← Chapters

အခန်း (၄၂၃-၄၂၄)

Vol. 43 Ch. 423-424

အခန်း (၄၂၃-၄၂၄)

Vol. 43 Ch. 423-424

အခန်း ၄၂၃ - တာအိုလက်နက်၏ အပိုင်းအစ။

"အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ စိတ်စွမ်းအား အဆင့်တက်သွားတာလား။ တကယ်ကို ရွှေအမြုတေအဆင့်က ဘယ်ကျင့်ကြံသူကိုမှ အထင်သေးလို့ မရဘူးပဲ"

ကောင်းကင်ယံတွင် လုချင်းသည် မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်ထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး သူ၏ လွတ်ဟာနေသော မျက်လုံးများကို ခံစားချက်အနည်းငယ်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

ဤမီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်သည် ရှင်သန်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကြား အစွန်းတစ်ဖက်တွင် သူ၏ အလားအလာများကို နိုးကြားလာစေပြီး စိတ်စွမ်းအားနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေတွင် အဆင့်တက်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

ထိုငွေရောင် လှေပျံပေါ်သို့ တက်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။

ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကာ လုချင်းသည် [ထင်ယောင်ထင်မှား] လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် စွမ်းအားထဲတွင် ပိတ်မိနေဆဲဖြစ်သော မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်အား ဖိနှိပ်ရန်အတွက် လီဟော်ဒယ်အိုးထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်တော့၏။

ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီး ပြီးပြည့်စုံသော ရွှေအမြုတေကို ရရှိပြီးနောက် လုချင်း၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် စွမ်းအားနှစ်ခု၏ စွမ်းအားများမှာ အသွင်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ခံယူခဲ့ရလေသည်။

မကြာသေးမီက [ထင်ယောင်ထင်မှား] လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် စွမ်းအားသည် အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်အား တစ်ခဏတာမျှသာ ပိတ်လှောင်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါ လုချင်း၏ မြှင့်တင်ထားသော [ထင်ယောင်ထင်မှား] လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် စွမ်းအားသည် စတုတ္ထအဆင့် အသွင်ပြောင်းလဲမှု ရွှေအမြုတေ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သော မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်အား မလွတ်မြောက်နိုင်သည့် ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှုထဲသို့ လုံးလုံးကို နစ်မြုပ်သွားစေနိုင်ပြီပင်။

ယင်း၏ ပြီးပြည့်စုံမှုတွင် ထူးထူးခြားခြားဖြင့် ပြီးပြည့်စုံသည့် ရွှေအမြုတေ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော စွမ်းအားမှာ ငြင်းဆန်၍ မရနိုင်ချေ။

ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်၌ လုချင်းသည် သိုင်းပညာများ၊ ဂါထာမန္တန်များနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် စွမ်းအားများတစ်လျှောက် အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ အသွင်ပြောင်းလဲမှုကို ခံစားခဲ့ရပြီး ယင်းတို့၏ စွမ်းအားများကို ကြီးမားသော အတိုင်းအတာအထိ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများအနက် အလွန်နက်ရှိုင်းသော အခြေခံအုတ်မြစ် ရှိသူများသာလျှင် [ထင်ယောင်ထင်မှား] ၏ တိုက်စားမှုကို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိပေမည်။

မကြာသေးမီကမှ သန့်စင်ထားသော အလယ်အလတ်အဆင့် ရွှေအမြုတေဖြင့် စတုတ္ထအဆင့် အသွင်ပြောင်းလဲမှု၏ အစောပိုင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးသော မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်သည် လုချင်း၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် စွမ်းအားများကို ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိချေ။ သူ၏ ရှုံးနိမ့်မှုမှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ပေ။

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်အား လီဟော်ဒယ်အိုးထဲသို့ ပိတ်လှောင်လိုက်ပြီးနောက်တွင်တော့ လုချင်းသည် အနီးအနားရှိ အနည်းငယ် စုတ်ပြဲနေသော်လည်း သာမန်ရုပ်သွင်ရှိသော ရှေးဟောင်းငွေရောင် လှေပျံဆီသို့ အာရုံစိုက်လိုက်တော့၏။

ယင်း၏ အစောပိုင်း စွမ်းဆောင်ရည်ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။ လီဟော်ဒယ်အိုး၏ ဖိနှိပ်မှုစွမ်းအားများ ရှိနေသော်လည်း ငွေရောင် လှေပျံ၏ အမြန်နှုန်းမှာ အနည်းငယ်မျှသာ လျော့ကျသွားပြီး လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနိုင်စွမ်း ရှိနေဆဲပင်။

ထို့အပြင် မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်သည် လှေထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် အပြင်းအထန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်းက ယင်းတွင် ကြီးမားသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ပုန်းကွယ်နေကြောင်း ညွှန်ပြနေပေ၏။

သို့သော် ယင်း၏ သခင်ဖြစ်သော မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်မှာ ယင်းကို လွယ်ကူစွာ ကိုင်တွယ်အသုံးပြုနိုင်ပုံ မပေါ်ချေ။ ဤထူးဆန်းသော အသေးစိတ်အချက်က လုချင်းကို တွေးတောစရာ ဖြစ်စေခဲ့ပါ၏။

ယခုအခါ မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်မှာ အညံ့ခံသွားပြီဖြစ်ပြီး ယင်းကို မောင်းနှင်မည့်သူ မရှိတော့သဖြင့် ငွေရောင် လှေပျံမှာ လေထဲတွင်သာ တိတ်ဆိတ်စွာ လွင့်မျောနေလေသည်။

သူ၏ ရိုက်ချက်တစ်ခုကို ခံရသော်လည်း ဓားရာတစ်ခုမျှ မရှိသည့် လှေကို စစ်ဆေးရင်း လုချင်းသည် ပို၍နက်ရှိုင်းစွာ စုံစမ်းရန် သူ၏နတ်မျက်စိစွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်၏။

မမျှော်လင့်ဘဲ ဤစုံစမ်းစစ်ဆေးမှုမှာ ထင်ထားသည်ထက်တောင် အချိန်ပိုကြာနေခဲ့သည်။

အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုထိ ကြာသွားသော်လည်း မည်သည့် အချက်အလက် စာတန်းမျှ ပေါ်မလာခဲ့ချေ။

ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီးကတည်းက လုချင်း၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးနိုင်စွမ်းများမှာလည်း သိသိသာသာ အားကောင်းလာခဲ့ကြောင်း သတိပြုမိပါ၏။

ဝိညာဉ်လက်နက်များကို စစ်ဆေးရာတွင်ပင် ဤလုပ်ငန်းစဉ်မှာ အချိန်အများကြီး လိုအပ်လေ့မရှိချေ။

သို့သော် ပြသထားသော စွမ်းအားမှာ အထူးတလည် ကြီးမားပုံမရသည့် ဤငွေရောင် လှေပျံသည် မည်သည့် ရလဒ်ကိုမျှ မထုတ်ပေးသေးချေ။

လုချင်းသည် စိတ်ရှည်စွာဖြင့် ဆက်လက်ကြိုးစားနေခဲ့ပြီး တော်တော်ကြီးကြာပြီးနောက်မှသာ လှေပျံထံမှ ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းအလွှာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့၏။

ထို့နောက်၌ စာတန်းအချို့ လွင့်မျောလာခဲ့သည်။

"ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းပဲ"

လုချင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။

ခရမ်းရောင်အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုသက်သက်ဆိုလျှင် ဤမျှလောက် ကြာရှည်စွာ စစ်ဆေးရန် မလိုအပ်သင့်ချေ။

သူသည် ပေါ်လာသော စာတန်းများကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

[နေရာလွတ် လှေပျံ - ဝိညာဉ်လက်နက်၊ တာအိုလက်နက်၏ အပိုင်းအစ။]

[ဤလှေပျံသည် တစ်ချိန်က အစွမ်းထက်သော တာအိုလက်နက်တစ်ခု၏ အဓိကအစိတ်အပိုင်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ ပြင်းထန်သော ပျက်စီးမှုများကြောင့် ယင်း၏ စွမ်းအားမှာ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု၏ စွမ်းအားအထိ လျော့ကျသွားခဲ့သည်။]

[တာအိုလက်နက် - အတွင်း၌ ပြီးပြည့်စုံသော တာအိုစည်းမျဉ်းတစ်ခု ပါဝင်သည့် ရတနာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းအား တာအိုလက်နက်ဟူသော ဘွဲ့အမည်နှင့် ထိုက်တန်စေသည်။]

[ဤလှေပျံသည် နေရာလွတ်ကို ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်ပြီး မယုံနိုင်လောက်သော အရှိန်ဖြင့် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။]

[အတွင်း၌ ဝိညာဉ်အမှတ်အသားတစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းအား သန့်စင်ကာ ပိုင်ရှင်က သိမ်းပိုက်ထားကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။]

...

"တာအိုလက်နက်ရဲ့ အပိုင်းအစလား"

အချက်အလက်များကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရင်း လုချင်း၏ နှလုံးသားမှာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်။

ပြီးပြည့်စုံသော တာအိုစည်းမျဉ်းတစ်ခု ပါဝင်သည့် ရတနာတစ်ခုအကြောင်း ဖော်ပြချက်က သူ့ကို မှင်သက်သွားစေခဲ့၏။

တာအိုစည်းမျဉ်း၏ သဲ့သဲ့လေးသာ ပါဝင်သော ဝိညာဉ်လက်နက်များပင်လျှင် အသက်သွင်းလိုက်သောအခါ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ပေသည်။

အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်လက်နက်များသည် ၎င်းတို့၏ အထွတ်အထိပ်တွင် တောင်များကို ပြာကျစေပြီး သမုဒ္ဒရာများကိုတောင် ဆူပွက်စေနိုင်၏။

ဝိညာဉ်လက်နက်များပင်လျှင် ဤကဲ့သို့သော စွမ်းဆောင်ရည်များကို ရရှိနိုင်ပါက ပြီးပြည့်စုံသော တာအိုစည်းမျဉ်းတစ်ခု ပါဝင်သည့် တာအိုလက်နက်ဆိုသည်မှာ မည်သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်မည်နည်း။

ထိုကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးကို လုချင်းတစ်ယောက် စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်ဖို့တောင်အနိုင်နိုင်ပင်။

"ဝိညာဉ်လက်နက်တွေရဲ့ အထက်မှာရှိတဲ့ နောက်တစ်ဆင့်က တာအိုလက်နက်တွေ ဖြစ်မယ်ဆိုတာ သေချာသလောက်ပဲ" အသေးစိတ် အချက်အလက်များမှတစ်ဆင့် လုချင်း ကောက်ချက်ချလိုက်၏။

"သခင်လေး"

ထိုအချိန်တွင် ယန်သည် လုချင်း၏ဘေးတွင် ပေါ်လာပြီး နေရာလွတ် လှေပျံကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့သြမှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ဤလှေက သူ့အား ရှင်းပြ၍မရနိုင်သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုတစ်ခုနှင့်အတူ၊ နက်ရှိုင်းစွာ ကိန်းအောင်းနေသော ပင်ကိုယ်အသိစိတ်အရ ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခုကို ပေးစွမ်းနေပါ၏။

"သခင်လေး... ဒီလှေပျံက..."

"အဲဒါ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နောက်မှ ဆက်ပြောကြတာပေါ့" လုချင်းက စကားဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး နေရာလွတ် လှေပျံကို ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ချီအိတ်ထဲသို့ သိမ်းလိုက်တော့၏။

"နားလည်ပါပြီ"

ယန်သည် လီဟော်ဒယ်အိုးထဲသို့ နာနာခံခံဖြင့် ပြန်ပြီး ဝင်ရောက်သွားလေကာ သူ၏ သဘောထားမှာတော့ ယခင်ကထက်တောင် များစွာ ပို၍ရိုသေလေးစားမှု ရှိနေလေသည်။

မကြာမီက ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲက လုချင်း၏ လွှမ်းမိုးနိုင်လွန်းလှသော ခွန်အားကို ယန်၏ စိတ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်သွားစေခဲ့သည်။

အလယ်အလတ်အဆင့် ရွှေအမြုတေအဆင့်တွင် ရှိနေသော မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်မှာ အညံ့ခံရခြင်းမတိုင်မီအထိ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကိုတောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘဲ လုံးဝကို အနိုင်ယူခံလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ လုချင်းကသာ ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်းမလုပ်ခဲ့လျှင်တော့ မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်မှာ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် သေဆုံးသွားမည်သာ။

ထို့အပြင် လုချင်းသည် ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ယခုလေးတင်မှ ဝင်ရောက်လာခဲ့ခြင်းပင်။

သူ၏ စွမ်းရည်များ ထပ်မံတိုးတက်လာပါက သူ့စွမ်းအားများ မည်မျှအထိ ရှိလာမည်ကို မည်သူက ခန့်မှန်းနိုင်မည်နည်း။

လုချင်းသည် အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်နှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်က အသုံးပြုခဲ့သော ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် စွမ်းအားကဲ့သို့ သူ၏ လျှို့ဝှက်လက်နက်များစွာကို အသုံးမပြုရသေးကြောင်းကိုလည်း ယန် သိထားပါ၏။

ဤအရာကို သဘောပေါက်ပြီးနောက်၌ ယန်သည် သူ၏ နေရာနှင့် သဘောထားကို လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ပြောင်းလဲရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

ထိုစဉ် လုချင်းကတော့ ယန်၏ အမူအကျင့် ပြောင်းလဲသွားမှုကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သူသည် ကျိုးလီရွာသို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တောင်ခါးပန်းရှိ ခြံဝင်းရှေ့သို့ ဆင်းသက်လိုက်၏။

"သခင်လေးလု"

လင်းကျိယွဲ့နှင့် အခြားသူများမှာ ခြံဝင်းထဲတွင် စုဝေးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ လုချင်းကို မြင်သောအခါ၌ သူတို့သည် ရှေ့သို့ တိုးလာကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများတွင် လေးစားမှုနှင့်အတူ ကြောက်ရွံ့မှုတို့ပါ ရောယှက်နေလေ၏။

ယင်းကို ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ချေ။ အစောပိုင်းက လုချင်း၏ စွမ်းအားပြသမှုမှာ လွှမ်းမိုးနိုင်လွန်းလှပေ၏။

အထူးသဖြင့် သူ့ဓားက တောင်ကုန်းများစွာကို ရိုက်ချိုးပစ်ခဲ့သည့် မြင်ကွင်းမှာ သူ့အား မလေးစားဘဲ နေရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ဆရာ... ရွာထဲက လူတိုင်း ဘေးကင်းကြရဲ့လားဗျ" လုချင်းက ချက်ချင်း မေးလိုက်၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့။ မင်းက မင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ဒီကို မပြန့်လာအောင်လို့ သေချာထိန်းချုပ်ထားခဲ့တာပဲ။ ကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါလည်း ရှိနေတော့ ရွာထဲက လူတိုင်း ဘေးကင်းပါတယ်" သမားတော်ကြီးချန်က အပြုံးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"အဲဒါဆိုလည်း တော်သေးတာပေါ့" လုချင်းက သိသိသာသာ သက်သာရာရသွားသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေးလု... မင်း အခုလေးတင် အဆင့်တက်သွားတာလား"

ဝေ့ရှန်ဟိုင်သည် တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ရှိနေသော မေးခွန်းကို သတိထား၍ မေးလိုက်လေသည်။

သမားတော်ကြီးချန်မှလွဲ၍ အခြားသူများကလည်း လုချင်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြလေ၏။

"ဟုတ်ပါတယ်ဗျ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းလောက်ကမှ ကျွန်တော် အဆင့်တက်သွားတာလေ။ ကျင့်ကြံတာကို တည်ငြိမ်အောင်လုပ်ဖို့ အချိန်လိုသေးတာမလို့သာ လူတိုင်းကို အစောကြီး အသိမပေးလိုက်ရတာပါဗျ။ အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားစေမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်ဗျာ" လုချင်းက ခေါင်းညိတ်ကာ ဝန်ခံလိုက်သည်။

တကယ်ကြီး အဆင့်တက်သွားတာပဲဟ။

အစောပိုင်းက လုချင်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်က သံသယဖြစ်စရာ သိပ်မရှိတော့သော်လည်း သူ၏ အတည်ပြုချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၌ လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့ဆဲပင်။

မကြာသေးမီကမှ သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံဖို့ လိုအပ်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။

ထိုကျင့်ကြံမှုကြီးအား ဤမျှမြန်မြန် ပြီးဆုံးစေရုံသာမကဘဲ စကားတစ်ခွန်းမျှပင် မပြောဘဲ ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။

လင်းကျိယွဲ့က ရုတ်တရက် ပြန်အမှတ်ရသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒါကြောင့်လည်း လွန်ခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းလောက်က တောင်တန်းတစ်သိန်းရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှာ အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်တွေကို ကျွန်တော် သဲ့သဲ့လေး ခံစားမိခဲ့တာကိုး။ အဲဒါ သခင်လေးလုရဲ့ ကောင်းကင်အတိဒုက္ခ ဖြစ်ရမယ် ဟုတ်တယ်မလား"

အစပိုင်းက လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုအတွင်း ရတနာတစ်ခုခု မွေးဖွားလာခြင်းဖြစ်မည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သဖြင့် စုံစမ်းရန် အနီးသို့ မသွားရဲခဲ့ချေ။

"ဟုတ်တယ်ဗျ။ မိုးကြိုးအတိဒုက္ခတွေက တော်တော်လေးကို ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိတဲ့အပြင်ကိုမှ တခြားသူတွေကိုလည်း အန္တရာယ်ဖြစ်စေနိုင်လို့ အဲဒါကို ရင်ဆိုင်ဖို့ တောင်တန်းတွေရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာက လူသူကင်းမဲ့တဲ့ နေရာတစ်ခုကို ကျွန်တော် ရှာခဲ့တာလေ" လုချင်းက အတည်ပြုပေးလိုက်လေတော့၏။

....

အခန်း ၄၂၄ - ခြိမ်းခြောက်မှုများနှင့် စစ်ဆေးမေးမြန်းခြင်း

လုမိသားစုအိမ်၌

လုချင်းသည် အခန်းတစ်ခုအတွင်း တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေလေသည်။

အပြင်ဘက်တွင်တော့ ရှောင်ယန်နှင့် ရှောင်လီတို့ ကစားနေကြသော အသံများက အဝေးမှ ပဲ့တင်ထပ်နေလေ၏။

သူသည် ခေတ္တမျှ နားထောင်နေပြီးနောက်တွင် သူ့မျက်နှာပေါ်၌ သဲ့အပြုံးသေးသေးလေးတစ်ခု ပေါ်လာကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်တော့၏။ ပြီးနောက်၌ သူ၏စိတ်အာရုံကို စူးစိုက်လိုက်ရာ သူ၏ အသိတို့မှာ လီဟော်ဒယ်အိုးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

"သခင်လေး" ယန်က အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာရင်း ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

"အင်း..." လုချင်းက ယန်၏ အမူအကျင့် ပြောင်းလဲသွားမှုကို သတိပြုမိကာ အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်။

သူသည် ထိုအပြောင်းအလဲကို သတိပြုမိသော်လည်း ယင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဘာမျှမပြောဘဲ ဝိညာဉ်လက်နက်၏ အတွင်းပိုင်း နေရာလွတ် ဗဟိုဧရိယာဆီသို့သာ သူ၏ အကြည့်ကို လှည့်လိုက်တော့၏။

ထိုနေရာရှိ နေရာလွတ်အကျဉ်းထောင်တစ်ခုအတွင်းတွင် ပုံရိပ်တစ်ခုက ပိတ်မိနေပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း လွတ်ဟာနေကာ တစ်ခုခုကို ကြောက်ရွံ့စွာ ခံစားနေရသကဲ့သို့နှယ် မျက်နှာကလည်း ရံဖန်ရံခါ နာကျင်မှုကြောင့် တွန့်လိမ်နေလေသည်။

"သခင်လေး..." ယန်က စတင်ပြောလိုက်၏။ "အဲ့ဒီမီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနဲ့ လူက ဒီထဲမှာ ပိတ်လှောင်ခံရကတည်းက နိုးမလာသေးဘူး။

ဒီနေရာလွတ်အကျဉ်းထောင်ကို တည်ဆောက်ဖို့ ကျုပ်ရဲ့ စွမ်းအားအများစုကို သုံးထားတာမလို့ သူ ဒီမှာ ပြဿနာရှာဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး သခင်လေး"

ယန် စကားပြောနေစဉ် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အံ့သြမှုအရိပ်အယောင်လေးတစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာခဲ့သည်။

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်မှာ ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှုထဲတွင် ပိတ်မိနေကြောင်း သူ သိနိုင်သော်လည်း ရွှေအမြုတေအဆင့်တွင် ရှိနေသူတစ်ဦးအတွက် သူတို့၏ စိတ်စွမ်းအားနှင့် စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုမှာ အလွန်တရာ ကြံ့ခိုင်နေသင့်ပေသည်။

အလယ်အလတ်အဆင့် ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို အမြဲတမ်း ပိတ်လှောင်ထားနိုင်လောက်အောင် ကြောက်စရာကောင်းပြီး အစွမ်းထက်သော ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှုမျိုးက ဘာများဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

ပြီးတော့လည်း သခင်လေးက ဒီလိုနည်းစနစ်မျိုးကို ဘယ်နေရာကနေ သင်ယူခဲ့တာလဲ။

ထင်ယောင်ထင်မှား နည်းစနစ်၏ အသုံးပြုမှုမှာ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်ပြီး သတိပေးမှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့ချေ။ လုချင်းသည် ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို ယခင်က တစ်ခါမျှ မပြသခဲ့ဖူးချေ။

အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်နှင့် ယခင် တိုက်ပွဲများအတွင်းမှာပင် သူသည် ယင်းကို ခြွေတာစွာသာ အသုံးပြုခဲ့ပြီး အကြိမ်တိုင်းတွင် လျင်မြန်စွာ ဖျောက်ဖျက်ပစ်ခဲ့၏။ လုချင်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်အပြင် နက်ရှိုင်းသော ဝိညာဉ်ရေးရာ နည်းစနစ်များကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်းကိုတော့ ယန် မသိရှိသေးချေ။

"မဆိုးပါဘူး" လုချင်းက ချီးကျူးလိုက်သည်။

လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကြိုးမျှင်တစ်ခုက မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်၏ မျက်ခုံးကြားနေရာတွင် ကျန်ရစ်နေသော စွမ်းအင်များကို လွင့်စင်သွားစေခဲ့၏။

အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်၌ ထိုလူ၏ မှိုင်းတိုက်နေသော မျက်လုံးများမှာ ကြည်လင်လာပြီး ဖြည်းညင်းစွာဖြင့် သတိပြန်လည်လာခဲ့‌တော့သည်။

သူ နိုးလာပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သောအခါ အစပိုင်းတွင် ထိတ်လန့်သွားပြီး လွတ်မြောက်ရန်အတွက် သူ၏ စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်လေသည်။

သို့သော် သူ့ရှေ့ရှိ ပုံရိပ်နှစ်ခုပေါ်သို့ အကြည့်ရောက်သွားသောအခါတွင်တော့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင့်တင်းသွားခဲ့ရတော့၏။

သူ အသက်သွင်းတော့မည့် ရွှေအမြုတေ စွမ်းအားမှာ ရုတ်တရက်ပင် ရပ်တန့်သွားကာ သူ့ခင်မျာ လှုပ်ရှားရန်ပင် မဝံ့ရဲတော့ချေ။

"မင်းက အနည်းဆုံးတော့ အသိဥာဏ်ရှိသားပဲ" လုချင်းက အပြုံးဖြင့် မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။ "အဲ့လိုမှ မဟုတ်ရင်တော့ မင်းကို အဲဒီထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှုထဲမှာ နောက်ထပ် ရက်နည်းနည်းလောက် ဆက်ထားမလို့လေ"

ဤစကားများကို ကြားသောအခါ မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်မှာ အလိုလိုပင် တုန်ရီသွားခဲ့လေသည်။

သူ ယခုလေးတင် လွတ်မြောက်လာခဲ့သော ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှု၏ မှတ်ဉာဏ်က သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ထိုထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှုမှာ အသက်ရှင်လျက်သားဖြင့် ငရဲကျနေသကဲ့သို့ပင်။ သူ၏စိတ်စွမ်းအားဖြင့် မည်မျှပင် ခုခံစေကာမူ ၎င်းမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘဲ ယင်း၏ ချုပ်ကိုင်မှုထဲသို့သာ ပိုပို၍နက်ရှိုင်းစွာ နစ်မြုပ်သွားခဲ့ရသည်။

အကယ်၍ ၎င်းသာ အချိန်အနည်းငယ် ထပ်ကြာသွားပါက ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှု၏ လုံးဝ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံရပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်မှာလည်း ကယ်တင်၍မရနိုင်လောက်အောင် ဖျက်ဆီးခံရမည်ကို သူ စိုးရိမ်မိလေသည်။

"ချန်ပေ့... ခင်ဗျားရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက နက်ရှိုင်းပြီး ခင်ဗျားရဲ့ နည်းစနစ်တွေကလည်း သာမန်မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် လုံးဝကို အထင်ကြီးလေးစားသွားတာမလို့ ခင်ဗျားရဲ့ သနားညှာတာမှုအောက်မှာ အညံ့ခံပါတယ်။

ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းချင်တယ်ဆိုတာကိုပဲ ပြောပြပေးပါ။ ဒါမှ ကျွန်တော် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားလို့ ရမှာပါ" မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်က သူ၏ အခက်အခဲကို အပြည့်အဝ သဘောပေါက်သွားကာ ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုအတွင်း၌ ရောက်နေပြီး သူ၏ရှေ့ရှိ လုချင်း၏ ပုံရိပ်မှာ သူ၏ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်လိုက်၏။

သူ၏ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဦးချိုများနှင့် လူမှာတော့ လက်နက်ဝိညာဉ် ဖြစ်ပုံရ၏။

အခြေအနေကို သုံးသပ်ကြည့်ပြီးနောက်၌ သူသည် ပို၍ပင်တည်ငြိမ်လာခဲ့သည်။ သူသည် စဉ်းတီတုံးပေါ်ရှိ ငါးတစ်ကောင်သာ ဖြစ်ပြီး မည်သည့် ခုခံမှုမဆို အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ချန်ပေ့တဲ့လား" လုချင်းက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "မင်းကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမလဲဆိုတာကို လောလောဆယ် ငါ စိတ်မဝင်စားသေးဘူး။ မင်းရဲ့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးထားတာက မင်းကို မေးခွန်းနည်းနည်းလောက် မေးချင်လို့ပဲ။

ရိုးရိုးသားသား ဖြေရင်တော့ အားလုံး အဆင်ပြေသွားလိမ့်မယ်။ အကယ်၍ မင်း ငြင်းဆန်မယ်ဆိုရင်တော့ ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှုကနေတစ်ဆင့် အချက်အလက်တွေကို ငါ ဆွဲထုတ်လိုက်ရုံပဲ။ တစ်ခုတည်းသော မေးခွန်းက အဲဒီအကျိုးသက်ရောက်မှုအောက်မှာ မင်း ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခံနိုင်ရည်ရှိမလဲ ဆိုတာပဲ"

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်၏ မျက်လုံးထောင့်များမှာ တွန့်လိမ်သွားပြီး သူ့တွင် ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ကြောင်း ချက်ချင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။

လုချင်း၏ ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှုများ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးနောက်၌ ၎င်းတို့ကို တစ်ဖန်ပြန်၍ မခံစားနိုင်တော့ကြောင်း သူ သိနေပေသည်။

သူသည် သက်ပြင်းချလိုက်၏။ "ချန်ပေ့ ဘာသိချင်လို့ပါလဲဗျ။ ကျွန်တော် အမှန်အတိုင်း ဘာကိုမှ မချွင်းမချန်ဘဲ ဖြေပေးပါ့မယ်"

ထိုအခါ၌ လုချင်း၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးတက်သွားသည်။ "မိတ်ဆက်တာကနေ စလိုက်ရအောင်။ မင်းနဲ့ မင်းရဲ့ ညီလေးက ဘယ်ကလာတာလဲ။ ငါတို့ရဲ့ ကမ္ဘာလောကကို မင်းတို့ ဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ၊ ပြီးတော့ ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့လဲ"

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်မှာ မေးခွန်းတွေကို တစ်စီတစ်တန်းကြီး ‌ကြားလိုက်ရပြီးနောက် တောင့်တင်းသွားတော့၏။ အသေးစိတ်အချက်တစ်ခုကို သူ ဖမ်းမိလိုက်သည်။ လုချင်းက ဤနေရာကို 'ငါတို့ရဲ့ ကမ္ဘာလောက' ဟု ရည်ညွှန်းခဲ့ခြင်းပင်။

သူ့ရှေ့ရှိ ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောသူသည် သူကဲ့သို့ ပြင်ပလူတစ်ဦးမဟုတ်ဘဲ ဤကမ္ဘာလောက၏ ဒေသခံလူတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်လော။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများဖြင့် ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ၎င်းတို့ကို ဖုံးကွယ်ထားလိုက်လေသည်။ "တကယ်လို့ ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့်ညီလေးက ဒီနေရာကို မတော်တဆ ရောက်လာတာလို့ ပြောရင် ချန်ပေ့ ယုံနိုင်ပါ့မလား"

"ဪ..." လုချင်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်လေသည်။ "ဇာတ်လမ်းအပြည့်အစုံကို ပြောပြစမ်း"

"ကျွန်တော်တို့က ဒီနေရာနဲ့ အရမ်းကို ဝေးတဲ့ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုက ညီအစ်ကိုတွေပါ" မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်က စတင်ပြောပြလာ၏။

"တစ်နေ့မှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုကို စူးစမ်းရှာဖွေနေတုန်း ပြိုင်ဘက်ဂိုဏ်းတစ်ခုက ရန်သူတွေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ ဆုံတွေ့ခဲ့တယ်...

သူတို့ရဲ့ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုကနေ ထွက်ပြေးနေရင်း ရှေးဟောင်း နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါတစ်ခုကို မတော်တဆ အသက်သွင်းမိသွားတယ်။ နောက်တော့ ဘယ်လိုဖြစ်သွားမှန်း မသိဘဲ ခင်ဗျားတို့ ကမ္ဘာလောကရဲ့ ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်ကို ရောက်လာခဲ့တာပဲ။

ဒီနေရာက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မွေးရပ်မြေနဲ့ အရမ်းဝေးကွာလွန်းလို့ ရွှေအမြုတေအဆင့်ရဲ့ အမြန်နှုန်းနဲ့ ပျံသန်းမယ်ဆိုရင်တောင် နေရာလွတ် အာကာသကြီးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး တခြားကမ္ဘာလောကတစ်ခုကို ရှာတွေ့ဖို့ဆိုတာ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာလိမ့်မယ်လေ။

ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းကို ပြန်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိတော့တဲ့အတွက် ဒီကမ္ဘာလောကကို စူးစမ်းရှာဖွေပြီး ပြန်သွားနိုင်မယ့် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါတစ်ခုကို ရှာတွေ့ဖို့ မျှော်လင့်တာကလွဲလို့ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး။

ဒါက ခင်ဗျားရဲ့ နယ်မြေမှန်းသာ သိခဲ့ရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ဖို့ ရဲမှာမဟုတ်ပါဘူးဗျ"

သူတို့၏ အခြေအနေကို အသေးစိတ် ရှင်းပြခဲ့သော်လည်း အချို့သော အချက်အလက်များကိုတော့ ဂရုတစိုက် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့လေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ငြိမ်းချမ်းရေးကြာပန်းအကြောင်းကို သူ မပြောဘဲ ပဋိပက္ခအတွက် အပြစ်အားလုံးကို ကောင်းကင်တာအို မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ တပည့်များအပေါ်သို့ ပုံချခဲ့သည်။

သူတို့၏ နေရာလွတ် လှေပျံ၏ အခန်းကဏ္ဍကိုလည်း သူ ဖုံးကွယ်ထားပြီး သူတို့ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါကြောင့်သာ ဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့၏။

နောက်ဆုံးတွင် လုချင်း၏ သနားကြင်နာမှုကို ရရှိရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် သနားစရာကောင်းသော လေသံကို သူ အသုံးပြုခဲ့လေသည်။

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ် စကားပြောပြီးသောအခါ၌ လုချင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ မပြောင်းလဲဘဲ ရှိနေပြီး သူ၏ အတွေးများကို ဖတ်၍မရနိုင်ချေ။

ယန်မှာတော့ သိသိသာသာကို တုန်လှုပ်နေပုံရလေသည်။

ဤညီအစ်ကိုနှစ်ဦးမှာ ပြင်ပလူများဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူတို့ ခန့်မှန်းထားခဲ့သော်လည်း အမှန်တရားကို အတည်ပြုချက် ကြားလိုက်ရသောအခါတွင်တော့ သူ အံ့အားမသင့်ဘဲမနေနိုင်ခဲ့‌။

အထူးသဖြင့် ဤခေါင်ဖျားသော ကမ္ဘာငယ်လေးထက် များစွာ ပိုမိုကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး ကျယ်ပြန့်သော တည်ရှိမှုတစ်ခုဖြစ်သည့် ကမ္ဘာကြီးအကြောင်း ဖော်ထုတ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

"ငါတို့ရဲ့ ကမ္ဘာလောကက..." ယန်က သူ့ကိုယ်သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "အစွန်အဖျားနားက လူသူကင်းမဲ့တဲ့ ကမ္ဘာလောကသေးသေးလေးတစ်ခုသာသာပဲ ဖြစ်နေတာပေါ့..."

"ဒါဆို မင်းတို့ ဒီကို ရောက်လာတာက တမင်သက်သက် မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောချင်တာပေါ့" လုချင်းက မေးလိုက်သည်။

"ချန်ပေ့ကို ကျွန်တော် လိမ်ပြောဖို့ မဝံ့ရဲပါဘူးဗျာ။ ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့်ညီလေးက ဒီနေရာကို တကယ်ပဲ မတော်တဆ ရောက်လာတာပါဗျ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို တိုင်တည်ပြီး ကျိန်ဆိုရဲပါတယ်" မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်က လေးနက်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

....

All Chapters