အခန်း (၄၁၄-၄၁၅)
Vol. 38 Ch. 414-415
အခန်း ၄၁၄ - လနတ်ဘုရားနန်းတော်ကလူတွေအားလုံးက ရှင့်မိန်းမတွေလား
သူမ၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ကျိယွမ်သည် စိတ်အားတက်ကြွသွားလေသည်။
"တကယ်တော့ ငါ့ရဲ့သွေးမျိုးရိုးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါလည်း သံသယရှိနေတာလေးတွေ ရှိတယ်"
သူက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။
ဝတ်စုံခရမ်းရောင်နှင့် အမျိုးသမီးက သူ့ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
ကျိယွမ်ကလည်း သိနေမည်ဟု သူမထင်မထားခဲ့ပေ။
"ဘာသံသယလဲ"
စောစောက စကားပြောစဉ်ကပင် ကျိယွမ်၌ မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်နက်နှင့် ပတ်သက်သည့် အဆင့်မြင့်သွေးမျိုးရိုးတစ်ခု ရှိနေနိုင်ကြောင်း သူမ အရိပ်အမြွက် ပြောခဲ့ဖူးသည်။
"ငါထင်တာကတော့... ငါဟာ မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်နက်ရဲ့ ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ ဘိုးဘေးကြီး ဖြစ်နိုင်တယ်"
ကျိယွမ်က အသံကိုနှိမ့်ကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြောလိုက်၏။
ဝတ်စုံခရမ်းရောင်နှင့် အမျိုးသမီးမှာ ဆွံ့အသွားတော့သည်။
"..."
သူမသည် အတော်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ သူ့ကို အလေးအနက် ကြည့်လိုက်သည်။
"နင် ဘာလို့ ထိုက်ဟွမ်နန်းတော်ကို ရန်စမိလဲဆိုတာ အခုမှ ငါနားလည်တော့တယ်"
နင့်ရဲ့ ဒီပါးစပ်နဲ့တင် အခုထိ အသက်ရှင်နေတာဟာ အံ့သြစရာပဲ။
သူတို့ဘေးတွင် ရှိနေသော ကျန်းလင်းစုမှာမူ ရယ်ချင်စိတ်ကို မနည်းအောင့်ထားကာ ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားရလေသည်။
နောက်ဆုံးတော့ သူမ၏ ခံစားချက်ကို နားလည်ပေးမည့်သူ တစ်ယောက် ပေါ်လာလေပြီ။
ရှန်ကွမ်းဂိုဏ်းမှာ ရှိစဉ်ကတည်းက သူမ၏ ဆရာတူအစ်ကိုကြီးမှာ မည်မျှ စကားပြော ကြမ်းတမ်းသည်ကို သူမ သိရှိခဲ့ပြီးသား ဖြစ်၏။
သူ စကားမပြောဘဲ နေမည်ဆိုလျှင် အလွန်ချောမောခန့်ညားသော အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း စကားပြောလိုက်သည်နှင့်... လူတိုင်းက သူ့ကို ရှိခိုးချင်သွားကြတော့သည်။
"ငါက ထိုက်ဟွမ်နန်းတော်ကို ရန်စတာမဟုတ်ဘူး၊ သူတို့က ငါ့ကို အရင်လာစတာ။ ငါက အမြဲတမ်း အေးအေးဆေးဆေး နေတတ်ပြီး ဘယ်တော့မှ ပြဿနာမရှာဘူး"
ကျိယွမ်က အတည်အပေါက် ပြောလေသည်။
ဝတ်စုံခရမ်းရောင်နှင့် အမျိုးသမီးက ရယ်မောကာ လက်ခါပြရင်းမှဆို၏။
"နင့်လက်ကို ကမ်းလိုက်။ ငါ စစ်ဆေးကြည့်မယ်"
ထို့သို့ပြောခါမှ ကျိယွမ်က သူ၏လက်ကို ရုတ်တရက် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။
"မင်းက ငါ့ကို တိုက်ရိုက်ကြီးနှောင့်ယှက်နေတာလား"
"ငါက နင့်ရဲ့သွေးမျိုးရိုးကို စစ်ဆေးပြီး မှတ်တမ်းတင်ရုံတင်ပါ။ ဘိုးဘေးကြီးတွေက ဒါကို မြင်ရင် ခွဲခြားနိုင်လိမ့်မယ်"
ဝတ်စုံခရမ်းရောင်နှင့် အမျိုးသမီးက တည်ငြိမ်စွာ ရှင်းပြ၏။
သူမက ကျိယွမ်အနီးသို့ အနည်းငယ်ကပ်လိုက်သည့်အခါ သူမ၏ လက်မောင်းပေါ်ရှိ အမှတ်အသားတစ်ခုမှာ စတင်တောက်ပလာသည်။
တောက်ပမှုအရှိန်မှာ သွေးမျိုးရိုးအလိုက် ကွဲပြားပုံရသည်။ ကျိယွမ်နှင့် နီးကပ်လေလေ၊ထိုအမှတ်အသားက ပို၍ သိသာစွာ တောက်ပလေလေပင် ။
သူမသည် ထိုတောက်ပမှုကို မှတ်တမ်းတင်ထားပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ ဘိုးဘေးကြီးများကို ပြသမည် ဖြစ်သည်။
ထိုအခါမှ ကျိယွမ်၏ သွေးမျိုးရိုးကို ခွဲခြားနိုင်ပေလိမ့်မည်။
ဝတ်စုံခရမ်းရောင်နှင့် အမျိုးသမီးက သူမ၏ အစီအစဉ်ကို ကျိယွမ်အား ရှင်းပြလိုက်၏။
ဤစကားကို ကြားရသောအခါ ကျိယွမ်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။
"ဒီလို တောက်ပတာက မင်းရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို ကုန်ဆုံးစေလား"
သူမက မျက်တောင်ခတ်ကာ ခေါင်းယမ်း၏။
"မကုန်ပါဘူး"
ကျိယွမ်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျသွားသည်။
"ဒါဆို ဒါက အော်တိုမစ်တစ်လည်ပတ်စက်ပဲ။ ဟားဟား... ငါက စွမ်းအင်မကုန်ဘဲ အမြဲလည်ပတ်စက်ကို ရှာတွေ့ပြီ။ ငါ ချမ်းသာတော့မယ်"
အနီးကပ်လိုက်ရုံဖြင့် စွမ်းအင်မကုန်ဘဲ တောက်ပနေသည်ဆိုလျှင် ဖရီးအင်နာဂျီလည်ပတ်စက်မှလွဲ၍ အခြား ဘာဖြစ်နိုင်ဦးမည်နည်း။
"..."
ဝတ်စုံခရမ်းရောင်နှင့် အမျိုးသမီးမှာ နောက်တစ်ကြိမ် တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။
ကျိယွမ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သူမကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။
" မင်းရဲ့လက်မောင်းကို ဖြတ်ပြီး ငါ့ကို ရောင်းရင် ဘယ်လိုလဲ။ ဒါဟာ မသေမျိုးကမ္ဘာကြီးရဲ့ နှစ်ပေါင်းသန်းချီအတွင်း အကြီးကျယ်ဆုံး တွေ့ရှိမှု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"
သဘာဝအမြဲလည်ပတ်စက်ကို တီထွင်နိုင်မည့် အတွေးက သူ့ကို အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားစေသည်။
"သွားစမ်းပါ"
ဝတ်စုံခရမ်းရောင်နှင့် အမျိုးသမီးက ဆဲဆိုလိုက်တော့သည်။
ကျိယွမ်က စိတ်ပျက်လက်ပျက် သက်ပြင်းချလိုက်၏။
"ဟူး... အမြဲလည်ပတ်စက်ကို တီထွင်နိုင်တာက နောက်မျိုးဆက်တွေအတွက် အကျိုးရှိမှာ မှန်ပေမဲ့ ငါက တခြားသူတွေကို အတင်းအကျပ် လုပ်တတ်တဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းကိုတော့ ငါ အနစ်နာမခံခိုင်းပါဘူး"
သူသည် အခြားသူများ၏ ကိုယ်စား ဆုံးဖြတ်ချက်ချပိုင်ခွင့် မရှိပေ။
သူက လူသတ်ရုံသာ တတ်နိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။
သို့သော်လည်း သူက လက်ကိုတော့ ကမ်းပေးလိုက်၏။ အကယ်၍ သူသာ မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်နက်၏ ပျောက်ဆုံးနေသော ဘိုးဘေးကြီး ဖြစ်နေမည်ဆိုလျှင် အလွန်ကောင်းပေလိမ့်မည်ဟုလည်း တွေးမိသည်။
မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်နက်သည် ဆဋ္ဌမကောင်းကင်ဘုံ၌ အလွန်အင်အားကြီးမားသော အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်၏။
အကယ်၍ မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်နက်ရှိ ယန်နတ်ဘုရား ကောင်းကင်ဘုံအရှင်အားလုံးသာ သူ၏ မျိုးဆက်များ ဖြစ်နေမည်ဆိုလျှင် ထိုက်ဟွမ်နန်းတော်က လူပင် သူ့ကို မထိရဲတော့ပေ။
ဝတ်စုံခရမ်းရောင်နှင့် အမျိုးသမီးမှာ ကျိယွမ်၏ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကို လျစ်လျူရှုကာ သူမ၏လက်ကို ကျိယွမ်၏ လက်မောင်းပေါ်သို့ တင်လိုက်လေသည်။
သူမ၏ လက်မောင်းပေါ်ရှိ အမည်းရောင်အမှတ်အသားမှာ ထူးဆန်းစွာ တောက်ပလာ၏။
သူမသည် ထိုတောက်ပမှုကို လျင်မြန်စွာ မှတ်တမ်းတင်လိုက်သည်။
"ရပြီလား"
ကျိယွမ်က သူ၏လက်ကို ချက်ချင်း ပြန်ဆွဲလိုက်၏။
ဝတ်စုံခရမ်းရောင်နှင့် အမျိုးသမီးက သူ့ကို ကြည့်ကာ ခပ်ကြမ်းကြမ်းမှတ်ချက်ချသည်။
"နင်က ငါ့ကို စိတ်ကြွအောင် လုပ်နိုင်တာတော့ သေချာတယ်"
ယခုအခါမှာတော့ ကျိယွမ် ဆွံ့အသွားလေ၏။
"နည်းနည်းပါးပါး ထိန်းသိမ်းပါဦး "
ဝတ်စုံခရမ်းရောင်နှင့် အမျိုးသမီးက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။
သူမမှာ အမြဲတမ်းပွင့်လင်းသူဖြစ်၏။
"ငါ သွားတော့မယ်။ ဪ၊ ဒါနဲ့ နင်က ငါ့ရဲ့ ကိုယ်လုပ်တော် မလုပ်ချင်ဘူးဆိုတော့ မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်နက်ရဲ့ ကင်းစခန်းမှာ နင့်အတွက် လက်ဆောင်လေးတစ်ခု ထားခဲ့တယ်။ သွားယူဖို့ မမေ့နဲ့ဦး။ ဆဋ္ဌမကောင်းကင်ဘုံမှာ နင့်ကို စောင့်နေမယ်"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမက ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။
ကျိယွမ်မှာ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားရသည်။
"ဆဋ္ဌမကောင်းကင်ဘုံက လူတွေကတောင်... ယဉ်ကျေးမှု မရှိကြဘူးပဲ"
ကျန်းလင်းစုကလည်း အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"အဲဒီမိန်းမက... အရမ်း ရိုင်းတာပဲ"
သူမလို လှပသောမိန်းကလေးတစ်ဦးကို သူဌေးသားများက လာရောက် ပိုးပန်းကြလိမ့်မည်ဟု သူမ စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့သော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ သူမ၏ အစ်ကိုကြီးသာ ပိုးပန်းခြင်း ခံနေရလေသည်။
အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွား၏။
ကျိယွမ်သည် မိလိုနယ်မြေတွင် ထိုင်လျက် တစ်ခါတစ်ရံ ငါးဖမ်းကာ၊ တစ်ခါတစ်ရံ ကျင့်စဉ်များကို လေ့လာရင်း ကျိယွမ်ကျမ်း၏ အမြုတေအပိုင်းကို အချောသတ်နေလေသည်။
ယင်နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ကျိယွမ်မှာ မလုပ်ဆောင်ရသေးပေ။
ကျင့်စဉ်သစ်တစ်ခု မဖန်တီးမီ တခြားသူများနှင့် ဆွေးနွေးကာ ယင်နတ်ဘုရား၏ သဘောသဘာဝကို အပြည့်အဝ နားလည်ရန် လိုအပ်၏။ ထို့ကြောင့် သူ မစတင်နိုင်သေးပါ။
လွန်ခဲ့သော ရက်များအတွင်း ကျိယွမ်၏ ငါးဖမ်းခြင်းမှာ ရလဒ်ကောင်းများ ရရှိခဲ့သည်။
ယန်နတ်ဘုရားမိုကျိ အပါအဝင် စုစုပေါင်း ငါးလေးကောင် ဖမ်းမိခဲ့၏။
ဤလေးကောင်မှာ ကျိယွမ်က သေချာစွာ ရွေးချယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့ ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းကို တစ်ခဏအတွင်း မည်သူမှ သတိထားမိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ထို့ပြင် ကျိယွမ်သည် ၎င်းတို့၏ ဂူဗိမာန်များတွင် လေထိုးအရုပ်များကို အယောင်ပြအဖြစ် ထားခဲ့ရန်အထိ အစွမ်းကုန် ကြံဆောင်ထားခဲ့သည်။
မည်သူမှ အချိန်အတန်ကြာအောင် သတိထားမိမည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ပြဿနာအနည်းငယ် ရှိသည်မှာ ကျိယွမ်သည် "နီးစပ်ရာကို ဝါးမြိုမိခြင်း" ပင် ဖြစ်၏။
အခြားနေရာများတွင် ငါးဖမ်း၍ မရတော့သည့်အဆုံး သူ၏ မိုလိုမြင့်မြတ်မျှော်စင်တွင်ပင် ပြန်လည် ငါးဖမ်းခဲ့ရာ ထိုနေရာရှိ ယန်နတ်ဘုရား တစ်ပါးကို ဖမ်းမိခဲ့လေသည်။
အကယ်၍ ဤသတင်းသာ ပေါက်ကြားသွားပါက မိုလိုမျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားပေလိမ့်မည်။
"နောက်ထပ် ဆယ်ရက်လောက် ထပ်နေပြီးရင်တော့ ပစ္စည်းတွေသိမ်းပြီး အထက်ကမ္ဘာကို တက်မှရတော့မယ်"
ကျိယွမ်၏ မျက်လုံးများမှာ မျှော်လင့်ချက်နှင့် ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် တောက်ပနေ၏။
ထိုအခါကျလျှင် သူသည် ချောက်နက်ကြီးဆီသို့ ဦးတည်သွားမည် ဖြစ်သည်။
ကျင်းလီ၏ မွေးနေ့မှာလည်း နီးကပ်လာပြီ မဟုတ်ပါလား။
ကျိယွမ် စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသလို ရှိ၏။
မိလိုနယ်မြေ၏ အဝင်ဝတွင် ဝတ်စုံဖြူနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးမှာ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးနေလေသည်။
ဟုန်ယု၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်း အရိပ်အယောင်များ ရှိနေ၏။
သူမသည် ပဉ္စမကောင်းကင်ဘုံ၌ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီကြာအောင် သူလျှိုအဖြစ် နေထိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သစ္စာဖောက်တစ်ဦးကြောင့် ပေါ်သွားကာ မိုလိုမျိုးနွယ်စု၏ ယင်နတ်ဘုရားများက လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေခြင်း ဖြစ်သည်။
မိုလိုမြင့်မြတ်မျှော်စင်တွင် သူမ အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။
ထို့ကြောင့် သူမသည် မိလိုနယ်မြေထဲသို့ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
သို့သော် ယင်နတ်ဘုရားများမှာ နောက်မှ ဆက်တိုက်ကပ်လျက် ပါလာလေသည်။
သူမမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားပြီး မသေမျိုးစွမ်းအင်များလည်း ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေသဖြင့် မကြာမီ အဖမ်းခံရတော့မည်ကို သူမ သိနေသည်။
သူမ၏ တာဝန်ကို တွေးမိသည့်အခါ ဟုန်ယုမှာ အလွန်စိုးရိမ်သွား၏။
သူမ နှစ်ပေါင်း ငါးသောင်းကြာအောင် စုဆောင်းခဲ့သည့် စွမ်းအင်များကို လနတ်ဘုရားနန်းတော်သို့ မပို့ဆောင်နိုင်သေးပေ။
အကယ်၍ သူမ ဤနေရာ၌ သေဆုံးသွားပါက သူမ၏ ကြိုးစားမှုအားလုံးမှာ အလဟဿ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
သူမသည် ဒဏ်ရာများဖြင့် အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ထွက်ပြေးနေရင်းသူမ၏ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကိုလည်း အစွမ်းကုန် ဖွင့်လှစ်ထားလေသည်။
"ဘယ်ကို ပြေးမှာလဲ၊ စုန်းမ"
"ငါတို့ မိုလိုမျိုးနွယ်စုထဲမှာ ပြဿနာလာရှာရဲတယ်ပေါ့၊ သေပေတော့"
ထိုလိုက်လံဖမ်းဆီးမှုမှာ မိလိုနယ်မြေအတွင်း မိလိုအလင်းတန်းများ စုဆောင်းနေသော ကျင့်ကြံသူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိသွားစေသည်။
သို့သော် မိုလိုမျိုးနွယ်စုက လိုက်လံဖမ်းဆီးနေခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ပြဿနာထဲ မပါဝင်လိုကြသောကြောင့် လူတိုင်းက ရှောင်ဖယ်သွားကြ၏။
ထိုစဉ် ဟုန်ယု၏ နားထဲသို့ အသံတစ်သံ ရောက်ရှိလာလေသည်။
"အနောက်တောင်ဘက်က မီးတောက်နီတောင်ဆီကို ဦးတည်လိုက်ပါ"
ဤအသံကို ကြားရသောအခါ ဟုန်ယုမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို ကူညီနေခြင်းလား။
ဒါမှမဟုတ် ဒါက ထောင်ချောက်တစ်ခုလား။
သို့သော် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့် သူမသည် ထိုအသံကို ယုံကြည်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ မဟုတ်ပါက လည်း သူမ သေရမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။
သူမသည် ချက်ချင်းပင် အနောက်တောင်ဘက်ရှိ မီးတောက်နီတောင်ဆီသို့ ပြေးဝင်လိုက်လေသည်။
"ဟွန့်... ဘယ်ကို ပြေးနိုင်ဦးမှာလဲ"
ယင်နတ်ဘုရား ငါးပါးမှာ သူမနောက်သို့ မရပ်မနား လိုက်လာကြ၏။
ဟုန်ယုက သွားကြိတ်ကာ ထိုတောင်နီကြီးထဲသို့ တိုးဝင်လိုက်သည်။
ရင်းနှီးသော အသံမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာပြန်၏။
"ဆက်သွားပါ၊ ငါရှိတဲ့နေရာကို လာခဲ့။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ အရှိန်အဝါကို ဖျောက်ထားဖို့ မမေ့နဲ့ဦး"
ထိုအသံပိုင်ရှင်မှာ သူမကို လမ်းညွှန်ရန် အမှတ်အသားတစ်ခုပင် ထားခဲ့လေသည်။
"စီ... စီနီယာလား"
သူမမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။
သူမက ဒီစီနီယာဆီကို ပြဿနာတွေ သယ်သွားသလို ဖြစ်မနေဘူးလား။
ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာ၏။
သူမနောက်ကွယ်ရှိ မီးတောင်မှာ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားလေသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ပူပြင်းလာတော့၏။
လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသော မိုလိုမျိုးနွယ်စုမှ ယင်နတ်ဘုရားများမှာ ရုတ်တရက် မီးလျှံများအတွင်းသို့ ကျရောက်သွားကြသည်။
၎င်းမှာ သာမန်မီးတောင်မဟုတ်ဘဲ မိလိုနယ်မြေမှ မီးတောင်ဖြစ်ရာ ယင်နတ်ဘုရားများပင် လွယ်လွယ်ကူကူ မခုခံနိုင်သော မီးလျှံများပင်။
ဟုန်ယုကို လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသော ယင်နတ်ဘုရားများမှာ ထိုပေါက်ကွဲမှုကြောင့် တန့်သွားကြသည်။
၎င်းတို့ မီးလျှံထဲမှ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသည့်အခါ ဟုန်ယုမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်၏။
"တောက်"
"ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ၊ သူ ဘယ်လို လွတ်သွားတာလဲ"
"ဆက်ရှာကြ။ သူ ဒဏ်ရာရထားတာဆိုတော့ သိပ်ဝေးဝေး မသွားနိုင်ဘူး"
ယင်နတ်ဘုရားများသည် ဟုန်ယုကို ရှာဖွေရန် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ လူခွဲသွားကြလေသည်။
ခဏအကြာတွင် တဲတစ်ခုအတွင်း၌ ဟုန်ယုသည် နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် ရှေ့တွင်ရှိနေသော မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်နက်မှ ကျင့်ကြံသူကို ဦးညွှတ်ကာ စကားပြောလိုက်၏။
"ကူညီပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ စီနီယာ"
ကျေးဇူးတင်သော်လည်း ဟုန်ယုမှာ သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်နက်သည် ကြီးမားသောအဖွဲ့အစည်း ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ အချို့သော အစိတ်အပိုင်းများသည် လနတ်ဘုရားနန်းတော်နှင့် ရန်သူများ ဖြစ်ကြသည်။
သို့သော်လည်း ဤကျင့်ကြံသူက သူမကို ကယ်တင်ခဲ့လေသည်။
"မင်းက လနတ်ဘုရားနန်းတော်ကလား"
သူမကို ကယ်တင်ခဲ့သူမှာ ကျိယွမ်ပင် ဖြစ်၏။
သူမထံမှ လနတ်ဘုရားနန်းတော်၏ အရှိန်အဝါကို သူ ခံစားမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယန်နတ်ဘုရားမိုကျိ၏ မှတ်ဉာဏ်အချို့ကို ရရှိထားသဖြင့် လနတ်ဘုရားနန်းတော်၏ အရှိန်အဝါမှာ သူ့အတွက် ရင်းနှီးပြီးသား ဖြစ်၏။
"ဟုတ်ပါတယ်"
ဟုန်ယုက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ။ ငါ့မှာလည်း လနတ်ဘုရားနန်းတော်က ဇနီးတစ်ယောက် ရှိတယ်။ မင်း သူ့ကို သိလား"
ကျိယွမ်က စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးလိုက်၏။
ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ ဟုန်ယုသည် သူ ဘာလို့ သူမကို ကူညီခဲ့သည်ကို စတင် နားလည်သွားလေသည်။
"နန်းတော်က ဘယ်စီနီယာကို ပြောတာလဲဆိုတာ သိပါရစေ"
"သူ့နာမည်က ကျင်းလီ၊ သူက လနတ်ဘုရားနန်းတော်ရဲ့ လကညာ တစ်ယောက်ပဲ"
ကျိယွမ်က ဘာမှမဖုံးကွယ်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။
ဟုန်ယုမှာ မျက်တောင်ခတ်ကာ အံ့အားသင့်သွား၏။
"လ..လကညာ တစ်ယောက်လား"
သူမမှာ မှင်သက်သွားရသည်။
လကညာသည် လနတ်ဘုရားနန်းတော်တွင် အထူးရာထူးတစ်ခု ဖြစ်၏။
၎င်းတို့မှာ အနာဂတ် နန်းတော်သခင်များအဖြစ် လေ့ကျင့်ပေးခြင်း ခံရသူများ ဖြစ်ကြသည်။
တကယ်တော့ လကညာများသည် ယန်နတ်ဘုရားများနှင့် တန်းတူနီးပါး အခွင့်အရေးများ ရရှိကြသည်။
ရာထူးကြီးမြင့်သကဲ့သို့ တာဝန်ဝတ္တရားများမှာလည်း ကြီးမားလှ၏။
လကညာများသည် အိမ်ထောင်ပြုခွင့် မရှိပါ ။ ထို့ကြောင့် ခင်ပွန်းသည် ရှိရန်မှာ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။
ကျိယွမ်၏ စကားမှာ သူမအတွက် ယုံရခက်စရာ ဖြစ်နေသည်။
အကယ်၍ လနတ်ဘုရားနန်းတော်က အထက်လူကြီးများသာ လကညာတစ်ဦး အိမ်ထောင်ပြုထားသည်ကို သိသွားပါက သူမ၏ ကံကြမ္မာမှာ ဆိုးရွားပေလိမ့်မည်။
"မင်း သူ့ကို တွေ့ဖူးလား။ သူ နန်းတော်မှာ ပျော်ရဲ့လား။ ဘယ်လိုနေလဲ"
ကျိယွမ်က သူသိချင်သော မေးခွန်းများစွာကို ဆက်တိုက် မေးလေသည်။
ဟုန်ယုက ခေါင်းခါပြလိုက်၏။
"စီနီယာ၊ ကျွန်မက ပဉ္စမကောင်းကင်ဘုံမှာ သူလျှိုအဖြစ် နေခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီနေပြီမို့ သူ့ကို မတွေ့ဖူးပါဘူး"
လကညာတွင် ခင်ပွန်းရှိသည်ဟူသော အချက်ကို ဟုန်ယုမှာ သူမ၏ အုတ်ဂူထဲအထိ လျှို့ဝှက်ချက်အဖြစ် သယ်ဆောင်သွားမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ နန်းတော်က သိသွားပါက ကျင်းလီဆိုသော လကညာ၏ ကံကြမ္မာမှာ သနားစရာ ကောင်းပေလိမ့်မည်။
"အင်း..ခက်ပြီ"
ကျိယွမ် အနည်းငယ် အခက်တွေ့သွား၏။
"နေဦး..ငါ့မှာ လနတ်ဘုရားနန်းတော်က တခြားဇနီးတစ်ယောက်လည်း ရှိသေးတယ်၊ သူ့နာမည်က ရွမ်ယူရှမ်းတဲ့။ မင်း သူ့ကိုရော သိလား"
သူက ဆရာမအကြောင်းကို ထပ်မေးပြန်သည်။
ဟုန်ယုမှာ ကြက်သေ သေသွားရှာ၏။
"..."
သူမမှာ အံ့အားသင့်မှုကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။
ငါတို့ လနတ်ဘုရားနန်းတော်က သူ့ရဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်တွေ ထားတဲ့နေရာမို့လို့လား။
"ကျွန်မ သူ့အကြောင်း မကြားဖူးပါဘူး"
ဟုန်ယုက ပြန်ဖြေလိုက်၏။
ကျိယွမ်က သက်ပြင်းချကာ စိတ်ပျက်သွားပြန်သည်။
"ငါ့ရဲ့ ဇနီးသည်တွေကို ငါကိုယ်တိုင်ပဲ သွားရှာရတော့မယ် ထင်တယ်"
ထိုစဉ် ဟုန်ယုက သတိဝင်လာပြီး ပြောလိုက်၏။
"စီနီယာ၊ ကျွန်မ ဒဏ်ရာတွေ သက်သာလာပြီဆိုတော့ ပြန်တော့မယ်။ စီနီယာ့ကို ပြဿနာတွေ မပေးချင်တော့လို့ပါ"
သူမ၏ ဒဏ်ရာများမှာ ပြင်းထန်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ဆက်နေမည်ဆိုလျှင် မိုလိုမျိုးနွယ်စုက သူမကို ခြေရာခံမိနိုင်ကာ ကျိယွမ်ကိုလည်း အန္တရာယ်ထဲ ဆွဲသွင်းသလို ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
"ရပါတယ်။ အခု ငါက မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်နက်ကလူဆိုတော့ မိုလိုမျိုးနွယ်စုကို မကြောက်ဘူး"
"ဒါ့အပြင် မင်းက ငါ့ဇနီးသည်နှစ်ယောက်နဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေဆိုတော့ ဒီမှာပဲ အနားယူလိုက်ပါ။ ဘာမှ ပြဿနာမရှိဘူး"
ကျိယွမ်က သဘောကောင်းစွာ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။
လနတ်ဘုရားနန်းတော်မှ မိတ်ဆွေတစ်ယောက် ရှိထားခြင်းမှာ ကောင်းသောအချက် ဖြစ်သည်။
ဆဋ္ဌမကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်သည့်အခါ ကျင်းလီကို ရှာဖွေရာတွင် သူမက ကူညီနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါလား။
လမ်းပြမရှိဘဲနှင့် သူသည် နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်နိုင်ရန် အခွင့်အရေး ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။
"ဒါက..."
ဟုန်ယုက ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် အပြင်မှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။
"ခွင့်ပြုပါဦး ခင်ဗျာ။ မိုလိုမျိုးနွယ်စုက ရာဇဝတ်သားတစ်ယောက်ကို လိုက်ဖမ်းနေလို့ပါ။ ခင်ဗျားရဲ့ တဲထဲကို ဝင်ပြီး ရှာဖွေခွင့်ပြုပါ"
အပြင်ဘက်ရှိ မိုလိုမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများသည် ယဉ်ကျေးစွာ ပြောဆိုကြသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုတဲမှာ မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်နက်မှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ တဲဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
အကယ်၍ အင်အားနည်းသော အဖွဲ့အစည်းမှသာ ဆိုလျှင် ၎င်းတို့မှာ ခွင့်မတောင်းဘဲ ဝင်ရောက်ရှာဖွေပြီးသား ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ဟုန်ယုသည် ကိုယ်ကိုအသင့်ပြင်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်၏။
"သွားစမ်း၊ ညစ်ပတ်တဲ့ ဝက်တွေ။ ငါ့တဲနားကို မလာနဲ့"
ကျိယွမ်က မောက်မာစွာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။
"ဘာလဲ၊ ငါက ရာဇဝတ်သားကို လက်ခံထားမယ်လို့ မင်းတို့ ထင်နေတာလား"
ကျိယွမ်သည် သရုပ်ဆောင်ရာတွင် အလွန်တော်သည်။
သူသည် မောက်မာပြီး အရေးပါသည်ဟု ထင်နေသော မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်နက် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ပုံစံကို အပီအပြင် သရုပ်ဆောင်လိုက်၏။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် မိုလိုမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများသည် ထိုသို့သော ပုံစံမျိုးကို ကြောက်ရွံ့ကြသူများ ဖြစ်နေသည်။
ကျိယွမ် အော်ဟစ်လိုက်သည်နှင့် ၎င်းတို့မှာ ချက်ချင်းပင် ခါးညွှတ်ကာ အတုအယောင် အပြုံးများဖြင့် တောင်းပန်၏။
"တောင်းပန်ပါတယ် ခင်ဗျာ"
"ကျွန်တော်တို့ မှားသွားပါတယ်"
၎င်းတို့မှာ မြေကြီးပေါ်အထိ ဦးညွှတ်ကာ တောင်းပန်ပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။
မိုလိုမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများ ထွက်သွားသည်ကို ခံစားမိသည့်အခါ ကျိယွမ်မှာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ဒီမဟူရာနတ်ဆိုးချောက်နက်ရဲ့ နာမည်က တကယ်ကို အသုံးဝင်တာပဲ"
သို့သော် မိုလိုမျိုးနွယ်စုက မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်နက်ကို ဘာကြောင့် ဒီလောက်ကြောက်ရသည်ကိုတော့ သူ အပြည့်အဝ နားမလည်သေးပေ။
ယန်နတ်ဘုရား မိုကျိ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ရရှိထားသော်လည်း အားလုံးကို မရရှိသေးသောကြောင့် ဖြစ်၏။
ကြယ်တာရာနယ်မြေသို့ သွားကာ မိုကျိ၏ ကြယ်ကို ဝါးမြိုနိုင်မှသာ အမှန်တရားအားလုံးကို သူ သိရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
"မိုလိုမျိုးနွယ်စုက မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်နက်ကို ဘာလို့ ဒီလောက်ကြောက်ရတာလဲဆိုတာ မင်းသိလား"
ကျိယွမ်က ဟုန်ယုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လှည့်မေးလိုက်သည်။
ယန်နတ်ဘုရား မိုကျိ၏ အမည်ကို အသုံးပြုကာ အထက်ကမ္ဘာသို့ မတက်မီ ဆယ်ရက်ခန့်သာ လိုတော့သဖြင့် နောက်ထပ် ငါးဖမ်းရန်မှာလည်း မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
ထို့ကြောင့် သူသည် စကားပြောရင်း အထက်ကမ္ဘာအကြောင်း သတင်းအချက်အလက်များ စုဆောင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။
ဟုန်ယုက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် တိုးညှင်းစွာ ပြန်ဖြေသည်။
"အဲဒါက မိုလိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဖန်ဆင်းရှင်လက်နက်ရတနာနဲ့ ပတ်သက်နေတယ်"
ဤစကားကို ကြားရသောအခါ ကျိယွမ်မှာ စိတ်ဝင်စားသွားလေသည်။
အနန္တအသွင်ကူးပြောင်းတံခါးသည် မသေမျိုးကမ္ဘာ၏ ပထမဆုံး ဖန်ဆင်းရှင်လက်နက်ရတနာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို တိုက်ရိုက် မတိုးတက်စေဘဲ အချိန်ကုန်သော ပစ္စည်းတစ်ခုသာ ဖြစ်၏။
"မိုလိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဖန်ဆင်းရှင်လက်နက်ရတနာကို မိုလိုရေတွင်းလို့ ခေါ်တယ်"
"ဘာ၊ ရေတွင်းတစ်တွင်းလား"
ကျိယွမ်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျသွားသည်။
ဟုန်ယုမှာ သူ ဘာကြောင့် ထိုသို့တုံ့ပြန်သည်ကို နားမလည်ဘဲ အံ့အားသင့်သွားရ၏။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ စီနီယာ"
ကျိယွမ်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ငါ့အိမ်က ရေတွင်းလည်း ပျောက်နေတာ ကြာပြီ။ တစ်ယောက်ယောက်က အဲဒါကို မ' သွားတယ် ထင်တယ်။ ဒီမိုလိုရေတွင်းဆိုတာ ငါ့အိမ်က ရေတွင်းများလား"
အနန္တအသွင်ကူးပြောင်းတံခါးမှာ ခိုးယူခံရပြီးနောက် ပြန်လည်တွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း အိမ်က ရေတွင်းမှာမူ ယခုထိ အစအန မတွေ့ရသေးပေ။
မိုလိုရေတွင်းဟူသော အမည်က သူ့အတွက် ရင်းနှီးနေသဖြင့် သူ၏ ပျောက်ဆုံးနေသော ရေတွင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု တွေးမိခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒီနာမည်က ငါနဲ့ရေစက်ပါပုံရတယ် ။
" စီနီယာက တကယ်ကို ဟာသဝါသနာပါတာပဲ"
ဟုန်ယုက မချိပြုံးလေးပြုံးလျက်ပြောလိုက်ရသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ ဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။
ထိုအချိန်တွင် ကျိယွမ်ကတော့ သူ၏ ရေတွင်းအကြောင်းကိုသာ စဉ်းစားနေ၏။
သို့သော် သူသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်ကိုပြန်ထိန်းကာ ဆက်မေးလိုက်သည်။
"ဆက်ပြောပါဦး။ ငါ နားထောင်နေတယ်"
ဟုန်ယုက ဆက်လက်ရှင်းပြသည်။
"ဆဋ္ဌမကောင်းကင်ဘုံဟာ မသေမျိုးကမ္ဘာရဲ့ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်ပြီး ယန်နတ်ဘုရား ကောင်းကင်ဘုံအရှင်တွေ ကျင့်ကြံဖို့ အကောင်းဆုံးနေရာပဲ"
"ဒါကြောင့် ဂိုဏ်းကြီးတွေ အများစုက အဲဒီမှာပဲ အခြေစိုက်ကြတယ်။"
"အောက်ပိုင်း ငါးဘုံက ယန်နတ်ဘုရား ကောင်းကင်ဘုံအရှင်တွေဟာ ဂိုဏ်းမရှိဘူးဆိုရင် ဆဋ္ဌမကောင်းကင်ဘုံကို တက်ပြီး တစ်ခုခုကို ဝင်ကြတာပဲ။"
"ဒါပေမဲ့ မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်နက်ကတော့ ဆဋ္ဌမကောင်းကင်ဘုံမှာ အထူးခြားဆုံးဂိုဏ်းပဲ။ သူတို့က မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်နက်ရဲ့ သွေးမျိုးရိုးရှိတဲ့ ယန်နတ်ဘုရားတွေကိုပဲ လက်ခံတယ်"
ဆဋ္ဌမကောင်းကင်ဘုံသည် ပိရမစ်တစ်ခုကဲ့သို့ တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်၏။
အောက်ကမ္ဘာမှ ယန်နတ်ဘုရားများသည် ဆဋ္ဌမကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းကာ ကျင့်ကြံရန် အမြဲတမ်း ဆန္ဒရှိကြသည်။
ယန်နတ်ဘုရားများအတွက် ဆဋ္ဌမကောင်းကင်ဘုံရှိ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်မှာ အောက်ကမ္ဘာထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ မြန်ဆန်၏။
ဤကဲ့သို့သော ကွာဟချက်ကို အချိန်ကာလကို ထိန်းချုပ်ရုံဖြင့် မကျော်လွှားနိုင်ပေ။
ထို့ကြောင့် ယန်နတ်ဘုရား အများအပြားမှာ အထက်သို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားကြခြင်ပင်။
သို့သော်... ဆဋ္ဌမကောင်းကင်ဘုံသည် ယန်နတ်ဘုရားတိုင်းကို ကြိုဆိုနေခြင်း တော့ မဟုတ်ပေ။
အဲဒီလိုလား..။
----------------
အခန်း ၄၁၅ - ငါက သတင်းပေးတွေကို အမုန်းဆုံးပဲ
"ဆဋ္ဌမကောင်းကင်ဘုံမှာ မြင့်မြတ်နယ်မြေတစ်ခု တည်ထောင်ဖို့ဆိုရင် မူလသဘောတရားအဆင့်နတ်ဘုရား တစ်ပါး လိုအပ်တယ်"
ဟုန်ယုက ကျိယွမ်ကို ဆက်လက်ရှင်းပြနေသည်။
ပဉ္စမကောင်းကင်ဘုံနှင့် အောက်ပိုင်းတွင် ယန်နတ်ဘုရားတစ်ပါးရှိလျှင် မြင့်မြတ်နယ်မြေတစ်ခု စတင်ရန် လုံလောက်သော်လည်း ဆဋ္ဌမကောင်းကင်ဘုံမှာမူ မတူပေ။ မူလသဘောတရားအဆင့်နတ်ဘုရား ရှိသူများသာ တည်ထောင်ခွင့်ရှိသည်။
ထို့ကြောင့် ဆဋ္ဌမကောင်းကင်ဘုံရှိ မြင့်မြတ်နယ်မြေ အရေအတွက်မှာ အခြားကောင်းကင်ဘုံများထက် နည်းလေ၏။
ထို့အပြင် သာမန်ယန်နတ်ဘုရားများသည်လည်း မူလသဘောတရားအဆင့်နတ်ဘုရားရှိသော မြင့်မြတ်နယ်မြေတစ်ခုခုသို့ မဝင်ရောက်ပါက ဆဋ္ဌမကောင်းကင်ဘုံ၌ တစ်ကိုယ်တော်ဘဝဖြင့် ကြာရှည်မနေနိုင်ကြပေ။
"ဆဋ္ဌမကောင်းကင်ဘုံက ယန်နတ်ဘုရားတွေက ဘာလို့ ဒီလောက်အတ္တကြီးရတာလဲ။ တခြားယန်နတ်ဘုရားတွေ လာတာကို ဘာလို့ခွင့်မပြုတာလဲ"
ကျိယွမ်က နားမလည်နိုင်စွာ မေးသည်။
ချမ်းသာလာသူများက အခြားသူများ လိုက်မလာနိုင်အောင် လမ်းပိတ်ထားသကဲ့သို့ ခံစားရ၏။
"ဒါတွေက ကောလာဟလတွေပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဆဋ္ဌမကောင်းကင်ဘုံက တကယ်ရှိတာမဟုတ်ဘူးလို့လည်း ပြောကြတယ်။ အဲဒါကို မူလသဘောတရားအဆင့်နတ်ဘုရားတွေက ဖန်တီးထားတာဖြစ်ပြီး ယန်နတ်ဘုရား အများကြီးကို လက်မခံနိုင်ဘူးလို့ ဆိုကြတယ်"
ဟုန်ယုက သူမ သိသမျှရှင်းပြ၏။
"ဒါဆို ယန်နတ်ဘုရားတွေမှာ သိက္ခာမရှိဘူးပေါ့။ အိမ်ခြေရာမဲ့တွေလိုပေါ့ ၊ ဆဋ္ဌမကောင်းကင်ဘုံမှာ ကြာကြာမနေနိုင်ဘဲ အနှင်ထုတ်ခံရတာပဲ"
ကျိယွမ်က သေချာတွေးကြည့်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ဒါကြောင့် ဆဋ္ဌမကောင်းကင်ဘုံမှာ အခြေချချင်ရင် မြင့်မြတ်နယ်မြေတစ်ခုခုထဲ ဝင်ရမယ်။ ဒါပေမဲ့ မူလသဘောတရားအဆင့်ရှိတဲ့ မြင့်မြတ်နယ်မြေတွေကတောင် ယန်နတ်ဘုရားတိုင်းကို လက်မခံဘူး။ မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်က သူတို့ရဲ့ မျိုးရိုးသွေးရှိသူတွေကိုပဲ လက်ခံတယ်။ အဲဒီသွေးမျိုးရိုးက သူတို့ရဲ့ ဖန်တီးခြင်းလက်နက်ရတနာကနေ ဆင်းသက်လာတာ။ မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်က သတ္တဝါတွေက မသေမျိုးကမ္ဘာရဲ့ မျိုးရင်းတွေမဟုတ်ဘဲ ဖန်တီးခြင်းလက်နက်ရတနာကနေ ထွက်ပေါ်လာတာပဲ"
ဟုန်ယုက လေးနက်စွာ ဆက်ပြောလေသည်။
"မိုလိုမျိုးနွယ်စုကလည်း အတူတူပဲလား"
ကျိယွမ်က အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်၏။
"ဟုတ်တယ်"
ဟုန်ယုက ခေါင်းညိတ်ပြ၏။
"မိုလိုမျိုးနွယ်စုမှာ မူလသဘောတရားအဆင့်နတ်ဘုရား မရှိပေမဲ့ သူတို့ကလည်း ဖန်တီးခြင်းလက်နက်ရတနာကနေ ထွက်ပေါ်လာတာဆိုတော့ မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုလို့ သတ်မှတ်လို့ရတယ်။"
"ဒါပေမဲ့ တစ်နေ့မှာ မိုလိုရေတွင်းက မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်ရဲ့ ဘိုးဘေးသွေး အစိတ်အပိုင်းတချို့ကို ဝါးမြိုခဲ့တယ်။ အဲဒါကြောင့် မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်က ယန်နတ်ဘုရားတွေ အမျက်ထွက်ပြီး မိုလိုရေတွင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘိုးဘေးသွေးကို ပြန်မရနိုင်တော့တာကြောင့် ဒေါသထွက်ပြီး မိုလိုမျိုးနွယ်စုကို ပဉ္စမကောင်းကင်ဘုံဆီ နှင်ထုတ်လိုက်တာပဲ"
"မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်ရဲ့ အကူအညီမပါဘဲ မိုလိုမျိုးနွယ်စုဟာ မူလသဘောတရားအဆင့်နတ်ဘုရားတွေ မမွေးထုတ်နိုင်တော့ဘူး။ မူလသဘောတရားအဆင့်နတ်ဘုရားတွေ ထွက်ပေါ်လာဖို့တောင် ခက်ခဲသွားတာကြောင့် သူတို့က မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်ဆီ ပြန်သွားဖို့ အသည်းအသန် ကြိုးစားနေကြတာ"
ဟုန်ယုက အသေးစိတ် ရှင်းပြလေသည်။
မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်၏ ဘိုးဘေးသွေးမှာ ထိုနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံး၏ မူလအစ ဖြစ်သည်။
ထိုသွေးသည် မူလသဘောတရားအဆင့်နတ်ဘုရားများ ထွက်ပေါ်လာစေရန် အဓိကသော့ချက်လည်း ဖြစ်၏။
သွေး၏ အစိတ်အပိုင်းအချို့ ဝါးမြိုခံရခြင်းကြောင့် မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်သည် နောက်ထပ် မူလသဘောတရားအဆင့်နတ်ဘုရားများ ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားရသဖြင့် အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်ခဲ့ကြသည်။
ရလဒါအနေဖြင့် မိုလိုမျိုးနွယ်စုသည် ပဉ္စမကောင်းကင်ဘုံသို့ နှင်ထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရလေသည်။
"ဒီမိုလိုရေတွင်းက ငါ့အိမ်က ရေတွင်းနဲ့ အတော်တူတာပဲ။ ပစ္စည်းတွေ ဝါးမြိုရတာကိုလည်း ဝါသနာပါပုံရတယ်။ အဲဒါ တကယ်ပဲ ငါ့ပစ္စည်းများလား"
ကျိယွမ်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်သယောင်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
ဟုန်ယုမှာ ဘာပြန်ပြောရမှန်းမသိဘဲ ဆိတ်ဆိတ်သာ ရှိနေတော့၏။
"ဒါဆို မင်းရှင်းပြချက်အရဆိုရင် မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်မှာ မူလသဘောတရားအဆင့်နတ်ဘုရားတွေ အများကြီးရှိတာပေါ့။ သူတို့က ဆဋ္ဌမကောင်းကင်ဘုံမှာ အင်အားအကြီးဆုံး အဖွဲ့အစည်းလား"
ကျိယွမ်က ထပ်မေးလိုက်ပြန်သည်။
ဟုန်ယုက ဂုဏ်ယူသော အမူအရာဖြင့် ပြုံးလိုက်၏။
"မူလသဘောတရားအဆင့်ကို ရောက်သွားရင် အရေအတွက်က အရေးမကြီးတော့ဘူး။ ကျွန်မရဲ့ လနတ်ဘုရားနန်းတော်မှာ မူလသဘောတရားအဆင့်နတ်ဘုရား နှစ်ပါးပဲ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တို့ရဲ့ လနတ်ဘုရားအရှင်သခင် တစ်ပါးတည်းနဲ့တင် မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်က မူလသဘောတရားအဆင့်နတ်ဘုရား လေးငါးပါးကို တားဆီးထားနိုင်တယ်"
ကျိယွမ်၏ မျက်လုံးများ မှေးသွား၏။
အဲဒီလိုလား ..။
.............
"ကျိပုဖျင် ဘယ်မှာလဲ"
အရုပ်ဆိုးသော အဘွားအိုမုန့်ကူးက ရုတ်တရက် သတိရသွားကာ မျက်နှာပျက်သွားသည်။
လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ကျိပုဖျင်အကြောင်း သွားမေးစဉ်က ဝတ်စုံခရမ်းရောင်နှင့် အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူက သူမကို နှင်ထုတ်ခဲ့သည်ကို သတိရလိုက်၏။
"လွန်လှချည်လား။ အမာခံအဖွဲ့ဝင်တွေက တခြားသူတွေကို နှိပ်စက်နေတာပဲ"
သူမကိုယ်တိုင်မှာ ဒဏ္ဍာရီလာအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံကို ထင်ဟပ်နိုင်စွမ်း ရလုနီးပါးဖြစ်သော်လည်း အရှက်ခွဲခံခဲ့ရသည်။
ထိုမျှမက သွေးဝတ်စုံကိုလည်း သူမ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ဘာမှမလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။
သူမသည် သေချာပြန်တွေးပြီး အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်နေ၏။
သို့သော် ရုတ်တရက် သူမ တည်ငြိမ်သွားကာ မျက်လုံးများထဲ၌ အကြံတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။
"မီးတောက်နီတောင်တန်း ပေါက်ကွဲပြီးတဲ့နောက် တစ်ယောက်ယောက် သူ့ဆီသွားတာကို ငါခံစားမိသလိုပဲ"
ဟုန်ယုသည် ကျိယွမ်ဆီ ထွက်ပြေးစဉ်က သူမ၏ အရှိန်အဝါကို ဖျောက်ထားသော်လည်း ဒဏ္ဍာရီလာအဆင့်ဖြစ်သော အဘွားအိုက တစ်ခုခုကို သတိပြုမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"မိုလိုမျိုးနွယ်စုက လာရှာတုန်းက သူက နှင်ထုတ်လိုက်တယ်။ ကြည့်ရတာ..."
အဘွားအို၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာ၏။
"လနတ်ဘုရားနန်းတော်နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ရာဇဝတ်သားကို လက်ခံထားတယ်ပေါ့။ မင်းက မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်ရဲ့ ဧည့်သည်တော်အကြီးအကဲ ဖြစ်နေရင်တောင် အသက်ရှင်မှာမဟုတ်ဘူး"
အဘွားအိုမှာ ရဲတင်းသော အကြံတစ်ခု ရသွားလေသည်။
သူမကိုယ်တိုင် သွေးဝတ်စုံကို မကိုင်တွယ်နိုင်သဖြင့် သူ့ကို သတင်းပို့ တိုင်ကြားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။
အကယ်၍ သူမ၏ တိုင်ကြားမှု အောင်မြင်ပါက မိုလိုမျိုးနွယ်စုသည် သွေးဝတ်စုံကို လွှတ်ထားမည်မဟုတ်ပေ။
သွေးဝတ်စုံရော လနတ်ဘုရားနန်းတော်မှ ရာဇဝတ်သားပါ သေရပေတော့မည်။
အတွေးနှင့်အတူ ကျိယွမ်၏ တဲဘက်သို့ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ကာ သူမသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။
သူမ ပြန်လည်ပေါ်လာသည့်အခါ မိုလိုမြင့်မြတ်မျှော်စင်၏ အချက်အချာဒေသသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
သူမ၏ တိုင်ကြားစာကို တင်ပြပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ယောက် လာတွေ့သည်ကို အပြင်၌ စောင့်နေလိုက်၏။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူမသည် မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်မှ ဖြစ်သောကြောင့် နာရီဝက်ပင်မကြာဘဲ အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံရသည်။
ဂူဗိမာန်အတွင်း၌ ကြင်နာတတ်ပုံရသော ဝတ်စုံပြာနှင့် အဘိုးအိုတစ်ဦးက သူမကို ကြိုဆိုလေသည်။
မိုလိုမျိုးနွယ်စုသည် မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်ကို ရိုသေကြသဖြင့် ၎င်းတို့၏ ဝတ်စုံအမည်းရောင်နှင့် မရောထွေးစေရန် ဝတ်စုံပြာများကိုသာ ဝတ်ဆင်ကြ၏။
"မိတ်ဆွေ မုန့်ကူး။ မတွေ့ရတာ ကြာပြီပဲ။ အရင်အတိုင်းပဲ အားကောင်းနေဆဲပါပဲလား"
အဘိုးအိုက ပြုံးလျက်ပြောသည်။
သူသည် ကောင်းကင်ဘုံကို ထင်ဟပ်နိုင်သော ဒဏ္ဍာရီလာအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး မိုလိုမြင့်မြတ်မျှော်စင်တွင် ရာထူးကြီးသူလည်း ဖြစ်၏။
အရုပ်ဆိုးသောအဘွားအိုမှာ စကားများများစားစား ပြောလေ့မရှိသဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်သည်။
"လနတ်ဘုရားနန်းတော်က ရာဇဝတ်သားကို လက်ခံထားတဲ့သူကို ငါတွေ့လို့ လာပြောတာ"
"အို"
အဘိုးအို အံ့အားသင့်သွားသည်။
သူသည် ဟုန်ယု ထွက်ပြေးသွားသည့် ကိစ္စကို တာဝန်ယူထားရသူ ဖြစ်ရာ ထိုကိစ္စက သူ၏တာဝန်ပင်။
"မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်ရဲ့ ဧည့်သည်တော်အကြီးအကဲလား"
အဘိုးအိုက မေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်၊ သွေးဝတ်စုံလို့ ခေါ်တဲ့ ဧည့်သည်တော်အကြီးအကဲ အသစ်ပဲ"
အဘွားအိုက ဆက်ပြောသည်။
"လနတ်ဘုရားနန်းတော်က ရာဇဝတ်သား သူ့ဂူဗိမာန်ထဲ ပြေးဝင်သွားတာကို ငါကိုယ်တိုင် မြင်လိုက်တာ။ မိုလိုမျိုးနွယ်စုက လူတွေ သွားရှာတော့လည်း သူက နှင်ထုတ်လိုက်တယ်"
"လွန်လှချည်လား။ ရာဇဝတ်သားကို လက်ခံထားတယ်ဆိုတော့ သေထိုက်တာပဲ"
အဘိုးအိုမှာ အမျက်ထွက်သွားပြီး ဆက်မေးသည်။
"ဒီသွေးဝတ်စုံဆိုတာကို ငါမကြားဖူးပါလား။ သူက အသစ်ခန့်လိုက်တဲ့သူလား"
မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်နှင့် ပတ်သက်နေသဖြင့် အလောတကြီးမလုပ်သေးဘဲ အသေအချာ သိရန်လိုအပ်၏။
"ဟုတ်တယ်၊ သူ့မှာ မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်ရဲ့ သွေးမျိုးရိုး မရှိဘူး။ အမာခံအဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်က ထောက်ခံပေးလို့ ဧည့်သည်တော်အကြီးအကဲ ဖြစ်လာတာ"
အဘွားအိုကတော့ ဒေါသတကြီး ချောက်ချနေသည်။
အဘိုးအို၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ညိုမှောင်သွား၏။
"ဒါက အမာခံအဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်နဲ့ ပတ်သက်နေတော့ ငါကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်လို့မရဘူး။ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်ကို တိုင်ကြားရမယ်"
"မစိုးရိမ်ပါနဲ့ မုန့်ကူး။ မိုလိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ ရန်သူကို လက်ခံထားတဲ့သူဟာ မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်ရဲ့ အမာခံအဖွဲ့ဝင် ဖြစ်နေရင်တောင် သေရမှာပဲ"
ဤစကားကို ကြားရသောအခါ အဘွားအိုမှာ ကျေနပ်သွားသည်။
မုန်းတီးဖွယ်ကောင်းသော သွေးဝတ်စုံမှာ ယခုတစ်ကြိမ်တော့ သေရပေတော့မည်။
"မုန့်ကူး၊ နောက်သုံးနှစ်ဆိုရင် မိုလိုမြင့်မြတ်မျှော်စင်မှာ စီရွှေအစည်းအဝေး ကျင်းပမယ်။ လာဖို့ မမေ့နဲ့ဦး"
အဘိုးအိုက ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်စေရန် ဖိတ်ကြားလိုက်၏။
မုန့်ကူးသည် မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်၏ အမာခံအဖွဲ့ဝင် ဖြစ်လာတော့မည်ဖြစ်ရာ သူမနှင့် ရင်းနှီးအောင် လုပ်ထားသင့်ပေသည်။
"ကောင်းပြီ"
အဘွားအိုက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးမှ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသည်။
"ပြီးတော့ ဒီနေ့ ငါလာတာကို ဘယ်သူ့ကိုမှ အသိမပေးနဲ့ဦး"
သူမက သတိပေးချက် တစ်ခု ထပ်ထည့်လိုက်၏။
"မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ ဒါကို မင်းသိတယ်၊ ငါသိတယ်၊ မြေသိတယ်၊ ကောင်းကင်သိတယ်... ပြီးတော့ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်လည်း သိလိမ့်မယ်"
ကောင်းကင်ဘုံအရှင် ဆိုသည်မှာ မိုလိုမြင့်မြတ်မျှော်စင်ကို ကြီးကြပ်နေသော ယန်နတ်ဘုရား ဖြစ်သည်။
အဘွားအိုမှာ ကျေနပ်သွားကာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ထွက်လာခဲ့လေသည်။
"နှုတ်ဆက်ပါတယ်"
မိုလိုမြင့်မြတ်မျှော်စင်၏ အချက်အချာဒေသမှ ထွက်လာပြီးနောက် အဘွားအိုသည် မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်၏ ကင်းစခန်းသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။
ဝတ်စုံခရမ်းရောင်နှင့် အမျိုးသမီးက သွေးဝတ်စုံအတွက် လက်ဆောင်တစ်ခု ထားခဲ့သည်ဟု သူမ၏ မိတ်ဆွေက သတင်းပေးခဲ့သည်ကို သတိရလိုက်၏။
သွေးဝတ်စုံမှာ မကြာမီ အဖမ်းခံရပြီး အသတ်ခံရတော့မည် ဖြစ်ရာ ထိုလက်ဆောင်များကို သူမကိုယ်တိုင် ယူထားခြင်းက ပိုကောင်းပေမည်။
နာရီဝက်အကြာတွင် အဘွားအိုသည် ကင်းစခန်းမှ ထွက်လာ၏။ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်တော့ ဒေါသနှင့်အတူ ရန်လိုမှုများ ရှိနေဆဲပင်။
"ဟွန့်.. ဒီတာဝန်ခံတွေက အသိဉာဏ် မရှိဘူး။ ပစ္စည်းတွေကို မပေးချင်သလို လုပ်နေသေးတယ်"
သို့သော်လည်း သူမသည် ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး ထားခဲ့သော လက်ဆောင်များကို လုယူနိုင်ခဲ့သည်။
သိုလှောင်အိတ်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ မနာလိုမှုဖြင့် တောက်ပသွား၏။
"ထုန်းထျန် ကျောက်စိမ်းပါလား။ ရတနာပါပဲ၊ ဒါက ငါ့ကျင့်ကြံမှုကို နှစ်တစ်သောင်းလောက် သက်သာစေလိမ့်မယ်"
သူမသည် ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးကို သိပ်မကြောက်တော့ပေ။
သေမည့်သူ၏ပစ္စည်းအတွက် သူမက လာရောက် ငြင်းခုံနေမည် မဟုတ်ဟု တွေးလိုက်သည်။
ထို့ပြင် သူမသတင်းပေးခဲ့သည်ကိုလည်း ဘယ်သူမှ သိမည်မဟုတ်ပါ။
"အခုဆိုရင် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်က အမိန့်ထုတ်ပြီးလောက်ပြီ။ မကြာခင် မိုလိုမျိုးနွယ်စုက သူ့ကို ဝိုင်းပြီး သတ်တော့မှာပဲ။ ငါလည်း ပွဲကြည့်ဖို့ သွားရမယ်"
ရာဇဝတ်ကောင်များသည် ပြစ်မှုကျူးလွန်ရာနေရာသို့ ပြန်လာတတ်သည်ဟူသော ဆိုရိုးစကားအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
အဘွားအိုသည် ပျောက်ကွယ်သွားကာ မိလိုနယ်မြေသို့ ပျော်ပျော်ပါးပါး ပွဲကြည့်ရန် ပြန်လာခဲ့လေသည်။
မိလိုနယ်မြေသို့ ပြန်ရောက်သည့်အခါ အဝေးတွင် ပျင်းရိစွာ လှဲနေသော ကျိယွမ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု သူမ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာ၏။
"အခုလောလောဆယ်တော့ အေးအေးဆေးဆေး နေထားလိုက်ဦး။ မကြာခင် မင်း ပြုံးနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"
ထိုစဉ် ကျိယွမ်က တစ်ခုခုကို ခံစားမိသကဲ့သို့ ထထိုင်လိုက်သည်။
"အိုး ခင်ဗျား..မိုလိုမြင့်မြတ်မျှော်စင်ကနေ အခုမှ ပြန်လာတာလား"
အရုပ်ဆိုးသောအဘွားအိုက ခေါင်းညိတ်ပြကာ အက်ကွဲသောအသံဖြင့် ဖြေသည်။
"ဟုတ်တယ်"
"အင်း ခင်ဗျား ကင်းစခန်းကို သွားမယ်မှန်း သိရင် နွားဂျိုမမ ထားခဲ့တဲ့ လက်ဆောင်ကို ယူလာပေးဖို့ ပြောလိုက်မှာ။ ကျုပ်က ပျင်းလို့ အိမ်ထဲမှာပဲ နေချင်တာ။ ငါးဖမ်းသွားတာကလွဲရင် အပြင်သိပ်မထွက်ဖြစ်ဘူး"
ကျိယွမ်က စိတ်ပျက်လက်ပျက် ညည်းလိုက်သည်။
အဘွားအိုက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဘာမှမပြောဘဲ လှည့်ထွက်သွား၏။
သူမသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို ထိန်းချုပ်ထားကာ သွေးဝတ်စုံ အသတ်ခံရမည့် အချိန်ကိုသာ စောင့်နေသည်။
သူ ထွက်မပြေးနိုင်အောင် စောင့်ကြည့်နေရသည်မှာ ပိုစိတ်ချရလိမ့်မည်ဟုလည်း တွေးမိလိုက်သည်။
အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွားကာ အဘွားအိုသည် သူမ၏ ယာယီဂူဗိမာန်ထဲတွင် နေလျက် ကျိယွမ်ရှိရာဘက်သို့ တစ်ချက်တစ်ချက် လှမ်းကြည့်နေ၏။
ထိုအချိန်တွင် ကျိယွမ်သည် ကျိယွမ်ကျမ်း၏ အမြုတေအပိုင်းကို အဆင့်မြှင့်တင်နေလေသည်။
သူက ကိုယ်လက်ဆန့်ထုတ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။
"ဟူး.. တစ်ခါတလေ အရမ်းချောနေတာလည်း ပြဿနာပဲ။ ဟိုအဘွားကြီးက ငါ့ကိုပဲ စိုက်ကြည့်နေတယ်။ ငါတောင် ရှက်လာပြီ"
"သူက ရှင်စကားပြောတာကို မကြားဖူးသေးလို့နေမှာပါ"
ကျန်းလင်းစုက ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့်ပိတ်ကာ ရယ်မောရင်း စလိုက်သည်။
သူမ၏ ဆရာတူအစ်ကိုကြီးအတွက် စကားမပြောဘဲ နေခြင်းက ပိုကောင်း၏။
"ငါ့အသံလား။ ငါ့အသံက ASMR အသံနဲ့ဖျော်ဖြေသူတောင် လုပ်လို့ရတယ်လို့ ထင်တာပဲ"
ကျိယွမ်က ပြုံးလျက်ဝင့်ကြွားစွာပြောသည်။
နင်းထောင်လေးကတောင် ဂိမ်းကျောက်စိမ်းပြားကတစ်ဆင့် သူ့အသံကို ကြားပြီး သဘောကျခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။
ရှင်းလင်းစွာပင် သူ၏အသံမှာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှပေသည်။
ထိုသို့တွေးတောရင်း ကျိယွမ်သည် ဂိမ်းကျောက်စိမ်းပြားကို ဖွင့်လိုက်၏။
"ဂိမ်းအသစ်က တက်လာပြီလား မသိဘူး"
သူ ဂိမ်းမကစားဖြစ်သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ လွမ်းဆွတ်သလို ခံစားနေရသည်။
သူ၏ စိတ်အာရုံကို ကျောက်စိမ်းပြားထဲသို့ သွင်းလိုက်သည့်အခါ ဂိမ်းပုံရိပ်လေးမှာ loading တက်နေဆဲဖြစ်သည်ကို တွေ့ရ၏။
သုံးပုံတစ်ပုံခန့်သာ ရောက်ရှိနေသေးသည်။
"ဂိမ်းရဲ့ အပြင်အဆင်တွေကို ကြိုပြီး နားထောင်ကြည့်ရင် ကောင်းမလား"
ကျိယွမ်က တွေးတောရင်း မျက်လုံးမှိတ်ကာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က နင်းထောင်လေး၏ အသံကို ကြားခဲ့ရသဖြင့် ယခုတစ်ကြိမ်လည်း တစ်ခုခု ကြားရနိုင်ပေသည်။
အချိန်အနည်းငယ် ကုန်လွန်သွားသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။
ရုတ်တရက် ကျိယွမ် ရပ်တန့်သွား၏။
"ညီမလေး၊ တိတ်ဆိတ်ခြင်းရဲ့ အသံအကြောင်း ကြားဖူးလား"
"ရှင်"
ကျန်းလင်းစုမှာ နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။
တိတ်ဆိတ်နေတာကို အသံလို့ ဘယ်လိုခေါ်နိုင်ပါမည်နည်း။
"ငါ တိတ်ဆိတ်ခြင်းရဲ့ အသံကို ကြားလိုက်ရသလိုပဲ"
ကျိယွမ်က မျက်လုံးကို ပြန်မှိတ်ကာ အသေအချာ နားစွင့်လိုက်၏။
ဂိမ်းကျောက်စိမ်းပြားထဲတွင် ဘာအသံမှ မကြားရပေ။
သို့သော် ထိုတိတ်ဆိတ်မှုထဲတွင် သေခြင်းတရားကဲ့သို့ ငြိမ်သက်ခြင်း အငွေ့အသက်အချို့ကို သူ ခံစားလိုက်ရ၏။
"မင်း စကားပြောနိုင်လား"
ကျိယွမ်က သူ၏ စွမ်းရည်အသစ်ကို သုံး၍ စမ်းသပ်သလို မေးကြည့်သည်။
သူသည် သူကြားရသော အသံများနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။
တိတ်ဆိတ်မှုက တိတ်ဆိတ်မှုဖြင့်သာ ပြန်လည် ထူးလေသည်။
သို့သော် ကျိယွမ်၏ မျက်လုံးများမှာ ဝမ်းသာမှုအရိပ်အယောင်များဖြင့် တောက်ပလာ၏။
၎င်းသည် သဘာဝတရားမှ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ အပြစ်ကင်းစင်သော ပျော်ရွှင်မှုမျိုး ဖြစ်သည်။
"အင်း၊ မင်း စကားမပြောနိုင်ဘူး ထင်တယ်။ အူဝဲတောင် မအော်နိုင်ဘူးပဲ။ ငါနားလည်ပါပြီ၊ မင်းမှာ ပါးစပ်မရှိဘူးပဲ။ မင်းက ကျောက်တုံးတစ်တုံး ဖြစ်လိမ့်မယ်"
ထိုစကားကို တိတ်ဆိတ်မှုက ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားပုံရ၏။
"ထားလိုက်တော့။ ငါက ကျောက်တုံးတွေနဲ့ စကားမပြောချင်ဘူး။ မင်းထဲကနေ မျောက်တစ်ကောင် ထွက်လာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"
ကျိယွမ်က ဆက်သွယ်မှုကို အဆုံးသတ်ရန် ပြင်လိုက်ရင် ရေရွတ်လိုက်သည်။
တိတ်ဆိတ်မှုမှာ ဝမ်းနည်းသွားပုံရ၏။
ကျိယွမ် ထပ်ပြောမည်အပြုတွင် သူ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
"သတင်းပေးလား"
မိုလိုနတ်ဘုရားထံမှရထားသော ရုပ်သေးရုပ်လေးက တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို သတင်းပေးတိုင်ကြားလိုက်ကြောင်း သတိပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျိယွမ်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ညိုမှောင်သွားကာ ဂိမ်းကျောက်ပြားကို သိမ်းလိုက်၏။
သူသည် အဝေးမှ အဘွားအိုရှိရာသို့ ဒေါသတကြီး ကြည့်လိုက်လေသည်။
"အချစ်ကြောင့် သစ္စာဖောက်တာပဲ။ ငါ့ကို မရနိုင်တော့ ငါ့ကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားနေတာပေါ့။ လူတွေက ဘာလို့ ဒီလောက် ယုတ်မာရတာလဲ"
"ဒီလိုမျိုး ဖန်(fan)တစ်ယောက်ရှိတာက အရှက်ရစရာပဲ"
ကျိယွမ်သည် ချက်ချင်းပင် ဒေါသတကြီးဖြင့် အရုပ်ဆိုးသော အဘွားအို၏ ဂူဗိမာန်ဆီသို့ လျှောက်သွားလေသည်။
ထိုအချိန်တွင် အဘွားအိုမှာ တရားမှတ်နေသော်လည်း ရုတ်တရက် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရကာ နှလုံးတုန်သွား၏။
သူမ ထိတ်လန့်သွားသည်မှာ အကာအကွယ် အလွှာပေါင်း ဆယ်လွှာရှိသော သူမ၏ ဂူဗိမာန်အတွင်းသို့ လူတစ်ယောက် ရောက်ရှိနေခြင်းကြောင့်ပင်။
ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ကျိယွမ် ဖြစ်နေ၏။
အဘွားအိုမှာ အံ့အားသင့်ကာ အတွေးများ ရှုပ်ထွေးသွားလေသည်။
"ကျင့်ကြံဖော်..."
သူမက တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။
"ကျုပ်က သတင်းပေးတွေကို အမုန်းဆုံးပဲ။ ခင်ဗျားက ကျုပ်ကို သွားတိုင်ရဲတယ်ပေါ့"
ကျိယွမ်မှာ အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်နေ၏။
အဘွားအို၏ မျက်လုံးများမှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
သူ ဘယ်လိုသိသွားတာလဲ။
သူမ၏ တိုင်ကြားစာမှာ တင်ပြီးကာစပဲ ရှိသေးရာ သူ ဘယ်လို ဒီလောက်မြန်မြန် သိသွားရတာလဲ။
သတင်းပေးတဲ့နေရာမှာ လျှို့ဝှက်ချက်ဆိုတာ မရှိတော့ဘူးလား။
ဒီလိုသာဆိုရင် ဘယ်သူက ဘာကို သွားတိုင်ရဲတော့မှာလဲ။
"ခင်ဗျား ကျုပ်ကို သဘောကျတာက ခင်ဗျားကိစ္စပဲ။ ကျုပ်အဲဒါကို မတားနိုင်ဘူး"
"ဒါပေမဲ့ အခု ခင်ဗျားကစည်းကျော်လာပြီ။ကျူပ်ကို မရနိုင်လို့ အခြားဘယ်သူမှမရအောင် ကျုပ်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာလား"
"လူတိုင်းသာ ခင်ဗျားလိုလုပ်ပြီး မရနိုင်တဲ့အရာကို ဖျက်ဆီးနေကြရင် မသေမျိုးကမ္ဘာကြီးက ဘယ်လိုလုပ် ဆက်လည်ပတ်နိုင်မှာလဲ"
ကျိယွမ်မှာ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် မသေမျိုးကမ္ဘာကြီးကို လည်ပတ်နေသည်ဟုပင် မှားယွင်းပြောလိုက်မိသည်။
အဘွားအိုမှာ ဘာမှနားမလည်နိုင်တော့ဘဲ ထိတ်လန့်နေတော့၏။
သွေးဝတ်စုံက သူမ သတင်းပေးလိုက်သည်ကို ဘယ်လိုသိသွားသလဲဆိုသည်ကို သူမ စဉ်းစားမရပေ။
"သတင်းပေး၊ ငရဲပြည်ကို သွားဖို့ ပြင်ပေတော့"
"ခင်ဗျားက ကျုပ်ကို တစ်စိမ့်စိမ့်ကြည့်ပြီးကြိုက်နေလို့ဆိုပြီး ကျူပ်ကတော့ သနားမှာမဟုတ်ဘူး"
"ကျုပ်ရဲ့ ချစ်ရသူလမင်းတွေကိုတောင် သတ်ခဲ့တာပဲ။ အားပေးသူ ဖန်တစ်ယောက်ကို ဘာလို့ ဂရုစိုက်နေရမှာလဲ"
စကားဆုံးသည်နှင့် ကျိယွမ်က အဘွားအိုကို စကားပြောခွင့် သို့မဟုတ် ခုခံခွင့်ပင် မပေးတော့ဘဲ ပြင်းထန်သော တိုက်ကွက်တစ်ခုဖြင့် အဆုံးစီရင်လိုက်တော့သည်။
"သေစမ်း.."
--------