အခန်း (၁၄၇-၁၄၈)

အခန်း (၁၄၇)အခြေချနေထိုင်ခြင်းနှင့် သတင်းပေး သုံးဦးကို ခေါ်ယူခြင်း

ချင်ချန်သည် ကျိုးယွမ်နှင့်အတူ ထွက်သွားခဲ့သော်လည်း ကျိုးယွမ်၏ လက်ထဲတွင် ယခုအခါ အဆင့်လေး မှော်အဆောင်နှစ်ခု ရှိနေပြီ ဖြစ်ပေ၏။

၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခုမှာ ဝိညာဉ်ဖမ်း ဝင်္ကပါနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသော အဆင့် လေး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စုစည်းခြင်း အဆောင် ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းကို အသက်သွင်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မိုင်ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အချင်းဝက်မှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို မိမိ အသုံးပြုရန်အတွက် စုစည်းပေးနိုင်ပေ၏။

ဤမှော်အဆောင်သည် အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာ အချိန် ကြာမြင့်ပေသည်။ ၎င်းမှာ အသင်း ခေါင်းဆောင် စွန်းစုထံမှ လက်ဆောင်တစ်ခု ဖြစ်ပေ၏။

အခြားတစ်ခုမှာ အဆင့် လေး လေဆင့်ခေါ်မန္တန် အဆောင် ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းကို အသက်သွင်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကိုပင် ထိမှန်ပါက နောက်ဆုတ်သွားစေမည့် လေပြင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးမည် ဖြစ်ပေ၏။

ဤမှော်အဆောင် နှစ်ခုစလုံးမှာ ထိပ်တန်း အဆင့်များ မဟုတ်ကြသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ယခုအဆင့်တွင် ကျိုးယွမ်အတွက် ရည်ညွှန်းစရာ တန်ဖိုးအချို့ ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

ကျိုးယွမ်၏ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်အာရုံသည် မှော်အဆောင် နှစ်ခုပေါ်သို့ ဖြတ်သန်းသွားရာ ၎င်းတို့ အတွင်းရှိ ရှုပ်ထွေးသော ပုံစံများကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနိုင်ပေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် မှော်အဆောင်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ချင်ချန်၏ နောက်သို့ လိုက်ကာ ဒုတိယထပ်သို့ တက်သွားလေသည်။ ချင်ချန်သည် ကျိုးယွမ်အတွက် သီးသန့် အခန်းတစ်ခုကို စီစဉ်ပေးခဲ့ပြီး ထိုနေရာသည် ယခုမှစ၍ သူ မှော်အဆောင်များ ရေးဆွဲမည့်နေရာ ဖြစ်လာမည် ဖြစ်ပေ၏။

"ကျိုးယွမ်... မှော်အဆောင်တွေကို လေ့ကျင့်ဖို့ အလျင်စလို လုပ်စရာ မလိုပါဘူး... ငါ့မှာ ငါ့ရဲ့ ချင်မိသားစု ဘိုးဘေးက နှစ်ရာချီ ကြာအောင် ပြုစုထားတဲ့ စစ်မှန်တဲ့ မှော်အဆောင်တွေ အကြောင်း စာအုပ်တစ်အုပ် ရှိတယ်..."

"အဲ့ဒါက မှော်အဆောင် အမျိုးမျိုးရဲ့ အခြေခံတွေကိုပဲ သင်ပေးပေမယ့် အဲ့ဒါက သေချာပေါက် အရမ်း အရေးကြီးတယ်..."

"မှော်အဆောင်တွေကို လေ့ကျင့်တာက ကျင့်ကြံတာနဲ့ တူတယ်... ခိုင်မာတဲ့ အုတ်မြစ်တစ်ခု တည်ဆောက်ဖို့ လိုတယ်... အုတ်မြစ်က ပိုနက်လေ ပိုဝေးဝေး သွားနိုင်လေပဲ..."

"တာအိုအနှစ်သာရမှော်အဆောင်ကျမ်း စာအုပ်ကို ယူသွားပြီး သေချာ လေ့လာပါ... မပေါ့ဆပါနဲ့..."

"ငါက မှော်အဆောင်တွေကို သန့်စင်ဖို့ တစ်လလောက် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံဖို့ လိုတယ်... ဒီတစ်လအတွင်းမှာ မင်းက ဒီအရာကို သေချာ လေ့လာသင့်တယ်..."

"ငါ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံတာကနေ ထွက်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ငါတို့ ချင်မိသားစုရဲ့ ထူးခြားတဲ့ မှော်အဆောင် ရေးဆွဲတဲ့ နည်းလမ်းတွေကို မင်းကို အသေးစိတ် သင်ပေးမယ်..."

ချင်ချန် စကားပြောပြီးနောက် သူသည် ရှေးဟောင်းနှင့် ရိုးရှင်းသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် ထူထဲသော ရှေးဟောင်း စာလိပ်တစ်ခုကို ကျိုးယွမ်အား ကမ်းပေးလိုက်လေ၏။

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ်က အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရှေးဟောင်း စာလိပ်ကို ဂရုတစိုက် လက်ခံယူကာ သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။

ကျိုးယွမ်အား ညွှန်ကြားချက် အချို့ ပေးပြီးနောက် ချင်ချန်သည် လှည့်ကာ ထွက်သွားလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း၏ တံခါးပေါက်မှ ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားလေသည်။

"ဟုတ်သားပဲ... ငါက တန်ယန်မြို့အကြောင်း ဘာမှမသိသလို ဘယ်သွားရမလဲ ဆိုတာကိုလည်း မသိဘူး..."

သို့သော် စဉ်းစားပြီးနောက် ကျိုးယွမ်သည် တည်းခိုခန်းတစ်ခုတွင် တစ်ည အိပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ၏။

မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း၏ ပဉ္စမထပ်တွင် စွန်းစုနှင့် ထန်စုန်းယန်တို့သည် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို မည်သို့ ကယ်တင်ရမည်နည်း ဆိုသည်ကို ဆွေးနွေးနေကြဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

“ခေါင်းဆောင်... ဒီကိစ္စကနေ အာရုံလွှဲဖို့ အသစ်တစ်ဖန် မှော်အဆောင် ရေးဆွဲတဲ့ ပြိုင်ပွဲတစ်ခုကို ကျွန်တော်တို့ အလွယ်တကူ ကျင်းပနိုင်ပါတယ်..."

ထန်စုန်းယန်သည် အချိန်အကြာကြီး စဉ်းစားပြီးနောက် ရုတ်တရက် စကားပြောလိုက်လေ၏။

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် စွန်းစု၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသော်လည်း သူမသည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ မှော်အဆောင်ဆရာအသင်းက အနိုင်ရပါက ကိစ္စမရှိသော်လည်း အကယ်၍ သူတို့ ရှုံးနိမ့်ပါက ၎င်းမှာ ပို၍ပင် အရှက်ရဖွယ် ဖြစ်လိမ့်မည် ဖြစ်ပေ၏။

ထန်စုန်းယန်သည် စွန်းစု၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို နားလည်ပုံရပြီး ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

“ခေါင်းဆောင်... ဒီတစ်ကြိမ်မှာ အသက်ကန့်သတ်ချက် သတ်မှတ်လို့ ရပါတယ်... အရိုးသက်တမ်း အသက် သုံးဆယ်နဲ့ အောက် ရှိတဲ့သူတွေကိုပဲ ပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်ခွင့်ပြုမယ်လေ... ခေါင်းဆောင်ရဲ့ တပည့် ချိုးသုသုက တန်ယန်မြို့ တစ်ခုလုံးမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး အဆင့် နှစ် အဆောင်သခင်ပဲလေ..."

စွန်းစုသည် ထန်စုန်းယန်၏ စကားကို ချက်ချင်း နားလည်သွားလေ၏။ အကယ်၍ ထိုသို့သာ ဖြစ်ပါက သူမသည် ယုံကြည်မှု ရှိပေသည်။

နှစ်များတစ်လျှောက်လုံး စွန်းစုသည် တပည့် တစ်ဦးတည်းသာ လက်ခံခဲ့လေ၏။ ယင်းမှာ ချိုးသုသု ဖြစ်ပြီး ယခုနှစ်တွင် အသက် နှစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်သာရှိသေးကာ အဆင့် နှစ် အဆင့်မြင့် အဆောင်သခင်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

တကယ်တမ်းတွင် မူလက တူညီသော အဆင့်ရှိ အဆောင်သခင်များကြားတွင် ခွဲခြားမှု မရှိခဲ့ချေ။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က အကြံပြုခဲ့ပြီး အဆောင်ဆယ်ခု အကြီးအကဲက သဘောတူခဲ့သဖြင့် ခွဲခြားမှု ပေါ်ပေါက်လာခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

အဆောင်သခင်တစ်ဦး၏ အဆင့် တစ်ခုစီတိုင်းကို အဆင့်နိမ့်၊ အလယ်အလတ်၊ အဆင့်မြင့် ဟူ၍ သုံးမျိုး ခွဲခြားထားလေ၏။ အဆင့်နှစ် ၏ အဆင့်မြင့် ဆိုသည်မှာ တစ်ဖက်လူသည် အဆင့်နှစ် မှော်အဆောင် ရေးဆွဲခြင်း နယ်ပယ်တွင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မှော်ဆေးပညာရှင်များသည် တူညီသော အဆင့်ရှိ ဆေးလုံးများ၏ အရည်အသွေးကို ဆေးလုံးပေါ်ရှိ ပုံစံများကို ကြည့်ရှုခြင်းဖြင့် ဆုံးဖြတ်ကြလေ၏။

အဆောင်သခင်များသည် မှော်အဆောင်၏ အရည်အသွေးကို မှော်အဆောင်ပေါ်ရှိ အက္ခရာများနှင့် အလင်းကွင်းများကို ကြည့်ရှုခြင်းဖြင့် ဆုံးဖြတ်ကြလေသည်။ ၎င်းတို့မှာ သစ်ပင်တစ်ပင်၏ အသက်ကွင်းများနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူပြီး စက်ဝိုင်းပုံသဏ္ဍာန် ပေါ်လာလေ၏။

အဆင့်တစ် မှော်အဆောင်တစ်ခုသည် အများဆုံး မှော်အဆောင် အလင်းကွင်း တစ်ခုသာ ပါရှိနိုင်ပေသည်။ အစရှိသဖြင့် ဆက်လက် သတ်မှတ်ထားလေ၏။

မှော်အဆောင်တစ်ခု၏ ပတ်လည်ရှိ အလင်းကွင်း၏ အတိမ်အနက်သည် ၎င်း၏ အဆင့် (အဆင့်နိမ့်၊ အလယ်အလတ် သို့မဟုတ် အဆင့်မြင့်) ကို ဆုံးဖြတ်ရန် အခြေခံ ဖြစ်ပေသည်။

ချိုးသုသုသည် စွန်းစု လေ့ကျင့်ပေးထားသော မှော်အဆောင်ဆရာအသင်းရှိ နံပါတ်တစ် လူငယ် ပါရမီရှင်ဖြစ်ပြီး တန်ယန်မြို့ တစ်ခုလုံးရှိ လူငယ်မျိုးဆက်များကြားတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ပေ၏။

ထို့ကြောင့် ထန်စုန်းယန်၏ အကြံပြုချက်မှာ မည်သည့် ပြဿနာမျှ မရှိကြောင်း သေချာလှပေသည်။

စွန်းစုသည် ခဏမျှသာ စဉ်းစားပြီးနောက် သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏。

"ဒါဆိုရင် ငါ့ဆရာကို ဖိတ်လိုက်မယ်... ပြီးတော့ သူက နေရာမှာတင် မှတ်ချက်ပေးနိုင်တယ်... အဲ့ဒီလိုဆိုရင် တန်ယန်မြို့က လူတိုင်း သေချာပေါက် အာရုံစိုက်လာလိမ့်မယ်..."

စွန်းစု၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် ထန်စုန်းယန်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပသွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ခေါင်းဆောင်ဟောင်းက ကိုယ်တိုင် ကြီးကြပ်ပေးမယ်ဆိုရင် အဲ့ဒီ လူငယ်လေးတွေက စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းလို့ အိပ်တောင် ပျော်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

စွန်းစုက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထိုကိစ္စကို အတည်ပြုလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်းမှ ထွက်လာပြီး တည်းခိုရန် နေရာတစ်ခု ရှာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

သူ ထွက်လာပြီး မကြာမီမှာပင် ကျိုးယွမ်၏ အနောက်တွင် ပုံရိပ် သုံးခု ပေါ်လာသဖြင့် သူ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေ၏။

ဤလူ သုံးဦးသည် စောစောက စားသောက်ဆိုင်မှ သူ့နောက်သို့ လိုက်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူတို့ ထွက်သွားပြီဟု ကျိုးယွမ် ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် မှော်ဆေးပညာရှင်အသင်း၏ အဝင်ဝတွင် စောင့်နေကြလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

သူ တစ်နပ်တည်းဖြင့် အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရာဂဏန်းအချို့ကို သုံးစွဲခဲ့ခြင်းက မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက် ရှိသူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ခဲ့ပြီး သူ့ကို ဝဖြိုးသော သိုးတစ်ကောင်အဖြစ် မြင်စေခဲ့ကြောင်း ကျိုးယွမ် သိလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် တန်ယန်မြို့နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိသဖြင့် လမ်းပြတစ်ဦးက သူ၏ တံခါးဝသို့ ရောက်လာပြီဖြစ်ရာ ၎င်းကို သဘာဝကျကျ အကောင်းဆုံး အသုံးချမည် ဖြစ်ပေသည်။

မကြာမီမှာပင် လူသူကင်းမဲ့သော လမ်းကြားလေး တစ်ခုထဲတွင် ပုံရိပ် သုံးခုသည် ကျိုးယွမ်၏ ရှေ့၌ ဒူးထောက်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ညိုမည်းယောင်ယမ်းနေကာ မလှမ်းမကမ်းရှိ မြေပြင်ပေါ်တွင် သွေးကွက် အချို့ ရှိနေလေ၏။

ဤသုံးဦးထဲတွင် အမြင့်ဆုံး ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်သာ ဖြစ်ပြီး ကျန်နှစ်ဦးမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် ဖြစ်ကြပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အစောပိုင်းအဆင့်၏ ဖိအားကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ရာ သူတို့ သုံးဦးစလုံးကို သေမတတ် လန့်ဖျပ်သွားစေခဲ့လေ၏။

ထို့ကြောင့် ကျိုးယွမ်၏ ညွှန်ကြားချက်အရ သူတို့ သုံးဦးသည် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး ဤကဲ့သို့ အဆုံးသတ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ ကျိုးယွမ်သာ ရပ်ရန် မပြောခဲ့ပါက သူတို့ သုံးဦးစလုံး ရပ်ရဲမည် မဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ် တိုက်ပွဲဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့လေ၏။

"မှော်ဆေးပညာရှင်အသင်း အနီးအနားမှာ နေစရာနေရာ ရှာနေတာ... ကောင်းပြီး တိတ်ဆိတ်တဲ့ နေရာတွေ သိလား..."

ကျိုးယွမ်သည် သူတို့ သုံးဦးကို အေးစက်စွာ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် မတုန်ရီဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ကြချေ။

ဤသုံးဦးသည် အပြင်မထွက်မီ ပြက္ခဒိန်ကို မစစ်ဆေးခဲ့ကြချေ။

အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် အခွင့်အရေး ယူဖို့ ကြိုးစားရဲကြတာလဲ။

"သခင်လေး... ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ရှိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ တော်တော်လေး ဈေးကြီးတယ်နော်... ဈေးကို ဂရုမစိုက်ဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကိုတွေက ခေါ်သွားပေးပါ့မယ်..."

ဟွမ်တက အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ဤလူ သုံးဦး၏ နာမည်များမှာ ဟွမ်တ၊ ဟွမ်ဆန်းနှင့် ဟွမ်ကျိုတို့ဖြစ်ပြီး သူတို့သည် တစ်နေရာတည်းမှ လာကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် အေးစက်စွာ ပြောဆိုလေ၏။

“မင်းတို့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ကုသပြီးရင် သွားကြမယ်..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ သူတို့ သုံးဦးက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြလေသည်။ သူတို့သည် ဤအခက်အခဲကို ယာယီ ဖြတ်ကျော်သွားပြီဖြစ်ပြီး သေမည် မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ကြလေ၏။

သူတို့ သုံးဦးသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားကြပြီး မကြာမီမှာပင် အဆင်သင့် ဖြစ်သွားကာ ကျိုးယွမ်ကို ထိုနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြလေသည်။

မကြာမီမှာပင် သူတို့ လေးဦးသည် အိမ်တစ်လုံး၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကြလေ၏။ ကျိုးယွမ်က တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ အလွန် သဘောကျသွားလေသည်။

အိမ်တွင် အသံလုံသော ဝင်္ကပါများနှင့် ရိုးရှင်းသော ကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါများ တပ်ဆင်ထားသဖြင့် အလွန် သီးသန့်ဆန်လှပေသည်။

ထို့ပြင် အတွင်း၌ ကျင့်ကြံရန်အတွက် အသုံးပြုသော ဝိညာဉ်ဖမ်း ဝင်္ကပါငယ် တစ်ခုလည်း ရှိလေ၏။

စတုရန်းမီတာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းသော ခြံဝင်းတစ်ခုအပြင် အိမ်တွင် အခန်း လေးခန်းလည်း ရှိသဖြင့် အလွန် ကျယ်ဝန်းလှပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ၎င်းကို ပထမဆုံး အကြိမ် မြင်လိုက်ရုံဖြင့် သဘောကျသွားလေ၏။

သို့သော် လစဉ် ငှားရမ်းခမှာ မနည်းလှချေ။ တစ်လလျှင် အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးရာဖြစ်ပြီး တစ်နှစ်စာ ပေးချေရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် မျက်မှောင်ပင် မကြုတ်ဘဲ

၎င်းကို တိုက်ရိုက် ငှားရမ်းလိုက်ပြီးနောက် ဟွမ်တနှင့် အခြား နှစ်ဦးကို ငွေပေးချေမှု အနေဖြင့် အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာစီ ပေးလိုက်ရာ သူတို့ကို အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်သွားစေလေ၏။

"အနာဂတ်မှာ အဓိက အဖြစ်အပျက်တွေ ဒါမှမဟုတ် တန်ယန်မြို့က သတင်းတွေရှိရင် ငါ့ကို အသိပေးလို့ ရတယ်... မင်းတို့ရဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ အပေါ် မူတည်ပြီး ငါ ထိုက်တန်တဲ့ ဆုလာဘ်တွေ ပေးမယ်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် သူတို့ သုံးဦးသည် သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြလေ၏။

အခန်း (၁၄၈)ချိုးသုသု

ကျိုးယွမ် ငှားရမ်းထားသော နေရာသည် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်းနှင့် မဝေးလှဘဲ ခန့်မှန်းခြေ ကီလိုမီတာ နှစ်ခုခန့်သာ ကွာဝေးလေ၏။

မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း အနီးရှိ ဧရိယာတွင် လူအရေအတွက် အများဆုံးဖြစ်ပြီး သူတို့ အားလုံးနီးပါးမှာ ဂိုဏ်းမဲ့ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြပေသည်။

ကျိုးယွမ် ငှားရမ်းထားသော အိမ်သည် တန်ယန်မြို့ရှိ စွန်းမိသားစု ပိုင်ဆိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။ စွန်းမိသားစုသည် ဝမ်ပေါ်တာ ပါဝင်သော ဝမ်မိသားစုထက်ပင် ပိုမို အစွမ်းထက်လှပေသည်။

တကယ်တမ်းတွင် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း၌ စည်းမျဉ်းတစ်ခု ရှိလေ၏။ သင်သည် အဆင့် သုံး အဆောင်သခင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်းက သင့်အား အခမဲ့ နေထိုင်စရာ စီစဉ်ပေးမည် ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ သင်က အပြင်တွင် အိမ်ငှားမည်ဆိုပါက မှော်အဆောင်ဆရာအသင်းက ကုန်ကျစရိတ် အားလုံးကို ပြန်လည်ပေးချေမည် ဖြစ်ပေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် လက်ရှိတွင် အဆင့်နှစ် အဆောင်သခင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သဖြင့် သူသည် သဘာဝကျကျ အရည်အချင်း မပြည့်မီသေးချေ။

ချင်ချန်သည် တန်ယန်မြို့တွင် မည်သည့် ပိုင်ဆိုင်မှုမျှ မရှိခဲ့ဘဲ မှော်အဆောင်ဆရာအသင်းက စီစဉ်ပေးသော နေရာတွင်သာ နေထိုင်သဖြင့် သူက ၎င်းကို ထုတ်မပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

အိမ်သည် အညစ်အကြေး ကင်းစင်နေလေသည်။ ကျိုးယွမ်သည် ဝင်္ကပါကို အသက်သွင်းပြီးနောက် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ချလိုက်ကာ ချင်ချန် ပေးခဲ့သော တာအိုအနှစ်သာရမှော်အဆောင်ကျမ်း စာအုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်လေ၏။

"မှော်အဆောင် ပညာရပ်ဟာ ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ တားမြစ်ခြင်းတွေကနေ ဆင်းသက်လာပြီး ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ မဟာတာအိုတွေ ပါဝင်တယ်... ဒါကြောင့် အဲ့ဒါကို တာအိုတားမြစ်ခြင်းလို့လည်း ခေါ်တယ်..."

"မှော်အဆောင် ပညာရပ်ကို စူးစမ်းလေ့လာခြင်းဟာ တကယ်တော့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ မူလစွမ်းအားတွေကို စူးစမ်းလေ့လာခြင်းနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကို ချိတ်ပိတ်နိုင်တဲ့ ရှေးဟောင်း စွမ်းအားတွေကို စူးစမ်းလေ့လာခြင်းပါပဲ..."

"မှော်အဆောင်တွေရဲ့ တာအိုဟာ သဘာဝတရားထဲက အရာခပ်သိမ်းထဲမှာ တည်ရှိတယ်... ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုထဲက အရာခပ်သိမ်းရဲ့ မူလပုံစံပါပဲ..."

"မှော်အဆောင်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်ဟာ ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ မဟာတာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းအပေါ် မူတည်တယ်... ဇာစ်မြစ်- အရာဝတ္ထုတွေရဲ့ အစဦးဆုံး အခြေအနေကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းပါပဲ..."

ကျိုးယွမ်သည် တာအိုအနှစ်သာရမှော်အဆောင်ကျမ်း စာအုပ်၏ အစပိုင်းကို ကြည့်ရှုနေပြီး ၎င်းက သူ့ကို ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် အဆင့်တစ်နှင့် အဆင့် နှစ် မီးအဆောင်များကို ရေးဆွဲခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေသည်။

ဤမှော်အဆောင် နှစ်ခုစလုံးသည် မီးအဆောင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း ၎င်းတို့ကို နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေ၏။

သို့သော် ၎င်းတို့ နှစ်ခုသည် အထူး ပြုလုပ်ထားသော မှော်အဆောင်စက္ကူပေါ်တွင် ရေးဆွဲသောအခါ အနည်းငယ် ကွာခြားမှု ရှိလေသည်။

အဆင့်တစ် မီးအဆောင်သည် အလွန်ဆုံး မီးတောက်တစ်ခု၏ အကြမ်းဖျင်း ပုံစံမျှသာ ဖြစ်ပေ၏။

အဆင့်နှစ် မီးအဆောင်သည် ပိုမို ရှင်းလင်းသော အကြမ်းဖျင်း ပုံစံ ရှိရုံသာမက မီးတောက်တစ်ခုမှ နှစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း ထိုမီးတောက် နှစ်ခုမှာ ကွာခြားကြပေသည်။

ဤမီးတောက်နှစ်ခုသည် ကွဲပြားခြားနားသော မီးတောက် ပုံစံ နှစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုနေပုံ ရလေ၏။

ဤအရာကို တွေးမိသောအခါ ကျိုးယွမ်သည် တစ်စုံတစ်ရာကို ဆုပ်ကိုင်မိလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ ဘာကိုမျှ မဆုပ်ကိုင်ထားမိသကဲ့သို့လည်း ခံစားလိုက်ရပေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ဆက်လက် ဖတ်ရှုလေသည်။ သူ စတင် ဖတ်ရှုလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဇာတ်လမ်းထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း နစ်မျောသွားလေတော့၏။

ဤတာအိုအနှစ်သာရမှော်အဆောင်ကျမ်း စာအုပ်ထဲရှိ အကြောင်းအရာများမှာ မခက်ခဲချေ။ ၎င်းသည် မှော်အဆောင် ပညာရပ်၏ အခြေခံများကို လွှမ်းခြုံထားပြီး ကျိုးယွမ်သည် ၎င်းကို အလွယ်တကူ နားလည်နိုင်ပေ၏။

တကယ်တမ်းတွင် ကျိုးယွမ်သည် နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းတွင် ရှိနေစဉ်က ချောင်းယန်သည် ဤအရာအချို့ကို သင်ကြားပေးခဲ့ဖူးပေသည်။

သို့သော် ချောင်းယန်သည် လက်တွေ့ အသုံးချမှုအပေါ် ပိုမို အာရုံစိုက်ပြီး သီအိုရီပိုင်းကို အများကြီး မသင်ကြားခဲ့ချေ။

ထို့ကြောင့် ကျိုးယွမ်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့သည် ဝါးကိုးပင်တောင်ထိပ်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ပထမဆုံး လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့်အရာမှာ မှော်အက္ခရာများ ရေးဆွဲခြင်းပင် ဖြစ်ပေ၏။

ဤချဉ်းကပ်မှုမှာ မကောင်းဟု မဆိုသာသော်လည်း သီအိုရီ အထောက်အပံ့ မရှိပါက အမြဲတမ်း အနည်းငယ် အားနည်းနေသကဲ့သို့ ခံစားရလေ၏။

ဤတာအိုအနှစ်သာရမှော်အဆောင်ကျမ်း စာအုပ်သည် ယခုအချိန်တွင် ကျိုးယွမ်အတွက် သေချာပေါက် ကောင်းကင်ဘုံက ပေးသော လက်ဆောင်တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ညလုံးပေါက် ဖတ်နေလိမ့်မည်ဟု ကျိုးယွမ် ကိုယ်တိုင်ပင် မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။ မိုးလင်းသည်အထိ သူ သတိမထားမိခဲ့ဘဲ မှော်အဆောင်ဆရာအသင်းသို့ အလျင်အမြန် သွားခဲ့လေ၏။

မနေ့က ချင်ချန်သည် သူ့အတွက် မှော်အဆောင်များ ရေးဆွဲရန် အခန်းတစ်ခန်းကို စီစဉ်ပေးခဲ့ပြီး ၎င်းသည် ယခုမှစ၍ သူ မှော်အဆောင်များ ရေးဆွဲမည့် သီးသန့် နေရာ ဖြစ်လာမည် ဖြစ်ပေသည်။

ကျိုးယွမ်၏ ရောက်ရှိလာမှုက လူအများအပြားကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့လေ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် သူ့ကို လုံးဝ မသိသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ကျိုးယွမ်သည် ဒုတိယထပ်သို့ တက်သွားပြီး မှော်အဆောင်ရေးဆွဲသည့် လျှို့ဝှက်ခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဘာတွေ ဖြစ်နေသလဲ ဆိုသည်ကို သူတို့ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြလေ၏။

"ဒီလူက ဘယ်သူလဲ... ဘာဖြစ်လို့ သူ့ကို အရင်က မမြင်ဖူးရတာလဲ..."

"ငါ သူ့ကို မသိဘူး... သူက တော်တော်လေး ငယ်ရွယ်ပုံပေါ်တယ်... အသက် နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်ထက် မပိုလောက်ဘူး..."

"ဘုရားရေ... ငါတို့ရဲ့ မှော်အဆောင်ဆရာအသင်းက နောက်ထပ် တာအိုပါရမီရှင် တစ်ယောက်ကို မွေးထုတ်ပေးတော့မှာလား... သူက ချိုးသုသု နဲ့ ယှဉ်ရင် ဘယ်လိုနေမလဲ မသိဘူး..."

"ယှဉ်ဖို့တောင် လိုသေးလို့လား... ချိုးသုသုက ဒီနှစ်မှ အသက် နှစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်ပဲ ရှိသေးပေမယ့် အဆင့် နှစ် အဆင့်မြင့် အဆောင်သခင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီလေ... တန်ယန်မြို့ တစ်ခုလုံးက လူငယ်တွေထဲမှာ နံပါတ်တစ်ပဲ..."

"မင်းပြောတဲ့ ဒီလူကို ငါ မှတ်မိတယ်... မနေ့က ဆရာကြီးချင်နဲ့ အတူရှိနေတာကို ငါ တွေ့လိုက်တယ်..."

"ဆရာကြီးချင်က ဒီလူကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံလိုက်တာများလား..."

"အဲ့ဒါ ဟုတ်လောက်တယ်... ဆရာကြီးချင်က လူငယ်မျိုးဆက် အဆောင်သခင်တွေနဲ့ ဒီလောက် ရင်းရင်းနှီးနှီး နေတာကို မင်း ဘယ်တုန်းက မြင်ဖူးလို့လဲ... မနေ့က ဆရာကြီးချင်ရဲ့ အပြုံးက သူ့မျက်နှာကနေ လုံးဝ မပျောက်သွားဘူး..."

ခန်းမထဲတွင် စကားပြောသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဝင်လာချိန်တွင် ၎င်းတို့ အားလုံး ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားလေ၏။

အမျိုးသမီးသည် အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဖြူဖွေးသော အသားအရေရှိကာ အဝေးမှ ကြည့်လျှင် နှင်းကြာပန်း တစ်ပွင့်နှင့် တူလေသည်။

သူမ၏ ချယ်ရီသီးကဲ့သို့သော နှုတ်ခမ်းများနှင့် မျက်လုံးကျယ်ကြီးများက သူမကို ချစ်စရာကောင်းပြီး လှပသော အသွင်အပြင်ကို ပေးစွမ်းထားလေ၏။

သို့သော် ဤအမျိုးသမီးသည် မသိမသာ မာနကြီးသည့် အငွေ့အသက် ရှိလေသည်။ သူမသည် ခန်းမထဲရှိ လူတိုင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမှမပြောဘဲ ဒုတိယထပ်သို့ တိုက်ရိုက် တက်သွားလေ၏။

ဤအမျိုးသမီးမှာ အခြားမဟုတ်ဘဲ စွန်းစု၏ တပည့် ချိုးသုသုပင်ဖြစ်ပြီး တန်ယန်မြို့ရှိ မှော်အဆောင်ဆရာအသင်းတွင် အလားအလာအရှိဆုံး မျိုးဆက်သစ် လူငယ်အဖြစ်လည်း လူသိများလေသည်။

ချိုးသုသုသည် ဤလူများ ပြောဆိုနေသည့်အရာ အချို့ကို အမှန်တကယ် ကြားခဲ့သော်လည်း သူမက လျစ်လျူရှုထားခဲ့လေ၏။

လူတိုင်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မှတ်ချက်ပေးနေကြသကဲ့သို့ ချိုးသုသုသည် သူမ၏ အသက်အရွယ်ရှိ မည်သူမဆို မှော်အဆောင် ပညာရပ်တွင် သူမကို ကျော်လွန်နိုင်မည်ဟု မယုံကြည်ခဲ့ချေ။

ဆရာကြီး ကျုံးချန်အန်းပင်လျှင် သူမ၏ ပါရမီကို တစ်ခါက ချီးကျူးခဲ့ဖူးရာ ယင်းက ချိုးသုသုအား မည်သည့် လူငယ်မျိုးဆက်ကိုမဆို အထင်သေးသွားစေခဲ့လေ၏။

ချိုးသုသု ပဉ္စမထပ်သို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူမ၏ ဆရာ စွန်းစုသည် ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ကိုင်ကာ နက်ရှိုင်းသော အတွေးထဲသို့ နစ်မျောနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အနည်းငယ် မှင်တက်သွားလေသည်။ သူမ၏ ဆရာ ဤသို့ ဖြစ်နေသည်ကို သူမ တွေ့ရခဲလှပေ၏။

"တပည့် ချိုးသုသုက ဆရာ့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

ချိုးသုသု က စွန်းစုကို နှုတ်ဆက်သည့်အနေဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ယှက်လိုက်ရာ သူမကို အတွေးထဲမှ လန့်နိုးသွားစေခဲ့လေ၏။

"သုသု ရောက်လာပြီလား... မင်းကို ပြောစရာ ရှိတယ်..."

စွန်းစုသည် ကျောက်စိမ်းပြားကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ချိုးသုသုကို ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ချိုးသုသုက ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် စွန်းစု၏ ဘေးတွင် လိမ္မာစွာ ရပ်နေလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် စွန်းစုသည် ထန်စုန်းယန်နှင့် ယမန်နေ့က ဆွေးနွေးခဲ့သည့် အကြောင်းအရာများကို ချိုးသုသုအား ပြောပြလိုက်ရာ ချိုးသုသု ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပသွားစေလေ၏။

"ဆရာ... ဒီပြိုင်ပွဲက ဘယ်တော့ စမှာလဲ..."

ချိုးသုသု၏ အသက်ရှူနှုန်းမှာ အနည်းငယ် မြန်ဆန်လာပြီး မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

ချိုးသုသုသည် တန်ယန်မြို့ရှိ ကျင့်ကြံခြင်း မိသားစုများမှ ပါရမီရှင်များ အားလုံးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ချင်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် ချိုးမိသားစုမှ ချိုးရိလျန် ပင်ဖြစ်ပေ၏။

တကယ်တမ်းတွင် ချိုးသုသုနှင့် ချိုးရိလျန်တို့သည် ဝမ်းကွဲများ ဖြစ်ကြပေသည်။ သို့သော် ချိုးရိလျန် မှာ တရားဝင်သမီးဖြစ်ပြီး ချိုးသုသု မှာမူ တရားမဝင်သမီး ဖြစ်လေ၏။

ရလဒ်မှာ ကိုယ်တိုင် ရှင်းလင်းနေပေသည်။ ကလေးဘဝမှ အရွယ်ရောက်သည်အထိ ချိုးရိလျန်သည် သူမထက် အမြဲတမ်း ပိုမိုများပြားသော အရင်းအမြစ်များကို ရရှိခဲ့လေ၏။

ထို့ပြင် ချိုးရိလျန်၏ ပါရမီမှာလည်း မညံ့သဖြင့် ချိုးရိလျန်ကို ကျော်လွန်ချင်သော ချိုးသုသု ၏ အိပ်မက်ကို အကြိမ်ကြိမ် ပျက်စီးစေခဲ့လေသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် စွန်းစုက ချိုးသုသုကို သဘောကျပြီး သူမအား တပည့်အဖြစ် လက်ခံခဲ့ရာ ၎င်းကို ချိုးသုသုအား ဘဝအသစ်တစ်ခု ပေးလိုက်ခြင်းဟု ယူဆနိုင်ပေ၏။

ချိုးသုသုတွင် နက်ရှိုင်းသော ရည်မှန်းချက် တစ်ခု ရှိလေသည်။ ယင်းမှာ ချိုးရိလျန်ကို ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ အနိုင်ယူပြီး သူမသည် ချိုးမိသားစု၏ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင် ဖြစ်ကြောင်း မိမိကိုယ်ကို သက်သေပြရန်ပင် ဖြစ်လေ၏။

သေချာသည်မှာ ဤသည်မှာ ချိုးမိသားစု၏ ထိပ်တန်း စီမံခန့်ခွဲမှုသည် ပါရမီရှင်များကို မမြင်နိုင်ကြောင်း ပြသကာ မိသားစုကို ဆန့်ကျင် ဆန္ဒပြသည့် သူမ၏ နည်းလမ်းလည်း ဖြစ်ပေ၏။

အကယ်၍ ဤသတင်းကို ကြားချိန်တွင် ချိုးသုသု စိတ်လှုပ်ရှားမှု မရှိခဲ့ပါက ၎င်းမှာ ထူးဆန်းနေမည် ဖြစ်ပေသည်။

"အလျင်စလို လုပ်စရာ မလိုပါဘူး... အစွမ်းထက်တဲ့ မိသားစု အသီးသီးနဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ လိုသေးသလို မင်းကိုလည်း ပြင်ဆင်ချိန် နည်းနည်း ပေးရဦးမယ်လေ... ဒါကြောင့် ပြိုင်ပွဲကို တစ်လလောက် နေမှ လုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်..."

စွန်းစုက ချိုးသုသု ကို ပြုံးလျက် ရှင်းပြလေ၏။

ဤမျှအချိန်ကြာမည်ကို ကြားသောအခါ ချိုးသုသုက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသော်လည်း ဘာမှ ထပ်မပြောခဲ့ချေ။

စွန်းစုသည် ချိုးသုသုအား ညွှန်ကြားချက် အချို့ ပေးပြီးနောက် ချိုးသုသု ထွက်သွားလေ၏။

ချိုးသုသု ထွက်သွားပြီးနောက် စွန်းစုက ကျောက်စိမ်းပြားကို ထပ်မံ ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းပြားထဲရှိ အကြောင်းအရာများကို မြင်သောအခါ သူမသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီး မချဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

"စီနီယာအစ်ကို... အစ်ကိုရဲ့ ကျောက်စိမ်းပြား ပေးပို့တာက နောက်ကျသွားပြီ... ကျိုးယွမ်က ချင်ချန်ကို ဆရာအဖြစ် ဂါရဝပြုပြီးသွားပြီ... အစ်ကို့ရဲ့ တပည့် တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်မ လုပ်နိုင်တာ ဘာမှ မရှိတော့ဘူး..."

စွန်းစု သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းပြားကို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ပို့ဆောင်လိုက်လေ၏။