အခန်း (၁၅၉-၁၆၀)

အခန်း (၁၅၉) အခွင့်အရေးကို လုယူခြင်းနှင့် မျက်နှာကို ရိုက်ချခြင်း

"သေစမ်း... တခြားလူတစ်ယောက်က ဒီကို အရင်ရောက်သွားပြီ..."

ယဲ့ဖိန်က ဒေါသထွက်နေလေ၏။ ဤလူက ပစ္စည်းများကို ယူသွားရုံသာမက အနီးအနားရှိ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် စာသားများပင် ချန်ထားခဲ့သေးသည်။

"ဟားဟား... ဒီလက်ဆောင်ကို ငါ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံလိုက်မယ်... မင်း တော်တော် ဒေါသထွက်နေမှာပဲ... ဒါပေမဲ့ ဒေါသထွက်လည်း အသုံးမဝင်ဘူး... ဒါကြောင့် ဒေါသကို မြိုသိပ်ထားလိုက်တော့..."

ကျောက်တုံးကြီးပေါ်ရှိ လှောင်ပြောင်ထားသော စာသားများကို မြင်သောအခါ ယဲ့ဖိန်၏ ဒေါသများ လိမ့်တက်လာပြီး မလှမ်းမကမ်းရှိ ကျောက်တုံးကြီးကို လက်ဝါးဖြင့် အားကုန် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

ကျယ်လောင်သော "ဝုန်း" ခနဲ အသံနှင့်အတူ ကျောက်တုံးကြီး ကွဲကြေသွားပြီး အတွင်းမှ အနက်ရောင် ဆေးလုံးတစ်လုံး ပေါ်ထွက်လာလေ၏။

"သတိထား..."

ချွီယန်ရန်၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး ယဲ့ဖိန်ကို အနောက်သို့ လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ဆွဲခေါ်သွားလေသည်။

"ဝုန်း..."

ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကာကွယ်ရေးအရှိန်အဝါအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင် ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို တိုက်ခတ်သွားကာ မိုင်အနည်းငယ် ပတ်လည်ရှိ အရာအားလုံးကို မြေပြင်နှင့် တစ်ပြေးတည်း ဖြစ်သွားစေလေသည်။

ယဲ့ဖိန်သည် ပထမဆုံး အထိနာသူဖြစ်ပြီး ဤကြောက်မက်ဖွယ် ကာကွယ်ရေးအရှိန်အဝါ၏ လွှင့်စင်မှုကို ခံလိုက်ရလေ၏။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ပေါ်လာသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကျိုးပဲ့သွားလေသည်။

ထို့နောက် ယဲ့ဖိန်သည် သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး ပေဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားလေ၏။

ယဲ့ဖိန်သည် သွေးအန်ထုတ်လိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာလေသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် အဆင့် ၅ မိုးကြိုးပေါက်ကွဲခြင်း ဆေးလုံးကို ချန်ထားခဲ့လိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်သောအခါကမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

ချွီယန်ရန်၏ မျက်နှာမှာလည်း ဖြူရော်နေပြီး ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများ စီးကျနေလေ၏။

သူမ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ အထူးဆံထိုးတစ်ခုက တောက်ပလာပြီး အောက်သို့ တွဲလောင်းကျလာလေသည်။ လှိုင်းဂယက်တစ်ခုက သူမကို အတွင်း၌ ကာကွယ်ပေးထားလေ၏။

ဤသည်မှာ သူမ၏ ဖခင်က သူမအတွက် ဖန်တီးပေးထားသော ထိပ်တန်း ကာကွယ်ရေး ဝိညာဉ်လက်နက်ဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ အပြည့်အဝ တိုက်ခိုက်မှု သုံးကြိမ်ကို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

အကယ်၍ ဤအရာသာ မရှိခဲ့ပါက သူမ၏ ဒဏ်ရာများသည် ယဲ့ဖိန်ထက် သေချာပေါက် သက်သာမည် မဟုတ်ချေ။

ချွီယန်ရန်သည် ယဲ့ဖိန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။

ယဲ့ဖိန်သည် လင်ရှောင်ခန်းမမှ သူတော်စင်ကို အနိုင်ယူခြင်းဖြင့် ချွီယန်ရန်ကို မူလက အထင်ကြီးစေခဲ့သော်လည်း ရေခဲကန်နှင့် ဤနေရာရှိ ဖြစ်ရပ်များက သူမကို ယဲ့ဖိန်အပေါ် အတော်လေး စိတ်ပျက်သွားစေခဲ့လေပြီ။

အရာအားလုံး ချောမွေ့နေချိန်တွင် အဆင်ပြေသော်လည်း အတားအဆီး အနည်းငယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သင့်နှလုံးသားနှင့် သဘာဝတရားသည် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

ယဲ့ဖိန်သည်လည်း ချွီယန်ရန်၏ မျက်လုံးများထဲမှ အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ စိတ်နှလုံးများ တုန်လှုပ်သွားလေသည်။ သူ့လက်က လက်ထဲရှိ သိုလှောင်လက်စွပ်ဆီသို့ အလိုအလျောက် ရောက်သွားလေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်သည် သူတို့နှစ်ဦးနှင့် မိုင် ၂၀ ခန့်သာ ကွာဝေးလေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ နောက်တွင် လူတစ်ယောက် ရှိနေကြောင်း အာရုံခံမိသဖြင့် သေးငယ်သော ထောင်ချောက်တစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆင်ထားခဲ့ပြီး တစ်ဖက်လူကို နောက်ပြောင်ရန် စာသားအချို့ ချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်က ၎င်းမှာ အလဟဿ ဖြုန်းတီးမှုဖြစ်မည်ဟု အစပိုင်းက ထင်ခဲ့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုကျောက်တုံးကြီးကို သွားရောက် ဖျက်ဆီးခဲ့လေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်သည် အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေပြီး ၎င်းမှာ နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင်လော၊ သို့မဟုတ် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်းမှ အဖွဲ့ဝင်လော ဆိုသည်ကို မသေချာချေ။

"ထားလိုက်ပါ... ထားလိုက်ပါတော့... ကိစ္စမရှိပါဘူး... ဒီကနေ ထွက်သွားကြစို့..."

ကျိုးယွမ်က စစ်ဆေးကြည့်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ချေ။ သူသည် ချက်ချင်း ဦးတည်ရာကို ပြောင်းလဲကာ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားလေတော့သည်။

ယခုအချိန်အထိ ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အဓိက ဧရိယာသည် မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေကြောင်းကို ကျိုးယွမ် မသိရှိသေးဘဲ ရည်ရွယ်ချက်မဲ့ လှည့်လည်သွားလာနေရုံသာ တတ်နိုင်ပေသည်။

"စီနီယာအစ်မ... အရှိန်မြှင့်ပြီး သူတို့နောက် လိုက်သွားကြစို့... ဘယ်သူက ငါတို့ကို အကွက်ချနေလဲဆိုတာ သွားကြည့်ရအောင်..."

ယဲ့ဖိန် ဒေါသထွက်နေလေ၏။ အကယ်၍ သူ၏ လက်စွပ်ထဲမှတစ်ယောက်သာ အိပ်မောကျမနေခဲ့ပါက သူ ဤမျှလောက် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုမျိုး ကြုံတွေ့ရမည် မဟုတ်ချေ။

ချွီယန်ရန်က ယဲ့ဖိန်ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် "ထားလိုက်ပါတော့... တခြားနည်းလမ်းတစ်ခုကို ကြိုးစားကြည့်ကြတာပေါ့..." ဟု တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"လျှို့ဝှက်နယ်မြေက အရမ်းကြီးပါတယ်... လူတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ အာရုံစိုက်နေဖို့ မလိုပါဘူး..."

"ဒါ့အပြင် ဒီလူက ထောင်ချောက်ဆင်ဖို့ အဆင့် ၅ မိုးကြိုးပေါက်ကွဲခြင်း ဆေးလုံးကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် ထုတ်သုံးနိုင်တယ်ဆိုတာက သူ့ဆီမှာ တစ်ခုထက်မက ရှိနေတယ်ဆိုတာကို ညွှန်ပြနေတယ်..."

"အကယ်၍ သူတို့က ငါတို့ကို နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် ပေးမယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နဲ့ ခံနိုင်ရည်ရှိမယ်လို့ မင်း ထင်နေသလား..."

ချွီယန်ရန် စကားပြောပြီးနောက် ဦးတည်ရာတစ်ခုကို ရွေးချယ်ကာ အဝေးသို့ ထွက်ခွာသွားလေ၏။

ချွီယန်ရန်၏ စကားအပြီးတွင် ယဲ့ဖိန်၏ မျက်နှာသည် ဖြူရော်သွားပြီးနောက် နီမြန်းလာလေသည်။

သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲတွင် အဆင့် ၆ ချပ်ဝတ်တစ်ခုရှိနေကြောင်းကို ဖော်ထုတ်ရန် သူ မရဲဝံ့ချေ။

အကယ်၍ သူ ဤ အဆင့် ၆ ချပ်ဝတ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပါက ပြိုင်ဘက်က နောက်ထပ် အဆင့် ၅ မိုးကြိုးပေါက်ကွဲခြင်း ဆေးလုံး နှစ်လုံး ပစ်ပေါက်လာလျှင်တောင် သူ ကြောက်ရွံ့မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ဤအရာသည် ယဲ့ဖိန်၏ လျှို့ဝှက်ဖဲချပ်များထဲမှတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူ အလွယ်တကူ ထုတ်ဖော်ပြသမည် မဟုတ်ချေ။ သူ၏ ချစ်လှစွာသော စီနီယာအစ်မကိုပင် ပြသမည် မဟုတ်ချေ။

ယဲ့ဖိန်၌ ချွီယန်ရန်၏ နောက်မှ လိုက်ပါကာ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးရန်မှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိချေ။

သူတို့၏ ဦးတည်ရာသည် ကျိုးယွမ် ပြောင်းလဲထားသော ဦးတည်ရာနှင့် ထပ်မံ တိုက်ဆိုင်သွားလေ၏။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကျိုးယွမ်က သင်ခန်းစာ ရသွားပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို သိပ်မဖုံးကွယ်ထားတော့ချေ။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အဆက်မပြတ် စကင်ဖတ်နေပြီး ကောင်းမွန်သော ဆေးပင်များ တွေ့ရှိပါက ချက်ချင်း ပျံသန်းသွားကာ အချိန်ကြာကြာ မနေဘဲ ခူးယူလေတော့၏။

ဤအချက်က သူ၏ နောက်တွင်ရှိသော ယဲ့ဖိန်နှင့် ချွီယန်ရန်တို့ကို မျက်နှာပျက်သွားစေလေသည်။

နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်းက လူငါးဦး ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုရန် တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့က တန်ဖိုးတစ်ခု ပေးဆပ်ခဲ့ရကြောင်း သိထားသင့်ပေသည်။ ဤသူနှစ်ဦးသည် ထိုအထဲမှ ဖြစ်ကြလေ၏။

ယဲ့ဖိန်သည် ပို၍ပင် ယုံကြည်မှုရှိနေခဲ့ပြီး ယခုတစ်ကြိမ် အကျိုးအမြတ်များသည် ဂိုဏ်းက ပေးဆပ်ခဲ့ရသော တန်ဖိုးထက် များစွာ သာလွန်လိမ့်မည်ဟု ပြောဆိုခဲ့လေသည်။

သို့သော် လက်တွေ့တွင် မှားယွင်းနေကြောင်း သက်သေပြခဲ့လေပြီ။ သူတို့နှစ်ဦး ပေါင်း၍ ရရှိသောအရာမှာ နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်းသို့ ဂိုဏ်းက ပေးဆပ်ခဲ့ရသောအရာ၏ တစ်ရာခိုင်နှုန်းပင် မရှိချေ။

"စီနီယာအစ်မ... ဒါက အလုပ်မဖြစ်ဘူး... ငါတို့ အရှိန်တင်ပြီး အဲ့ဒီလူတွေရဲ့ ရှေ့ကို ရောက်အောင် သွားရမယ်... မဟုတ်ရင် ကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းတွေတစ်ခုမှ ရမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ယဲ့ဖိန်က သတိထားကာ စကားစပြောလိုက်လေ၏။

ချွီယန်ရန်က ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အငြင်းပွားမနေခဲ့ချေ။ အရာများကို ဤအတိုင်း ဆက်ထား၍ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူမလည်း ခံစားမိသဖြင့် သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။

ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးသည် စူးစမ်းလေ့လာခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အမြင့်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားကြလေသည်။

သို့သော် သူတို့သည် ကျိုးယွမ်ထက် မည်သို့ မြန်ဆန်နိုင်မည်နည်း။ သူတို့၏ အပြည့်အဝ အင်အားကို အသုံးပြုလျှင်တောင် အနောက်တွင်သာ ကျန်ရစ်နေခဲ့ရလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် နှစ်ရာချီ သက်တမ်းရှိသော ဆေးပင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာနှင့် နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသော ဆေးပင် ဆယ်ပင်ကျော်ကို ရိတ်သိမ်းနိုင်ခဲ့သဖြင့် အလွန် ပျော်ရွှင်နေလေသည်။

သူ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကို မသိသော်လည်း အဆင့်မြင့် ဆေးပင်များသည် အလွန် ဈေးကြီးပြီး အခြားအရာများစွာနှင့် လဲလှယ်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ကျိုးယွမ်က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေ၏။ အကြောင်းမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် လူတစ်ယောက်ကို သူ နောက်ဆုံးတွင် တွေ့ရှိသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုသူမှာ မုတ်ဆိတ်မွေးအပြည့်နှင့် အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ မနိမ့်ကျချေ။ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်ကြံမှု ရှိလေသည်။

စတုတ္ထအဆင့် မီးခိုးရောင် ဝံပုလွေနှစ်ကောင်က ထိုအမျိုးသားကို အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေကြလေ၏။

*ဒီအမျိုးသားကို မသိဘူး..သူက နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်းကလည်း မဟုတ်ဘူး... မှော်အဆောင်ဆရာအသင်းကလည်း မဟုတ်ဘူး…*

"ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ တခြားလူတွေလည်း ရှိနေတာကိုး..."

သူ့ကို တွေးမိချိန်၌ ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း အရောင်လက်သွားလေ၏။ သူသည် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာကာ သူ၏ အသက်ရှူသံမှာ သစ်ပင်နှင့် နီးပါး ပေါင်းစပ်သွားလေသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ထိုပုံရိပ်နှင့် မိစ္ဆာသားရဲနှစ်ကောင်စလုံးသည် ကျိုးယွမ်ကို သတိမပြုမိဘဲ အဝေးသို့ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးသွားကြလေသည်။

ကျိုးယွမ်က ကိစ္စပြီးသွားပြီဟု အစပိုင်းက ထင်ခဲ့သော်လည်း အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် အမျိုးသားသည် အပြင်းအထန် မောဟိုက်ကာ ပြန်ရောက်လာလေ၏။

အမျိုးသားသည် ကျောက်စိမ်းပုလင်းတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

"ဟားဟား... ငါ ချင်းပေါင်လုံက တကယ့်ကို ပါရမီရှင်ပဲ... ရွှေနဂါးဝိညာဉ်စမ်းရေကို ငါ ရလိုက်ပြီ..."

"မိစ္ဆာသားရဲနှစ်ကောင်က ငါ့ကို ဖမ်းနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား... မဖြစ်နိုင်ပါဘူး..."

ချင်းပေါင်လုံသည် ကျေနပ်နေပုံရလေ၏။ အကယ်၍ သူသာ ဤရွှေနဂါးဝိညာဉ်စမ်းရေ ပုလင်းကို သန့်စင်လိုက်မည်ဆိုပါက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံကို နှစ်ဆထက်မက ပိုမို ကြံ့ခိုင်လာစေရန် လုံလောက်ပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်းပေါင်လုံ ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ရာကို သတိပြုမိသွားပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ရှေ့တွင် သစ်သားတုတ်ကြီးတစ်ခု လျင်မြန်စွာ ကြီးမားလာသည်ကို မြင်လိုက်ရလေ၏။

ချင်းပေါင်လုံ တုံ့ပြန်မှု မလုပ်နိုင်မီမှာပင် သူသည် ချင်းပေါင်လုံ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ လက်သီးဖြင့် အားကုန် ထုချလိုက်လေသည်။

ချင်းပေါင်လုံ၏ မျက်လုံးများ မယုံနိုင်လောက်အောင် ပြူးကျယ်သွားပြီး ခေါင်းထဲတွင် အလွန်အမင်း နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရကာ ကြယ်တွေ လတွေပင် မြင်သွားလေ၏။

"ဝုန်း" ခနဲ အသံနှင့်အတူ သူသည် ခေါင်းကို တုတ်ဖြင့် ထပ်မံ အရိုက်ခံရပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရင်ဘတ်ကိုပါ အထိုးခံရသဖြင့် အလွန်အမင်း နာကျင်သွားလေသည်။

ချင်းပေါင်လုံက ဆက်လက် တောင့်ခံနိုင်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ သတိလစ်သွားလေတော့သည်။

ကျိုးယွမ်၏ ပုံရိပ်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်လာပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လွင်နေလေ၏။

အခန်း (၁၆၀) ချင်းပေါင်လုံ လူပုံအလယ် အရှက်ကွဲခြင်းနှင့် ချင်ယီမှ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအကြောင်း ပြောပြခြင်း

ကျိုးယွမ်သည် ချင်းပေါင်လုံကို အကုန်အစင် လုယက်လိုက်လေသည်။

ရုတ်တရက် ကျိုးယွမ်သည် ကောက်ကျစ်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်ပြီး ချင်းပေါင်လုံကို အဝတ်အစားများ အားလုံး ချွတ်ပစ်လိုက်လေ၏။

"ဒီကောင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလို့ မပြီးသေးဘူးပဲ... တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အမွေးအမည်းတွေ ဖုံးနေတာပဲ..."

ကျိုးယွမ် ရွံရှာသွားပြီး ချင်းပေါင်လုံကို ဆယ်မီတာအမြင့်ရှိ သစ်ကိုင်းတစ်ခွင်သို့ ကန်တင်လိုက်ကာ သူ၏ အဝတ်အစားများကို ပြာအဖြစ် မီးရှို့ပစ်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ်သည် ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် လန်းဆန်းသော ရနံ့တစ်ခု ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့လာလေ၏။

ကျိုးယွမ် ၎င်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ဤပုလင်းငယ်လေးမှာ သူ အနည်းငယ် သောက်ရန်သာ လုံလောက်မည်ဟု တွက်ဆလိုက်လေသည်။

အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် သောက်လိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ် တစ်လျှောက်လုံး အေးမြလန်းဆန်းသော ခံစားချက်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရလေ၏။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူ၏ ဝမ်းဗိုက်မှ ပူပြင်းသော အသက်ရှူသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ပူပြင်းသော အသက်ရှူသံသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားရာ ကျိုးယွမ်ကို လန့်ဖျပ်သွားစေလေ၏။

ကျိုးယွမ်က အလျင်အမြန် ပျံသန်းသွားပြီးနောက် လူသူကင်းမဲ့သော နေရာတစ်ခုကို ရှာတွေ့ကာ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်လေသည်။

ပူပြင်းသော အသက်ရှူသံသည် ကျိုးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ် နေရာအနှံ့အပြားသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး သူ၏ ကြွက်သားများ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားကာ ကျေနပ်သည့် အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

ဆယ့်ငါးမိနစ် အကြာတွင် ကျိုးယွမ် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်လေသည်။ သူ လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားတစ်ခု ပေါင်းထည့်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အရိုးများသည် တဖျောက်ဖျောက် မြည်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းမြောက်သည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအား ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် တိုးလာကြောင်း ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အလွန် ဝမ်းသာသွားလေ၏။

ကျိုးယွမ် ကျင့်ကြံသော ကျင့်စဉ်မှာ "ရှေးဟောင်းချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်တစ်ရာကျင့်စဉ်" ဖြစ်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်မှုများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရလေသည်။

သို့သော် ယခု ရွှေနဂါးဝိညာဉ်စမ်းရေကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်ရုံဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားကို ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းနီးပါး တိုးလာစေခဲ့ရာ ချင်းပေါင်လုံသည် ကောင်းမွန်သောအရာ တစ်ခုခုကို သေချာပေါက် ရှာတွေ့ခဲ့ကြောင်း ပြသနေပေသည်။

ကျိုးယွမ် ဝမ်းသာနေချိန်မှာပင်။

မိုင်ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အဝေးမှ သရဲတစ္ဆေများ ငိုကြွေးဟစ်အော်နေသကဲ့သို့ အသံများ ပဲ့တင်ထပ်လာလေ၏။

"ဒီခွေးကောင်... မင်း ငါ့ကို ဓားပြတိုက်တာတော့ ထားပါတော့... ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို အဝတ်အစားတွေ အကုန်ချွတ်ပစ်တယ်... ဒါကတော့ လွန်လွန်းတယ်..."

ချင်းပေါင်လုံသည် ငိုလုမတတ် ဖြစ်နေလေပြီ။ သူ၏ ခေါင်းမှာ ပြင်းထန်စွာ ကိုက်ခဲနေဆဲဖြစ်ပြီး ခေါင်းပေါ်တွင် ကြီးမားသော အဖုကြီးနှစ်ဖု ရှိနေလေသည်။

ချင်းပေါင်လုံသည် သူ၏ ကိုယ်ပတ်လည်မှ သစ်ရွက်အချို့ကို အလျင်အမြန် ခူးယူလိုက်ပြီးနောက် ခါးတွင် ပတ်ထားလိုက်လေ၏။

လူရိုင်းချင်းပေါင်လုံ မွေးဖွားလာခဲ့လေပြီ။

ထိုအချိန်တွင် ချင်းပေါင်လုံသည် အသက်ရှူသံနှစ်ခု လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို အာရုံခံမိပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း အရောင်လက်သွားလေ၏။

သူသည် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး ပုန်းအောင်းလိုက်ကာ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်လေသည်။

သို့သော် အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် ချင်းပေါင်လုံသည် မှောင်ရိပ်ထဲမှ ခုန်ထွက်လာခဲ့လေသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုလူနှစ်ဦးမှာ ယဲ့ဖိန်နှင့် ချွီယန်ရန် ဖြစ်ကြောင်း သူ မှတ်မိသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မင်း လူယုတ်မာ... ဒါကို ယူလိုက်စမ်း..."

ချွီယန်ရန်သည် အင်္ကျီမပါသော အမျိုးသားတစ်ဦး ခုန်ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မစဉ်းစားဘဲ ချင်းပေါင်လုံကို ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေ၏။

အေးစက်သော ဓားချီကြောင့် ချင်းပေါင်လုံ လန့်ဖျပ်သွားပြီး "ဂျူနီယာညီလေးယဲ့... ဂျူနီယာညီမလေးချွီ... ငါပါ..." ဟု အလျင်အမြန် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချင်းပေါင်လုံသည် လက်သင်္ကေတများ အလျင်အမြန် ပြုလုပ်ကာ လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်ပြီး ချွီယန်ရန်၏ ဓားကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်လေ၏။

သို့သော် ချင်းပေါင်လုံသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများကို လှုပ်ရှားလိုက်စဉ် သူ၏ ခါးရှိ နွယ်ပင်သည် ပြတ်တောက်သွားလေသည်။

ချင်းပေါင်လုံ လုံးလုံးလျားလျား ထုံကျဉ်သွားပြီး ယဲ့ဖိန်လည်း ထုံကျဉ်သွားကာ ချွီယန်ရန်လည်း ထုံကျဉ်သွားလေ၏။

"အား..."

ချွီယန်ရန် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အဝေးသို့ ပြေးထွက်သွားလေသည်။

ယင်းကို မြင်သောအခါ ယဲ့ဖိန်သည်လည်း ချက်ချင်း လိုက်သွားရန် ကြိုးစားလေ၏။

"ဂျူနီယာညီလေးယဲ့... ငါ့ကို အဝတ်အစား တစ်စုံ ပေးပါဦး..."

ချင်းပေါင်လုံက ယဲ့ဖိန်ကို ချက်ချင်း အော်ပြောလိုက်လေသည်။

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ယဲ့ဖိန် စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားလေ၏။ သူသည် အဝတ်အစားတစ်စုံကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူကာ ချင်းပေါင်လုံဆီသို့ ပစ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ချွီယန်ရန်၏ နောက်သို့ ပြေးလိုက်သွားလေသည်။

ချင်းပေါင်လုံ၏ မျက်နှာသည် ဖြူရော်သွားပြီးနောက် နီမြန်းလာလေ၏။

ဒီနေ့တော့ မျက်နှာအကုန် ပျက်သွားပြီပဲ။

"မင်းက ဘယ်သူလဲဆိုတာကို ငါ မသိပါစေနဲ့... မဟုတ်ရင် မင်းကို ဘယ်တော့မှ အလွတ်မပေးဘူး..."

ချင်းပေါင်လုံ၏ ချီစွမ်းအင် လက်ဝါးရိုက်ချက်က မီတာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးရှိ မြေပြင်ကို ညီညာသွားစေလေသည်။

ဒီကိစ္စရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ကျိုးယွမ် ရှိနေမှန်း ချင်းပေါင်လုံ မသိခဲ့ချေ။ ကျိုးယွမ်က အပျော်သဘောသက်သက် လုပ်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်က အဝေးသို့ ပြေးထွက်သွားလေ၏။

သိပ်မကြာမီ သစ်တောအုပ်တစ်ခုထဲတွင် အစွယ်ရှည်ကျားတစ်ကောင်သည် ကျိုးယွမ်၏ ဓားဖြင့် လည်ချောင်း ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရလေသည်။

ကျိုးယွမ် သူ၏ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီးနောက် အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်ကာ "ဘယ်သူလဲ... ထွက်လာခဲ့စမ်း..." ဟု အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

သူသည် အစွယ်ရှည်ကျားနှင့် တိုက်ခိုက်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး မူလက ၎င်းနှင့် အချိန်အနည်းငယ် ပို၍ ကစားချင်ခဲ့သော်လည်း ရုတ်တရက် ချီစွမ်းအင်တစ်ခု လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကျိုးယွမ်သည် ဆင်တစ်ကောင်ခန့် ကြီးမားသော အစွယ်ရှည်ကျားကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်လိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ် စကားပြောပြီးသည်နှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် သူနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ပေါ်လာပြီး သူ့ကို အတော်လေး အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

တစ်ဖက်လူကို မြင်သောအခါ ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ အေးစက်သော အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဪ... မိန်းကလေး ချင်ယီကိုး... တခြားလူလို့ ထင်နေတာ..."

ချင်ယီက ကျိုးယွမ်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်လေ၏။ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုကျင့်စဉ်မှာ နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်းကျင့်စဉ်ဖြစ်သော "မဟာလေဟာနယ် လေထိန်းချုပ်ခြင်းကျင့်စဉ်" ဖြစ်သည်။

ဤကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်နှင့် လေနှင့်အတူ ရွေ့လျားသွားပြီး တိတ်ဆိတ်ကာ အရိပ်အယောင်မျှ မရှိချေ။ မိမိထက် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ကြီးမားစွာ ကွာခြားသူမှလွဲ၍ မည်သူကမျှ မသိမြင်နိုင်သလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချင်ယီက ကျိုးယွမ်အနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွားချိန်တွင် သူက သူမကို သတိထားမိနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရလေ၏။ သူမ ဘယ်လိုလုပ် မအံ့သြဘဲ နေမည်နည်း။

သူတို့ မဝင်ရောက်မီက ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲက သူတို့ကို ညွှန်ကြားချက်များ ပေးခဲ့လေသည်။

"မှော်အဆောင်ဆရာအသင်းနဲ့ ပဋိပက္ခဖြစ်ရင် ပြတ်ပြတ်သားသား တိုက်ခိုက်ပြီး သူတို့ကို မှော်အဆောင် အသုံးပြုခွင့် မပေးဘဲ သတ်ပစ်ရမယ်..."

ချင်ယီနှင့် သူမ၏ အဖွဲ့သည် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်းမှ အဖွဲ့ဝင် ငါးဦးကို စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးဖြစ်သည်။ သူတို့အထဲတွင် အမြင့်ဆုံး ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ရွှေအမြုတေ နှောင်းပိုင်းအဆင့်သာ ရှိလေသည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့ စုံစမ်းထားသောအရာမှာ မှားယွင်းနေကြောင်း ချင်ယီ သဘောပေါက်လိုက်လေ၏။

"အစွယ်ရှည်ကျား ဟိန်းဟောက်သံ ကြားလို့ အကူအညီလိုမလားဆိုပြီး လာကြည့်တာပါ..."

"အဆောင်သခင်ကျိုးက ဒီလောက် အစွမ်းထက်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး... ကျွန်မ လွန်ကဲစွာ တွေးတောမိတာ ဖြစ်ပုံရတယ်..."

ချင်ယီ၏ စကားကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ် မနေနိုင်ဘဲ သူမ၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို အထင်ကြီးသွားလေ၏။ သူမသည် အစွမ်းထက်သော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုမှ ပျိုးထောင်ပေးထားသူ တစ်ဦးအဖြစ် တကယ်ကို နာမည်နှင့် လိုက်ဖက်လှပေသည်။

တစ်ဖက်လူက ယခုလေးတင် တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ သူတို့ ဘာလုပ်ချင်သည်ကို ပြောရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

သို့သော် ယခု တစ်ဖက်လူက ဤစကားများကို ပြောလာပြီဖြစ်ရာ သူလည်း သူတို့ကို ကျေးဇူးတင်ရပေမည်။

ဤအချက်က ဤလူတွင် အလွန်မြင့်မားသော ဉာဏ်ရည်ရှိကြောင်း ပြသနေပေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိန်းကလေး ချင်ယီ... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ မေးစရာလေးတစ်ခု ရှိနေလို့ပါ... ကျွန်တော့်ကို ပြောပြပေးနိုင်မလား..."

ကျိုးယွမ်သည် တစ်ဖက်လူနှင့် ပူးပေါင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သော်လည်း အမြဲတမ်း သူတို့ဆန္ဒအတိုင်း လိုက်လျောနေ၍ မရနိုင်သဖြင့် သူ၏ စိတ်ထဲရှိ သံသယများကို မေးမြန်းရန် အခွင့်အရေး ယူလိုက်လေ၏။

ချင်ယီက အံ့အားသင့်သွားလေသည်။ သူမသည် မူလက ထွက်သွားရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း မှော်အဆောင်ဆရာအသင်းနှင့် နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်းတို့သည် တရားဝင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေကြသဖြင့် သူမ ရပ်တန့်လိုက်ရလေ၏။

"အဆောင်သခင်ကျိုး... ကျေးဇူးပြုပြီး လွတ်လွတ်လပ်လပ် မေးပါ... ကျွန်မ သိသမျှကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြပါ့မယ်..."

ကျိုးယွမ် ဤစကားကို စောင့်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"မိန်းကလေး ချင်ယီ... ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော် ဘာမှမသိဘူး..."

"နောက်ဆုံးမှာ မိန်းကလေးချင်ယီ အတိအကျ ဘယ်သွားမယ်ဆိုတာ သိလား..."

ချင်ယီ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားကာ ထပ်မံပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"အဆောင်သခင်ကျိုး... ကျွန်မတို့က အခု လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ အစွန်အဖျားမှာ ရှိနေတာပါ..."

"လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ အဓိက ဧရိယာက မပေါ်သေးပါဘူး... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါပေါ်လာတာနဲ့ မလွဲမသွေ အထူး ဖြစ်စဉ်တွေ ပါလာမှာပါ..."

"အဆောင်သခင်ကျိုးက အနီးကပ် ဂရုစိုက်ဖို့ပဲ လိုပါတယ်... အချိန်တန်ရင် သိလာမှာပါ..."

ချင်ယီ စကားပြောပြီးနောက် ကျိုးယွမ်ကို ခေါင်းညိတ်ပြကာ လှုပ်ရှားသွားပြီး အဝေးသို့ တည့်မတ်စွာ ဦးတည်သွားလေ၏။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် ယိမ်းယိုင်နေသော လှေပျံတစ်စင်းကဲ့သို့ ရွေ့လျားသွားသော်လည်း အလွန် လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် အသံမမြည်ဘဲ ရွေ့လျားသွားလေ၏။

အသက်ရှူကြိမ် နှစ်ကြိမ်ပင် မပြည့်မီမှာ ကျိုးယွမ်၏ အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။