အခန်း (၁၈၀၁-၁၈၀၂)

အခန်း (၁၈၀၁) - ဒီမိုးစက်တွေထဲကို အရောင်အသွေး နည်းနည်းလောက် ထည့်ပေးလိုက်စမ်း

ဖန့်ရှန့်က ရှေ့ကနေ ဦးဆောင်ပြီး ဖန့်ချန်ကို အပေါက်တစ်ခုလို အသုံးချကာ ပြီးခဲ့တဲ့ကာလအတွင်းက ဖန့်လုံရှန်းရဲ့ ကိုယ်ကျိုးစွန့် အစီအစဉ်တွေကို ဖော်ထုတ်ဖို့ ပြင်လိုက်တာကို လူတိုင်း မြင်နေကြရတယ်။

မိမိတို့အိမ်က သားသမီးတွေကို ဖန့်ချန်ဆီမှာ တရားထိုင်တဲ့နည်း သင်ယူဖို့ အပို့ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တဲ့ မိသားစုတွေကလည်း ဒီကိစ္စကို အကြောင်းပြုပြီး ဖန့်လုံရှန်းကို စတင် အပြစ်တင် ဝေဖန်ကြတော့တယ်။

ဖန့်လင်းရဲ့ မိဘတွေလည်း ဒီနေ့ ပွဲတက်လာကြရာမှာ သူတို့ စိတ်ထဲမှာ အခံရှိနေတာကြောင့် တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ဝင်ပြီး ကဲ့ရဲ့ပြောဆိုနေကြတယ်။

ဖန့်လင်းခမျာ ဒါကို မြင်နေရပေမဲ့လည်း ဘာမှ ရှင်းပြလို့မရတာကြောင့် ဒေါသလည်းထွက်၊ စိတ်လည်း ပူပန်နေရရှာတယ်။

မီးမေပယ်အကြီးအကဲက ဖန့်လုံရှန်းကို လှောင်ပြုံးဖြင့် ကြည့်ကာ

"ဖန့်လုံရှန်း... ခင်ဗျားမှာ ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ ရာထူးက ဆင်းပေးဖို့ နောက်ဆုံးအခွင့်အရေး တစ်ခု ကျန်သေးတယ်နော်၊ အဲဒါကို တန်ဖိုးထားစမ်းပါ"

ဖန့်လုံရှန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတယ်။ ဖန့်ချန် အရင်က ပေးခဲ့တဲ့ သတိပေးချက်နဲ့ မှာကြားချက်တွေကို စိတ်ထဲက ပြန်တွေးမိပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ချလိုက်မိတယ်။ သူက ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းဖို့ ဖန့်ချန်ကို ထွက်လာခိုင်းဖို့ အစီအစဉ် မရှိတော့ဘူး။

"ကျုပ်က အရမ်း စိတ်လောသွားခဲ့တာပဲ၊ ခင်ဗျားက ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အဘိညာဉ်ရှင်ကိုအထိ ပင့်ဖိတ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား တကယ်ပဲ ဖန့်မျိုးနွယ်စုကို ဒီလို ရောင်းစားတော့မှာလား မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ရာထူးကို ခင်ဗျားကို ပေးလိုက်လို့ ရပါတယ်၊ ဒီပုဂ္ဂိုလ်နဲ့ လုပ်ထားတဲ့ အရောင်းအဝယ်ကို ရပ်တန့်လိုက်ဖို့ပဲ မျှော်လင့်တယ်"

ဖန့်လုံရှန်းက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောရင်း ဝမ်မျိုးနွယ်စုက အဘိညာဉ်ရှင်ဆီကို အကြည့်လှမ်းလိုက်တယ်။

ထိုသူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဖန့်လုံရှန်းကို ခပ်အေးအေး စိုက်ကြည့်ပြီး

"ဒါက မင်းတို့ ဖန့်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အတွင်းရေးပဲ၊ ငါနဲ့ မီးမေပယ်မျိုးဆက်ကြားမှာ ဘာအရောင်းအဝယ်မှ မရှိဘူး။ ကိုယ့်စိတ်နဲ့ နှိုင်းပြီး သူတစ်ပါးကို လျှောက်ပြီး မခန့်မှန်းစမ်းနဲ့"

'သူက တစ်ခုခုကို ကြောက်နေတာပဲ၊ ဒါကြောင့် မဟာကျိုးနိုင်ငံ အပြင်ဘက်မှာ ဖန့်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အဘိညာဉ်ရှင်တွေ အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုတာ သူသိနေလို့ ဖြစ်ရမယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ ဒီနေ့ ရောက်လာတာပဲ'

ဖန့်ချန်က ဝမ်မျိုးနွယ်စု အဘိညာဉ်ရှင်ကို ကြည့်ရင်း စဉ်းစားနေမိတယ်။ ဒီလူ တစ်ခုခုကို သိထားပုံရတယ်။

မီးမေပယ်အကြီးအကဲက ဖန့်လုံရှန်းကို ခဏမျှ ကြည့်ပြီးနောက် လှောင်ရယ်လိုက်ပြီး

"လျှောက်မတွေးစမ်းနဲ့၊ ငါနဲ့ ဝမ်ဘိုးဘေးကြားမှာ ဘာအရောင်းအဝယ်မှ မရှိဘူး။ ဝမ်ဘိုးဘေးက ငါ့ကို မျက်နှာသာပေးတဲ့ အနေနဲ့ ဒီမှာ လာထိုင်ပေးပြီး မျိုးနွယ်စုထဲက အမှိုက်တွေကို ရှင်းလင်းပေးတာပဲ။ ဖန့်လုံရှန်း... မင်းသာ စကားများနေဦးမယ်ဆိုရင် ငါက ဘိုးဘေးဖန့်လဲ့ ကိုယ်စား မျိုးရိုးစည်းကမ်းအရ အပြစ်ပေးရလိမ့်မယ်။ အဲဒီကျရင် မင်းအသက် မသေစေချင်ရင် သေချာ စဉ်းစားစမ်း"

မီးမေပယ်မျိုးနွယ်စုခွဲက လူတွေအားလုံးကတော့ သူတစ်ပါး အကုသိုလ်ဖြစ်တာကို ဝမ်းသာအားရ ကြည့်နေကြတယ်။

အခြေအနေကတော့ ရှင်းနေပြီ။ ဒီမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်မှာ ဖဲချပ်အချို့ ကျန်နေဦးမှာ ဖြစ်ပေမဲ့ ဝမ်မျိုးနွယ်စု အဘိညာဉ်ရှင် ပေါ်လာတာကြောင့် အဲဒီဖဲချပ်တွေဟာ အသုံးမဝင်တော့ဘဲ ထုတ်ပြဖို့တောင် အရည်အချင်း မရှိတော့ဘူး။

သူတို့ကိုယ်တိုင်တောင် အကြီးအကဲက ဒီလောက်အထိ လက်ကြီးလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ကြဘူး။ ဒါဟာ တစ်ချက်တည်းနဲ့ အပြတ်အသတ် သတ်လိုက်တာပဲ။

ဖန့်ကူးယွဲ့ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲနေပြီး သူမ ထရပ်ဖို့ ပြင်လိုက်စဉ်မှာပဲ ဖန့်ချန်က လက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး မိုးဖွဲလေးတွေကို ခံယူကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်တာကို ကြားလိုက်ရတယ်

"မိုးရွာနေမှတော့ လျှပ်စီးလည်း ရှိသင့်တာပေါ့၊ ဒါမှ အငွေ့အသက်က ပိုကောင်းမှာ"

ဖန့်လုံရှန်းရဲ့ စိတ်က လှုပ်ရှားသွားပြီး မသိစိတ်နဲ့ ဖန့်ချန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိတယ်။

ဖန့်ကူးယွဲ့လည်း ခေါင်းလှည့်ကြည့်ပြီး စိတ်ထဲကနေ တိတ်တဆိတ် ခန့်မှန်းနေမိတယ်။

'ဒီလူက တကယ်ပဲ အဘိညာဉ်ရှင်လား ဒါမှမဟုတ်ရင် သာမန် ကိုယ်ခံပညာသူတော်စင် တစ်ယောက်က ဒီကိစ္စထဲ ဝင်ပါရဲမှာ မဟုတ်ဘူး'

ဝမ်မျိုးနွယ်စု အဘိညာဉ်ရှင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဖန့်ချန်ကို အထက်အောက် အကဲခတ်ပြီး ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်တယ်။

"မိုးရွာတိုင်း လျှပ်စီး ရှိရမယ်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ"

"ငါ ပြောတာလေ"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ဆိုတယ်။

မီးမေပယ်အကြီးအကဲက ဒေါသထွက်လွန်းလို့ လှောင်ရယ်မိသွားတယ်။

"မင်း ပြောတာလား မင်းလို မျက်မမြင်တစ်ယောက်က ဒီမှာ ဘာတွေ လျှောက်ဖောင်ဖွဲ့နေတာလဲ ငါက ဖန့်လုံရှန်းကိုတော့ အသက်ရှင်ဖို့ လမ်းပေးဦးမယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကိုတော့ လမ်းပေးမယ်လို့ မထင်နဲ့။ မင်းက ဟယ်ချွမ်း ဖန့်မျိုးနွယ်စုဝင်တောင် မဟုတ်ဘူး"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူက ဖန့်ရှန့်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ

"ဖန့်ရှန့်... ဒီလို အပြောကြီးတဲ့ကောင်ကို ဖမ်းခဲ့စမ်း၊ ဒီနေ့ သူ့ကို ဘိုးဘေးတွေရှေ့မှာ ယဇ်ပူဇော်မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

ဖန့်ရှန့်က ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ဖန့်ချန်ဆီကို လျှောက်လှမ်းသွားတယ်။

ဒီအချိန်မှာ ဖန့်ယွဲ့နဲ့ ဖန့်လုံရှန်းတို့က အဘိညာဉ်ရှင် ရှေ့မှာ ဝင်တားရဲလိမ့်မယ်လို့ သူ မယုံကြည်ဘူး။ အဘိညာဉ်ရှင် ရှေ့မှာဆိုရင် နယ်စားတို့၊ စစ်ဘုရင်တို့ဆိုတာ ဘာများ အရေးပါလို့လဲ။

"ဖန့်ဟိုင်... ဒီမိုးစက်တွေထဲကို အရောင်အသွေး နည်းနည်းလောက် ထည့်ပေးလိုက်စမ်း"

ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် ခပ်ပြုံးပြုံး ပြောလိုက်တယ်။

ဖန့်ဟိုင်က စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး မသိစိတ်နဲ့ မေးလိုက်မိတယ်။

"ဖန့်ဘကြီး... ကျွန်တော် တကယ် လုပ်နိုင်ပါ့မလား"

"စမ်းကြည့်ရင် သိမှာပေါ့"

ဖန့်ချန်က ရယ်မောလျက် ဆိုတယ်။

ဖန့်ဟိုင်က ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ဖန့်ချန်၏ ရှေ့တွင် ချက်ချင်း ရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ သေးငယ်သော ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ ဖြောင့်စင်းစွာ ရပ်တည်လျက် ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတဲ့ လူအားလုံး မှင်တက်သွားကြတယ်။

"ဒါ ဖန့်ဟိုင် မဟုတ်လား"

"သူ ဘာလုပ်နေတာလဲ"

"ဒီကလေးကလည်း သနားစရာပဲ၊ သူ့အိမ်မှာ သူ့အမေတစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တာ မဟုတ်လား နေမကောင်းလို့ ဒီနေ့ တောင်ပေါ်တောင် မတက်နိုင်ဘူးထင်တယ်"

"ဒီလဝက်လောက် အချိန်ဖြုန်းလိုက်တာ၊ နောက်ပိုင်း လဲ့ကျူလက်ဝှေ့ကို ပြန်ကျင့်ရင်တောင် အလားအလာ ရှိမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

လူတွေက တိုးတိုးတိုးတိုးနဲ့ အတင်းပြောနေကြတယ်။

ဖန့်ရှန့်ရဲ့ ခြေလှမ်းတွေက ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီး ဖန့်ဟိုင်ရဲ့ အပြုအမူကို အနည်းငယ် သိချင်စိတ် ဖြစ်သွားမိတယ်။

ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာတော့ လူတိုင်းရဲ့ မျက်စိရှေ့မှာ အစိမ်းရောင် အလင်းတစ်ခု ဝင်းခနဲ လက်သွားပြီး ဖန့်ဟိုင်ရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးကို လျှပ်စီးအလင်းတန်းတွေက ဝန်းရံသွားတော့တယ်။

အစိမ်းရောင် လျှပ်စီးတန်းတွေဟာ ဖျက်ဆီးလိုတဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ပြင်းထန်လွန်းတာကြောင့် လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစေတယ်။

ဖန့်ဟိုင်ရဲ့ မျက်လုံးတွေဟာလည်း လျှပ်စီးနှစ်တန်း ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။

သူက လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်တဲ့အခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ နတ်ဘုရားလျှပ်စီးစွမ်းအားတွေက ဒီမိုးဖွဲလေးတွေထဲကို ချက်ချင်း စီးဝင်သွားတော့တယ်။

ဝုန်း

မိုးဖွဲလေးတွေဟာ ချက်ချင်းပဲ သည်းထန်စွာ ရွာချလာပြီး အဲဒီထဲမှာ လျှပ်စီးတန်းတွေ တဖျတ်ဖျတ် လက်ကာ ပြေးလွှားနေတော့တယ်။

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ဝမ်မျိုးနွယ်စု အဘိညာဉ်ရှင်၊ မီးမေပယ်အကြီးအကဲ၊ ဖန့်ရှန့် အပါအဝင် ဖန့်လုံရှန်း၊ ဖန့်ယွဲ့နဲ့ ဖန့်ကူးယွဲ့တို့အားလုံး ကြောင်အမ်းသွားကြရတယ်။

"ဒါ... ဒါက အဘိညာဉ်လား ဖန့်ဟိုင်က အဘိညာဉ် နိုးထသွားတာလား "

တစ်ယောက်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်တယ်။

လူတိုင်း မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြရတယ်။ ဒီလို ဆင်းရဲသားမိသားစုက ကလေးတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရုတ်တရက်ကြီး အဘိညာဉ် နိုးထသွားရတာလဲ။

ဖန့်ချန်ဆီမှာ တရားထိုင်တဲ့နည်း သင်ယူခွင့်ရခဲ့တဲ့ ကျန်တဲ့ လူငယ်လေးဦးနဲ့ သူတို့ရဲ့ မိသားစုတွေဟာ ဒီမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ဆွံ့အကာ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ဘူး။

"တိုက်ဆိုင်မှုပဲ ဖြစ်မှာပါ..."

ဖန့်ရှန့်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိတယ်။

"ဖန့်ဘကြီး... ကျွန်တော် နည်းနည်း ပင်ပန်းနေပြီ"

ဖန့်ဟိုင်က ဖန့်ချန်ကို လှည့်ကြည့်ကာ အားနာတဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

"ဖန့်လင်း"

ဖန့်ချန်က ခပ်အေးအေး ခေါ်လိုက်တယ်။

"ဟုတ်ကဲ့"

ဖန့်လင်းက စောင့်နေတာ ကြာလှပြီ။ သူမက ဖန့်ဟိုင်ရဲ့ ဘေးမှာ ချက်ချင်း ဝင်ရပ်လိုက်တဲ့အခါ ခဏချင်းမှာပဲ သူမရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး လျှပ်စီးတန်းတွေ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ လျှပ်စီးစွမ်းအားတွေက မိုးမြူတွေထဲကို ဆက်တိုက် စီးဝင်သွားပြန်တယ်။

ဝုန်း

လျှပ်စီးသံတွေက ဆက်တိုက် ဟိန်းထွက်နေပြီး မိုးကလည်း ပို၍ ပို၍ သည်းထန်လာတော့တယ်။

ဝမ်မျိုးနွယ်စု အဘိညာဉ်ရှင်ရဲ့ မျက်နှာက ဖြူလျော့လာခဲ့ပြီ။

ဒီမိုးဟာ သူ့ကြောင့် ရွာလာတာ ဖြစ်ပေမဲ့... အခုတော့ မိုးရဲ့ အရှိန်အဟုန်ဟာ သူ့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ မရှိတော့ဘူး...

"အဘိညာဉ်ရှင်တွေ..."

"ဖန့်လင်းလည်း အဘိညာဉ် နိုးထသွားပြန်ပြီ..."

လူငယ်လေး နှစ်ယောက်လုံး အဘိညာဉ်ရှင် ဖြစ်သွားတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ လူတွေရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ဒါဟာ တိုက်ဆိုင်မှုလို့ မယူဆကြတော့ဘူး။

ဒီအချိန်မှာပဲ မျက်လုံးပြာမှိုင်းမှိုင်းနဲ့ လဝက်လောက် လူတိုင်းရဲ့ လှောင်ပြောင်ခြင်းကို ခံခဲ့ရတဲ့ ဖန့်ချန်ဟာ သူတို့မျက်လုံးထဲမှာ အတိုင်းအဆမရှိ နက်ရှိုင်းလှတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖြစ်သွားတော့တယ်။

ဖန့်လင်းရဲ့ မိဘတွေဟာလည်း ဒီမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ကြောင်အမ်းကာ သတိပြန်မဝင်နိုင်ကြသေးဘူး။

မီးမေပယ်အကြီးအကဲရဲ့ မျက်နှာကလည်း အလွန်အမင်း ဖြူဖျော့သွားပြီး ပါးစပ်ကနေ ဘာတွေ ရေရွတ်နေမှန်း မသိတော့ဘူး။

"တကယ်... တကယ်ဆိုရင် ငါလည်း သူ့ဆီမှာ သင်ယူခဲ့ရမှာ..."

ဖန့်ကျီက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေမိတယ်။

ကျန်တဲ့ နာမည်စာရင်းထဲက ငါးယောက်လည်း မျက်နှာတွေ အလွန်ပျက်နေကြတယ်။

အိမ်ကလူတွေရဲ့ ကြားဖြတ်မှုကြောင့် သင်တန်းကနေ ကိုယ်တိုင် နုတ်ထွက်ခဲ့ကြတဲ့ ဆင်းရဲသားမိသားစုက လူငယ်လေးယောက်ကတော့ မျက်ရည်တွေ ကျနေကြပြီ။

သူတို့ဟာ ကြီးမားလှတဲ့ အခွင့်အရေးကြီးကို လက်လွတ်လိုက်ရပြီဆိုတာ ကောင်းကောင်း သိသွားကြပြီ။ ဒီတစ်သက်မှာ ဒီလိုအခွင့်အရေးမျိုး နောက်တစ်ခါ ထပ်ရဖို့ မရှိတော့ဘူး...

ထျန်းဖန့်တောင်ရဲ့ ကောင်းကင်ယံမှာ ထူးဆန်းတဲ့ မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်နေတယ်။

မိုးမြူတွေကြားမှာ လျှပ်စီးတန်းတွေ ပြည့်နှက်နေပြီး လူတိုင်းဟာ လျှပ်စီးရဲ့ ဘုန်းအာနုဘော်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် အနီးကပ် ခံစားနေကြရတယ်။

"သူ့ကို ပစ်လိုက်စမ်း"

ဖန့်ချန်က ဝမ်မျိုးနွယ်စု အဘိညာဉ်ရှင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ကလေးနှစ်ယောက်ကို ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်။

"နေဦး"

ဝမ်မျိုးနွယ်စု အဘိညာဉ်ရှင်က ထိတ်လန့်တကြား တားဆီးဖို့ ကြိုးစားလိုက်ပေမဲ့ လျှပ်စီးတစ်တန်းက ကောင်းကင်ကနေ ထိုးဆင်းလာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်း ထိမှန်သွားတော့တယ်။

သူဟာ အော်ဟစ်သံနဲ့အတူ လဲကျသွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးက အဝတ်အစားတွေဟာ ပြာဖြစ်သွားကာ အရေပြားတွေကလည်း မည်းတူးပြီး မီးခိုးတွေ ထွက်လာတော့တယ်။

ဒီအချိန်မှာပဲ ကောင်းကင်က မိုးတွေ ရပ်သွားပြီး လျှပ်စီးတွေလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။

နေရောင်ခြည်က တိမ်တိုက်တွေကြားကနေ ထျန်းဖန့်တောင်ပေါ်ကို ဖြာကျလာတဲ့အခါ ခုနက မြင်ကွင်းဟာ စိတ်ကူးယဉ် အိမ်မက်တစ်ခုလိုပဲ ထင်မှတ်ရတော့တယ်။

"ဟားဟားဟား ဘိုးဘေးတွေက ငါတို့ ဟယ်ချွမ်း ဖန့်မျိုးနွယ်စုကို စောင့်ရှောက်တာပဲ ဟားဟားဟား "

ဖန့်လုံရှန်းက လက်မောင်းကို မြှောက်ပြီး ဝမ်းသာအားရ ရယ်မောလိုက်တဲ့ အသံဟာ ကောင်းကင်အထိ ဟိန်းသွားတယ်။

မီးမေပယ်အကြီးအကဲကတော့ ခြေထောက်တွေ ပျော့ခွေပြီး မြေပြင်ပေါ် လဲကျသွားတော့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်မှာတော့ ဖန့်ရှန့် အပါအဝင် ဘယ်သူကမှ သူ့ကို သွားပြီး မထူရဲကြတော့ဘူး...

အခန်း (၁၈၀၂) - သူတော်စင်တစ်ပိုင်းအထွတ်အထိပ်မှနေ၍ သူတော်စင်အဆင့်အတန်းကို လှမ်းမျှော်ကြည့်ခြင်း

မျိုးနွယ်စုခွဲ လေးခုလုံးမှ လူများသည် အပြင်ဘက်ကော အတွင်းပါ ကျွမ်းလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည့် ဝမ်မျိုးနွယ်စု အဘိညာဉ်ရှင်ကို ကြည့်ရင်း ရင်ထဲတွင် အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်ချောက်ခြားနေကြသည်။

ဟယ်ချွမ်း ဝမ်မျိုးနွယ်စု ဆိုသည်မှာ ယနေ့ခေတ်တွင် ဟယ်ချွမ်းဒေသ၌ နံပါတ်တစ် မျိုးနွယ်စုအဖြစ် လူတိုင်းအသိအမှတ်ပြုထားရသည့် တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်ကာ မျိုးနွယ်စုကြီး ခုနစ်ခု၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ရှိနေသည်။

ဟယ်ချွမ်းနယ်စား ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဝမ်မျိုးနွယ်စုကို မျက်နှာသာပေးရပြီး ဝမ်မျိုးနွယ်စုဝင် အတော်များများကို ရုံးတော်တွင် အလုပ်အကျွေးပြုခွင့် ပေးထားရသည်။ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်မှသာ နယ်စားအဆက်ဆက်သည် ဟယ်ချွမ်းဒေသကို အမှန်တကယ် ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး အုပ်ချုပ်ရေးအမိန့်များကို ချောမွေ့စွာ အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအခြေအနေအားလုံး၏ အရင်းခံအကြောင်းရင်းမှာ ယခုမျက်စိရှေ့တွင် ရှိနေသည့်၊ မီးမေပယ်အကြီးအကဲက 'ဝမ်ဘိုးဘေး' ဟု ရိုသေစွာ ခေါ်ဆိုရသော ဝမ်မျိုးနွယ်စု အဘိညာဉ်ရှင်ကြောင့်ပင်။

ဤအဘိညာဉ်ရှင်သည် အပြင်လောကမှ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်မှာ နှစ်ပေါင်း ၃၀၀ ကျော် ရှိပြီဖြစ်ပြီး၊ ထိုနှစ်ပေါင်း ၃၀၀ အတွင်း၌ပင် ဝမ်မျိုးနွယ်စုကို တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမို စည်ပင်ထွန်းကားလာစေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သာမန်လူတို့ စိတ်ကူးပင် မယဉ်ဝံ့သည့် ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးသည် ဖန့်မျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးနတ်ကွန်းရှေ့၊ ထျန်းဖန့်တောင်ပေါ်တွင် ဤမျှလောက် နုပ်နုပ်စင်းအောင် အရှက်တကွဲ လဲလျောင်းနေရသည်ကို မြင်ရသူတိုင်း မည်သို့လျှင် မထိတ်လန့်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

ဖန့်ရှန့်၏ ကျောပြင်တစ်ခုလုံး ချွေးအေးများဖြင့် စိုရွှဲနေပြီး ခြေဖဝါးမှတစ်ဆင့် ဦးခေါင်းခွံအထိ အေးစက်သော ခံစားချက်ကြီးတစ်ခု တိုးဝင်လာသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

ခုနလေးတင်က သူသည် ထို 'ဖန့်မျက်မမြင်' ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်မိလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။ တကယ်လို့သာ သူသာ ထိုလျှပ်စီးဒဏ်ကို ခံလိုက်ရပါက မည်သို့သော အကျိုးဆက်မျိုး ကြုံရမည်ကို စဉ်းစားရုံနှင့်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေစဉ်မှာပင် ဝမ်မျိုးနွယ်စု အဘိညာဉ်ရှင်သည် ရုတ်တရက် ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ရာ အဖြူရောင် မီးခိုးငွေ့တစ်တန်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် ကြောက်စိတ်များ ဝင်လာကြသည်။

'ဒီလူက အခုထိ မသေသေးဘူးလား'

အဘိညာဉ်ရှင်တစ်ဦး၏ ဇီဝအင်အားသည် ဤမျှအထိ ပြင်းထန်ရသလော လျှပ်စီးဒဏ်ကိုတောင် မသေဘဲ ခံနိုင်ရည်ရှိနေသည်လား။

"နားလည်မှုလွဲတာပါ..."

ဝမ်မျိုးနွယ်စု အဘိညာဉ်ရှင်သည် စကားပြန်ပြောနိုင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အက်ရှရှအသံဖြင့် ဤစကားလုံးလေးလုံးကို အရင်ဆုံး ပြောလိုက်သည်။

နားလည်မှုလွဲတာ

လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ထူးဆန်းသွားကြသည်။ ဒါဟာ သိသိသာသာပင် အရှုံးပေးပြီး အလံဖြူထောင်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဝမ်မျိုးနွယ်စု အဘိညာဉ်ရှင်သည် ရုန်းကန်ပြီး မတ်တတ်ရပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ဖန့်ချန်က ခပ်အေးအေးပင် ဆိုလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ဒဏ်ရာက တော်တော်လေး ပြင်းထန်တယ်၊ မတ်တတ်ရပ်တာက ခင်ဗျားရဲ့ ဒဏ်ရာအတွက် ဘာမှ မထူးခြားစေဘူး၊ ဒူးထောက်ပြီးပဲ စကားပြောပါ"

ဝမ်မျိုးနွယ်စု အဘိညာဉ်ရှင်မှာ ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အရှက်ရမှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ စကားနားထောင်ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်ရသည်။ အတင်းအကျပ် မတ်တတ်ရပ်ရန် မကြိုးစားတော့ပေ။

ကျော်ကြားလှသော ဝမ်မျိုးနွယ်စု အဘိညာဉ်ရှင်ကြီးသည် ဖန့်မျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးနတ်ကွန်းရှေ့တွင် ဤသို့ ဒူးထောက်နေရသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်ရုံသာမက ရင်ထဲတွင်လည်း ဝမ်းမြောက်မှုလှိုင်းလုံးများ တဟုန်ထိုး တိုးဝင်လာကြသည်။

"ဒီနေ့ ဒီကိုလာရတဲ့ မင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြောစမ်း"

ဖန့်ချန်က အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

"မီးမေပယ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြီးအကဲက ကျွန်တော့်ကို ကတိပေးထားလို့ပါ။ တကယ်လို့ သူသာ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ရာထူးကို ရခဲ့ရင် လဲ့ကျူလက်ဝှေ့ရဲ့ အပြည့်အစုံကို ကျွန်တော့် ဝမ်မျိုးနွယ်စုဆီ အပ်နှံပါ့မယ်လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်"

ဝမ်မျိုးနွယ်စု အဘိညာဉ်ရှင်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောပြသည်။

ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် မီးမေပယ်အကြီးအကဲမှာ သွေးတစ်လုပ် အန်ထုတ်လိုက်ပြီး မေ့လဲသွားတော့မတတ် ဖြစ်သွားသည်။

"ခင်ဗျား မေ့လဲသွားလို့ မရသေးဘူး၊ အနည်းဆုံးတော့ ဒီကိစ္စကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိအောင် ပြောရဦးမယ်"

ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

ဖန့်ချန်၏ စကားကြောင့် မီးမေပယ်အကြီးအကဲမှာ နောက်ဆုံးတွင် မမေ့လဲဘဲ ကျန်ရစ်သော်လည်း မျက်နှာဖြူလျော့စွာဖြင့် ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျနေတော့သည်။ မီးမေပယ်မျိုးနွယ်စုဝင်များမှာလည်း မျက်လုံးများ ကစားနေကြ၏။ ကျန်သည့် မျိုးနွယ်စုခွဲ သုံးခုမှ လူများမှာမူ ဒေါသကို မထိန်းနိုင်ကြတော့ဘဲ အသက်ရှူသံများပင် ပြင်းထန်လာကြသည်။

"ဒီလဲ့ကျူလက်ဝှေ့ကို မင်းတို့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုက တကယ်ပဲ လိုချင်နေတာလား "

ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဖန့်လုံရှန်းနှင့် ဖန့်ကူးယွဲ့တို့မှာ တစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားသကဲ့သို့ မျက်နှာအမူအရာများ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ မီးမေပယ်အကြီးအကဲမှာလည်း အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ခေါင်းမော့ကြည့်လာသည်။

သူသည် ဖန့်ချန်ကို ကြောင်စီစီဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ဤစကား၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ဘာလဲ လဲ့ကျူလက်ဝှေ့ကို ဝမ်မျိုးနွယ်စုက လိုချင်တာ မဟုတ်ဘူးလား။

"အရှင် ပြောချင်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ဘာလဲ ဒီလဲ့ကျူလက်ဝှေ့ကို ကျွန်တော့် ဝမ်မျိုးနွယ်စုက အမှန်တကယ် လိုချင်ခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော်တို့က လဲ့ကျူလက်ဝှေ့ကို သုံးပြီး အပြန်အလှန် လေ့လာဆန်းစစ်ကာ ပိုကောင်းတဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းလက်ဝှေ့ကို တီထွင်နိုင်မလားလို့ စမ်းသပ်ချင်တာပါ"

ဝမ်မျိုးနွယ်စု အဘိညာဉ်ရှင်၏ အကြည့်များမှာ အနည်းငယ် ဝေဝါးနေသည်။

"ဖန့်ဟိုင်၊ ဖန့်လင်း... သူ့ကို နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြီး လျှပ်စီးနဲ့ ပစ်လိုက်စမ်း"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

ဝမ်မျိုးနွယ်စု အဘိညာဉ်ရှင်မှာ ထိတ်လန့်တကြား မအော်ဟစ်နိုင်ခင်မှာပင် ကလေးနှစ်ယောက်ထံမှ နတ်ဘုရားလျှပ်စီး နှစ်တန်းက ဒိုင်းခနဲ ပစ်ထွက်သွားပြီး ဝမ်မျိုးနွယ်စု အဘိညာဉ်ရှင်၏ အပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားတော့သည်။

သူသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လျှပ်စီးဒဏ်ကြောင့် အချိန်အတော်ကြာအောင် အသက်ပင် မရှူနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားသည်။ ပွဲကြည့်ပရိသတ်အားလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေကြပြီး ဝမ်မျိုးနွယ်စု အဘိညာဉ်ရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်နေသည့် လျှပ်စီးစွမ်းအင် မြည်သံ တစီစီကိုသာ ကြားနေရသည်။

"ခုနက မေးခွန်းကိုပဲ ပြန်မေးမယ်၊ မဟာကျိုးနိုင်ငံ အပြင်ဘက်မှာရှိတဲ့ ဖန့်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အဘိညာဉ်ရှင်တွေ ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ။ ဘာဖြစ်လို့ တစ်ယောက်မှ မဟာကျိုးနိုင်ငံကို ပြန်မလာနိုင်ကြတာလဲ။ ဘယ်လို အကြောင်းရင်းကြောင့် ခင်ဗျားတို့က လဲ့ကျူလက်ဝှေ့ကို လောဘတက်နေရတာလဲ "

ဖန့်ချန်က အေးစက်စွာ ဆိုသည်။

ဝမ်မျိုးနွယ်စု အဘိညာဉ်ရှင်သည် အတော်ကြာအောင် အမောဖြေပြီးနောက် အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် တကယ်ပဲ အရှင် ဘာပြောနေမှန်း မသိပါဘူး..."

"ဖန့်ချန်အစ်ကို... ဒါက ဝမ်မျိုးနွယ်စုက ငါတို့ ဖန့်မျိုးနွယ်စုရဲ့ လဲ့ကျူလက်ဝှေ့ကို သူတို့ဘာသာ လိုချင်နေတာပဲ မဟုတ်လား "

ဖန့်ယွဲ့က တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

ဖန့်ကူးယွဲ့က ထိုစကားကို ကြားသည့်အခါ ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး

"အဖေ... တကယ်လို့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုက လဲ့ကျူလက်ဝှေ့ကို လိုချင်တာဆိုရင် မီးမေပယ်အကြီးအကဲကတစ်ဆင့် လုပ်နေဖို့ လိုပါ့မလား ဝမ်မျိုးနွယ်စု အဘိညာဉ်ရှင်က ဖန့်မျိုးနွယ်စုကို တစ်ခေါက်လောက် လာခဲ့ရုံနဲ့ ဖန့်မျိုးနွယ်စုက တကယ်ပဲ မပေးဘဲ နေရဲမှာလား။

အဘိညာဉ်ရှင် မရှိတဲ့ ဖန့်မျိုးနွယ်စုဆိုတာ သွားနဲ့ လက်သည်း မရှိတော့တဲ့ ပိန်ချွဲချွဲ ကျားတစ်ကောင်လိုပဲလေ။ သူတို့ မလုပ်ရဲတာက နောက်မှ ပြန်လည် ပေးဆပ်ခံရမှာကို ကြောက်လို့ပဲ။

အဲဒီလိုဆိုရင် အပြင်လောကမှာရှိတဲ့ ငါတို့ ဖန့်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အဘိညာဉ်ရှင်တွေဟာ အင်မတန် နာမည်ကျော်ကြားနေတာ ဖြစ်ရမယ်"

သူမက ခဏရပ်လိုက်ပြီး

"ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ဝမ်မျိုးနွယ်စု အဘိညာဉ်ရှင်ဟာ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ခိုင်းစေမှုကို မခံရဘူးဆိုရင် ငါတို့ ဖန့်မျိုးနွယ်စုရဲ့ လဲ့ကျူလက်ဝှေ့ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မတရားလိုချင်ရဲမှာလဲ ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အခြေခံဟာလည်း မဟာကျိုးနိုင်ငံမှာပဲ မဟုတ်လား၊ တစ်နေ့နေ့မှာ တစ်မျိုးနွယ်လုံး အသတ်ခံရမှာကို မကြောက်ဘူးလား။

ဒါကြောင့် ဖန့်ဘကြီး ထင်တာကတော့ သူ ဒီနေ့ လာတာဟာ သူကိုယ်တိုင် လာချင်လို့ မဟုတ်ဘဲ မလာလို့ မရလို့ လာခဲ့တာပဲ"

ဖန့်ယွဲ့မှာ ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီးမှ ထိုအချက်များကို နားလည်သွားကာ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သံသယနှင့် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။ ဖန့်လုံရှန်းမှာလည်း နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားနေပြီး မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် လေးနက်သွားတော့သည်။

"ဖန့်ဘကြီး... ကျွန်မ ခန့်မှန်းတာ မှန်လား"

ဖန့်ကူးယွဲ့က ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။

"နီးစပ်ပါတယ်"

ဖန့်ချန်က ခပ်ပြုံးပြုံး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဝမ်မျိုးနွယ်စု အဘိညာဉ်ရှင်ကို ပြောလိုက်သည်။

"မင်း သိထားတဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြမှသာ ဒီနေ့ အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရလိမ့်မယ်။ အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် ဒီလျှပ်စီးဟာ ဝမ်မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးပေါ်ကို ကျရောက်သွားလိမ့်မယ်"

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော် ပြောပါ့မယ်..."

ဝမ်မျိုးနွယ်စု အဘိညာဉ်ရှင်၏ မျက်နှာတွင် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"ခင်ဗျားတို့ ဖန့်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အဘိညာဉ်ရှင်တွေဟာ နတ်ဘုရားနယ်မြေ မှာ တကယ်ပဲ ကျော်ကြားလှပါတယ်။ အဲဒီထဲမှာ အသန်မာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ဆိုရင် သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ ရောက်နေပြီး သူတော်စင် အဆင့်အတန်းကိုတောင် လှမ်းမျှော်ကြည့်နေနိုင်ပြီ "

သူတော်စင်တစ်ပိုင်းရဲ့ အထွတ်အထိပ်

လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝေဝါးသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာကြသည်။ သူတို့သည် ဤအဆင့်အတန်းက ဘာလဲဆိုသည်ကို မသိကြပေ။ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် 'ကိုယ်ခံပညာသူတော်စင်' ကိုသာ တွေးမိသော်လည်း၊ ဤလူပြောနေသည့် သူတော်စင်တစ်ပိုင်း နှင့် ကိုယ်ခံပညာသူတော်စင်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားလိမ့်မည်ကိုတော့ ကောင်းကောင်း သိနေကြသည်။

ဖန့်ချန်သည်ပင်လျှင် ကူယွဲ့လင်း ထံမှ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်သော အဆင့်သုံးဆင့် ၊ သူတော်စင်တစ်ပိုင်း နှင့် သူတော်စင် ဟူသော ဤအဆင့်အတန်းကြီးများကို ကြားဖူးထားခြင်း မရှိပါက သူလည်း ဘာမှ သိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

'သူတော်စင်တစ်ပိုင်းရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကနေ သူတော်စင်အဆင့်ကို လှမ်းမျှော်ကြည့်နေတယ်...'

ဖန့်ချန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်

"နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲမှာ လူသားမျိုးနွယ်ထဲက သူတော်စင် ရှိနေပြီလား "

ဝမ်မျိုးနွယ်စု အဘိညာဉ်ရှင်က ဖန့်ချန်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ 'ခင်ဗျား ဒီကိစ္စကိုတောင် မသိဘူးလား' ဟု ပြောနေသကဲ့သို့ပင်။

သူက အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်

"လူသားမျိုးနွယ်မှာ သူတော်စင်တွေ အမြဲတမ်း ရှိခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီလို မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်တို့ မျိုးနွယ်စုဟာ ဟိုးကတည်းက သူတစ်ပါးရဲ့ ကျွန်ပြုခြင်းကို ခံရမှာပေါ့"

'ကြည့်ရတာ ဒီခေတ်ဟာ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ အစောဆုံးခေတ် မဟုတ်သေးဘူးပဲ။ အစကတော့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် ဘိုးဘေးတွေက အဲဒီခြေလှမ်းကို လှမ်းနိုင်ဖို့ နှစ်ပေါင်း တစ်သန်းလောက် အချိန်ယူခဲ့ရတာ'

'သူတော်စင်ရှိပြီးသား လူသားမျိုးနွယ်ဟာ ဟင်းလင်ပြင်အမြင့်ဆုံး မဟာမိတ်အဖွဲ့ ရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ ကိုယ်ပိုင်ပြဋ္ဌာန်းခွင့် အတိုင်းအဆတစ်ခုအထိ ရှိနေတာပဲ'

'ဖန့်မျိုးနွယ်စုက ဘာလို့ အပယ်ခံဖြစ်နေရတာလဲဆိုတော့... ဖန့်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဘိုးဘေး သူတော်စင်ဖြစ်လာမှာကို မလိုလားတဲ့သူ ရှိနေလို့လား '

'ပြင်ပရန်သူ မရှိတော့တဲ့အခါ အတွင်းရေး အကွဲအပြဲတွေက နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေတော့တာပဲ'

ဖန့်ချန်က ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး ခပ်အေးအေး မေးလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့ ဖန့်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အဘိညာဉ်ရှင်တွေ တစ်ယောက်မှ မဟာကျိုးနိုင်ငံကို ပြန်မလာခဲ့ကြတာလဲ"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ခင်ဗျားတို့ ဖန့်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အဲဒီ သူတော်စင်တစ်ပိုင်းက... သူတော်စင်တစ်ပါးကို စော်ကားခဲ့မိလို့ပဲ..."

ဝမ်မျိုးနွယ်စု အဘိညာဉ်ရှင်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"သူတော်စင်ရဲ့ အမိန့်တော် ရှိပါတယ်။ ဖန့်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အဘိညာဉ်ရှင်တွေအားလုံးဟာ ပြစ်မှုကျူးလွန်သူများ ဖြစ်ကြတယ်၊ ဒါကြောင့် မဟာကျိုးနိုင်ငံကို ဘယ်လိုမှ ပြန်လာလို့ မရဘူး"

'ကြည့်ရတာ အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်ဟာ သူတော်စင်ဖြစ်ဖို့ ခြေတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တာပဲ။ အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် မဟာကျိုးနိုင်ငံမှာရှိတဲ့ ဒီလောက်များပြားတဲ့ ဖန့်မျိုးနွယ်စုတွေ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အေးအေးချမ်းချမ်း နေနိုင်မှာလဲ။ အဲဒီပုဂ္ဂိုလ် သူတော်စင်ဖြစ်သွားတဲ့အခါ ပြန်လည် ပေးဆပ်ခံရမှာကို ကြောက်လို့ ဘယ်သူမှ ငါတို့ကို တကယ် မထိရဲကြတာပဲ'

ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ အပြုံးရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အခြေအနေက သူထင်ထားသည်ထက် ပိုကောင်းနေသည်။ ယခုအချိန်တွင် ဖန့်မျိုးနွယ်စုက အင်အားနည်းနေပုံ ပေါ်သော်လည်း အပြင်လောကတွင် သူတော်စင်တစ်ပိုင်း တစ်ပါး ရှိနေသေးသည်။

ထိုအချက်ကြောင့်ပင် အချို့သောသူများသည် ဖန့်မျိုးနွယ်စုကို အပြတ်အသတ် မသတ်ရဲကြဘဲ လဲ့ကျူလက်ဝှေ့ကို လိုချင်လျှင်ပင် ကြားလူကို အသုံးချကာ သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် ရယူဖို့ ကြိုးစားနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် နောင်တစ်ချိန်တွင် ပေးဆပ်ခံရမည့် ဘေးအန္တရာယ်ကို လျှော့ချရန် ကြိုးစားနေကြခြင်းပင်။

ဒါဟာ ဟန်ချက်ညီမှု တစ်ခုဖြစ်သည်။ ထို သူတော်စင်တစ်ပိုင်းသာ အဖမ်းမခံရသရွေ့ ဤဟန်ချက်ညီမှုက အမြဲတမ်း တည်ရှိနေပြီး ချိုးဖျက်ရ ခက်ခဲနေပေလိမ့်မည်။

'ဒါပေမဲ့... ဘာလို့ နောက်ပိုင်းမှာ လူသားမျိုးနွယ်တွေက နယ်မြေ ကိုးခု ကို ပြောင်းရွှေ့သွားရတာလဲ၊ ပြီးတော့ ဘာလို့ အရိုး ၉ ချောင်း လျော့သွားရတာလဲ '

ထိူသံသယသည် ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။