အခန်း (၁၄၉-၁၅၀)

လောကသုံးပါးကို ဓားပြတိုက်မယ်

အခန်း (၁၄၉)အဆောင်ဆယ်ခု အကြီးအကဲနှင့် ဒုတိယအကြိမ် ဆုံတွေ့ခြင်း

ကျိုးယွမ်သည် တစ်နေကုန် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်းတွင် အချိန်ဖြုန်းခဲ့ပြီး သူ၏ တည်းခိုရာသို့ ပြန်ရောက်ချိန်တွင် အမှောင်ကျနေပြီ ဖြစ်လေ၏။

ဟွမ်တ၊ ဟွမ်ဆန်းနှင့် ဟွမ်ကျိုတို့ သူ၏ တံခါးဝတွင် စောင့်နေကြသည်ကို သူ အဝေးမှ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ကျိုးယွမ် ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့ သုံးဦးသည် အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ တက်လာပြီး နှုတ်ဆက်သည့်အနေဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ "ဂါရဝပြုပါတယ် စီနီယာ..." ဟု ပြောဆိုလိုက်ကြလေ၏။

ကျိုးယွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ အဝင်ဝရှိ အပေါက်ထဲသို့ ထည့်လိုက်လေသည်။ အတားအဆီးသည် အလိုအလျောက် ပွင့်သွားပြီး ကျိုးယွမ် ဝင်သွားလေ၏။

"ဝင်ခဲ့..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ဟွမ်တနှင့် အခြား နှစ်ဦးက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျိုးယွမ်၏ နောက်သို့ လိုက်ဝင်သွားကြလေသည်။ ထို့နောက် ဟွမ်ကျိုက တံခါးကို ပိတ်လိုက်လေ၏။

"စီနီယာ... မနက်ဖြန် ရှင်ယွင် လေလံရုံမှာ လေလံပွဲတစ်ခု ရှိတယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ အခုလေးတင် သိလိုက်ရတယ်..."

ဟွမ်တက ပြုံးလျက် ကျိုးယွမ်ကို ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် မှင်တက်သွားလေသည်။ သူသည် လေလံပွဲတစ်ခုကိုမျှ အရင်က မတက်ရောက်ဖူးခဲ့သဖြင့် ၎င်းနှင့် ပတ်သက်၍ အတော်လေး သိချင်နေခဲ့ပေ၏။

"အဲ့ဒီပွဲမှာ လေလံတင်မယ့် ပစ္စည်းကောင်းတွေ ရှိလားဆိုတာ မင်းတို့သိလား..."

ကျိုးယွမ်၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် ဟွမ်တနှင့် အခြားနှစ်ဦး၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပသွားလေ၏။ ဟွမ်ဆန်းက ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"စီနီယာ... ရှင်ယွင် လေလံရုံကနေ သတင်းတချို့ ထွက်လာတာ အမှန်ပါပဲ..."

"ရှင်ယွင် လေလံရုံက စုစုပေါင်း ပစ္စည်း တစ်ရာကျော်ကို လေလံတင်မှာပါ... အခုအချိန်အထိ ပစ္စည်း ငါးခုကို ကြေညာထားပါတယ်... စီနီယာ ကြည့်ကြည့်ပြီး စိတ်ဝင်စားတဲ့အရာ ရှိလားဆိုတာ ကြည့်လိုက်ပါဦး..."

"ပထမပစ္စည်းက ရေခဲဓာတ်ပါတဲ့ ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခုဖြစ်ပြီး အဲ့ဒါကို ကောင်းကင်နှင်းခဲဓားလို့ ခေါ်ပါတယ်..."

"ဒုတိယ ပစ္စည်းက အဆင့် ၆ ပြန်လည်နုပျိုခြင်း ဆေးလုံး တစ်လုံးပါ..."

"တတိယ ပစ္စည်းက ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုဖြစ်ပြီး အဲ့ဒါက အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ကနေ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းတဲ့ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ရဲ့ အသိအမြင်တွေပါ... အဲ့ဒါကို ကျောက်စိမ်းပြားထဲမှာ ချိတ်ပိတ်ထားတာပါ..."

"စတုတ္ထ ပစ္စည်းက မြေကမ္ဘာအဆင့် အဆင့်မြင့် တိုက်ခိုက်ရေးသိုင်းတစ်ခုလို့ ပြောကြတယ်... ဒါပေမဲ့ နာမည် အတိအကျကိုတော့ မကြေညာရသေးပါဘူး..."

"ပဉ္စမပစ္စည်းက တရားထိုင်တဲ့ ကူရှင် တစ်ခုပါ... အဲ့ဒီအပေါ်မှာ ထိုင်တာက သင့်ရဲ့ စိတ်ကို စုစည်းပြီး တည်ငြိမ်စေနိုင်တယ်... စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မိစ္ဆာတွေ ဖြစ်ပေါ်လာတာကို တားဆီးပေးနိုင်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်း အမြန်နှုန်းကို ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာစေနိုင်ပါတယ်..."

ဟွမ်ဆန်း၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပသွားလေ၏။ သူသည် အခြားအရာများ အားလုံးကို လျစ်လျူရှုနိုင်သော်လည်း ထို နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်းဆိုင်ရာ ကျောက်စိမ်းပြားကိုမူ အထူး စိတ်ဝင်စားနေခဲ့ပေသည်။

အကယ်၍ သူ လေလံပွဲတွင် ကျောက်စိမ်းပြားကို အနိုင်ရခဲ့လျှင်ပင် သူသည် အချိန်တိုအတွင်း နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ကျိုးယွမ် ကောင်းစွာ သိရှိထားပေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်း အကြောင်းကို ဘိုးဘေး ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင်၊ ဝမ်ပေါ်တာနှင့် အဘိုးချင်တို့ကို မေးမြန်းခဲ့ဖူးလေသည်။

သူတို့၏ အဖြေများမှာ အလွန် တူညီကြလေ၏။ လူတိုင်းသည် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့်ကို ဖြတ်သန်းခဲ့ကြသော်လည်း လူတိုင်း၏ လမ်းကြောင်းမှာ မတူညီကြချေ။ သင်သည် ၎င်းကို ကိုယ်တိုင်သာ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ပြီး သင့်ကိုယ်ပိုင် လမ်းကြောင်းကို ဖန်တီးနိုင်ပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ဤအကြောင်းကို အချိန်အကြာကြီး တွေးတောနေခဲ့သော်လည်း အဖြေ မရှာနိုင်သေးချေ။

ကျိုးယွမ်သည် အခြားသူများ သူတို့၏ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်း ခရီးစဉ်တွင် ဘာတွေ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသနည်း ဆိုသည်ကို သိရှိချင်ခဲ့ပြီး ထိုမှသာလျှင် သူ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားနိုင်မည် ဖြစ်ပေ၏။

ဤအရာကို တွေးမိသောအခါ ကျိုးယွမ်သည် ဟွမ်တနှင့် အခြား နှစ်ဦးကို သနားသွားမိပြီး တည်ငြိမ်စွာ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"တက်ရောက်ဖို့ ဖိတ်စာ လိုအပ်သလား..."

မှော်ဆန်စွာပင် ဟွမ်တသည် သူ၏ ဝတ်ရုံထဲမှ ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ကျိုးယွမ်အား ကမ်းပေးလိုက်လေ၏။

"စီနီယာ... ခင်ဗျား စိတ်ဝင်စားလောက်မယ်ထင်လို့ ကျွန်တော်တို့ အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ်တုံးသုံးပြီး ဖိတ်စာ တစ်စောင် ဝယ်လာခဲ့တယ်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ် မပြုံးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။ သူသည် လက်လှမ်းကာ ကျောက်စိမ်းပြားကို ယူလိုက်လေသည်။

ကျောက်စိမ်းပြား၏ အရှေ့ဘက်တွင် "ရှင်ယွင်" ဟူသော စကားလုံးကို ရေးသားထားပြီး အနောက်ဘက်တွင် "ကျာ-၁၁-၁၅" ဟု ရေးသားထားလေ၏။

အကယ်၍ ကျိုးယွမ် ခန့်မှန်းတာ မှန်ပါက ၎င်းမှာ ထိုင်ခုံနံပါတ် ဖြစ်ပေမည်။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ်သည် ဟွမ်တထံသို့ အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနှစ်ရာကို ပစ်ပေးလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"မနက်ဖြန် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း အဝင်ဝမှာ ငါ့ကို စောင့်နေ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ဟွမ်တနှင့် အခြား နှစ်ဦးက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး ကျိုးယွမ်ကို နှုတ်ဆက်သည့်အနေဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ ဦးညွှတ်ပြီးနောက် ထွက်သွားကြလေ၏။

သူတို့ သုံးဦးစလုံးမှာ ဂိုဏ်းမဲ့ ကျင့်ကြံသူများဖြစ်ကြပြီး အရင်းအမြစ်များနှင့် အဆက်အသွယ်များ မရှိကြသဖြင့် တန်ယန်မြို့ကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် ရုန်းကန်နေရုံသာ တတ်နိုင်ကြလေသည်။

ကျိုးယွမ်က ရက်ရောသဖြင့် ဟွမ်တနှင့် အခြား နှစ်ဦးသည် သူ့ကို အလုပ်အကျွေးပြုရန် သဘာဝကျကျ ဆန္ဒရှိကြလေ၏။

ထို့ပြင် သူတို့အတွက် ကျိုးယွမ်၏ တာဝန်မှာ အလွန် ရိုးရှင်းလှပေသည်။

သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းရန်သာ ဖြစ်ပေ၏။ သူတို့ သုံးဦးသည် ဤတာဝန်ကို ကျွမ်းကျင်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

သူတို့ သုံးဦး ထွက်သွားပြီးနောက် ကျိုးယွမ်သည် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ချလိုက်ပြီး စတင် ကျင့်ကြံလေတော့သည်။

ကျိုးယွမ်သည် လက်သင်္ကေတတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ရာ အထူး အမှတ်အသားတစ်ခု သူ၏ လက်ဖဝါး နှစ်ဖက်ကြားတွင် ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

အမှတ်အသားမှာ 'ချိတ်ပိတ်ခြင်း' ဟူသော တရုတ် စကားလုံး ဖြစ်ပေ၏။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်၏ လက်နှစ်ဖက်ကြားရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ တုန်ရီသွားပြီး ချိတ်ပိတ်ခြင်းသည် ချက်ချင်း ပြိုကျသွားလေသည်။

ဤသည်မှာ ကျိုးယွမ် ရရှိခဲ့သော ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်ခြင်း လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ကျင့်ကြံခြင်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် မည်သည့် စိတ်ပျက်မှုမျှ မပြသဘဲ ကျင့်စဉ်ကို ဆက်လက် လည်ပတ်စေခဲ့ရာ 'ချိတ်ပိတ်ခြင်း' ဆိုသော စကားလုံးသည် သူ၏ လက်ဖဝါး နှစ်ဖက်ကြားတွင် ပြန်လည် ပေါ်လာလေသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မပြိုကျမီ အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်ကြာအောင် ခံခဲ့လေ၏။

ခဏမျှ အနားယူပြီးနောက် ကျိုးယွမ် ဆက်လက် ကျင့်ကြံခဲ့ရာ အကြိမ်ကြိမ် ကျရှုံးခဲ့သော်လည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပိုမို ကြာရှည်စွာ ခံနိုင်လာလေသည်။

နှစ်နာရီ ကြာပြီးနောက် ကျိုးယွမ် ရပ်တန့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော အမူအရာ ပေါ်လွင်နေလေ၏။

ဤဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်ခြင်း လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အများအပြားကို သုံးစွဲရုံသာမက နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် အာရုံကိုလည်း ကုန်ခမ်းစေလေသည်။ ဤကျင့်စဉ်ကို အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်ရန် မြန်ဆန်သော လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်မည် မဟုတ်ချေ။

ကျိုးယွမ်သည် ဤအရာကြောင့် အနည်းငယ်မျှ မကျေမနပ် မဖြစ်ခဲ့ချေ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် သူသည် အတော်လေး ကျေနပ်နေခဲ့ပေ၏။

တိုက်ခိုက်ရေးသိုင်းတစ်ခုကို ကျင့်ကြံရန် ပိုမို ခက်ခဲလေ ရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ပိုမို ကြီးမားလေ ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ အသက်ရှူနှုန်းကို ခဏမျှ ထိန်းညှိပြီးနောက် ကျိုးယွမ်သည် "အဆုံးမဲ့ကြယ်တာရာကျဆင်းခြင်း" ကို စတင် ကျင့်ကြံလေတော့၏။

ဤတိုက်ခိုက်ရေးသိုင်းသည် တကယ်တမ်းတွင် နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ကို တန်ပြန် တိုက်ခိုက်ရန် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ကြယ်တာရာများ ကျဆင်းလာသောနေ့သည် နှလုံးကွဲရမည့်နေ့ ပင်ဖြစ်ပေ၏။

ဤတိုက်ခိုက်ရေးသိုင်းကို "လမင်းကျဆင်းခြင်း" နှင့် တွဲဖက် အသုံးပြုသောအခါ ၎င်းသည် နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ကို ပျက်စီးစေပြီး ပို၍ပင် အစွမ်းထက်လာစေလေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ဤအကြောင်းကို ရက်အတော်ကြာ တွေးတောနေခဲ့ပြီး ဤတိုက်ခိုက်ရေးသိုင်း နှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းမှာ အပြစ်ကင်းစင်လှပေသည် သူသည် ၎င်းကို "ကြယ်နှင့်လကျဆင်းခြင်း" ဟူသော နာမည်သစ်တစ်ခု ပေးလိုက်လေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် "လမင်းကျဆင်းခြင်း" ကို ပြီးပြည့်စုံအောင် ကျင့်ကြံထားပြီးဖြစ်သဖြင့် "လမင်းကျဆင်းခြင်း" ကို ကျင့်ကြံရန် မခက်ခဲတော့ချေ။

တစ်နာရီ ကြာပြီးနောက် ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

ကျန်ရှိနေသော အချိန်များတွင် ကျိုးယွမ်သည် တာအိုအနှစ်သာရမှော်အဆောင်ကျမ်း စာအုပ်ကို ဆက်လက် ဖတ်ရှုနေခဲ့လေသည်။

အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုကြောင့် ကျိုးယွမ်၌ ကြိုတင် ခံစားမှုတစ်ခု ရှိနေခဲ့လေ၏။

အကယ်၍ သူသာ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့်ကို ဖောက်ထွက်ချင်ပါက ၎င်းသည် မှော်အဆောင် ပညာရပ်၏ အောင်မြင်မှုများနှင့် ခွဲခြား၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဆက်စပ်နေကြောင်း ပင်ဖြစ်ပေသည်။

နောက်နေ့ မိုးလင်းပြီးနောက် ကျိုးယွမ်သည် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်းတွင် အဆင့် နှစ် မှော်အက္ခရာများကို ဆက်လက် ရေးဆွဲနေခဲ့လေ၏။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကျိုးယွမ်သည် မိုင်ရာချီ အကွာအဝေးအထိ အသံကို သယ်ဆောင်သွားနိုင်သော အဆင့် နှစ် အသံလွှင့်အဆောင် တစ်ခုကို ရေးဆွဲခဲ့သော်လည်း ၎င်းကို ရေးဆွဲရန် အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။

မီးအဆောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အသံလွှင့်အဆောင်မှာ ပိုမို ရှုပ်ထွေးလှပေ၏။ ၎င်းကို နောက်ဆုံးတွင် ပုံဖော်ပြီးသွားသောအခါ မှော်အဆောင်စက္ကူပေါ်တွင် တာအို အသံလှိုင်း ပုံစံတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

တကယ်တမ်းတွင် အဆင့် နှစ် အသံလွှင့်အဆောင်များသည် အလွန် အသုံးမဝင်လှချေ။ အသံလွှင့် ကျောက်တုံးများသည် အဝေးသို့ အသံလွှင့်နိုင်ပြီး များစွာ ပိုမို ထိရောက်လှပေသည်။

သို့သော် အချို့သော အထူး ပတ်ဝန်းကျင်များတွင် အသံလွှင့် ကျောက်တုံးများကို အသုံးမပြုနိုင်တော့သော်လည်း အသံလွှင့် အဆောင်မှာမူ ဘယ်သောအခါကမှ အလုပ်မလုပ်ဘဲ နေမည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် အဆင့် နှစ် အသံလွှင့် အဆောင်များသည် ဈေးကွက်တစ်ခု ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပေ၏။

ကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည် မထင်မှတ်ထားသော အခြေအနေများအတွက် ၎င်းတို့ကို တစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုခန့် ဝယ်ယူထားတတ်ကြလေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ စုတ်တံကို အောက်ချလိုက်ပြီး သူ၏ နားထင်များကို ပွတ်သပ်လိုက်ရာ ပင်ပန်းနေပုံ ရလေ၏။

သို့သော် စားပွဲပေါ်ရှိ ပြီးစီးသွားသော အဆင့်နှစ် အသံလွှင့်အဆောင် ငါးခုကို ကြည့်ရင်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု အလိုအလျောက် ပေါ်လာလေသည်။

ထိုချိန်တွင် ကျိုးယွမ်သည် တစ်စုံတစ်ရာကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး ဘေးသို့ ကြည့်လိုက်ရာ မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နေသော အဘိုးအိုတစ်ဦးကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် အာရုံစိုက်မှု ကင်းမဲ့နေလေ၏။

ကျိုးယွမ်က လန့်ဖျပ်သွားလေသည်။ တစ်ဖက်လူ ဘယ်အချိန်က ရောက်နေသနည်း ဆိုသည်ကို သူ တကယ်ကို မသိခဲ့ချေ။

သို့သော် အဘိုးအို၏ မျက်နှာကို မြင်သောအခါ သူသည် ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

"ခင်ဗျားပဲ..."

အဘိုးအိုသည် ကျိုးယွမ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောဆိုလေသည်။

"မဆိုးပါဘူး... ငါ မလုပ်ခင် ချင်ချန်က ဘာဖြစ်လို့ မင်းကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံချင်ခဲ့တာလဲဆိုတာ မအံ့သြပါဘူး..."

အဘိုးအို၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် မှင်တက်သွားပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားလေ၏။

"စီနီယာက အဆောင်ဆယ်ခု အကြီးအကဲ ကျုံးချန်အန်းလား..."

ကျုံးချန်အန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးလျက် ပြောဆိုလေ၏။

"ငါက အဘိုးကြီး တစ်ယောက်ပါ... စီနီယာ ဆိုတဲ့ အခေါ်အဝေါ်တွေက ဘာလုပ်ဖို့လဲ..."

"ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ်က ထမင်းတစ်နပ် ကျွေးထားတာ အကြွေးတင်နေသေးတယ်... နောက်တစ်ကြိမ်ကျရင် မင်းကို ပြန်ကျွေးမယ်..."

ကျုံးချန်အန်း စကားပြောပြီးနောက် သူသည် အခန်းထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်သွားလေ၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ယိမ်းနွဲ့နေသော်လည်း သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်ပြီး အသံတိတ်လှပေသည်။

အခန်း (၁၅၀)လေလံပွဲသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် တက်ရောက်ခြင်း

ရှင်ယွင် လေလံရုံတွင် ကျိုးယွမ်သည် ဟွမ်တနှင့် အခြား နှစ်ဦးတို့ လိုက်ပါလျက် လေလံရုံ၏ အဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိလာလေ၏။

"ကောင်းပြီ... မင်းတို့ ပြန်လို့ ရပြီ..."

ကျိုးယွမ်သည် သူတို့ သုံးဦးကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီးနောက် သူတို့ တစ်ဦးစီတိုင်းကို အဆင့်နှစ် ဆေးလုံး တစ်လုံးစီ ပေးလိုက်လေရာ သူတို့ သုံးဦးစလုံး ချက်ချင်း ပြုံးသွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများ မှေးကျဉ်းသွားလေ၏။

သူတို့တွင် ဆေးလုံးများ ဝယ်ယူရန် ပိုက်ဆံ မရှိကြချေ။ အပေါဆုံး အဆင့်နှစ် ဆေးလုံး တစ်လုံးပင်လျှင် အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးဆယ် သို့မဟုတ် ခြောက်ဆယ်ခန့် ကျသင့်ပြီး ပို၍ ဈေးကြီးသော ဆေးလုံးများမှာမူ တစ်ရာနီးပါး ကုန်ကျလေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ စနစ် သိုလှောင်နယ်မြေထဲတွင် အဆင့် တစ်နှင့် အဆင့် နှစ် ဆေးလုံးများ အလွန် များပြားလွန်းလှပေသည်။

ကျိုးယွမ် ကိုယ်တိုင်လည်း ၎င်းတို့ကို မလိုအပ်သလို ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံကလည်း အများကြီး မစားသဖြင့် ကျိုးယွမ်သည် သူတို့ သုံးဦးကို တစ်လုံးစီ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်တွင် ရှိနေစဉ်က ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဝယ်ယူခဲ့ရသည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ မှတ်မိနေဆဲ ဖြစ်လေသည်။

သူ၏ အတိတ်က ရုန်းကန်မှုများကို ဟွမ်တ၊ ဟွမ်ဆန်းနှင့် ဟွမ်ကျိုတို့ထံတွင် သူ ပြန်လည် မြင်တွေ့ခဲ့ရလေ၏။

သူတို့ သုံးဦးသည် အလုပ်ကြိုးစားကြသဖြင့် ကျိုးယွမ်သည် သူတို့ကို အပိုအကျိုးခံစားခွင့် အချို့ပေးရန် တွန့်တိုနေမည် မဟုတ်ချေ။

ကျိုးယွမ် ခန့်မှန်းတာ မှန်ကန်ခဲ့လေ၏။ သူ၏ လက်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းပြားပေါ်မှ နံပါတ်မှာ သူ၏ ထိုင်ခုံ နံပါတ်ဖြစ်ပြီး ပထမထပ်ရှိ ဧည့်ခန်းမထဲတွင် တည်ရှိလေသည်။

ကျိုးယွမ် ဝင်သွားချိန်တွင် သူ အံ့အားသင့်သွားလေ၏။ ပါဝင်သူ တစ်ထောင်ကျော် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

ဤသည်မှာ ကျိုးယွမ် ဤကဲ့သို့သော လေလံပွဲမျိုးသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် တက်ရောက်ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူသည် အရာအားလုံးကို အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်စားနေခဲ့ပေ၏။

ဘယ်ညာ ကြည့်နေရင်း သူမသည် တာကွမ်ယွမ်သို့ ဝင်လာသော အဘွားလျို ကဲ့သို့ အနည်းငယ် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ဒုတိယထပ်တွင် နောက်ထပ် သီးသန့်အခန်း ခြောက်ခန်းရှိနေပြီး အခန်း တစ်ခန်းစီ၏ ရှေ့တွင် အစေခံမလေးတစ်ဦးစီ ရှိနေကြောင်း ကျိုးယွမ် တွေ့ရှိလိုက်ရလေ၏။

ထိုအခန်းများထဲတွင် လူများ ရှိနေမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ်၏

နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်အာရုံသည် လေလံပွဲ နေရာ တစ်ခုလုံးကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖြတ်သန်းသွားပြီး သူ ချက်ချင်း စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်လေ၏။

လေလံရုံထဲရှိ ကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြပြီး အများဆုံး အုပ်စု ဖြစ်ကာ အနည်းဆုံး ရာခိုင်နှုန်း ခုနစ်ဆယ်ခန့် ရှိပေသည်။

နောက်တစ်ခုမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာလည်း အတော်လေး မြင့်မားကာ ရာခိုင်နှုန်း နှစ်ဆယ်ခန့် ရှိပေ၏။

ကျန်ရှိနေသော အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်နှင့် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် အားလုံး ရှိနေကြပြီး အလွန်သိမ်မွေ့သော ချီ အချက်ပြမှု တစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုခန့် ရှိနေလေ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်သည် ရှင်းလင်းသော နားလည်မှုတစ်ခု ရရှိသွားလေသည်။

ယနေ့ည သူ လာရခြင်းမှာ ဗဟုသုတ တိုးပွားစေရန်နှင့် ထို နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်းဆိုင်ရာ ကျောက်စိမ်းပြားကို သူ ရနိုင်မရနိုင် ကြည့်ရှုရန် ဖြစ်ပေ၏။

အခြားအရာများအတွက်မူ သူ ပါဝင်ပတ်သက်ရန် မရည်ရွယ်ထားချေ။

သူသည် တန်ယန်မြို့တွင် အချိန်အကြာကြီး နေထိုင်ရန် စီစဉ်ထားသဖြင့် ဤနေရာရှိ မည်သူ့ကိုမျှ သူ သဘာဝကျကျ မစော်ကားချင်ခဲ့ချေ။

ငါက မကြောက်ပေမယ့်လည်း မလိုလားအပ်တဲ့ ပြဿနာတွေကို ဖန်တီးစရာ အကြောင်းမှ မရှိတာပဲ...

ကျိုးယွမ် ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် ထိုင်ပြီးနောက် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီး တစ်ဦးသည် ရှင်ယွင် လေလံရုံ၏ လေလံစင်မြင့်ပေါ်တွင် ပေါ်လာလေ၏။

အမျိုးသမီးသည် ဆံပင်ကို အမြင့်သို့ ထုံးထားသဖြင့် သူမ၏ ဖြူဖွေးသော လည်ပင်းကို ဖော်ပြနေပြီး ကွေးညွတ်နေသော မျက်ခုံးများ၊ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော နှုတ်ခမ်းနီများနှင့် ရင်သားအဟိုက်လေး အနည်းငယ် ပေါ်နေလေသည်။

သူမ ဝင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူမသည် ပရိသတ် တစ်ခုလုံး၏ အာရုံစိုက်ရာ ချက်ချင်း ဖြစ်လာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော မျက်လုံးများသည် သူမအပေါ်တွင် အာရုံစိုက်နေကြလေ၏။

"ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်များ ရှင်... မင်္ဂလာ ညချမ်းပါ... ရှင်ယွင် လေလံရုံကနေ ကြိုဆိုပါတယ်... ကျွန်မက ဒီနေ့ညအတွက် လေလံမှူး ချူဟုန်ယန် ပါ..."

"ပထမဦးဆုံး အနေနဲ့ ဒီနေ့ညမှာ အားလုံးပဲ လိုချင်တာတွေ ရဖို့ ကံကောင်းပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်..."

"အများကြီး မပြောတော့ဘဲ ဒီနေ့ည လေလံပွဲကို တရားဝင် စတင်ပါပြီ... အခု ဒီနေ့ညအတွက် ကျွန်မတို့ရဲ့ ပထမဆုံး လေလံပစ္စည်းကို ကြိုဆိုပေးကြပါ..."

ချူဟုန်ယန်၏ နူးညံ့ပြီး ချိုသာသော အသံက လူအများအပြားကို သူမအား စူးစိုက်ကြည့်နေစေလေ၏။ သူမသည် အိပ်ရာထဲတွင် သေချာပေါက် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ပေမည်။

ချူဟုန်ယန် စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အစေခံမလေး နှစ်ဦးသည် ရှည်လျားသော ဓားတစ်လက် ပါဝင်သည့် သေတ္တာ တစ်လုံးစီကို သယ်ဆောင်လာကာ ရှေ့သို့ ထွက်လာကြလေ၏။

ရှည်လျားသော ဓားမှ မှေးမှိန်သော ဆန်းကြယ်သည့် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြာထွက်နေပြီး အတူတကွ စုစည်းကာ လေဝဲကတော့ငယ် တစ်ခုကို ဖန်တီးနေလေသည်။

"အေးစက်သော ငရဲဓားပြားပဲ..."

လေလံရုံထဲတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူတို့ကိုယ်သူတို့ မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။

ထိုလူ စကားပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဓားကို မှတ်မိသူ ပိုမိုများပြားလာပြီး အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြလေ၏။ ယနေ့ညအတွက် ပထမဆုံး လေလံပစ္စည်းမှာ ဤမျှ အံ့မခန်းဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြချေ။

ဟန်ယိုတာအိုသည် ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် အစောပိုင်း ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ ဓားဖြစ်ပြီး အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ ရေခဲ သဘာဝကြောင့် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခုထက် မနိမ့်ကျချေ။

သို့သော် ဤကောင်းကင်တံခါးအဆင့် အစောပိုင်း ကျွမ်းကျင်သူ သေဆုံးပြီးနောက် ဤအေးစက်သော ငရဲဓားပြားသည် အရိပ်အယောင်မျှ မကျန်ရစ်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေ၏။ ယနေ့ လေလံရုံတွင် ၎င်း ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

"ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်များ ရှင်... အခုလေးတင် ရှင်တို့ ပြောခဲ့သလိုပဲ ဒီဓားက အေးစက်သော ငရဲဓားပြား အစစ်ပါပဲ..."

"ဒီဓားကို သူ့ရဲ့ ယခင် ပိုင်ရှင်ရဲ့ မျိုးဆက်တွေက ကျွန်မတို့ရဲ့ လေလံရုံဆီ ကိုယ်တိုင် လာပို့ပေးခဲ့တာပါ... ဒါကြောင့် ရှင်တို့ လေလံအောင်ပြီးရင် တစ်ယောက်ယောက်က ပြဿနာ လာရှာမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး..."

"ဒီနေရာမှာ ရှိနေသူ အားလုံးက စီနီယာ ကျွမ်းကျင်သူတွေ ဖြစ်ကြတဲ့အတွက် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်တဲ့ အဖိုးတန် ဓားတစ်လက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းက သင့်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကို အနည်းဆုံး ၂၀ ကနေ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ တိုးလာစေနိုင်တယ်ဆိုတာကို ကောင်းကောင်း သိထားသင့်ပါတယ်..."

"ဒီဓားက အစဈေး မရှိပါဘူး... ဒါပေမဲ့ လေလံဆွဲမှုတိုင်းက အနည်းဆုံး အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင် ဖြစ်ရပါမယ်..."

ချူဟုန်ယန်က ပြုံးလျက် လူအုပ်ကြီးကို ပြောဆိုလိုက်ပြီး ယနေ့ည၏ ပထမဆုံး ပစ္စည်းက မည်မျှ ရရှိမည်ကို တွေးတောကာ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် အေးစက်သော ငရဲဓားပြားကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေသည်။ သူနှင့် လေလံစင်မြင့်ကြားတွင် အလင်းတန်း အတားအဆီးတစ်ခု ရှိနေသော်လည်း အေးစက်သော ငရဲဓားပြားထဲတွင် ပါဝင်နေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရေခဲစွမ်းအားကို သူ ခံစားနိုင်ဆဲ ဖြစ်ပေ၏။

သို့သော် သူသည် ၎င်းကို စိတ်မဝင်စားခဲ့သလို သူသည် ဓားပြားများထက် ဓားများကို ပို၍ နှစ်သက်လေ၏။

တစ်ချက် ကြည့်ပြီးနောက် သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ၎င်းကို လျစ်လျူရှုလိုက်လေသည်။

ကျိုးယွမ်က စိတ်မဝင်စားသော်လည်း အခြား လူအများအပြားကမူ စိတ်ဝင်စားကြပြီး လေလံစင်မြင့်ကို လောင်ကျွမ်းနေသော မျက်လုံးများဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်နေကြလေ၏။

"ငါ အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၀၀၀၀ ပေးမယ်..."

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အဘိုးအို တစ်ဦးက အရင် စကားပြောလာလေ၏။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရှည်လျားသော အမာရွတ် တစ်ခု ရှိပြီး ကြမ်းတမ်းသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

"ငါ အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၆၀၀၀၀ ပေးမယ်..."

ကောက်ရိုးဦးထုပ် ဆောင်းထားသူတစ်ဦးက စကားပြောလာလေ၏။ ၎င်းမှာ အမျိုးသမီး တစ်ဦး၏ အသံ ဖြစ်ပေသည်။

"အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၇၀၀၀၀..."

"အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀၀၀၀..."

"အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၅၀၀၀၀..."

ပြိုင်ဆိုင်မှုမှာ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမို ပြင်းထန်လေ၏။ ဈေးနှုန်းမှာ အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်သိန်းသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် လူအများအပြား လက်လျှော့လိုက်ကြလေသည်။ ကောက်ရိုးဦးထုပ် ဆောင်းထားသော အမျိုးသမီးနှင့် ဒုတိယထပ်ရှိ နံပါတ် သုံး သီးသန့် အခန်းတို့သာ အကြိတ်အနယ် ယှဉ်ပြိုင်နေကြဆဲ ဖြစ်ပေ၏။

"အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်သိန်း တစ်သောင်း..."

ကောက်ရိုးဦးထုပ် ဆောင်းထားသော အမျိုးသမီးသည် နံပါတ် သုံး သီးသန့် အခန်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး လေလံ ဆက်ဆွဲလေ၏။

နံပါတ် သုံး သီးသန့် အခန်းထဲတွင် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ဒီတာအိုရောင်းရင်း... ငါက တန်ယန်မြို့က ဟန်ရှောင်ထျန်း ပါ... ဒီအဘိုးကြီးကို မျက်နှာသာ ပေးလို့ ရမလား..."

ဟန်ရှောင်ထျန်းဟူသော နာမည်ကို ကြားချိန်တွင် လူတိုင်း၏ ကျောရိုးထဲ စိမ့်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေ၏။ ဤသည်မှာ စစ်မှန်သော ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် အစောပိုင်း ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

ဟန်မိသားစုသည် တန်ယန်မြို့ရှိ ထိပ်တန်း မိသားစု ခြောက်ခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဟန်ရှောင်ထျန်းသည် ဟန်မိသားစု၏ မဟာအကြီးအကဲ ဖြစ်ပေ၏။

ကောက်ရိုးဦးထုပ် ဆောင်းထားသော အမျိုးသမီးသည် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလေသည်။

"တာအိုရောင်းရင်းဟန်... တောင်းပန်ပါတယ်... ဒီပစ္စည်းက ငါ့အတွက် အရမ်း အသုံးဝင်လို့ ငါ လက်လျှော့လို့ မရဘူး..."

အမျိုးသမီး စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လေလံရုံထဲရှိ လူများသည် အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားကြပြီး ကောက်ရိုးဦးထုပ် ဆောင်းထားသော အမျိုးသမီးကို အားလုံး ဝိုင်းကြည့်လိုက်ကြလေ၏။

သို့သော် အမျိုးသမီးတွင် အခြားသူများ သူမအား စူးစမ်းထောက်လှမ်းခြင်းကို တားဆီးပေးသည့် အထူး မှော်လက်နက် တစ်ခု ရှိသဖြင့် သူတို့ ဘာကိုမျှ မမြင်နိုင်ခဲ့ကြချေ။

နံပါတ် သုံး သီးသန့် အခန်းထဲမှ အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အသံ ထပ်မထွက်လာတော့ချေ။

ထို့ကြောင့် ထိုဝိညာဉ်လက်နက်ကို ကောက်ရိုးဦးထုပ် ဆောင်းထားသော အမျိုးသမီးက အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်သိန်း တစ်သောင်းဖြင့် ရရှိသွားလေ၏။

အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ ဤလက်နက်သည် အလယ်အလတ်အဆင့် လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ ၎င်းသာ အဆင့်မြင့် လက်နက် တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပါက ဈေးနှုန်းမှာ နှစ်ဆ ဖြစ်သွားလောက်ပေ၏။

ချူဟုန်ယန်သည် အတော်လေး နှမြောသွားသော်လည်း လေလံရုံ၏ ကနဦး ဈေးနှုန်း ခန့်မှန်းချက်ကို ရရှိပြီးဖြစ်ရာ သူမ စိတ်သက်သာရာ မရဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

ကျိုးယွမ်သည် မျက်နှာဖုံးစွပ် အမျိုးသမီးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို သူ မခွဲခြားနိုင်သဖြင့် သူ၏ ခေါင်းကို လွှဲဖယ်လိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် နက်ရှိုင်းစွာ ခံစားလိုက်ရလေသည်။ တန်ယန်မြို့သည် ယခုအချိန်အထိ ကျွမ်းကျင်သူ အများဆုံးနှင့် သူ ဆုံတွေ့ခဲ့ရသော နေရာ သေချာပေါက် ဖြစ်ပေသည။