အခန်း (၅၃-၅၄)

🍋 Chapter 53

ဝူခယ်ရုံကဲ့သို့သော အပျော်အပါးမက်သည့် သူဌေးသားတစ်ဦးတွင် အစိုးရပိုင်း၌ သူငယ်ချင်းမိတ်ဆွေများ ရှိပေလိမ့်မည်ဟု ကျိုးထျန်း ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီး ဖြစ်ရာ သက်သေအထောက်အထားများကို အပြစ်ဆိုဖွယ်မရှိအောင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ဝူခယ်ရုံက ရဲစခန်းသို့ ကိုယ်တိုင် ဖုန်းဆက်အမှုဖွင့်လိမ့်မည်ဟုမူ သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

"သူက လူအလား"

ကျိုးထျန်းသည် မိမိ၏ ဉာဏ်ရည်ကိုပင် ပြန်လည်သံသယဝင်မိသွားသည်။

ဤကိစ္စက အာဏာပိုင်များလက်ထဲသို့ ရောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဒုက္ခရောက်မည့်သူမှာ ဝူခယ်ရုံသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ရဲစခန်းမှ ဖုန်းဆက်လာသောအခါ ကျိုးထျန်းသည် အနည်းငယ်မျှပင် တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

"ဟဲလို... ဒါ ကျင့်အန်းခရိုင် ရဲစခန်းကပါ။ တိုင်ကြားချက်တစ်ခု ရရှိထားလို့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုမှာ ပူးပေါင်းပါဝင်ပေးဖို့ လိုအပ်ပါတယ်"

"ဟုတ်ကဲ့... ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ ကျွန်တော် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပါ့မယ်"

"ကောင်းပါပြီ... ဒါဆို အခု ရဲစခန်းကို လာပေးလို့ ရမလားခင်ဗျာ"

"ဟုတ်ကဲ့... အခုပဲ လာခဲ့ပါ့မယ်"

မထွက်ခွာမီ သူသည် ဂျက်ဆီထံသို့ တစ်ခေါက် ထပ်မံဆက်သွယ်ကာ အွန်လိုင်းပေါ်ရှိ အထောက်အထား အားလုံးကို အပြီးတိုင် ဖျောက်ဖျက်ပြီးကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။

သူသည် အခြေအနေအရ ကြွားဝါခြင်းမရှိဘဲ တက္ကစီဖြင့်သာ ရဲစခန်းသို့ သွားခဲ့သည်။

ရဲစခန်းအနီးတွင် ကားပါကင်နေရာ ရှာရခက်သည်ကလည်း အကြောင်းရင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် အလွန်ပင် တည်ငြိမ်နေပြီး အေးအေးလူလူပင် ရဲစခန်းအတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်လာခဲ့သည်။

အကယ်၍ ရဲများတွင် ခိုင်လုံသော သက်သေရှိပါက သူ့ကို ဖမ်းဝရမ်းဖြင့် တိုက်ရိုက်လာဖမ်းမည်ဖြစ်ရာ ယခုကဲ့သို့ ဖုန်းဆက်ခေါ်ခြင်းမှာ သူတို့တွင် သက်သေမရှိကြောင်း ပြသနေခြင်းပင်။

"မင်္ဂလာပါ... ကျွန်တော့်နာမည် ကျိုးထျန်းပါ။ စောစောက ဖုန်းဆက်ခေါ်ထားလို့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုမှာ ပူးပေါင်းဖို့ လာတာပါ"

"ဟုတ်ကဲ့... ခဏစောင့်ပေးပါ၊ သွားမေးပေးပါ့မယ်"

ခဏအကြာတွင် ရှပ်အင်္ကျီအဖြူ ဝတ်ဆင်ထားသော ရဲအရာရှိတစ်ဦး ထွက်လာခဲ့သည်။

ကျိုးထျန်းသည် ဤကိစ္စမှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှပ်အင်္ကျီအဖြူ ဝတ်ဆင်သူမှာ အနည်းဆုံး ဌာနမှူးအဆင့် ရှိသူဖြစ်ပြီး သာမန်ရဲဝန်ထမ်းများမှာမူ ယူနီဖောင်းအပြာကိုသာ ဝတ်ဆင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မင်္ဂလာပါ ကျိုးထျန်း... ငါက ကျင့်အန်းခရိုင် ရဲစခန်းရဲ့ ဒုတိယအုပ်ချုပ်ရေးမှူး ချန်းကျန့်ဝေ ပါ"

ဒါရိုက်တာချန်းက လက်ကမ်းနှုတ်ဆက်ရာ ကျိုးထျန်းကလည်း ကမန်းကတန်း ပြန်လည်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူမှာ ဒါရိုက်တာတစ်ဦး ဖြစ်နေသဖြင့် ကျိုးထျန်းမှာ ဖိအားအနည်းငယ် ခံစားလိုက်ရ၏။

"လာပါ ကျိုးထျန်း... ရုံးခန်းထဲမှာ စကားပြောကြရအောင်"

စစ်ဆေးရေးအခန်းသို့ မဟုတ်ဘဲ ရုံးခန်းသို့ ခေါ်ခြင်းဖြစ်ရာ ကျိုးထျန်းမှာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။

ရုံးခန်းအတွင်း ရောက်သောအခါ ဒါရိုက်တာချန်းက တိုက်ရိုက်ပင် မေးမြန်းတော့သည်။

"ကျိုးထျန်း... မင်းကို မေးချင်တာက ကွမ်းဟုန်နဲ့ ဝူခယ်ရုံကို သိသလား"

"သိပါတယ်... ကွမ်းဟုန်က ကျွန်တော့်အတန်းဖော်ပါ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းကတောင် အတူတူ ထမင်းစားခဲ့ကြသေးတယ်။

ဝူခယ်ရုံကတော့ ကျောင်းတူပေမဲ့ သိပ်မရင်းနှီးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဘွဲ့နှင်းသဘင်နေ့တုန်းက သူက ကျောင်းသူတွေကို နှောင့်ယှက်နေလို့ ကျွန်တော် တားခဲ့ဖူးပါတယ်"

ဒါရိုက်တာချန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤလူငယ်မှာ လိမ်ညာနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ သိထားသည်များနှင့် ကိုက်ညီနေသည်။

"ဘွဲ့နှင်းသဘင်နေ့ပြီးကတည်းက သူတို့နဲ့ အဆက်အသွယ် ရှိသေးလား"

"မရှိတော့ပါဘူး... နောက်ပိုင်း တစ်ခါမှ မတွေ့ဖြစ်တော့ဘူး"

"ကောင်းပြီ... ဒါဆို ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ဒါနဲ့ မင်းရဲ့ ဖုန်းကို ခဏလောက် ကြည့်လို့ရမလား"

"ဟုတ်ကဲ့... ရပါတယ်၊ ကြည့်ပါ"

ကျိုးထျန်းသည် သူ၏ဖုန်းကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ပင် ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ ဂျက်ဆီက ဖုန်းအတွင်းရှိ အချက်အလက်များကို စစ်ဆေးပြီးဖြစ်ရာ မည်သည့် အမှားအယွင်းမှ ရှိမည်မဟုတ်ချေ။

ဒါရိုက်တာချန်းက ခဏမျှ စစ်ဆေးပြီးနောက် ကွမ်းဟုန်နှင့် အဆက်အသွယ်ရှိသော မှတ်တမ်းများ မတွေ့သဖြင့် ဖုန်းကို ပြန်ပေးလိုက်သည်။

"ကျိုးထျန်း... ဒီနေ့ ဝူခယ်ရုံက မင်းဟာ ကွမ်းဟုန်ကို လာဘ်ထိုးပြီး သူ့ရဲ့ တက္ကသိုလ်လျှောက်လွှာကို ပြောင်းလဲခိုင်းတယ်လို့ လာတိုင်ထားတယ်။ အဲဒီအပေါ် မင်း ဘာပြောချင်လဲ"

ကျိုးထျန်းက စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။

'မြေခွေးအိုကြီး... ငါ့ကို ထောင်ချောက်ဆင်နေတာပဲ။ ငါ တုန်လှုပ်သွားမလားဆိုတာကို ဖိအားပေးကြည့်နေတာ' ဟု တွေးလိုက်၏။

ထို့အပြင် တစ်ဖက်လူက အကြောင်းအရာ အားလုံးကို ပြောပြလိုက်ခြင်းမှာ ကျိုးထျန်းအနေဖြင့် ထိုကိစ္စကို သိရှိထားသည့် ပုံစံမျိုး ပြမိသည်နှင့် ထောင်ချောက်ထဲသို့ တန်းတန်း မတ်မတ် ကျရောက်သွားပေလိမ့်မည်။

"ဗျာ! အခု ဘာပြောလိုက်တာလဲ"

ကျိုးထျန်း၏ သရုပ်ဆောင်မှုမှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှရာ အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားသည့် အမူအရာကို ပီပြင်စွာ ပြသနိုင်ခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီ... ငါ နားလည်ပါပြီ။ မင်း ပြန်လို့ရပါပြီ၊ ကျန်တာကို ငါတို့ ဆက်လက် ကိုင်တွယ်လိုက်မယ်"

ကျိုးထျန်း၏အမူအရာကို ကြည့်ပြီး ဒါရိုက်တာချန်းက သူ့ သံသယကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့... ဒါဆို ကျွန်တော် သွားပါ့မယ်"

ကျိုးထျန်းသည် မထွက်ခွာမီ ဘာဖြစ်နေမှန်း မသိသည့်ပုံစံဖြင့် ခေါင်းကို တရမ်းရမ်းလုပ်ကာ ထွက်လာခဲ့သည်။

သူ ရဲစခန်းအပြင်ဘက်သို့ ရောက်သောအခါ ဝူခယ်ရုံက ဟွမ်ကျန့်နှင့် စကားပြောနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"အစ်ကိုဟွမ်... စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုက ဘယ်လိုလဲ။ တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို ဒုက္ခပေးနေတာကို ဒီအတိုင်း ကြည့်မနေပါနဲ့"

ဟွမ်ကျန့်မှာ အမူအရာ ပျက်ယွင်းနေသည်။

သူတို့ စုံစမ်းပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ တက္ကသိုလ်လျှောက်လွှာ ပြောင်းလဲခြင်းမှာ ကြီးလေးသော ပြစ်မှုဖြစ်သဖြင့် သူတို့ သေချာ စုံစမ်းခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ကွမ်းဟုန်နှင့် ကျိုးထျန်းမှာ မည်သည့် ဆက်သွယ်မှုမှ မရှိဘဲ ကွမ်းဟုန်နှင့် ဝူခယ်ရုံမှာမူ အလွန်ရင်းနှီးနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

ထို့အပြင် လွန်ခဲ့သော ရက်ပိုင်းကမှ ဝူခယ်ရုံထံမှ ကွမ်းဟုန်ထံသို့ ငွေယွမ် ၁ သောင်း လွှဲပြောင်းထားသော မှတ်တမ်းကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

ထိုမျှမက ကွမ်းဟုန်ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းသောအခါတွင်လည်း ဝူခယ်ရုံ ပြောသည်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ရလဒ်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကွမ်းဟုန်က အရာအားလုံးကို ဝန်ခံလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ ထွက်ဆိုချက်အရ ဝူခယ်ရုံက ကျိုးထျန်း၏ လျှောက် လွှာကို ပြောင်းလဲရန် သူ့ကို လာဘ်ထိုးခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်းနှင့် အချက်အလက် အသေးစိတ်မှာလည်း ခိုင်လုံနေသည်။

သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ ကျိုးထျန်း၏ လျှောက်လွှာမှာ ဘာမှမဖြစ်ဘဲ ဝူခယ်ရုံ၏ လျှောက်လွှာသာ မှားယွင်းသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဝူခယ်ရုံ... စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါတို့ စုံစမ်းနေတုန်းပဲ"

တစ်ဖက်လူ၏ ခေါ်ဝေါ်ပုံ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ကြားသောအခါ ဝူခယ်ရုံသည် တစ်ခုခု မှားနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။

"အစ်ကိုဟွမ်... အခု အခြေအနေက ဘယ်လိုလဲ"

"ငါ ပြောပြီးပြီလေ... စုံစမ်းနေတုန်းပါဆို၊ စိတ်မပူနဲ့"

"အစ်ကိုဟွမ်..."

သူ ဆက်ပြောရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဟွမ်ကျန့်က တားလိုက်သည်။

"ငါ့ရုံးခန်းထဲကို ခဏလိုက်ခဲ့ဦး၊ မင်းကို မေးစရာ ရှိလို့"

"ဘာ... ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ထိုအချိန်တွင် အပြစ်ကင်းစင်သော လမ်းသွားလမ်းလာအဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားသော ကျိုးထျန်းမှာ သူတို့ဘေးမှ ဖြတ်သွားသည်။

"ကျိုးထျန်း! မင်းလိုကောင်က ငါ့ကို လုပ်ရဲတယ်ပေါ့!"

ဝူခယ်ရုံသည် ကျိုးထျန်းကို မြင်သည်နှင့် ဒေါသပေါက်ကွဲတော့သည်။

"မင်း ဆရာဝန်နဲ့ သွားပြသင့်ပြီ။ လူတိုင်းကို လိုက်ကိုက်နေတာ ရပ်လိုက်ပါဦး" ဟု ကျိုးထျန်းက သူ့ကို ခွေးရူးဟု တင်စားကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ဝူခယ်ရုံက သူ့ကို ထိုးကြိတ်ရန် ပြေးဝင်သော်လည်း ဟွမ်ကျန့်က တားလိုက်သည်။

ရဲစခန်းအတွင်းမှာပင် ရန်ဖြစ်ရဲသည်မှာ ဝူခယ်ရုံ မည်မျှ မိုက်ရူးရဲဆန်သည်ကို ပြသနေခြင်းပင်။

ကျိုးထျန်းက ခေါင်းခါယမ်းကာ ထွက်ခွာလာခဲ့တော့သည်။

အပြင်ရောက်သည်နှင့် သူသည် ဂျက်ဆီထံ ဖုန်းဆက်ကာ အချက်အလက်များကို အွန်လိုင်းပေါ်သို့ တင်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ဝူခယ်ရုံက အမှုပြန်ဖွင့်ရဲမှတော့ သူကလည်း မီးလောင်ရာ လေပင့်ပေးရပေမည်။

တစ်နာရီခန့်အကြာတွင် အွန်လိုင်းပေါ်၌ သတင်းတစ်ပုဒ် ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

"ရာစုနှစ်၏ အလွဲဆုံး အမှားကြီး!"

"ရှန်ဟိုင်းက အထက်တန်းကျောင်းသားတစ်ယောက်ဟာ အတန်းဖော်ရဲ့ တက္ကသိုလ်လျှောက်လွှာကို ပြောင်းလဲဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို လာဘ်ထိုးခဲ့တယ်လို့ သတင်းထွက်နေပါတယ်။ ဒါဟာ နိုင်ငံတော်ဥပဒေကို ချိုးဖောက်တဲ့ ယုတ်မာတဲ့ လုပ်ရပ်တစ်ခုပါပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ဒီအမှုက အရင်အမှုတွေနဲ့ မတူတာကတော့ လာဘ် ထိုးခံရတဲ့သူက အမှားလုပ်ပြီး လာဘ်ထိုးတဲ့သူရဲ့ လျှောက် လွှာကိုပဲ ပြောင်းပစ်လိုက်တာပါပဲ"

"အဆိုးဆုံးကတော့ အဲဒီကျောင်းသားက ရဲစခန်းမှာ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို လုပ်ကြံပါတယ်ဆိုပြီး ကိုယ်တိုင် သွားတိုင်တာပါပဲ"

"ဒီလိုမျိုး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ဒုက္ခပေးတဲ့ ဖြစ်ရပ်မျိုးကတော့ တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး"

ထိုသတင်းအောက်တွင် ဝူခယ်ရုံ၏ ဝေဝါးထားသော ဓာတ်ပုံကိုလည်း တင်ထားသည်။

တက္ကသိုလ်ဝင်စာမေးပွဲ ပြီးကာစ ဖြစ်ရာ ဤသတင်းမှာ ချက်ချင်းပင် ဟိုးဟိုးကျော်သွားတော့သည်။

မှတ်ချက်များစွာလည်း တက်လာခဲ့၏။

"ဒီကောင်က တကယ် တုံးတာပဲ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်လုပ်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်တိုင်တယ်တဲ့လား"

"သူများ လျှောက်လွှာကို ပြောင်းဖို့ ကြိုးစားပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ဒုက္ခပေးတာ၊ ကံကြမ္မာက ချက်ချင်း လက်စားချေလိုက်တာပဲ!"

"ဒီကောင် ထောင်ဘယ်နှစ်နှစ် ကျမလဲဆိုတာပဲ ငါ သိချင်တော့တယ်"

"ဒီလို IQ မျိုးနဲ့ ဘယ်လို တက္ကသိုလ် တက်မလို့လဲ"

ကျိုးထျန်းသည် ထိုမှတ်ချက်များကို ဖတ်ရင်း ပြုံးနေမိသည်။

"ဝူခယ်ရုံ... ဝူခယ်ရုံ... မင်းက ရဲတိုင်ရဲလောက်အောင်အထိ တရားမျှတချင်နေတာလား။ မင်း ရူးနေတာလား"

ကျိုးထျန်းသည် ဝူခယ်ရုံအနေဖြင့် ဤကိစ္စကို မျိုသိပ်ထားပြီးမှ နောက်ပိုင်းမှ လက်စားချေလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုသူမှာ ရဲတိုင်ခဲ့သည်!

ရဲတွေက ဒီအတိုင်း ထိုင်နေလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်နေသည်လော။

ကွမ်းဟုန်နှင့် သူ၏ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု မှတ်တမ်းနှင့် ငွေလွှဲမှတ်တမ်းများကို စစ်ဆေးရုံဖြင့် အရာအားလုံးက ပေါ်လွင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ကျိုးထျန်းမှာမူ ဘာမှမသိသလို ဟန်ဆောင်နေခဲ့သဖြင့် မည်သူကမှ သူ့ကို သံသယဝင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

🍋 Chapter 54

ဤနေရာမှာ တရုတ်နိုင်ငံ၏ ဒုတိယအကြီးဆုံးမြို့ဖြစ်သော ရှန်ဟိုင်းမြို့ ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော အရှုပ်တော်ပုံမျိုးကို လုံးဝ လက်ခံနိုင်စရာ မရှိချေ။

လွန်ခဲ့သော ရက်ပိုင်းကပင် ပြဿနာပေါင်းစုံနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော ဝူချိန်ချိုင် သည် ကုမ္ပဏီ၏ အကျပ်အတည်းများကို ဖြေရှင်းနေစဉ်မှာပင် ရဲအရာရှိအချို့နှင့် ထိပ်တိုက်တိုးတော့သည်။

သူတို့သည် စကားအများကြီး မပြောဘဲ ဝူချိန်ချိုင်ကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။

ကွမ်းဟုန်၏ ဝန်ခံချက်အရ ကျိုးထျန်း၏ အကောင့်လျှို့ဝှက်နံပါတ်ကို ခိုးယူခဲ့သော ဗိုင်းရပ်စ် (Virus) မှာ ယင်းချိုင်နည်းပညာ မှ ထုတ်လုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ သားဖြစ်သူမှ ဖခင်ကို ဒုက္ခတွင်းထဲသို့ ဆွဲချလိုက်သည့် ဂန္ထဝင်သာဓကတစ်ခုပင် ဖြစ်တော့သည်။

သတင်းများမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံ့နှံ့သွားပြီး အွန်လိုင်းအသုံးပြုသူများ၏ စုံစမ်းနိုင်စွမ်းမှာ အံ့ဩစရာကောင်းလှရာ ဝူခယ်ရုံမှာ ယင်းချိုင်နည်းပညာ၏ သခင်လေးဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်းဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

ဂျက်ဆီက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော ဆိုးဝါးသည့် သတင်းများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ယင်းချိုင်နည်းပညာ၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ လုံးဝ ပြိုလဲသွားတော့သည်။

အလွန်ပင် လူကြိုက်များနေသော "Desperate World" ဂိမ်း၏ မှတ်ချက်ကဏ္ဍတွင်လည်း ဆိုးဝါးသော ဝေဖန်မှုများ ပြည့်နှက်သွားပြီး ဂိမ်း၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာလည်း ထိုးဆင်းသွားခဲ့သည်။

လူအများအပြားက တမင်တကာ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အွန်လိုင်းပေါ်ရှိ သဘောထားများမှာလည်း ဝူခယ်ရုံတို့ မိသားစုအပေါ် အလွန်ပင် ဆိုးဝါးနေပြီး ချမ်းသာသော ဒုတိယမျိုးဆက်များက အာဏာအလွဲသုံးစားလုပ်ကာ အပြစ်မဲ့သူကို လုပ်ကြံသည့် ဖြစ်ရပ်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ကြသည်။

နာရီဝက်အတွင်းမှာပင် ယင်းချိုင်နည်းပညာ ကုမ္ပဏီရှေ့သို့ သတင်းထောက်များစွာ ရောက်ရှိလာကြတော့သည်။

စိတ်ဓာတ်များ ပျက်ပြားနေပြီဖြစ်သော ယင်းချိုင်နည်းပညာသည် ဝန်ထမ်းအများစုကို ယာယီအလုပ်နားခိုင်းလိုက်ရပြီး ထိန်းသိမ်းရေးဝန်ထမ်း အနည်းငယ်ကိုသာ ချန်ထားခဲ့ရတော့သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဝူချိန်ချိုင်၏ ဩဇာအာဏာဖြင့်ဆိုလျှင် ဤကိစ္စမှာ ကြီးကြီးမားမား ဖြစ်လာမည်မဟုတ်သော်လည်း ယခုမူ အထက်လူကြီးများ၏ တိုက်ရိုက်အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိနေပြီး

အခြားသော ကုမ္ပဏီများကလည်း သတင်းဆိုးများကို ဝိုင်းဖြန့်နေကြသဖြင့် ဝူမိသားစု၏ ဩဇာမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားရတော့သည်။

လူတိုင်းက ရေနစ်သူကို ဝါးကူထိုးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယခင်က ရင်းနှီးခဲ့သော အစိုးရအရာရှိအချို့ပင်လျှင် နှုတ်ပိတ်နေကြတော့သည်။

ဤအချိန်တွင် ဝင်ရောက်ပြောဆိုပေးသူ မည်သူမဆို ဒုက္ခရောက်မည်မှာ အသေအချာပင်။

သတင်းကို ကြားသောအခါ ကျိုးထျန်းမှာ အလွန်ပျော်ရွှင်သွားပြီး ထမင်းပင် မြိန်ယှက်စွာ စားနိုင်ခဲ့သည်။

"ဝူခယ်ရုံက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်ရုံတင်မကဘဲ သူ့မိသားစုတစ်စုလုံးကိုပါ အကုန် အပြတ်ရှင်းပစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ အံ့ဩစရာပဲ!"

"သူတို့မိသားစုကို ဖြိုချဖို့ အချိန်အတော်ကြာ ပြင်ဆင်ရမယ်လို့ ထင်ထားတာ၊ ငါ့ရဲ့ အဆုံးသတ်ကွက်ကိုတောင် မသုံးရသေးဘူး၊ သူတို့က အကုန် ပျက်စီးတော့မှာပဲ"

ကျိုးထျန်းသည် ဒုတိယအဆင့် အစီအစဉ်ကို နောက်ပိုင်းမှ ပြုလုပ်ရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း ယခုမူ အချိန်ကို ရှေ့တိုးရတော့မည် ဖြစ်သည်။

"ခဏလောက် ထပ်စောင့်ဦးမယ်။ ဝူခယ်ရုံရဲ့ အမှုကို တရားဝင် အမိန့်ချပြီးမှ ငါ့ရဲ့ အကွက်ကို စရမယ်၊ အဲဒါက အကောင်းဆုံးအချိန်ပဲ"

နှစ်ရက်အကြာတွင် သတင်းများမှာ ပူနွေးနေဆဲဖြစ်ပြီး ဝူခယ်ရုံကို တရားဝင် ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ယင်းချိုင်နည်းပညာကို ဝယ်ယူရန် ကြိုးပမ်းနေသည်ဟူသော ကောလာဟလများကိုလည်း သူ ကြားသိခဲ့ရသည်။

၎င်းမှာ ပြိုင်ဘက်ကုမ္ပဏီတစ်ခုက အခွင့်ကောင်းယူကာ အမြတ်ထုတ်ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ကျန်းရို့က ဖုန်းဆက်လာပြီး အိမ်ခြံမြေများ အားလုံးကို ဝယ်ယူပြီးစီးကြောင်း အကြောင်း ကြားလာသည်။

စုစုပေါင်း ဧရိယာမှာ ၂,၁၂၃ စတုရန်းမီတာ ရှိပြီး ပျမ်းမျှဈေးနှုန်းမှာ ယွမ် ၁၂၁ သန်း ဖြစ်သည်။ ဤဝယ်ယူမှုကြောင့် ကျိုးထျန်း၏ လက်ကျန်ငွေမှာ ယွမ် ၁ သန်းအောက်သို့ပင် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

"မလောပါနဲ့... ဒီနေ့က ၁၇ ရက်နေ့ပဲ ရှိသေးတယ်၊ စနစ်က ပြထားတာက ၂၀ ရက်နေ့လေ။

အဲဒီမြေလွတ်မှာ ဆောက်လုပ်ရေး သတင်းတွေ ထွက်လာတာနဲ့ ငါ့ရဲ့ အိမ်တွေက ဝယ်လိုအား အလွန်တက်လာမှာ အသေအချာပဲ"

သူ လုံးဝ မစိုးရိမ်ပေ။

၎င်းတို့မှာ နာမည်ကြီး ကျောင်းနယ်မြေအတွင်းရှိ အိမ်ခြံမြေများ ဖြစ်သဖြင့် ပြန်မရောင်းလျှင်တောင် အိမ်အလုံး ၄၀ ၏ လစဉ်အိမ်ငှားခမှာ ယွမ် ၃ သိန်းကျော် (တစ်နှစ်လျှင် ယွမ် ၄ သန်းနီးပါး) ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ရှန်ဟိုင်းကဲ့သို့ နေရာမျိုးတွင် ပညာရေးအရင်းအမြစ်များမှာ ရှားပါးလှသဖြင့် အိမ်ခြံမြေဈေးနှုန်းမှာလည်း ဆက်တိုက် မြင့်တက်နေဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်ပိုင်းက ရဲများက ကျိုးထျန်းထံ အကြိမ်ကြိမ် ဖုန်းဆက်ကာ ဝူခယ်ရုံနှင့် ပတ်သက်၍လည်းကောင်း၊ သတင်းဌာနများသို့ သတင်းများ ပေါက်ကြားအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ရှိမရှိလည်းကောင်း မေးမြန်းခဲ့ကြသည်။

ကျိုးထျန်းကမူ လုံးဝ ငြင်းဆိုခဲ့သည်။

သူသာ လိမ်ညာမိပါက ဝူခယ်ရုံထက်ပင် ပို၍ လူအဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရဲများက သူ့ကို ဖုန်းဆက်မေးမြန်းနေခြင်းမှာ သူတို့တွင် သက်သေမရှိခြင်းကို ပြသနေခြင်းပင်။

သက်သေမရှိမှတော့ သူက ဘာလို့ ဝန်ခံရမည်နည်း။

ဂျက်ဆီ၏ အရည်အချင်းကို သူ လုံးဝ ယုံကြည်သည်။ FBI ကိုပင် ယှဉ်နိုင်သော သူအတွက် ဤကိစ္စမှာ ကလေးကစားစရာမျှသာ။

ရဲများသည် ဝူခယ်ရုံ၏ ဖခင်ပိုင်ဆိုင်သော ယင်းချိုင်နည်းပညာ ကုမ္ပဏီတွင် အခြားသူများ၏ ဖုန်းအချက်အလက်များကို ခိုးယူနိုင်သော တိုဂျန် ဗိုင်းရပ်စ် ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဒဏ်ကြေးမှာ မများသော်လည်း ၎င်းက ယင်းချိုင်နည်းပညာ၏ နာမည်ပျက်ကို အတည်ပြုပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

သူဌေးဖြစ်သူ အပြစ်ပေးခံရသောင်ကြောင့် ကုမ္ပဏီက မည်သို့ ကောင်းမွန်နိုင်ပါတော့မည်နည်း။

ယင်းချိုင်အပေါ် ဆိုက်ဘာတိုက်ခိုက်မှု တတိယလှိုင်းမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

ယခုမူ "Desperate World" ဂိမ်းမှာ ဝူချိန်ချိုင်အတွက် နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်လာတော့သည်။

ဂိမ်းကို တရားဝင် စတင်နိုင်ပြီး ကုမ္ပဏီ၏ ငွေကြေးလည်ပတ်မှု ပြန်ကောင်းလာပါက သူ ဤမုန်တိုင်းကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

အများပြည်သူမှာ မှတ်ဉာဏ်တိုတောင်းလှသဖြင့် ပြည်သူ့ဆက်ဆံရေး ကို ကောင်းကောင်း လုပ်ဆောင်နိုင်ပါက ခြောက်လအတွင်း ဤသက်ရောက်မှုများကို ဖျောက်ဖျက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဂိမ်း အောင်မြင်သွားပါက နောက်တစ်နှစ်ခွဲခန့်တွင် ဝူချိန်ချိုင်မှာ ထူးချွန်သော လုပ်ငန်းရှင်တစ်ဦးအဖြစ် ပြန်လည်ရပ်တည်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သူ၏သားအတွက်မူ အခြေအနေများ ငြိမ်သက်သွားပြီး ကုမ္ပဏီ ပြန်လည် နာလန်ထူလာပါက ဆေးကုသမှု ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် အပြင်ထုတ်ကာ နိုင်ငံခြားသို့ ပို့ပေးရန် နည်းလမ်းရှာနိုင်ပေသည်။

ငွေရှိပါက ဤအရာများမှာ လွယ်ကူလှသည်။

ဝူချိန်ချိုင်က ဤနည်းလမ်းကို သိသကဲ့သို့ ကျိုးထျန်းကလည်း ပိုလို့ကောင်းကောင်း သိထားသည်။

ထို့ကြောင့် ဝူမိသားစုကို ပြန်လည် နာလန်ထူရန် မည်သည့် အခွင့်အရေးမှ ပေးရန် အစီအစဉ်မရှိချေ။

‘မင်းက ငွေနဲ့ အရာရာကို ဖြေရှင်းနိုင်တယ်ဆိုရင် မင်းကို ပြာကျအောင် လုပ်လိုက်မယ်၊ အဲဒါဆိုရင် ပြဿနာအားလုံး ပြီးသွားပြီ’

သတင်းစာစောင်ကို ဖတ်ပြီးနောက် ကျိုးထျန်းသည် ဂျက်ဆီကို ချက်ချင်း ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

အစီအစဉ်၏ ဒုတိယအဆင့်ကို ယနေ့ည တရုတ်စံတော်ချိန် ည ၉ နာရီ တွင် တရားဝင် စတင်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ပထမအဆင့်က ဝူခယ်ရုံကို ထောင်ထဲသို့ ပို့ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ဤဒုတိယအဆင့်မှာမူ ပိုမိုရက်စက်ပြီး အပြီးသတ် သတ်ဖြတ်မည့် အကွက်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

အစီအစဉ်များ ပြုလုပ်ပြီးနောက် သူသည် အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့ပြီး နန်အန်းလမ်း ဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။

ယနေ့သည် စနစ်က ပေးအပ်ထားသော ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု အချက်အလက်ကတ်မှ ဖော်ပြထားသည့် နေ့ရက်ပင်။

ကျိုးထျန်းသည် သူ၏ ယွမ်သန်း ၁၂၀ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုက မည်သို့ အသီးအပွင့်များ ဝေဆာလာမည်ကို ကိုယ်တိုင် သွားရောက် ကြည့်ရှုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

နန်အန်းလမ်းရှိ လျန်ကျား အိမ်ခြံမြေအကျိုးဆောင်ရုံးရှေ့သို့ ရောက်သောအခါ တံခါးဝတွင် ဆေးလိပ်သောက်နေသော အကျိုးဆောင်သည် သူ့ကို မြင်သည်နှင့် မီးမညှိရသေးသော ဆေးလိပ်ကို လွှင့်ပစ်ကာ သူ့ထံ ပြေးလာတော့သည်။

"ဓနနတ်မင်းကြီး... မဟုတ်ပါဘူး၊ ဆရာကြီး! မြန်မြန် လာပါဦး! ဆရာကြီး ဝယ်ထားတဲ့ အိမ်ဈေးတွေ ကောင်းကင်အထိ တက်ကုန်ပြီ!"

ကျိုးထျန်းက ဘာမှမဖြစ်သလို အမူအရာဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"အသေးအဖွဲတွေပါ... တက်တာ ကျတာကို ငါ သိပ်စိတ်မဝင်စားပါဘူး"

သူ ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ဝတုတ်ကြီးဖြစ်သော ဆိုင်မန်နေဂျာက အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်လိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ... မစ္စတာ ကျိုးထျန်းကို ကြိုဆိုဖို့ တန်းစီကြစမ်း!"

ရုတ်တရက်ဆိုသလို အကျိုးဆောင် ၁၀ ယောက်ကျော်မှာ ညီညာစွာ ထရပ်လိုက်ကြပြီး သူ့ဘေးတွင် နှစ်တန်းစီကာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

"နန်အန်းလမ်း လျန်ကျားမှ မစ္စတာကျိုးကို ကြိုဆိုပါတယ် ခင်ဗျာ!"

လူ ၁၀ ယောက်ကျော်က တပြိုင်နက် အော်ဟစ်လိုက်သဖြင့် ကျိုးထျန်းပင် နောက်သို့ လန့်သွားရသည်။

"ဝတုတ်ကြီး... နေ့ခင်းကြောင်တောင်ကြီး ဘာတွေ လုပ်နေကြတာလဲ။ မင်းတို့အားလုံး ဆရာဝန်နဲ့ သွားပြကြဦး၊ အထူးသဖြင့် မင်းက ပိုစိုးရိမ်ရတယ်"

ဝတုတ်ကြီးက ကျိုးထျန်း၏ ပြောင်လှောင်မှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ့လက်ကို တတွတ်တွတ် လာဆွဲတော့သည်။

"မစ္စတာကျိုး... ခင်ဗျားကတော့ တကယ့်ကို အိမ်ခြံမြေလောကရဲ့ လမ်းပြကြယ်ပဲဗျာ"

"ဘာဖြစ်ချင်တာလဲ။ မြှောက်ပင့်မနေနဲ့၊ လိုရင်းပဲ ပြော"

ဝတုတ်ကြီးမှာ အလွန်ရင်ခုန်နေသဖြင့် စိတ်ကို ခဏ ပြန်ထိန်းလိုက်ရသည်။

"ခင်ဗျား ဝယ်ထားတဲ့ အိမ်ဈေးတွေ အဆမတန် တက်ကုန်ပြီဆိုတာ သိပြီးသား မဟုတ်လား"

ကျိုးထျန်းက ပြန်မဖြေဘဲ နေလိုက်ရာ ၎င်းမှာ ဝန်ခံလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ခင်ဗျားက တကယ် ပါရမီရှင်ပဲ။ ကျွန်တော်တို့တောင် မသိနိုင်တဲ့ သတင်းတွေကို ခင်ဗျားက သိနေတာပဲ။ ဒါကြောင့် ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်တော်တို့ရုံးက ဝန်ထမ်းတွေ အားလုံး စုပေါင်းပြီး ခင်ဗျား ဝယ်တဲ့အတိုင်း လိုက်ဝယ်လိုက်တာ အိမ်နှစ်လုံး ရလိုက်တယ်”

"ကျွန်တော်တို့ အကြီးအကျယ် မြတ်သွားပြီဗျာ။ အဲဒါကြောင့် ဝန်ထမ်းအားလုံးကိုယ်စား ခင်ဗျားကို ကျေးဇူးတင်တဲ့အနေနဲ့ ဦးညွှတ်တာပါ"

ဝတုတ်ကြီးသည် သူ့ ဗိုက်ကြီးမှာ ခြေထောက်နှင့် ထိလုနီးပါးဖြစ်အောင် အားပါပါဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။