အခန်း (၁၈၀၇-၁၈၀၈)

အခန်း (၁၈၀၇) - မဟာကျိုးနိုင်ငံ၏ ပြင်ပလောက

ဖန့်ချန်၏ ဤတစ်ကြိမ် ကျင့်ကြံအားထုတ်မှုသည် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုမက ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

သူသည် အဆင့် ၄ မသေမျိုးအဆင့်တွင် ကြာရှည်စွာ ရပ်တန့်နေခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သလို၊ သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာလည်း အလွန်ပင် ခိုင်မာတောင့်တင်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အဆင့် ၅ မသေမျိုးဆေးဖက်ဝင်အပင် ဖြစ်သည့် 'ဓားဗောဓိ' ကို သုံးစွဲပြီးနောက် သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အဆင့် ၄ မှ အဆင့် ၅ သို့ ကူးပြောင်းသွားခြင်းမှာ ချောမွေ့လွန်းလှပြီး မည်သည့် အနှောင့်အယှက်မျှ မရှိခဲ့ပေ။

ယနေ့တွင် ကျင့်ကြံခြင်းမှ အောင်မြင်စွာ ထွက်ပေါ်လာချိန်၌ ဖန့်ချန်သည် မိမိကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်နေသည့် မရေမရာသော စောင့်ကြည့်စစ်ဆေးသည့် အာရုံတစ်ခုကို တစ်ဖန်ပြန်လည် ခံစားလိုက်ရပြန်သည်။

သူသည် အနည်းငယ် စပ်စုလိုစိတ် ဖြစ်သွားမိသည်။ 'ဟင်းလင်ပြင် အမြင့်ဆုံး မဟာမိတ်အဖွဲ့' က ဤလူ့လောကကို စောင့်ကြည့်ရန် စေလွှတ်ထားသူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အမှန်တကယ်တွင် မည်မျှအထိ ရှိနေပါသနည်း။

ခြံဝင်းအတွင်း၌ ဖန့်ဟိုင်နှင့် ဖန့်လင်တို့သည် လဲ့ကျူလက်ဝှေ့ကို လေ့ကျင့်နေကြသည်။

ထိုနှစ်ဦးမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ ပိန်ပိန်ပါးပါး ကလေးငယ်လေးများ မဟုတ်တော့ပေ။ တစ်ဦးမှာ ခန့်ညားထည်ဝါသော လူငယ်လေး ဖြစ်လာပြီး ကျန်တစ်ဦးမှာမူ ချောမောလှပသည့် ပျိုမေတစ်ဦးအဖြစ် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဖန့်ဘကြီး"

ဝါးအိမ်ထဲမှ ထွက်လာသော ဖန့်ချန်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ နှစ်ဦးသား၏ မျက်နှာတွင် အံ့သြဝမ်းသာမှုများ ပေါ်လာပြီး အပြေးအလွှား လာရောက် ဂါရဝပြုကြသည်။

"ဒီနှစ်တွေမှာ ဖန့်မျိုးနွယ်စုက အေးအေးချမ်းချမ်း ရှိရဲ့လား"

ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။

ဖန့်ဟိုင်က ဖန့်မျိုးနွယ်စု၏ လက်ရှိအခြေအနေကို အလျှင်အမြန် ရှင်းပြသည်။

ဖန့်လုံရှန်းသည် ဟယ်ချွမ်း ဖန့်မျိုးနွယ်စု၏ အခြေအနေကို စတင်ပြောင်းလဲခဲ့ပြီးနောက်တွင် ဖန့်မျိုးနွယ်စုသည် အပြင်လူများ ထင်မှတ်ထားသကဲ့သို့ အင်အားချဲ့ထွင်ခြင်း မပြုဘဲ ပို၍ပင် ခေါင်းငုံ့ကာ တိတ်တဆိတ် နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။

ထိုအချက်ကြောင့်ပင် ဖန့်မျိုးနွယ်စုတွင် အဘိညာဉ်ရှင် ရှိသည်ဟူသော ကောလာဟလမှာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားကာ ယုံကြည်သူ မရှိသလောက် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဖန့်လုံရှန်းသည် သူ၏ အကြံပြုချက်ကို နားထောင်ပြီး တည်ငြိမ်မှုဖြင့် အနိုင်ယူကာ မဟာကျိုးနိုင်ငံအတွင်း ဖန့်မျိုးနွယ်စု၏ အာဏာကို မိုက်မိုက်ကန်းကန်း ချဲ့ထွင်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ဤအရာအားလုံးမှာ ရေပေါ်မှာ ရေးတဲ့ အရုပ်များကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ရာ တန်ဖိုးထားစရာ မရှိပေ။

ထို လဲ့ကျူ ဟုခေါ်သော ဘိုးဘေးကြီး သူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်သည့်နေ့ကို စောင့်ဆိုင်းနိုင်သရွေ့ ဖန့်မျိုးနွယ်စုသည် တမန်တော်ပြောသည့်အတိုင်း သူတော်စင်မျိုးနွယ်စု အဖြစ် သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

သို့မဟုတ်ပါက မဟာကျိုးရှိ ဖန့်မျိုးနွယ်စုသည် မည်မျှပင် ကြိုးစားပါစေ၊ မျိုးဖြုတ်သတ်ဖြတ်ခံရမည့် နိဂုံးမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

"မင်းတို့ နှစ်ယောက် ဒီနှစ်တွေအတွင်း ကျင့်စဉ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး နားမလည်တာတွေ ရှိသလား"

ဖန့်ချန်က ခပ်အေးအေး ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။

ဖန့်ဟိုင်က လက်အုပ်ချီကာ

"ဖန့်ဘကြီး သင်ပေးခဲ့တဲ့ တရားထိုင်နည်းအတိုင်း ကျင့်ကြံတာကြောင့် ဒီနှစ်တွေမှာ ကျွန်တော်နဲ့ ဖန့်လင်ရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေဟာ တည်ငြိမ်စွာနဲ့ တိုးတက်နေပါတယ်"

ဟု ဆိုသည်။

ဖန့်ချန်၏ စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားသွားပြီး သူတို့နှစ်ဦး၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ နံရိုးကိုးချောင်း ကို ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းတို့ပေါ်ရှိ လျှပ်စီးအလင်းတန်းများမှာ ပိုမို ထူထပ်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။

'ကျင့်စဉ်က တကယ်ပဲ တိုးတက်လာတာပဲ၊ နံရိုးကိုးချောင်းမှာလည်း အပြောင်းအလဲတွေ ရှိနေတယ်။ ကြည့်ရတာ အနည်းဆုံးတော့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နယ်ပယ် သုံးခုမှာ ကျင့်စဉ်နဲ့ နံရိုးကိုးချောင်းရဲ့ ဆက်စပ်မှုက ခွဲခြားလို့ မရဘူးပဲ'

ဖန့်ချန် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။

ကလေးငယ်နှစ်ဦးနှင့် ခဏမျှ စကားပြောဆိုပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် သူတို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဖန့်လုံရှန်းထံ သွားရောက်ခဲ့သည်။

ဖန့်ချန် ကျင့်ကြံခြင်းမှ ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဖန့်လုံရှန်းသည် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားပြီး လွန်ခဲ့သည့် ဆယ်နှစ်ကျော်အတွင်း ဖန့်မျိုးနွယ်စု၏ အခြေအနေကို ကလေးငယ်နှစ်ဦးထက် ပိုမို အသေးစိတ်ကျစွာ ရှင်းပြခဲ့သည်။

"နောက်ဆိုရင် သူတို့နှစ်ယောက် မျိုးနွယ်စုမှာ ရှိနေရင် အနည်းဆုံးတော့ ပြဿနာ တော်တော်များများ ပြေလည်သွားပါလိမ့်မယ်။ မင်းတို့နှစ်ယောက်လည်း ဖန့်မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ရဲ့ ဆုံးမမှုကို သေသေချာချာ နားထောင်ကြ၊ ကျင့်ကြံခြင်း ကိစ္စကိုလည်း ပေါ့ပေါ့တန်တန် မလုပ်ကြနဲ့"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ဖန့်ဟိုင်နှင့် ဖန့်လင်တို့က အမြန်ပင် ထူးလိုက်ကြသည်။

ဖန့်လုံရှန်း၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားကာ စိတ်ထဲရှိသည့်အတိုင်း မေးလိုက်သည်။

"လူကြီးမင်းက... ထွက်သွားတော့မလို့လား"

"အင်း"

ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်

"မဟာကျိုးရဲ့ ပြင်ပလောကကို သွားကြည့်ရမယ်၊ ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ မှတ်ဉာဏ်အချို့ကိုလည်း ပြန်ရှာရဦးမယ်လေ"

ဖန့်ဟိုင်နှင့် ဖန့်လင်တို့မှာ အံ့သြသွားကြသည်။ ဖန့်ချန်သည် မဟာကျိုးနိုင်ငံမှ ထွက်ခွာရန် ရည်ရွယ်ထားသည်ကို ထိုအခါမှ သတိပြုမိကြသည်။

"ဖန့်ဘကြီး... ကျွန်မတို့လည်း ဘကြီးနဲ့ အတူတူ လိုက်သွားလို့ မရဘူးလား"

ဖန့်လင်က မသိစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့မှာ မိဘဘိုးဘွားတွေ ရှိတယ်၊ ဖန့်မျိုးနွယ်စုကို စောင့်ရှောက်ဖို့လည်း မင်းတို့ လိုအပ်တယ်၊ အခုက ထွက်သွားဖို့ အချိန်ကောင်း မဟုတ်သေးဘူး"

ဖန့်ချန်က ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် မတ်တတ်ရပ်ကာ ဖန့်လုံရှန်းကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး အိမ်ပြင်သို့ လျှောက်သွားတော့သည်။

ဖန့်လုံရှန်းနှင့် ကလေးငယ်နှစ်ဦးမှာ တံခါးဝအထိ လိုက်လံပို့ဆောင်ကြရာ၊ ဖန့်ချန်သည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်လိုက်ရသည်။

"ဟူး..."

ဖန့်လုံရှန်းက ရင်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ကလေးနှစ်ဦး စိတ်မကောင်းဖြစ်နေသည်ကို မြင်သဖြင့် မနေနိုင်ဘဲ နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ ကျင့်စဉ်ကို သေသေချာချာ လေ့ကျင့်ကြ၊ တစ်နေ့ကျရင် မင်းတို့လည်း မဟာကျိုးရဲ့ ပြင်ပကို သွားနိုင်မှာပဲ။ အဲဒီအခါကျရင် မင်းတို့ ဖန့်ဘကြီးနဲ့ ပြန်တွေ့ဖို့ဆိုတာ အလွယ်လေး မဟုတ်ဘူးလား အဘိညာဉ်ရှင်တွေရဲ့ သက်တမ်းက သာမန်လူတွေနဲ့ ယှဉ်လို့ရတာမှ မဟုတ်တာ။ ငါ့အတွက်တော့... ဒါဟာ သူ့ကို နောက်ဆုံးတွေ့ရခြင်း ဖြစ်လိမ့်မယ် ထင်ပါရဲ့"

...

မဟာကျိုး မြို့တော်သို့ ရောက်သည့်အခါ ဖန့်ချန်က သူ၏ စိတ်အာရုံ ဖြင့် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ တမန်တော်ရှိရာ နေရာကို အတည်ပြုနိုင်လိုက်သည်။

တမန်တော်သည် ဖန့်ချန်က မိမိရှေ့တွင် အသံတိတ် ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားပြီး အမြန်ပင် လက်အုပ်ချီကာ

"လူကြီးမင်း..."

"ငါ မဟာကျိုးရဲ့ ပြင်ပကို သွားချင်တယ်၊ မင်းရဲ့ အကူအညီနဲ့ လမ်းညွှန်ပေးပါဦး"

ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"လူကြီးမင်းက နတ်ဘုရားနယ်မြေကို ပြန်သွားမလို့လား"

တမန်တော်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ နတ်ဘုရားနယ်မြေဘက်မှာ ဖန့်မျိုးနွယ်စုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အခြေအနေတွေ ပြောင်းလဲသွားတာများလားဟု သူ ခန့်မှန်းနေမိသော်လည်း မမေးရဲပေ။ သူက တိုးတိုးလေးသာ မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်အဆင့်အတန်းနဲ့ သွားဖို့ ရည်ရွယ်ထားပါသလဲ..."

"မဟာကျိုးရဲ့ တော်ဝင်မျိုးနွယ် အဆင့်အတန်းနဲ့ပဲပေါ့"

"ကျွန်တော်မျိုး နားလည်ပါပြီ"

ခြောက်လခန့် ကြာပြီးနောက်...

တမန်တော်သည် ဖန့်ချန်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ အစီရင်စု တစ်ခု၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လျှင် ဤအစီရင်မှာ တည်နေရာကူးပြောင်းခြင်း အစီရင် နှင့် အလွန်ဆင်တူသော်လည်း သေသေချာချာ ကြည့်လျှင်မူ ကွဲပြားချက်အချို့ ရှိနေသည်။ ၎င်းသည် ပို၍ ရှုပ်ထွေးနက်နဲပုံ ရသည်။

နှစ်ဦးသား အစီရင်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ရေလှိုင်းကဲ့သို့သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ခနဲ ပေါ်လာကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တိမ်တိုက်များ ဝန်းရံနေသည့် တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် ဖန့်ချန်နှင့် တမန်တော်တို့သည် အစီရင်ထဲမှ အတူတူ ထွက်လာကြသည်။ ထိုနေရာတွင် ဤကဲ့သို့သော တောင်ထိပ်ပေါင်း ကိုးခုရှိပြီး တောင်ထိပ်တိုင်းတွင် အစီရင်စုတစ်ခုစီ ရှိနေသည်။

ဤနေရာတွင် စောင့်ကြပ်နေသူများ ရှိပုံရသည်။ ဖန့်ချန်နှင့် တမန်တော်ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် လူတစ်ယောက်က ချက်ချင်းပင် လာရောက် ကြိုဆိုသည်။ ထိုသူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ တမန်တော်နှင့် မတိမ်းမယိမ်းပင် ဖြစ်ပြီး အဆင့် ၁ အဆင့်တွင် ရှိသည်။

"ကျိုးညီ... ခင်ဗျားတို့ မဟာကျိုးကနေ လူသစ်တစ်ယောက် ထပ်ပြီး အဘိညာဉ် နိုးထလာပြန်ပြီလား "

ရောက်လာသူက တမန်တော်နှင့် အလွန်ပင် ရင်းနှီးပုံရပြီး ပြုံးရွှင်စွာ မေးလိုက်သည်။

"အဟမ်း..."

တမန်တော်က ချောင်းတစ်ချက် ဟန့်လိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျိုးချန်... ဒီလူကြီးမင်းက တမန်တော်ရုံး ရဲ့ အမှုဆောင် အရာရှိ ဖြစ်တယ်၊ မျိုးရိုးက နျူး တဲ့၊ နျူးစီနီယာ လို့ ခေါ်လိုက်"

"အငယ် ကျိုးချန်က နျူးစီနီယာကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ဖန့်ချန်က လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

နျူးအမှုဆောင်က ပြုံးရွှင်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

တမန်တော်က ဆက်လက်၍

"နျူးညီ... ဒီကလေးက ကျွန်တော့်ရဲ့ မျိုးဆက်ပဲ၊ ကံကောင်းလို့ အဘိညာဉ် နိုးထလာခဲ့တယ်။ အဲဒီအပြင် သူ့ရဲ့ အဘိညာဉ်ကလည်း မဆိုးဘူး၊ လျှပ်စီးစွမ်းအား ဖြစ်နေတယ်။ စည်းကမ်းအရဆိုရင်တော့ လူ့လောကမှာ ဆက်နေလို့ မရတော့ဘူးလေ၊ ဒါကြောင့် မင်ရွှီး ထဲမှာ အတွေ့အကြုံ ယူဖို့ လာခဲ့တာ"

"ဪ လျှပ်စီးစွမ်းအားလား"

နျူးအမှုဆောင်၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားကာ ဖန့်ချန်ကို အကြိမ်ကြိမ် အကဲခတ်ကြည့်ပြီးမှ

"မင်းရဲ့ အဘိညာဉ်ကို တစ်ချက်လောက် ပြစမ်းဦး"

ဖန့်ချန် စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားလိုက်ရာ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ပြာလဲ့လဲ့ လျှပ်စီးတန်းများ ခဏမျှ ဝင်းခနဲ ပေါ်လာပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူသည် သူ၏ အရှိန်အဝါကို သာမန် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ပထမအဆင့် အဘိညာဉ်နိုးထစ လူတစ်ယောက်၏ အဆင့်အတန်းလောက်အထိသာ ထိန်းချုပ်ထားသည်။

"တကယ်ပဲ လျှပ်စီးအဘိညာဉ်ပဲ၊ ဒီလို အမျိုးအစားက တော်တော်လေး ရှားပါးတယ်။ ကြည့်ရတာ ကျိုးညီရဲ့ မျိုးနွယ်စုမှာ နောက်ထပ် စွမ်းအားကြီးတဲ့ စစ်သည်တစ်ယောက် တိုးလာဦးမှာပဲ"

နျူးအမှုဆောင်၏ မျက်နှာတွင် အားကျသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ သူသည် ဖန့်ချန်၏ နောက်ခံအကြောင်းရင်းကို အနည်းငယ်မျှ သံသယမဝင်ဘဲ တမန်တော်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်ကာ

"ကျိုးညီ... မင်းရဲ့ မျိုးဆက်ကို ဘယ်လို စီစဉ်ပေးဖို့ ရည်ရွယ်ထားသလဲ လော့ရွှယ်မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ လမ်းကြောင်းအတိုင်း သွားမလား၊ ဒါမှမဟုတ် မင်ရွှီးထဲမှာ သူ့ဘာသာသူ စွန့်စားခိုင်းမလား "

"နျူးညီကလည်း ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ၊ ကျွန်တော် ကျိုးမျိုးနွယ်က လည်း လော့ရွှယ်မဟာမိတ်အဖွဲ့ဝင် တစ်ယောက်ပဲလေ၊ ကိုယ့်မျိုးဆက်ကိုလည်း အဖွဲ့ရဲ့ လမ်းကြောင်းအတိုင်းပဲ သွားခိုင်းမှာပေါ့။ ကျွန်တော်က တာဝန်ရှိနေသေးလို့ အကြာကြီး မနေနိုင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ဒီကလေးကို နျူးညီလက်ထဲပဲ အပ်ခဲ့ပါရစေ"

တမန်တော်က လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်ကာ ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် အစီရင်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားရာ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

နျူးအမှုဆောင်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် မှေးမှိန်သွားကာ ဖန့်ချန်ကို အေးစက်စက် ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ ကျိုးမျိုးနွယ်စုက လူတော်အချို့ ထွက်ခဲ့ဖူးတာ မှန်ပေမဲ့ ငါတို့ လော့ရွှယ်မဟာမိတ်အဖွဲ့မှာတော့ အရာအားလုံးက တရားမျှတမှုအပေါ်မှာပဲ အခြေခံတယ်။ မင်းက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ပထမအဆင့်ကို ရောက်ခါစ၊ အဘိညာဉ် နိုးထခါစပဲ ရှိသေးတယ်၊ အခု မင်းလုပ်ရမှာက အဘိညာဉ်ကို ထက်မြက်အောင် လေ့ကျင့်ပြီး တစ်နေ့ကျရင် အဆင့် ၉ ကို ရောက်အောင် ကြိုးစားဖို့ပဲ။

ဒါကြောင့် ငါ မင်းကို ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာကို ပို့ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်၊ အဲဒီမှာ မင်း လော့ရွှယ်မဟာမိတ်အဖွဲ့အတွက်၊ မင်ရွှီးအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ပြီး ပြင်ပမျိုးနွယ်စုတွေကို သတ်ဖြတ်ကာ စစ်မှုထမ်းကောင်း ဆုတံဆိပ်တွေ ရှာဖွေပြီး ကျင့်စဉ်ကို မြှင့်တင်ရမယ်။ မင်းမှာ ဘာကန့်ကွက်စကား ရှိသလဲ "

အခန်း (၁၈၀၈) - မင်ရွှီး၊ လျှို့ဖုန်းဂူ တမန်တော်ရုံး

နျူးအမှုဆောင် ပြောကြားသည့် ရှေ့တန်းသို့ သွားရမည်ဟူသော ကိစ္စကို ဖန့်ချန် စိတ်ထဲ၌ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

မလာခင်ကတည်းက တမန်တော်သည် နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်လာနိုင်ချေရှိသော စီစဉ်မှုများစွာကို သူ့အား ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။

ထိုအထဲတွင် အဆိုးဆုံးမှာ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာသို့ တန်းသွားရခြင်း ဖြစ်သည်။

အကောင်းဆုံးမှာမူ ဤမင်ရွှီးနယ်မြေရှိ လျှို့ဖုန်းဂူ တမန်တော်ရုံး တွင်ပင် ဆက်လက်ပညာသင်ကြားခွင့်ရရှိပြီး၊ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ 'ဒုတိယအဆင့် အဘိညာဉ်နိုးထမှု' သို့ ရောက်ရှိ တည်ငြိမ်သွားမှသာ ရှေ့တန်းသို့ သွားရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် လူသစ်များအနေဖြင့် မင်ရွှီးဒေသအကြောင်း အတော်အသင့် သိရှိသွားမည်ဖြစ်သလို၊ လော့ရွှယ်မဟာမိတ်အဖွဲ့အကြောင်းကိုလည်း နားလည်သွားမည် ဖြစ်သည်။ အင်အားလည်း ပိုမိုတောင့်တင်းလာပြီး အဆက်အသွယ် ကွန်ရက်အချို့လည်း ရှိလာမည်ဖြစ်ရာ ဘေးအန္တရာယ်မှာ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုကဲ့သို့ အဆိုးဆုံးဟု သတ်မှတ်ရမည့် အစီအစဉ်မှာ ဖန့်ချန်အတွက်မူ အကောင်းဆုံး အစီအစဉ် ဖြစ်နေပြန်သည်။

သူသည် ဤအဆင့်အတန်း ကို အကြာကြီး အသုံးပြုမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

ရှေ့တန်းသို့သွားပြီး ကိုယ်ရေးရာဇဝင်ကို အဖြူအစင်ဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ကာ၊ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကိုလည်း သဘာဝကျကျ တိုးတက်အောင် ပြုလုပ်ရန် အခွင့်အရေး ရှာရမည်။

ဤသို့ဖြင့် အဆင့်မြင့်ရာထူးတစ်ခုသို့ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ပြီး သူတော်စင်ကျမ်းစာ ကို ရယူနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ကျမ်းစာကို ရရှိသည်နှင့် သူသည် ဤ သမိုင်းဝင်မသေမျိုးမှတ်တမ်း ထဲမှ ထွက်ခွာသွားရန် စဉ်းစားနိုင်သည်။

ဆယ့်ရှစ်ဆင့် လောရှီယန် ငရဲမျှော်စင် အဖို့မူကား လောလောဆယ်တွင် မရှိမဖြစ် မဟုတ်သေးချေ။ ထို့ပြင် သူ၏ လက်ရှိကျင့်စဉ်အဆင့်နှင့်ဆိုလျှင် သူတော်စင်တစ်ပိုင်း လက်ထဲမှ ထိုအရာကို လုယူရန် စွမ်းအားမရှိနိုင်သည်မှာ သိသာလှသည်။ လော့ရွှယ်သူတော်စင်ကိုယ်တိုင်ပင် ဖန့်မျိုးနွယ်စုမှ ထိုသူတော်စင်တစ်ပိုင်းကို ဘာမှမတတ်နိုင်သည်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် သိနိုင်သည်။

"အငယ်က အခုမှ အသစ်ရောက်လာတာဆိုတော့ အရာအားလုံးကို နျူးအမှုဆောင် စီစဉ်တဲ့အတိုင်း နာခံပါ့မယ်"

ဖန့်ချန်က လက်အုပ်ချီကာ ရိုသေစွာ ဆိုလိုက်သည်။

နျူးအမှုဆောင်သည် ဖန့်ချန်၏ ထိုကဲ့သို့သော အမူအရာကို မြင်သည့်အခါ လူငယ်တို့၏ ထောင်လွှားမှု အလျှင်းမရှိသဖြင့် အလွန်ကျေနပ်သွားပုံရပြီး ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်ပြကာ ပြုံး၍ ဆိုသည်။

"ကောင်းပြီ... ဒါဆိုရင် မင်းကို ဒီနေရာရဲ့ အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း ရှင်းပြပေးမယ်၊ ဒါမှ မင်းလည်း မျက်စိပိတ် နားပိတ် ဖြစ်မနေတော့မှာ"

"ပထမဆုံးအနေနဲ့ ငါတို့ရဲ့ လျှို့ဖုန်းဂူ တမန်တော်ရုံးအကြောင်း ပြောရမယ်ဆိုရင်... ကျိုးညီက မင်းကို ပြောပြထားမှာပေါ့။

ငါတို့ဆီမှာ တမန်တော်အစီရင် (၁၀) ခု ရှိတယ်။ တစ်ခုချင်းစီက လူ့လောက ပေါင်း ထောင်နဲ့ချီပြီး ချိတ်ဆက်ထားတယ်။ ဆိုလိုတာက မဟာကျိုးလိုမျိုး နယ်မြေပေါင်း တစ်သောင်းကျော်ဟာ ငါတို့ လျှို့ဖုန်းဂူ တမန်တော်ရုံးရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိတာပေါ့"

"ပြီးတော့ လော့ရွှယ်မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲမှာ ဒီလို တမန်တော်ရုံးပေါင်း သုံးထောင် ရှိတယ်"

ဖန့်ချန် စိတ်ထဲ၌ အနည်းငယ် အံ့သြသွားသော်လည်း အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားခြင်းတော့ မရှိပေ။

တစ်ဖက်လူ ပြောပုံအရဆိုလျှင် တမန်တော်ရုံးတစ်ခုသည် မဟာကျိုးကဲ့သို့သော လူ့လောက နယ်မြေပေါင်း တစ်သောင်းခန့်ကို ကိုင်တွယ်ထားသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ လော့ရွှယ်မဟာမိတ်အဖွဲ့သည် မဟာကျိုးကဲ့သို့သော နယ်မြေပေါင်း သန်းသုံးဆယ်ခန့်ကို ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ မဟာကျိုးတစ်ခုတွင် သက်ရှိပေါင်း ၁၀ ဘီလီယံ ရှိသည်ဟု တွက်ချက်လျှင်ပင် လော့ရွှယ်မဟာမိတ်အဖွဲ့ ထိန်းချုပ်ထားသော သက်ရှိအရေအတွက်မှာ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤသည်မှာလည်း သဘာဝကျလှပေသည်။ နယ်မြေကိုးခု ခေတ်ကာလက လူသားမျိုးနွယ်၏ အင်အားနှင့် အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ ယခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားခဲ့သည်။ နယ်မြေကိုးခုလုံးကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပြီး နယ်မြေတစ်ခုစီရှိ လူသားသက်ရှိ အရေအတွက်မှာ လော့ရွှယ်မဟာမိတ်အဖွဲ့ ယခုထိန်းချုပ်ထားသည့် အရေအတွက်ထက် မနည်းလှပေ။

ထို့ပြင် လော့ရွှယ်မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အင်အားမှာ နယ်မြေကိုးခုရှိ မည်သည့်အင်အားစုထက်မဆို ပိုမိုတောင့်တင်းလှသည်။ သူတော်စင် တစ်ပါး စံမြန်းနေသလို၊ သူ၏ လက်အောက်တွင်လည်း သူတော်စင်တစ်ပိုင်းများ၊ ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း အဆင့်သုံးဆင့် နှင့် အရေအတွက် များပြားလှသော အဆင့် ၉ ကျင့်ကြံသူများ ရှိနေပေလိမ့်မည်။

နျူးအမှုဆောင်သည် ဖန့်ချန်က အခြားသူများကဲ့သို့ အံ့သြတုန်လှုပ်ခြင်း မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားဟန်ဖြင့်

"ကြည့်ရတာ ကျိုးညီက မင်းကို ဒီအကြောင်းတွေ ပြောပြထားပုံရတယ်ပဲ၊ ဒါဆိုရင် ငါ လိုရင်းပဲ ပြောတော့မယ်။

ငါတို့ လျှို့ဖုန်းဂူ တမန်တော်ရုံးက အဓိကအားဖြင့် စစ်ဒေသ (၁၃) ခုဆီကို စစ်အင်အားတွေ ပို့ဆောင်ပေးနေတာ။

ဒီစစ်ဒေသတွေရဲ့ အန္တရာယ်ရှိမှု အဆင့်အတန်းကတော့ မတူကြဘူး။ အင်း... ကျိုးညီက ငါ့ကို ပေးဖို့ မင်းလက်ထဲ ဘာများ ထည့်ပေးလိုက်သေးလဲ "

လက်ဆောင် တောင်းနေတာလား

ဖန့်ချန် စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း ရိုးရိုးသားသားပင် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

"တကယ်ပဲ ဘာမှမပါဘူးလား"

နျူးအမှုဆောင် ကြောင်အသွားသည်။

"တကယ်ပဲ မပါပါဘူး"

ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ... ဒီလောက်အထိ လူမှုရေး နားမလည်ရဘူးလား"

နျူးအမှုဆောင်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ကာ ခပ်အေးအေးပင် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလိုလုပ်မယ်၊ အခု မဟာမန် စစ်ဒေသမှာ စစ်ပွဲက အခြေအနေ တင်းမာနေတယ်။ ဟိုဘက်က မိတ်ဆွေတွေကလည်း စစ်အင်အား အမြန်ပို့ပေးဖို့ တောက်လျှောက် တောင်းဆိုနေကြတာ။ ဒါကြောင့် မင်းလည်း တခြားသူတွေနဲ့အတူ မဟာမန် စစ်ဒေသကို သွားပြီး အတွေ့အကြုံ ယူလိုက်တော့"

စကားပြောနေရင်းပင် နျူးအမှုဆောင်သည် ဖန့်ချန်ကို လေးထောင့်စတုရန်း ပုံသဏ္ဍာန် ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးတစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

ထိုနေရာတွင် ပုံရိပ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ မတ်တတ်ရပ်နေကြပြီး ခဏခဏဆိုသလို လူသစ်များ ရောက်ရှိလာနေကြသည်။

ဤသူများ၏ ကျင့်စဉ်အရှိန်အဝါမှာ ဖန့်ချန် ယခုဟန်ဆောင်ထားသည့် 'အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ပထမအဆင့်' နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

"နျူးအမှုဆောင်... လူသစ်တစ်ယောက် ထပ်ရောက်လာတာလား မဟာမန် စစ်ဒေသကို သွားမယ့်သူလား "

လူတစ်ယောက်က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ခရီးဦးကြို လာပြုသည်။

နျူးအမှုဆောင်က ပြုံး၍

"ဟုတ်တယ်လေ၊ မဟာမန်ဘက်က စစ်ရေးက တင်းမာနေပြီး လူသေလိုပဲ တကောက်ကောက် လိုက်တောင်းနေတာ။ ငါတို့လည်း သူတို့ကို စစ်အင်အားတစ်သုတ် စီစဉ်ပေးရမှာပေါ့၊ မဟုတ်ရင် ငါတို့ကို လာပြီး ပြဿနာရှာနေဦးမယ်။ ဒီကောင်လေးက လျှပ်စီးအဘိညာဉ် နိုးထထားတာ၊ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က မဆိုးဘူး၊ သူ့ကို အထူးတပ်ဖွဲ့ စာရင်းထဲမှာ ထည့်တွက်လိုက်ပါ" ဟု ဆိုသည်။

"ဪ လျှပ်စီးအဘိညာဉ်လား ဒါဆိုရင်တော့ အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်အဖြစ် သတ်မှတ်ရမှာပဲ၊ ဒါပေမဲ့... သူ့ကို တကယ်ပဲ မဟာမန် စစ်ဒေသကို ပို့မှာလား "

တစ်ဖက်လူက အံ့သြဟန်ဖြင့် ဖန့်ချန်ကို အကြိမ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်သည်။

"တကယ်ပဲ လျှပ်စီးအဘိညာဉ်လား"

အနီးအနားရှိ အမှုဆောင်အချို့ကလည်း စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် အနားတိုးလာကြသည်။

ထိုမျှမက၊ ကွင်းပြင်၌ ရှိနေသော အဘိညာဉ် နိုးထခါစ လူသစ် ရာပေါင်းများစွာသည်လည်း အံ့သြမှု၊ စပ်စုမှု၊ စိုးရိမ်မှု၊ အားကျမှုနှင့် မနာလိုမှု အစရှိသော အကြည့်ပေါင်းစုံဖြင့် ဖန့်ချန်ထံသို့ စုပြုံကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ဟေ့ ကောင်လေး... မင်းရဲ့ အဘိညာဉ်ကို တစ်ချက်လောက် ပြစမ်းဦး"

အမှုဆောင်တစ်ဦးက စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။

နျူးအမှုဆောင်က ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလျက် ဖန့်ချန်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဖန့်ချန် စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ပြာလဲ့လဲ့လျှပ်စီး တစ်ခုသည် သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် စုစည်းလာသည်။

ထိုလျှပ်စီးထဲတွင် ဖျက်ဆီးလိုသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ဖန့်ချန်က ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို တမင်နှိမ့်ထားသဖြင့် အဆင့် ၁ မသေမျိုး များအတွက် မည်သည့် ခြိမ်းခြောက်မှုမျှ မရှိသော်လည်း၊ အမှုဆောင်အချို့မှာမူ မသိစိတ်ဖြင့် ခုခံကာကွယ်သည့် ပုံစံများ ဖြစ်သွားကြသည်။

"နျူးအမှုဆောင်... ဒီကလေးကို တကယ်ပဲ မဟာမန် စစ်ဒေသကို ပစ်ထည့်လိုက်မှာလား အဲဒီအစား..."

အမှုဆောင်တစ်ဦးက စကားစလိုက်သည်။

သို့သော် နျူးအမှုဆောင်က ခပ်အေးအေးပင်

"ကျောက်စိမ်းဆိုတာ မသွေးရင် အချောမထွက်ဘူးလေ။ သူက ကျိုးညီရဲ့ မျိုးဆက်ပဲ၊ ဟုတ်တယ်... မဟာကျိုးက ထွက်လာတဲ့ ကျိုးညီလေ။ ကျိုးညီက ပြောတယ်၊ သူ့ကို သေသေချာချာ လေ့ကျင့်ပေးပါတဲ့၊ တစ်နေ့ကျရင် အဆင့် ၉ အထိ တက်လှမ်းနိုင်အောင်လို့လေ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် လူတိုင်း စကားပြောစရာ မရှိတော့ပေ။

နျူးအမှုဆောင်သည် ဖန့်ချန်ကို ထိုနေရာတွင် ထားရစ်ခဲ့ပြီး အခြားအမှုဆောင်များနှင့် စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် လက်နောက်ပြန်အိုးကာ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

'ဒီလူက တကယ်ကို စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ပြီး စိတ်ပုပ်တာပဲ၊ လက်ဆောင်မပါတာလေးနဲ့ ငါ့ကို အန္တရာယ်အရှိဆုံး စစ်ဒေသကို ပို့ပစ်တယ်။ သူက နောက်ပိုင်းမှာ မဟာကျိုးကလူတွေကို အာဃာတဖြစ်အောင် လုပ်မိမှာကို မကြောက်ဘူးလား၊ ဒါမှမဟုတ်... သူက မဟာကျိုးမျိုးနွယ်စုကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်တာလား'

ဖန့်ချန် စိတ်ထဲ၌ ရယ်ချင်မိသွားသည်။ အကယ်၍ သူသာ တကယ့် အဘိညာဉ်နိုးထစ လူသစ်လေးသာဆိုလျှင် ယခုခရီးစဉ်မှာ အသက်အန္တရာယ် အလွန်ကြီးမားပေလိမ့်မည်။

အနီးအနားရှိ အမှုဆောင်များ၏ အမူအရာကို ကြည့်ခြင်းဖြင့်ပင် ဤ 'မဟာမန် စစ်ဒေသ' သည် စစ်ဒေသ (၁၃) ခုထဲတွင် အန္တရာယ်အရှိဆုံး မဟုတ်လျှင်ပင်၊ အန္တရာယ်အရှိဆုံးနှင့် မတိမ်းမယိမ်း ဖြစ်နေမည်မှာ သေချာသည်။

"ဟေ့ ကောင်လေး... မင်းအိမ်ကလူက လက်ဆောင် ပြင်မထားဘူးလား တကယ်ကို လူမှုရေး နားမလည်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခုပြောလည်း နောက်ကျသွားပါပြီ၊ ဟိုဘက်မှာ သွားရပ်လိုက်တော့"

ဤနေရာကို တာဝန်ယူထားသည့် အမှုဆောင်က ဖန့်ချန်ကို ပြုံး၍ နှုတ်ဆက်ကာ လူအုပ်ကြီးရှိရာဘက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။

ဖန့်ချန်က လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် လူသစ်များကြားထဲတွင် ဝင်ရပ်ကာ တမန်တော်ရုံး၏ နောက်ထပ် စီစဉ်မှုများကို စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

သူသည် မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်ပြီး၊ နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ ဝိညာဉ် မှာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားကာ လျှို့ဖုန်းဂူ တမန်တော်ရုံး၏ ကောင်းကင်ယံသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။

ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ အဆင့် ၁ မသေမျိုး များမှာ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှသည်။ ယခုကဲ့သို့ ကွင်းပြင်မျိုးမှာလည်း နောက်ထပ် (၁၂) ခု ရှိနေသေးပြီး၊ စုစုပေါင်း (၁၃) ခုမှာ လျှို့ဖုန်းဂူမှ တာဝန်ယူရသည့် စစ်ဒေသ (၁၃) ခုနှင့် အတိအကျ ကိုက်ညီနေသည်။

'စစ်အင်အားတွေ ဆက်တိုက် ပို့နေရတယ်ဆိုတာ လော့ရွှယ်မဟာမိတ်အဖွဲ့ဟာ အချိန်တိုင်းလိုလို ပြင်ပမျိုးနွယ်စုတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်နေရတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။

ဒါဟာ ကူယွဲ့လင်း တစ်ခါက ပြောခဲ့တဲ့ စကားကိုလည်း သက်သေပြနေတာပဲ။ ဟင်းလင်ပြင် အမြင့်ဆုံး မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ လူမျိုးစုတွေဟာ စစ်ခင်းနေကြတာကို မဟာမိတ်အဖွဲ့က ခွင့်ပြုထားပုံရတယ်။

နယ်မြေကိုးခုသာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ရှာတွေ့သွားရင် စစ်သားစုဆောင်းရာ နယ်မြေ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့ ကူယွဲ့လင်း ပြောခဲ့တာ မဆန်းတော့ဘူး။ နှစ်ရှည်လများ စစ်တိုက်နေရရင် စစ်အင်အားဆိုတာ လူမျိုးစုတစ်ခုရဲ့ အသက်သွေးကြောပဲ။'

'ဒီနေရာမှာ ကျင့်စဉ်အမြင့်ဆုံးလူက အဆင့် ၄ မသေမျိုး လောက်ပဲ ရှိပုံရတယ်။ ဒီလျှို့ဖုန်းဂူ တမန်တော်ရုံးရဲ့ အဆင့်အတန်းဟာ လော့ရွှယ်မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲမှာ သာမန်အဆင့်လောက်ပဲ ရှိမှာပဲ...'

ဖန့်ချန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာပြီးနောက် ဝိညာဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပြန်သွင်းလိုက်ချိန်တွင် သူ၏ နားထဲသို့ မကျေမနပ် ပြောဆိုသံအချို့ ကြားလိုက်ရသည်။

"လျှပ်စီးအဘိညာဉ် နိုးထထားတာနဲ့ပဲ ဒီလောက်အထိ ထောင်လွှားနေရသလား၊ စကားပြောတာတောင် ပြန်မထူးဘူး"

ခန့်ညားထည်ဝါသော လူငယ်တစ်ဦးက ဖန့်ချန်ကို မကျေမနပ် ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဘေးရှိ လူတစ်ယောက်ကမူ သူ့အင်္ကျီလက်ကို ခပ်ဖွဖွ ဆွဲကာ စကားနည်းရန် တိုက်တွန်းနေလေသည်။