တရားမျှတသော တိုက်ပွဲ

ဟွာဝူချွဲ ၏ လက်တစ်ဖက်သာ ကောင်းကောင်း အသုံးပြုနိုင်တော့သည်။

ချူကျန့်၏ ခန့်မှန်းရခက်သော ဓားအရိပ်များကြားတွင် သူ၏ "ပန်းပွင့်များကို ရွှေ့ပြောင်း၍ သစ်ပင်များကို ဆက်စပ်ခြင်း" သိုင်းကွက်ကို အသုံးပြု၍ မရနိုင်တော့သဖြင့် နောက်သို့သာ အဆက်မပြတ် ဆုတ်ခွာ ရှောင်တိမ်းနေရပြီး လုံးဝ အသာစီး မရတော့ချေ။

အကယ်၍ လင်းယွီ သိုင်းကျမ်း စတုတ္ထအဆင့်၏ "အပြစ်အနာအဆာ ကင်းမဲ့သော လက်ဝါးချက်" ကသာ တစ်ခါတစ်ရံ သူ့ကို အန္တရာယ်မှ ကယ်တင်မပေးခဲ့ပါက သူသည် ဓားချက် မိပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျနေမည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်၏။

အကွက် နှစ်ဆယ် သုံးဆယ်ခန့် အတွင်းတွင် ဟွာဝူချွဲ သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်တော့မည်ဟု ထင်ရချိန်မှာပင် ရုတ်တရက် "ချွင်" ဆိုသော အသံနှင့်အတူ ငွေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု တောက်ပလာလေသည်။

ကျစ်လျစ်သော ငွေရောင်

ဓားပါးလေးတစ်လက်က ဟွာဝူချွဲ ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာတော့၏။

ဓားသွားမှာ ပါးလွှာသော်လည်း အရှည် ငါးပေခန့် ရှိသည်။ ငွေရောင် အလင်းတန်းများက လှုပ်ရှားစီးဆင်းနေပြီး လက်ကောက်ဝတ်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ဓားမှာ ငွေရောင် မြွေတစ်ကောင်အလား ကခုန်သွားကာ လျှပ်တစ်ပြက် တောက်ပလာပြီး ချူကျန့်၏ ဓားချီများနှင့် ချက်ချင်း ရစ်ပတ်သွားတော့၏။

သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ခန့်မှန်းရခက်ပြီး လှည့်စားမှုများ ပါဝင်သော ဓားသိုင်းများကို အသုံးပြုနေကြသော်လည်း ဟွာဝူချွဲ ၏ သိုင်းပညာက ပိုမို သာလွန်နေသည်။ ထို့အပြင် သူ အသုံးပြုနေသည်မှာ ယီဟွာ နန်းတော် ၏ အထွတ်အထိပ် သိုင်းပညာဖြစ်သော "လမင်း ကခုန်ခြင်း ဓားသိုင်း" ဖြစ်ပြီး ဂိမ်း စနစ်ကြီး၏ စွမ်းအား မြှင့်တင်မှုများလည်း ပါဝင်နေသေး၏။

ချူကျန့် အနေဖြင့်မူ သူ သိရှိထားသော "ကောင်းကင်ဘုံ လှည့်စားမှု ကိုးကွက်" ဓားသိုင်းကို အသုံးပြုနေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဂိမ်း စနစ်ကြီးတွင် မှတ်တမ်း မတင်ထားသဖြင့် သူ၏ ဓားချက် အားလုံးကို သာမန် တိုက်ခိုက်မှုများအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ထားသည်။ ခွန်အား အချိုးအစား ပြောင်းလဲသွားမှုနှင့်အတူ ဟွာဝူချွဲ က တိုက်ပွဲ အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းပြန် လှန်ပစ်လိုက်တော့၏။

လက်နက်ချင်း ထိခိုက်သံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး ချူကျန့်၏ "မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး သန့်စင်သော ဓားတို" မှာ ဝမ်းနည်းဖွယ် ညည်းတွားသံလေးများ မှိန်ပျပျ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဟွာဝူချွဲ ကိုင်ဆောင်ထားသော ငွေရောင် ဓားမှာ "ရတနာအဆင့် ငွေရောင်" လက်နက်ကြီး ပါလား။ ချူကျန့်၏ လိမ္မော်ရောင် လက်နက်ထက် တစ်ဆင့် ပိုမြင့်နေချေပြီ။

ချူကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတော့၏။ သူ၏ "ကောင်းကင်ဘုံ လှည့်စားမှု ကိုးကွက်" တွင် သိုင်းကွက်ပေါင်း သုံးရာကျော် ပါဝင်ရာ ဤမျှ အကြိတ်အနယ် ရှိနေသော တိုက်ပွဲအတွင်း သိုင်းကွက် အားလုံးကို ထုတ်သုံးပြီး ဂိမ်း စနစ်ကြီး၏ အသိအမှတ်ပြု မှတ်တမ်းတင်မှုကို ရယူရန် မျှော်လင့်ခြင်းမှာ လက်တွေ့ မကျလှပေ။

သူက လျင်မြန်စွာ နောက်သို့ လှန်ချလိုက်ပြီး မီးတောက်ပုံစံ အကွက်များ ပါဝင်သော လိမ္မော်ရောင်အဆင့် "မီးတောက်ပြာ လောင်ကျွမ်းဓား" ကို ဘယ်လက်ဖြင့် ဆွဲထုတ်လိုက်၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ညာဘက်လက်ရှိ ဓားသိုင်းကလည်း ပြောင်းလဲသွားတော့၏။

ဘယ်လက်က ငွေရောင်နှင်းခဲ လခြမ်းကွေး ဓားသိုင်း ညာလက်က နဂါးသတ် ဓားသိုင်း ဆယ့်ခုနစ်ကွက် ပင်။

လက်တစ်ဖက်တည်းသာ အသုံးပြုနိုင်တော့သော ဟွာဝူချွဲ ကို လက်နက် နှစ်ခုနှင့် ရတနာအဆင့် သိုင်းပညာ နှစ်ခု အသုံးပြုကာ အနိုင်ကျင့်ရန် ချူကျန့်က ရည်ရွယ်ထားကြောင်း ရှင်းလင်းလှပေသည်။

လက်ဝဲလက်ယာ တိုက်ခိုက်ရေး သိုင်းပညာများကို သူ မသင်ယူဖူးသော်ငြား၊ ဘယ်ညာ လက်နှစ်ဖက်ကို အသုံးပြု၍ မတူညီသော လက်နက်များကို ညှိနှိုင်း ကိုင်တွယ်ရန်မှာ သူ့အတွက် အလွန် လွယ်ကူလှပေသည်။ လိမ္မော်ရောင်အဆင့် လက်နက် နှစ်ခုနှင့် ရတနာအဆင့် သိုင်းပညာများ ပေါင်းစပ်ကာ ဟွာဝူချွဲ ၏ ဒဏ်ရာရနေသော ဘယ်ဘက်လက်ကို အဓိက ပစ်မှတ်ထား၍ တိုက်ခိုက်တော့၏။

ဤအရှက်မရှိသော ပစ်မှတ်ထား တိုက်ခိုက်မှုက အမှန်တကယ်ပင် အလုပ်ဖြစ်သွားပြီး အကွက် ဆယ်ကွက်ကျော် အတွင်းမှာပင် တိုက်ပွဲ အခြေအနေက ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားပြန်တော့၏။

ဟွာဝူချွဲ ၏ သိုင်းပညာက ပိုမို မြင့်မားပြီး လျင်မြန်မှုတွင်လည်း သာလွန်ကာ လက်နက်ကလည်း ပိုမို အဆင့်မြင့်နေသည် ဆိုသော်ငြား သူ၏ ခွန်အား (၇၀) ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကိုသာ အသုံးပြုနိုင်ပြီး လက်တစ်ဖက်တည်းသာ ကျန်ရှိတော့ချိန်တွင် သိုင်းဆရာကြီး လည်းဖြစ် အရှက်လည်းမရှိသော ချူကျန့်ကို သူ မည်သို့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်နည်း။

“ရွှစ်...”

သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး ဒဏ်ရာရ၍ တွဲလောင်း ကျနေသော ဟွာဝူချွဲ ၏ လက်မောင်းတွင် နောက်ထပ် ဓားဒဏ်ရာ တစ်ချက် ထပ်မံ ရရှိသွားပြန်သည်။

ဟွာဝူချွဲ ၏ မျက်နှာအမူအရာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားတော့၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ဒဏ်ရာရနေသော လက်မောင်းမှ ယားယံပြီး ထုံကျင်သော ခံစားမှုတစ်ခုက အပြင်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ တိုက်စားလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသောကြောင့်ပင်။ ချူကျန့်က သူ၏ လက်နက်တွင် အသေမြန်စေသော အဆိပ်များ သုတ်လိမ်းထားကြောင်း ရှင်းလင်းလှပေသည်။

“ခင်ဗျား...”

ဤမျှ အစွမ်းထက်ပြီး သာမန်ပုံပေါက်နေသော ကုန်သည်ကြီးက သူ၏ လက်နက်တွင် အဆိပ်သုတ်ထားလောက်အောင် အောက်တန်းကျလိမ့်မည်ဟု ဟွာဝူချွဲ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

အမြဲတမ်း တည်ငြိမ် အေးဆေးတတ်သော သူပင်လျှင် ဒေါသပေါက်ကွဲသွားရတော့၏။ သူက အားကုန်ထုတ်၍ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း အဆိပ်မှာ အလွန် ပြင်းထန်လွန်းလှပေသည်။ သေးငယ်သော ဓားဒဏ်ရာလေး တစ်ချက်သာ ရရှိခဲ့သော်လည်း အဆိပ်များက လက်မောင်း တစ်ခုလုံးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့သွားပြီး သူ၏ နှလုံးဆီသို့ပင် ဦးတည်နေချေပြီ။ အဆိပ်များ နှလုံးဆီသို့ ရောက်သွားပါက နတ်ဘုရားများပင် သူ့ကို ကယ်တင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ဟွာဝူချွဲ မှာ ယီဟွာ နန်းတော် ၏ ဖြေဆေးကို ထုတ်ယူနိုင်ရန်အတွက် ချူကျန့်ကို နောက်သို့ ဆုတ်သွားအောင် တိုက်ခိုက်ရင်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဆိပ်များ ထပ်မံ မပျံ့စေရန် သူ၏ အတွင်းအားများကို စုစည်း၍ ခုခံနေရသည်။ သို့သော် ချူကျန့်က ဓားနှစ်လက်ဖြင့် အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေပြီး သူ၏ အရေးကြီး သွေးကြောဆုံများကိုသာ အမြဲ ပစ်မှတ်ထားနေလေရာ ဟွာဝူချွဲ မှာ အဆိပ်ကို ခုခံရင်း ကာကွယ်နေရသဖြင့် အလွန် သနားစရာ ကောင်းနေပြီး ဆေးသောက်ရန် အခွင့်အရေး လုံးဝ မရခဲ့ချေ။

အကွက် နှစ်ဆယ် သုံးဆယ်ခန့် အကြာတွင် ဟွာဝူချွဲ ၏ ဘယ်ဘက် ခြေထောက်တွင် နောက်ထပ် ဓားတစ်ချက် အခုတ်ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ ချောမော ဖြူဖွေးသော မျက်နှာပေါ်တွင် မည်းမှောင်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာတော့၏။ သူ၏ ဓားသိုင်းများလည်း နှေးကွေးသွားသည်။

ရုတ်တရက် ချူကျန့်က သူ၏ ဓားနှစ်လက်စလုံးကို ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်၏။ တဆက်တည်း၌ ရှေ့သို့ ခုန်ဝင်သွားကာ အလွန် ရှားပါးပြီး အံ့မခန်း ကောင်းမွန်လှသော နပန်းသတ် သိုင်းကွက် တစ်ခုဖြင့် ဟွာဝူချွဲ ၏ ဝတ်ရုံလည်ပင်းကို ဆွဲကိုင်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အားပါးတရ ပစ်ပေါက်ချလိုက်တော့၏။

ထိုပစ်ပေါက်မှုကြောင့် ဟွာဝူချွဲ တစ်ယောက် ခေါင်းမူးသွားပြီး ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားရသည်။ သူ၏ ဖြူဖွေးသော ဝတ်စုံများမှာလည်း ရွှံ့ဗွက်များဖြင့် ပေကျံကာ တွန့်ကြေသွားသဖြင့် ချောမော ခန့်ညားသော သခင်လေးဟွာ ဟု လုံးဝ မထင်ရတော့ချေ။

ချူကျန့်က ဆက်လက် မတိုက်ခိုက်တော့ချေ။ လေထဲမှ ပြုတ်ကျလာသော ဓားကို ဖမ်းယူကာ အိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်သည်။

“သခင်လေးဟွာ... အခုမှပဲ ကြည့်ရတာ ပိုအဆင်ပြေသွားတော့တယ် ကဲ... ကျန်းရှောင်ယွီ နဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ တရားမျှတတဲ့ တိုက်ပွဲကို ဆက်လုပ်လို့ ရပါပြီ ကျွန်တော် မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး... ဖြည်းဖြည်းသာ တိုက်ကြပါ”

'တရားမျှတတဲ့ တိုက်ပွဲ... ဟုတ်လား'

'ဒီလို လုပ်ရပ်ကို မင်းက တရားမျှတတဲ့ တိုက်ပွဲ လို့ ခေါ်တာလား'

ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ အရှက်မဲ့ခြင်း ဆိုသည်မှာ မည်သို့သော အရာဖြစ်ကြောင်း ဟွာဝူချွဲ အမှန်တကယ် မြင်တွေ့လိုက်ရတော့၏။

လက်တစ်ဖက်နှင့် ခြေထောက်တစ်ဖက် ဒဏ်ရာရထားပြီး မတ်တပ်ပင် မရပ်နိုင်တော့လောက်အောင် အဆိပ်မိနေချိန်တွင် ကျန်းရှောင်ယွီ နဲ့ သူ ဘယ်လိုလုပ် တိုက်နိုင်တော့မည်နည်း။ ဒါက သေတွင်းထဲသို့ ကိုယ်တိုင် ဆင်းသက်ခြင်း မဟုတ်လော။

သို့သော် ဟွာဝူချွဲ မှာ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟနိုင်ခဲ့ချေ။ ယီဟွာ နန်းတော် တွင် လေ့ကျင့်ခဲ့သော သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း သိုင်းပညာများကို အသုံးပြုကာ ကျန်းရှောင်ယွီ ကို ရွှံ့ဗွက်ထဲမှ မထနိုင်တော့လောက်အောင် ရိုက်နှက်ခဲ့စဉ်က အဖြစ်အပျက်ကို သူ ပြန်တွေးမိသွားသည်။ ကျန်းရှောင်ယွီ လည်း ထိုအချိန်က ယခုကဲ့သို့ မတရားမှုနှင့် နာကြည်းမှုများကို ခံစားခဲ့ရမည် မဟုတ်လော။

“ကျန်းရှောင်ယွီ... မင်း အလှည့်ရောက်ပြီ”

ကုန်သည်ကြီး၏ အသံကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ ကျန်းရှောင်ယွီ အနားသို့ ရောက်လာ၏။

ဟွာဝူချွဲ က မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်၏။ သူသည် ယီဟွာ နန်းတော် ၏ လူတစ်ယောက် ဖြစ်လေရာ သေဆုံးသွားလျှင်တောင် သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အထိခိုက်ခံမည် မဟုတ်ချေ။ လုံးဝ ခေါင်းငုံ့မည် မဟုတ်သလို အသက်ချမ်းသာပေးရန်လည်း တောင်းပန်မည် မဟုတ်ပေ။

မထင်မှတ်ထားလောက်အောင်ပင် ကျန်းရှောင်ယွီက မတိုက်ခိုက်ခဲ့ချေ။ ၎င်းအစား သူ့ကို ဆွဲထူလိုက်ပြီး နောက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်၏။

“အစ်ကိုချူ... ဖြေဆေးရော”

ကျန်းရှောင်ယွီ က သူ့ကို အခေါ်အဝေါ် ပြောင်းသွားပြီး "အစ်ကိုချူ" လို့ ခေါ်လိုက်တာပါလား။

ချူကျန့် တစ်ယောက် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သို့သော် သူ၏ တည်ငြိမ်နေသော မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ပြီးနောက် ချူကျန့်က သက်ပြင်းချကာ ဆေးပုလင်း တစ်ပုလင်းကို ထုတ်ယူပြီး ပစ်ပေးလိုက်၏။

“နှစ်လုံး သောက်လိုက်... အဆိပ်ပြေသွားလိမ့်မယ်”

ကျန်းရှောင်ယွီက ဆေးပုလင်းကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး ဆေးနှစ်လုံး ထုတ်ကာ ဟွာဝူချွဲ ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်၏။

ဟွာဝူချွဲ ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်၏။

“မင်း ဘာသဘောလဲ”

ကျန်းရှောင်ယွီက ပြန်ဖြေလိုက်၏။

“မင်း ငါ့ကို သတ်ချင်ရင်... ငါလည်း မင်းကို သတ်မှာပဲ တစ်နေ့ကျရင် ငါတို့ ရှင်းကြရမှာပဲ... ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့လို အခြေအနေမျိုးနဲ့တော့ မဟုတ်ဘူး အခုချိန်မှာ ငါက မင်းကို မယှဉ်နိုင်ဘူး ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို အချိန် နှစ်နှစ်လောက် ပေးရင် မင်းကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ် နောက် နှစ်နှစ်နေရင် ငါ ဒီနေရာမှာပဲ မင်းကို စောင့်နေမယ်... အဲ့ဒီအခါကျမှ အပြတ်အသတ် ရှင်းကြတာပေါ့... ဘယ်လိုလဲ”

ဟွာဝူချွဲ က သူ၏ လေးနက်တည်ကြည်နေသော မျက်နှာထားကို အချိန်အတန်ကြာ စိုက်ကြည့်နေမိ၏။ ကျန်းရှောင်ယွီ၏ ပုံမှန် ပေါ့ပါးပြီး နောက်ပြောင်တတ်သော ပုံစံမျိုး လုံးဝ မရှိသည်ကို ဤတစ်ကြိမ် ပထမဆုံး တွေ့မြင်ရခြင်းပင်။

ကျန်းရှောင်ယွီ တကယ် အတည်ပြောနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

ဟွာဝူချွဲ က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။

“ကောင်းပြီလေ... ငါ လက်ခံတယ်”

သူက ဖြေဆေးများကို ယူလိုက်ပြီး လက်ပေါ်ရှိ ရွှံ့ဗွက်များကိုပင် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ချက်ချင်း ဝါးစားလိုက်တော့သည်။

သူ၏ ရွှံ့ဗွက်များ ပေကျံနေသော မျက်နှာကြီးကို ကြည့်ရင်း ကျန်းရှောင်ယွီက ရုတ်တရက် ရယ်လိုက်၏။

“မင်းကို ခံစားချက် ကင်းမဲ့တဲ့ ရေခဲတုံးကြီးလို့ ငါ အမြဲ ထင်ထားခဲ့တာ... အခုတော့ မင်းက အများကြီး ပိုကြည့်ကောင်းလာပြီပဲ”

ဟွာဝူချွဲ လည်း လိုက်၍ ရယ်လိုက်တော့၏။

“အရင်ကတော့ မင်း ဒီလောက် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းမှန်း မသိခဲ့ဘူး... အခုတော့ မင်းလည်း အတော်လေး ကြည့်ကောင်းလာပြီပဲ”

ထို့နောက် ချူကျန့် ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီနေ့ မင်းကို ငါ ရှုံးသွားတယ် ဒါပေမဲ့ ငါက မင်းထက်.. ညံ့လို့ မဟုတ်ဘူး ခင်ဗျား စိတ်ဝင်စားတယ် ဆိုရင် နောက် နှစ်နှစ်နေရင် ဒီကို တစ်ခေါက်လောက် ပြန်လာခဲ့ပါ ဟွာဝူချွဲ က မင်းရဲ့ သိုင်းပညာတွေကို နောက်တစ်ကြိမ် မြည်းစမ်းချင်သေးတယ်”

“စိတ်မဝင်စားဘူး... မလိုဘူး”

ချူကျန့်က လက်ခါပြလိုက်ပြီး...

“ငါ မင်းကို မနိုင်နိုင်ဘူး ဆိုတာ မှန်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ အသေအလဲ တိုက်ရမယ် ဆိုရင်တော့... သေမယ့် သူက မင်းပဲ ဖြစ်မှာ သေချာတယ် အခုလည်း ဒီအတိုင်းပဲ၊ နောက် နှစ်နှစ် နေရင်လည်း ဒီအတိုင်းပဲ ဖြစ်နေမှာပါပဲ”

ဟွာဝူချွဲ တစ်ယောက် စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ ဒေါသထွက်ရမလို ရယ်ရမလို ဖြစ်နေတော့၏။

သူက ကျန်းရှောင်ယွီ ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်း တကယ့်ကို သူငယ်ချင်းကောင်း တစ်ယောက် ရထားတာပဲ”

ကျန်းရှောင်ယွီက ပြုံးလိုက်ပြီး...

“တစ်ခါတစ်လေကျရင်... သူက လူဆိုးတောင်ကြား က လာတဲ့သူလို့တောင် ငါ ထင်မိတယ် သူ့ရဲ့ ယုတ်မာတဲ့ နည်းလမ်းတွေက ငါ့ထက် လုံးဝ မလျော့ဘူး”

ဟွာဝူချွဲ က သက်ပြင်းချလိုက်၏။

“ထူးဆန်းတာက... အခုချိန်မှာ ငါ သူ့အပေါ် ဘာနာကြည်းမှုမှ မရှိတော့တာပဲ”

ထိုအခါ ကျန်းရှောင်ယွီက မျက်တောင်လေး ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံးက တကယ့် လူယုတ်မာ စစ်စစ်တွေ ဖြစ်နေလို့ နေမှာပေါ့ တကယ့် လူယုတ်မာ စစ်စစ် ဖြစ်ရတာက ဟန်ဆောင် လူကောင်း လုပ်နေရတာထက် အမြဲတမ်း ပိုပျော်စရာ ကောင်းပြီး ပိုသဘောကျစရာ ကောင်းတယ်လေ”

ဟွာဝူချွဲ က သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချူကျန့် ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်ကာ ခေါင်းယမ်း၍ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

“အဲ့ဒီစကားက တော်တော် အဓိပ္ပာယ် ရှိတာပဲ”

သူ နောက်သို့ ပြန်လှည့်ကာ ထျဲ့ရှင်းလန် ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမက တောင်းပန်သည့် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ ကျန်းရှောင်ယွီ၏ လက်ကို တင်းကျပ်စွာ ကိုင်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားသော်လည်း ပေါ့ပါးလွတ်လပ်သော အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“သခင်မလေး ထျဲ့ ကို ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံပါ”

ထို့နောက် လှည့်ကာ ခပ်သွက်သွက် လျှောက်သွားလေတော့၏။