အဝတ်အစား
Vol. 18 Ch. 262
သာမန် ကစားသမားတွေ မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူးဆိုလျှင်ဘယ်သူကများ ကိုင်တွယ်နိုင်မှာလဲ။
အရုပ်အိမ်သည် ဝင်္ကပါ ကစားသမားများအတွက် အထူး ပြင်ဆင်ထားသော ဂိမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဤ အတွေးသည် လူသုံးဦး၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်လာသည်။
"လက်ရှိ ကစားသမား ခွန်အားနဲ့ မကိုက်ညီတဲ့ ဂိမ်း၊ စစ်ဆေးရေးမှူးတွေ အရမ်းနောက်ကျမှ ရောက်လာတဲ့ ဂိမ်း၊ ပထမဆုံး အကြိမ် စတင် ကစားရတဲ့အတွက် ချွတ်ယွင်းချက် ပြင်ဆင်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ ဂိမ်း..." ရန်ချင်ဝမ်က စဉ်းစားသည်။ "ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက် မှန်တယ်ဆိုရင် ဒီဂိမ်းက ဒီအဆင့်မှာ ထုတ်ဝေဖို့ မဟုတ်ဘူး။ မီးခိုးရောင်ဝတ် အကောင်က ငါတို့အတွက် အထူး ပြင်ဆင်ပေးထားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"
အခန်းထဲရှိ လူတိုင်းသည် ရန်ချင်ဝမ်၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားကြသည်။
ဆူးမန်သည် သွားများကို ကြိတ်ကာပြောသည်။"ငါ သတ်ရမယ်သတ်ရမယ်"
"စစ်ဆေးရေးမှူးကို တိုက်ခိုက်တဲ့ ကစားသမားတွေ ပြန်လည် သတ်ဖြတ်ခံရမယ်" ပိုင်ယို့ဝေက မျက်မှောင်ကြုံ့သည်။ "ယုန်ခေါင်းနဲ့ လူက လျှပ်စီး ထုတ်လွှတ်နိုင်တယ်၊ မီးခိုးရောင်ဝတ် အကောင်က လေမုန်တိုင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်၊ အဲဒီ ဘောလုံးကလည်း သူ့ရဲ့ ဆွဲငင်အားကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပုံရတယ်။ သူတို့ အားလုံးက ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲတယ်"
"မမေ့နဲ့ စစ်ဆေးရေးမှူး တစ်ယောက်စီမှာ ပုံတူ ရာပေါင်းများစွာ ရှိတယ်" ရှန်မိုသည် သူတို့ကို ကြည့်သည်။ "တစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်ရင်တောင် တခြား မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သူတွေ အသက်ရှင်နေဦးမှာ"
ဆူးမန်သည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး ငိုကြွေးသည်။
အားမရှိခြင်း၊ စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်းနှင့် မကျေမနပ်ဖြစ်ခြင်းများ။
ဂိမ်းက သူတို့အပေါ် ထိန်းချုပ်ထားသည်ဟု တွေးမိတိုင်း ထိုစိတ်ခံစားချက်များက အရိပ်လိုလိုက်နေကာမည်သို့မှ ဖယ်ရှား၍မရနိုင်ပေ။
ရန်ချင်ဝမ်ကပြောသည်။ "ဂိမ်းအကြောင်း ဆွေးနွေးရအောင်။ ခုနက ဝက်ဝံက အိမ်ထဲ ဝင်လာပြီး သောင်းကျန်းသွားတယ်။ ဒါက ငါတို့ရဲ့ အတွေး မှားနေတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား။ ဝက်ဝံရဲ့ ကလေးတွေက ဒီဝက်ဝံရုပ်တွေ မဟုတ်ဘူးလား"
လူတိုင်း၏ အမူအရာက လေးနက်နေသည်။
"ဝက်ဝံရုပ် မဟုတ်ဘူးဆိုရင် ဝက်ဝံကလေးက ဘာကို ရည်ညွှန်းတာလဲ" ရန်ချင်ဝမ်သည် ပိုင်ယို့ဝေကို ကြည့်သည်။ "နောက်ပြီး ဝက်ဝံက ခင်ဗျားကို ဘာလို့ မတိုက်ခိုက်တာလဲ။ ရူးသွပ်နေတဲ့ သားရဲတစ်ကောင်က ဒေါသထွက်နေတဲ့အချိန် သူ့ရဲ့ ပစ်မှတ်ကို အလွယ်တကူ မပြောင်းလောက်ဘူး"
ပိုင်ယို့ဝေလည်း ဒါကို ထူးဆန်းနေသည်။
သူမနှင့် အခြားသူများကြား ကွာခြားချက်ရှိသည်ဆိုပါက ခြေထောက် မသန်စွမ်းခြင်းနှင့်... သူမသည် မျက်မှောင်ကြုံ့ကာ သူမ၏ ရိုးရာလိုလီတာဝတ်စုံကို ကြည့်လိုက်သည်။
ရန်ချင်ဝမ်လည်း သတိထားမိသည်။
"အဝတ်အစားကြောင့်လား..."
ပိုင်ယို့ဝေသည် မလှမ်းမကမ်းရှိ ကြည်လင်သောဘောလုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။
အဲဒီကောင်က အမြဲတမ်း ရယ်မောနေတတ်သော်လည်း ယခု လူတိုင်း ဒုက္ခရောက်နေသည်ကို မြင်ချိန်တွင် တစ်ခွန်းမှ မပြောပေ။ ဒါက အလွန် ပုံမှန်မဟုတ်ပါ။
"ဟဲလို စစ်ဆေးရေးမှူး~~" ပိုင်ယို့ဝေက အော်ခေါ်လိုက်သည်။
ကြည်လင်သောဘောလုံး တုန်ခါသွားသည်။ ကလေး၏ ကြည်လင်သောအသံ ထွက်လာသည်။ "ဟင်~~ ငါ ဒီမှာပါ။ ငါ မင်းတို့ကို လုပ်ငန်းစဉ် တစ်လျှောက်လုံး လမ်းညွှန်ပေးမယ်။ ငါ့ရဲ့ စပရင်ကို လှည့်ပေးလိုက်ပါ~~"
"ကျွန်မ အဲဒီ ကလေးကဗျာကို အလွတ်ရပြီးသားမို့ ရှင့်ကို လှည့်စရာ မလိုဘူး" ပိုင်ယို့ဝေသည် မျက်မှောင်ကြုံ့ပြီး ပြောသည်။ "ဒါပေမဲ့ အပေါ်ထပ် ဗီရိုထဲက အဝတ်အစားတွေရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲဆိုတာ သိချင်တယ်"
"...အဝတ်အစား" ကြည်လင်သောဘောလုံးသည် ခဏတာ ဟစ်အော်သည်။ "အဝတ်အစားကတော့ ဝတ်ဖို့အတွက်ပေါ့"
"ဒါက ဂိမ်းရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေထဲမှာ မပါဘူး" ပိုင်ယို့ဝေက ပြောသည်။
"ဪ အဲဒါက ဘာလို့လဲဆိုတော့... ဘာလို့လဲဆိုတော့..." ကြည်လင်သောဘောလုံးသည် တုန်ယင်စွာ ပြောသည်။ "ဘာလို့လဲဆိုတော့... ဝတ်သည်ဖြစ်စေ မဝတ်သည်ဖြစ်စေ ကိစ္စမရှိလို့ တင်းကြပ်တဲ့ လိုအပ်ချက် မရှိဘူး။ ဒါကြောင့် မပြောပြခဲ့တာ"
ပိုင်ယို့ဝေ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ဝတ်သည်ဖြစ်စေ မဝတ်သည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးဘူးလို့ ရှင်သေချာလား။ ဒါဆို ခုနက မိခင်ဝက်ဝံ ဝင်လာတဲ့အခါ ဝတ်စုံ မဝတ်ထားတဲ့သူတိုင်းကို ဘာလို့ တိုက်ခိုက်တာလဲ"
ကြည်လင်သောဘောလုံးသည် ဆက်လက် တုန်ခါနေသည်။ ရှင်းပြချက်က မရေမရာ ဖြစ်နေသည်။ "ဒါက ဘာလို့လဲဆိုတော့... အဲဒါက မင်းတို့ကို မမှတ်မိလို့ ဖြစ်နိုင်တယ်..."
ပိုင်ယို့ဝေ၏ အပြုံးသည် ပို၍ပင် အေးစက်သွားသည်။ "အဲဒါက ကျွန်မကို မမှတ်မိတာက အရုပ်ဝတ်စုံ မဝတ်ထားတဲ့သူကိုအရုပ်အိမ်ရဲ့ ပိုင်ရှင်လို့ မခေါ်နိုင်လို့ မဟုတ်လား"
ကျူက မကျေမနပ်ဖြင့်ပြောသည်။ "မင်း အားလုံးသိနေမှတော့ ဘာလို့ ငါ့ကို မေးနေသေးတာလဲ"
"ကျွန်မ ရှင့်ကို မမေးရင် ရှင်ပြောမှာမို့လို့လား" ပိုင်ယို့ဝေလှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ရှင် ပြောပြတဲ့ အချိန်ကျရင် ကျွန်မ သေနေလောက်ပြီ။ ရှင်တို့ စစ်ဆေးရေးမှူးတွေက စက်ဆုပ်စရာကောင်းတယ်။ တစ်ဖက်မှာ ကိုယ်ကျိုးမဖက်တဲ့ စကားတွေ ပြောနေတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်မှာ ကစားသမားတွေကို ဂိမ်းထဲ တိတ်တိတ်လေး လှည့်စားပြီး ဝင်စေတယ်။ လှည့်စားပြီး ဝင်စေတာက အိုကေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဂိမ်းရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကိုလည်း ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖုံးကွယ်ထားသေးတယ်။ ဂိမ်းက ရှင်တို့လို အရှုံးသမားတွေကို ဘာလို့ အရင် မဖယ်ရှားတာလဲ"