← Chapters

လှုပ်ရှားကြ

Vol. 12 Ch. 122

လှုပ်ရှားကြ

Vol. 12 Ch. 122

ပြီးခဲ့သည့် နှစ်များအတွင်း သူ၏ ရင်တွင်းရှိ အမှောင်ထုများကို ဖိနှိပ်ထိန်းချုပ်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်လာခဲ့သော ချူကျန့်အတွက်မူ ဤမျှ ပြင်းထန်ပြီး ထိန်းချုပ်ရ ခက်ခဲလှသော အပျက်သဘောဆောင်သည့် ခံစားချက်မျိုး ပေါ်ထွက်လာခြင်းမှာ တကယ့်ကို ရှားပါးလှပေသည်။

ဤသိမ်မွေ့လှပသော မိန်းကလေးနှင့် သူ တစ်စုံတစ်ရာ ပတ်သက်မှု ရှိနေ၍လော။ အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် ကစားသမားများ၏ လုပ်ရပ်က အလွန် ယုတ်မာ ရိုင်းစိုင်းလွန်းနေ၍လော။ သို့တည်းမဟုတ် သူ၏ မသိစိတ်အတွင်းမှ ကောင်မလေး တစ်ယောက်ယောက်များ ဤသို့သော အခြေအနေမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရမည်ကို စိုးရိမ်ပူပန်နေမိ၍လော။

“တိုက်”

ချူကျန့်က ထိုစကားလုံး တစ်လုံးတည်းကိုသာ အေးစက်စက် ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ အဆိပ်လူး လျှို့ဝှက်လက်နက်ကလည်း ပြေးထွက်သွားပြီ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် သူ၏ ကိုယ်လုံးမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် ကစားသမားများဆီသို့ တရကြမ်း ပြေးဝင်သွားတော့၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် လျှို့ဝှက် သိုင်းလောကသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည့်အလား ဖြစ်နေချေပြီ။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ခံစားချက် ကင်းမဲ့နေပြီး ရင်ထဲတွင် ဝမ်းသာခြင်း၊ ဒေါသထွက်ခြင်း တစ်စက်ကလေးမျှ မရှိတော့ဘဲ ခေါင်းထဲတွင် စကားလုံး တစ်လုံးတည်းသာ နေရာယူထားသည်။

'သတ်'

မိန်းကလေး၏ မျက်နှာကို လှမ်းကိုင်ရန် ရွယ်နေသော အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် ကစားသမားမှာ ကောက်ကျစ်စွာ ပြုံးဖြီးနေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် သူ၏ လက်ဖဝါးကို စူးရှသော လျှို့ဝှက်လက်နက် တစ်ခု ထိုးဖောက်သွားသဖြင့် အသည်းခိုက်မတတ် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူက နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်ကို ပြန်ရုတ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လိမ္မော်ရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုက လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်သန်းသွား၏။ သူ ဘာမှမသိလိုက်မီမှာပင် ဂိမ်းထဲမှ အတင်းအဓမ္မ ထွက်ခွာခိုင်းခံလိုက်ရတော့၏။ (သေဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်သည်)။

ကျန်ရှိနေသော အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် ကစားသမား နှစ်ဦးမှာ သူတို့၏ အပေါင်းအပါ လည်ချောင်းမှ သွေးများ ပန်းထွက်ကာ သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အထိတ်တလန့်ဖြစ်ကာ နောက်သို့ ကပျာကယာ ဆုတ်လိုက်ကြသည်။ ရုတ်တရက် ထုံးမှုန့်များက သူတို့၏ မျက်နှာရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး မျက်စိများ ချက်ချင်း ကန်းသွားတော့၏။ ထို့နောက် လိမ္မော်ရောင် အလင်းတန်း နှစ်ခုက သူတို့ကိုပါ ချက်ချင်း ပိုင်းဖြတ်သွားတော့သည်။

ချူကျန့်က ထိုနေရာတွင် ရပ်တန့်မနေခဲ့ချေ။ အစပြုအဆင့် လှည့်စားမှု သိုင်းကွက် ၏ အကူအညီဖြင့် သူ၏ လျင်မြန်မှုမှာ (၁၅၀) ရာခိုင်နှုန်းတိတိ တိုးပွားနေသည်။ ထိုအရာနှင့်အတူ ပြိုင်ဘက်ကင်း ထက်မြက်လှသော "မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး သန့်စင်သော ဓားတို" နှင့် အံ့မခန်း အစွမ်းထက်လှသော "နဂါးသတ် ဓားသိုင်း ဆယ့်ခုနစ်ကွက်" တို့ ပေါင်းစပ်သွားမှုကြောင့်၊ သူသည် သိုးအုပ်ထဲ ဝင်လာသော ကျားရိုင်း တစ်ကောင်အလား ဖြစ်နေတော့၏။ အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် ကစားသမားများ ဘာမှ မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် နောက်ထပ် ငါးယောက်၊ ခြောက်ယောက်ခန့် ထပ်မံ ဇီဝိန်ကြွေသွားရသည်။

ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်သိုင်း ငါးပါး ၏ အစပြုအဆင့်ကို တတ်မြောက်ထားပြီး၊ အစပြုအဆင့် နှလုံးသား သိုင်းကွက် ကိုလည်း တတိယအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံထားသဖြင့် ယခုအခါ ချူကျန့်၏ သိုင်းပညာ ဂုဏ်သတင်း အမှတ်မှာ (၃၅၀) (ထူးချွန်အဆင့်) သို့ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်နေချေပြီ။ ထို့အပြင် လက်နက်ပိုင်းတွင်လည်း အပြတ်အသတ် အသာစီး ရနေသဖြင့် အမှတ် (၂၀၀) ကျော်မျှသာ ရှိသော ဤကစားသမားများကို ရှင်းလင်းရသည်မှာ ကိတ်မုန့်စားသလိုပင် လွယ်ကူနေတော့သည်။

ထိုစဉ် သူ၏ ဘေးရှိ အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် ဂိမ်း NPC တစ်ဦးက သူ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ လှံတိုဖြင့် ရုတ်တရက် ထိုးသွင်းလာ၏။

ဒါက တိတ်တဆိတ် လုပ်ကြံမှု တစ်ခုနီးပါး ဖြစ်ပြီး ရှောင်တိမ်းရန် အလွန် ခက်ခဲလှသော ထောင့်ချိုးတစ်ခုမှ ဝင်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော် ချူကျန့်က လုံးဝ မရှောင်တိမ်းပေ။

အသက်အန္တရာယ်ရှိသော အခိုက်အတန့်လေးမှာပင် သူက အေးအေးဆေးဆေး တိတိကျကျပင် သူ၏ ဓားကို နောက်ပြန် လွှဲခုတ်လိုက်ရာ လှံတိုမှာ ထက်ပိုင်း ပြတ်သွားတော့သည်။

အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် NPCမှာ လန့်ဖြတ်သွားစဉ်မှာပင် ချူကျန့်က ဘယ်လက်ဖြင့် ထုံးမှုန့် လက်တစ်ဆုပ်ကို ပက်ဖျန်းလိုက်ပြီး ညာလက်ရှိ လိမ္မော်ရောင် အလင်းတန်းက ထိုသူ၏ လည်ပင်းကို တိတိကျကျ ခုတ်ပိုင်းသွားတော့သည်။

အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် NPC မှာ လည်ပင်းကို အုပ်လျက် မယုံကြည်နိုင်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ သွေးများ ပန်းထွက်လာ၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ရီသွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ လဲကျသွားတော့သည်။

ချူကျန့် တစ်ကိုယ်လုံး သွေးများဖြင့် ပေကျံနေသော်လည်း သူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်သလို သုတ်ဖယ်ရန်လည်း မကြိုးစားတော့ဘဲ ဘေးရှိ အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် ကစားသမားများဆီသို့သာ ဆက်လက် တရကြမ်း ပြေးဝင်သွား၏။

သိုင်းပညာ မြင့်မားပြီး ဂုဏ်သိက္ခာ အနည်းငယ် ရှိသေးသော အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် NPC များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်၊ ဤအနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် ကစားသမားများမှာ ပို၍ ယုတ်မာ ရိုင်းစိုင်းသလို သတ်ရသည်မှာလည်း ပို၍ လွယ်ကူသဖြင့် ချူကျန့်၏ အဓိက ပစ်မှတ်များ ဖြစ်လာတော့သည်။

လိမ္မော်ရောင် အလင်းတန်းများ နေရာအနှံ့ တောက်ပသွားပြီး သူ၏ ဓားချက် တစ်ချက်တိုင်းတွင် ကစားသမား တစ်ယောက်စီ လဲကျသွားရ၏။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ကစားသမား ဆယ်ယောက်ကျော် မြေပြင်ပေါ်တွင် မလှုပ်မယှက် လဲကျနေချေပြီ။

ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ ဧရာမ ပုဆိန်ကြီး တစ်လက်က ချူကျန့်ဆီသို့ လျှပ်စီးပမာ အဟုန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ဝင်ရောက်လာသည်။ ချူကျန့်က သူ၏ ဓားဖြင့် ထိုပုဆိန်ကို ကာကွယ်လိုက်ပြီး ခတ်ထုတ်လိုက်၏။

ဝုန်း... ဆိုသော ကျယ်လောင်လှသည့် အသံကြီးနှင့်အတူ ချူကျန့်မှာ ခြေငါးလှမ်းခန့် နောက်သို့ ဆုတ်သွားရပြီးမှ ဟန်ချက် ပြန်ထိန်းနိုင်ကာ သူ၏ လက်မောင်း တစ်ခုလုံး ထုံကျင်သွားတော့သည်။

သူက ခပ်ဟဟ ညည်းတွားလိုက်ပြီး နတ်ဘုရား အလင်းဖြာ အတွင်းအားကို လျင်မြန်စွာ လှည့်ပတ်လိုက်ရာ သူ၏ ဒဏ်ရာ အသေးစားလေးများမှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကင်းသွား၏။

ဧရာမ ပုဆိန်ကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လူသန်ကြီးမှာလည်း အသေအလဲ ဒဏ်ရာရသွားပြီး နောက်သို့ ခြေလှမ်းအတော်များများ ယိုင်နဲ့သွားကာ ပုဆိန်ကြီးပင် ပြုတ်ကျမလို ဖြစ်သွားရရှာသည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ချူကျန့်တွင် ဤမျှလောက် ကြီးမားသော ခွန်အား ရှိလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

ဒါက အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပေ။ မွေးရာပါ ခွန်အား အမှတ် (၄၀) ရှိသော ချူကျန့်မှာ တကယ့်ကို "မွေးရာပါ နတ်ခွန်အား" ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်ပြီး၊ နတ်ဘုရား အလင်းဖြာ အတွင်းအား နှင့် နှလုံးသားဖြတ် အတွင်းအား တို့၏ ထပ်ဆောင်း အကျိုးသက်ရောက်မှုများလည်း ပါဝင်နေသေးသည် မဟုတ်ပါလော။ သူ၏ သိုင်းပညာ အမှတ်က လူသန်ကြီးထက် ဆယ်ဂဏန်းခန့် နိမ့်ကျနေသော်ငြား ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ရာတွင် လုံးဝ အရှုံးမပေးခဲ့ချေ။

ချူကျန့် ဟန်ချက် ပြန်မထိန်းနိုင်မီမှာပင် လျင်မြန် သွက်လက်သော နောက်ပြန်ဂျွမ်း တစ်ချက်က လူသန်ကြီး၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ဖြစ်၏။ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်သော ဓားချက် တစ်ချက်ဖြင့် အသက်ရှူပင် မဝသေးသော လူသန်ကြီးကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်တော့သည်။

ထိုအခါမှသာ အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် ကစားသမား တစ်ဦးက သူ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ နာမည်ကတ်ကို သေချာ မြင်လိုက်ရပြီး အထိတ်တလန့် အော်ဟစ်လိုက်တော့၏။

“ချူလော့ကျွင်း လား”

အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် ကစားသမားများ အားလုံး ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားကြပြီး အနားသို့ မကပ်ရဲကြတော့ချေ။ ချူကျန့်ကို ဝိုင်းဝန်း သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် NPC နှစ်ဦး ပင်လျှင် တုံ့ဆိုင်းသွားကြပြီး ရှေ့သို့ ဆက်မတိုးရဲတော့ပေ။

လူတစ်ယောက်၏ ဂုဏ်သတင်းက သူ့ထက် အရင် ရောက်နှင့်ပြီး ဖြစ်ရာ ချူလော့ကျွင်း ၏ နာမည်မှာ တကယ့်ကို ကြီးမားလွန်းလှပေသည်။ ဂိမ်း NPC များအတွက် ကောကျင့် ၏ တံခါးပိတ် တပည့် သွေးဓား အဘိုးအို ကို သတ်ခဲ့သူ ဆိုသော ဘွဲ့နာမည်များကပင် ကြောက်ရွံ့ တုန်လှုပ်စေရန် လုံလောက်နေချေပြီ။

ကစားသမားများ အတွက်မူ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် စာရင်း အားလုံးကို လွှမ်းမိုးထားသော ဤဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးမှာ အားကျစရာလည်း ကောင်းသလို ကြောက်စရာလည်း ကောင်းလွန်းလှပေသည်။

သို့သော် ဤအနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် ကစားသမားများမှာ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကို လိုက်နေကြသော အဆုံးစွန် လူမိုက်များ ဖြစ်ကြရာ တစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်၏။

“သူက ချူလော့ကျွင်း ဖြစ်နေတော့ကော ဘာအရေးလဲ ငါတို့က ဘာကြောက်စရာ ရှိလို့လဲ သူ့ကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ပစ်ကြ... သူဆီက ရတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို အကုန် ဝေစုခွဲကြမယ်”

သို့သော် ချူကျန့်က သူတို့ကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ရန် လုံးဝ ရည်ရွယ်ချက် မရှိချေ။ တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား လျင်မြန်သော လှည့်စားမှု သိုင်းကွက် နှင့် သွက်လက်လှသော "မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ကြယ်ကြွေ နတ်စွန် ကိုယ်ဖော့ပညာ" ကို အသုံးပြုကာ ဟိုဟိုဒီဒီ ပြေးလွှားလျက် တစ်ယောက်တည်း ကျန်နေသော ကစားသမားများကိုသာ အဓိက ပစ်မှတ်ထား တိုက်ခိုက်တော့သည်။ အချိန်တိုအတွင်း နောက်ထပ် ကစားသမား အနည်းငယ် ထပ်မံ လဲကျသွားရပြန်ပြီး၊ ပထမဆုံး အသတ်ခံလိုက်ရသူမှာ အကျယ်ဆုံး အော်ဟစ်ခဲ့သော ထိုကစားသမားပင် ဖြစ်တော့၏။

အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူများ နောက်ဆုံးတွင် အနီးသို့ ရောက်လာသောအခါ ချူကျန့်က သူ၏ ဓားကို အမြန် ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ လက်များထဲတွင် အဆိပ်လူး လျှို့ဝှက်လက်နက် များ ပြည့်နှက်နေကာ အလကား ရထားသည့်အလား မိုးသီးမိုးပေါက်များပမာ ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။ ဤအရာက အစွမ်းထက်လှသော ရန်သူများကို ခုခံ ကာကွယ်ရန် ဖိအားပေးလိုက်ပြီး တုံ့ပြန်မှု နှေးကွေးသူ အချို့မှာ ဒဏ်ရာရကာ အဆိပ်မိပြီး မြေပြင်သို့ လဲကျသွားကြရသည်။

“သတိထား... သူ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်လက်နက်တွေမှာ အဆိပ်ပြင်းတွေ သုတ်ထားတယ်”

“လူယုတ်မာ... လျှို့ဝှက်လက်နက်နဲ့ လူကို ဒုက္ခပေးတယ်ပေါ့”

“အား... ငါ့ကို ကယ်ကြပါဦး”

ချူကျန့်၏ "လျှို့ဝှက်လက်နက် မိုးမုန်တိုင်း" အောက်တွင် အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူများ၏ ဝိုင်းရံမှုမှာ ရုတ်တရက် ပျက်ပြားသွားပြီး ဖရိုဖရဲပင် ဖြစ်သွားရတော့၏။

သို့သော် အစွမ်းအထက်ဆုံး အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် NPCက အရင်ဆုံး ဟန်ချက် ပြန်ထိန်းနိုင်ခဲ့သည်။ ချူကျန့်က သူတို့ နှစ်ဦးနှင့် အကွက် သုံးကွက်ခန့် ဖလှယ်ပြီးနောက် နောက်သို့ ဆုတ်ကာ တိုက်ပွဲစက်ဝန်းထဲမှ ခုန်ထွက်လိုက်၏။

ထိုအချိန်တွင် ဟွာဆန်းဂိုဏ်းဝင် များက အခွင့်အရေးယူ၍ ပြန်လည် စုစည်းလိုက်ကြပြီး အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူများကလည်း ယာယီ ဆုတ်ခွာသွားကြရာ နှစ်ဖက်စလုံး ဒဏ်ရာရသူများကို ပြုစုပေးနေရင်း ယာယီ အကဲခတ်နေသည့် အနေအထားသို့ ရောက်ရှိသွားတော့၏။

ဟွာဆန်းဂိုဏ်း ဘက်တွင် ချူကျန့်က ရှေ့ဆုံးမှ မားမားမတ်မတ် ရပ်နေပြီး၊ ယခုအချိန်အထိ မည်သူကမျှ ကျဆုံးသွားခြင်း မရှိသေးချေ။ သို့သော် ယွဲ့ပုချွင် မှစ၍ အားလုံး ဒဏ်ရာကိုယ်စီ ရထားကြပြီး ယွဲ့ပုချွင်၏ ဇနီး နင်းကျုံးဇီ ပင်လျှင် ပေါင်တွင် ဓားဒဏ်ရာ ရကာ သွေးများ အဆက်မပြတ် ထွက်နေသည်။ ယွဲ့လင်ရှန်း က "အမေ..." ဟု အော်ဟစ်ကာ သူမ၏ ဂါဝန်အစကို ဆုတ်ဖြဲ၍ ဒဏ်ရာကို ပတ်စည်းပေးနေသည်။

ချူကျန့်က ချန်လင်းစု ပေးထားသော ဆေးပုလင်း တစ်ပုလင်းကို ထုတ်ယူကာ ပစ်ပေးလိုက်၏။

“ဒါကို သုံးလိုက်... သွေး ချက်ချင်း တိတ်သွားလိမ့်မယ်”

နင်းကျုံးဇီ မှာ သူတို့ အဖွဲ့၏ အဓိက အမာခံ တစ်ဦး ဖြစ်ရာ သူမ၏ ဒဏ်ရာကို ပိုမို ဆိုးရွားသွားစေရန် ခွင့်ပြု၍ မဖြစ်ချေ။

ယွဲ့လင်ရှန်း က မျက်ရည်များ ကြားမှ အကြိမ်ကြိမ် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုသည်။ "ဂိုဏ်းတူညီမလေး ဟွာ" ကလည်း အခြား မိန်းကလေး တပည့်များကို ဒဏ်ရာ ပတ်စည်းရာတွင် ကူညီပေးနေသော်လည်း သူမ၏ အကြည့်များက ချူကျန့် ထံသို့ မကြာခဏ ရောက်ရှိနေသည်။

လင်ဟူချုံး ကို ကျန်းရှောင်ယွီ က တွဲလျက် ဟွာဆန်းဂိုဏ်း ဘက်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာ၏။ စောစောက ချူကျန့် အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူများနှင့် တိုက်ခိုက်နေစဉ် ကျန်းရှောင်ယွီ က သူ၏ သိုင်းပညာမှာ ထိုသိုင်းဆရာကြီးများနှင့် မယှဉ်နိုင်ကြောင်း သိထားသဖြင့် ရှုပ်ယှက်ခတ်နေသည့်ကြားမှ လင်ဟူချုံး ကို သွားရောက် ရှာဖွေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

လင်ဟူချုံး မှာ အားနည်းနေသော်ငြား သူ၏ ဓားသိုင်းများမှာ နတ်ဘုရား အလား အံ့မခန်း ဖြစ်နေပြီး မည်သူကမျှ ဓားချက် တစ်ချက်ပင် မခံနိုင်ကြချေ။ ကျန်းရှောင်ယွီ ၏ အကူအညီဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် အခြားသူများနှင့် ပြန်လည် ပူးပေါင်းနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။

ဟွာဆန်းဂိုဏ်းဝင် များ အားလုံးမှာ သွေးများဖြင့် ပေကျံနေပြီး အချင်းချင်း ဖေးမကူညီကာ နှုတ်ဆက်နေကြရာ အတော်လေး ဖိုသီဖတ်သီ ဖြစ်နေကြသည်။

တစ်ဖက်ရှိ အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူများ၏ အခြေအနေမှာ ပို၍ပင် ဆိုးရွားလှပေသည်။ ချူကျန့်က သေမင်းတမန် သိုင်းကွက်များကိုသာ အသုံးပြုခဲ့သဖြင့် သူ၏ လက်ချက်ဖြင့် ဒဏ်ရာရသူများမှာ အသက်ရှင်ရန် မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ချေ။ ယွဲ့ပုချွင် နင်းကျုံးဇီ နှင့် လင်ဟူချုံး တို့၏ လက်ချက်ဖြင့် ဒဏ်ရာရသူများသာ သိပ်မဆိုးရွားလှခြင်းပါ။

သို့သော် ယေဘုယျအားဖြင့် အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူ ခုနစ်ဆယ် ရှစ်ဆယ်ခန့် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိနေသေးပြီး ဟွာဆန်းဂိုဏ်း ဘက်တွင်မူ တစ်ဒါဇင်ကျော်ခန့်သာ ကျန်ရှိတော့ရာ အခြေအနေမှာ အလွန် ဆိုးရွားနေဆဲပင် ဖြစ်တော့၏။

ထိုစဉ် အပြင်ဘက်မှ လျင်မြန်သော မြင်းခွာသံများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဟွာဆန်းဂိုဏ်းဝင် များ အားလုံး မျက်နှာ ပျက်ယွင်းသွားကြတော့၏။ အကယ်၍ ရန်သူ့ စစ်ကူများ ထပ်ရောက်လာခြင်းသာ ဆိုပါက ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေရန်ပင် အကြောင်းမရှိတော့ချေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူများလည်း အတော်လေး စိုးရိမ်နေပုံ ရပြီး အသစ်ရောက်လာသူများမှာ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်း သိပုံ မပေါ်ချေ။

မကြာမီ လက်နက်များ ထိခိုက်သံများ အော်ဟစ်သံများနှင့် ဒဏ်ရာရသူများ၏ အော်ဟစ် ညည်းတွားသံများက လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားတော့၏။

ဟွာဆန်းဂိုဏ်း တပည့်များ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာရိပ်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။ အပြင်ဘက်ရှိ တိုက်ပွဲက အသစ်ရောက်လာသူများမှာ အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူများ၏ မဟာမိတ်များ မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြနေပြီး သူတို့ကို ကယ်တင်မည့်သူများ ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလော။

ချူကျန့်က ဟွာဆန်းဂိုဏ်း တပည့်များကြားသို့ တိတ်တဆိတ် ဆုတ်ခွာသွားပြီး လူတစ်ယောက်ကို ဆေးလိမ်းပေးနေသည့် ဟန်ဆောင်ကာ ဘုရားကျောင်း အပြင်ဘက်ရှိ လမ်းမကြီးဆီသို့ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

မိုးမှာ တိတ်စပြုနေပြီ ဖြစ်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျနေသော ကောင်းကင်မီးပုံးများက မှိန်ပျပျ အလင်းရောင်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။ မြင်းစီးသမား သုံးဆယ်ကျော်ခန့်က သူတို့ဆီသို့ ရွှံ့ရေများ လွင့်စင်အောင် ဒုန်းစိုင်း နှင်လာပြီး အပြင်ဘက်ရှိ အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူအုပ်ကို လျင်မြန်စွာ ဖြိုခွဲကာ ဘုရားကျောင်း အနီးသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရ၏။

သူတို့က မြင်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။ ထို ယောက်ျား မိန်းမ အားလုံးမှာ လက်နက်များ ကိုယ်စီ ကိုင်ဆောင်ထားကြပြီး လူတစ်ယောက်က မေးလိုက်၏။

“ဒီမှာ ဘယ်သူတွေ တိုက်ခိုက်နေကြတာလဲ ဟင်... ခင်ဗျားတို့က ဟွာဆန်းဂိုဏ်း က မိတ်ဆွေတွေလား”

ထို့နောက် လူအချို့က အနီးသို့ လျှောက်လာပြီး ယွဲ့ပုချွင် ကို အရိုအသေ ပေးလိုက်ကြရာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သူများ ဖြစ်ဟန်တူသည်။

သူတို့၏ ယဉ်ကျေးသော အပြုအမူများကို မြင်သော်ငြား မည်သူကမျှ မြင်းပေါ်မှ မဆင်းကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ယွဲ့ပုချွင် ၏ ထူးဆန်းသော မျက်နှာအမူအရာကိုပါ သတိပြုမိသွားသောအခါ... ဤလူများမှာ သူတို့၏ မဟာမိတ်များ မဟုတ်ဘဲ နောက်ထပ် ပြဿနာရှာမည့် သူများ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ချူကျန့် ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိသွားတော့၏။

All Chapters