အာရုံစိုက်မှုအားလုံး အလုခံလိုက်ရခြင်း

အင်မော်တယ်ဘုရင်နှင့် နတ်ဆိုးဘုရင် နှစ်ရာကျော်တို့သည် ပူဖောင်း၏ရှေ့ရှိ နေရာတစ်ခုသို့ ၎င်းတို့၏ အစွမ်းထက်လှသော အဆုံးစွန်တိုက်ကွက်များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။ ဤပူဖောင်းကိုခွဲရန် တိုက်ရိုက်အဆန်ဆုံးနည်းလမ်းမှာ ပြင်းထန်သောစွမ်းအားဖြင့် ရိုက်ခွဲခြင်းပင်။ ၎င်းမှာ ရှေးယခင်က လာရောက်ဖူးသူများ စုဆောင်းထားခဲ့သော အတွေ့အကြုံများဖြစ်၏။ ပြင်းထန်သော ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ပန်းရောင်ပူဖောင်းမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားတော့သည်။

ထို့နောက်တွင် စိမ်းနုရောင် ကောင်းကင်ကြီးမှာ ၎င်းတို့၏ မျက်စိရှေ့၌ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာသည်။ လူတိုင်းသည် မိမိတို့၏ အင်မော်တယ်နိုင်ငံတော်များကို အလျင်အမြန် ပြန်လည်ဆင့်ခေါ်ကာ ခရီးကို ဆက်လက်ထွက်ခွာကြ၏။ ဤအဆင့်မှာ ၎င်းတို့အတွက် ခက်ခဲမှုမရှိ။ နောက်ထပ် ဆယ်ရက်တာ ကာလအတွင်း ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသော နောက်ထပ် ပူဖောင်းနှစ်ခုကိုလည်း စုပေါင်းအားဖြင့် ဖောက်ခွဲနိုင်ခဲ့ကြသည်။

ယနေ့တွင်မူ ရှေ့၌ လမ်းခွဲတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤနေရာရှိ မူလစွမ်းအား အရည်အသွေးမှာ ပထမနယ်ပယ်၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ဤနေရာ၌ကျင့်ကြံခြင်းမှာ စတင်ဝင်ရောက်လာစက နေရာထက် များစွာပိုကောင်း၏။ သို့သော် ကျန်းချန် စိတ်ကူးယဉ်ထားသကဲ့သို့ သာမန် လမ်းဆုံလမ်းခွမျိုးမဟုတ်ဘဲ ရှေ့တွင် အမည်မသိ ဝင်ပေါက်နှစ်ခု ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုဝင်ပေါက်နှစ်ခုမှာ အတိအကျတူညီနေပြီး အတွင်း၌ မည်သည့်အရာများရှိသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

အင်မော်တယ်သစ်ပင်တွင် မရေတွက်နိုင်သော သစ်ကိုင်းများနှင့် လမ်းခွဲများ ရှိသည်။ ဘယ်နှင့် ညာရှိသော ဤဝင်ပေါက်နှစ်ခုအနက် လမ်းကြောင်းတစ်ခုသည် ပင်စည်နှင့် ပိုမိုနီးကပ်သော ဒုတိယနယ်ပယ်သို့ ဦးတည်သွားမည် ဖြစ်သည်။ ကျန်လမ်းကြောင်းတစ်ခုမှာမူ ပထမနယ်ပယ်၏ အခြားသော သစ်ကိုင်းတစ်ခုသို့သာ ရောက်သွားပေလိမ့်မည်။ အတွင်းပိုင်းတွင် မြေပုံအပြည့်အစုံ မရှိသဖြင့် ခန့်မှန်းရပေတော့မည်။ အကယ်၍ မှားယွင်းစွာရွေးချယ်မိပါက အတော်ဒုက္ခရောက်ပေမည်။ လမ်းကြောင်းများတွင် ဝင်လာခဲ့သည့် လမ်းအတိုင်း ပြန်ထွက်ရန် ဝင်ပေါက်မရှိသဖြင့် မှားယွင်းစွာ ရွေးချယ်မိပါက ထိုလမ်းအတိုင်း ဆက်သွားရန်သာ ရှိတော့သည်။

မြောင်ယွိသည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ညာဘက်လမ်းကို ရွေးချယ်လိုက်ရာ အခြားသူများအားလုံးကလည်း ချက်ချင်းလိုက်ပါလာကြသည်။ အကြောင်းမှာ ရိုးရှင်းပါသည်၊ ဤနေရာရှိ လူအများအပြားမှာ ယခင်က လာရောက်ဖူးကြသောကြောင့်ပင်။ ယခင် အင်မော်တယ်သစ်ပင် ပွင့်ခဲ့သော နှစ်ကြိမ်အတွင်း ၎င်းတို့သည် အတွေ့အကြုံများကို စုဆောင်းထားခဲ့ကြပြီး ညာဘက်လမ်းမှာ မှန်ကန်ကြောင်း သိရှိထားကြသည်။ ဝင်ပေါက်ကို ဖြတ်ကျော်လိုက်သောအခါ ၎င်းတို့သည် ဒုတိယနယ်ပယ်၏ သစ်ကိုင်းတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွား၏။ ဤနေရာရှိ မူလစွမ်းအား အရည်အသွေးမှာ ပထမနယ်ပယ်ထက် များစွာမြင့်မားပြီး မွေးရာပါအခြေခံအဆင့်အတွက် ပိုမိုကြီးမားသော အထောက်အပံ့ကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့အနက် မည်သူမျှ ရပ်တန့်ခြင်း မရှိဘဲ ရှေ့သို့ဆက်လျှောက်လှမ်းကြ၏။

နောက်ထပ် ငါးရက်ကြာ လျှောက်လှမ်းပြီးနောက် ရှေ့မှမြင်ကွင်းမှာ တစ်ဖန်ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။ လူပေါင်း ၂၇၁ ဦးသည် မြို့ငယ်လေးတစ်ခုအတွင်းသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆင်းသက်သွားကြ၏။ ဤမြို့အတွင်းရှိ အဆောက်အအုံများမှာ အပြင်လောကနှင့်မခြားဘဲ သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း တစ်မြို့လုံးမှာမူ လုံးဝတိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်နေပြီး သေခြင်းတရားအငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ကျန်းချန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ လူတိုင်း၏ အင်မော်တယ်နိုင်ငံတော်များမှာ တစ်ဖန် ပြန်လည်ပိတ်ပင်ခံထားရသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ၎င်းမှာ ဒုတိယနယ်ပယ်၏ ဘေးအန္တရာယ် ဖြစ်ဟန်တူသည်။ သူသည် သဘာဝအလျောက် ဟုန်ကျွယ်အင်မော်တယ်ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

"မလုပ်နဲ့"

မြောင်ယွိသည် သူ၏ နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုကို အလျင်အမြန် တားဆီးလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"ဒီနေရာကို အင်အားသုံးပြီး ဖျက်ဆီးလို့မရဘူး"

ကျိယွမ်ကလည်း အသံလှိုင်းဖြင့် သတိပေးလိုက်သည်

"ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း... ဒီနေရာမှာတော့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ထွက်ပေါက်တစ်ခုကိုရှာဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ အကယ်၍ ဒီနေရာကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရင် သဲလွန်စတွေ ပျောက်ဆုံးသွားလိမ့်မယ်၊ အဲဒီအခါမှာ မြို့က သူ့အလိုလို ပြန်လည်တည်ဆောက်ဖို့ တစ်လလောက် စောင့်ရပါလိမ့်မယ်။ ဒီအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ဖို့ အရင်က လူအချို့ဟာ ဒီထဲမှာ ဆယ်စုနှစ်နဲ့ချီပြီး လမ်းပျောက်ခဲ့ဖူးတယ်လို့ ပြောကြတယ်"

ကျန်းချန်သည် မတတ်သာဘဲ ခေါင်းယမ်းလိုက်ရသည်။ ဤအင်မော်တယ်သစ်ပင်အတွင်း၌ ရှိနေခြင်းမှာ ဂိမ်းဆော့နေရသကဲ့သို့ပင်။

သဲလွန်စတွေပါ လိုက်ရှာနေရဦးမှာလား။

လမ်းညွှန်ချက်ရှိသော မြောင်ယွိ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် လူတိုင်းသည် ရည်ရွယ်ချက်မဲ့ ရှာဖွေနေရန် မလိုတော့ပေ။ ၎င်းတို့သည် လမ်းအချို့ကို တိုက်ရိုက်ဖြတ်ကျော်ကာ ဆေးဆိုင်တစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ ဆေးဆိုင်၏ နောက်ဖေးတံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ လူတိုင်း ဝင်သွားကြပြီး နောက်ဖေးခြံဝင်းအတွင်း၌ ရေတွင်းခြောက်တစ်ခုကို တွေ့ရှိလိုက်ကြသည်။ ကျန်းချန် မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် မြောင်ယွိက ပထမဆုံး ခုန်ဆင်းသွား၏။

လူတိုင်း၏ နောက်မှလိုက်ကာ ရေတွင်းခြောက်အတွင်းသို့ ဆင်းသွားသောအခါ ရှေ့မှမြင်ကွင်းမှာ တစ်ဖန် ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။ မြို့ငယ်လေးအသစ်တစ်ခု ရှေ့တွင်ပေါ်လာ၏။

"ဘာလို့ နောက်ထပ် ရှိနေသေးတာလဲ"

"ဒီအဆင့်မှာ စုစုပေါင်း ပုံရိပ်ယောင်နယ်ပယ် သုံးလွှာရှိပါတယ်။ အခု ပထမတစ်လွှာကိုပဲ ကျော်ဖြတ်နိုင်သေးတာပါ"

ကျိယွမ်က သူ့အား နောက်ထပ် ဗဟုသုတတစ်ခုကို ရှင်းပြနေသည်။

"အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ပုံရိပ်ယောင်နိယာမကို ကျင့်ကြံထားမယ်ဆိုရင် ဒီအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ရတာ အဆပေါင်းများစွာ ပိုလွယ်ကူပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မြောင်ယွိက လမ်းသိနေတာဆိုတော့ အဲဒါမလိုအပ်တော့ဘူးပေါ့"

အမှန်တကယ်ပင် မြောင်ယွိသည် လူတိုင်းကို မြို့အတွင်းရှိ အိမ်ကြီးတစ်အိမ်၏ ဘေးခန်းတစ်ခုသို့ အလျင်အမြန် ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ထိုအခန်းအတွင်း၌ စားပွဲ၊ ကုလားထိုင်၊ ခုတင်နှင့် ဗီဒိုများဖြင့် အပြည့်အစုံ ရှိနေပြီး နံရံပေါ်တွင် ပန်းချီကားတစ်ချပ် ချိတ်ဆွဲထားသည်။ ထိုအမျိုးသမီးသည် ပန်းချီကားအတွင်းသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ဒါက ထွက်ပေါက်လား။

ကျန်းချန်မှာ ဘာပြောရမှန်းပင် မသိတော့ပေ။ အကယ်၍ သူသာ တစ်ယောက်တည်းလာခဲ့ပါက အတော်ကြာအောင် ရှာဖွေလျှင်ပင် ဤနေရာကို တွေးမိလိမ့်မည်မဟုတ်။ ပန်းချီကားလိပ်ကို ဖြတ်ကျော်လိုက်သောအခါ ပန်းချီကားအတွင်းရှိ မြို့ငယ်လေးထဲသို့ ရောက်ရှိသွား၏။ မြောင်ယွိ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့်ပင် ပန်းချီကားအတွင်းရှိ မြို့ငယ်လေးအတွင်းမှ ထပ်မံ၍ နေရာပြောင်းရွှေ့ခဲ့ကြပြန်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ လူတိုင်းသည် ဤအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြပြီး ပြင်ပလောကသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကြသည်။

လူပေါင်း ၂၇၁ ဦးထဲတွင် ကျန်းချန်ကဲ့သို့ပင် ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်ရောက်လာသူ အတော်များများ ရှိနေပြီး အချို့မှာ ဒုတိယအကြိမ် ဝင်ရောက်လာသူများ ဖြစ်သော်လည်း လမ်းကြောင်းနှင့် အထွေထွေ စည်းမျဉ်းများကိုသာ သိရှိကြပြီး ဤမျှအထိ အသေးစိတ်ကျသော လမ်းညွှန်ချက်မျိုးမရှိကြ။ အခုလေးတင် ကျော်ဖြတ်ခဲ့သောအဆင့်မှာ လူအများအပြားကို ညည်းတွားမိစေသည်။

"ဒါက အရမ်းကို ရှုပ်ထွေးလွန်းတယ်။ အကယ်၍ နတ်သမီးမြောင်ယွိသာ ဦးဆောင်မပေးခဲ့ရင် ငါတော့ ဘယ်လိုမှ ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဟုတ်တယ်၊ သူမကို ကျေးဇူးတင်ရမယ်"

"ထျန်းရှုခန်းမက လူတွေကတော့ တကယ်ကို အပြည့်အစုံ ပြင်ဆင်လာကြတာပဲ"

"သူမနောက်က လိုက်ရတာကတော့ တကယ်ကို စိတ်ချရတယ်။ ဘာကိုမှ ပူစရာမလိုသလို ခံစားရတယ်..."

မြောင်ယွိ ကိုယ်တိုင်မှာမူ မည်သည့် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသည့် အမူအရာမျှမပြဘဲ ကျန်းချန်ကို ထူးဆန်းသော အကြည့်တစ်ချက် ပေးပြီးနောက် လမ်းကို ဆက်လက်ဦးဆောင်သွားသည်။ ထိုအကြည့်က ဘာကို ဆိုလိုသည်ကို ကျန်းချန် မသိပေ။ သူမက ကြွားနေတာလား။

ထိုသို့ တွေးမိလိုက်သောအခါ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် မနာလိုဖြစ်သွားမိသည်။ အာရုံစိုက်မှုအားလုံးကို ဤအမျိုးသမီးက လုယူသွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလော။ လက်ရှိတွင် သူမသည် ဤအဖွဲ့၏ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာခဲ့ပြီး အားလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုများမှာ သူမအပေါ်သို့သာ ကျရောက်နေသည်။

အကယ်၍ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် တစ်ဦးကို ရွေးချယ်မည်ဆိုပါက လူပေါင်း ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်က သူမကိုသာ ရွေးချယ်ကြပေလိမ့်မည်။ ဤအချက်က ကျန်းချန်အား အရှက်ရစေသော်လည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ပေ။ သူမတွင် ဂိမ်းလမ်းညွှန်ချက်ရထားသကဲ့သို့ မြေပုံနှင့် ပြင်ဆင်မှုများ ရှိနေသည်။ သူ၏ စနစ်အကူအညီ ရှိနေသော်လည်း အာရုံစိုက်မှုများကို လုယူရန်မှာ ခက်ခဲ၏။

နောက်ပိုင်းတွင် အလွန်ခက်ခဲသော အဆင့်များ ပေါ်လာပြီး သူ၏ စွမ်းအားကိုပြသကာ အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်ရန်သာ တိတ်တဆိတ်မျှော်လင့်နေမိသည်။ ဤအတွေးကိုသာ အခြားသူများ သိရှိသွားပါက သွေးအန်မတတ် ဒေါသထွက်ကြပေလိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူတိုင်းက အခြေအနေများ တတ်နိုင်သမျှ ရိုးရှင်းရန်သာ မျှော်လင့်နေကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ခရီးထွက်လာခဲ့သည်မှာ တစ်လခွဲခန့် ကြာသောအခါ ဒုတိယနယ်ပယ်၏ လမ်းခွဲသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ရှေ့တွင် နောက်ထပ် ဝင်ပေါက်နှစ်ခု ပေါ်လာပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် အင်မော်တယ်ဘုရင် ဆယ်ဂဏန်းခန့်မှာ အဖွဲ့အတွင်း ကျန်ရစ်ခဲ့ကြ၏။

"ဒါက ငါတို့အတွက် အကန့်အသတ်ပဲ"

"တတိယနယ်ပယ်ရဲ့ မူလစွမ်းအားတွေကို ဘယ်လိုမှ မခံနိုင်တော့ဘူး"

"ဒီအထိ ဦးဆောင်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် နတ်သမီးမြောင်ယွိကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

မြောင်ယွိက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ဘယ်ဘက်ဝင်ပေါက်ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ အခြားသူများကလည်း အလျင်အမြန် လိုက်ပါသွား၏။ ထို့နောက် တတိယနယ်ပယ်တွင် ခက်ခဲသောအဆင့်များကို ထပ်မံကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း မြောင်ယွိ၏ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် လွယ်ကူစွာပင် ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ တတိယအဆင့်၏ လမ်းခွဲတွင် လူပေါင်း ၁၀၀ ကျော် ကျန်ရစ်ခဲ့၏။ ၎င်းတို့မှာ ရှေ့ဆက်၏သွားနိုင်ကြတော့ပေ။ ထျန်းရှုခန်းမမှ အင်မော်တယ်ဘုရင်တစ်ပါးလည်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ကျန်းချန်၏အဖွဲ့မှ အင်မော်တယ်ဘုရင် မင်ချီနှင့် လျိုယွမ်တို့မှာလည်း ဤနေရာ၌ နေရစ်ခဲ့၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း... ဒီအဖိုးကြီးကတော့ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့အတူ ရှေ့ဆက်သွားချင်ပါသေးတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဝမ်းနည်းစရာပဲ၊ ငါ့ရဲ့ အင်အားက မလုံလောက်ဘူး"

ထိုနှစ်ဦးမှာ အတော်ပင် နောင်တရနေကြသော်လည်း မတတ်နိုင်ပေ။ ကျန်းချန်က ၎င်းတို့ကို ခေါ်သွားချင်လျှင်ပင် ခေါ်သွား၍မရပေ။ အကယ်၍ နောက်နယ်ပယ်တစ်ခုသို့ ခေါ်သွားပါက ၎င်းတို့၏ အင်မော်တယ်နိုင်ငံတော်များမှာ ထိုမျှအထိ အစွမ်းထက်လှသော မူလစွမ်းအင်များကို မခံနိုင်ဘဲ ၎င်းတို့ကိုသာ ပြန်လည် ထိခိုက်စေမည် ဖြစ်သည်။

လူတိုင်း ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြပြီး စတုတ္ထနယ်ပယ်၏ လမ်းခွဲသို့ ရောက်ရှိသောအခါ နောက်ထပ် လူပေါင်း ၁၀၀ ကျော် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြပြန်သည်။ ယခုအခါတွင် လူပေါင်း ၂၇၁ ဦးရှိသော အဖွဲ့မှာ ၃၅ ဦးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ထျန်းရှုခန်းမမှ အင်မော်တယ်ဘုရင် ငါးဦးလည်း ထပ်မံကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ကျန်းချန်၏ ဘက်တွင်မူ ယခုတစ်ကြိမ်၌ မည်သူမျှ ခွဲထွက်ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိပေ။ ရှောင်ခွန်၊ ရှာလီ၊ ဟွာယင်း၊ ကျိယွမ်၊ အလောင်းဘုရင်ကြီး သုံးပါး သို့မဟုတ် ဝူကျွဲ၊ ကျင့်ယွီနှင့် ရှီလန်တို့အနက် မည်သူမျှ သာမန် အင်မော်တယ်ဘုရင် သို့မဟုတ် နတ်ဆိုးဘုရင်များ မဟုတ်ကြ။ ၎င်းတို့၏ အခြေခံ၊ ကံတရားနှင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အားလုံးမှာ သာမန် အင်မော်တယ်ဘုရင်များထက် များစွာ သာလွန်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ မွေးရာပါ အခြေခံအဆင့်မှာ အနည်းဆုံး ထူးကဲသော အဆင့်တွင် ရှိကြသည်။

အသိဉာဏ်ပွင့် အင်မော်တယ်သစ်ပင်အတွင်း၌ ထိုကဲ့သို့သော သူများသည် ပိုမိုဝေးကွာသော နေရာအထိ ရောက်ရှိရန် ကံပါလာကြသူများ ဖြစ်သည်။ ဤအချက်သည်ပင်လျှင် ထျန်းရှုခန်းမက ၎င်းတို့ကို မဟာမိတ်အဖြစ် ဦးစွာ ရှာဖွေခဲ့ရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းဖြစ်၏။ ယခင် အဆင့်များမှာ အခမ်းအနား သဘောမျိုးသာ ဖြစ်ပြီး အစစ်အမှန် စမ်းသပ်မှုများမှာ ယခုမှ စတင်တော့မည်ဖြစ်သည်။