အခန်း (၁၅၅-၁၅၆)

အခန်း ၁၅၅ စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါးလျှို့ဝှက်နယ်မြေလား

နန်ကုန်းယွီ၏ စကားကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှယ်က အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ကောင်းပြီ..."

နန်ကုန်းယွီက ဝိညာဉ်သားရဲ အသားတစ်တုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ၎င်းက ဖိနှိပ်ခံထားရသော သတ္တမအဆင့် ဆေးမီးတောက် တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။

မီးဝိညာဉ်အမြစ်ကသာ ဖန်တီးနိုင်သော ဆေးမီးတောက်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းက နန်ကုန်းရိုရွှယ်ကို အံ့အားသင့်မသွားစေခဲ့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်ပြီး ပြောင်းလဲခြင်းဖြင့် သူရရှိခဲ့သော ဝိညာဉ်အမြစ်တွင် မီးဂုဏ်သတ္တိ အပါအဝင် ဂုဏ်သတ္တိများစွာ ပါဝင်ကြောင်းကို နန်ကုန်းယွီက တစ်ကြိမ် ရှင်းပြခဲ့ဖူးသောကြောင့်ပင်။

နန်ကုန်းယွီ အသားကင်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း နန်ကုန်းရိုရွှယ်သည် သွားရည်ကျနေတော့သည်။

လွန်ခဲ့သော ခြောက်နှစ်အတွင်း သူတို့နှစ်ဦးသည် နိုင်ငံတစ်ဝန်းလုံး ခရီးသွားခဲ့ကြပြီး အရသာရှိသော အစားအစာများစွာကို မြည်းစမ်းခဲ့ကြ၏။ နန်ကုန်းယွီသည် တရားဝင် သင်ကြားမှု မရှိဘဲ အလွန်ကောင်းမွန်သော ဟင်းချက်စွမ်းရည်များကိုပင် ကျွမ်းကျင်လာခဲ့သည်။

နန်ကုန်းယွီ ပြုလုပ်ပေးသော အရသာရှိသော အစားအစာများကို စားပြီးနောက် သူမက စားသောက်ဆိုင်များနှင့် တည်းခိုခန်းများရှိ အစားအစာများကို အမှန်တကယ်ပင် မျိုမချနိုင်တော့ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် နန်ကုန်းရိုရွှယ်သည် နန်ကုန်းယွီ၏ ချက်ပြုတ်မှုကို အမြဲတမ်း မျှော်လင့်နေတတ်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် အဝေးမှ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အလင်းတိုင်တစ်ခုက ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွား၏။

ဤမြင်ကွင်းက နန်ကုန်းယွီနှင့် သူမကို လန့်ဖြန့်သွားစေပြီး ဟိုဘက်ကို လှမ်းကြည့်မိသွားသည်။

"ရှောင်ယွီ... အဲဒါက တောင်တစ်သောင်းတောင်တန်းကြီးရဲ့ အတွင်းပိုင်းမှာပဲ... ဒါကိုကြည့်ရတာ အဆင့်အမြင့်ရတနာ ဒါမှမဟုတ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုခု ပေါ်လာတာ ဖြစ်ရမယ်... ငါတို့ သွားကြည့်ကြမလား..."

နန်ကုန်းရိုရွှယ်၏ အမူအရာက အနည်းငယ် လေးနက်နေသော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများက နန်ကုန်းယွီ၏ လက်ထဲရှိ အသားကင်ပေါ်တွင်သာ ရှိနေပြီး ဟိုဘက်က ဆူညံသံများကို ဂရုမစိုက်ပုံရပေသည်။

နန်ကုန်းယွီက အဲဒီဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မအီမသာဖြစ်မှုတစ်ခု ပေါ်လာပြီး တစ်စုံတစ်ခုက သူ့ကို အဲဒီကို ဆွဲခေါ်နေသည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုခံစားချက်က တာအိုယန်နတ်ဆိုးမျက်လုံးက စူးရှင်းမုန်းကို ပထမဆုံး သတိပြုမိချိန်ကနဲ့ အနည်းငယ် ဆင်တူပေသည်။

သို့သော် သူက အခြေအနေကို ကြည့်ရှုရန် တာအိုယန်နတ်ဆိုးမျက်လုံးကို အသုံးပြုရန် ကြိုးစားချိန်၌ လုံးဝ မလုပ်နိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

၎င်းကို ဖုံးကွယ်ထားသော အရာတစ်ခုခု ရှိနေပုံရပြီး မဟာသူတော်စင်အဆင့်တွင်ပင် သူ၏ တာအိုယန်နတ်ဆိုးမျက်လုံးဖြင့် မမြင်တွေ့နိုင်အောင် တားဆီးထားပေသည်။

​ထိုနေရာတွင် သူ့အတွက် အလွန်အရေးပါသည့် အရာတစ်ခုခု ရှိနေသည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အတိအကျ မည်သည့်အရာဖြစ်သည်ကိုတော့ သူ မသိခဲ့ချေ။

အဲဒါက လူတစ်ယောက်လား။

အဲဒါက ပစ္စည်းတစ်ခုလား။

သူမသိချေ။

နောက်ဆုံးတော့ သူရဲ့ စွမ်းအားက အရမ်း နိမ့်ကျလွန်းနေသည်။

နန်ကုန်းယွီက စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် တာအိုယန်နတ်ဆိုးမျက်လုံးကို ထပ်မံအသုံးပြုကာ အသားကင်ခြင်းကို ဆက်မလုပ်မီ သူလိုချင်သော အချက်အလက်များကို ရယူလိုက်သည်။

သူက နန်ကုန်းရိုရွှယ်ကို ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အစ်မရွှယ်... နောက်မှ သွားကြည့်ကြရအောင်... အဲဒီမှာ ကျွန်တော့်ကို ဆွဲခေါ်နေတဲ့ အရာတစ်ခုခု ရှိနေတယ်လို့ ခံစားရတယ်..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှယ်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွား၏။ နန်ကုန်းယွီက ထိုစကားမျိုး အရင်က တစ်ခါမှ မပြောဖူးချေ။ အဲဒီမှာ နန်ကုန်းယွီအတွက် အရမ်းအရေးကြီးတဲ့ အရာတစ်ခုခု ရှိနေတာများလား။

ဤသို့တွေးလိုက်ပြီး သူမက အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အဲဒီလိုဆိုရင် အခုပဲ သွားကြစို့..."

သို့သော် နန်ကုန်းယွီက အေးအေးဆေးဆေး အသားကင်ရင်း ရယ်မောကာ ပြောဆိုလိုက်၏။ "အစ်မရွှယ်... အလောတကြီး မလုပ်ပါနဲ့... အချိန်မတန်သေးဘူးလို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အလိုအလျောက် သိစိတ်က ပြောနေတယ်..."

စောစောက သူသည် တာအိုယန်နတ်ဆိုးမျက်လုံးကို အသုံးပြု၍ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်များကို ထိုးထွင်းသိမြင်ခဲ့ပြီးနောက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခု ပွင့်ဟလာတော့မည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူ လိုချင်နေသည့်အရာသည် ထိုလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ၌ ရှိနေနိုင်ချေသည်။

သို့သော်လည်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပွင့်ဟလာရန်မှာ လဝက်မျှ အချိန်ယူရဦးမည် ဖြစ်လေသည်။

"အိုး... အဲဒီလိုလား..."

နန်ကုန်းရိုရွှယ်က အံ့အားသင့်သံသယဖြစ်နေပုံရသော်လည်း ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသွားပြီး မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်၏။ "ရှောင်ယွီ... ငါ တစ်ခုခုကို စဉ်းစားမိပြီ... အဲဒီ ဆူညံသံရဲ့ အကြောင်းရင်းကို ငါ ခန့်မှန်းမိလောက်ပြီ"

"အိုး..." နန်ကုန်းယွီက သူမကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"အစ်မရွှယ်က ဘာကို စဉ်းစားမိတာလဲ..."

နန်ကုန်းရိုရွှယ်က အနည်းငယ် ပြုံးကာ ပြောဆိုလာ၏။

"ငါ ကြီးကြပ်ရေးရုံးမှာ ပညာသင်နေတုန်းက ဆရာ ကျန်းက တောင်တစ်သောင်းတောင်တန်းကြီးထဲမှာ စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေလို့ခေါ်တဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခု ရှိတယ်လို့ အမှတ်မထင် ပြောခဲ့ဖူးတယ်..."

"ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေက ရာစုနှစ်တစ်ခုမှာ တစ်ကြိမ်ပဲ ပေါ်လာတာဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်ကနေ ကပ်ဘေးပျက်သုဉ်းခြင်းအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံသူတွေပဲ အထူး လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုဖြစ်တဲ့ စမ်းသပ်မှုပုံစံ ဝင်္ကပါထဲကို ဝင်ရောက်ခွင့် ရှိတယ်... စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်တဲ့သူတွေက ရတနာအခွင့်အရေးတွေကို ရရှိမှာဖြစ်ပြီး သူတို့ရဲ့ တာအို နှလုံးသားကလည်း ပိုမို အားကောင်းလာလိမ့်မယ်..."

"အချိန်ကို ကြည့်ရတာ ဒီဖြစ်စဉ်က စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပွင့်တော့မယ့် ဖြစ်စဉ် ဖြစ်ဖို့ အလားအလာ အများဆုံးပဲ..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ရာ ၎င်းက တာအိုယန်နတ်ဆိုးမျက်လုံးဖြင့် သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသော အချက်အလက်များနှင့် ဆင်တူနေပေသည်။

အဲဒါက တကယ်ပဲ စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေပဲ။

၎င်းသည် စိတ်အာရုံလှည့်ဖြားမှုများကို အခြေခံထားပြီး၊ စိတ်ခံစားမှု ခုနစ်ပါးအား လူတို့၏ စိတ်နှလုံးသားကို စစ်ဆေးမည့် စမ်းသပ်မှု ခုနစ်ဆင့်အဖြစ် အသုံးပြုထားပေသည်။

နန်ကုန်းယွီက ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ကျွန်တော့်ကို ဆွဲဆောင်နေတဲ့အရာက ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ ရှိနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီဖြစ်စဉ် ပေါ်လာတာနဲ့ ကျွန်တော့်ကို ဆွဲခေါ်နေတဲ့ အရာတစ်ခုခု ရှိနေတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရတယ်လေ... ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ယုံကြည်ဖို့ ခက်တယ်..."

"ဖြစ်နိုင်တယ်..."

နန်ကုန်းရိုရွှယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလာသည်။ "နောက်မှ သွားကြည့်ဖို့ ငါ မင်းနဲ့ လိုက်ခဲ့မယ်... တကယ်လို့ အဲဒါက စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဖြစ်နေရင် မင်း တစ်ယောက်တည်း ဝင်ရလိမ့်မယ် ထင်တယ်..."

သို့သော် ထို့နောက် သူမက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ထပ်လောင်းပြောဆိုလိုက်၏။ "ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ လုံခြုံရေးအတွက် မဝင်တာ ပိုကောင်းမယ်..."

"စိတ်မပူပါနဲ့ အစ်မရွှယ်... ကျွန်တော်က အသက်အန္တရာယ်ရှိရင် စွန့်စားမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ "ပြီးတော့ အစ်မရွှယ်ပဲ ပြောခဲ့တာလေ... ဒါက စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး စမ်းသပ်မှုဆို... သိပ်ပြီး အန္တရာယ်မရှိလောက်ပါဘူး..."

နန်ကုန်းရိုရွှယ်က စိုးရိမ်နေပုံရ၏။

"ရှောင်ယွီ... မင်း နားမလည်ပါဘူး... ဒီလို စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး စမ်းသပ်မှုမျိုးက အန္တရာယ်အများဆုံးပဲ... သတိမထားရင် မင်း အဲဒီထဲ ကျွံဝင်သွားပြီး လွတ်မြောက်ဖို့ နည်းလမ်း မရှိတော့ဘူး..."

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့... တကယ်လို့ အဲဒါက စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး စမ်းသပ်မှုဆိုရင် ကျွန်တော့်အတွက် ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိပါဘူး..."

"အိုး... ရှောင်ယွီက အဲဒီလောက်တောင် ယုံကြည်ချက်ရှိတာလား..." နန်ကုန်းရိုရွှယ်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

နန်ကုန်းယွီက ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့... အစ်မရွှယ်နဲ့ အမေတို့ကြားက သံယောဇဉ်တွေ ရှိနေမှတော့ စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး စမ်းသပ်မှုက ကျွန်တော့်အတွက် ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိပါဘူး..."

သို့သော် နန်ကုန်းရိုရွှယ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စိုးရိမ်တကြီး ပြောဆိုလာ၏။

"အဲဒါက မသေချာဘူးလေ... တကယ်လို့ မင်းရဲ့ စမ်းသပ်မှုက စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး စမ်းသပ်မှုအနေနဲ့ ငါတို့က ဖန်တီးထားတာ ဖြစ်နေရင်ရော..."

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရသလို အတုအယောင်ကလည်း အမှန်တရား ဖြစ်မလာနိုင်ဘူးလေ... အထဲက အရာအားလုံးက အတုတွေလို့ ကျွန်တော် အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားသရွေ့ အဲဒါက အစစ် ဖြစ်မလာနိုင်ပါဘူး..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှယ်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ နန်ကုန်းယွီကို ဆွဲဆောင်နေသော အရာသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် ရှိနေပါက သူက အမှန်တကယ် ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုရန် စီစဉ်နေကြောင်း သူမ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

နန်ကုန်းယွီက ယေဘုယျအားဖြင့် ဆုံးဖြတ်ချက်များ မချတတ်သော်လည်း တစ်ခါ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးပြီဆိုလျှင် သူ၏ စိတ်ကို ပြောင်းလဲရန် အလွန် ခက်ခဲပေသည်။

မဟုတ်လျှင်...

သူမ အန္တရာယ်ရှိနေတာ ဒါမှမဟုတ် သူမ စိတ်ဆိုးနေတာပေါ့။

ဒါမှမဟုတ် ဒုတိယအဒေါ် ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်တာများ ဖြစ်မလား။

ဒါပေမဲ့ တကယ်တော့ သူမ အဲဒါကို တားဆီးဖို့ မလိုပါဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ ဆရာ ကျန်းရဲ့ အဆိုအရ စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ လူတချို့ သေဆုံးခဲ့ပေမဲ့ သေဆုံးနှုန်းက သိပ်မမြင့်ဘူးလေ။

စမ်းသပ်မှုကို ကျရှုံးတဲ့သူတွေက လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပိတ်သွားတဲ့အခါ အပြင်ကို ပစ်ထုတ်ခံရမယ်လို့ ဆိုတယ်။

သူမ မသိတာက စမ်းသပ်မှုကို ကျရှုံးတဲ့သူတွေရဲ့ တာအို နှလုံးသားက ထိခိုက်ပျက်စီးသွားပြီး အနာဂတ် ကျင့်ကြံမှုကို အများကြီး ပိုခက်ခဲသွားစေတာ ဒါမှမဟုတ် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့တာပါပဲ။

ဆရာ ကျန်းက ဒီအကြောင်းကို မပြောခဲ့ဘူးလေ။

ခဏအကြာတွင် နန်ကုန်းယွီက အချိန်သင့်ပြီဟု ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များ ထည့်ကာ အနည်းငယ် ထပ်ကင်လိုက်သည်။

မွှေးပျံ့သော ရနံ့တစ်ခုက လွင့်ပျံလာပြီး နန်ကုန်းရိုရွှယ်က နန်ကုန်းယွီ၏ လက်ထဲရှိ အသားကင်ကို တောင့်တစွာ ကြည့်ရင်း သွားရည်ကျလာစေခဲ့သည်။

နန်ကုန်းယွီက ပြုံးလိုက်ပြီး ပန်းကန်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်ကာ အသားကင်ကို အတုံးသေးလေးများအဖြစ် လှီးဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် သူမကို တူတစ်စုံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

နန်ကုန်းရိုရွှယ်က သူ၏ တူကို အလျင်အမြန် ယူလိုက်ပြီး အသားကင် တစ်တုံးကို ကောက်ယူကာ ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။ "အင်း... သားက အရမ်း အရသာရှိတုန်းပဲ..."

သူမက စကားပြောရင်း နောက်ထပ် အသားကင် တစ်တုံးကို ကောက်ယူကာ နန်ကုန်းယွီကို ခွံ့ကျွေးရင်း ပြောဆိုလိုက်၏။

"ရှောင်ယွီ... ငါ မင်းကို ခွံ့ကျွေးမယ်..."

နန်ကုန်းယွီက ပါးစပ်ကိုဟကာ အသားကင်ကို ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးပဲ အစ်မရွှယ်..."

သူတို့နှစ်ဦးက ပူးကပ်စွာ ထိုင်နေကြပြီး တူတစ်စုံတည်းကိုသာ အသုံးပြုကာ တစ်တုံးပြီးတစ်တုံး စားနေကြသည်။

တူတစ်စုံတည်းကိုသာ အသုံးပြုသည့် ထုံးစံကို နန်ကုန်းရိုရွှယ်က စတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်မှစ၍ သူမက နန်ကုန်းယွီကို သူ့ဘာသာသူ လုပ်ခွင့်ပြုခဲပေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးတည်း ရှိနေချိန်တွင် နန်ကုန်းရိုရွှယ်က အမြဲလိုလို တူကို ကိုင်ထားပြီး သူတို့နှစ်ဦးက တူတစ်စုံကို မျှဝေသုံးစွဲကြသည်။

လူရှေ့သူရှေ့တွင်သာ နန်ကုန်းရိုရွှယ်က သူမကိုယ်သူမ အနည်းငယ် ထိန်းချုပ်မည်ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းက နန်ကုန်းယွီတွင် အပို တူတစ်စုံ ရှိနေခြင်းကိုသာ ဆိုလိုပေသည်။

ခွံ့ကျွေးဖို့ လိုအပ်တဲ့ အစားအစာတွေကိုတော့ ပေးဦးမှာပါပဲ။

မကြာမီ သူတို့နှစ်ဦးက အသားကင်ကို စားပြီးသွားကြပြီး ဝိညာဉ်သစ်သီး နှစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ စားလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများက ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော အလင်းတိုင်ပေါ်တွင် စူးစိုက်နေကြသည်။

အခန်း ၁၅၆ ။ ပိုင်ချီချီ၏ ဖိတ်ကြားချက်

"သွားကြည့်ရအောင်..."

နန်ကုန်းရိုရွှယ်က နန်ကုန်းယွီ၏ လက်ကိုဆွဲကာ ပြောဆိုလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးက ထိုအရပ်မျက်နှာဆီသို့ အလျင်အမြန် သွားရန် သူတို့၏ ထွက်ပြေးခြင်း ပညာရပ်များကို အသုံးပြုလိုက်ကြသည်။

ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော အလင်းတိုင်က အလွန်နီးကပ်နေပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ် အကွာအဝေးက လုံးဝ မနီးကပ်ချေ။

အလင်းတိုင်ကို မြင်တွေ့နိုင်လောက်အောင် နီးကပ်လာရန် သူတို့နှစ်ဦးအတွက် နေ့တစ်ဝက် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

အလင်းတိုင်၏ အောက်ခြေတွင် အရောင်ခုနစ်ရောင်ရှိသော အလင်းဝဲကတော့ တစ်ခုက အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေပြီး ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော အလင်းတိုင်က ဝဲကတော့မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ အရောင်မှာ ယခုအခါ အနီရောင် ဖြစ်နေပေသည်။

"အဲဒါ တကယ်ပဲ စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေပဲ... ဆရာ ကျန်းက ပြောဖူးတယ်... စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ အလင်းတိုင်က အနီ၊ လိမ္မော်၊ အစိမ်း၊ အပြာ၊ အဝါ၊ အစိမ်းနု၊ ခရမ်းဆိုတဲ့ အရောင်ခုနစ်ရောင်ကြားမှာ လည်ပတ်နေပြီး နှစ်ရက်တစ်ခါ အရောင်ပြောင်းတယ်တဲ့... အရောင်ခုနစ်ရောင် လည်ပတ်တာ ပြီးသွားရင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေက ပွင့်လာလိမ့်မယ်..."

သူမက စကားပြောရင်း နန်ကုန်းရိုရွှယ်က နန်ကုန်းယွီကို ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်၏။ "ရှောင်ယွီ... မင်းကို ဆွဲဆောင်နေတဲ့အရာက ဒီထဲမှာ ရှိတယ်ဆိုတာ သေချာလား..."

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်... ငါတို့ အထဲဝင်သွားရင် သိရမှာပါ... ငါ့ကို တစ်ခုခု ခံစားရစေတဲ့အရာက ဘာလဲဆိုတာ ငါလည်း အရမ်း သိချင်နေပြီ..."

နန်ကုန်းရိုရွှယ်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ အမူအရာတွင် စိုးရိမ်မှုအချို့ ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သိပ်တော့ မများလှချေ။

သူမ၏ အမြင်တွင် နန်ကုန်းယွီ ပိုင်ဆိုင်သော နတ်ဘုရားပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည့် ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် အလယ်အလတ်ဟု ယူဆနိုင်ပေသည်။

ထို့ပြင် သူမ၏ မောင်လေးသည် အပေါ်ယံမြင်ရသလို သေချာပေါက် ရိုးရှင်းသူ မဟုတ်ချေ။ အကယ်၍ အမှန်တကယ် အသက်ရှင်ရေး တိုက်ပွဲသာဆိုလျှင် သူမက သူ၏ ပြိုင်ဘက် မဖြစ်နိုင်ဟုပင် သူမ သံသယရှိနေမိသည်။

ခန့်မှန်းချက်က အဓိပ္ပာယ်မရှိသော်လည်း သူမတွင် ၎င်းနှင့်ပတ်သက်၍ ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းက အတော်လေး ထူးဆန်းနေပေသည်။

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး အနီးအနားရှိ သားရဲနတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူများကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။ "အစ်မရွှယ်... ဒီနေရာက ငါတို့ အချိန်အကြာကြီး နေဖို့ သင့်တော်ပုံမပေါ်ဘူး..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှယ်ကလည်း အနီးအနားရှိ သားရဲနတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ယောက်ကျော်ကို သတိပြုမိသွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးအိမ်များက အနည်းငယ် ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

"သားရဲနတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူ"

၄င်းသည် ဝိညာဉ်သားရဲ၏ ပုံစံကို ယူထားသော ကျင့်ကြံသူကို ရည်ညွှန်းရန် အသုံးပြုသည့် နာမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို "သားရဲနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်" ဟုလည်း ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။

သားရဲနတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူများက လူသားများအပေါ် သိပ်ပြီး အထင်အမြင်ကောင်း မရှိကြချေ။ ယခု သူတို့က ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အဆင့် သားရဲနတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူ အများအပြား အပါအဝင် သားရဲနတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ယောက်ကျော်၏ ဝိုင်းရံမှုထဲသို့ သူတို့ချည်းသက်သက် ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။ သူတို့ အနည်းငယ် အန္တရာယ်ရှိနေပုံရပေသည်။

နန်ကုန်းယွီက နန်ကုန်းရိုရွှယ်၏ လက်ကို ကိုင်ထားပြီး သူ၏ အကြည့်က သားရဲနတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ယောက်ကျော်အပေါ် ဖြတ်ပြေးသွားရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ဆိုးယုတ်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

ထိုအကြည့်က 'ဘယ်ကံဆိုးတဲ့ နတ်ဆိုးလေးက မီးဟုန်းဟုန်းတောက်နေတဲ့ လမ်းကြောင်းထဲကို ဝင်လာမလဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်'ဟုပြောနေသလားပင်။

နန်ကုန်းရိုရွှယ်က ဤအကြည့်ကို သတိမထားမိသော်လည်း သားရဲနတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူများကတော့ သတိပြုမိကြသည်။

ထိုအကြည့်က သူတို့အပေါ် ဖြတ်ပြေးသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုက သူတို့ကို စောင့်ကြည့်နေသည့်အလား သူတို့က တုန်ရီသွားကြသည်။

ဝိညာဉ်သားရဲ၏ ပုံစံကို ယူထားသော သားရဲနတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူများအနေဖြင့်နှင့် သေမျိုးနယ်ပယ်၏ ထိပ်တန်း ကျင့်ကြံသူများအနေဖြင့် သူတို့က သူတို့၏ အလိုအလျောက် သိစိတ်ကို ယုံကြည်ကြပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လူစုကွဲသွားကြသည်။

ဒီနှစ်ယောက်က ရန်စလို့ ရမယ့်သူတွေ မဟုတ်ဘူး။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သားရဲနတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ယောက်ကျော်သည် နန်ကုန်းယွီနှင့် သူမ၏အဖော်တို့ထံမှ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

ဤမြင်ကွင်းက နန်ကုန်းရိုရွှယ်ကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားစေပြီး အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားစေသည်။

သူမက နန်ကုန်းယွီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အတွေးများထဲတွင် နစ်မျောသွား၏။ ရှောင်ယွီကြောင့် ဖြစ်နိုင်မလား။

ထိုအချိန်မှာပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အငွေ့အသက်များ ထုတ်လွှတ်နေသည့် လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး အနည်းငယ် ခေါင်းငုံ့ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ နှစ်ယောက်... ကျွန်မက ဝိညာဉ်မြေခွေးမျိုးနွယ်စုက ပိုင်ချီချီ ပါ... စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေက နောက်ထပ် နှစ်ပတ်ကြာမှ ပွင့်မှာပါ... ရှင်တို့နှစ်ယောက် ကျွန်မတို့ မျိုးနွယ်စုဆီ လာပြီး လက်ဖက်ရည်သောက်ဖို့ စိတ်ဝင်စားမလား..."

နန်ကုန်းယွီက သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နောက်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေ၏။ "ဝိညာဉ်မြေခွေးလား... တခြား သားရဲနတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံးက ငါတို့နှစ်ယောက်နဲ့ ဝေးဝေးနေကြတာကို မင်းက ဘာလို့ ဆန့်ကျင်ဘက် လုပ်နေတာလဲ..."

ပိုင်ချီချီက အနည်းငယ် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ... သားရဲနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်နဲ့ လူသားမျိုးနွယ်ကြားမှာ ပွတ်တိုက်မှုတွေနဲ့ ရန်ငြိုးတချို့ ရှိပေမဲ့ ခင်မင်မှုနဲ့ အရောင်းအဝယ်တွေလည်း ရှိပါတယ်... ဝိညာဉ်မြေခွေးမျိုးနွယ်စုက သဘာဝကျကျပဲ နောက်ပိုင်းအရာတွေ ပိုများပါတယ်..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှယ်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နန်ကုန်းယွီအနီးသို့ တိုးကပ်ကာ တိုးတိတ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။ "ဝိညာဉ်မြေခွေးမျိုးနွယ်စုက လူသားမျိုးနွယ်ကို သိပ်မုန်းပုံ မပေါ်ဘူး... သူတို့က လူသားမျိုးနွယ်နဲ့ အဆက်အသွယ် ရှိကြပြီး အချင်းချင်း လက်ထပ်တာတွေတောင် ရှိတယ်... သူမက မိတ်ဆွေဖွဲ့ဖို့ လာတာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပါဘူး..."

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပိုင်ချီချီကို ပြုံးကာ ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်္ဂလာပါ တာအိုမိတ်ဆွေ ပိုင်... ကျွန်တော်က ရှန်ကွမ်စစ်ချန် ပါ... ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ အစ်မဝမ်းကွဲ ဟန်ရွှယ် ပါ... တာအိုမိတ်ဆွေက ဖိတ်ခေါ်မှတော့ ကျွန်တော် အလွယ်တကူ လက်ခံရမှာပေါ့..."

"ဟီးဟီး... ကျေးဇူးပြုပြီး တာအိုမိတ်ဆွေတို့..." နန်ကုန်းယွီက သဘောတူလိုက်သည်ကို ကြားချိန်၌ ပိုင်ချီချီက အလွန် ဝမ်းသာနေပုံရသည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ပိုင်... ကျေးဇူးပြုပြီး လမ်းပြပါ..." နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူတို့သုံးဦးက သူတို့၏ ထွက်ပြေးခြင်း ပညာရပ်များကို အသုံးပြုကာ အဝေးသို့ အလင်းတန်း သုံးခုကဲ့သို့ ရွေ့လျားသွားကြသည်။

သူတို့သုံးဦး ထွက်သွားသည်ကို မြင်ချိန်၌ အခြား သားရဲနတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူများက အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး ထွက်ခွာသွားကြသည်။

မကြာမီ နန်ကုန်းယွီနှင့် သူမ၏အဖော် နှစ်ဦးတို့သည် ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ဤအချိန်တွင် လှပသော ရှုခင်းမှလွဲ၍ ချိုင့်ဝှမ်းတွင် ထူးခြားသည့်အရာ ဘာမှမရှိဘဲ ဝိညာဉ်မြေခွေးမျိုးနွယ်စု၏ နေထိုင်ရာနေရာနှင့် မတူချေ။

ပိုင်ချီချီက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး အရိုးတံဆိပ်ပြား တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ သူမ၏ရှေ့တွင် အနည်းငယ် ပွတ်ဆွဲလိုက်သည်။ သူတို့သုံးဦးရှေ့တွင် မှုန်ဝါးဝါး မြင်ရသော တံခါးတစ်ခု ပပေါ်လာခဲသည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ဝင်လာကြပါ တာအိုမိတ်ဆွေတို့..."

ပိုင်ချီချီက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် "ကျေးဇူးပြုပြီး" ဟု အမူအရာပြလိုက်သည်။

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် နန်ကုန်းရိုရွှယ်၏ လက်ကို ကိုင်ထားကာ အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး "တာအိုမိတ်ဆွေ ပိုင်... ကျေးဇူးပြုပြီး..." ဟု ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟီးဟီး... တာအိုမိတ်ဆွေ ရှန်ကွမ်... ရှင်က အရမ်း ယဉ်ကျေးလွန်းနေပြီ... ကျေးဇူးပြုပြီး... ကျေးဇူးပြုပြီး..."

ပိုင်ချီချီက ရယ်မောလိုက်ပြီး သူတို့သုံးဦးက တံခါးကို ဖြတ်ကျော်သွားကြရာ ၎င်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သူတို့သုံးဦးသည် ငှက်များ သီဆိုပြီး ပန်းများ ပွင့်နေသော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

မြက်ခင်းပြင်နှင့် သစ်တောများကြားတွင် မြေခွေးငယ်လေးများက အိပ်နေခြင်း၊ ပြေးလွှားနေခြင်း သို့မဟုတ် ကစားနေခြင်းတို့ ပြုလုပ်နေကြပြီး ငြိမ်းချမ်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးထားပေသည်။

အဝေးရှိ တောင်တန်းများကြားတွင် အိမ်များနှင့် ခမ်းနားသော နန်းတော်များ၊ သိုက်မြိုက်သော ခန်းမဆောင်များကိုပါ တွေ့မြင်ရသည်။

ထိုအဆောက်အအုံများကြားတွင် သို့မဟုတ် ၎င်းတို့အတွင်း၌ပင် ချောမောသော အမျိုးသားများနှင့် လှပသော အမျိုးသမီးများစွာ လမ်းလျှောက်နေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

ဤချောမောသော အမျိုးသားများနှင့် လှပသော အမျိုးသမီးများကြားတွင် အများအပြားမှာ လူသားများနှင့် ခွဲခြား၍မရသလောက်ပင် ဖြစ်သော်လည်း အများအပြားမှာလည်း မြေခွေးအမြီးများ သို့မဟုတ် မြေခွေးနားရွက်များကဲ့သို့ မြေခွေးလက္ခဏာများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

"ဒီဘက်ကို ကျေးဇူးပြုပြီး တာအိုမိတ်ဆွေတို့..."

ပိုင်ချီချီက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို နန်းတော်တစ်ခုအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

"ဝမ်လင်း... ငါတို့မှာ ဧည့်သည်တွေပါလာတယ်... လက်ဖက်ရည် သုံးခွက် ဖျော်လိုက်..." ပိုင်ချီချီက ခန်းမထဲသို့ ဝင်လာစဉ် ခေါ်လိုက်သည်။

သူမ စကားပြောပြီးသည်နှင့် နောက်ဘက်ခန်းမတွင် ပေါ့ပါးပြီး သာယာသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အမေ... အခု ချက်ချင်းပဲ..."

မကြာမီ လူ့ပြည်ဆင်းလာသည့် နတ်သမီးလေးကဲ့သို့ လှပသော အဖြူရောင်ဝတ် မိန်းကလေးတစ်ဦးက လက်ဖက်ရည် သုံးခွက် ကိုင်ဆောင်ကာ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ ခြေလှမ်းများက ပေါ့ပါးကာ ကျော့ရှင်းနေသည်။

သူမတွင် အလွန်လှပသော မျက်နှာ၊ တင်ပါးအထိ ရှည်လျားသော ဆံကေသာ၊ ကျော့ရှင်းသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ပွေ့ဖက်နိုင်သော သွယ်လျသည့် ခါးလေး ရှိပေသည်။

သူမက အဖြူရောင်ဝတ်ဆင်ထားပြီး လောကီအညစ်အကြေးကင်းစင်ကာ လူ့ပြည်ဆင်းလာသည့် နတ်သမီးလေးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း မြေခွေးနတ်ဆိုးတစ်ဦး ဖြစ်နေလင့်ကစား သူမတွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အလှအပ အနည်းငယ်သာ ရှိပေသည်။

သို့မဟုတ် ထိုလောကီအညစ်အကြေးကင်းစင်သော သဘောတရားကြောင့် သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုက မှေးမှိန်သွားပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှု အနည်းငယ်ကို ပေါင်းထည့်ပေးခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ပိုင်ဝမ်လင်းက လက်ဖက်ရည် ယူလာပြီး နန်ကုန်းယွီနှင့် အခြားနှစ်ဦး၏ရှေ့တွင် ချပေးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး လက်ဖက်ရည် သုံးဆောင်ကြပါ လူကြီးမင်းတို့..."

ထို့နောက် သူမက ပိုင်ချီချီ၏ နောက်တွင် လိမ္မာစွာ မတ်တတ်ရပ်နေသော်လည်း သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများက နန်ကုန်းယွီကို ရံဖန်ရံခါ ခိုးကြည့်နေတတ်​ေလသည်။

ပိုင်ချီချီက နန်ကုန်းယွီနှင့် သူမ၏အဖော်ကို ပြုံးပြကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။"တာအိုမိတ်ဆွေတို့... ဒါက ကျွန်မရဲ့ သမီး ပိုင်ဝမ်လင်း ပါ... သူမက မကြာသေးခင်ကမှ သူမရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ပြီးစီးခဲ့ပေမယ့် နည်းနည်း ရိုးအသေးတယ်... သူမက တစ်ယောက်ယောက်ကို စော်ကားမိရင် ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ..."

နန်ကုန်းရိုရွှယ်က ပိုင်ဝမ်လင်းကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ "မိန်းကလေး ဝမ်လင်း... ငါ့မောင်လေးက ဘယ်လိုလဲ ချောတယ်မလား..."