သူ အထဲမှာသေသွားလေပြီလား

လမျိုးနွယ်စုမှ အင်မော်တယ်ဘုရင်နှစ်ပါးမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြတော့သည်။

"မင်းတို့ ဘယ်လိုတောင် ရဲတင်း..."

"ရပ်ကြစမ်း"

အခြေအနေများက အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ပြောင်းလဲသွားရသည်ကို သူတို့ နားမလည်နိုင်တော့ပေ။ လွန်ခဲ့သောနှစ်သန်းငါးဆယ်က အင်မော်တယ်ဘုရင်ရာပေါင်းများစွာသည် သူတို့ကို လာရောက်ဖိတ်ကြားခဲ့ကြပြီး ချိုသာသောစကားများဖြင့် တောင်းဆိုသမျှကို ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့ကြသည်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိကြသည်။ ထိုနှစ်များတစ်လျှောက်တွင်လည်း ၎င်းတို့ ရောက်လေရာရာ၌ အငြိမ်းစားဧကရာဇ်များကဲ့သို့ ဆက်ဆံခံခဲ့ရကာ အလွန်ပင် ဂုဏ်ကျက်သရေရှိခဲ့၏။

သို့သော် ကံဆိုးစွာပင် ထိုအရာများမှာ အစွမ်းသတ္တိအပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားခြင်းမဟုတ်။ ၎င်းမှာ ကာကွယ်ထားရမည့်မျိုးစိတ်ဟူသော အဆင့်အတန်းအပေါ်တွင်သာ တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့သည် တစ်ဦးတည်းသော အခွင့်ထူးခံများမဟုတ်တော့ဘဲ တန်ဖိုးမရှိတော့သည့်အခါတွင် လက်စားချေမှုနှင့် တုံ့ပြန်မှုများကိုခံရတော့သည်။ ယခုအခါ စင်အောက်၌ အင်မော်တယ်ဘုရင်နှစ်ရာနီးပါးရှိနေချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ အဘယ်အရပ်သို့ ထွက်ပြေးနိုင်ပါမည်နည်း။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုနှစ်ဦး၏ အင်မော်တယ်နိုင်ငံတော်များမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာဖြစ်သွား၏။ ထို့နောက် လူတစ်ဦးသည် ဦးခေါင်းတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ကာ စင်မြင့်ထက်သို့ အလျင်အမြန် ပျံတက်လာခဲ့သည်။ ထိုအင်မော်တယ်ဘုရင်မှာ သွေးများပေကျံနေသော သူ၏မျက်နှာကိုပင် မသုတ်နိုင်ဘဲ အမောတကောဖြင့် ပြောလိုက်သည်

"ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း... ဒီတစ်ယောက်ကို ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် သတ်ခဲ့တာပါ"

"ဒီဦးခေါင်းက သက်သေပါပဲ"

ကျန်းချန်က ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းလှပြီ... မင်းက ဆယ်ကြိမ်ဆက်တိုက်ဝင်ရောက်ခွင့် ရရှိသွားပြီ"

ဤစကားကြောင့် အောက်ရှိလူအုပ်ကြီးမှာ ပို၍ပင် ရူးသွပ်သွားကြတော့သည်။ ဦးခေါင်းကို ရရှိခြင်းက အထူးဆုလာဘ်တစ်ခု ရရှိခြင်းဖြစ်သည်မှာ မဟုတ်ပါလော။

"ဘယ်သူမှ လာမလုနဲ့နော်"

"အစောပိုင်းက လမျိုးနွယ်စုကို ကာကွယ်ချင်တဲ့သူတွေ ဘယ်မှာလဲ"

"သူတို့ကိုလည်း သတ်ပစ်ကြ"

ခဏချင်းမှာပင် ကျန်ရှိနေသော လမျိုးနွယ်စု အင်မော်တယ်ဘုရင်မှာလည်း တစ်စစီ ဆွဲဖြဲခံရတော့သည်။ ၎င်းနောက်တွင် လမျိုးနွယ်စုကို ကာကွယ်ပေးခဲ့ကြသော အင်မော်တယ်ဘုရင် ဆယ်ဂဏန်းခန့်မှာလည်း အားလုံး၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခြင်းကိုခံရ၏။ ထိုသူများမှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် ရူးသွပ်နေကြပြီဖြစ်ရာ ဤမြင်ကွင်းကိုကြည့်ရင်း မြောင်ယွိနှင့် အင်မော်တယ်ဘုရင် ရဲ့ယန်တို့မှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြတော့သည်။

အင်မော်တယ်ဘုရင် နှစ်ရာခန့်၏ တိုက်ပွဲမှာ ကမ္ဘာပျက်မတတ် ပြင်းထန်လှပေသည်။ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် တစ်ပါး ဆင်းသက်လာလျှင်ပင် ခေတ္တမျှ ရှောင်တိမ်းရပေလိမ့်မည်။ လအင်မော်တယ်နန်းတော်အတွင်း၌ သွေးများမှာ မြစ်သဖွယ် စီးဆင်းနေပြီး အကောင်းပကတိ ကျန်ရှိသော အုတ်တစ်ချပ်ပင် မရှိတော့ပေ။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ရက်စက်လွန်းလှသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အစောပိုင်းက သေလုမတတ် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေခဲ့သော မြင်ကွင်းကို လုံးဝစိတ်ကူးမယဉ်နိုင်တော့ပေ။ ထိုစဉ်က ဤအင်မော်တယ်ဘုရင်များသည် အလွန်လိမ်မာခဲ့ကြပြီး အသက်ပြင်းပြင်းပင် မရှူရဲခဲ့ကြ။ ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းတို့သည် အားလုံးကို ထုတ်ဖော်ပြသနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲပြီးဆုံးသွားသောအခါ လမျိုးနွယ်စု အင်မော်တယ်ဘုရင်နှစ်ပါးကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သူ ဆယ်ဂဏန်းခန့်မှာလည်း ထိုနေရာ၌ပင် အသက်ပျောက်ခဲ့ကြရသည်။ ခမ်းနားထည်ဝါလှသော လအင်မော်တယ်နန်းတော်မှာ အောက်ခြေမရှိသော ကျင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး လမျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ဦးမျှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ ယခင်က အလွန်မောက်မာခဲ့ကြသော လမျိုးနွယ်စုဝင် ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာလည်း သုတ်သင်ခံလိုက်ရသည်။ သူတို့၏ အကာအကွယ်မရှိတော့သည့်အခါတွင် မူလအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကြရသည်ဖြစ်ရာ မည်သူက သူတို့ကို အလေးထားပါဦးမည်နည်း။

အထက်စီးမှဆက်ဆံလေ့ရှိသော သူတို့သည် မည်မျှအထိအားနည်းခဲ့သည်ကို မသေဆုံးမီတွင် သိရှိသွားကြတော့သည်။ အင်မော်တယ်ဘုရင်တစ်ပါးက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ကောင်းသူကိုဆုပေးပြီး ဆိုးသူကိုနှိမ်နင်းခြင်းအခမ်းအနားကို ဦးဆောင်ကာ အမိန့်ပေးခဲ့ကြသော အင်မော်တယ်မောင်နှံမှာ အဆိုးရွားဆုံးသေဆုံးခဲ့၏။ ရောက်ရှိနေသူတိုင်းမှာ ၎င်းတို့ကို သတ်ဖြတ်လိုနေကြခြင်းဖြစ်ပြီး အစောပိုင်းက သည်းခံနေခဲ့ကြခြင်းသာ။

တစ်နည်းအားဖြင့် ကျန်းချန်သည် လူတိုင်းကို ၎င်းတို့၏ ဒေါသများကိုဖြေဖျောက်ရန် အခွင့်အရေးပေးခဲ့ခြင်းပင်။ ရှောင်ခွန်နှင့် ဝူကျွဲတို့မှာ အလွန်အထင်ကြီးသွားကြသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းမှာ မည်သို့ ကစားရမည်ကို အမှန်တကယ်သိရှိ၏၊ သူသည် လက်တစ်ချောင်းမျှမလှုပ်ဘဲ လမျိုးနွယ်စု အင်မော်တယ်ဘုရင်နှစ်ပါးကို သေဆုံးစေခဲ့သည်မဟုတ်လော။ လူအုပ်ကြီးမှာ သူ့ကိုကူညီရန် အလုအယက်ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။

အစောပိုင်းတိုက်ပွဲတွင် ပြသခဲ့သော စွမ်းဆောင်ရည်များအရ ကျန်းချန်သည် နောက်ထပ် လူအချို့ကို ရွေးချယ်လိုက်ပြန်သည်။ ယခုအခါ နေရာ ၂၀ သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ သို့သော် သူသည် ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် နှောင့်နှေးနေ၏။ အကြောင်းပြချက်မှာ ရိုးရှင်းလှသည်၊ ဤလူများမှာ ပါးနပ်ခြင်းမရှိကြသောကြောင့်ပင်။

၎င်းတို့သည် လမျိုးနွယ်စု အင်မော်တယ်ဘုရင်နှစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်ပြီး လအင်မော်တယ်နန်းတော်ကို မြေလှန်လိုက်ကြပြီဖြစ်ရာ စစ်မြေပြင်မှ ရရှိသည့် ပစ္စည်းများမှာ ဘယ်မှာလဲ။ ထိုပစ္စည်းများကို ထားပါဦး၊ မြောင်ယွိက သူ့ကိုယ်စားပေးခဲ့သော ဝင်ကြေးကိုပင် ပြန်လည်ပေးအပ်သင့်သည် မဟုတ်ပါလော။ သူသည် မိသားစုကို စနစ်တကျ စီမံခန့်ခွဲတတ်သူတစ်ဦးပင်။

"အင်း... ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း၊ ကျွန်တော်လည်း အစောပိုင်းတိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်ခဲ့ပါတယ်..."

"ကျွန်တော်လည်း ပါပါတယ်..."

နောက်ဆုံး နေရာအနည်းငယ်သာ ကျန်တော့ချိန်တွင် လူပေါင်း ၁၅၀ ခန့်မှာ မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဟင်း"

ကျန်းချန်က ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်

"အစောပိုင်းက ဝင်ကြေးကိစ္စက..."

သူစကားစလိုက်သည်နှင့် ပါးနပ်သောသူတစ်ဦးက ချက်ချင်းသိရှိသွားပြီး သိုလှောင်လက်စွပ် နှစ်ကွင်းကို အလျင်အမြန် လာရောက်ပေးအပ်သည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ကိုပဲ ကြည့်ပါဦး။ ဒါတွေက လမျိုးနွယ်စုဆီကနေ အခုလေးတင် သိမ်းဆည်းခဲ့တာပါ၊ ကျွန်တော် မဖွင့်ရသေးပါဘူး"

အမှန်တကယ်တွင်မူ ထိုအင်မော်တယ်ဘုရင်နှစ်ပါး၏ ပစ္စည်းအများစုမှာ အခြားသော အာကာသနယ်မြေတစ်ခုအတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် လအင်မော်တယ်နန်းတော် တစ်ခုလုံးမှာမူ ရတနာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်မှာထင်ရှား၏။ ၎င်းတို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားခဲ့သော ပစ္စည်းများမှာ မရေတွက်နိုင်အောင်ပင်။ ကျန်းချန်က ထိုလက်စွပ်များကို ကျေနပ်စွာဖြင့် လက်ခံလိုက်သည်။

"ဟားဟား... မင်းက တော်လှချည်လား။ ဝင်သွားတော့"

ထိုအင်မော်တယ်ဘုရင်မှာ အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားတော့သည်။ လက်စွပ်နှစ်ကွင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤအခွင့်အရေးမှာ အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ အဖိုးတန်လှပေသည်။ ဤသာဓကကြောင့် အခြားသူများလည်း ချက်ချင်းပင် လိုက်ပါလုပ်ဆောင်ကြတော့သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း... ကျွန်တော်လည်း လက်စွပ်လေးကွင်း သိမ်းဆည်းခဲ့ပါတယ်"

"ဒါက ကျွန်တော့်ဆီကပါ၊ သူတို့ရဲ့ ရတနာတိုက်ကို သိမ်းပိုက်ပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဆက်သဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာပါ"

မကြာမီမှာပင် လအင်မော်တယ်နန်းတော်မှ ရရှိသမျှ ပစ္စည်းများမှာ ကျန်းချန်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာ၏။ သူက တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့် အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားသည်၊ အတွင်းရှိ ရတနာများမှာ သူထင်ထားသည်ထက်ပင် ပိုမိုများပြားနေသည်။ အဆင့်ခုနစ် အင်မော်တယ်ဆေးလုံး ပုလင်းပေါင်း တစ်သောင်းကျော်ပင် ရှိနေသည်။ ယခုတစ်ကြိမ် ဧကရာဇ်လနယ်မြေသို့ လာရောက်ခြင်းမှာ အင်မော်တယ်သစ်ပင်၏ အသီးမှ မည်သို့ရလဒ်ထွက်လာမည်ကို မသိရသေးသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ သူသည် ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်တစ်ခုကို ရရှိခဲ့လေပြီ။

မကြာမီမှာပင် နောက်ဆုံးလူကို ရွေးချယ်ပြီးသွားပြီး လူအုပ်ကြီးမှာ ဝင်ပေါက်အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်ကြ၏။ ကျန်းချန် ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် ဝင်ပေါက်မှာ သူနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

အင်မော်တယ်သစ်ပင်၏ နွယ်ပင်များရှိရာ အာကာသနယ်မြေအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ကျန်းချန်သည် ကမ္ဘာပျက်မတတ် စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ထံတိုးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုခံစားချက်မှာ ရေနစ်နေသကဲ့သို့ပင်။ သူ၏ အင်မော်တယ်-နတ်ဆိုး ခန္ဓာကိုယ်မှာ မည်မျှပင် အစွမ်းထက်စေကာမူ ဤထိုးဖောက်မှုကိုခုခံရန် ခက်ခဲလှပေသည်။ ထို့နောက် သူသည် ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် သေဆုံးသွားလေ၏။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကျန်ရှိသော လူပေါင်း ၂၇၀ သည် ထိုနွယ်ပင်များကို အောင်မြင်စွာဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပြီး အင်မော်တယ်သစ်ပင်၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ယခုအခါတွင် လူတိုင်းသည် မိမိတို့၏ အင်မော်တယ်နိုင်ငံတော်များကို ဖွင့်လှစ်ထားကြပြီး အင်မော်တယ်သစ်ပင်၏ မူလစွမ်းအားများ တိုက်ရိုက်ထိတွေ့ခြင်းကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် နိယာမစွမ်းအားများကို အသုံးပြုနေကြ၏။ ၎င်းမှာ သာမန်လူသားများသည် နေရောင်ခြည်၏ တိုက်ရိုက်ထိတွေ့မှုကိုမခံနိုင်ဘဲ လေထုကစစ်ထုတ်ပေးလိုက်သော နေရောင်ခြည်ကိုသာ လက်ခံနိုင်သကဲ့သို့ပင်။ ၎င်းတို့၏ အင်မော်တယ်နိုင်ငံတော်များမှာ ထိုကာကွယ်ရေးအလွှာအဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။

အင်မော်တယ်နိုင်ငံတော်များက စစ်ထုတ်ပေးလိုက်သော အင်မော်တယ်သစ်ပင်၏ မူလစွမ်းအားမှာ ကြမ်းတမ်းခြင်းမရှိတော့ဘဲ နွေဦးပေါက် မိုးရေစက်များကဲ့သို့ ၎င်းတို့၏ မွေးရာပါ အခြေခံအဆင့်များကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။ အင်မော်တယ်သစ်ပင်ကို အင်မော်တယ်ဘုရင်များအတွက်သာဖြစ်သော အခွင့်အရေးဟု ခေါ်ဆိုရခြင်းမှာ ဤအကြောင်းကြောင့်ပင်။ ဤအတွင်းပိုင်းတွင် ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ အင်မော်တယ်နိုင်ငံတော်များကို အမြဲတမ်းဖွင့်လှစ်ထားရန် လိုအပ်ပေသည်။ ထို့ပြင် အချိန်မရွေးလည်း ဘေးအန္တရာယ်များနှင့် ကြုံတွေ့ရနိုင်သည်။

အခြေအနေများ တည်ငြိမ်သွားသောအခါ လူတိုင်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ကြရာ ကျန်းချန်ကိုမတွေ့ကြပေ။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း ဘယ်မှာလဲ"

"ဟုတ်ပါရဲ့... သူ ဘာလို့ ဒီမှာမရှိတာလဲ"

"လအင်မော်တယ်နန်းတော် ဝင်ပေါက်ကနေ ဝင်လာတဲ့သူတိုင်း ဒီနေရာကိုပဲ ရောက်ရမှာလေ"

"သူက ကိုယ့်အတွက်ကိုယ် နေရာချန်ထားဖို့ မေ့သွားတာလား"

"မဟုတ်ဘူး... ဒီမှာ လူပေါင်း ၂၇၀ ပဲ ရှိတယ်၊ အတိအကျပြောရရင် တစ်ယောက်လိုနေတာပဲ"

လူတိုင်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လိုက်လံရှာဖွေကြသည်၊ အထူးသဖြင့် ရှောင်ခွန်၊ ကျိယွမ်နှင့် အခြားသူများမှာ အလွန်စိုးရိမ်နေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသော်လည်း အားကိုးရာမဲ့သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့ အားအကိုးရဆုံးသောသူမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ထျန်းရှုခန်းမမှ လူများကလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ရှာဖွေနေကြသော်လည်း မြောင်ယွိမှာမူ လိုက်လံမရှာဖွေဘဲ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်

"သူအထဲမှာသေသွားတာ ဖြစ်နိုင်မလား"

"ဘာ..."

မင်ချီ၊ ဝူကျွဲနှင့် အခြားသူများမှာ ဒေါသထွက်သွားကြသည်။

"ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ သူက အရမ်းသန်မာတာပဲ"

"ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းကို ဘာလို့ သေဖို့ ကျိန်ဆဲနေရတာလဲ။ သူက မင်းအပေါ်ကို မကောင်းခဲ့လို့လား"

မြောင်ယွိက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်၊ သူမ၏ လှပသောမျက်နှာပေါ်မှ အမူအရာမှာ အမြဲတမ်းကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့ တစ်ခုကို မေ့နေကြတယ်ထင်တယ်၊ သူက အင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့်ကို မရောက်သေးဘူး"

"အင်မော်တယ်ဘုရင် မဟုတ်ဘဲနဲ့ အတွင်းကို ဝင်လာမယ်ဆိုရင် အင်မော်တယ်နိုင်ငံတော်ရဲ့ ကာကွယ်မှုမရှိဘဲ အသက်ရှင်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"ငါလည်း သူ့ကိုမသေစေချင်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့အနေနဲ့ အရှိတရားကို လက်ခံနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"