အခန်း (၁၅၁-၁၅၂)

အခန်း ၁၅၁ တကယ်တော့ ကျွန်တော် ဖြေရှင်းနိုင်တယ်

"ရှောင်ယွီ... အစ်မ တောင်းပန်ပါတယ်..."

နန်ကုန်းရိုရွှယ်၏ အသံသည် ရှိုက်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူမက နန်ကုန်းယွီကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားကာ ပြောဆိုလိုက်၏။ "တကယ်လို့ အစ်မသာ အဲဒီအိပ်မက်ကို စောစောမက်ခဲ့ရင် ဒုတိယ ဦးရီးတော် ကျဆုံးမှာ မဟုတ်သလို မင်းလည်း..."

သူမ၏ အသံသည် ရှိုက်ငင်သံများကြောင့် ပြတ်တောက်သွားပြီး သူမက နန်ကုန်းယွီ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် မျက်နှာအပ်ကာ နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းမှ မဟနိုင်တော့ချေ။

ဤသည်ကို မြင်ချိန်၌ နန်ကုန်းယွီက သူမ၏ ကျောကို အလျင်အမြန် ပွတ်သပ်ပေးကာ နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။ "အစ်မရွှယ်... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် အစ်မအမှား ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... အစ်မလည်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်ခဲ့တာမှ မဟုတ်တာလေ..."

"ဝမ်းမနည်းပါနဲ့... မဟုတ်ရင် ဘယ်သူက ပိုငိုနိုင်လဲဆိုတာ ကျွန်တော် အစ်မနဲ့ ပြိုင်ငိုရလိမ့်မယ်..."

"ဖူး..."

နန်ကုန်းယွီ၏ စကားကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှယ်သည် မျက်ရည်များကြားမှ ရယ်မောလိုက်မိပြီး ညှိုးငယ်နေသော လေထုက အများကြီး ပြေလျော့သွားခဲ့သည်။

နန်ကုန်းယွီက ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ "အစ်မရွှယ်... ဝမ်းမနည်းပါနဲ့... အခုလေးတင် အစ်မက အမေနဲ့ ကျွန်တော် သေသွားပြီလို့ ပြောတယ်လေ... ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အမေနဲ့ ကျွန်တော် အသက်ရှင်လျက် ကျန်းကျန်းမာမာ ရှိနေသေးတယ်လေ... ဒါက အစ်မ ရှိနေလို့ တချို့အရာတွေက လမ်းလွဲသွားတာကို ဆိုလိုတာပဲ..."

သို့သော် ဤသည်ကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှယ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏ အမူအရာသည် လေးနက်နေ၏။

"ရှောင်ယွီ... တကယ်လို့များ မင်းရှိနေလို့ တချို့အရာတွေက လွဲသွားတာ ဖြစ်နိုင်တာပဲ..."

နန်ကုန်းယွီသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း တည်ငြိမ်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။ "အစ်မရွှယ်က ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ... ကျွန်တော် နားမလည်ဘူး... ကျွန်တော် မသိတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုခု ရှိနေလို့လား..."

နန်ကုန်းရိုရွှယ်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလာ၏။ "ဒုတိယ ဦးရီးတော် ကျဆုံးသွားတဲ့ ညက အစ်မ သတိမထားမိဘဲ အိပ်ပျော်သွားပြီး အိပ်မက်လေးခု ဆက်တိုက် မက်ခဲ့တယ်..."

"ပထမအိပ်မက်က ပေ့ချွမ်းအင်ပါယာက မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး အနောက်မြူခိုးအင်ပါယာက ဒီအခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ချင်းယိုဆီ လာကာ ငါ့ကို လက်ထပ်ခွင့်တောင်းခဲ့တယ်... တောင်းရမ်းတဲ့ ပဏ္ဏာလက်ဆောင်က ချင်းယိုရဲ့ အနောက်ပိုင်းနယ်စပ်က မြို့ခြောက်မြို့ဖြစ်ပေမဲ့ ငါက အသက်ကိုရင်းပြီး ငြင်းဆန်ခဲ့တယ်..."

"ဒုတိယအိပ်မက်က နိုင်ငံလေးနိုင်ငံက ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာပြီး ချင်းယို တစ်ခုလုံးကို စစ်ပွဲထဲ ဆွဲသွင်းကာ ကြီးမားတဲ့ ဒုက္ခတွေ ဖြစ်စေခဲ့တယ်..."

"တတိယအိပ်မက်က နိုင်ငံလေးနိုင်ငံကြောင့် ချင်းယိုအင်ပါယာ ပျက်စီးသွားတဲ့နေ့မှာ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းက လူတစ်ယောက် လွှတ်လိုက်တယ်... အဲဒီ ယဲ့ဝမ်ယိုက ငါ့ကို သဘောကျသွားပြီး သူ့ရဲ့ အားကောင်းတဲ့ ဧကရာဇ်ရတနာနဲ့ နိုင်ငံလေးနိုင်ငံကို အလျှော့ပေးအောင် ဖိအားပေးခဲ့တယ်... ငါလည်း သူ့ရဲ့ အစေခံမလေး ဖြစ်သွားခဲ့တယ်..."

ဤနေရာတွင် နန်ကုန်းရိုရွှယ်၏ အမူအရာသည် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွား၏။

"စတုတ္ထအိပ်မက်က ယဲ့ဝမ်ယိုက ငါ့ရဲ့ အကြိမ်ကြိမ် ငြင်းဆန်မှုတွေကို သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ငါ့ကို အတင်းအကျပ် လုပ်ဖို့ ကြိုးစားလို့ ငါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေလိုက်တယ်..."

ယဲ့ဝမ်ယိုလား...

နတ်ဘုရားအရိပ်တမန်တော် သတ်လိုက် ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းက အဖွဲ့ဝင်လား

ဤသည်ကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းယွီ၏ နှလုံးသားသည် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားကာ သူ တွေးလိုက်မိသည်။

သူက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်၏။

"နောက်ပိုင်းမှာ အစ်မရွှယ်ရဲ့ အိပ်မက်တွေက ပြဿနာတချို့ ရှိခဲ့ပုံရတယ်... ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အစ်မ အဆင်ပြေလောက်ပြီလို့ ထင်ပါတယ်..."

နန်ကုန်းရိုရွှယ်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ "မှန်တယ်... မင်းနဲ့ ဒုတိယ အဒေါ်တို့ မြို့တော်ကို ရောက်လာတဲ့ နေ့ကစပြီး ငါ့ရဲ့ အိပ်မက်ဟောကိန်းတွေ မှားယွင်းသွားပြီဆိုတာ ငါ သိခဲ့တယ်..."

"ပြီးတော့ မင်း... မင်းက ငါ့အိပ်မက်ထဲက ကွဲပြားမှုတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်... မင်း ရှိနေလို့ ကျန်းပေ့တပ်မက မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်ကို စောင့်ကြပ်နိုင်ခဲ့ပြီး ပေ့ချွမ်းအင်ပါယာကို လုံးလုံးလျားလျား အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တယ်..."

"ဒါကြောင့်မို့လို့ အနောက်မြူခိုးအင်ပါယာက ချင်းယိုကို အတင်းအကျပ် မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘဲ လက်ထပ်ဖို့ တောင်းဆိုတာလည်း ငြင်းပယ်ခံခဲ့ရတယ်..."

"ထို့ပြင် ပေ့ချွမ်းအင်ပါယာက ကြီးမားတဲ့ ရှုံးနိမ့်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ကျန်နိုင်ငံသုံးခုကလည်း ကြောက်ရွံ့သွားကြတယ်... သူတို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နိုင်မှာလဲ..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဤအရာအားလုံးသည် သူ ရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ငြင်းဆို၍မရသော အမှန်တရားဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိသွားသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် နန်ကုန်းရိုရွှယ်သည် အဘယ်ကြောင့် သူ့အပေါ် ဤမျှ ရင်းနှီးနေသနည်းဆိုသည်ကို သူ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့သည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ နန်ကုန်းယွီသည် ကွဲပြားမှုတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူမ၏ အလိုအလျောက် သိစိတ်ကြောင့် သူ့ထံ တမင်တကာ ချဉ်းကပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

သို့မဟုတ် သူမ ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး ပြန်လည်ရှာတွေ့ခဲ့သော သူမ၏ မောင်ဝမ်းကွဲဖြစ်ခြင်းကြောင့် သူ့အပေါ် အထူးရင်းနှီးမှုကို ခံစားမိစေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

နန်ကုန်းအောက်ချန် သေဆုံးခြင်းကို သူမ မတားဆီးနိုင်ခဲ့သဖြင့် နန်ကုန်းယွီအပေါ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ နန်ကုန်းယွီသည် သူ့အပေါ် နန်ကုန်းရိုရွှယ်၏ ကြင်နာမှုနှင့် ချစ်ခင်မှုသည် ယခုအခါ သူ၏ မိခင်ကဲ့သို့ နီးပါး ကြီးမားနေပြီဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ နားလည်သွားသည်။

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်၏။ "တကယ်လို့ ကျွန်တော့် အထင်မမှားဘူးဆိုရင် ဒီတစ်ကြိမ် အစ်မရွှယ် ထွက်လာတာက ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းက အဲဒီလူ လာမှာဖြစ်လို့ အစ်မက ပုန်းရှောင်ချင်လို့ ဖြစ်ရမယ်..."

နန်ကုန်းရိုရွှယ်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "မှန်တယ်... မနေ့ညက ခမည်းတော်နဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ တစ်ယောက်တို့ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းက အဖွဲ့ဝင် ရောက်လာမယ့်အကြောင်း ပြောနေတာကို ငါ အမှတ်မထင် ကြားခဲ့တယ်..."

"ခမည်းတော်ကို အကျပ်ရိုက်မသွားစေဖို့ ငါက ချင်းယိုကနေ ထွက်သွားပြီး ခဏလောက် ပုန်းရှောင်နေဖို့ တွေးလိုက်တာ..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းယွီက ခေါင်းယမ်းကာသူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးကို အမှတ်မထင် လှမ်းကိုင်လိုက်ကာ ရယ်မောရင်း ပြောဆိုလိုက်၏။ "အစ်မရွှယ်... ဒီအကြောင်းကို ကျွန်တော့်ကို ပြောပြသင့်တယ်... တကယ်တော့ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းက လူတွေကို ကျွန်တော် ကိုင်တွယ်နိုင်ပါတယ်..."

"ဟင်..."

နန်ကုန်းရိုရွှယ်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "စစ်ချန်... မင်းက ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းကို ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်လို့ ပြောလိုက်တာလား... သူက ဝိညာဉ်အရှင်မြတ် အစောပိုင်းအဆင့်ဖြစ်ပြီး ဧကရာဇ်ရတနာတောင် ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်နော်..."

နန်ကုန်းယွီက ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်၏။ "ကျွန်တော် အစ်မကို နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူး... ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးဖို့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ တစ်ယောက်ကို အကူအညီတောင်းလို့ ရတယ်..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှယ်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ "စစ်ချန်... မင်းလည်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူကို ဆက်သွယ်လို့ ရတာလား..."

"ဒါပေါ့.."

နန်ကုန်းယွီက ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ကာ သူ၏ မိခင် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးနှင့် ကျန်းပေ့တပ်တို့၏ အကြောင်းရင်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး နန်ကုန်းရိုရွှယ်ကို အတိုချုပ် ရှင်းပြလိုက်သည်။

ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှယ်၏ မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားသည်။ "ဒါဆို ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က အလွန်လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာတာက ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အမြစ်က တိုးတက်လာလို့ပေါ့..."

"မှန်တယ်..."

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြုံးလိုက်၏။ "ဦးရီးတော်နဲ့ တခြားလူအနည်းငယ်တောင် ဒီအကြောင်းကို သိကြတယ်... အစ်မရွှယ်နဲ့ ရိုရွှေ ကလွဲရင်ပေါ့... အစ်မတော်နဲ့ အစ်ကိုတော် ကျင်းချီတို့က ဒီအကြောင်းကို မသိကြဘူး..."

"ဟီးဟီး… ဒါ အရမ်းကောင်းတာပဲ..."

နန်ကုန်းရိုရွှယ်သည် ကျေးဇူးတင်ပြီး ဝမ်းသာနေပုံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးပဲ စစ်ချန်..."

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သော်လည်း ပြောဆိုလာ၏။

"အစ်မရွှယ်နဲ့ ကျွန်တော်ကို ဒီလောက် ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် လျှို့ဝှက်ထားရမယ့် ကိစ္စတစ်ခု ရှိတယ်... အမေက အစ်မကို မပြောဖို့ တားမြစ်ထားလို့ပါ... တကယ်လို့ တစ်နေ့နေ့ အစ်မ သိသွားခဲ့ရင် ကျွန်တော့်ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့ အစ်မရွှယ်..."

"မတင်ပါဘူး..."

နန်ကုန်းရိုရွှယ်က ရယ်မောကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ငါက ငါ့ရဲ့ ရှောင်ယွီကို အချစ်ဆုံးပဲ... မင်းမှာ အကြောင်းပြချက် ရှိလို့နေမှာပေါ့... မင်းကို ငါ ဘယ်လိုလုပ် အပြစ်တင်ရက်မှာလဲ..."

"ဟီးဟီး..."

နန်ကုန်းယွီက ခေါင်းကို ကုတ်ကာ တိုးတိတ်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလာ၏။

"အစ်မရွှယ်... ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းက လူတွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူကို အကူအညီတောင်းလို့ ရမယ်ထင်တယ်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရိုရွှေ... ဒုတိယအစ်မက မြို့တော်မှာ ရှိနေသေးတယ်လေ... တကယ်လို့ သူက သူ့ကိုများ သဘောကျသွားရင် ကိစ္စတွေက အရမ်း ဆိုးရွားသွားလိမ့်မယ်..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှယ်သည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ "အမှန်ပဲ... ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်ပြီး ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးက ရှားပါးတယ်လေ... ဒီနေရာသုံးခုကို ဒီအတိုင်း အလဟဿ ဖြုန်းတီးပစ်လို့ မရဘူး..."

"အဆင်ပြေပါတယ်... ဒီအခွင့်အရေးကို ကျွန်တော်တို့ မလိုအပ်ပါဘူး..." နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်၏။

"အဲဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူတွေက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး စုဆောင်းရတာကို သဘောကျတယ်... သူတို့ကို အကူအညီတောင်းဖို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို သုံးလို့ ရပါတယ်..."

"အဲဒါက ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ အရမ်း စျေးကြီးမှာကို စိုးရိမ်မိတယ်..." နန်ကုန်းရိုရွှယ်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

နန်ကုန်းယွီက ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်၏။ "စိတ်မပူပါနဲ့... ကျွန်တော်တို့ အခုလေးတင် ငွေကြေးအမြောက်အမြား ရထားတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား..."

"ဒါဟုတ်သားပဲ..." နန်ကုန်းရိုရွှယ်က ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ရှောင်ယွီ... ဒါဆို မင်း အဲဒီလူကို ဆက်သွယ်ကြည့်သင့်တယ်..."

နန်ကုန်းယွီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းပြားကို ထုတ်ယူဟန်ဆောင်ကာ သတင်းစကားတစ်ခု ပေးပို့လိုက်သည်။

ဤသည်ကို မြင်ချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှယ်သည်လည်း မတ်တတ်ရပ်ကာ နန်ကုန်းယွီ၏ ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သည်။

မကြာမီ ဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူသား တစ်ယောက်က အခန်းထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

နန်ကုန်းရိုရွှယ်သည် လန့်ဖြန့်သွားပြီး ဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူသားကို သတိထားသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူ ဘယ်လို ပေါ်လာသလဲဆိုတာကို သူမ လုံးလုံးလျားလျား သတိမထားမိခဲ့ခြင်းက အဓိပ္ပာယ်မရှိလှချေ။

"မစိုးရိမ်ပါနဲ့..."

နန်ကုန်းယွီက သူမ၏ လက်ကို ပုတ်ပေးလိုက်ပြီး ဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူသားကို ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။ "နတ်ဘုရားတမန်တော်... ကျွန်တော်တို့ ထပ်တွေ့ကြပြန်ပြီ..."

"ပြော... မင်း ဘာလိုချင်တာလဲ..." ဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူသား၏ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံအောက်ရှိ အရိပ်သည် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး သူ၏ အသံက ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေပေသည်။

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းက လူတွေ ချင်းယိုအင်ပါယာကို မသွားနိုင်အောင်နဲ့ အဲဒီအတွက် ပြဿနာ မရှာနိုင်အောင် ကျွန်တော် တားဆီးချင်တယ်... ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘယ်လောက် လိုအပ်လဲ..."

"သန်းငါးဆယ်..."

ဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူသားက မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်ရာ သူ၏ အသံသည် မည်သည့် စိတ်ခံစားမှုမျှ မပါဝင်ဘဲ ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤအရေအတွက်ကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှယ်၏ အမူအရာသည် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဒါက အရမ်း များလွန်းသည်။ ထိုမျှများပြားသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို သူမ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသလောက်ပင်။

နန်ကုန်းယွီက သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူသားဘက်သို့ လှည့်ကာ အနည်းငယ် ပြုံးရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သဘောတူတယ်..."

အခန်း ၁၅၂ ခြောက်နှစ်

နန်ကုန်းယွီက သဘောတူလိုက်ပြီး ချန်လီချွန်း ပေးခဲ့သော ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းကတ်ပြားကို ပစ်ပေးလိုက်၏။

"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ယူပြီး ဒီကိစ္စကို ပြီးအောင် လုပ်ပေးပါ..."

"ရတယ်..."

ဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူသားက ရွှေရောင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ကတ်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းငါးဆယ်ကို လွှဲပြောင်းယူလိုက်ပြီး နန်ကုန်းယွီ၏ ကတ်ပြားကို ပြန်ပစ်ပေးကာ အခန်းထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အသံတစ်သံက လွင့်ပျံလာ၏။

"ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းက လူတွေ ချင်းယိုအင်ပါယာကို မသွားစေရဘူး"

ဤသည်ကို မြင်ချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှယ်သည် အနည်းငယ်မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသော်လည်း နောက်ထပ် မေးခွန်းများ မမေးသကဲ့သို့ သံသယများလည်း မပြသခဲ့ချေ။

ထိုဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူသားသည် အရမ်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လွန်းသည်။ သူမက သူ့ကို နားမလည်နိုင်ဘဲ သူ အလွန် အန္တရာယ်များကြောင်းကိုသာ ခံစားနေရ၏။

အဲဒီလို လူမျိုးကို မေးခွန်းထုတ်တာက ရိုးရိုးလေးပြောရရင် ရူးသွပ်မှုပါပဲ။

နန်ကုန်းယွီက ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ "အစ်မရွှယ်... အခု ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း ကိစ္စလည်း ဖြေရှင်းပြီးပြီဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ ပြန်ကြမလား... ဒါမှမဟုတ် ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှယ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး နန်ကုန်းယွီကို ဖက်ကာ ရယ်မောလိုက်၏။

"အဆင်ပြေပါတယ်... ငါတို့ ဒီကို ရောက်နေပြီပဲလေ... မင်းကို ငွေလမင်းအင်ပါယာမှာ နှစ်အနည်းငယ်လောက် လည်ပတ်ဖို့ ခေါ်သွားရမလား..."

"အစ်မ ပြောတဲ့အတိုင်း အကုန်လုပ်ပါ့မယ်..."

နန်ကုန်းယွီက ပြုံးလိုက်ပြီး မငြင်းဆန်ခဲ့ပေ။

ပြန်သွားပြီး မျက်စိရှေ့မှာ တွေ့နေရတဲ့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်တဲ့ အရာတွေက ချစ်ရသူတွေအကြောင်းကို မလွဲမသွေ သတိရစေတတ်သည်။ အဲဒီလို နာကျင်ဖွယ် အမှတ်တရတွေထဲမှာ ပြန်ပြီး နစ်မြုပ်နေရတာထက်စာရင် အပြင်မှာပဲ နေနေရတာက ပိုကောင်းမယ်ဆိုတာ သူ သေချာနားလည်ထားသည်။

နန်ကုန်းယွီ မငြင်းဆန်သည်ကို မြင်ချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှယ်သည် သက်သာရာရသွားသလို သက်ပြင်းချလိုက်၏။ ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် နန်ကုန်းယွီ ငြင်းဆန်မည်ကို သူမ တကယ် စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

နန်ကုန်းရိုရွှယ်က ပြုံးကာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလာသည်။ "အစ်မ မင်းအတွက် ရေနွေး ပြင်ပေးမယ်... ရေချိုးပြီး ခဏလောက် အနားယူကြရအောင်... ပြီးရင် မနက်ဖြန် ကျွီပေ တောင်ကြားစခန်းကနေ ထွက်ပြီး ငွေလမင်းအင်ပါယာရဲ့ တခြားနေရာတွေကို ခရီးသွားကြမယ်..."

"ကျေးဇူးပါပဲ အစ်မရွှယ်..."

နန်ကုန်းယွီက ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်သော်လည်း သူက အရမ်း စောလွန်းစွာ ကျေးဇူးတင်လိုက်မိကြောင်း သူ မသိခဲ့ချေ။

ခဏအကြာတွင် နန်ကုန်းရိုရွှယ်က ပြုံးရင်း လျှောက်လာခဲ့၏။ "ရှောင်ယွီ... ရေနွေး အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီ... အစ်မ ကူပေးမယ်..."

"မလိုပါဘူး အစ်မရွှယ်... ကျွန်တော်ဘာသာ လုပ်နိုင်ပါတယ်..."

နန်ကုန်းယွီက ငြင်းဆန်သည့်အနေဖြင့် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး အခန်းကန့် အနောက်သို့ ဝင်သွားသည်။ သေချာပေါက် ရေနွေးများ အငွေ့ထောင်းထောင်းထနေသော ရေချိုးကန်ကြီး တစ်ခုကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

ပြောရမည်ဆိုလျှင် ရွှမ်လင်တိုက်ကြီးသည် အင်မော်တယ် နယ်ပယ်ကို ပြုပြင်မွမ်းမံခြင်းအတွက် ၎င်း၏ ဂုဏ်သတင်းနှင့် အမှန်တကယ် ထိုက်တန်ပေသည်။ ၎င်း၏ ရေချိုးကန်ကပင် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသော အင်္ဂါရပ်အချို့ ရှိနေသည်။

ကျန်းပေ့မင်းသားစံအိမ်ရှိ ရေချိုးကန်သည် အောက်ခြေတွင် အထူးအပူပေးစနစ် ပါရှိ၏။ ၎င်းအတွင်းသို့ ရေထည့်လိုက်ချိန်၌ ရေချိုးရန်အတွက် အကောင်းဆုံး အပူချိန်သို့ ရောက်ရှိသွားပေသည်။

ထို့ပြင် ရေချိုးကန်အတွင်းရှိ ရေအပူချိန်က သင့်လျော်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် ၎င်းက မြင့်တက်လာခြင်း သို့မဟုတ် ကျဆင်းသွားခြင်း ရှိမည်မဟုတ်။

၎င်းက အပူချိန်ကို ပုံသေ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပေသည်။

ယခုကြည့်ရသည်မှာ ဤတည်းခိုခန်းရှိ ရေချိုးကန်များကိုလည်း ထိုအထူး ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားပုံရသည်။

နန်ကုန်းယွီက ပြုံးလိုက်ပြီး အဝတ်အစားများကို ချွတ်ကာ ရေချိုးကန်ထဲသို့ ဝင်လိုက်ပြီး သက်တောင့်သက်သာဖြင့် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။

...

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး ရေချိုးကာ ဆံပင်များကို သုတ်လိုက်ကြပြီး ကုတင်ပေါ်တွင် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဖက်ကာ လှဲလျောင်းလိုက်ကြသည်။

နန်ကုန်းရိုရွှယ်ကို ကြည့်ရင်း နန်ကုန်းယွီသည် ခံစားချက်မျိုးစုံကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒါက သူ အထိအတွေ့ခံရတဲ့ တတိယမြောက် အမျိုးသမီး မဟုတ်လား။

သူ့အမေကတော့ မပါဘူးပေါ့။

သူ၏ အနည်းငယ် မိန်းမောနေသော အမူအရာကို မြင်ချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှယ်က ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ... အရမ်း တွေးမနေနဲ့တော့... အနားယူလိုက်ဦး... ငါတို့ မနက်ဖြန် ခရီးထွက်ကြမယ်..."

"ကောင်းပါပြီ..." နန်ကုန်းယွီက အတင်းအကျပ် ပြုံးကာ သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

...

ချင်းယိုအင်ပါယာ။

မင်းသမီးကြီး နန်ကုန်းရိုရွှယ်သည် ကျန်းပေ့မင်းသား နန်ကုန်းယွီနှင့်အတူ တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ခွာသွားပြီး အရိပ်အယောင်မကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ချင်းယိုအင်ပါယာ တစ်ဝန်းရှိ အဆင့်အသီးသီးမှ တာဝန်ရှိသူများကို ထိုလူနှစ်ဦးကို ရှာတွေ့ရန်နှင့် သူတို့၏ လုံခြုံရေးကို သေချာစေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ချင်းယိုအင်ပါယာ တစ်ခုလုံးက သူတို့နှစ်ဦး ထွက်ခွာသွားကြောင်းကို သိရှိသွားကြသည်။

နန်ကုန်းရိုရွှယ်က ကောလာဟလအချို့ကို ကြားသိခဲ့ပြီး တခြားနိုင်ငံသို့ အိမ်ထောင်မပြုလိုသဖြင့် ထွက်ခွာရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်ဟု ကောလာဟလများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤသတင်းက ချင်းယိုအင်ပါယာ တစ်ဝန်းလုံးတွင် ကြီးမားသော ဆွေးနွေးမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး အချို့က ထောက်ခံကြသလို အချို့ကလည်း ဆဆန့်ကျင်ကြပေသည်။

သတင်းထွက်ပေါ်လာပြီး မကြာမီ နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက တုံ့ပြန်လာသည်။

သူ၏ မင်းသမီးနှစ်ပါးက တခြားနိုင်ငံသို့ အိမ်ထောင်ပြုမည် မဟုတ်....

သူ၏ မင်းသမီးနှစ်ပါးသည် လွတ်လပ်စွာ အိမ်ထောင်ပြုခွင့်ရှိပြီး တာအို လက်တွဲဖော်ကို သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အကြိုက်များအရ ရွေးချယ်ခွင့် ရှိသည်။

မည်သူကမျှ ဤတုံ့ပြန်မှုကို မေးခွန်းထုတ်ရန် မရဲကြချေ။

ပေ့ချွမ်းအင်ပါယာ အပါအဝင် နိုင်ငံသုံးနိုင်ငံသည်လည်း စုန့်မိသားစု၏ အဆင့်မြင့် တာဝန်ရှိသူများ သေဆုံးသွားကြောင်းကို သဘာဝကျကျ သိရှိသွားကြ၏။ ထို့ပြင် နန်ကုန်းရိုရွှယ်၏ လက်ထပ်မှု ကိစ္စရပ်အပေါ် နန်ကုန်းအောက်ထျန်း၏ တုံ့ပြန်မှုက လက်ထပ်မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းက အလုပ်ဖြစ်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း သူတို့ကို နားလည်သွားစေသဖြင့် သူတို့က ထိုကိစ္စကို ဆက်မလုပ်တော့ချေ။

သုံးရက်အကြာတွင် နန်ကုန်းရိုရွှယ်သည် နန်ကုန်းအောက်ထျန်း၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သိရှိသွားပြီး မပြုံးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။ ထို့နောက် သူမက ငွေလမင်းအင်ပါယာတွင် သူတို့၏ ခရီးသွားခြင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် နန်ကုန်းယွီကို ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

သေချာပေါက် သူတို့က ကျင့်ကြံခြင်းကိုလည်း အရှုံးမပေးခဲ့ကြချေ။

...

အချိန်များ ကုန်လွန်သွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ခြောက်နှစ် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်းယိုအင်ပါယာ၊ ဖုန်းရှန်း ခန်းမဆောင်။

နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက သူ၏ရှေ့ရှိ ရွှေရောင်ဝတ်ရုံဝတ် လူငယ်လေးကို ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်၏။ "ကျင်းချီ... မင်းရဲ့ အစ်မတော်နဲ့ ယွီအာတို့ သတင်း မရသေးဘူးလား..."

နန်ကုန်းကျင်းချီက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ "ခမည်းတော်... မရသေးပါဘူး... လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ ပြောတာအရဆိုရင် အစ်မတော်နဲ့ ရှောင်ယွီက ချင်းယိုအင်ပါယာကနေ ထွက်သွားလောက်ပြီတဲ့..."

"ငါ သိတယ်..." နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"တကယ်လို့ သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်မီးအိမ်တွေ မငြိမ်းသေးတာနဲ့ သူတို့ အဆင်ပြေတယ်ဆိုတာကို ငါ သိနေလို့သာ... မဟုတ်ရင် ငါ စိတ်ပူလွန်းလို့ ရူးသွားလောက်ပြီ..."

နန်ကုန်းကျင်းချီက နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။ "ခမည်းတော်... အစ်မတော်တို့က သေချာပေါက် အဆင်ပြေမှာမို့ ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်မပူပါနဲ့..."

နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နန်ကုန်းကျင်းချီကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။