်ရှားနေလေသည်။

သူသည် အလယ်ကောင်းကင်နယ်မြေကို လွှမ်းမိုးထားနိုင်သော်လည်း သူနှင့် စိတ်ဝိညာဉ် နယ်ပယ်၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ရှိ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်များကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအလား ကွာခြားလွန်းလှသည်။

အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ဝမ်တန်သည် သူ့ကို လုံးလုံးလျားလျား ဖိနှိပ်ထားခဲ့လေ၏။

အချိန်အကြာကြီး ဝိုင်းရံထားသော်လည်း မထိုးဖောက်နိုင်သည့်အခါ ဝမ်တန်သည် 'ပုရွက်ဆိတ်' တစ်ကောင်ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် မချေမှုန်းနိုင်သည့်အတွက် အမှန်တကယ်ကို ဒေါသထွက်လာပုံရပြီး သေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ဆက်တိုက်ထုတ်လွှတ်လာခဲ့သည်။

လီမြောင်ယန်သာ အချိန်မီ ရောက်မလာဘဲ အကူအညီ မပေးခဲ့လျှင် ဖန်ရွှမ်သည် ထိုနေရာတွင် သူ၏အသက်ကို ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သည်။

ဖန်ရွှမ်၏ ဇာတ်ကြောင်းအပြည့်အစုံကို ကြားပြီးနောက် လီမြောင်ယန်သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ရှေးဟောင်း ထိပ်သီးမိသားစုတွေက အမြဲတမ်း ဒီလိုပဲ အနိုင်ကျင့်တတ်ကြတယ်..."

"လီမိန်းကလေးမှာလည်း သူတို့နဲ့ အတိတ်က ရန်ငြိုးတွေ ရှိနေတာလား..."

ဖန်ရွှမ် သည် သူမ၏စကားများထဲမှ ပုံမှန်မဟုတ်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို သတိပြုမိသွားပြီး မမေးဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့လေ၏။

လီမြောင်ယန်သည် ကောင်းကင်လူသားမျိုးနွယ်စု၏ ကောင်းကင်နတ်မိမယ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်ကို သူ မသိခဲ့ချေ။

"ရန်ငြိုးဟောင်းလို့တော့ တိတိကျကျ ပြောလို့မရဘူး..."

လီမြောင်ယန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဆိုလိုက်ရင်း သူမ၏အကြည့်မှာ ရေခဲလှိုဏ်ဂူအပြင်ဘက်ရှိ မှုန်ဝါးနေသော နှင်းများဆီ ရောက်နေသော်လည်း သူမ၏မျက်လုံးများထဲတွင်မူ ရှုပ်ထွေးသော စိတ်ခံစားမှုတစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။

"သူတို့ရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့နောက်ခံကြောင့် သက်ရှိတွေအားလုံးကို အမှိုက်လို ဆက်ဆံတတ်တဲ့ လူတချို့ကို ကျွန်မက ကြည့်မရရုံပါ..."

သူမ စကားပြောဆိုပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချောမောခန့်ညားသော်လည်း အလွန်အမင်း အေးစက်လှသော လူငယ်လေးတစ်ဦး၏ မျက်နှာနှင့် ကောင်းကင်ဧကရာဇ်တစ်ပါးအလား သက်ရှိအားလုံးကို အထင်သေးစွာ ငုံ့ကြည့်နေသော မျက်လုံးများ၊ သူမနှင့် သူမ၏ မိဘများကို တစ်ချိန်က ဂရုမစိုက်စွာ ဝေ့ဝိုက်ကြည့်ရှုသွားခဲ့သော မျက်လုံးများသည် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အထိန်းအကွပ်မရှိ ထွက်ပေါ်လာပေ၏။

ထိုအရာသည် သူမ၏စိတ်နှလုံးသား နက်ရှိုင်းသောနေရာတွင် မြုပ်နှံထားသော မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုပင်။

ထိုအချိန်တုန်းက သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အမွေဆက်ခံထားသော ရတနာ၏ အသွင်ပြောင်းမှု တစ်ခုကြောင့် သူမ၏ကျင့်ကြံခြင်းများအားလုံးကို ယာယီဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး ကောင်းကင်၏ဂုဏ်ယူဖွယ်ရာ သမီးတော်ဘဝမှ သေမျိုးလောကဆီသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

သူမတို့ ရရှိခဲ့သည်မှာ အကူအညီ မဟုတ်ဘဲ ထိုအစွမ်းထက်သော မိသားစုထံမှ ပေးပို့လိုက်သည့် အေးစက်သည့် စေ့စပ်ပွဲ ဖျက်သိမ်းစာ တစ်စောင်ပင်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်စာ အချိန်အတွင်းမှာပင် အလင်းရောင်များ မှေးမှိန်သွားပြီး သူမသည် လူ့သဘာဝ၏ အပြည့်စုံဆုံး အသွင်အပြင်ကို တွေ့ကြုံခံစားခဲ့ရလေ၏။

သို့သော် လီမြောင်ယန်၏စိတ်ထဲတွင်မူ နက်ရှိုင်းသော မတရားမှု ခံစားချက်ကို သယ်ဆောင်ထားဆဲပင်။

သူထံတွင် မည်သည့်အခွင့်အရေး ရှိမည်နည်း...

သူမွေးဖွားလာကတည်းက ရရှိခဲ့သော ထိုမြင့်မြတ်သည့် အဆင့်အတန်းကိုသာ ဖယ်ရှားလိုက်လျှင် သူ ဘာများဖြစ်မည်နည်း...

ထိုအချိန်မှစ၍ သူမသည် ကျင့်ကြံရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့လေ၏။

သူမထံတွင် ရည်မှန်းချက် တစ်ခုတည်းသာ ရှိနေသည်။ ထိုအရာမှာ တစ်နေ့တွင် မဟာတာအို ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ သူမ ရောက်ရှိရန်ပင်။ ထိုအချိန်ကျလျှင် သူမသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ ပြောစရာမလိုဘဲ မရေမတွက်နိုင်သော လူများထံမှ စကားသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူသည် သူမနှင့် မထိုက်တန်ဟု ပြောဆိုကြပေလိမ့်မည်။

ရေခဲကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ဖန်ရွှမ် သည် ရုတ်တရက် အတင်းရုန်းကန်ပြီး ထိုင်လိုက်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ဒဏ်ရာများ နာကျင်နေသော်လည်း သူ၏ အကြည့်မှာ စူးရှနေဆဲဖြစ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့က တစ်ဖက်တည်းသားတွေပဲ... စိတ်မပူပါနဲ့ လီမိန်းကလေး... ဒီတစ်ကြိမ် ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ အဲ့ဒီ မောက်မာတဲ့ ဒုတိယမျိုးဆက် သခင်လေးတွေအားလုံးကို ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် အနိုင်ယူပြမယ်... ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်လုံးအတွက် သူတို့ကို လက်စားချေပေးမယ်..."

သူ၏ ဒဏ်ရာများ ပျောက်ကင်းသွားပြီး အောင်ပွဲကို သေချာပေါက် ရရှိထားသည့်အလား သူ၏စကားများတွင် ခွန်အားပါပြီး ယုံကြည်မှုများ ရှိနေခဲ့လေ၏။

"ဟက်..."

လီမြောင်ယန်က အေးစက်သော ရယ်မောသံ တစ်သံဖြင့်သာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အရင်ဆုံး ရှင့်ရဲ့အသက်ကို ကယ်တင်ဖို့နဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ကုသဖို့ ကြိုးစားသင့်တယ်..."

ဖန်ရွှမ်က မျက်လုံးကို အနည်းငယ် မှေးစင်းပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"လီမိန်းကလေးက ကျွန်တော့်ကို မယုံဘူးလား..."

ဤကိစ္စအပေါ်တွင် သူ၏ အခိုင်အမာ ပြောဆိုမှုကို မြင်တွေ့ချိန်၌ လီမြောင်ယန်သည် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး တိုက်ရိုက်မေးလိုက်လေ၏။

"ဝမ်တန် နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတော့... သူ့ရဲ့ ခွန်အားကို ရှင် ဘယ်လိုထင်လဲ..."

သူမ၏ဆိုလိုရင်းမှာ ရှင်းလင်းနေသည်။

'နင်က သူ့ကိုတောင် လုံးဝမယှဉ်နိုင်ဘဲနဲ့ ရှေးဟောင်းထိပ်သီးမိသားစုတွေရဲ့ အမွေဆက်ခံသူတွေအားလုံးကို နင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အနိုင်ယူနိုင်မှာလဲ... '

ထိုအရာသည် စိတ်ကူးယဥ်အိပ်မက်သက်သက်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"သူ အရမ်းအစွမ်းထက်တယ်..."

ဖန်ရွှမ်သည် လွယ်လင့်တကူ ဝန်ခံလိုက်ပြီး သူ၏ အမူအရာတွင် စိတ်ဓာတ်ကျနေသော အရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိခဲ့ချေ။

"အခုချိန်အထိ ကျွန်တော် ကြုံဖူးသမျှ မျိုးဆက်တူလူငယ်တွေထဲမှာ သူက အစွမ်းထက်ဆုံးပဲ... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ ဖရိုဖရဲ ဂိတ်တံခါးကြီးကို တွန်းဖွင့်ပြီး အထဲက အမွေအနှစ်ကို ရခဲ့ရင် သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်နေတုန်းပဲ..."

သူ၏ယုံကြည်မှုသည် အခြေခံအချက်များမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံဆင့်နယ်ပယ်များကြားမှ ကွာဟချက်သည် ဖြတ်ကျော်၍ မရနိုင်သော ချောက်ကမ်းပါးကြီး မဟုတ်ချေ။ အစစ်အမှန် ကွာခြားချက်မှာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များ၊ အခြေခံအုတ်မြစ်၊ သွေးမျိုးဆက်၊ ကျင့်စဉ်များနှင့် မဟာတာအိုအပေါ် သူတို့၏နားလည်မှုတို့တွင် တည်ရှိနေခြင်းပင်

ထို့ပြင် ဤသည်မှာ ဖရိုဖရဲ ကြွေပုလင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော သူ၏အကြီးမားဆုံး ယုံကြည်မှု အရင်းအမြစ်လည်း ဖြစ်လေ၏။

ဖရိုဖရဲ ခန်းမဆောင်၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိသည်နှင့် သူသည် ကြီးမားသော အသွင်ပြောင်းမှု တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းရလိမ့်မည်ဟု သူ အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားခဲ့သည်။

"ဧကရာဇ်ငယ် ရွှမ်ယွမ်ဖို နဲ့ တခြားသူတွေတောင် မဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့တာကို... ရှင်က ဖြတ်ကျော်နိုင်မယ်ပေါ့..."

လီမြောင်ယန်သည် သူ၏ စကားကြီးစကားကျယ် များကြောင့် ရယ်ချင်စိတ်ဖြစ်သွားပြီး ဤလူ၏ ယုံကြည်မှုမှာ မျက်ကန်းယုံကြည်မှုတစ်ခုအလား ခံစားလိုက်ရသည်။

ဖန်ရွှမ်သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ထူးဆန်းသော သေချာမှုတစ်ခု ပါဝင်နေသည့် အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီတံခါးကို ကျွန်တော် သေချာပေါက် ဖွင့်နိုင်လိမ့်မယ်... တကယ်တော့ အခုလက်ရှိနေရာကို ရောက်နေတဲ့ လူတွေထဲမှာ အဲ့ဒါကို ဖွင့်နိုင်တဲ့သူဆိုလို့ ကျွန်တော်တစ်ယောက်ပဲ ရှိလောက်တယ်... လီမိန်းကလေး... ကျွန်တော်နဲ့ လောင်းကြေးထပ်ရဲလား..."

ဤသည်မှာ သူ၏သွေးမျိုးဆက်နှင့် အပြာရောင် ပုလင်းငယ်လေးကြားရှိ ပဲ့တင်ထပ်မှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော အားကောင်းသည့် ကြိုတင်ခံစားသိမြင်မှုတစ်ခုပင်။ သူ၏ ကြိုတင်ခံစားသိမြင်မှုများမှာ မည်သည့်အချိန်ကမျှ မမှားခဲ့ဖူးချေ။

သူ၏ခေါင်းမာမှုကို မြင်တွေ့ချိန်၌ လီမြောင်ယန် သည် လှည့်ကြည့်ပြီး အေးစက်စက်လေသုံဖင့် မေးလိုက်၏။

"ရှင်က ဘာကို လောင်းချင်တာလဲ..."

"ကျွန်တော် လောင်းမှာက..."

ဖန်ရွှမ်၏နှုတ်ခမ်းများသည် လီမြောင်ယန်၏ တင့်တယ်လှပသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ယုံကြည်မှုရှိသည့် အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် တွန့်ကွေးသွားသည်။ ထူးဆန်းသော အတွေးတစ်ခုက သူ၏စိတ်အတွင်းတွင် ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာပြီး သူက ခပ်သဲ့သဲ့ ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းနဲ့လောင်းမှာက..."

သူ၏စကား မဆုံးမီမှာပင်...

ဘုန်း...

လောကကြီး အစကတည်းက တည်ရှိနေပုံရသော ကျယ်ပြန့်ပြီး အဆုံးမရှိသည့် ဖရိုဖရဲ စွမ်းအားများသည် အမှောင်ထုထဲမှ ရုတ်တရက် ဆင်းသက်လာပြီး အေးခဲနေသော ထာဝရဆောင်းရာသီ တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်းလွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဥပဒေသများ တုန်ခါသွားခဲ့လေ၏။

"ဒါက..."

လီမြောင်ယန်၏ပုံရိပ် ဖျတ်ခနဲလှုပ်ရှားသွားပြီး ရေခဲလှိုဏ်ဂူ၏အပြင်ဘက်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ကာ သူမ၏လှပသော မျက်လုံးများဖြင့် ကောင်းကင်သို့ရောက်ရှိသော ဂိတ်တံခါးများ ဆယ့်ခြောက်ခုရှိရာဆီသို့ အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

အမြင့်ဆုံးနေရာတွင်ရှိသော ဧရာမဖရိုဖရဲဂိတ်တံခါးကြီး၏ရှေ့တွင် မည်သူမျှ မရှိသေးပေ။ သို့သော် မရေမတွက်နိုင်သော ခေတ်ကာလများ တစ်လျှောက် ပိတ်ထားခဲ့သည့် လေးလံပြီး ရှေးကျသော တံခါးကြီးသည် မည်သူမျှ မခေါက်ဘဲ အလိုအလျောက် အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်ဟလာသည်။

အကန့်အသတ်မဲ့ ဖရိုဖရဲအလင်းရောင် များသည် တံခါးအတွင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပေ၏။

ဖန်ရွှမ်သည် သူ၏ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအားများကို စုစည်းပြီး ဒယိမ်းဒယိုင်နှင့် ထွက်လာသည်။ သူ မြင်တွေ့လိုက်သော အရာကြောင့် သူ ကြောင်အမ်းသွားပြီး တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

"တံခါးက... ဘယ်လိုလုပ် သူ့အလိုလို ပွင့်သွားတာလဲ..."

"ခုဏက အပြာရောင် ပုလင်းငယ်လေးကို ငါ အသက်သွင်းလိုက်လို့များလား..."

"​ဒါက ငါ့အတွက် ဖွင့်ပေးလိုက်တာလား..."

ဤအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ဖန်ရွှမ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဖိနှိပ်ထား၍ မရနိုင်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပေ၏။

သူ၏ရင်ဘတ်ကြားရှိ အပြာရောင် ပုလင်းငယ်လေးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေပြီး ပွင့်နေသောတံခါးနှင့် အားကောင်းစွာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်ကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိသည်။

သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်ယောင်နေမိသည်။ ကမ္ဘာအသင်္ချေအနှံ့အပြားမှ မရေမတွက်နိုင်သော ပါရမီရှင်များ၏ ထိတ်လန့်နေသည့် အကြည့်များကြားတွင် သူ တစ်ယောက်တည်း ဖရိုဖရဲဂိတ်တံခါးပေါ်သို့ တက်လှမ်းပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံး အမွေအနှစ်ကို ရရှိကာ ထိုအချိန်မှစ၍ လောကကြီးကို ငုံ့ကြည့်ရင်း နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးထားတော့မည့် မြင်ကွင်းပင်။

သို့သော် နောက်တခဏတွင်...

ဝေဝါးသော်လည်း ထူးဆန်းစွာ ရင်းနှီးနေသော အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ် ပုံရိပ်တစ်ခု သည် ဖရိုဖရဲ အလင်းရောင်နှင့် ပျံ့လွင့်နေသည့် နှင်းများကို နောက်ခံထားပြီး တားမြစ်နယ်မြေ၏အဝင်ဝတွင် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် အလျင်လိုခြင်းမရှိ သတိပေးချက်မရှိဘဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သူပဲ..."

ဖန်ရွှမ်၏မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ပြင်းထန်စွာ ကျဥ်းမြောင်းသွားပြီး သူ၏သွားများ ကျိုးကြေလုနီးပါး အံ့တင်းတင်းတင်းကြိတ်လိုက်၏။

"ငါ့ရဲ့ အင်မော်တယ်ဆေးလုံးကို ခိုးသွားတဲ့ အဲ့ဒီယုတ်မာတဲ့ကောင်..."

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏နံဘေးတွင် မတ်တတ်ရပ်နေသော လီမြောင်ယန် သည်လည်း ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည့် အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ် ပုံရိပ်ကို သတိထားမိသွားသည်။

သူမက မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ နူးညံ့သော မျက်ခုံးများက မသိစိတ်မှ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားသည်။ အကြောင်းအရင်း တစ်ခုခုကြောင့် ထိုပုံရိပ်သည် သူမကို ရှင်းပြ၍မရနိုင်သော ရင်းနှီးမှု ခံစားချက်တစ်ခုကို ပေးစွမ်းနေသည်။

ကောင်းကင်သို့ရောက်ရှိသော ဂိတ်တံခါးများ ဆယ့်ခြောက်ခုတွင်....

ဖရိုဖရဲစွမ်းအားများသည် လေပြင်းမုန်တိုင်းတစ်ခုအလား လှိုင်းထကာ တလိမ့်လိမ့်ထနေပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို လွှမ်းခြုံသွားလေ၏။

နယ်မြေအားလုံးမှ မရေမတွက်နိုင်သော ပါရမီရှင်များသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့ မြင်တွေ့နေရသည့် အရာကို ယုံကြည်နိုင်ရန်ပင် ခက်ခဲနေသည်။

ကောင်းကင်ဂိတ်တံခါးကို ခေါက်ပြီး အင်မော်တယ်ချီများကြား၌ နစ်မြုပ်နေသော ထိုလူငယ် အမြင့်မြတ်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ်များသည် ယခုအချိန်၌ သူတို့၏ နက်ရှိုင်းသည့် ကျင့်ကြံခြင်းမှ နိုးထလာကြ၏။ သူတို့သည် သူတို့၏ နတ်ဘုရားမျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ အလိုအလျောက် ပွင့်သွားသော အမြင့်မြတ်ဆုံးဂိတ်တံခါးကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဖရိုဖရဲဂိတ်တံခါးကြီး ပွင့်သွားသော်လည်း မည်သူမျှ မဆင်မခြင် မလှုပ်ရှားရဲကြချေ။

ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် သက်ရှိအားလုံးကို ကျော်လွန်သော ကျယ်ပြန့်ပြီး အဆုံးမရှိသည့် ဖရိုဖရဲ ဖိအားတစ်ခုက ပတ်ဝန်းကျင်နေရာတဝိုက်ကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ ဤသည်က လူအများ၏စိတ်ဝိညာဉ်များကို တုန်ခါသွားစေကာ ခန္ဓာကိုယ်များကို အေးခဲတောင့်တင်းသွားစေပြီး ပျံသန်းရန်ပင် ခက်ခဲသွားစေသည်။