အခန်း (၁၆၇-၁၆၈)

167

သက်ဆိုင်ရာဌာနများအနေဖြင့် ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းမှ ဝန်ထမ်းများ၏ သွေးနမူနာများနှင့် သိမ်းဆည်းသွားသော ပစ္စည်းနမူနာများကို အသေးစိတ် ဓာတ်ခွဲစစ်ဆေးရန် လိုအပ်သောကြောင့် ရလဒ်များမှာ ချက်ချင်းလက်ငင်း ထွက်ပေါ်လာရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ အင်တာနက်အသုံးပြုသူများမှာလည်း အစိုးရဘက်မှ တရားဝင် ရှင်းလင်းချက်ကို မမြင်ရသေးသဖြင့် သူတို့၏ သံသယများမှာ ပြေလျော့မသွားဘဲ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို အမြန်ဆုံး ရှင်းပြပေးရန် တောင်းဆိုနေကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းအပေါ် သံသယရှိနေကြသော အင်တာနက်အသုံးပြုသူများသည် 'ဟွားကော် လက်ရေးလှစာလုံး နှင့် ပန်းချီပြိုင်ပွဲ' ၏ တရားဝင်ဝဘ်ဆိုဒ်သို့ အလုံးအရင်းနှင့် သွားရောက်ကာ တုံ့ပြန်မှုပေးရန် ဝိုင်းဝန်းတောင်းဆိုကြတော့၏။ သို့သော်လည်း ထိုဝဘ်ဆိုဒ်မှာ အလွန်ပင် ခေတ်နောက်ကျနေပြီး ၎င်း၏ စတိုင်မှာ လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်မှ ပုံစံအတိုင်းပင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် နှစ်စဉ်ပြိုင်ပွဲများကိုသာ ဦးစီးကျင်းပပေးလေ့ရှိပြီး လူထုဆက်ဆံရေးဌာနဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သော ဌာနမျိုး မရှိသဖြင့် မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မပေးနိုင်ခဲ့ချေ။ ဝဘ်ဆိုဒ်တွင် မှတ်ချက်ပေးသည့် ကဏ္ဍတစ်ခု ရှိသော်လည်း ၎င်းမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် လက်ရေးလှ ဝါသနာရှင်များ အချင်းချင်း အပြန်အလှန် Like ပေးရန်သာ သုံးစွဲကြခြင်းဖြစ်ပြီး တိုင်ကြားစာများ သို့မဟုတ် သတင်းပေးပို့ချက်များကို လက်ခံသည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခု မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် အင်တာနက်အသုံးပြုသူများသည် ဝဘ်ဆိုဒ်တွင် ဖော်ပြထားသော ဖုန်းနံပါတ်ကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်ကြသည်။ ၎င်းမှာ ကြိုးဖုန်းနံပါတ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး တစ်ကြိမ်လျှင် ဖုန်းတစ်ကောသာ လက်ခံနိုင်စွမ်းရှိသည်။ ထို့ကြောင့် တိုင်ကြားရန် ဖုန်းခေါ်ဆိုကြသော အင်တာနက်အသုံးပြုသူ အများစုမှာ "သင်ခေါ်ဆိုသော နံပါတ်မှာ လက်ရှိတွင် မအားပါပါသဖြင့် ခဏကြာမှ ပြန်လည်ခေါ်ဆိုပေးပါ" ဟူသော အသံကိုသာ ကြားကြရလေ၏။ ပြောချင်သည်များ ရှိသော်လည်း ဖွင့်ထုတ်စရာ လမ်းကြောင်းမရှိသော အင်တာနက်အသုံးပြုသူများသည် ခေါင်းမပါသော ယင်ကောင်များကဲ့သို့ ဟိုပြေးဒီလွှား ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့သည် အနုပညာရှင်များ၏ Weibo စာမျက်နှာများတွင် သွားရောက်မှတ်ချက်ပေးရန် မဝံ့ရဲကြပေ။ အကြောင်းမှာ အနုပညာရှင်များ၏ဖန်များမှာ အလွန်ပင် အားကောင်းကြပြီး နောက်ယောင်ခံ လိုက်လံတိုက်ခိုက်တတ်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်း၏ တရားဝင်အကောင့်မှာလည်း ဘာစာသားမျှ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်နေပြီး ရှေ့နေစာနှင့် ရှင်းလင်းချက်တို့ကိုလည်း အင်တာနက်အသုံးပြုသူများမှာ အခါခါ စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီး ဖြစ်နေကြ၏။ အတိအကျ ထိုအချိန်မှာပင် သူတို့သည် စူးစမ်းစရာ အချက်သစ်တစ်ခုကို တွေ့ရှိသွားကြသည်။

၎င်းမှာ ချောင်လီဖန်းတစ်ယောက် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု စတင်လိုက်ခြင်းပင်။ ဤသို့ ကြည့်ရှုသူများအတွက် အဖြစ်မှန်ကို သိရှိဖို့ဆိုသည်မှာ အရေးကြီးသလိုလိုနှင့် အရေးမကြီးလှ‌ပေ။ သူတို့မှာ ဤအဖြစ်အပျက်မှတစ်ဆင့် အပျင်းပြေစရာတစ်ခုခု ရှာတွေ့ဖို့ကိုသာ ပို၍ စိတ်ဝင်စားကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ချောင်လီဖန်း၏ လိုက်ဖ်ထဲသို့ အလုံးအရင်းနှင့် ဝင်ရောက်ကြတော့၏။ ချောင်လီဖန်းသည် ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းမှ ပို့လိုက်သော ရှေ့နေစာကို စတင်တွေ့ရှိစဉ်တွင် တစ်ကိုယ်လုံး မထိန်းနိုင်အောင် တုန်လှုပ်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ အကြည့်များသည် ထိုစာပေါ်တွင် ရပ်တန့်နေပြီး စာသားတစ်လုံးချင်းစီမှာ သူမ၏ နှလုံးသားကို ပြင်းထန်စွာ ထုနှက်နေသော တူကြီးများနှင့် တူနေသည်။ သူမသည် တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးသော ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး မမြင်ရသော လက်တစ်ဖက်မှာ သူမ၏ လည်ပင်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားသည့်အလား အသက်ရှူရပင် ခက်ခဲလာ၏။ အမြဲတမ်း ဘဝင်မြင့်ပြီး ပြဿနာရှာရမှာကို မကြောက်တတ်သော သူမသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ တကယ်ပင် ကြောက်လန့်သွားခဲ့သည်။

သူမသည် ဖုန်းကို အမြန်ကောက်ကိုင်ကာ ကွားကော ထံသို့ ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။ ဖုန်း၏အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကွားကော၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်အေးဆေးနေပြီး ဤကိစ္စများအပေါ် အံ့သြနေပုံမရပေ။ ချောင်လီဖန်းသည် ငိုသံပါကြီးဖြင့် သူမ၏ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ကွားကောအား အပူတပြင်းပြောပြလိုက်ပြီး သူ့ထံမှ အဖြေတစ်ခုခု ရလိုရငြား မျှော်လင့်နေမိသည်။

"ကွားကော ကွားကော အဲဒီတုန်းက ဘာမှမဖြစ်ဘူးလို့ ရှင်ပြောခဲ့လို့ ကျွန်မက ဖွင့်ချခဲ့တာ၊ အခု ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းက ကျွန်မကို တရားစွဲတော့မယ်တဲ့၊ ကျွန်မ ဘာလုပ်ရမလဲ"

"ဟွန့် ဘာကို စိတ်ပူနေတာလဲ အဲဒီရှေ့နေစာထဲမှာ ငါ့နာမည်လည်း ပါတာပဲ မဟုတ်လား၊ ငါ ရှေ့နေစာတွေ ဘယ်လောက်တောင် လက်ခံရရှိဖူးလဲဆိုတာ သိလား၊ ငါ့ကို တရားစွဲမယ်လို့ ပြောခဲ့တဲ့ အွန်လိုင်းဆယ်လီတွေနဲ့ မင်းသမီးတွေဆိုတာ ကမ္ဘာပတ်လို့တောင် ရတယ်၊ ဘာကို ကြောက်နေတာလဲ "

ကွား‌ကော၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ ချောင်လီဖန်း မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ကျော်လွန်နေသည်။ သူသည် ရှေ့နေစာဆိုသည်မှာ ဘာအဓိပ္ပာယ်မျှ မရှိကြောင်းနှင့် ဥပဒေကြောင်းအရ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများမှာ ရှည်လျားထွေပြားလှကြောင်း ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် ပြောလိုက်၏။ အကယ်၍ အခြားတစ်ဖက်မှာ တကယ်ပဲ တရားစွဲချင်တယ်ဆိုရင်တောင် အချိန်အတော်ကြာဦးမှာ ဖြစ်ကြောင်း ဆိုသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းက ရှင်ပြောတော့"

ချောင်လီဖန်းမှာ ကြောက်နေဆဲပင်။ သူမသည် အမြတ်ထုတ်ရတာကို ဝါသနာပါသူဖြစ်သော်လည်း အခြေခံအားဖြင့်တော့ သာမန်လူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။

"အဲဒီတုန်းက ငါ ဘာပြောလို့လဲ၊ နင် အဲဒါကို ဖွင့်ချတုန်းက ငါက နင့်ကို သတင်းပေးခတောင် ပေးခဲ့သေးတာပဲ၊ အခုမှ ဘာလို့ ငါ့ဆီ ပြန်လာပြောနေတာလဲ"

ကွားကော၏ စကားလုံးများမှာ လက်တွေ့အခြေအနေကို အထင်မြင်သေးမှုနှင့် ချောင်လီဖန်း၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများအပေါ် မထီမဲ့မြင်ပြုမှုတို့ ပေါ်လွင်နေသည်။ ၎င်းမှာ ချောင်လီဖန်းကို ဒေါသထွက်စေသော်လည်း ကွားကောမှာ သူမဘက်မှ လှည့်ထွက်သွားမှာကို ကြောက်ရွံ့နေသဖြင့် ပို၍ အားကိုးရာမဲ့သလို ခံစားလိုက်ရ၏။

"ကွား‌ကော၊ ကျွန်မ ကြောက်လွန်းလို့ပါ"

ချောင်လီဖန်းမှာ အသံကို နှိမ့်လိုက်ပြီး ချော့မော့သည့်လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မကို နည်းလမ်းလေးတစ်ခုလောက် ပေးပါဦး"

ကွားကော နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီး ချောင်လီဖန်းမှာ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်နေသည်ဟု ပို၍ ခံစားလိုက်ရသော်လည်း အကြံပေးချက်တစ်ခုတော့ ပေးလိုက်သည်။

"အခု အရေးကြီးဆုံးက ဒီဖြစ်ရပ်ရဲ့ ရေပန်းစားမှုကို အသုံးချပြီး ပိုက်ဆံရအောင် လိုက်ဖ်လွှင့်ဖို့ပဲ"

သူ၏ စကားများသည် အားဆေးကဲ့သို့ပင် ချောင်လီဖန်း၏ စိတ်ကို အနည်းငယ် ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားစေသည်။ သူမသည် ကင်မရာရှေ့တွင် ထောင်ပေါင်းများစွာသော ကြည့်ရှုသူများနှင့် ရင်ဆိုင်ကာ သူမ၏ အဖြစ်အပျက်ကို ပြောပြရင်း သူတို့၏ စာနာမှုနှင့် ထောက်ခံမှုများကို ရရှိနေပုံ၊ ထို့အပြင် လက်ဆောင်များစွာ ရရှိနေပုံတို့ကို စတင်စိတ်ကူးယဉ်လာတော့၏။ သူမသည် ချမ်းသာကြွယ်ဝဖို့ မျှော်လင့်ချက်နှင့် အကျပ်အတည်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည့် လမ်းစကို မြင်လိုက်ရသည်။

"လိုက်ဖ်လွှင့်ရမယ် ဟုတ်လား"

ချောင်လီဖန်း အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ အကယ်၍ ကွားကောပြောသကဲ့သို့သာဆိုလျှင် သူမသည် ဤအချိန်ကို အသုံးချပြီး လိုက်ဖ်လွှင့်ခြင်းမှတစ်ဆင့် လုံလောက်သော ငွေကြေးကို ရှာဖွေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ နောက်ဆုံးတွင် တရားစွဲခံရလျှင်တောင် သူမတွင် ရင်ဆိုင်ရန် လုံလောက်သော ရန်ပုံငွေ ရှိနေမည်ဖြစ်၏။ သူမ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ကြောက်ရွံ့စိုးရိမ်မှုမှသည် စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွပြီး မျှော်လင့်ချက်ရှိသော အခြေအနေသို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဟုတ်ပြီ ကျွန်မ လိုက်ဖ်လွှင့်မယ်၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကွားကော"

ချောင်လီဖန်းသည် ဖုန်းထဲမှတစ်ဆင့် ကွား‌ကောထံမှ အကြံဉာဏ်များကို အမြန်တောင်းခံလိုက်သည်။ သူမသည် ကြည့်ရှုသူများကို မည်သို့ဆွဲဆောင်ရမည်ကို စိတ်ကူးယဉ်ရင်း သူမ၏ လိုက်ဖ်လွှင့်ရန် အစီအစဉ်များကို စတင်ရေးဆွဲတော့၏။ သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် တက်ကြွမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး အောင်မြင်သော လိုက်ဖ်တစ်ခုအပြီးတွင် လူအုပ်ကြီး၏ အလယ်၌ ရပ်ကာ လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုနှင့် ချီးကျူးမှုများကို ခံယူနေရသည့် သူမ၏ ပုံရိပ်ကို မြင်ယောင်နေမိသည်။ ကွားကော၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ချောင်လီဖန်းသည် သူမ၏အကောင့်ကို အမြန်ဆုံး မှတ်ပုံတင်လိုက်၏။

"ကျွန်မက ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကာယကံရှင်တစ်ဦးပါ၊ အဖြစ်မှန်တွေကို ဖွင့်ချဖို့ လာခဲ့တာပါ"

ချောင်လီဖန်း၏ လိုက်ဖ်ခေါင်းစဉ်မှာ အတော်လေးကို ပွင့်လင်းပြတ်သားလှသည်။ ချောင်လီဖန်း၏ လိုက်ဖ်အတွင်း၌ ကွားကော လက်ဆောင် (၁၀) ခု ပေးလိုက်သောအခါ သူမ၏ လိုက်ဖ်မှာ ချက်ချင်းပင် ရေပန်းစားသွားပြီး ကြည့်ရှုသူ အမြောက်အမြားကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့၏။ ဒါဟာ ကွားကောနှင့်သူမတို့ကြားမှ သဘောတူညီချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ချောင်လီဖန်းသည် သူမ၏ လိုက်ဖ်တွင် ကွားကော၏ အဖွဲ့မှ ထုတ်လုပ်သော ကုန်ပစ္စည်းများကို ပြသပေးရမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတစ်ခုဖြစ်၏။ ကွား‌ကော၏ လူကြည့်များမှု အရှိန်အဝါနှင့် ချောင်လီဖန်း၏ ရှင်းလင်းလှသော လိုက်ဖ်ခေါင်းစဉ်ကြောင့် လူအများအပြားသည် ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းတွင် အမှန်တကယ် ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့သလဲဆိုသည်ကို သိလိုကြသဖြင့် လိုက်ဖ်ထဲသို့ အလုအယက် တိုးဝင်လာကြသည်။ ဘယ်ဘက်အပေါ်ထောင့်ရှိ တိုးပွားနေသော ကြည့်ရှုသူ အရေအတွက်ကို ကြည့်ရင်း ချောင်လီဖန်းသည် သူမ၏ အောင်နိုင်သူအပြုံးကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်တော့ချေ။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ အပေါ်သို့ ကွေးတက်သွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ဘဝင်မြင့်သော အရိပ်အယောင်များဖြင့် တောက်ပနေကာ ရွှေဒင်္ဂါးပြားများ သူမထံသို့ အဆက်မပြတ် စီးဝင်လာတော့မည့်အလား မြင်ယောင်နေမိသည်။ သို့သော်လည်း သူမသည် လိုက်ဖ်လွှင့်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သတိရသွားပြီး ချဲ့ကားလွန်းကာ ဟန်ဆောင်မှု ပါနေသော လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် သူမ၏ ဆံပင်ရှည်များကို အသာအယာ သပ်တင်လိုက်ရင်း ကင်မရာရှေ့တွင် သနားစဖွယ် အမူအရာကို ဖန်တီးကာ သူမ၏ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျမှုများကို တိတ်တဆိတ် ပြောပြနေတော့၏။

ချောင်လီဖန်းသည် မိမိကိုယ်ကို သားကောင် အဖြစ် ဟန်ဆောင်ရသည်ကို အထူးနှစ်သက်ပြီး သူမသည် ကလေးကို တစ်ယောက်တည်း ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်နေရသည့် အချက်ကို ခဏခဏ ထည့်ပြောတတ်သည်။ သူမ၏ အသံတွင် ရှိုက်သံအနည်းငယ် ပါနေပြီး မျက်လုံးများထဲတွင်လည်း အချိန်မရွေး မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာတော့မည့်ပုံ ပေါက်နေ၏။ သူမ၏ မျက်နှာတွင် မကျေနပ်မှု

နှင့် အားကိုးရာမဲ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ကလေးတစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်တည်း ပြုစုပျိုးထောင်ရတာ ဘယ်လောက်ခက်ခဲလဲဆိုတာ လူတိုင်း သိကြမှာပါ၊ ကျွန်မကလေးက စာမေးပွဲမှာ အမှတ်ကောင်းကောင်း ရခဲ့လို့ သူ့ကို ဆုချချင်တာနဲ့ ခရီးထွက်ခဲ့တာ၊ အဲဒီမှာ အခုလိုမျိုးတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက သိမှာလဲ"

ချောင်လီဖန်းသည် ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းရှိ အသေးစိတ်အချက်အလက်တိုင်းကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုနေပြီး သူမသည် ထိုနေရာတွင် တစ်ညသာ တည်းခိုခဲ့ဖူးသော်လည်း တည်းခိုခန်းတွင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး နေထိုင်ခဲ့သည့်အလား ပြောဆိုနေတော့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ညဘက်၌ ထူးဆန်းသော အသံများ ကြားရသည်ဟု ဆိုလိုက် တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်း၏ အစားအစာများထဲ၌ ထူးဆန်းသော ပစ္စည်းများ ထည့်ထားသဖြင့် သူမ၏ ကလေးမှာ စားပြီးနောက် စွဲလမ်းသွားသည်ဟု ဆိုလိုက်နှင့် အမျိုးမျိုး ပြောနေတော့၏။ လိုက်ဖ်မှာ ပို၍ လူကြည့်များလာသည်နှင့်အမျှ ချောင်လီဖန်း၏ အမူအရာမှာလည်း ပို၍ ဟန်ဆောင်မှုများလာသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ သူမသည် လက်နှစ်ဖက်ကို စုကာ ကျေးဇူးတင်ရှိကြောင်း ပြသပြီး၊ တစ်ခါတရံတွင်တော့ ရက်ရောသော ကြည့်ရှုသူတိုင်းကို အလွန်အကျွံ ဦးညွှတ်ကာ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောနေလေ၏။

လက်ဆောင်များ အဆက်မပြန် ရရှိနေမှုအောက်တွင် ချောင်လီဖန်းသည် ရှေ့နေစာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ပူပန်များကို လုံးဝ မေ့လျော့သွားပြီး ဤမမျှော်လင့်ဘဲ ရရှိလာသော ကံကောင်းမှုကြီးထဲတွင် နစ်မွန်းနေတော့သည်။ ချောင်လီဖန်း၏ ရှေ့နောက်မညီသော လုပ်ရပ်များသည် ကြည့်ရှုသူများ၏ မျက်စိထဲမှ လွတ်ကင်းခြင်း မရှိပေ။ တစ်စုံတစ်ယောက်မှာ လက်ဆောင်ပေးလိုက်တိုင်း သူမသည် လွန်ခဲ့သော တစ်စက္ကန့်မှပင် သနားစဖွယ် ဟန်ဆောင်နေသည်ကို မေ့သွားပြီး ချိုသာလွန်းသော အသံကြီးဖြင့် လက်ဆောင်များအတွက် ချက်ချင်း ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုတော့သည်။ သူမ၏ အပြုအမူများမှာ လူတိုင်းကို သံသယဝင်စေခဲ့၏။ လိုက်ဖ်၏ စကားပြောခန်းထဲတွင် အချို့လူများမှာ သူမ၏ ရိုးသားမှုကို စတင်မေးခွန်းထုတ်လာကြပြီး အချို့မှ။မူ သူမ ပြောပြနေသော အကြောင်းအရာများအပေါ် သံသယများ စတင် ဖော်ပြလာကြသည်။ အတိအကျ ထိုအချိန်မှာပင် မှတ်ချက်တစ်ခု ပေါ်လာသောအခါ ထိုလိုက်ဖ်မှာ ချက်ချင်းပင် အကြီးအကျယ် လှုပ်ခတ်သွားတော့၏။

"ကျွန်တော်က နောက်ထပ် ကာယကံရှင် တစ်ယောက်ပါ၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရဲရဲ့လား"

168

ချောင်လီဖန်းသည်လည်း ထိုမှတ်ချက်ကို သဘာဝကျကျပင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမသည် မျက်လုံးတစ်ချက် ဝေ့ဝဲလိုက်ပြီး မမြင်လိုက်သယောင် ဟန်ဆောင်ကာ သူမ ပြောလက်စ အကြောင်းအရာကိုသာ ဆက်၍ ပြောနေတော့၏။ သို့သော်လည်း အင်တာနက်အသုံးပြုသူများမှာ ထိုမျှနှင့် အလျှော့ပေးမည့်သူများ မဟုတ်ပေ။ သူတို့ ချောင်လီဖန်း၏ လိုက်ဖ်ထဲသို့ ရောက်လာကြခြင်းမှာ သူမကို ထောက်ခံအားပေးချင်၍ မဟုတ်ဘဲ စပ်စုချင်၍ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ဇာတ်လမ်းမှာ ရှေ့ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ ချောင်လီဖန်းကို မည်သို့လွတ်မြောက်ခွင့် ပေးပါမည်နည်း။ ချောင်လီဖန်း၏ လိုက်ဖ်အတွင်း၌ စာသားတန်းများမှာ ရေတံခွန်တစ်ခုကဲ့သို့ တရဟော တက်လာတော့သည်။ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မှတ်ချက်များမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဆင်းနေ၏။

"ချောင်လီဖန်း သူနဲ့ ရင်ဆိုင်လိုက်လေ၊ လှည့်ပတ်ပြီး ရှောင်မနေနဲ့ "

ဤမှတ်ချက်များမှာ အပ်ငယ်လေးများကဲ့သို့ ချောင်လီဖန်း၏ နှလုံးသားကို ထိုးဆွနေသည်။ သူမ၏ လက်ချောင်းများမှာ ကီးဘုတ်ပေါ်တွင် တုံ့ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း ထိုမှတ်ချက်ဆီသို့ မသိမသာ ရောက်သွားကာ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုလှိုင်းလုံးတစ်ခု ရိုက်ခတ်သွား၏။ ဤကြည့်ရှုသူများသည် ပြဿနာတက်တာကို ကြည့်ချင်ရုံသက်သက် ရောက်လာကြခြင်းမှန်း သူမ သိသော်လည်း သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ မျှော်လင့်ချက်အလင်းတန်းလေး တစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်သည်။

"တကယ်လို့ တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို တကယ်သဘောကျနေရင်ရော"

သူမသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး မိမိကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် အားတင်းကာ မမြင်ချင်‌ယောင်ဆောင်ဖို့သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမသည် အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလိုက်ပြီး ရန်စနေသော မှတ်ချက်များကို တမင်တကာ လျစ်လျူရှုကာ လိုက်ဖ်ကို ဆက်လွှင့်နေတော့၏။

"အို ကျွန်မတို့ စကားပြောနေတာ တော်တော်ကြာသွားပြီပဲ၊ လူတိုင်းလည်း မောနေကြပြီ မဟုတ်လား၊ တခြားအကြောင်းလေးတွေ ပြောရအောင် ကျွန်မရဲ့ ဈေးဝယ်လှည်းထဲက ပစ္စည်းလေးတွေကို ကြည့်လို့ရပါတယ်နော် ပစ္စည်းတိုင်းက တကယ် အသုံးဝင်တာပါ၊ အရင်ဆုံး ဒီအမှိုက်အိတ်လေးကို မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ"

ချောင်လီဖန်း၏ အသံတွင် ညူတူတူလေသံပါနေပြီး မျက်နှာတွင်လည်း အပြစ်ကင်းစင်သော အမူအရာကို ချိတ်ဆွဲထားသည်။ မှတ်ချက်ကဏ္ဍတွင် ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သူမ တကယ်ပဲ မသိသည့်အလား။ သို့သော်လည်း ကြည့်ရှုသူများမှာ အယုံအကြည် မရှိကြပေ။ သူတို့သည် ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရန် တောင်းဆိုသည့် စာသားများဖြင့် မျက်နှာပြင်ကို ဆက်လက် လွှမ်းမိုးထားကြပြီး အချို့မှာမူ ချောင်လီဖန်း၏ စရိုက်နှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားကိုပင် မေးခွန်းထုတ်လာကြသည်။ ချောင်လီဖန်းမှာ ပို၍ ပျာယာခတ်လာ၏။ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို သူမ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့သလို ခံစားနေရသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ဟိုဟိုဒီဒီ ဝေ့ဝဲလာပြီး လက်ချောင်းများမှာလည်း ကီးဘုတ်ပေါ်တွင် ပို၍ မြန်မြန် ရိုက်နှိပ်လာ၏။ လိုက်ဖ်၏ အခြေအနေကို ပြန်လည်ထိန်းသိမ်းရန် ကြည့်ရှုသူများ၏ မှတ်ချက်များကို အဆက်မပြတ် ပြန်လည်တုံ့ပြန်နေမိသည်။ ချောင်လီဖန်း စိတ်ဓာတ်ကျလာသည်။ သူမသည် ဤလိုက်ဖ်ကို ပိတ်ပစ်ပြီး မွန်းကြပ်စရာ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ချင်လာ၏။ အတိအကျ ထိုအချိန်မှာပင် လက်ဆောင် (၁၀) ခုမှာ လိုက်ဖ်အတွင်း၌ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြန်သည်။ ချောင်လီဖန်းမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားပြီး သူမ၏ ဖန်များ ကယ်တင်ရန် ရောက်လာသည်ဟု ထင်လိုက်သည်။

"လက်ဆောင်တွေအတွက် ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်ဖန်တို့ရေ၊ အားလုံးကိုချစ်တယ်နော် "

သူမသည် ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာထားဖြင့် ထိုရက်ရောသော ဖန်များကို ကျေးဇူးတင်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ အမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားတော့သည်။ အကုန်လုံး ပြီးသွားပြီ။ လက်ဆောင် ပေးလိုက်သောသူမှာ ဖန်တစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ ထိုသူသည် လက်ဆောင်ပေးပြီးနောက် သူမအနေဖြင့် အခြေအနေကို ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရန် အထူးတလည် တောင်းဆိုလိုက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ချောင်လီဖန်း၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ရုတ်တရပ်ဝင်လာ၏။ သူမသည် ပို၍ ပြင်းထန်သောဗျူဟာကို အသုံးပြုကာ ကြည့်ရှုသူများ၏ မေးခွန်းများကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ သတ္တိကို မွေးပြီး ကင်မရာကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ကောင်းပါပြီ၊ အားလုံးက ဒီလောက်တောင် သိချင်နေကြမှတော့ ကျွန်မ အဲဒီကာယကံရှင်ဆိုတဲ့သူနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် ဖြေရှင်းပေးပါ့မယ်"

လိုက်ဖ်အတွင်းရှိ လေထုမှာ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး စာသားတန်းများ စီးဆင်းနေမှုမှာလည်း ရပ်တန့်သွားသည်။ ချောင်လီဖန်း၏ ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲကြောင့် ကြည့်ရှုသူများမှာ မှင်တက်သွားကြ၏။ သူမ တကယ်ပဲ ရင်ဆိုင်ဖို့ သဘောတူလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။ ချောင်လီဖန်း ပြောနေတာတွေက တကယ်ပဲ အမှန်များလား။ ချောင်လီဖန်းကိုယ်တိုင်လည်း အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေသော်လည်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးသားဖြစ်ရာ နောက်ဆုံးအထိသွားဖို့သာ ရှိတော့သည်။

"ကဲ ချိတ်ဆက်လိုက်ပါ"

ချောင်လီဖန်းသည် ဗီဒီယိုချိတ်ဆက်မှု ခွင့်ပြုချက်ကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။ မျက်နှာပြင်၏ အလယ်တွင် ချိတ်ဆက်မှု တောင်းဆိုချက်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။ သူမ၏ အကြည့်မှာ မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ဝေ့ဝဲသွားရာ ရင်း

နှီးသလိုလိုနှင့် မရင်းနှီးသော မျက်နှာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ယွီယွမ်ဖေးဖြစ်၏။ သူမ၏ ရင်ခုန်သံမှာ တစ်ချက်တုန်သွားသည်။ ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းတွင် ဘာတွေဖြစ်ခဲ့သည်ကို သူမ နောက်ဆုံးတွင် မှတ်မိသွားပြီ ဖြစ်၏။ သူမသည် လိမ်ညာမှုပေါင်းများစွာကို ပြောဆိုခဲ့လွန်းသဖြင့် သူမကိုယ်တိုင်ပင် ထိုအရာများကို အမှန်ထင်မှတ်လာကာ ယုံကြည်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ချောင်လီဖန်းသည် ဆုလာဘ်များနှင့် လက်ဆောင်များကြောင့် ဦးနှောက်ဆေးခံရကာ သူမကိုယ်သူမ တကယ်ပဲ အပြစ်ကင်းစင်သူဟု ထင်မှတ်နေခဲ့ခြင်းပင်။ ချောင်လီဖန်း စကားမပြောရသေးမီ ယွီယွမ်ဖေးမှာ အရင် စတင်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မစ္စချောင်၊ ကျွန်တော့်ကို မှတ်မိသေးလားတော့ မသိဘူး၊ တကယ်တော့ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားကို လုံးဝကို မမှတ်မိတာပါ၊ အခု အွန်လိုင်းပေါ်မှာ ဒီသတင်းတွေကို မြင်ပြီးမှပဲ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ ကျွန်တော် နားလည်သွားတာ၊ ခင်ဗျားက လိင်ကတဆင့် ကူးစက်တတ်တဲ့ရောဂါရှိနေတယ်လို့ အပုပ်ချခဲ့တဲ့သူက ကျွန်တော်ပါပဲ"

ယွီယွမ်ဖေး၏ အသံမှာ ချိတ်ဆက်မှုမှတစ်ဆင့် ပြတ်သားစွာနှင့်ခိုင်မာစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မှတ်ချက်ကဏ္ဍတွင် အာမေဍိတ် အမှတ်အသားများ တန်းစီ၍ တက်လာတော့၏။ ဇာတ်လမ်းအလှည့်အပြောင်းကို စောင့်ကြည့်ရသည့် ခံစားချက်မှာ တကယ်ပင် ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းလှသည်။ ချောင်လီဖန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ဟိုဟိုဒီဒီ ပြေးလွှားနေ၏။ သူမသည် တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးသော တင်းကျပ်မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားနေရသည်။ သူမသည် ပြန်မဖြေရဲဘဲ မျက်နှာပြင်ကိုသာ ကြောင်ကြည့်နေမိပြီး နှုတ်ခမ်းများမှာ အနည်းငယ် တုန်ရီနေ၏။ ယွီယွမ်ဖေးသည် ချောင်လီဖန်း၏ တိတ်ဆိတ်နေမှုကြောင့် ရပ်တန့်မသွားဘဲ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်မှာ ရှိနေတာက လိင်ကတစ်ဆင့် ကူးစက်တတ်တဲ့ရောဂါ လုံးဝမဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါကအရေပြားယားနာတစ်မျိုးပါ၊ အကယ်၍ ကျွန်တော့်ရဲ့ ရောဂါကြောင့် ခင်ဗျားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်စေခဲ့တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် တောင်းပန်နိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကိုစွပ်စွဲလို့မရဘူး၊ ဒါ့အပြင် ကျွန်တော်တို့က တစ်ခန်းထဲတောင် အတူတူနေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး၊ တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်ကလည်း အခန်းတိုင်းကို သေသေချာချာ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ထားတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို လုံးဝ အနှောင့်အယှက် မပေးနိုင်ပါဘူး၊ နောက်ပြီး ဘယ်တည်းခိုခန်းကမှ အရေပြားယားနာရှိတဲ့လူကို တည်းခိုဖို့ ငြင်းပယ်လို့ မရဘူး၊ အဲဒါက ခွဲခြားဆက်ဆံမှုပဲ"

ယွီယွမ်ဖေး အလွန်ပင် တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ ချောင်လီဖန်း၏ ဦးနှောက်မှာ ဗလာဖြစ်သွားပြီး မည်သို့ ပြန်လည်တုံ့ပြန်ရမည်ကို မသိတော့ချေ။ လိုက်ဖ်အတွင်းရှိ ကြည့်ရှုသူများမှာလည်း ဆူပွက်လာကြပြီး စာသားတန်းများတွင် သံသယဖြစ်မှုနှင့် ပြစ်တင်ရှုတ်ချမှု အသံမျိုးစုံ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

"ချောင်လီဖန်း၊ ရှင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လူတစ်ယောက်ကို အဲဒီလို အသရေဖျက်ရက်တာလဲ"

"ရှင် ကောလာဟလတွေ ဖြန့်ပြီး ပြဿနာရှာနေတာပဲ၊ ဒါက ကိုယ်ကျင့်တရား မရှိလွန်းရာ ရောက်တယ်"

"အိုဘုရားရေ၊ ကျွန်မ တကယ်ပဲ အလိမ်ခံလိုက်ရတာပဲ ကျွန်မက လိင်ကတစ်ဆင့် ကူးစက်တတ်တဲ့ရောဂါလို့ တကယ်ထင်ခဲ့တာ၊ အခုတော့ အရေပြားယားနာရောဂါ ဖြစ်နေပါလား၊ ကျွန်မ အရမ်းဝမ်းနည်းမိတယ်၊ ကျွန်မမှာလည်း အရေပြားယားနာရောဂါ ရှိတယ်၊ ဒါက မျိုးရိုးလိုက်တဲ့ ရောဂါပါ၊ တခြားသူတွေက လိင်ကတဆင့် ကူးစက်တတ်တဲ့ရောဂါရှိတယ်လို့ အသရေဖျက်တာ ခံရမယ်လို့ တွေးကြည့်ရုံနဲ့တင် ရင်ကွဲမတတ် ခံစားရတယ်"

"တကယ်တော့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် တစ်ယောက်ယောက်မှာ အရေပြားယားနာရောဂါရှိနေရင်တောင် သူတို့က ဟိုတယ်မှာ တည်းခွင့်ရှိတာပဲ၊ တည်းခိုခွင့် ငြင်းတာက မလေးစားရာ ရောက်တယ် မဟုတ်လား၊ အရေပြားယားနာရောဂါ ရှိနေတာက သေဒဏ်ပေးခံရတာမှ မဟုတ်တာ"

ချောင်လီဖန်း အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ဖြင့် ဖြင့်ပြန်ပြောသည်။

"ပထမဆုံးအနေနဲ့ ကျွန်မ တစ်ခု ရှင်းလင်းချင်တာက ရှင့်မှာ လိင်ကတဆင့် ကူးစက်တဲ့‌ရောဂါရှိတယ်လို့ ကျွန်မ တစ်ခါမှ မပြောခဲ့ပါဘူး၊ ကြည့်ရှုသူအချို့က ကျွန်မရဲ့ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်မှုလွဲတာ ဒါမှမဟုတ် အွန်လိုင်းက ကောလာဟလတွေက အဖြစ်မှန်ကို ချဲ့ကားလိုက်တာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်"

သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ပျာယာခတ်နေပြီး စားပွဲတင်ခုံကို လက်ချောင်းများဖြင့် မသိမသာ ပွတ်တိုက်နေရင်း ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ့အပြင် ကျွန်မက ကျွန်မရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အမြင်နဲ့ ခံစားချက်အချို့ကို မျှဝေခဲ့တာပါ၊ ကျွန်မမှာလည်း လွတ်လပ်စွာ ပြောဆိုခွင့် ရှိတာပဲ မဟုတ်လား "

ယွီယွမ်ဖေး၏ အသံမှာ သိသိသာသာ မကျေနပ်မှုများနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

"ချောင်လီဖန်း၊ ခင်ဗျားရဲ့ လွတ်လပ်စွာ ပြောဆိုခွင့်ဆိုတာ တခြားသူကို ထိခိုက်စေတဲ့အပေါ်မှာ တည်ဆောက်လို့ မရဘူး၊ ခင်ဗျားရဲ့ 'မျှဝေမှု' ဆိုတာက တည်းခိုခန်းကို ကြီးမားတဲ့ ထိခိုက်မှုတွေ ဖြစ်စေခဲ့ပြီ၊ အကယ်၍ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ အသရေဖျက်တာဆိုရင် ထားပါဦး၊ ဒါပေမဲ့ ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းကို အသရေဖျက်တာကိုတော့ ကျွန်တော် လက်မခံနိုင်ဘူး"

ယွီယွမ်ဖေးမှာ အလွန်ပင် ရိုးသားစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းကပဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ အရေပြားယားနာရောဂါကို ယာယီသက်သာအောင် ကူညီပေးခဲ့တာ၊

ခင်ဗျားက တည်းခိုခန်းနဲ့ ပိုင်ရှင်ကို အသရေဖျက်နေတာကို ကျွန်တော် လုံးဝ သည်းမခံနိုင်ဘူး"

ချောင်လီဖန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် သူမ အသုံးချနိုင်မည့် အရာတစ်ခုကို တွေ့သွားသဖြင့် သူမ၏ အပြစ်ကင်းစင်သော အမူအရာကို ချက်ချင်း ပြန်လည်ဖော်ဆောင်လိုက်သည်။

"ကျွန်မက တည်းခိုခန်းကို ဘယ်လို အသရေဖျက်လို့လဲ ကျွန်မ ပြောသမျှ အကုန်လုံးက အမှန်တွေပဲ ကျွန်မက ဘက်မလိုက်ဘဲ ပြောခဲ့တာပါ၊ ရှင်က ပိုင်ရှင်ဘက်က ဒီလောက်တောင် ကာကွယ်ပေးနေတာဆိုတော့ ပိုင်ရှင်က ရှင့်ကို တကယ်ပဲ ကူညီခဲ့တာပေါ့ဟုတ်လား"