အခန်း (၂၅၅-၂၅၆)

အခန်း။ ၂၅၅

"ဒီအလံက ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် တစ်ယောက်ယောက်ကို အုပ်စိုးခိုင်းဖို့ လိုနေတာ ဒါကြောင့် စီနီယာကုကိုပဲ ဒုက္ခပေးရတော့မယ်"

အေးဆေးတည်ငြိမ်ပြီး ယဉ်ကျေးပျူငှာလှသော ထိုစကားသံ၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော လှောင်ပြောင်ရက်စက်မှုများ ကိန်းအောင်းနေသည်။

စစ်သူကြီး ရှေးဟောင်းသွားသည် သွေးနီရောင်နန်းတော် ကျင့်ကြံသူအချို့၊ ရတနာရှာဖွေသူတစ်ဦးတို့နှင့်အတူ ခေါင်းကိုမော့ကာ ဝင့်ကြွားစွာ လျှောက်လှမ်းလာနေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဝင်ရောက်လာသော အလောင်းစား ဝံပုလွေမျိုးနွယ်၏ ရှေးဟောင်းဘိုးဘွားတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ခရမ်းရောင်နန်းတော် အဆင့်နှောင်းပိုင်း၌ ရှိနေသူဖြစ်သည်။

ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ဝိညာဉ်စည်းမျဉ်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော်လည်း သူသည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုအချို့ ပြုလုပ်ထားသည့်အပြင် ဘေးတွင်လည်း ရတနာရှာဖွေသူ ပါရှိနေသဖြင့် သူ၏စိတ်မှာ အတော်လေး ကြည်လင်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဆီသို့ ထူးဆန်းသော စိတ်စွမ်းအား တုန်ခါမှုတစ်ခု ရိုက်ခတ်လာသည်။ စစ်သူကြီး ရှေးဟောင်းသွားမှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ဒါဟာ ဝိညာဉ်ပေါင်းစည်းခြင်းချိပ်ပိတ်ပဲ။

ဤချိပ်ပိတ်ကို အသုံးပြုရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှသည်။ မျိုးနွယ်တူချင်း၊ သွေးချင်းနီးစပ်သူချင်းနှင့် နှစ်ဦးစလုံးမှာ ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် ဖြစ်မှသာ အသုံးပြုနိုင်သည်။ ၎င်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်မှာ ရိုးရှင်းသည်။

အသက်အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် တစ်ဦးက ကျန်တစ်ဦးကို လှမ်းမြင်

နိုင်ပြီး ကျန်တစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ခေတ္တဝင်ရောက်စီးနင်းကာ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်နိုင်ခြင်းပင်။

ရှေးဟောင်းအရိုးစုမှာ သူ၏ မျိုးဆက်သစ်ဖြစ်ပြီး ထိုမျိုးဆက်များထဲတွင် ပါရမီအရှိဆုံးသူလည်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုသူကို အမြဲတမ်း အလေးအနက်ထားခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူသည် ထိုချိပ်ပိတ်၏ တစ်ဖက်ခြမ်းမှ သေခြင်းတရား၏ အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် မျက်လုံးများကို ချက်ချင်းမှိတ်လိုက်သည်။

သူ၏ စိတ်စွမ်းအားမှာ ထိုမသိရသေးသော အရပ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားပြီးနောက် မျက်လုံးကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ ရှေးဟောင်းအရိုးစုမှာ ဝိညာဉ်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်အလံအတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းခံနေရပြီး စုန်ယန်က ထိုအလံကြီးကို ကိုင်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရတော့သည်။

"လူငယ်လေး... မင်း ချက်ချင်း ရပ်လိုက်စမ်း"

ရှေးဟောင်းသွား၏ မျက်လုံးများမှာ ဒေါသကြောင့် မီးတောက်မတတ် နီမြန်းနေသည်။ သူသည် စုန်ယန် ရပ်၊ မရပ်ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ လက်ကိုမြှောက်ကာ စုန်ယန်ဆီသို့ လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

ဤလက်ဝါးရိုက်ချက်မှာ အလွန်ပင် နက်နဲလှသည်။ လေဟာနယ်ထဲတွင် မတူညီသော စိတ်စွမ်းအား သုံးခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ချက်ချင်းပင် သွေးရောင်လွှမ်းသော ရတနာမျှော်စင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ယှက်နွယ်၍ ပုံဖော်လိုက်သည်။

စိတ်စွမ်းအား သုံးမျိုးဖြင့် ယှက်နွယ်ထားသော ပျားတိမ်တိုက် လူသတ်မြူခိုးအတတ်မှာ အလောင်းစား ဝံပုလွေမျိုးနွယ်၏ အစွမ်းထက်ဆုံး သတ်ဖြတ်ကွက်ပင်။

ထိုမျှော်စင်ကြီးသည် စုန်ယန်ဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ကျဆင်းလာသည်။ စုန်ယန်သည် ဦးရေပြားများ ထုံကျင်သွားကာ တစ်ခါဖူးမျှ မကြုံဖူးသော အသက်အန္တရာယ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤမြင်ကွင်းမှာ သူ ထင်မှတ်ထားသည်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသည်။ ရှေးဟောင်းအရိုးစု၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို ထုတ်ယူတော့မည့်အချိန်တွင် အဝေးတစ်နေရာမှ အဘိုးကြီးတစ်ယောက်က လှမ်း၍ ကူညီပြီးတိုက်ခိုက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့မိချေ။

အတွေးပေါင်းများစွာ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် သူသည် လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်လိုက်ရင်း ဝိညာဉ်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်အလံကို ရှေ့သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်များက ရှေးဟောင်းအရိုးစု၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိမိခင်မှာပင် သွေးရောင်လွှမ်းသော ရတနာမျှော်စင်ကြီးမှာ ကျဆင်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

စုန်ယန်မှာ ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရတော့သဖြင့် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် တွန်းထုတ်ကာ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ကောင်းကင်တုန်ဟီးလက်ဝါးကို ပုံဖော်ပြီး အပေါ်သို့ ပင့်တင်၍ ခုခံလိုက်သည်။

ဒုန်း

ရတနာမျှော်စင်ကြီးက တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖိသိပ်ပစ်တော့မည့်အလား အားဖြင့် ဖိချလိုက်သည်။

စုန်ယန်သည် တောင်တန်းပေါင်း တစ်ထောင်ကို ထမ်းထားရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ဝိညာဉ်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်အလံကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်အားတော့ဘဲ စိတ်စွမ်းအားအားလုံးကို စုစည်းကာ သူ၏ ညာဘက်လက်ဖြင့် နောက်ထပ် ကောင်းကင်တုန်ဟီးလက်ဝါးတစ်ကွက်ကိုပါ ပင့်တင်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်တုန်ဟီးလက်ဝါးသည် ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်တွင် သူ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံးသော တိုက်ရိုက်တိုက်ကွက်ပင်။

သွေးရောင်လက်ဝါးနှစ်ခုက သွေးမျှော်စင်ကြီးကို ပင့်ထားသည်။ မျှော်စင်ကြီးက နိမ့်ဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ စုန်ယန်သည် တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး နေရာအနှံ့မှ သွေးများ ယိုစီးလာတော့သည်။

သူ၏ မျက်စိ၊ နား၊ နှာ၊ ပါးစပ် ဟူသော အပေါက်ခုနစ်ပေါက်မှာ ပေါက်ထွက်တော့မည့် ပူဖောင်းများကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အလွှာမှာလည်း အပြင်းအထန် တုန်ခါသွားသည်။

အချိန်မှာ စက္ကန့်အနည်းငယ်သာ ကုန်ဆုံးသွားသည်လား သို့မဟုတ် ရက်ပေါင်း၊ လပေါင်းများစွာ ကြာသွားသည်လား မသိရချေ။ စုန်ယန်သည် မျက်လုံးများကို ပြူးကြည့်ကာ အံကြိတ်ထားရင်း သူ၏ ကျောပြင်ကို မကွေးသွားစေရန် အတင်းအဓမ္မ တောင့်ခံထားသည်။

မျှော်စင်ကြီးအောက်တွင် ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ကြေမွသွားတော့မည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသော်လည်း သူသည် ရှိသမျှ ခွန်အားအကုန်သုံး၍ တောင့်ခံနေဆဲပင်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ သွေးမျှော်စင်၏ ရိုက်ခတ်မှုမှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ စုန်ယန်သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ခွေခေါက်ကာ လဲကျသွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးနှင့် နှာခေါင်းတို့မှ နွေးထွေးသော သွေးများ စီးကျနေပြီး လျှာပေါ်တွင်လည်း သွေးညှီနံ့များ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူ၏ အကြည့်များမှာ ဝေဝါးနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲအက်နေသော သွေးရောင်ပုံရိပ်များအဖြစ်သာ မြင်နေရတော့သည်။

ရှေးဟောင်းသွားသည် လူသားမျိုးနွယ်မှ ခရမ်းရောင်နန်းတော် အဆင့်ဦးပိုင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက သူ၏ အားကုန်သုံးထားသော တိုက်ကွက်ကို တောင့်ခံနိုင်လိမ့်မည်ဟု အနည်းငယ်မျှ ထင်မထားခဲ့ချေ။

ဝိညာဉ်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်အလံက ရှေးဟောင်းအရိုးစုကို ဆက်လက်စုပ်ယူနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူက အမြန်အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကျန်းဟန် ချက်ချင်းရပ်စမ်း။ ရှေးဟောင်းအရိုးစုရဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို လွှတ်လိုက်စမ်း ဒါဆိုရင် ငါ မင်းရဲ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးမယ်။ မဟုတ်ရင်တော့... မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို အစအနမကျန် ချေမှုန်းပစ်မယ်။ မင်း လူဖြစ်လာတာကို နောင်တရစေရမယ်"

ထိုစကားသံများက စုန်ယန်ကို ပြန်လည်နိုးကြားလာစေပုံပင်။ သူသည် သွေးရောင်လွှမ်းနေသော မျက်လုံးများကို ပင့်ကြည့်လိုက်ပြီး ငရဲမှ တက်လာသော မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရှေးဟောင်းသွားကို စိုက်ကြည့်ကာ ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး လက်ကွက်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ဖော်ဆောင်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ဝိညာဉ်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်အလံ၏ ဆွဲအားမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး လုံးဝစုပ်ယူခံရတော့မည့် ရှေးဟောင်းအရိုးစု၏ ဝိညာဉ်မှာ ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ဝံပုလွေခေါင်းကြီးကို ဟကာ အကူအညီတောင်းသကဲ့သို့ အော်ဟစ်နေတော့သည်။

ရှေးဟောင်းသွားသည် ထိုအခြေအနေကို ကြည့်ရင်း လက်လှမ်းလိုက်သော်လည်း ရှေးဟောင်းအရိုးစုမှာ အလံအတွင်းသို့ လုံးဝစုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်အလံသည် သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ထိုလူသား၏ လက်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

ဤခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဆက်လက်ရှိနေရန် မဖြစ်နိုင်တော့သဖြင့် ရှေးဟောင်းသွားသည် ထိုလူသားကို အမုန်းတရားအပြည့်ဖြင့် အေးစက်စွာ ကြည့်ကာ "ကျန်းဟန်... မင်းကို ရှေ့လမ်းမှာ ငါ စောင့်နေမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားများတွင် မည်သည့်နွေးထွေးမှုမျှမပါဘဲ အေးစက်လှသော အငွေ့အသက်များသာ ပါရှိသည်။

ထို့နောက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရာ ပိုင်ရွှယ်ဟန်ကို မြင်သွားသဖြင့်

"ရှေးဟောင်းအရိုးစု အခုလိုဖြစ်နေတာကို အစေခံဖြစ်တဲ့ မင်းက မကူညီဘူးလား။ မင်း သေသင့်တယ် မိုးသံကြားဓားဂိုဏ်းလား အကုန်အသေပြင်ထားလိုက်ကြတော့" ဟု ကြိမ်းဝါးလိုက်သည်။

ပိုင်ရွှယ်ဟန်မှာမူ ဘာမှမပြောနိုင်တော့ပေ။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ရှေးဟောင်းအရိုးစု၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ အသက်မဲ့စွာဖြင့် ဘေးသို့ လဲကျသွားတော့သည်။ စုန်ယန်သည် ထိုနေရာသို့ အမြန်ပြေးသွားကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ဤမျှအထိ ပြုလုပ်ပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် အလွန်အမင်း မူးဝေလာခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ သွေးများ ဆူပွက်နေသည်ကိုလည်း ခံစားနေရသည်။ သူသည် မည်သည့်အခါမျှ မောက်မာခြင်းမရှိ၊ ပြဿနာကိုလည်း ရှာလေ့မရှိသော်လည်း၊ ပြဿနာနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်မူ ကြောက်ရွံ့တတ်သူ မဟုတ်ပေ။

မလုပ်ရင်သာနေမည် လုပ်လျှင်မူ အဆုံးအထိပင်။

ဤနေရာမှာ အပြင်လောကမဟုတ်ဘဲ ချန်ဝမ်၏ ဝိညာဉ်နယ်မြေ ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် သူသည် ချန်ဝမ်၏ မိစ္ဆာရတနာကို သိမ်းပိုက်ရန် အသင့်တော်ဆုံးသူ ဖြစ်သည်။

ခွေးအိုကြီး... စောင့်ကြည့်နေလိုက်စမ်း။

သူသည် သူ့ကိုယ်သူ ဆက်လက်မထိန်းထားနိုင်တော့ချေ။ ခရမ်းရောင်နန်းတော် အဆင့်နှောင်းပိုင်း၏ တိုက်ကွက်မှာ သူ တောင့်ခံနိုင်သည့် အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အလောင်းစား ဝံပုလွေမျိုးနွယ်၏ မူလသွေးများသာ မရှိခဲ့လျှင် ရှေးဟောင်းသွား၏ ရိုက်ချက်က သူ့ကို သေစေနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိနေသော သတိလေးဖြင့် စုန်ယန်သည် အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်တွင် လဲကျသွားရင်း ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည်နိုးထလာစေရန် စတင်ကုသတော့သည်။

အခန်း။ ၂၅၆

စုန်ယန်သည် အလွန်အမင်း အားအင်ချည့်နဲ့နေပြီး ယခင်ဘဝက ဖျားနာကာ အိပ်ရာပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေရသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

ထိုထူးဆန်းသော မျှော်စင်၏ စွမ်းအားမှာ ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဆက်လက်ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နေသဖြင့် ၎င်းကို ခုခံရန် အတင်းအကျပ် အားစိုက်နေရသည်။ တစ်ဖက်တွင်လည်း သူ၏ဒဏ်ရာများမှာ ဆက်တိုက်ပွင့်ထွက်ကာ သွေးများ ယိုစီးနေဆဲပင်။

သူသည် သွေးရောင်လွှမ်းသော လူသားတစ်ဦးအဖြစ် ခဏချင်းပြောင်းလဲသွားပြီး သူလဲလျောင်းနေသော အိမ်ခေါင်မိုးမှာပင် သွေးအိုင်တစ်ခု ဖြစ်သွားတော့သည်။

သွေးစက်များသည် အိမ်ခေါင်မိုးအစွန်းမှတစ်ဆင့် အောက်ဘက်တွင် စီးဆင်းနေသော ရေကြီးမှုများအတွင်းသို့ တစက်စက် ကျဆင်းနေပြီး သွေးညှီနံ့များမှာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပြန့်နှံ့သွားသည်။

ပိုင်ရွှယ်ဟန်သည် နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာပြီး အဝေးမှ ခရမ်းရောင်နန်းတော် အဘိုးကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူမသည် ကြောက်လန့်နေသော်လည်း ထိုအဘိုးကြီးမှာ သူမနှင့် သူမ၏ဂိုဏ်းအတွက် အသက်ဆက်ရန် နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်ဖြစ်ကြောင်း သိနေသည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် စုန်ယန်ရှိရာ အမိုးပေါ်သို့ အမြန်ပြေးတက်သွားပြီး သူမ၏ရင်ခွင်ထဲမှ စိမ်းပြာရောင် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာလေးတစ်လုံးကို ထုတ်လိုက်သည်။

သူမ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် နှမြောတသသော အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသော်လည်း အမြန်ရှေ့တိုးကာ သေတ္တာကိုဖွင့်ပြီး အတွင်းမှ ဆေးလုံးကို စုန်ယန်အား ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"စီနီယာ... ဒါက နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ သက်တမ်းရှိတဲ့နို့ရည်နဲ့ ဖော်စပ်ထားတဲ့ ဆေးလုံးပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး သုံးဆောင်လိုက်ပါ"

သို့သော် သူမသည် စုန်ယန်အနားသို့ မကပ်နိုင်ခင်မှာပင် သူမ၏နားထဲတွင် အေးစက်သော အသံတစ်သံ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

"ထွက်သွားစမ်း"

ပိုင်ရွှယ်ဟန်မှာ လျှပ်စစ်စီးသွားသကဲ့သို့ နောက်သို့ အတင်းခုန်ဆုတ်လိုက်ရသည်။ သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များနှင့် ပြင်းထန်သော သတိပေးချက်များ ပါဝင်သည့် ထိုအသံမှာ အဝေးမှ တစ်ဖန်ပြန်ထွက်လာပြန်သည်။

"ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်း ဘာလှည့်ကွက်မှ လာမသုံးနဲ့"

ပိုင်ရွှယ်ဟန်က သနားစဖွယ်ဖြင့် "အင်း... နားလည်ပါပြီ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ထိုအမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူ အနားမကပ်တော့သည်ကို မြင်မှသာ စုန်ယန်သည် စိတ်အေးသွားပြီး ရှေးဟောင်းသွား ကျန်ရစ်ခဲ့သော စွမ်းအားကြွင်းများကို ချေဖျက်ရန် အာရုံစိုက်လိုက်တော့သည်။

ထိုမျှော်စင်မှာ ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် ဝံပုလွေမျိုးနွယ်၏ လျှို့ဝှက်အတတ်ဖြစ်သော ပျားတိမ်တိုက် လူသတ်မြူခိုးဖြစ်ကြောင်း သူ သိသွားသည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းမျှော်စင်ဆိုသည်မှာ စိတ်စွမ်းအားများကို ခွဲထုတ်ကာ မျှော်စင်တစ်ခုအဖြစ် တည်ဆောက်ခြင်းပင်။ မျှော်စင်ကြီး ကျဆင်းလာသည်နှင့် ရန်သူကို ဖိနှိပ်ပစ်ကာ မျှော်စင်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည့်တိုင် အတွင်းရှိ စွမ်းအားများမှာ မြူခိုးများအဖြစ် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ပျားအုပ်ကြီးကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အတွင်းသို့ ရူးသွပ်စွာ တိုးဝင်ကြခြင်းပင်။

ယခုအချိန်တွင် စုန်ယန်သည် ထိုပျားများ၏ ဒဏ်ကို အလူးအလဲ ခံနေရခြင်းပင်။

အကယ်၍ ရှေးဟောင်းသွားသည် ဤတိုက်ကွက်ကို ရှေးဟောင်းအလောင်းကောင်မှတစ်ဆင့် အသုံးမပြုခဲ့လျှင်လည်းကောင်း စုန်ယန်ကိုယ်တိုင်က အလောင်းစား ဝံပုလွေမျိုးနွယ်၏ သွေးပါဝင်မှု မရှိခဲ့လျှင်လည်းကောင်း သူသည် သေဆုံးသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

ဤမျှော်စင်တိုက်ကွက်သည် ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်ကို ကျော်လွန်သော လမ်းစအချို့ကိုလည်း သူ့အား သိမြင်စေခဲ့သည်။

ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် အရှင်သခင်များ အသုံးပြုသော လျှို့ဝှက်အတတ်များမှာ သူတို့ကိုယ်တိုင်ကပင် မှော်ရတနာများ ဖြစ်ကြပြီး စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ယှက်နွယ်ထားသော စွမ်းအားမှာ ပြင်ပလက်နက်များထက် များစွာ သာလွန်လှသည်။

နက်နဲသောအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ ထူးကဲပစ္စည်းများ သို့မဟုတ် သွေးနီရောင်နန်းတော်အဆင့်၏ ထူးကဲရတနာများမှာ မည်မျှပင် ထူးချွန်စွာ ပြုလုပ်ထားစေကာမူ ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်၏ လျှို့ဝှက်အတတ်နှင့် ယှဉ်လျှင် တန်ဖိုးမရှိတော့ချေ။

ဒါဆိုရင်... ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် အရှင်သခင်တွေအတွက် အဲဒီလို ကျင့်စဉ်တွေနဲ့ ရတနာတွေက ဘာကြောင့် လိုအပ်နေဦးမှာလဲ။

ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်အတွက် အမှန်တကယ် အရေးပါသည်မှာ ဝိညာဉ်လက်နက်နှင့် ဝိညာဉ်ရတနာများသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုကို သွန်းလုပ်ရန်မှာ လွယ်ကူသော်လည်း ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခုကို ဖန်တီးရန်မှာမူ အလွန်ခက်ခဲလှသည်။

ဝိညာဉ်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်အလံကို ပြုလုပ်ရန် အဓိကကုန်ကြမ်းမှာ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ကျောက်ဖြူပွင့်ဖြစ်သည်။ ထိုကျောက်ဖြူပွင့်မျိုးမှာ သဘာဝစွမ်းအားများ ကမောက်ကမဖြစ်သော နေရာများတွင်သာ ဖြစ်ပေါ်တတ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် မီးတောင်ပေါက်ကွဲရာတွင် မီးဓာတ်ကျောက်ဖြူပွင့်၊ ပင်လယ်ရေအောက် ငလျင်လှုပ်ရာတွင် ရေဓာတ်ကျောက်ဖြူပွင့်နှင့် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်များ အပြင်းအထန် ပေါက်ကွဲတုန်ခါရာ နေရာများတွင်သာ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ကျောက်ဖြူပွင့်ဟူ၍ ပေါ်ပေါက်တတ်ခြင်းပင်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။ ဝိညာဉ်လက်နက်နှင့် ဝိညာဉ်ရတနာများသည် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်၏ စိတ်စွမ်းအားများကို အထောက်အကူပြုရန်သာ ဖြစ်ပြီး ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ရာတွင် တိုက်ရိုက်အသုံးပြုရန် မဟုတ်တော့ချေ။

မိစ္ဆာရတနာများနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိသေးသော်လည်း ထိုရတနာမျိုးမှာ ဝိညာဉ်ရတနာထက်ပင် သာလွန်ရမည်ဖြစ်ကာ သဘာဝတရား၏ မမျှော်လင့်သော ဖြစ်ရပ်များကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပုံပင်။

ဤအတွေးများစွာနှင့်အတူ သူ၏အားအင်မှာ ပို၍ ယုတ်လျော့လာသည်။ သိသာလှသည်မှာ ပျားတိမ်တိုက် လူသတ်မြူခိုး၏ အပြင်းထန်ဆုံးသော တုံ့ပြန်မှုအချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းပင်။

သူသည် ရှိသမျှခွန်အားအကုန်သုံး၍ အစွမ်းကုန်တောင့်ခံနေရစဉ် ထိုအချိန်တွင် ငွေရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူမှာ သူ၏အနားသို့ တစ်ဖန်ပြန်၍ ခုန်တက်လာပြန်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

စုန်ယန်၏မျက်ဝန်းများ အေးစက်သွားပြီး ဒေါသထွက်ရန်ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ထိုအမျိုးသမီးက ဓားပျံအတတ်ကို အသုံးပြုရန် လက်မြှောက်လိုက်သည်ကို ရုတ်တရက်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ၏မျက်ဝန်းအိမ်များ ကျုံ့သွားကာ ဒဏ်ရာပိုပြင်းထွားသွားပါစေတော့ဟု သဘောထားကာ ထိုအမျိုးသမီးကို ရိုက်ချရန် အာရုံလွှဲလိုက်သည်။ သို့သော် ဓားပျံမှထွက်ပေါ်လာသော သက်တံရောင်အလင်းတန်းမှာ သူ့ထံသို့ ဦးတည်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ အဝေးတစ်နေရာသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဖောက်

သက်တံရောင်အလင်းတန်းမှာ အရှိန်သတ်သွားပြီး အနားသို့ မျောပါလာသော အလောင်းတစ်လောင်းကို ထိုးဖောက်ကာ ထိုအလောင်းကို အဝေးသို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူမ၏ဓားပျံမှာ ပြန်မလာနိုင်တော့ချေ။ ဓားက အလောင်းကို ထိုးဖောက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဒဏ်ရာမှ သဲနီရောင်အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားရိုးပေါ်သို့ ခဏချင်းတွားတက်သွားကာ သူရှိနေသော အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ကျရောက်ရန် ကြိုးစားနေတော့သည်။

စုန်ယန်၏အကြည့်မှာ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားရာ သူ မသိလိုက်ဘဲ သူ၏အိမ်ခေါင်မိုးပတ်လည်တွင် အလောင်းအချို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဤအလောင်းများမှာ ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းသို့ မတော်တဆ ဝင်ရောက်လာမိသော သွေးနီရောင်နန်းတော်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်နိုင်သည်။

သို့သော် သူတို့မှာ ပိုင်ရွှယ်ဟန်ကဲ့သို့ ကံမကောင်းခဲ့ကြဘဲ အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော မိစ္ဆာများ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရခြင်း သို့မဟုတ် ဤနယ်မြေ၏ မိုးကြီးမှုထဲတွင် သတိလွတ်သွားကာ မိစ္ဆာနွယ်ပင်များ၏ ပူးကပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ရေကြီးလာသည်နှင့်အမျှ ဤအလောင်းများသည် မိစ္ဆာနွယ်ပင်များအတွက် အသက်ဆက်စရာ နေရာများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤပတ်ဝန်းကျင်တွင် လှည့်လည်သွားလာရင်း အလောင်းတိုင်းမှာ မိစ္ဆာနွယ်ပင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဗုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

စုန်ယန်ထံမှ အဆက်မပြတ်ထွက်နေသော သွေးညှီနံ့များကြောင့် ထိုမိစ္ဆာနွယ်ပင်များမှာ သူ့အနားသို့ ချဉ်းကပ်ရန် နည်းလမ်းမျိုးစုံ ရှာဖွေနေကြခြင်းပင်။ သို့သော် သူတို့မှာ အလောင်း၏ အောက်ပိုင်းကို မထိရဲကြသဖြင့် အလောင်းကို အပြည့်အဝ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အတော်လေး နှေးကွေးနေသည်။

သို့သော် ထိုသို့နှေးကွေးနေသော်လည်း အလောင်းများသည် လူတစ်ယောက် အပြေးသွားသကဲ့သို့ အရှိန်ဖြင့် အိမ်ခေါင်မိုးဆီသို့ ဦးတည်လာနေကြဆဲပင်။

စုန်ယန်က ထိုအမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူမသည် ဓားပျံဆုံးရှုံးသွားသဖြင့် လောကကြီးပျက်တော့မည့်အလား ပျာယာခတ်နေသော်လည်း သူမ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ရတနာများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု အမြန်ထုတ်ကာ အဝေးသို့ ပစ်ပေါက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော် တစ်ခုပစ်လိုက်တိုင်း ရတနာတစ်ခု ဆုံးရှုံးနေရသည်။

ထိုအရာကိုမြင်သောအခါ စုန်ယန်မှာ ဒေါသထွက်သွားရသည်။

သူက အသံတိုးတိုးဖြင့် "အလောင်းတွေကို အနားကပ်ပါစေဦး။ အနားရောက်လာလို့ သူတို့ချင်း ပူးကပ်သွားမှ ကိုင်တွယ်ရတာ ပိုလွယ်လိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်... ဟုတ်ကဲ့ နားလည်ပါပြီ..."

ငွေရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးမှာ အလောတကြီး ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး စုန်ယန်ပြောသည့်အတိုင်း အလောင်းများကို အနားကပ်လာအောင် စောင့်ကြည့်နေတော့သည်။