အပ်ချုပ်အလုပ် လိုအပ်ခြင်း

ပန်းရှောင်ရှင်း၏ မျက်နှာလေးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အလွန် လေးနက်နေပုံရသည်။

တကယ်တော့ သူသည် သူ၏စိတ်ထဲမှာ ဤအစီအစဉ်သည် အမှန်တကယ် အလုပ်ဖြစ်နိုင် မဖြစ်နိုင်ကို မသေချာသော်လည်း လက်ရှိအချိန်တွင် တူညီသော ဖဲကြိုးကို တကယ် ရှာမတွေ့နိုင်သောကြောင့်ပင်။

ရန်ချင်ဝမ်သည် ခဏတာ စဉ်းစားပြီး ပြောသည်။ "ဒီလို လုပ်ကြည့်ရအောင်။ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ကြိုးစားကြည့်မယ်။ အနီရောင်ဖဲကြိုးပါတဲ့ ဝက်ဝံ ဒါမှမဟုတ် ဒီလို အနီရောင်ဖဲကြိုးကို ဆက်ရှာမတွေ့ဘူးဆိုရင် ရှောင်ရှင်းရဲ့ နည်းလမ်းကို စမ်းကြည့်မယ်။"

လူတိုင်း ခေါင်းညိတ်ကြသည်။

ပိုင်ယို့ဝေက ပြောသည်။ "အဆင့်ကို ကျော်လွှားဖို့ နည်းလမ်းက ထူးခြားနေရမယ်။ အနီရောင်ဖဲကြိုးပေါ်မှာ အနက်ရောင်ဘောပင်နဲ့ အစက်တွေ ဆွဲတာ အလုပ်ဖြစ်မယ်ဆိုရင် အနီရောင်အဝတ်စ တစ်ပိုင်းကို ဖြတ်ပြီး ကိုယ့်ဘာသာ ဖဲကြိုးလုပ်တာကလည်း အလုပ်ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ရှာနေတုန်းမှာ အနီရောင်ပရိဘောဂအဖုံးတွေ ဒါမှမဟုတ် အနီရောင်အရုပ်အဝတ်အစားတွေလိုမျိုး တူညီတဲ့ ပုံစံရှိတဲ့ အထည်တွေကိုလည်း ရှာကြည့်လို့ရတယ်။"

"ဒီလိုဟာတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ ခုနက အနီရောင်အဝတ်တွေ ဝတ်ထားတဲ့ အမွေးပွအရုပ်တွေ အများကြီး တွေ့ခဲ့တယ်။" လုအန်းက ပြောသည်။

ဆရာချန်းကလည်း ပြောသည်။ " မီးဖိုချောင်မှာလည်း အရင်က ဒီလို အထည်မျိုး တွေ့ဖူးတယ် ထင်တယ်။"

လူတိုင်း ထပ်မံ ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်ခဲ့ကြသော်လည်း ဘာမှ မတွေ့ကြပြန်ပါ။

သူတို့သည် ဖဲကြိုးနှင့် အနီရောင်အဝတ်များ ဝတ်ဆင်ထားသော အရုပ်များစွာ ရှိသည်ကို မှတ်မိကြသော်လည်း တကယ်တမ်း ရှာဖွေကြည့်သောအခါ အရောင် သို့မဟုတ် ပုံစံ မှားနေခြင်း သို့မဟုတ် အထည် မှားနေခြင်းကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

အချို့မှာ အနီရောင်ရင့်လွန်းသည်။ အချို့မှာ အနီရောင်ဖျော့လွန်းသည်။ အချို့မှာ ခရမ်းရောင်အနီ။ အချို့မှာ လိမ္မော်ရောင်အနီ။ အချို့မှာ တူညီသော အနီရောင်ဖြစ်သော်လည်း အခြား ပုံစံပါရှိသည်။

အထည်သည်လည်း ပြဿနာကြီးတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ပိုးနှင့် ကတ္တီပါတို့သည် ပုံပန်းသဏ္ဍာန် လုံးဝ ကွဲပြားကြသည်။ ဖဲကြိုးများအဖြစ် ဖြတ်တောက်ထားလျှင်ပင် ပုံသဏ္ဍာန်များမှာ အလွန် ကွဲပြားသွားလိမ့်မည်။

လူတိုင်း အောက်ထပ် စားသောက်ခန်းတွင် ပြန်လည် စုဝေးခဲ့ကြသည်။ စားပွဲပေါ်တွင် ဝက်ဝံရုပ်နှစ်ကောင်ကို ချထားသည်။

ပြီးတော့ အပ်ချုပ်အိတ်တစ်ခု။

ရန်ချင်ဝမ်က ပြောသည်။ "ဒီနည်းလမ်းက ထူးခြားမှုရဲ့ လက္ခဏာနဲ့ ကိုက်ညီပုံရတယ်။ စမ်းကြည့်လို့ ရလောက်တယ်။ ဘယ်သူ့ရဲ့ လက်ရာက ပိုကောင်းလဲ။"

မျောက်၏ အမြီးမှ ဖဲကြိုးကို ယူပြီး တူညီသည့် အရွယ်အစားရှိသော အနက်ရောင်အစက်များ ဆွဲရန်ဖြစ်သည်။ ပြီးလျှင် နောက်ဆုံးမှာ ဝက်ဝံ၏လည်ပင်း၌ သပ်သပ်ရပ်ရပ် ချုပ်ရမည်။

အမျိုးသားအများစုသည် ဒီအလုပ်ကို မလုပ်နိုင်ကြပေ။

ကျူရှူးသည် လူတိုင်းကို ကြည့်ပြီး ပြောသည်။ "...မသေချာဘူးဆိုရင် ကျွန်မ စမ်းကြည့်လို့ ရတယ်။"

လီလီက မေးသည်။ "ကျူရှူး အပ်ချုပ်တတ်လား။"

ကျူရှူး: "ရိုးရိုး ပစ္စည်းတွေကို အတူတူ ချုပ်တာ ပြဿနာမရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပိုရှုပ်ထွေးတဲ့ ဟာတွေကိုတော့ မလုပ်တတ်ဘူး။"

သူမ စကားပြောပြီးနောက် ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "အခု ကျွန်မကို ဒီလို မကြည့်ပါနဲ့။ ကျွန်မ ကျောင်းတက်တုန်းက လက်မှုပညာမှာ အရမ်းတော်ခဲ့တယ်။"

မည်သူမျှ ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိပေ။

ကျူရှူးသည် ကတ်ကြေးတစ်စုံကို ယူပြီး မျောက်၏ အမြီးမှ ဖဲကြိုးကို ဂရုတစိုက် ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ထို့နောက် အခြားဝက်ဝံနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကာ အနက်ရောင်အစက်များကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆွဲလိုက်သည်။

အိမ်တစ်အိမ်လုံးမှာ အနီရောင်ဖဲကြိုး တစ်ခုတည်းသာ ရှိသောကြောင့် လုံးဝ မှားယွင်းစွာ မဆွဲမိစေရ။ မဟုတ်ပါက အလုပ်အားလုံး အချည်းနှီး ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

မသိစိတ်ဖြင့် ကျူရှူး၏ နဖူးတွင် ချွေးများ စိုနေပြီး သူမ၏ လက်များ တုန်ယင်နေသည်။

ရန်ချင်ဝမ်သည် ခဏတာ စဉ်းစားပြီး တီးတိုးပြောသည်။ "ဒီမှာ ဆက်မစုဝေးကြနဲ့တော့။ သွားကြစို့။ သူ့ကို သူ့ဘာသာ လုပ်ခွင့်ပေးလိုက်။"

ကျူရှူးသည် ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ရန်ချင်ဝမ်ကို ကျေးဇူးတင်သည့် အပြုံးဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။

လူတိုင်းသည် ဒီနေရာတွင် စိုက်ကြည့်နေခြင်းက အထောက်အကူ မဖြစ်ဘဲ ကျူရှူးကို ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားစေလိမ့်မည်ကို နောက်ကျမှ သိလိုက်ကြသည်။

သို့သော် အိမ်က အရမ်းသေးငယ်သောကြောင့် သွားစရာ နေရာမရှိသောကြောင့် လူအနည်းငယ်သည် နွေရာသီ သို့မဟုတ် ဆောင်းဦးအတွက် နောက်ထပ် သဲလွန်စများ ရှာဖွေနိုင်မလားဆိုသည်ကို ကြည့်ရန် အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားကြသည်။

ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော နေရာအားလုံးကို ရှာဖွေပြီးပြီဖြစ်သောကြောင့် ရှန်မိုသည် ထပ်မံ ရှာဖွေခြင်းက ဘာမှ ထူးခြားမှု ရှိလိမ့်မည်ဟု မထင်ပေ။

သူသည် ပထမထပ်တွင် နေပြီး ပိုင်ယို့ဝေဘေးတွင် အနားယူရန် ကုလားထိုင်တစ်လုံးကို ဆွဲယူ ထိုင်လိုက်သည်။

ရန်ချင်ဝမ်လည်း လာရောက်ပြီး ပြတင်းပေါက်ရှေ့တွင် ရပ်ကာ အပြင်ဘက်၌ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသော မိခင်ဝက်ဝံကို ကြည့်နေသည်။

"နှစ်ထပ်ခွဲ အိမ်တစ်လုံးကို ရှာဖွေဖို့ နှစ်နာရီထက် ပိုမကြာသင့်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဂိမ်းစနစ်က ၈ နာရီ အပြည့် ခွဲဝေပေးထားတယ်။ မှန်ကန်တဲ့ ပစ္စည်းကို တွေ့ရင်တောင် နောက်ရာသီကို မဝင်ခင် ၈ နာရီ ဆက်စောင့်ရဦးမယ်... ဒါ ဘာကြောင့်လို့ ထင်လဲ။"

" ပိုပြီး စိတ်မရှည်အောင် လုပ်ဖို့..." ရှန်မိုက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောသည်။ "သံသယတွေ ပိုများလာအောင်။ မသေချာမှုတွေ ပိုများလာအောင်။"