အခန်း (၂၅၁-၂၅၂)

အခန်း။ ၂၅၁

စုန်ယန်သည် မည်မျှသက်တမ်းကြာမြင့်နေမှန်း မသိရသော ဤအိမ်ဟောင်းကြီးထဲတွင် ရပ်နေသည်။ မှောင်မည်းနေသော ကြမ်းပြင်ထက်တွင် ပျက်စီးသွားသော စားပွဲ၊ ကုလားထိုင်များမှ ဖုန်မှုန့်များနှင့် မိစ္ဆာစွမ်းအားများ ဆုံးရှုံးသွားသောကြောင့် ကြေမွသွားသည့် အရိုးစုအပိုင်းအစများ ရောနှောနေသည်။

ဤသတ္တဝါဆန်း ဆယ်ကောင်တွင် ကိုးကောင်ခန့်မှာ တစ်ချိန်က လူသားများဖြစ်ခဲ့ကြသည်ကို စုန်ယန် ဝေဝေဝါးဝါး ခန့်မှန်းမိသည်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေများထဲတွင် မိစ္ဆာသားရဲများ ရှိနေခြင်းမှာ မထူးဆန်းသော်လည်း လူသားများ နေထိုင်ခဲ့သည့် အိမ်ရာများနှင့် လူသားပုံသဏ္ဌာန်များ ရှိနေခြင်းမှာမူ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်။

သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းရန် စိတ်အာရုံကို လွှတ်ထုတ်လိုက်သော်လည်း အိမ်အပြင်ဘက်သို့ ရောက်သည်နှင့် သည်းထန်သော မိုးရေများကြောင့် ပိတ်ဆို့ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ သို့သော် ဝေးလံသောနေရာများတွင် အခြားသော အိမ်ရာအဆောက်အအုံများ ရှိနေသည်ကိုမူ သူ ခပ်ဝါးဝါး မြင်နေရဆဲပင်။

သူမြင်နေရသည့် မြင်ကွင်းမှာ ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ထောင့်စွန်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သောကြောင့် လူသားများ နေထိုင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော ဤအိမ်ရာများမှာ အလွန်များပြားနေမည်မှာ သေချာလှသည်။

"လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ အခြေချနေထိုင်ခဲ့တဲ့ ရှေးဟောင်းလူစုလား"

စုန်ယန် စတင်ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။ ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် ကမ္ဘာလောက၏ မည်သည့်နေရာမှန်းမသိသော ထောင့်တစ်နေရာမှ ဒုက္ခပင်လယ်ကို ဖြည့်ဆည်းရန် ဆွဲယူခံထားရခြင်းပင်။

လေထု၏ လှုပ်ရှားမှုလေးကြောင့်ပင် ကြေမွသွားသော်လည်း ပုံသဏ္ဌာန်မပျက် ရှိနေသည့် ပရိဘောဂများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤနေရာသို့ မည်သူမျှ မရောက်ရှိခဲ့သည်မှာ အလွန်ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိသာသည်။

အကျိတ်နယ်မြေသည် တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ထပ်နေခြင်းပင်။ အပြင်ဘက်အကျဆုံး အလွှာများသည် မကြာသေးမီကမှ ဆွဲယူခံထားရခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူရောက်ရှိနေသည့် နေရာမှာမူ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း သူကသာ ပထမဆုံး ဝင်ရောက်လာသူ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ရှေးဟောင်းကျင့်ကြံသူတွေလား..."

မိုးမှာလည်း မကြာမီ တိတ်မည့်ပုံ မပေါ်သဖြင့် စုန်ယန်သည် ဤအိမ်ကြီးအတွင်း ရတနာအချို့ ရှိနိုင်မလားဟု လှည့်လည်စူးစမ်းတော့သည်။ အိမ်မှာ အလွန်အမင်း မကြီးမားဘဲ တံခါးနှစ်ဆင့် ပါရှိသည်။

သူသည် ပထမတံခါး၏ နောက်ကွယ်ရှိ ဧည့်ခန်းကဲ့သို့သော နေရာတွင် ရှိနေခြင်းပင်။ တစ်ပတ်ပတ်ကြည့်သော်လည်း မည်သည့်ရတနာမျှ မတွေ့ရချေ။ ဧည့်ခန်းထဲတွင် မည်သူကမှ ရတနာဝှက်ထားမည် မဟုတ်သည်မှာ သဘာဝပင်။

စုန်ယန်သည် နောက်ဖေးတံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားကာ နောက်ဖေးဝင်းထဲရှိ အဆောက်အအုံများကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ မိုးရွာနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော မိုးရေများကြားမှ နောက်ဘက်အိမ်တံခါးတွင် လှုပ်ရှားနေသော ထူးဆန်းသည့် ပုံရိပ်အချို့ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့မှာ မိစ္ဆာစွမ်းအားများ စုစည်းပြီး ဖြစ်ပေါ်နေသော ပုံမမှန်အရိုးစုများ ဖြစ်ပုံပင်။

အိမ်၏ နောက်ဘက်တွင် စာအုပ်စင်များ၊ စားပွဲများနှင့် ကုလားထိုင်များကို တွေ့ရသဖြင့် စာကြည့်တိုက်ကဲ့သို့သော နေရာဖြစ်မည်မှာ သိသာသည်။ စုန်ယန်သည် ထိုနေရာသို့ သွားကြည့်ချင်သဖြင့် အမိုးကို ခွာ၍ ထီးကဲ့သို့ အသုံးပြုရန် စိတ်ကူးလိုက်သည်။

သူသည် လက်ကို ဓားကဲ့သို့ အသုံးပြုကာ အမိုးကို ပိုင်းဖြတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။

ဤအဆောက်အအုံ တည်ဆောက်ထားသော ပစ္စည်းများမှာ ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် မာကျောလွန်းနေသည်။ အပြင်လောကတွင်ဆိုလျှင် ဤပစ္စည်းများသည် အစီအရင်များ ပြုလုပ်ရန်အတွက် အကောင်းဆုံး ကုန်ကြမ်းများ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူသည် ခဏမျှ ကြိုးစားကြည့်ပြီးနောက် လက်လျှော့လိုက်ကာ ငြိမ်သက်စွာဖြင့် မိုးတိတ်မည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေလေတော့သည်။

မိုးရွာနေသောနေ့များတွင် သူသည် မည်သည့်နေရာသို့မျှ သွား၍မရနိုင်ချေ။

ဝေးလံသော စာကြည့်တိုက်အတွင်းရှိ ပုံမှန်အရိုးစုများသည်လည်း မိုးရေထဲသို့ မဝင်လိုကြသဖြင့် အတွင်း၌သာ အောင်းနေကြသည်။

...

တစ်ညလုံး မိုးသံကို နားထောင်နေခဲ့သော်လည်း မိုးမှာ တိတ်မသွားသည့်အပြင် ပို၍ပင် သည်းထန်လာခဲ့သည်။

စုန်ယန်သည် စိတ်ရှည်လက်ရှည်ဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ စက္ကူအိမ်မှာ အသုံးဝင်သည်မှန်သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ နေရာမျိုးတွင် ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် သွေးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အရာမှာ တစ်ကြိမ်သုံးလျှင် တစ်ကြိမ် ပျက်စီးသွားနိုင်သဖြင့် အရေးကြီးသော အချိန်ရောက်မှသာ အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

...

သုံးရက်ကြာပြီးနောက်တွင်လည်း မိုးမှာ တိတ်မသွားသေးဘဲ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရေများ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

အိမ်ထဲတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော စုန်ယန်သည် ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသော အသံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မျက်လုံးကို အမြန်ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ဧည့်ခန်း၏ တံခါးခုံမှာ အပြင်ဘက်မှ တက်လာသော ရေများကို ထိန်းမထားနိုင်တော့သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ရေများသည် တံခါးခုံကို ကျော်လျှံလာပြီး လေတိုက်နှုန်းနှင့်အတူ အိမ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်လာကာ ခဏချင်းမှာပင် ဧည့်ခန်းကြမ်းပြင် တစ်ခုလုံး ရေဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။စုန်ယန်သည် လျှင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး အိမ်ခေါင်မိုး ထုတ်တန်းပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ ထိုနေရာမှ ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

ဤမိုးမှာ အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ရွာနေခြင်းမျိုးပင်။

မြေပြင်နှင့် ကောင်းကင်ကြားတွင် တစ်ခုတည်းသော မိုးသံကို နားထောင်ရင်း ခြေဖဝါးအောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာသော ရေများကို ကြည့်နေစဉ် စုန်ယန်၏ စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသော အတိတ်နိမိတ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

သူသည် ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို မသိသော်လည်း ရက်ပေါင်းများစွာ ဆက်တိုက်ရွာသော မိုးကြောင့် နဂါးရေလှိုင်းများ တက်ခြင်းသို့မဟုတ် တောင်ကျရေလျှံခြင်းကဲ့သို့သော သဘာဝဘေးအန္တရာယ်များ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်ကို သိနေသည်။

ဤနေရာမှ ရေများသည် သူ့ဘာသာသူဆိုလျှင် မကြောက်စရာသော်လည်း ဒုက္ခပင်လယ်၏ အရှိန်အဝါပါသော မိုးရေများနှင့် ပေါင်းစပ်သွားပါက ဒုက္ခပင်လယ်အသေးစားလေးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။

ဤနယ်မြေထဲသို့ ဝင်လာကြသော အခြားလူသားများနှင့် မိစ္ဆာများ မည်သို့ရှိနေမည်ကို စုန်ယန် မသိသော်လည်း ဤကဲ့သို့ ကံဆိုးသောကိစ္စမျိုးမှာ သူ့တစ်ယောက်တည်းအပေါ် ကျရောက်နေမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း ကံဆိုးတတ်သူများ အမြဲရှိနေတတ်သဖြင့် သူလည်း စိတ်ချလက်ချတော့ မနေနိုင်ချေ။

...

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း နောက်ထပ် ငါးရက် ကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း မိုးမှာ မစဲသေးပေ။

မြေပြင်မှာမူ မြစ်တစ်စင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

ရုတ်တရက် စုန်ယန်၏ မျက်ခုံးများ လှုပ်ရှားသွားသည်။ အဝေးမှ ခြင်ကောင်များ မြည်

သကဲ့သို့ အသံကို ကြားလိုက်ရပြီး ထိုအသံမှာ မကြာမီမှာပင် ကျယ်လောင်စူးရှလာကာ ပိုးကောင်လေးများ အော်သံမှသည် မောင်းသံ၊ ဗုံသံများအထိ ပြောင်းလဲသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် စည်ကားလှသော ဈေးတန်းတစ်ခု၏ ဆူညံသံကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

ရေကြီးနေပြီဖြစ်သော်လည်း အိမ်များ ပြိုကျသည့် အသံကိုမူ မကြားရချေ။

စုန်ယန်သည် စက္ကူအိမ်ကို အမြန်ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး အရေးကြီးသော အချိန်တွင် ချရန် ပြင်ဆင်ထားလိုက်သည်။ မကြာမီမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ရေလှိုင်းကြီးများ ရောက်ရှိလာသည်။

အိမ်၏ အစိတ်အပိုင်းအတော်များများကို ရေဖုံးလွှမ်းသွားသော်လည်း စုန်ယန်၏ ခြေဖဝါးအောက် နှစ်ပေ၊ သုံးပေခန့်အကွာတွင် ရေမှာ ရပ်တန့်သွားသည်။

ဘေးခန်းမှ ပအရိုးစုမှာမူ စုန်ယန်ကဲ့သို့ အချိန်မီ ထုတ်တန်းပေါ် မတက်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ရေစီးထဲသို့ ပါသွားတော့သည်။

စုန်ယန် မြင်လိုက်ရသည်မှာ မိစ္ဆာစွမ်းအားများက နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ မိစ္ဆာစွမ်းအားများမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ပျော်ဝင်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ပထမဦးစွာ မိစ္ဆာစွမ်းအားများ ကွဲလွင့်သွားပြီးနောက် သတ်ဖြတ်ခြင်းအရည်များမှာလည်း မှေးမှိန်လာကာ အငွေ့ပျံသွားသည်။

အရိုးစုအတွင်းရှိ အနီရောင် မိစ္ဆာမှုန်လေးများမှာ ရေနှင့်မထိတွေ့မိစေရန် အရိုးစု၏ အပြင်ဘက်ဆုံးအလွှာတွင် အတင်းအလူးအလဲ ကပ်တွဲနေကြသည်။

စုန်ယန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး လေဟာနယ်ထဲမှ စီကုန်း၏ အလောင်းကို ဆွဲထုတ်ကာ မိစ္ဆာစွမ်းအားများရှိရာ တံခါးဝအနီးသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

အသက်လုနေရသော မိစ္ဆာစွမ်းအားများက ကယ်တင်ရှင်ကို တွေ့လိုက်ရသည့်အလား စီကုန်း၏ အလောင်းဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားကြသည်။

စုန်ယန်သည် ထိုအလောင်းကို သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ချက်ချင်း ပြန်ထည့်ကာ သူြလက်ထဲသို့ ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်တော့သည်။

အခန်း။ ၂၅၂

ထိုလုပ်ဆောင်ချက်များကို အပြီးသတ်ပြီးနောက် သူသည် ရေစီးနှင့်အတူ ပါသွားခဲ့သည့် စာကြည့်တိုက်ရှိရာသို့ တစ်ဖန်ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

စာကြည့်တိုက်အတွင်းရှိ အရာအားလုံးမှာ ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ကြေမွသွားခဲ့သော်လည်း ရေစီး၏ဒဏ်ကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်သော အရာတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ထူးဆန်းသော သစ်သားပြားလေးတစ်ခုပင်။

စုန်ယန်သည် ထိုအရာကို ဖမ်းယူရန် လက်ကိုမြှောက်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏လက်ချောင်းများက ထိုသစ်သားပြားကို ထိလိုက်သည်နှင့် လျှပ်စစ်စီးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ လက်မှလွတ်ကျသွားပြီး သူ၏စိတ်အာရုံထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးကြိုးသံကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

"မင်းက ငါတို့မျိုးနွယ်မဟုတ်ဘူး။ ဒီပစ္စည်းကို မထိနဲ့"

သူ ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုသစ်သားပြားမှာ သက်တံရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မည်သည့်နေရာမှန်းမသိသော အရပ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

စုန်ယန်သည် သူ၏လက်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ဝေးရာသို့ ပျံသွားသော သက်တံရောင်အလင်းတန်းကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် စဉ်းစားခန်းဝင်သွားသည်။

သေချာသည်မှာ ထိုသစ်သားပြားအတွင်း၌ ရှေးဟောင်းအကြားအမြင် စိတ်စွမ်းအားတစ်ခု ကိန်းအောင်းနေခြင်းပင်။ ထိုစိတ်စွမ်းအားက သူသည် သူတို့၏ မျိုးနွယ်မဟုတ်ကြောင်း ချက်ချင်းသိသွားရခြင်းမှာ သူ၏ဝိညာဉ်ကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူ မည်သို့ပင် လိမ်ညာပြောဆိုပါစေ ဖုန်းချန်ကျီက သူသည် ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့မျိုးနွယ်ဝင် မဟုတ်ကြောင်း သိနိုင်သကဲ့သို့ပင်။

ဒါက ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်တစ်ခုရဲ့ အမွေအနှစ်များလား။

...

အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် နောက်ထပ် တစ်ဝက်ခန့် ကြာသွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် မိုးတိတ်သွားခဲ့ကာ ထိုအတောအတွင်း စုန်ယန်သည် ရေပြင်ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုတွင် ရတနာများ ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းမှာ သဘာဝကျသဖြင့် ရတနာအချို့ တွေ့နိုင်မလားဟု သူ မျှော်လင့်နေခဲ့ခြင်းပင်။

သို့သော် ရလဒ်မှာ ဘာမှမရှိခဲ့ချေ။

မသိရသေးသော ထိုရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်သည် သူတို့၏မျိုးနွယ်စုတွင် အခက်အခဲများ ကြုံတွေ့ရတော့မည်ကို သိသဖြင့် သူတို့၏ ရတနာအားလုံးကို တစ်နေရာရာတွင် ချိပ်ပိတ်ဝှက်ထားကာ သူတို့၏ မျိုးဆက်များကို စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် အပြင်ဘက်တွင် ဘာမှရှာမတွေ့နိုင်ခြင်းမှာ သဘာဝကျလှသည်။

စုန်ယန်မှာ စိတ်ဓာတ်မကျသွားပေ။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ရင်း မိုးလုံးဝတိတ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ပျံတက်လိုက်သည်။

နေရောင်ခြည် ဖြာကျလာသောအခါ တောက်ပနေသော ရေကန်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ရေမျက်နှာပြင်မှာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေပြီး အေးချမ်းလှသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အန္တရာယ်များကို ဝှက်ဖူးထားသည်။ အိမ်အများအပြားမှာလည်း ရေထဲသို့ တဝက်ခန့် နစ်မြုပ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် စုန်ယန်မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူနှင့်မလှမ်းမကမ်းရှိ ရေပြင်ပေါ်တွင် လူတစ်ယောက် မျောပါနေသည်ကို မြင်လိုက်ရခြင်းကြောင့်ပင်။

ထိုသူမှာ အိမ်ထဲသို့ အချိန်မီမဝင်နိုင်ဘဲ မိုးမိသွားခဲ့သော သွေးနီရောင်နန်းတော် ကျင့်ကြံသူပင်။ သူသည် မိုးရေများဖြင့် ဆေးကြောခြင်း ခံထားရသဖြင့် မျက်လုံးများမှာ အရောင်မှိန်ကာ ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်နေသော်လည်း သေဆုံးခြင်းတော့ မရှိသေးပေ။

မသေဆုံးသေးသော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ တည်မြဲသောမိစ္ဆာမှုန်များ စုဝေးရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ရေပြင်ပေါ်တွင် မျောနေသော သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အနီရောင် အမှုန်အမွှားများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ထိုမိစ္ဆာမှုန်များက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လုံးဝ မသိမ်းပိုက်နိုင်သေးခြင်းမှာ သူ၏ကိုယ်ထည် အတော်များများက ရေအောက်တွင် နစ်မြုပ်နေသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုသူသည် အိမ်ခေါင်မိုးတစ်ခုနှင့် တိုက်မိသွားသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မိစ္ဆာမှုန်များက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ရူးသွပ်စွာ တိုးဝင်သွားကြပြီး အိမ်ခေါင်မိုးကို အတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ စက်ရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ တွားတက်ရန် စေခိုင်းတော့သည်။

ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ရောက်သွားသည်နှင့် သူ၏ ရုပ်သွင်မှာ စတင်ပြောင်းလဲလာတော့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းတွင် သတ်ဖြတ်ခြင်းအရည်များ စီးဆင်းလာပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာလည်း ခဲနေသော သွေးရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ပထမဦးစွာ သူသည် မိုးရေများ၏ ဆေးကြောမှုကြောင့် အကျိုးအကြောင်းတရားများ ကင်းစင်သွားခဲ့ပြီး ထို့နောက်တွင်မှ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ တည်မြဲသောမိစ္ဆာမှုန်များ၏ ဖုံးလွှမ်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင် ပို၍ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြန်သည်။

ကျယ်ပြောလှသော ရေပြင်ထက်တွင် မွဲပြာရောင် ပုံရိပ်တစ်ခုက ရေပေါ်၌ လမ်းလျှောက်လာနေသည်။ ထိုမွဲပြာရောင်မှာ အရှိန်အဝါ အလွှာတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သော်လည်း မင်ပန်းချီကားတစ်ချပ်ထဲရှိ အဖာအထေးများစွာပါသော ဝတ်ရုံတစ်ထည်ကဲ့သို့ အပြင်းအထန် လှုပ်ခတ်နေသည်။

စုန်ယန်သည် ထိုသူကို မှတ်မိလိုက်သည်။ ဤမွဲပြာရောင် ပုံရိပ်မှာ ဒုက္ခပင်လယ်မှ ကိုရင်လေးပင်။

ကိုရင်လေးသည် ထိုကျင့်ကြံသူ၏ အနားသို့ အမြန်ရောက်ရှိသွားပြီး လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။

လှုပ်ရှားနေသော ထိုကျင့်ကြံသူမှာ ရုတ်တရက် အေးခဲသွား၏။

သူသည်လည်း မလှုပ်ရှားတော့သကဲ့သို့ ကိုရင်လေးမှာလည်း မလှုပ်မယှက် ရှိနေကာ တရားဓမ္မ အလင်းပွင့်ခြင်းပြုနေသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖော်ဆောင်နေသည်။

အတန်ကြာပြီးနောက် မိစ္ဆာမှုန်များ၏ သိမ်းပိုက်ခြင်းကို ခံထားရသော ထိုကျင့်ကြံသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့မှ အနီရောင် အခိုးအငွေ့များ စတင်ထွက်ပေါ်လာသည်ကို စုန်ယန် မြင်လိုက်ရသည်။ အနီရောင် အခိုးအငွေ့များ လွင့်စင်သွားသည်နှင့်အမျှ ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည့် ခံစားချက်မျိုး ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ခဏအကြာတွင် ကျင့်ကြံသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မိစ္ဆာမှုန်များမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲရှိ ရူးသွပ်သော အလင်းတန်းများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျသွားပြီး သေဆုံးသွားတော့သည်။

ကိုရင်လေးသည် ထိုကျင့်ကြံသူကို တရားဓမ္မဖြင့် ချွတ်ခြင်းပြီးဆုံးသွားသောအခါ သူ၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ မွဲပြာရောင်မှာ အနည်းငယ် ပိုမိုသိပ်သည်းလာပုံပင်။ သူသည် စုန်ယန်ရှိရာသို့ တစ်ချက်လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း စုန်ယန်အား ခေါင်းမာလွန်းပြီး တရားချွတ်ရန် မလွယ်ကူသောသတ္တဝါတစ်ဦးအဖြစ် မှတ်ယူသွားပုံရကာ လှည့်ထွက်သွားပြီး လမ်းလျှောက်ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ဆိတ်ငြိမ်သော မြို့ပြနောက်ကွယ်မှ မိုးစက်များ၊ ရေပြင်ထက်တွင် လမ်းလျှောက်ကာ တရားချွတ်ခြင်း၊ ဝတ်ရုံစကို ခါထုတ်ကာ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ဝေးရာသို့ ခြေရာမကျန်အောင် လှည့်ထွက်သွားခြင်းပင်။

ဤမြင်ကွင်းမှာ ပုံပြင်ဆန်သော အဓိပ္ပာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်။

...

စုန်ယန်သည် ကိုရင်လေး ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဆက်လက်စူးစမ်းနေစဉ် ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ယံမှ ဟိန်းထွက်လာသော အားမာန်ပါသည့် အသံကြီးတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာလေတော့သည်။

"အသက်ရှင်နေတဲ့သူတွေ... အနားကို လာကြစမ်း"

စုန်ယန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ဤသူမှာ ရှေးဟောင်းအကြွင်းအကျန် ကျင့်ကြံသူပင်။

သူ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ စတင်ဝင်ရောက်လာချိန်ကစ၍ မိုးရွာနေခဲ့သဖြင့် လူတိုင်း ပုန်းကွယ်နေခဲ့ကြသည်။ ယခု မိုးတိတ်ပြီး အတန်ကြာသောအခါမှသာ ဤနယ်မြေထဲသို့ မတော်တဆ ရောက်ရှိလာသူများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာကြခြင်းပင်။

ကောင်းကင်ထက်မှ စကားသံများ ဆုံးသည်နှင့် ပုံရိပ်တစ်ခု ပျံတက်လာသည်။ ထိုသူမှာ ငွေရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီး ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူမ၏ အရပ်အမောင်းမှာ မြင့်မားသွယ်လျပြီး ငွေရောင်ဝတ်ရုံမှာ လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေသည်။ သူမ၏ လှပကျော့ရှင်းသော မျက်နှာမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်တန်းနှင့် ရေကန် အလှအပများကိုပင် ဖုံးလွှမ်းသွားစေသည်။ ဓားကဲ့သို့ ထင်ရှားသော မျက်ခုံးများနှင့် ကြယ်ပမာ တောက်ပသော မျက်ဝန်းများက တရားမျှတသည့် စိတ်ဓာတ်ရှိကြောင်း ပြသနေသော်လည်း၊ လက်ရှိတွင်မူ သူမ၏ မျက်နှာ၌ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေပြီး သနားစဖွယ် ဖြစ်နေသည်။

"မျိုးဆက်သစ် ပိုင်ရွှယ်ဟန်က... ရှေးဟောင်းဘိုးဘွားကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ငွေရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသမီးသည် ဂါရဝပြုပြီးနောက် အခြားသူများကို စောင့်ဆိုင်းရန် ဘေးတစ်ဖက်တွင် ရပ်နေလိုက်သည်။ သို့သော် အတော်ကြာအောင် စောင့်သော်လည်း မည်သူမျှ ပေါ်မလာချေ။

ရှေးဟောင်းအကြွင်းအကျန် ကျင့်ကြံသူသည် စုန်ယန်ရှိရာဘက်သို့ ရုတ်တရက် အကြည့်ကို ပို့လိုက်ပြီး "မင်းရော... ထွက်မလာသေးဘူးလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုန်ယန်လည်း အခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့သဖြင့် ပျံတက်သွားလိုက်ရသည်။

သူမကိုယ်သူမ ပိုင်ရွှယ်ဟန်ဟု မိတ်ဆက်ခဲ့သော အမျိုးသမီးမှာ ယခင်က တွေ့ခဲ့သည့် သွေးနီရောင်နန်းတော် ကျင့်ကြံသူ ၅၃ ဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်မှာ သေချာလှသည်။ သူမ၏ ကျောဘက်တွင် ထိုးထားသော မိုးသံကြားဓားဂိုဏ်းဟူသော စာလုံးများက သူမ မည်သည့်ဂိုဏ်းမှ ဖြစ်သည်ကို ညွှန်ပြနေသည်။

ပိုင်ရွှယ်ဟန်သည် သူမ၏ အဖော်များ ပေါ်လာမည်ဟု ထင်ထားသော်လည်း ပေါ်လာသူမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာနှင့် ထူးကဲဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိတ်လန့်သွားပြီး ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ ဤအဖွဲ့ထဲတွင် ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် အဘိုးကြီး ခြောက်ဦးသာ ပါဝင်သော်လည်း သူမမှာမူ ထိုသူနှစ်ဦးနှင့် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဆုံတွေ့နေရခြင်းပင်။

ထိုအချိန်တွင် သူမသည် ကြောက်ရွံ့မှုရော၊ ဝမ်းသာမှုပါ ခံစားလိုက်ရသည်။ စုန်ယန်ကို မြင်သည်နှင့် သူမက ချက်ချင်းပင် ဂါရဝပြုကာ "မျိုးဆက်သစ် ပိုင်ရွှယ်ဟန်က စီနီယာကျန်းကို ဂါရဝပြုပါတယ်" ဟု အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူမသည် ခေါင်းကို ငြိမ်သက်စွာ ငုံ့ထားပြီး အဘိုးကြီးနှစ်ဦး၏ အဝေးတစ်နေရာသို့ ဆုတ်ခွာသွားသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရင်း ရှေးဟောင်းအကြွင်းအကျန် ကျင့်ကြံသူက "တခြားသူ ရှိသေးလား" ဟု စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အသံကြီးမှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသော်လည်း မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိချေ။

ရှေးဟောင်းအကြွင်းအကျန် ကျင့်ကြံသူသည် စုန်ယန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ "သွားကြည့်လိုက်စမ်း" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

စုန်ယန်က ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ သက်တံရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး စိတ်အာရုံကို ဖြန့်ကြက်ကာ ထိုဒေသတစ်ခုလုံးကို လှည့်လည်စူးစမ်းတော့သည်။